Τα πιο κάτω δημοσιεύονται για να μάθουν οι εκτός Ελλάδος Έλληνες, τι είναι ο Ακάθιστος Ύμνος και τι συμβολίζει για το γένος των Ελλήνων.
Η ανταπόκριση που έχει ο πιο κάτω ύμνος, είναι φανερή τις ημέρες αυτές που όλοι οι ναοί στην Ελλάδα είναι γεμάτοι από κόσμο, που μετέχει στις ιερουργίες αυτές. Πιο κάτω δημοσιεύεται ο Ακάθιστος Ύμνος και η Αγγλική του μεταφορά για να γίνει κατανοητός και στους μή γνωρίζοντες καλά την Ελληνική Γλώσσα και παράλληλα να τους κάνει να μάθουν την πλουσια Ελληνική μας Γλώσσα. Με λίγη προσπάθεια, θα είμαστε ικανοί να θαυμάσουμε πλήθος ωραίων φράσεων, ομοιοκαταληξιών, ποιητικών καλοπισμάτων και να μας δώσει έμπνευση, γιατί όχι, να γίνουμε και εμείς ποιητές.
Εχει λεχθεί ότι πεζογράφημα είναι η παράθεση ωραίων φράσεων και ποίηση η παράθεση ωραίων φράσεων στην άριστη σειρά.
Καλή προετοιμασία για την μεγαλύτερη γιορτή της ορθοδοξίας το Αγιον Πάσχα, την Λαμπρή
The Akathist Hymn is one of the most beautiful and important services that the Orthodox Church offers. The Akathist was composed in Constantinople, a city dedicated to the Theotokos by Saint Romanos the Melodist. He was guided by the Theotokos to create this hymn which has been chanted for 1500 years during the Paschal season and with the approaching of the Annunciation of the Theotokos feast on March 25th.
In Greek Ακάθιστος (akathistos) means to remain standing. This refers to the singing of the hymn in 626 around the walls of the Queen City led by Patriarch Sergius carrying the Holy Icons. As the Moslems encircled the city outnumbering the Byzantines the people looked to their "champion" to save them. The people then flocked to the Church of the Theotokos in Vlahernae and sang the Akathist Hymn while standing up during the whole night. Through the intercessions of the Theotokos the city was saved and the attacking armies dispersed.
The Akathist has four themes in it's 12 sections, the Annunciation, Nativity, Christ, and the Theotokos. The service begins with a Trisagion and several Psalms in addition to the small compline before the hymn (shown below) begins.
Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς - Most Holy Theotokos Save us
Having secretly received the command,
the Archangel hastened into Joseph's abode and spoke to the Holy Virgin.
He Who bowed the Heavens with His descending,
is wholly contained,
yet unchanged in You.
And seeing Him taking the likeness of a servant in your womb, I stand in amazement and cry unto you.
Rejoice, Bride unwedded.
As its champion General, thy City
exclaims victory hymns and thanksgiving,
to thee Theotokos.
Having kept the country unassailed,
free me also from every peril,
that we may cry to thee:
Rejoice, Bride unwedded.
An Archangel
was sent from heaven
to say to the Theotokos Rejoice.
And beholding Thee,
O Lord, taking bodily form,
he was amazed and with his bodiless voice
he stood crying to her such things as these.
Rejoice, Thou through whom joy will shine forth:
Rejoice, Thou through whom the curse will cease
Rejoice, recall of fallen Adam
Rejoice, redemption of the tears of Eve
Rejoice, height inaccessible to human thoughts
Rejoice, depth undiscernable even for the eyes of angels
Rejoice, for Thou art the throne of the King
Rejoice, for Thou bearest Him Who beareth all
Rejoice, star that causest the Sun to appear
Rejoice, womb of the Divine Incarnation
Rejoice, Thou through whom creation is renewed
Rejoice, Thou through whom we worship the Creator
Rejoice, Bride unwedded.
Seeing herself to be chaste,
the holy one said boldly to Gabriel.
The marvel of thy speech
is difficult for my soul to accept.
How canst thou speak of a birth from a seedless conception? And She cried
Alleluia.
Seeking to know knowledge
that cannot be known
the Virgin cried to the ministering one.
Tell me, how can a son be born from a chaste womb?
Then he spoke to Her in fear,
only crying aloud thus.
Rejoice, initiate of God's ineffable will
Rejoice, assurance of those who pray in silence
Rejoice, beginning of Christ's miracles
Rejoice, crown of His dogmas
Rejoice, heavenly ladder by which God came down
Rejoice, bridge that conveyest us from earth to Heaven
Rejoice, wonder of angels sounded abroad
Rejoice, wound of demons bewailed afar
Rejoice, Thou Who ineffably gavest birth to the Light
Rejoice, Thou Who didst reveal Thy secret to none
Rejoice, Thou Who surpassest the knowledge of the wise
Rejoice, Thou Who givest light to the minds of the faithful
Rejoice, Bride unwedded
The power of the Most High
then overshadowed the Virgin
for conception,
and showed Her fruitful womb
as a sweet meadow
to all who wish to reap salvation,
as they sing
Alleluia.
Having received God
into Her womb,
the Virgin hastened to Elizabeth
whose unborn babe at once recognized Her embrace,
rejoiced, and with leaps of joy as songs,
cried to the Theotokos.
Rejoice, branch of an Unfading Sprout
Rejoice, acquisition of Immortal Fruit
Rejoice, labourer that labourest for the Lover of mankind
Rejoice, Thou Who givest birth to the Planter of our life
Rejoice, cornland yielding a rich crop of mercies
Rejoice, table bearing a wealth of forgiveness
Rejoice, Thou Who makest to bloom the garden of delight
Rejoice, Thou Who preparest a haven for souls
Rejoice, acceptable incense of intercession
Rejoice, propitiation of all the world
Rejoice, good will of God to mortals
Rejoice, boldness of mortals before God
Rejoice, Bride unwedded
Having within a tempest of doubting thoughts,
the chaste Joseph was troubled.
For knowing Thee to have no husband,
he suspected a secret union, O blameless one.
But having learned that Thy conception was of the Holy Spirit, he said
Alleluia
While the angels were chanting,
the shepherds heard of Christ's coming in the flesh,
and having run to the Shepherd,
they beheld Him as a blameless Lamb
that had been pastured in Mary's womb,
and singing to Her, they cried.
Rejoice, Mother of the Lamb and the Shepherd
Rejoice, fold of rational sheep
Rejoice, torment of invisible enemies
Rejoice, opening of the gates of Paradise
Rejoice, for the things of Heaven rejoice with the earth
Rejoice, for the things of earth join chorus with the heavens
Rejoice, never-silent mouth of the Apostles
Rejoice, invincible courage of the passion-bearers
Rejoice, firm support of faith
Rejoice, radiant token of Grace
Rejoice, Thou through whom Hades was stripped bare
Rejoice, Thou through whom we are clothed with glory
Rejoice, Bride unwedded
Having sighted the divinely-moving star,
the Magi followed its radiance;
and holding it as a lamp,
by it they sought a powerful King;
and having reached the Unreachable One,
they rejoiced, shouting to Him.
Alleluia.
The sons of the Chaldees
saw in the hands of the Virgin
Him Who with His hand made man.
And knowing Him to be the Master,
even though He had taken the form of a servant,
they hastened to serve Him with gifts,
and to cry to Her Who is blessed.
Rejoice, Mother of the Unsetting Star
Rejoice, dawn of the mystic day
Rejoice, Thou Who didst extinguish the furnace of error
Rejoice, Thou Who didst enlighten the initiates of the Trinity
Rejoice, Thou Who didst banish from power the inhuman tyrant
Rejoice, Thou Who didst show us Christ the Lord, Lover of mankind
Rejoice, Thou Who redeemest from pagan worship
Rejoice, Thou Who dost drag us from the works of mire
Rejoice, Thou Who didst quench the worship of fire
Rejoice, Thou Who rescues from the flame of the passions
Rejoice, guide of the faithful to chastity
Rejoice, gladness of all generations
Rejoice, Bride unwedded!
Having become God-bearing heralds,
the Magi returned to Babylon,
having fulfilled Thy prophecy;
and having preached
Thee to all as the Christ,
they left Herod as a babbler
who knew not how to sing.
Alleluia
By shining in Egypt the light of truth,
Thou didst dispel the darkness of falsehood;
for its idols fell,
O Saviour, unable to endure
Thy strength; and those who were delivered from them
cried to the Theotokos:
Rejoice, uplifting of men
Rejoice, downfall of demons
Rejoice, Thou who didst trample down the dominion of delusion
Rejoice, Thou who didst unmask the fraud of idols
Rejoice, sea that didst drown the Pharaoh of the mind
Rejoice, rock that doth refresh those thirsting for life
Rejoice, pillar of fire that guideth those in darkness
Rejoice, shelter of the world broader than a cloud
Rejoice, sustenance replacing manna
Rejoice, minister of holy delight
Rejoice, land of promise
Rejoice, Thou from whom floweth milk and honey
Rejoice, Bride unwedded!
When Symeon was about to depart this age of delusion,
Thou wast brought as a Babe to him,
but Thou was recognized by him as perfect God also;
wherefore, marveling at Thine ineffable wisdom,
he cried
Alleluia
The Creator showed us a new creation
when He appeared to us who came from Him.
For He sprang from a seedless womb,
and kept it incorrupt as it was,
that seeing the miracle we might sing to Her,
crying out:
Rejoice, flower of incorruptibility
Rejoice, crown of continence
Rejoice, Thou from whom shineth the Archetype of the Resurrection
Rejoice, Thou Who revealest the life of the angels
Rejoice, tree of shining fruit, whereby the faithful are nourished
Rejoice, tree of goodly shade by which many are sheltered
Rejoice, Thou that has carried in Thy womb the Redeemer of captives
Rejoice, Thou that gavest birth to the Guide of those astray
Rejoice, supplication before the Righteous Judge
Rejoice, forgiveness of many sins
Rejoice, robe of boldness for the naked
Rejoice, love that doth vanquish all desire
Rejoice, Bride unwedded
Having beheld a strange nativity,
let us estrange ourselves from the world
and transport our minds to Heaven;
for the Most High God appeared on earth as a lowly man,
because He wished to draw to the heights them that cry to Him
Alleluia
Wholly present was the Inexpressible Word
among those here below,
yet in no way absent from those on high;
for this was a divine condescension
and not a change of place,
and His birth was from a God-receiving Virgin
who heard these things
Rejoice, container of the Uncontainable God
Rejoice, door of solemn mystery
Rejoice, report doubtful to unbelievers
Rejoice, undoubted boast of the faithful
Rejoice, all-holy chariot of Him Who sitteth upon the Cherubim
Rejoice, all-glorious temple of Him Who is above the Seraphim
Rejoice, Thou Who hast united opposites
Rejoice, Thou Who hast joined virginity and motherhood
Rejoice, Thou through whom transgression hath been absolved
Rejoice, Thou through whom Paradise is opened
Rejoice, key to the kingdom of Christ
Rejoice, hope of eternal good things
Rejoice, Bride unwedded
All the angels were amazed
at the great act of Thine incarnation;
for they saw the Unapproachable God
as a man approachable to all,
abiding with us, and hearing from all
Alleluia
We see most eloquent orators mute as fish before Thee,
O Theotokos;
for they are at a loss
to tell how Thou remainest a Virgin
and could bear a child.
But we, marveling at this mystery,
cry out faithfully
Rejoice, receptacle of the Wisdom of God
Rejoice, treasury of His Providence
Rejoice, Thou Who showest philosophers to be fools
Rejoice, Thou Who exposest the learned as irrational
Rejoice, for the clever critics have become foolish
Rejoice, for the writers of myths have faded away
Rejoice, Thou Who didst rend the webs of the Athenians
Rejoice, Thou Who didst fill the nets of the fishermen
Rejoice, Thou Who drawest us from the depths of ignorance
Rejoice, Thou Who enlightenest many with knowledge
Rejoice, ship for those who wish to be saved
Rejoice, harbor for sailors on the sea of life
Rejoice, Bride Unwedded
Desiring to save the world,
He that is the Creator of all
came to it according to His Own promise,
and He that, as God,
is the Shepherd, for our sake
appeared unto us as a man;
for like calling unto like,
as God He heareth
Alleluia
A bulwark art Thou to virgins,
and to all that flee unto Thee,
O Virgin Theotokos
for the Maker of Heaven and earth prepared Thee,
O Most-pure one,
dwelt in Thy womb,
and taught all to call to Thee
Rejoice, pillar of virginity
Rejoice, gate of salvation
Rejoice, leader of mental formation
Rejoice, bestower of divine good
Rejoice, for Thou didst renew those conceived in shame
Rejoice, for Thou gavest wisdom to those robbed of their minds
Rejoice, Thou Who didst foil the corrupter of minds
Rejoice, Thou Who gavest birth to the Sower of purity
Rejoice, bridechamber of a seedless marriage
Rejoice, Thou Who dost wed the faithful to the Lord
Rejoice, good nourisher of virgins
Rejoice, adorner of holy souls as for marriage
Rejoice, Bride unwedded!
Every hymn is defeated
that trieth to encompass the multitude of Thy many compassions;
for if we offer to Thee,
O Holy King,
songs equal in number to the sand,
nothing have we done worthy of that which
Thou hast given us who shout to Thee
Alleluia
We behold the holy Virgin,
a shining lamp appearing to those in darkness;
for, kindling the Immaterial Light,
She guideth all to divine knowledge,
She illumineth minds with radiance,
and is honoured by our shouting these things
Rejoice, ray of the noetic Sun
Rejoice, radiance of the Unsetting Light
Rejoice, lightning that enlightenest our souls
Rejoice, thunder that terrifiest our enemies
Rejoice, for Thou didst cause the refulgent Light to dawn
Rejoice, for Thou didst cause the river of many streams to gush forth
Rejoice, Thou Who paintest the image of the font
Rejoice, Thou Who blottest out the stain of sin
Rejoice, laver that washest the conscience clean
Rejoice, cup that drawest up joy
Rejoice, aroma of the sweet fragrance of Christ
Rejoice, life of mystical gladness
Rejoice, Bride unwedded
When the Absolver of all mankind
desired to blot out ancient debts,
of His Own will He came to dwell among those
who had fallen from His Grace;
and having torn up the handwriting of their sins,
He heareth this from all
Alleluia
While singing to Thine Offspring,
we all praise Thee as a living temple,
O Theotokos;
for the Lord Who holdeth all things in His hand
dwelt in Thy womb,
and He sanctified and glorified Thee,
and taught all to cry to Thee
Rejoice, tabernacle of God the Word
Rejoice, saint greater than the saints
Rejoice, ark gilded by the Spirit
Rejoice, inexhaustible treasury of life
Rejoice, precious diadem of pious kings
Rejoice, venerable boast of reverent priests
Rejoice, unshakable fortress of the Church
Rejoice, inviolable wall of the kingdom
Rejoice, Thou through whom victories are obtained
Rejoice, Thou through whom foes fall prostrate
Rejoice, healing of my flesh
Rejoice, salvation of my soul
Rejoice, Bride unwedded!
O all-praised Mother Who didst bear the Word,
holiest of all the saints,
accept now our offering,
and deliver us from all misfortune,
and rescue from the torment
to come those that cry to Thee
Alleluia
Τὸ προσταχθὲν μυστικῶς λαβὼν ἐν γνώσει,
ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ Ἰωσὴφ σπουδῇ ἐπέστη,
ὁ ἀσώματος λέγων τῇ Ἀπειρογάμω
ὁ κλίνας ἐν καταβάσει τοὺς οὐρανούς,
χωρεῑται ἀναλλοιώτως ὅλος ἐν σοι
Ὃν καὶ βλέπων ἐν μήτρᾳ σου,
λαβόντα δούλου μορφήν,
ἐξίσταμαι κραυγάζων σοι
Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.
Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια,
ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια,
ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου,
Θεοτόκε
ἀλλ' ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον,
ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον,
ἵνα κράζω σοί
Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε.
Ἄγγελος πρωτοστάτης,
οὐρανόθεν ἐπέμφθη,
εἰπεῖν τῇ Θεοτόκω τὸ Χαῖρε
καὶ σὺν τῇ ἀσωμάτῳ φωνῇ,
σωματούμενόν σε θεωρῶν, Κύριε,
ἐξίστατο καὶ ἵστατο,
κραυγάζων πρὸς Αὐτὴν τοιαῦτα
Χαῖρε, δ' ἧς ἡ χαρὰ ἐκλάμψει,
χαῖρε, δι' ἧς ἡ ἀρὰ ἐκλείψει.
Χαῖρε, τοῦ πεσόντος Ἀδάμ ἡ ἀνάκλησις,
χαῖρε, τῶν δακρύων τῆς Εὔας ἡ λύτρωσις.
Χαῖρε, ὕψος δυσανάβατον ἀθρωπίνοις λογισμοῖς,
χαῖρε, βάθος δυσθεώρητον καὶ ἀγγέλων ὀφθαλμοῖς.
Χαῖρε, ὅτι ὑπάρχεις Βασιλέως καθέδρα,
χαῖρε, ὅτι βαστάζεις τὸν βαστάζοντα πάντα.
Χαῖρε, ἀστὴρ ἐμφαίνων τὸν ἥλιον,
χαῖρε, γαστὴρ ἐνθέου σαρκώσεως.
Χαῖρε, δι' ἧς νεουργεῖται ἡ κτίσις,
χαῖρε, δι' ἧς βρεφουργεῖται ὁ Κτίστης.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Βλέπουσα ἡ Ἁγία,
ἑαυτήν ἐν ἁγνείᾳ,
φησὶ τῷ Γαβριὴλ θαρσαλέως
τὸ παράδοξόν σου τῆς φωνῆς,
δυσπαράδεκτόν μου τῇ ψυχῇ φαίνεται
ἀσπόρου γὰρ συλλήψεως,
τὴν κύησιν πὼς λέγεις κράζων
Ἀλληλούια.
Γνῶσιν ἄγνωστον γνῶναι,
ἡ Παρθένος ζητοῦσα,
ἐβόησε πρὸς τὸν λειτουργοῦντα
ἐκ λαγόνων ἁγνῶν,
υἷον πῶς ἔσται τεχθῆναι δυνατόν; λέξον μοι.
Πρὸς ἥν ἐκεῖνος ἔφησεν ἐν φόβῳ,
πλὴν κραυγάζων οὕτω
Χαῖρε, βουλῆς ἀπορρήτου μύστις,
χαῖρε, σιγῆς δεομένων πίστις.
Χαῖρε, τῶν θαυμάτων Χριστοῦ τὸ προοίμιον,
χαῖρε, τῶν δογμάτων αὐτοῦ τὸ κεφάλαιον.
Χαῖρε, κλῖμαξ ἐπουράνιε, δι' ἧς κατέβη ὁ Θεός,
χαῖρε, γέφυρα μετάγουσα ἀπὸ γῆς πρὸς οὐρανόν.
Χαῖρε, τὸ τῶν Ἀγγέλων πολυθρύλητον θαῦμα,
χαῖρε, τὸ τῶν δαιμόνων πολυθρήνητον τραῦμα.
Χαῖρε, τὸ φῶς ἀρρήτως γεννήσασα,
χαῖρε, τὸ πῶς μηδένα διδάξασα.
Χαῖρε, σοφῶν ὑπερβαίνουσα γνῶσιν,
Χαῖρε, πιστῶν καταυγάζουσα φρένας.
Χαῖρε, Νύμφη Ἀνύμφευτε.
Δύναμις τοῦ Ὑψίστου,
ἐπεσκίασε τότε,
πρὸς σύλληψιν τῇ Ἀπειρογάμω
καὶ τὴν εὔκαρπον ταύτης νηδύν,
ὡς ἀγρὸν ὑπέδειξεν ἡδὺν ἅπασι,
τοῖς θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν,
ἐν τῷ ψάλλειν οὕτως
Ἀλληλούια.
Ἔχουσα θεοδόχον,
ἡ Παρθένος τὴν μήτραν,
ἀνέδραμε πρὸς τὴν Ἐλισάβετ.
Τὸ δὲ βρέφος ἐκείνης εὐθὺς ἐπιγνόν,
τὸν ταύτης ἀσπασμὸν ἔχαιρε,
καὶ ἅλμασιν ὡς ἄσμασιν,
ἐβόα πρὸς τὴν Θεοτόκον
Χαῖρε, βλαστοῦ ἀμάραντου κλῆμα,
χαῖρε, καρποῦ ἀκήρατου κτῆμα.
Χαῖρε, γεωργὸν γεωργοῦσα φιλάνθρωπον,
χαῖρε, φυτουργὸν τῆς ζωῆς ἠμῶν φύουσα,
Χαῖρε, ἄρουρα βλαστάνουσα εὐφορίαν οἰκτιρμῶν,
χαῖρε, τράπεζα βαστάζουσα εὐθηνίαν ἱλασμῶν.
Χαῖρε, ὅτι λειμῶνα τῆς τρυφῆς ἀναθάλλεις,
χαῖρε, ὅτι λιμένα τῶν ψυχῶν ἑτοιμάζεις.
Χαῖρε, δεκτὸν πρεσβείας θυμίαμα,
χαῖρε, παντός τοῦ κόσμου ἐξίλασμα.
Χαῖρε, Θεοῦ πρὸς θνητοὺς εὐδοκία,
χαῖρε, θνητῶν πρὸς Θεὸν παρρησία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Ζάλην ἔνδοθεν ἔχων,
λογισμῶν ἀμφιβόλων,
ὁ σώφρων Ἰωσὴφ ἐταράχθη
πρὸς τὴν ἄγαμόν σὲ θεωρῶν,
καὶ κλεψίγαμον ὑπονοῶν Ἄμεμπτε
μαθὼν δέ σου τὴν σύλληψιν,
ἐκ Πνεύματος Ἁγίου, ἔφη
Ἀλληλούια.
Ἤκουσαν oἱ ποιμένες,
τῶν Ἀγγέλων ὑμνούντων,
τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν
καὶ δραμόντες ὡς πρὸς ποιμένα,
θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν ἄμωμον,
ἐν γαστρὶ τῆς Μαρίας βοσκηθέντα,
ἥν ὑμνοῦντες εἶπον
Χαῖρε, Ἀμνοῦ καὶ Ποιμένος Μῆτερ,
χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων.
Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον,
χαῖρε, Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον.
Χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ,
χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς.
Χαῖρε, τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα,
χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος.
Χαῖρε, στερρὸν τῆς πίστεως ἔρεισμα,
χαῖρε, λαμπρὸν τῆς Χάριτος γνώρισμα.
Χαῖρε, δι' ἧς ἐγυμνώθη ὁ Ἅδης,
χαῖρε, δι' ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Θεοδρόμον ἀστέρα,
θεωρήσαντες Μάγοι,
τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλῃ
καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν,
δι' αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν Ἄνακτα,
καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον,
ἐχάρησαν αὐτῷ βοῶντες
Ἀλληλούια.
Ἴδον παῖδες Χαλδαίων,
ἐν χερσὶ τῆς Παρθένου,
τὸν πλάσαντα χειρὶ τοὺς ἀνθρώπους
καὶ Δεσπότην νοοῦντες αὐτόν,
εἰ καὶ δούλου μορφὴν ἔλαβεν,
ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι,
καὶ βοῆσαι τῇ Εὐλογημένῃ
Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ,
χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας.
Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα,
χαῖρε, τῆς Τριάδος τοὺς μύστας φωτίζουσα.
Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς,
χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν.
Χαῖρε, ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας,
χαῖρε, ἢ τοῦ βορβόρου ρυομένη τῶν ἔργων.
Χαῖρε πυρὸς προσκύνησιν παύσασα,
χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα.
Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης,
χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Κήρυκες θεοφόροι,
γεγονότες οἱ Μάγοι,
ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα,
ἐκτελέσαντές σου τὸν χρησμόν,
καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν,
ἀφέντες τὸν Ἡρώδην ὡς ληρώδη,
μὴ εἰδότα ψάλλειν
Ἀλληλούια.
Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ,
φωτισμὸν ἀληθείας ἐδίωξας,
τοῦ ψεύδους τὸ σκότος
τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης Σωτήρ,
μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν,
οἱ τούτων δὲ ρυσθέντες,
ἐβόων πρὸς τὴν Θεοτόκον
Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων,
χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.
Χαῖρε, τὴν ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα,
χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὴν δόξαν ἐλεγξασα.
Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν,
χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωὴν.
Χαῖρε, πύρινε στῦλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει,
χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάνα διάδοχε,
χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε.
Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας,
χαῖρε, ἐξ ἧς ρέει μέλι καὶ γάλα.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Μέλλοντος Συμεῶνος,
τοῦ παρόντος αἰῶνος,
μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος,
ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ,
ἀλλ' ἐγνώσθης τούτω καὶ Θεὸς τέλειος
διόπερ ἐξεπλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν,
κράζων
Ἀλληλούια.
Νέαν ἔδειξε κτίσιν,
ἐμφανίσας ὁ Κτίστης,
ἡμῖν τοῖς ὑπ' αὐτοῦ γενομένοις
ἐξ ἀσπόρου βλαστήσας γαστρός,
καὶ φυλάξας ταύτην,
ὥσπερ ἦν ἄφθορον,
ἵνα τὸ θαῦμα βλέποντες, ὑμνήσωμεν αὐτὴν βοῶντες
Χαῖρε, τὸ ἄνθος τῆς ἀφθαρσίας,
χαῖρε, τὸ στέφος τῆς ἐγκρατείας.
Χαῖρε, ἀναστάσεως τύπον ἐκλάμπουσα,
χαῖρε, τῶν Ἀγγέλων τὸν βίον ἐμφαίνουσα.
Χαῖρε, δένδρον ἀγλαόκαρπον, ἐξ οὗ τρέφονται πιστοί,
χαῖρε, ξύλον εὐσκιόφυλλον, ὑφ' οὗ σκέπονται πολλοί.
Χαῖρε, κυοφοροῦσα ὁδηγὸν πλανωμένοις,
χαῖρε, ἀπογεννῶσα λυτρωτὴν αἰχμαλώτοις.
Χαῖρε, Κριτοῦ δικαίου δυσώπησις,
χαῖρε, πολλῶν πταιόντων συγχώρησις.
Χαῖρε, στολὴ τῶν γυμνῶν παρρησίας,
χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Ξένον τόκον ἰδόντες,
ξενωθῶμεν τοῦ κόσμου,
τὸν νοῦν εἰς οὐρανὸν μεταθέντες
διὰ τοῦτο γὰρ ὁ ὑψηλὸς Θεός,
ἐπὶ γῆς ἐφάνη ταπεινὸς ἄνθρωπος
βουλόμενος ἑλκύσαι πρὸς τὸ ὕψος,
τοὺς αὐτῷ βοώντας
Ἀλληλούια.
Ὅλως ἦν ἐν τοῖς κάτω,
καὶ τῶν ἄνω οὐδόλως ἀπῆν,
ὁ ἀπερίγραπτος Λόγος
συγκατάβασις γὰρ θεϊκή,
οὐ μετάβασις τοπικὴ γέγονε,
καὶ τόκος ἐκ Παρθένου θεολήπτου,
ἀκουούσης ταῦτα
Χαῖρε, Θεοῦ ἀχωρήτου χώρα,
χαῖρε, σεπτοῦ μυστηρίου θύρα.
Χαῖρε, τῶν ἀπίστων ἀμφίβολον ἄκουσμα,
χαῖρε, τῶν πιστῶν ἀναμφίβολον καύχημα.
Χαῖρε, ὄχημα πανάγιον τοῦ ἐπὶ τῶν Χερουβείμ,
χαῖρε, οἴκημα πανάριστον τοῦ ἐπὶ τῶν Σεραφείμ.
Χαῖρε, ἡ τἀναντία εἰς ταὐτὸ ἀγαγοῦσα,
χαῖρε, ἡ παρθενίαν καὶ λοχείαν ζευγνῦσα.
Χαῖρε, δι' ἧς ἐλύθη παράβασις,
χαῖρε, δι' ἧς ἠνοίχθη παράδεισος.
Χαῖρε, ἡ κλεὶς τῆς Χριστοῦ βασιλείας,
χαῖρε, ἐλπὶς ἀγαθῶν αἰωνίων.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Πᾶσα φύσις Ἀγγέλων,
κατεπλάγη τὸ μέγα,
τῆς σῆς ἐνανθρωπήσεως ἔργον
τὸν ἀπρόσιτον γὰρ ὡς Θεόν,
ἐθεώρει πᾶσι προσιτὸν ἄνθρωπον,
ἡμῖν μὲν συνδιάγοντα,
ἀκούοντα δὲ παρὰ πάντων οὕτως
Ἀλληλούια.
Ρήτορας πολυφθόγγους,
ὡς ἰχθύας ἀφώνους,
ὁρῶμεν ἐπὶ σοὶ Θεοτόκε
ἀποροῦσι γὰρ λέγειν,
τὸ πῶς καὶ Παρθένος μένεις,
καὶ τεκεῖν ἴσχυσας
ἡμεῖς δὲ τὸ μυστήριο ν θαυμάζοντες, πιστῶς βοῶμεν
Χαῖρε, σοφίας Θεοῦ δοχεῖον,
χαῖρε, προνοίας αὐτοῦ ταμεῖον.
Χαῖρε, φιλοσόφους ἀσόφους δεικνύουσα,
χαῖρε, τεχνολόγους ἀλόγους ἐλέγχουσα.
Χαῖρε, ὅτὶ ἐμωράνθησαν οἱ δεινοὶ συζητηταί,
χαῖρε, ὅτι ἐμαράνθησαν οἱ τῶν μύθων ποιηταί.
Χαῖρε, τῶν Ἀθηναίων τὰς πλοκὰς διασπῶσα,
χαῖρε, τῶν ἁλιέων τὰς σαγήνας πληροῦσα.
Χαῖρε, βυθοῦ ἀγνοίας ἐξέλκουσα,
χαῖρε, πολλοὺς ἐν γνώσει φωτίζουσα.
Χαῖρε, ὁλκὰς τῶν θελόντων σωθῆναι,
χαῖρε, λιμὴν τῶν τοῦ βίου πλωτήρων.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Σῶσαι θέλων τὸν κόσμον,
ὁ τῶν ὅλων κοσμήτωρ,
πρὸς τοῦτον αὐτεπάγγελτος ἦλθε
καὶ ποιμὴν ὑπάρχων ὡς Θεός,
δι' ἡμᾶς ἐφάνη καθ' ἡμᾶς ἄνθρωπος
ὁμοίῳ γὰρ τὸ ὅμοιον καλέσας,
ὡς Θεὸς ἀκούει
Ἀλληλούια.
Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων,
Θεοτόκε Παρθένε,
καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.
Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,
οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,
καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,
χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.
Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως,
χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος.
Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς,
χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν.
Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα,
χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.
Χαῖρε, παστάς ἀσπόρου νυμφεύσεως,
χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα.
Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων,
χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται,
συνεκτείνεσθαι σπεύδων,
τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου
ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς,
ἂν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε,
οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον,
ὧν δέδωκας ἡμῖν τοῖς σοὶ βοῶσιν
Ἀλληλούια.
Φωτοδόχον λαμπάδα,
τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν,
ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον
τὸ γὰρ ἄυλον ἅπτουσα φῶς,
ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας,
αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα,
κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα
Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου,
χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους.
Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα,
χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα.
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν,
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρυτον ἀναβλύζεις ποταμόν.
Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον,
χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ρύπον.
Χαῖρε, λουτὴρ ἔκπλυνων συνείδησιν,
χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν.
Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας,
χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Χάριν δοῦναι θελήσας,
ὀφλημάτων ἀρχαίων,
ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων,
ἐπεδήμησε δι’ἑαυτοῦ,
πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ Χάριτος
καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον,
ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως
Ἀλληλούια.
Ψάλλοντές σου τὸν τόκον,
ἀνυμνοῦμέν σε πάντες,
ὡς ἔμψυχον ναόν, Θεοτόκε.
Ἐν τῇ σῇ γὰρ οὶκήσας γαστρί,
ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος,
ἡγίασεν, ἐδόξασεν,
ἐδίδαξε βοᾶν σοὶ πάντας
Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου,
χαῖρε, Ἁγία ἁγίων μείζων.
Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι,
χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε.
Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν,
χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν.
Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος,
χαῖρε, τῆς Βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος.
Χαῖρε, δι' ἧς ἐγείρονται τρόπαια,
χαῖρε, δι' ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.
Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία,
χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.
Ὦ πανύμνητε Μῆτερ,
ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων ἁγίων,
ἁγιώτατον Λόγον
δεξαμένη γὰρ τὴν νῦν προσφοράν,
ἀπὸ πάσης ρῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας,
καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως,
τοὺς σοὶ βοῶντας
Ἀλληλούια.
Περισσότερα... »
[] Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο καταλήφθηκε από τις βουλγαρογερμανικές δυνάμεις στις 26 Μαΐου 1916. Ο Διοικητής του οχυρού ταγματάρχης Μαυρουδής ανέκοψε την προέλαση 2 βουλγαρικών συνταγμάτων της 7ης Μεραρχίας, τα οποία αφού πέρασαν το πρωί τη μεθόριο, προήλασαν προς το οχυρό. Ο ταγματάρχης Μαυρουδής με το πυροβολικό του έβαλε κατά των συνταγμάτων, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία τους. Στη συνέχεια όμως διατάχθηκε από τον Υπουργό Στρατιωτικών να παραδώσει το οχυρό μαζί με το βαρύ οπλισμό του στο Γερμανό αξιωματικό Τιλ.Το 1936, ξεκίνησε ένα φιλόδοξο στρατιωτικό πρόγραμμα στην Ελλάδα, με την κατασκευή των οχυρών της «Γραμμή Μεταξά» όπως αργότερα ονομάστηκε, με συνολική ανάπτυξη καταφυγίων 1.850 μέτρα και μήκος στοών 4.250 μέτρα όπου θα μας προστάτευε από εισβολές από το έδαφος της Βουλγαρίας.
Από τις 06:00 της ίδιας μέρας οι εχθρικές δυνάμεις ενίσχυσαν τις επιθέσεις τους με αεροπλάνα Στούκας, που σε σχηματισμούς κάθετης εφόρμησης έριχναν βόμβες, κάτω από το τρομερό σφύριγμα των σειρήνων τους.Παράλληλα, ένας γερμανικός ειδικός λόχος, με 18 λέμβους από καουτσούκ, εμφανίστηκε να πλέει στον Στρυμόνα ποταμό. Οι πρώτες λέμβοι έπεσαν σε προτοποθετημένα συρματοπλέγματα και στη συνέχεια αποδεκατίστηκαν από το πυροβολικό μας. Εκμεταλλευόμενοι τις πτυχώσεις του εδάφους οι Γερμανοί έφθασαν σε απόσταση 200 μ. από το οχυρό. Οι υπερασπιστές του Ρούπελ όμως κατάφεραν να αποκρούσουν τις επιθέσεις του τάγματος των Γερμανών.
Κατά την 4η ημέρα (9 Απριλίου), οι βομβαρδισμοί και οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν κυρίως εναντίον των οχυρών Ρούπελ και Παλιουριώνες. Στις 17:00, οι Γερμανοί κήρυκες, γνωρίζοντας ότι είχε υπογραφεί η συνθηκολόγηση στη Θεσσαλονίκη , ήρθαν στο Ρούπελ και ζήτησαν την παράδοση του οχυρού. Ο Διοικητής του, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απάντησε ότι «τα οχυρά δεν παραδίδονται, αλλά καταλαμβάνονται». Τελικά, η παράδοση του Ρούπελ έγινε την επομένη 10 Απριλίου, στις 06:00, αφού ο διοικητής έλαβε διαταγή κατάπαυσης του πυρός.
Ο Γερμανός συνταγματάρχης που παρέλαβε το οχυρό Ρούπελ, έδωσε συγχαρητήρια στον διοικητή και εξέφρασε τον θαυμασμό και την εκτίμησή του για την αντίσταση και τον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών. Οι απώλειες της φρουράς του οχυρού Ρούπελ ανήλθαν σε 44 νεκρούς και 152 τραυματίες. Από την μεριά του Άξονα οι απώλειες ήταν πολύ μεγάλες, όπως φανερώνεται στα νεκροταφεία.Πηγή: www.antroni.gr
Κάθε τέσσερα χρόνια μία πανελλαδική εκεχειρία αναγγέλλονταν και άνθρωποι από όλη την Ελλάδα έρχονταν στην Ολυμπία για να λάβουν μέρος και να παρακολουθήσουν τους αγώνες. Το έπαθλο του νικητή ήταν ο κότινος, ένα στεφάνι από αγριελιά.
.jpg)
