ΑΠΟ ΕΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΡΑΝΤΖΟ ΤΗΣ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ, ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ, ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΠΙΘΑΝΗ ΣΤΕΝΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΡΩΤΙΔΩΝ ΑΡΤΗΡΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΑ ΠΑΡΟΔΙΚΑ ΙΣΧΑΙΜΙΚΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΕΜΕΤΟΥΣ.
ΗΡΘΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ 4-4-11 ΣΤΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ ΚΑΤΑΛΕΥΚΗ...ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΔΙΩΞΑΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ ΠΛΕΟΝ, ΜΕΤΑ ΑΠΟ 3 ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΛΥΠΟΘΥΜΙΑΣ, ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΜΕΡΑΣ.
ΛΕΓΕΤΑΙ Β. Γ., ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ 5-4-11 ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΗ, ΕΝΩ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΑΠΕΙΡΟΙ ΙΑΤΡΟΙ, ΟΤΙ ΤΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΛΙΠΟΘΥΜΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΔΙΑ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΜΟΝΙΜΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ - ΔΙΑΝΟΙΞΗ ΤΗΣ ΣΤΕΝΩΜΕΝΗΣ ΚΑΡΩΤΙΔΑΣ.
ΥΠΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΣΕ ΙΔΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΩΣ, ΜΕΡΕΣ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ, ΕΝΩ ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΙΧΕ ΑΦΕΘΕΙ ΓΥΜΝΗ, ΜΕ ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΡΤΑ ΚΑΙ ΛΥΠΟΘΥΜΗ ΚΑΤΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΔΙΑΔΡΟΜΟ, ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΟΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΑΠΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ, ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΔΙΕΡΧΟΜΕΝΩΝ, ΟΠΩΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Η ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΜΥΝΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ.
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ Η ΚΥΡΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΑΤΡΟΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΝ.
(ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ, ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ, ΕΦΟΣΟΝ ΕΧΕΙ ΣΤΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ)
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ! ΕΙΝΑΙ ΚΡΙΜΑ ΝΑ ΧΑΘΕΙ ΜΙΑ ΖΩΗ! ΕΚΛΙΠΑΡΩ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!!
UPDATE 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011: Ο παραπάνω φίλος απέστειλε και δεύτερο mail επανορθώνοντας. Το παραθέτω αυτούσιο, είναι και αυτό "ενδιαφέρον"....
Σε συνέχεια της προηγούμενης παρατήρησης που έκανα, για κάποια ασθενή κυρία, Β.Γ., στην παθολογική κλινική, του Παναρκαδικού Νοσοκομείου Τριπόλεως, εκ των υστέρων διαπίστωσα, την επόμενη ημέρα, ότι ο αριθμός των ασθενών, εκείνη την νύχτα, ήταν αρκετά μεγάλος και δικαιολογημένα, υπήρχαν κρεβάτια και στον διάδρομο, γεγονός που δεν περίμενα να συναντήσω στην Τρίπολη.
Πληροφορήθηκα και δικαίως θέλω να ενημερώσω δημοσίως, ότι η κυρία αμέσως μεταφέρθηκε, μόλις άδειασε κρεβάτι, σε δωμάτιο, το πρωί της επόμενης ημέρας, ενώ η τυχόν ανάγκη της, ικανοποιούνταν από τα μεσάνυχτα, μετά την αποχώρησή μου, με καθετήρα και όχι πάπια, στον διάδρομο, όπως μου είχαν πει - ίσως λόγω μεγάλου φόρτου εργασίας που είχαν τότε. Την είχαν δε με νυχτικό διότι έπρεπε να κάμει μία σειρά από ακτινογραφίες και ήταν προσωρινό.
Η προϊσταμένη ορθώς αντιλήφθηκε την κατάσταση της κυρίας Β.Γ. και δεν έχω λόγο, να αφήσω ασυμπλήρωτα τα προηγούμενά μου σχόλια, που έκανα και την εντύπωση που μου δόθηκε αρχικά.
Από νωρίς δε το πρωί και πριν δημοσιευθούν τα παράπονά μου, έμαθα εκ των υστέρων, ότι ομάδα ιατρών είχε προγραμματιστεί, να κάμει τις απαραίτητες εξετάσεις, σε όλους τους ασθενείς, όπως και έγινε και με την εν λόγω κυρία. Έμαθα ότι ήταν όλοι άψογοι, ιατρικό προσωπικό και διαδικασίες.
Η κυρία πλέον συνήλθε, δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο, όπως άκουσα από συγγενείς και αυτή ήταν η επιθυμία μου και μόνο και για όλους τους άλλους ασθενείς, ενώ συνεχίζονται οι εξετάσεις, να βρεθούν τα αίτια των λιποθυμιών και εμετών της, που τώρα πιθανολογείται να μην οφείλεται σε αρτηρία της καρωτίδας, όπως αρχικά είχε εκτιμηθεί.
Η εντύπωσή μου για το Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τριπόλεως πλέον είναι διαφορετική και δεν έχω κανένα παράπονο, από την συμπεριφορά των ιατρών, των νοσηλευτών και των προϊσταμένων τελικά.
Το παρόν κείμενο θα δημοσιευτεί σε όλα τα ιστολόγια και τις ιστοσελίδες εφημερίδων, γενικά τους παραλήπτες, του προηγούμενου παραπόνου μου και ζητώ να με συγχωρήσει η διοίκηση του Νοσοκομείου και οι αναγνώστες του παρόντος, για την φευγαλέα προηγούμενη παρατήρηση μίας ημέρας, που έκανα.
Μην ξεχνούμε πάντα, πως ότι είναι καθημερινότητα για κάποιους εργαζομένους Νοσοκομείων, είναι μία μοναδική, τραγική στιγμή για συγγενείς, φίλους ασθενών, ακόμα και απλούς επισκέπτες, που δεν ζούμε τέτοιες καταστάσεις καθημερινά, όπως κρεβάτια σε πολυσύχναστους διαδρόμους, με ασθενείς να αναγκάζονται να κάνουν την ανάγκη τους σε καθετήρα, δίπλα σε διερχομένους, νομίζοντας ότι είναι απλές ταινίες στην τηλεόρασή μας, σε ψυχαγωγικές εκπομπές και δελτία ειδήσεων, που πιστεύουμε ότι απλώς κινδυνολογούν.
Επιπλέον όταν υπάρχουν στο διαδίκτυο και από πληροφορίες άλλων φίλων, γεγονότα ασθενών, που δεν τους είχε βρεθεί τίποτε σε εξετάσεις και μετά απεβίωσαν, σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι πρέπει να φωνάξεις, με οποιοδήποτε τρόπο, πριν και όχι μετά το μοιραίο.
Για σκεφτείτε τον δικό σας άνθρωπο σε έναν διάδρομο ή απλά μία ανήμπορη ψυχή, πίσω από κάποια παραβάν.
Πρώτη φορά ζω επιπλέον από κοντά, την προσπάθεια που γίνεται από διευθυντές, ιατρούς και λοιπούς εργαζόμενους νοσοκομείων, να ανταπεξέλθουν στα καθήκοντά τους, με ότι λιγοστά εφόδια, τους δίνονται.
Θα ήταν λοιπόν άδικο εκ μέρους μου να μην συμπληρώσω, την χθεσινή μου παρατήρηση, με την παρούσα και που ονομάστηκε «καταγγελία» από παρανόηση των ιδιοκτητών κάποιων ιστολογίων, λόγω του ύφους μου ίσως και όχι από εμένα. Δεν γνώριζα δε το ήθος των ιατρών, τις προσπάθειές τους, αλλά και τα εφόδια που έχουνε, από αυτό που λέμε Κράτος.
Εύχομαι το κράτος λοιπόν, να μπορέσει να δώσει επιπλέον εφόδια, σε αυτούς που εμπλέκονται με τον τομέα της υγείας, γιατί είναι κρίμα να βλέπεις ηλικιωμένους να περιμένουν σε διαδρόμους, σε άσχημη κατάσταση, καθότι τελικά οι περισσότεροι εργαζόμενοι δίνουν ολοκληρωτικά τον εαυτό τους, καθημερινά, να ανατρέψουν τις δύσκολες αυτές συνθήκες, όπως συμβαίνει και στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τριπόλεως, που διαπιστώνω τελικά σε δύο μόνο μέρες, ότι έχει αξιόλογο προσωπικό.
Θεωρώ ότι είναι ένα στολίδι για την πόλη μας και πρέπει κάτι να γίνει επιπλέον από την πολιτεία και όχι μόνο από τους εργαζομένους του Νοσοκομείου, που ζητώ ταπεινά και πάλι συγνώμη και συνεχίζω να είμαι απογοητευμένος, μόνο από το κράτος που στεγάζεται πλέον εκτός του νομού μας, στην Αθήνα.
Ελάτε να δείτε την πραγματική εικόνα των νοσοκομείων μας, κύριοι βουλευτές κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, το μαχόμενο άξιο προσωπικό αυτών και τους υπομονετικούς ασθενείς, ψηφοφόρους, παρατημένους κατʼ εμέ και τους δυο πλέον, που παρʼ όλα αυτά διατηρούν την αξιοπρέπειά τους και των χώρων - εργασίας κι προσφοράς υπηρεσιών τους - αλλά δίχως κονδύλια και όραμα, για αγαθά απαραίτητα, όπως αυτό της υγείας μας.
Τέλος συγκεκριμένα το Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τριπόλεως, είναι για μένα τελικά, ένας χώρος, άξιων εργαζομένων, που δίνουν μάχες στα εξωτερικά ιατρεία, σε κλινικές και σε άλλους χώρους, που κρατούν σε άψογη κατάσταση υλικά και παρέχουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες. Χρειάζονται όμως μέρες για να το καταλάβεις!
Εννοείτε πως δεν έχω καμία αξίωση από το νοσοκομείο, αφότου τελικά διαπίστωσα, πως και εγώ και οι ιατροί που δεν γνωρίζω προσωπικά, ζούμε στη Ελλάδα, ζητάμε το καλύτερο και το επιδιώκουμε για τους ανθρώπους και τους ανθρώπους μας, με ότι μέσα διαθέτουμε αμφότεροι και ομιλούμε την ίδια ανθρώπινη γλώσσα.
(Παρακαλώ το παρόν κείμενο να δημοσιευτεί άμεσα, ως συνέχεια του προηγουμένου και όχι ως ξεχωριστό άρθρο. Αποτελούν δε ολοκληρωμένη προσωπική μου παρατήρηση και εκτίμηση εικόνων και γεγονότων, που πιστεύω πως είμαστε ελεύθεροι να εκφράζουμε, για να επιδιώκουμε την βελτίωση τους. Το φαινόμενο των επιπλέον κρεβατιών σε διαδρόμους, είναι σύνηθες τελικά σε όλα τα ελληνικά νοσοκομεία, προσωρινό όμως για το Παναρκαδικό Νοσοκομείο Τριπόλεως, αλλά η κατάρτιση και ο επαγγελματισμός των Ελλήνων ιατρών, τελικά είναι αξιόλογος σε ολόκληρο τον κόσμο, πράγμα που διαπιστώνει και ο πιο ανυπόμονος επισκέπτης σαν εμένα. Επιπλέον δεν γνωρίζει και δεν συνέβαλε κανένας εκ των αναφερόντων ασθενών ή συγγενών των ασθενών, για την αρθρογράφηση, των όσων παρατήρησα ο ίδιος και για οποιαδήποτε διευκρίνιση θέλετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε στον τηλεφωνικό αριθμό μου 6945916927, καθότι δεν έχω κανένα λόγο να κρατήσω την ανωνυμία μου. Δεν θα ήθελα να ενοχληθούν τυχόν ασθενείς στην κατάσταση που βρίσκονται, από δημοσιογράφους, διαδικασίες ή ιατρούς και να παρεκκλίνουν οι τελευταίοι από το έργο τους. Καλή συνέχεια. Θα είμαστε όλοι εμείς παρατηρητές, αλλά και συμπαραστάτες σας. Σας ευχαριστώ.)
Περισσότερα... »
