Το φάντασμα αυτό ήταν του πατέρα μου. Χαμογελούσε με το ξεδοντιάρικο χαμόγελο που είχε ο πατέρας μου όταν ήταν στα τελευταία του. Άρχισα να φωνάζω στη μητέρα μου να έρθει να τον δει να με πιστέψει οτι ήταν αυτός. Η πίεση όμως συνεχιζόταν και δε μπορούσα να βγάλω δυνατή φωνή! Μετά απο δυο δυνατές πιέσεις στην καρδιά μου ξύπνησα μέσα στο όνειρο μου και ήμουν λέει χαρούμενος που ήταν όνειρο.
Ε μετά ξύπνησα κανονικά. Inception φαση κιετς...
Καλά για το άλλο όνειρο υπερπαραγωγή με τον stalone και τους ανθρωποφάγους της μεγάλης αλυσιδας σουπερ μαρκετ δε σας λέω γιατί θα το κλέψετε και θα γυρίσετε blockbuster...
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Dominus Noster Pavl" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
