Τυρός Αρκαδίας Τσακωνιά
’’Το παρελθόν δίνει συνταγές .... υγείας στο παρόν’’
Στο παραπάνω συμπέρασμα έφτασαν οι μαθητές του Γυμνασίου Παραλίας Τυρού που πραγματοποίησαν την Παρασκευή, 2 του Δεκέμβρη μια διδακτική επίσκεψη πρώτα στο Μουσείο Ελιάς στο Κορακοβούνι και στη συνέχεια στο ελαιοτριβείο του Κ. Μπακούρη στο Άστρος. Στόχος της επίσκεψης αυτής ήταν να δουν από κοντά οι μαθητές του σχολείου μας τον τρόπο παραγωγής του λαδιού, τον παραδοσιακό αλλά και το σύγχρονο.
Όλοι μας, μαθητές και συνοδοί καθηγητές, Θαυμάσαμε την προσπάθεια του κ. Πετρόπουλου, ο οποίος από μεράκι κι ’’επειδή όλα δε μετρούνται με το χρήμα’’ αναπαλαίωσε το ελαιοτριβείο του προπάππου του, του Πέτρου Π. Πετρόπουλου, που λειτουργούσε κανονικά από το 1884 έως το 1920. Έτσι, δόθηκε η δυνατότητα στις νεότερες γενιές να γνωρίσουν τον εργάτη με τα κοφίνια, τον καραβανάρη, το στοιβαδόρο, το Θερμαστή και τους άλλους εργάτες του λιοτριβιού που για 8 περίπου μήνες έδιναν τον αγώνα τους στην παραγωγή του ελαιόλαδου∙ να δουν τα παλιά μηχανήματα και εργαλεία που έδιναν αργά και κοπιαστικά το αγνό και παρθένο λάδι της εποχής εκείνης∙ και να συνειδητοποιήσουν τέλος ότι από την επεξεργασία της ελιάς τίποτα δεν πετιόταν (μέχρι και τις κότες ετάιζαν με το λιοκόκκι), γιατί όλα χρησίμευαν κάπου. Το ίδιο σκεπτικό, που γίνεται όμως πράξη με τη χρήση της τεχνολογίας, είδαμε να ισχύει και στο κτήμα και στο ελαιοτριβείο του κ. Γιώργου Μπακούρη. Εκεί μάθαμε πως η καλλιέργεια της ελιάς είναι ’’ολοκληρωμένης διαχείρισης’’. Δηλαδή οι ελιές καλλιεργούνται με βιολογικό τρόπο και μόνο όταν υπάρχει πρόβλημα στο δέντρο χρησιμοποιούνται συγκεκριμένα φυτοφάρμακα και λιπάσματα. Οι ελιές μ’ ένα νέο μηχάνημα μαζεύονται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Τα φύλλα, τα κομμένα κλαδιά (αφού ειδικό μηχάνημα τα σπάσει) καθώς και τα λιόζουμα (αφού ξεραθούν) δίνονται ως λίπασμα στα δέντρα. Και τέλος στο ελαιοτριβείο ο φρουτοχυμός της ελιάς, το λάδι βγαίνει αθέρμιγο ή άθερμο ή ψυχρής έκθλιψης: οι ελιές κόβονται σε θερμοκρασία δωματίου και δε χρησιμοποιείται καθόλου ζεστό νερό, δηλ. το λάδι σπάει με τη μάλαξη κι όχι με τη θέρμανση. Ο κ. Μπακούρης επίσης μας «έμπασε» και στα μυστικά της επιχείρησης αφού μας εξήγησε πώς μπορεί να στηθεί μια επιχείρηση που συνδέει το παλιό με το νέο, τις παραδοσιακές και υγιεινές συνταγές με την τεχνολογία. Άθερμο λάδι, extra παρθένο, ελιές σε όλα τα μεγέθη, παραδοσιακό σαπούνι (από τη συνταγή της γιαγιάς) είναι τα υλικά μιας οικογενειακής επιχείρησης που είναι πιστοποιημένα ως βιολογικά σύμφωνα με τους ελέγχους που γίνονται συχνά σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κι όλα αυτά με σεβασμό στον τόπο, στην παράδοση και στην υγεία του ανθρώπου. Σ΄ αυτήν την επίσκεψη μάθαμε πολλά! Και με το μυαλό και με την καρδιά! Γιατί οι παραπάνω γνώσεις είχαν αξία επειδή ο κ. Πετρόπουλος κι ο κ. Μπακούρης μας έπεισαν από τον τρόπο που μας μιλούσαν, εξηγούσαν και περιέγραφαν τις εργασίες στο ελαιοτριβείο, παλιό και σύγχρονο, ότι μπορεί να έκαναν το όνειρό τους πραγματικότητα αλλά ότι ο αγώνας συνεχίζεται ώστε αυτό το όνειρο να προσφέρει γνώσεις και σε άλλους, να επηρεάσει κυρίως τα νέα παιδιά και να τα βοηθήσει στην επαγγελματική τους αποκατάσταση.
Σας ευχαριστούμε πολύ κ. Πετρόπουλε, Σας ευχαριστούμε πολύ κ. Μπακούρη.
Η φιλόλογος του Γυμνασίου Ψυχογυιού Βαρβάρα
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Τυρός Αρκαδίας Τσακωνιά" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
