έξω από την Παλαιά Βουλή λίγο πριν ή μετά την εκδήλωση παρουσίαση του βιβλίου της Κωνσταντίνας Ρίτσου

[on-gr.blogspot.com] Κωνσταντίνα Ρίτσου - Ζαβόλια: Κυκλοφόρησε το ιστορικό μυθιστόρημα ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΚΑΙ Τ...
Περισσότερα... »
skip to content
Arcadia Blogs » Eκδoσεις ΑΪΒΑΛΗ | |||
|
Τα επιλεγμένα blogs της Τρίπολης και του νομού Αρκαδίας με μια ματιά |
|||
12006 άρθρα από 55 πηγές
Aa - Zz
(4126)
Αα - Ωω
(7880)
έξω από την Παλαιά Βουλή λίγο πριν ή μετά την εκδήλωση παρουσίαση του βιβλίου της Κωνσταντίνας Ρίτσου

[on-gr.blogspot.com]
1904 Γεννιέται στη Λεμεσό της Κύπρου.1922 Αποφοιτά από το Γυμνάσιο κι αναλαμβάνει άμεσα τη διεύθυνση της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Σάλπιξ» της Λεμεσού. Πρόκειται για τη φιλολογική εφημερίδα που εξέδιδε από το 1884 ο παππούς του Στυλιανός Χουρμούζιος.1924 Εκδίδει το περιοδικό «Αβγή» επικεντρώνοντας στη λογοτεχνική δημιουργία της Κύπρου. Μεταξύ των συνεργατών ο Γιάννης Ψυχάρης.1925 Εγκαθίσταται στην Αθήνα. Σπουδάζει Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.1926-1928 Προσλαμβάνεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Εστία». Παράλληλα αναλαμβάνει το περιοδικό «Φιλολογική Επιθεώρηση», που λίγο αργότερα μετονόμασε σε «Νέα Επιθεώρηση», με σαφή ιδεολογικό –αριστερό- προσανατολισμό. Συνεργάτες του οι Πέτρος Πικρός, Κώστας Βάρναλης, Ασημάκης Πανσέληνος, Γλαύκος Αλιθέρσης κ.ά. 1931 Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της εφημερίδας «Καθημερινή» (αδιάλειπτα έως το 1967, με διακοπή στη διάρκεια της Κατοχής).1934 Ξεκινάει η στήλη «Φιλολογική Σελίς», με εκδοτικό σημείωμα του Α.Χ., ανάμεσα στις σελίδες της «Καθημερινής», με συνεργάτες μερικούς από τους πιο χαρακτηριστικούς εκπροσώπους των ελληνικών γραμμάτων (Τ.Κ. Παπατσώνης, Μ. Τριανταφυλλίδης, Ν. Καζαντζάκης, Γ. Σκαρίμπας, Γ. Σαραντάρης, Μ. Καραγάτσης, Ε. Κριαράς κ.ά.). Η στήλη διακόπτεται έξι χρόνια αργότερα, με την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου.1941-1944 Ως μέλος του ΕΑΜ προΐσταται στην Επιτροπή Αντιστασιακού Τύπου, μαζί με τους Μάρκο Αυγέρη, Γαλάτεια Καζαντζάκη, Ασημάκη Πανσέληνο και Ι. Βαλέτα.1945 Αναλαμβάνει τη διεύθυνση της «Καθημερινής» μετά τον θάνατο του ιδρυτή της Γ. Βλάχου.1955 Παίρνει τη θέση του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου όπου πρωτοστατεί στον σχεδιασμό και τη λειτουργία νέων θεατρικών θεσμών (Φεστιβάλ Αθηνών, Επιδαύρια, Φεστιβάλ Δωδώνης).1973 Πεθαίνει στην Αθήνα.
Η Πρωτοχρονιά μας βυθίζει συνήθως στη λήθη του νοήματος του χρόνου υπό την επιβλητική συγχορδία της εόρτιας ατμόσφαιρας και των συνεπειών της. Ευθυμία, ευχές, πανδαισία, σόου και λίγος ή πολύς τζόγος επισκηνώνουν στο χρονικό άρμα, καλώντας μας να ξεχάσουμε και όχι να θυμηθούμε ή να εμβαθύνουμε στην έγχρονο κατάστασή μας. Κι όμως, η κυκλική επαναστροφή επί τα ίδια κάθε Πρωτοχρονιά προσφέρει νύξεις, εγείρει ερωτηματικά, αφυπνίζει κάποτε τις κοιμώμενες συνειδήσεις μας. Σε τι συνίσταται, αλήθεια, ο χρόνος; Ποιο είναι το ουσιαστικό του είναι; Είναι πασίγνωστο, πως το πρόβλημα απασχόλησε και απασχολεί φιλοσόφους, επιστήμονες και στοχαστές, μα αξίζει να σημειωθεί, εμφαντικά μάλιστα, πως ο χρόνος είναι κατάσταση όλων των βροτών. Αξίζει επομένως να αναστραφούμε με το είναι του, αφού αφορά όλους μας ανεξαίρετα.







Κυκλοφόρησε το καινούργιο βιβλίο του συμπολίτη μας, φιλολόγου καθηγητή Μ.Ε. συγγραφέα και πρώην λυκειάρχη, κ. Θανάση Κυριαζόπουλου με τίτλο: «Διόνυσος – Η αρχαία Ικαρία Αττικής» από τις εκδόσεις του περιοδικού "Ύφος".
(Απόσπασμα από το βιβλίο του Θ.Κυριαζόπουλου “Διόνυσος: Η αρχαία Ικαρία της Αττικής” που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις/περιοδικό ΥΦΟΣ.)
«Προεδρικό Διάταγμα υπ'αριθ.78 Περί αναγνωρίσεως του συνοικισμού Διονύσου της Κοινότητος Μπάλας εν τη επαρχία και το νομώ Αττικής εις ιδίαν κοινότητα»- Οι πρώτες εκλογές ακυρώθηκαν μετά από ένσταση του υποψηφίου Δημ. Πολυχρονόπουλου, προέδρου του Συνεταιρισμού «Νέα Αιολίς», και στις επαναληπτικές εκλέχτηκε ο Στρατής Καρράς και. ανέλαβε τα καθήκοντά του το Μάρτιο του 1980.Ο πληθυσμός τότε του Διονύσου, σύμφωνα με την απογραφή του 1971, ήταν 836 κάτοικοι, με προσαρτημένους και τους φαντάρους του τότε Στρατοπέδου Ντούνη. Ο πραγματικός πληθυσμός ήταν 563 κάτοικοι. Οι εκλογείς ήταν μόνο 142. Η πρώτη θητεία του Καρρά ήταν 2,5 χρόνια. Τα γραφεία της κοινότητας ήταν οτο οίκημα του Θ. Μπώμαν, επί της οδού Βακχών.Το 1987 μετά από συμφωνία μεταξύ της κοινότητας του ΤΥ- ΠΕΤ και ΑΕΓΒΕ παραχωρείται το Ο.Τ. 20 για ανέγερση κοινοτικού καταστήματος, το οποίο κατασκευάστηκε επί Στρατή Καρρά το 1990.Το 2006 ο Διόνυσος αναγνωρίστηκε (»ς δήμος και το 2009 εντάχθηκε στον καλλικρατικό δήμο Διονύσου με έδρατον Άγιο Στέφανο. Ο Διόνυσος με Προεδρικό Διάταγμα έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή εξαιρετικού κάλλους και τόπος αμιγούς κατοικίας. Στο Διόνυσο ανήκει η Ραπεντώσα και η Αναγέννηση, πάνω από την Εκάλη, ανατολικά.
Έχοντες υπ'όψιν τας διατάξεις... και την υπ'αριθ. 25 της 25ης Ιανουαρίου 1979 γνωμοόότησιν του Συμβουλίου της Επικρατείας... αποφασίζομεν:
Ο συνοικισμός Δ ιόνυσος της κοινότητος Μπάλας της επαρχίας Αττικής του Νομού Αττικής αναγνωρίζεται εις ιδίαν κοινότητα υπό το όνομα «ΚοινότηςΔιονύσου»...
Εν Αθήναις τη 27 Ιανουαρίου 1979 Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας
Κων/νοςΔ. Τσάτσος Ο υφυπουργός Εσωτερικών Γεώργιος Σουφλιάς


Ο Θανάσης Κυριαζόπουλος γεννήθηκε στο Ροεινό του Φαλάνθου το 1936. Φοίτησε στο Β΄ γυμνάσιο αρρένων της Τρίπολης (1948-1954). Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1954-1958-9) μετεκπαιδεύτηκε στην Σ.Ε.Λ.Μ.Ε. Αθηνών. Υπηρέτησε ως φιλόλογος καθηγητής και διετέλεσε γυμνασιάρχης και λυκειάρχης.



ΑΡΜΕΝΊΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ
Έγραψαν......

|
|
Βερνάρδου, Πόπη. Deja vu : Φανταστικά αφηγήματα / Πόπη Βερνάρδου. - 1η έκδ. - Αθήνα :Ύφος, 2009. - 210σ. · 21x14εκ. ISBN 978-960-7821-29-4 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] € 10,20 (Τελ. ενημ: 12/5/2009) · Η τιμή περιλαμβάνει Φ.Π.A. 6,5%. Νεοελληνική πεζογραφία - Αφήγημα [DDC: 889.3] Επιστημονική φαντασία [DDC: 808.838 762] |
|
Μπερτσάτου, Ελένη Ι. Λήδα, λευκές σελίδες / Ελένη Ι. Μπερτσάτου. - 1η έκδ. - Αθήνα :Ύφος, 2009. - 181σ. · 20x14εκ. ISBN 978-960-7821-28-7 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] € 12,23 (Τελ. ενημ: 10/4/2009) · Η τιμή περιλαμβάνει Φ.Π.A. 6,5%. Νεοελληνική πεζογραφία - Νουβέλα [DDC: 889.3] |
|
Ανδριοπούλου, Ελένη. Ο δασό-Γατος : Αφήγημα για παιδιά και νέους: Ο ίδιος αφηγείται τις περιπέτειές του στο δάσος, το Πετροχώρι και την Αθήνα / Ελένη Ανδριοπούλου. - 1η έκδ. - Αθήνα : Ύφος, 2008. - 175σ. · 21x14εκ. Διακίνηση: Παρασκήνιο. (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] € 12,78 (Τελ. ενημ: 13/1/2009) · Η τιμή περιλαμβάνει Φ.Π.A. 6,5%. Παιδική και εφηβική λογοτεχνία, Ελληνική [DDC: 889.9] |
|
Γναφάκη, Κατερίνα. Χορεύοντας / Κατερίνα Γναφάκη. - 1η έκδ. - Αθήνα : Ύφος, 2006. - 110σ. ISBN 960-7821-14-9, ISBN-13 978-960-7821-14-0 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή] € 7,13 (Τελ. ενημ: 8/9/2009) · Η τιμή περιλαμβάνει Φ.Π.A. 6,5%. Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1] |
|
Δημητρόπουλος, Δημήτριος Ι. Περπατώντας στ' αγκάθια : Από τον 20ο αιώνα στον 21ο αιώνα. Παράβαση, τιμωρία, δίκη / Δημήτριος Ι. Δημητρόπουλος. - Αθήνα : Ύφος, 2004. - 144σ. · 21x14εκ. ISBN 960-513-015-7, ISBN-13 978-960-513-015-2 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] Νεοελληνικά θεατρικά έργα [DDC: 889.2] |
|
Καλύβα - Παπαϊωάννου, Ζαννέτα. Νότες μιας ζωής : Ποιητική συλλογή / Ζαννέτα Καλύβα - Παπαϊωάννου. - Αθήνα : Ύφος, 2002. - 61σ. · 21x14εκ. ISBN 960-7821-04-1, ISBN-13 978-960-7821-04-1 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] Νεοελληνική ποίηση [DDC: 889.1] |
|
Παπαντωνίου, Δημήτρης Β. Ο θεραπευτής - κηπουρός / Δημήτρης Β. Παπαντωνίου. - Αθήνα :Ύφος, 2002. - 161σ. · 23x15εκ. ISBN 960-7821-03-3, ISBN-13 978-960-7821-03-4 (Μαλακό εξώφυλλο) [Κυκλοφορεί] Ψυχολογία [DDC: 150] Ψυχοθεραπεία [DDC: 616.891 4] |
|
Προβλήματα - Πορίσματα - Αθήνα : Ύφος, 1997. - 63σ. ISBN 960-7821-00-9, ISBN-13 978-960-7821-00-3 [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή] [www.biblionet.gr] |



Περί αφιερώματος....
Στο γύρισμα των 70 χρόνων από τον πρόωρο θάνατο του Γιώργου Σαραντάρη, το Πολιτιστικό Σωματείο που φέρει το όνομά του και ο Δήμος Νότιας Κυνουρίας οργανώνουν απόψε (8.30 μ.μ.) αφιερωματική εκδήλωση μνήμης στο Λεωνίδιο. Η ποίηση αυτού του σπουδαίου, αλλά τόσο παραγνωρισμένου, της γενιάς του '30 ποιητή και διανοούμενου, θα ακουστεί ποικιλοτρόπως αυτή τη βραδιά. Την εκδήλωση θα ανοίξει ο γενικός γραμματέας του συλλόγου Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος και στη συνέχεια θα προβληθεί η ταινία του Τάσου Ψαρρά για τη ζωή και το έργο του ποιητή με αφηγητή τον Κώστα Καστανά. Ο Νίκος Βαρβαρέσος, μέλος του θεατρικού ομίλου Νότιας Κυνουρίας, θα τραγουδήσει μελοποιημένους στίχους, ο Κώστας Καστανάς θα διαβάσει ποίησή του και η Νένα Βενετσάνου θα τραγουδήσει στίχους του a cappella.Η περιφέρεια θυμάται. Σε μια εποχή που θέλει να ξεχνάει τους ποιητές. Βέβαια ο Γιώργος Σαραντάρης ξεχασμένος είναι. Ίσως γιατί ο σύντομος βίος του, πέθανε 33 μόλις χρόνων, δεν τροφοδότησε επαρκώς τα φιλολογικά σαλόνια της εποχής του. Ίσως γιατί ήταν ο ξένος, ο "παρείσαχτος" όπως τον χαρακτηρίζει στα "Ανοιχτά Χαρτιά" του ο Οδυσσέας Ελύτης, ο μόνος που δεν τον προσπέρασε και δεν τον ξέχασε στιγμή. Η αλήθεια είναι ότι με τους λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής του δεν ταίριαζε. Μεγαλωμένος σε ευκατάστατη οικογένεια εμπόρων στην Ιταλία, σπουδασμένος στην Ιταλία και συνομιλών με τα ρεύματα και τις ιδέες που τότε απλώνονταν στην Ευρώπη, με έργο αρκετά πρωτοπόρο για τα ελληνικά δεδομένα του μεσοπολέμου, ο Σαραντάρης δεν μπορούσε να γίνει άμεσα αποδεκτός. Το έργο του ωστόσο, μεστό και ευαίσθητο, επηρέασε την ελληνική δημιουργία. Λάτρης της "καθαρής ποίησης" ο ίδιος, επηρεάστηκε από την ιταλική ποίηση και τον Ντοστογιέφσκι, άντλησε από τις ιδέες του Νίτσε, του Κίρκεγκωρ, αλλά και από τον υπαρξισμό. Στην ποίησή του η γυναίκα, η θάλασσα, η μοναξιά, ο ουρανός, τα πουλιά, είναι στοιχεία-σύμβολα που επανέρχονται διαρκώς.Στα 33 του χρόνια, οπότε κόπηκε το νήμα της ζωής του, μετρούσε ήδη στις αποσκευές του πέντε ποιητικές συλλογές, "Οι αγάπες του χρόνου" (1933), "Τα ουράνια" (1934), "Αστέρια" (1935), "Γράμματα σε μια γυναίκα" (1936), "Στους φίλους μιας άλλης χαράς" (1940), και τρία φιλοσοφικά δοκίμια, τα "Συμβολή σε μια φιλοσοφία της ύπαρξης (1937), "Η παρουσία του ανθρώπου" (1938) και "Δοκίμιο Λογικής σαν θεωρία του Απολύτου και μη Απολύτου" (1939).







24grammata.com/ Λόγοςγράφει ο Θεοδόσης Ν. Πελεγρίνης, καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπ. Αθηνών.“Οι ποιητές” έλεγε με την σπάνια ευαισθησία του ποιητή ο Πέρσυ Σέλλευ, “είναι οι κρυφοί νομοθέτες του κόσμου”. Ο αφορισμός αυτός θα μπορούσε να γενικευθεί και να πούμε πως οι καλλιτέχνες είναι οι κρυφοί νομοθέτες του κόσμου. Το ερώτημα, βέβαια, είναι πώς νομοθετούν οι καλλιτέχνες και, πρωτίστως, για ποιο πράγμα νομοθετούν.Οι καλλιτέχνες -οι ποιητές, οι μουσικοί, οι ζωγράφοι, οι χορευτές, οι γλύπτες και ούτω καθεξής- έχουν ως αποστολή να δημιουργήσουν έργα -ποιήματα, μουσικές συνθέσεις, ζωγραφικούς πίνακες, αρμονικές κινήσεις, αγάλματα κ.ά.- με τέτοιο τρόπο, ώστε, παρατηρώντας τα κανείς, να μπορεί να συναισθανθεί μιαν ιδιαίτερη ευχαρίστηση, που συνηθίζομε να την ονομάζομε “αισθητική απόλαυση”. Είναι το συναίσθημα -και όχι το αίσθημα- της ικανοποίησης που νιώθομε από την παρουσία του ωραίου.Την διαφορά μεταξύ αισθήματος και συναισθήματος μπορούμε να την καταλάβομε με το ακόλουθο παράδειγμα: ας υποθέσομε ότι ένας αριθμός ανθρώπων, κάτω από τις ίδιες, κανονικές συνθήκες, βλέπουν ένα στιλέτο με κόκκινη λαβή. Όλοι τους θα πρέπει να έχουν το ίδιο αίσθημα -το αίσθημα που προκαλεί η θέα ενός κόκκινου αντικειμένου. Αν κάποιος, βλέποντας το στιλέτο με την κόκκινη λαβή, ισχυριστεί ότι βλέπει ένα κίτρινο αντικείμενο. είμαστε υποχρεωμένοι να υποθέσομε κάποια ανωμαλία σχετικά με τον άνθρωπο αυτόν -μπορεί, ας πούμε, να έχει σοβαρό πρόβλημα στην όρασή του, μπορεί να μη ξέρει τι σημαίνει η λέξη “κίτρινο” και να έχει μάθει να την χρησιμοποιεί για να δηλώνει κόκκινα αντικείμενα, μπορεί να βρίσκεται υπό την επήρεια κάποιας ναρκωτικής ουσίας και ούτω καθεξής. Αντίθετα, είναι θεμιτό οι άνθρωποι αυτοί να βλέπουν το ίδιο αντικείμενο, ένα στιλέτο με κόκκινη λαβή, αλλά τα συναισθήματά τους να είναι διαφορετικά ο ένας ενδεχομένως να νιώθει αποστροφή, ο άλλος έλξη, κάποιος άλλος φοβία, τρόμο και ούτω καθεξής. Το αίσθημα, δηλαδή, υπόκειται σε αντικειμενικό έλεγχο, υπό την έννοια ότι η στάση του παρατηρητή απέναντι στο αντικείμενο υπαγορεύεται και δεσμεύεται από αυτό, κατ’ αντίθεση προς την περίπτωση του συναισθήματος, του οποίου η πηγή βρίσκεται μέσα στον παρατηρητή και, ως εκ τούτου, είναι ανεξάρτητο από το αντικείμενο που παρατηρεί αυτός. Έτσι δικαιολογείται πώς συμβαίνει για το ίδιο αντικείμενο οι άνθρωποι να έχουν διαφορετικά συναισθήματα.Το πρόβλημα εγείρεται αναφορικώς προς την αισθητική απόλαυση που νιώθουν οι άνθρωποι όταν έρχονται αντιμέτωποι με αντικείμενα που χαρακτηρίζονται από την ομορφιά τους. Κάτω από τον γενικό όρο “αισθητική απόλαυση” εντάσσονται μια ποικιλία συναισθημάτων, όπως, λόγου χάριν, το συναίσθημα του φόβου που νιώθει κανείς παρακολουθώντας μια τραγωδία, ή το συναίσθημα της χαράς που νιώθει ακούγοντας το κελάηδημα ενός πουλιού, ή το συναίσθημα του δέους που νιώθει βλέποντας στην τηλεόραση ένα ηφαίστειο να εκρίγνυται, και ούτω καθεξής. Εύλογα μπορεί να διερωτηθεί κάποιος πώς είναι δυνατόν τόσο ετερόκλητα μεταξύ τους συναισθήματα να συνυπάρχουν στην περιοχή της αισθητικής απόλαυσης.Το ερώτημα, εν προκειμένω, είναι, θα έλεγα, ανάλογο προς το ερώτημα που τίθεται αναφορικώς προς την συγκρότηση της κοινωνίας των ανθρώπων. Είναι γεγονός ότι μια κοινωνία αποτελείται από διαφορετικά μεταξύ τους ανθρώπινα πλάσματα, από όντα που έχουν διαφορετικές πεποιθήσεις, διαφορετικά ενδιαφέροντα, διαφορετικές φιλοδοξίες κ.λπ. Παρόλα αυτά, επειδή υπάρχουν νόμοι που ρυθμίζουν τις μεταξύ των σχέσεις, είναι δυνατόν οι άνθρωποι, αν και διαφέρουν προς αλλήλους, να συνθέτουν μιαν ενότητα -την κοινωνία. Κατά τρόπον ανάλογο, θα μπορούσαμε να εξηγήσομε ότι η συνύπαρξη ποικίλων, ετερόλητων μεταξύ τους συναισθημάτων είναι δυνατή στο πλαίσιο της αισθητικής απόλαυσης που νιώθομε από την παρουσία της ομορφιάς επειδή υπόκεινται σε ορισμένους κανόνες. Το ζήτημα, εν τοιαύτη περιπτώσει, είναι ποιος ορίζει τους κανόνες αυτούς, ποιος νομοθετεί.Αναφορικώς προς την συγκρότηση της κοινωνίας φιλόσοφοι του 17ου και του 18ου αιώνα, όπως ο Χομπς, ο Λοκ ή ο Ρουσσώ ή υπέθεσαν ότι οι άνθρωποι, κάνοντας μια συμφωνία μεταξύ τους, ένα είδος σύμβασης, ένα κοινωνικό συμβόλαιο, ανέθεσαν σε κάποιον ηγεμόνα ή σε μια ομάδα ανθρώπων να συντάξει τους κανόνες βάσει των οποίων θα είναι υποχρεωμένοι να συμβιώσουν. Μπορούμε να ισχυριστούμε το ίδιο για την αισθητική απόλαυση; Μπορούμε να πούμε ότι είναι δημιούργημα κάποιων ανθρώπων οι κανόνες βάσει των οποίων ένα αντικείμενο μπορεί να χαρακτηρισθεί ωραίο και να μας κάνει, μέσω των διαφόρων συναισθηματικών καταστάσεων -της χαράς, της λύπης, του φόβου, του δέους κ.ά.- να νιώσομε αισθητική απόλαυση;Από την εποχή των προσωκρατικών φιλοσόφων ήδη υποστηρίχθηκε η άποψη ότι η φύση. παρά τις αντιφάσεις της, είναι σε θέση να εξασφαλίσει τους κανόνες εκείνους που μπορούν να την καταστήσουν υπόδειγμα ομορφιάς. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η φύση, το σύμπαν αποκαλείται από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους “κόσμος”, που σημαίνει ένα αρμονικό σύνολο πραγμάτων, ένα κόσμημα. Τα βασικά στοιχεία από τα οποία συγκροτείται ο κόσμος -το νερό, η γη, η φωτιά και ο αέρας- εξαιτίας της ανομοιογενούς ιδιοσυστασίας των βρίσκονται βέβαια σε μόνιμη σύγκρουση. Το νερό και η φωτιά, για παράδειγμα, επιζητούν το ένα να επιβληθεί πάνω στο άλλο και να το εξαλείψει. Είναι γεγονός ότι αν βάλομε δίπλα-δίπλα τη φωτιά και το νερό, το ένα από τα δυο στοιχεία θα διατηρηθεί και το άλλο θα εξαφανιστεί. Αν, όμως, παρά την διαμάχη μεταξύ των βασικών στοιχείων της φύσης, αυτά εξακολουθούν να υφίστανται και ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει, λέει ο Αναξίμανδρος, αυτό οφείλεται σε μια δύναμη που υπάρχει μέσα στην φύση -στην αρχή της δικαιοσύνης-, η οποία εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ των αντιμαχομένων στοιχείων της.Ωστόσο, θα μπορούσαν να διατυπωθούν σοβαρές επιφυλάξεις για την ιδέα ότι ο φυσικός κόσμος, όπως τον όρισαν οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως υπόδειγμα ομορφιάς. Ο Μπωντλαίρ αναφέρει ότι η ιδέα αυτή οφείλεται σε μια εξιδανίκευση της φύσης που δεν την αξίζει καθόλου. Αν σκύψομε από πάνω από την φύση “θα δούμε”, γράφει αυτός, “ότι δεν μας διδάσκει τίποτε,… αλλά ότι είναι αυτή που κινεί τον άνθρωπο να σκοτώνει τον συνάνθρωπό του, να τον τρώει, να τον φυλακίζει, να τον βασανίζει… Είναι αυτή η αλάνθαστη φύση που γέννησε την πατροκτονία, την ανθρωποφαγία και μύριες άλλες φρικαλεότητες που η σεμνότητα και η λεπτότητά μας μάς εμποδίζουν να τις ονομάσομε. Είναι η φιλοσοφία, είναι η θρησκεία που μας προστάζει να τρέφομε φτωχούς συγγενείς και ανάπηρους. Η φύση -που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η φωνή του συμφέροντός μας- μας παραγγέλει να τους αποτελειώσομε. Επιθεωρήστε. αναλύστε καθετί που είναι φυσικό, όλες τις πράξεις και τις επιθυμίες του απόλυτα φυσικού ανθρώπου, και δε θα βρείτε παρά τη φρίκη”. Για τον Μπωντλαίρ, η αρετή είναι “τεχνητή”, είναι “αποτέλεσμα της λογικής και του στοχασμού… είναι προϊόν τέχνης”, κατ’ αντίθεση προς το κακό που “γίνεται χωρίς προσπάθεια, φυσικά, μοιραία”. Όσα δε, ισχύουν για την αρετή και το καλό, θα μπορούσαν, λέει ο Μπωντλαίρ, να μεταφερθούν στην περιοχή του ωραίου. Δεν έχομε παρά να ανατρέξομε στις πρωτόγονες φυλές και να δούμε πως οι άγριοι πρόγονοί μας αναζητούν την ομορφιά όχι στην φύση, αλλά στην ανθρώπινη τέχνη, πως, ορισμένως,. “με τον αφελή πόθο τους για τα πολύχρωμα φτερά, για τα υφάσματα που παιχνιδίζουν, για το υπέροχο μεγαλείο των τεχνητών σχημάτων, μαρτυρούν την απέχθειά τους για το πραγματικό”, το φυσικό. Πρέπει, λοιπόν, αν θέλει πράγματι να συναντήσει κανείς την ομορφιά, να υψωθεί πάνω από την φύση, να την εγκαταλείψει, μια και εκείνη δεν υπάρχει σε αυτήν. Η ομορφιά βρίσκεται αλλού. Είναι τεχνητή. Είναι δημιούργημα της τέχνης και μόνον της τέχνης.
Ωστόσο, θα μπορούσε κανείς να υποδείξει πλήθος από πράγματα της φύσης που, κατά γενικήν ομολογία, τα αποκαλούμε ωραία. Το ηλιοβασίλεμα. ένα λουλούδι, μια λίμνη, μια κοιλάδα, τα σύννεφα με τα περίεργα, πολυσχιδή σχήματά τους στον ουρανό, ο ήχος του γρύλου και χιλιάδες άλλα πράγματα αποτελούν σταθερά σημεία αναφοράς της ομορφιάς. Ενίοτε, μάλιστα, ένα φυσικό αντικείμενο χρησιμοποιείται σαν μέτρο της ομορφιάς ενός καλλιτεχνήματος, ενός δημιουργήματος του ανθρώπου. Λέμε, παραδείγματος χάριν, για ένα λουλούδι που αναπαριστάνεται σε έναν ζωγραφικό πίνακα ότι μοιάζει με πραγματικό λουλούδι θέλοντας έτσι να εκθειάσομε την ομορφιά του.
Από την Ιερά Μητρόπολη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κυκλοφόρησε το βιβλίο με τίτλο "Η ιστορία της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως" Οι Επίσκοποι και Μητροπολίτες της. Στις 200 σελίδες του το βιβλίο γραμμένο από τον Αρχιμανδρίτη π. Ιακώβου Κανάκη, Πρωτοσύγκελου Ι. Μ. Γόρτυνος & Μεγαλοπόλεως και με πρόλογο του Μητροπολίτη Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία Φούντα. Αναφέρεται στην ιστορία της Μητρόπολης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, στους Επισκόπους - Μητροπολίτες που εργάσθηκαν για την πνευματική ανύψωση
του ποιμνίου τους. Ο συγγραφέας του βιβλίου με ιδιαίτερο ζήλο χρησιμοποίησε πλούσια βιβλιογραφία και μαρτυρίες στην έρευνά του και εμπεριστατωμένα έδωσε ένα αξιόλογο βιβλίο καταγραφής της επαρχίας Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως. Το βιβλίο περιέχει πολλές φωτογραφίες που βοηθούν τον αναγνώστη, όπως και επιστολές του Φώτη Κόντογλου.


Η εφημερίδα “Νέος Κόσμος” ξεκινά εκστρατεία συγκέντρωσης υπογραφών, που θα σταλούν στην υπουργό Παιδείας και θα κατατεθούν στο εθνικό Κοινοβούλιο από τους ομογενείς μας πολιτικούς. Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη εκστρατεία, ο ομογενής εκπαιδευτικός και σχολιαστής, Κυριάκος Αμανατίδης, αναφέρει μεταξύ άλλων: “Εμείς, στην ελληνική παροικία της Μελβούρνης, αρεσκόμαστε να επαναλαμβάνουμε κάθε τόσο, και να καμαρώνουμε, όταν πολιτικοί επισκέπτες από την Ελλάδα μας διαβεβαιώνουν, ότι η Μελβούρνη είναι η τρίτη σε ελληνικό πληθυσμό πόλη. Καλό είναι να καμαρώνουμε για τον όγκο, και την ελληνικότητα, της ομογένειας της Μελβούρνης. Όμως, θα ήταν ακόμη καλύτερο, αν τα εγκωμιαστικά μας λόγια συνοδεύονταν και από συντονισμένες ενέργειές μας, από τη μια για τη διασφάλιση των κεκτημένων, και από την άλλη για την επαύξησή τους στο μέλλον.
Σήμερα οι διεθνείς σχέσεις διαμορφώνονται από κρατικούς, παρακρατικούς ή ιδιωτικούς φορείς, που παίζουν την ελπίδα στο παγκόσμιο χρηματιστήριο, εκεί όπου ξεπουλιέται από τους προνομιούχους για λόγους κερδοσκοπίας, στο πλαίσιο πολεμικών συγκρούσεων, κοινωνικού αποκλεισμού, τρομοκρατίας, εγκληματικότητας, προσφυγιάς και εμπορίας ανθρώπων, όπλων, ναρκωτικών, επιδημικών ιών και όποιου άλλου δεινού περιέχει το «Κουτί της Πανδώρας». Ο συγγραφέας, με ενάργεια, παρρησία και αίσθημα υπευθυνότητας, πραγματεύεται επίκαιρα και καίρια θέματα, όπως είναι η διαχείριση του φόβου και της ισχύος, η θρησκευτική βία, η διαφθορά και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Καταγγέλλει τους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία και στο Ιράκ και αναφέρεται στην παρούσα οικονομική κρίση, στην ειρηνική διευθέτηση των διενέξεων, στο διεθνές έγκλημα της γενοκτονίας, στη διεθνή τρομοκρατία και στον παγκόσμιο αφοπλισμό.


[gortynos.gr] Δήμος Γόρτυνος
Το έργο «Δίκαιο της Υγείας» της Μ. Μητροσύλη προσεγγίζει συστηματικά, σε έκταση και βάθος το δίκαιο της υγείας, έναν κλάδο που τα τελευταία χρόνια σημειώνει μεγάλη ανάπτυξη διεθνώς, λόγω της εντυπωσιακής προόδου της ιατρικής. Αποτελεί ένα αυτόνομο κλάδο του δικαίου, με σκοπό την έρευνα οργανωτικών και ουσιαστικών ζητημάτων που απασχολούν το δημόσιο, αλλά και το ιδιωτικό δίκαιο.



Όσον αφορά τη λογοτεχνία, αφενός μεν δίνεται προσοχή σε γνωστά ονόματα όπως ο Μανόλης Αναγνωστάκης, η Ζωή Καρέλλη ή ο Τίτος Πατρίκιος (με βιβλιοκρισίες, αφιερώματα (π.χ. στον Αργύρη Χιόνη (τχ. 6), στον Γ. Σαραντάρη και τον Γιώργο Σκαμπαρδώνη (τχ. 8)), συνεντεύξεις, λογοτεχνικά κείμενα, κείμενα των ίδιων των συγγραφέων για τη δουλειά τους. Αφετέρου, σύμφωνα και με το εκδοτικό σημείωμα, το περιοδικό «έρχεται να δώσει φιλο-ξενία [sic] στους πρωτοεμφανιζόμενους ''νέους'' στα νεοελληνικά γράμματα». Ενδεικτικά αναφέρουμε στην πεζογραφία τους διηγηματογράφους Γ. Ανδρικόπουλο, Πόπη Βερνάρδου, Γιάννη Ασημακόπουλο και στην ποίηση τους: Ν. Αργυρόπουλο, Ε. Βακαλό, Κανή Καραβά, Πέτρο Κασιμάτη, Βασίλη Ραϊκόφτσαλη, Α. Σκιαθά και Ασημίνα Χασσάνδρα, μετέπειτα εκδότρια του περιοδικού Δέλεαρ. Άλλοι συνεργάτες (τακτικοί και έκτακτοι, παλαιότεροι και πιο πρόσφατοι): Πάρης Αϊβαλής, Μ. Αποστολάτος, Γιώργος Αριστηνός, Ν. Βαλαωρίτης, Γιάννης Δασκαλάκης, Μαίρη Ζωγράφου, Αγγελική Θεοδωροπούλου, Βασίλης Καλαμαράς, Γιώργος Καραβασίλης, Δημήτρης Καραμβάλης. Γιώργος Καραντώνης, Βαγγ. Κάσσος, Κώνστα Λάβδα, Χρ. Μαλεβίτσης, Γιώργος Μαρκόπουλος, Α. Παγουλάτος, Παυλίνα Παμπούδη, Γ. Α. Ρηγάτος, Αριστοτέλης Σπύρου, Χρήστος Τουμανίδης, και πολλοί άλλοι.

|
Hellas Blogs: Kozani Blogs (Κοζάνι) Syros Blogs (Σύρος) Kos Blogs (Κως) Santorini Blogs (Σαντορίνη) Halkidiki Blogs (Χαλκιδική) Lefkada Blogs (Λευκάδα) |