Κρατική καταστολή, βία, ρατσισμός, εργοδοτική αυθαιρεσία και κοινωνικός αυτοματισμός, είναι κυρίαρχα στοιχεία σε περιόδους κρίσης, και ταυτόχρονα εργαλεία άσκησης των πολιτικών των κυρίαρχων δυνάμεων, προκειμένου να αποπροσανατολίσουν, να τρομοκρατήσουν και να καθυποτάξουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα.
Η χώρα μας φαίνεται ότι έχει όλες τις προϋποθέσεις για να γίνει το πειραματόζωο των αγορών, πού όχι μόνο θα τους βοηθήσει να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα , για το πώς με πολιτικές σοκ θα μεταφέρουν την κρίση στις πλάτες του λαού, σε μια χώρα που μέχρι χθες είχε ανεκτικό κοινωνικό κράτος και ρυθμούς ανάπτυξης , αλλά και να αποτελέσει τον προπομπό και για άλλες χώρες. Προς αυτή την κατεύθυνση διευκολύνει το δικομματικό πολιτικό σύστημα που διαμορφώθηκε επειδή δημιούργησε σοβαρότατα ελλείμματα σε όλα τα επίπεδα της λειτουργίας της κοινωνίας και της οικονομίας, κυρίως σε ότι έχει σχέση με την διαφάνεια, τον έλεγχο, την αξιοκρατία, την αγορά και την παιδεία.
Ταυτόχρονα στη χώρα μας δεν υπήρχε μεταναστευτική πολιτική, που δυστυχώς επιδιώχθηκε, γιατί πως αλλιώς να εξηγήσεις την συμφωνία για την συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, και επιδιώχθηκε για πολλούς λόγους, αλλά ο κυριότερος είναι ο πολιτικός , οι μετανάστες είναι ένα καλό εργαλείο αποπροσανατολισμού και πίεσης του λαού, ταυτόχρονα προσφέρουν φθηνή εργασία, αλλά και από ότι φαίνεται διευκολύνουν και επιχειρηματικές δραστηριότητες που πιθανώς να έχει σχέση και με το κέντρο της Αθήνας που συνειδητά έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια. κλπ.
Έτσι λοιπόν δημιουργείται ένα εκρηκτικό μίγμα κοινωνικής αστάθειας με τον φόβο να εξαπλώνεται παντού και που στοχεύει στην τρομοκράτηση των πολιτών από την μια και από την άλλη στον εκφασισμό της κοινωνίας, που φυσικά ενθαρρύνει την δράση των ακροδεξιών οργανώσεων με την ανοχή της κεντρικής εξουσίας.
Αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας είναι ακριβώς τα ίδια που έχουν συμβεί με μικρές παραλλαγές και σε άλλες χώρες πού έδρασε το Δ.Ν.Τ, κάτι πού το κατέθεσαν εκπρόσωποι χωρών κυρίως από την Λατινική Αμερική στο διεθνές τριήμερο συνέδριο στη Νομική για το χρέος.
Η Ε.Ε με την συνθήκη του ΕΥΡΩ όλο και πιο πολύ ισχυροποιεί την κυριαρχία των αγορών αλλά και την κυριαρχία των Ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που σημαίνει ότι οι αδύναμες χώρες της περιφέρειας όλο και πολύ θα εξαρτώνται από τις αγορές και τις μεγάλες Ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Σήμερα, μετά την ανακοίνωση των θέσεων του κ. Σαμαρά από το Ζάππειο είναι φανερό ότι υπάρχει πλήρη συνεννόηση ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ-Ε.Ε-ΕΚΤ-ΔΝΤ και του εγχώριου μεγάλου Κεφαλαίου. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι η μικρομεσαία τάξη δεν έχει χώρο ή έχει πολύ μικρό χώρο στο ακραίο νεοφιλελεύθερο μοντέλο που διαμορφώνεται, η επιχειρηματικότητα και η καινοτομία είναι πολύ περιορισμένη για αυτήν, που σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό θα χρεοκοπήσει.
λειτουργία της δήθεν ελεύθερης αγοράς και του δήθεν ελεύθερου ανταγωνισμού, που σήμερα εντέχνως παρουσιάζουν σαν κρίση του δημοσίου. Έχουμε κατάρευση της οικονομίας ακριβώς γιατί δημιουργήθηκαν ολιγοπολιακές και μονοπωλιακές καταστάσεις στην αγορά, και σε συνδυασμό με την μείωση των φορολογικών συντελεστών του Μεγάλου Κεφαλαίου και την είσοδο της χώρας στη ζώνη του ΕΥΡΩ, που σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έγιναν τα ελληνικά προϊόντα κατά τρείς φορές λιγότερο ανταγωνιστικά ,λόγω της αύξησης των τιμών, άνοιξε ταχύτατα ο δρόμος για τη συρρίκνωση της μικρής και μεσαίας επιχείρησης ,στο πρωτογενή και δευτερογενή τομέα, και ταυτόχρονα ανέβηκε κατακόρυφα το κόστος της αγροτικής παραγωγής. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό, συρρίκνωση της οικονομίας ,απώλεια εσόδων και σε συνδυασμό με την ιδιωτικοποίηση των στρατηγικών τομέων μέσα από την απελευθέρωση της αγοράς , έχουμε την σημερινή οικονομική κατάρρευση της χώρας, που φυσικά συμπληρώνει το πάζλ της χρεοκοπίας, το κράτος της διαπλοκής και διαφθοράς.
Το ερώτημα που απασχολεί κάθε πολίτη, είναι εάν υπάρχουν λύσεις πέρα από τον μονόδρομο που προτείνουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το βέβαιο είναι ότι οι πολιτικές του μνημονίου έχουν αποτύχει και δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσεις γιατί τα αποτελέσματα φαίνονται, άρα είμαστε υποχρεωμένοι να αναζητήσουμε άλλο δρόμο.
Πως είναι δυνατόν να ανακάμψει μια οικονομία, μέσα στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, όταν το 50% είναι έμμεσοι φόροι ; όταν το εισόδημα των εργαζομένων μειώνεται; Όταν οι Τράπεζες έχουν τοκογλυφικά επιτόκια, όταν είναι απαγορευτική η αγροτική καλλιέργεια λόγω του κόστους , όταν τα καύσιμα είναι πανάκριβα, όταν ενώ μειώνονται τα εισοδήματα των εργαζομένων δεν έχουμε μείωση των τιμών των προϊόντων, όταν οι Τράπεζες δεν επιδοτούν την πραγματική οικονομία κλπ. Άρα το πρώτο συμπέρασμα που μπορεί να καταθέσει κάποιος, είναι ότι μάλλον δεν τους ενδιαφέρει η αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, αλλά το πώς θα διαμορφώσουν ένα φθηνό εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα και το πώς θα καταργήσουν και συρρικνώσουν τους κοινωνικούς τομείς και κάθε τι που είναι δημόσιο αγαθό, γιατί έτσι και την κρίση θα μεταφέρουν στις πλάτες των πλατιών λαϊκών στρωμάτων και τα πάντα θα περάσουν στα χέρια του μεγάλου κεφαλαίου.
Λύσεις υπάρχουν για να βγει η χώρα από την οικονομική κρίση, αλλά αυτές οι λύσεις είναι έξω από το μνημόνιο και την ΤΡΟΙΚΑ, έξω από την λογική των περικοπών και την αύξηση των φόρων, με έλεγχο του Τραπεζιτικού συστήματος ώστε τα χρήματα να πηγαίνουν στη πραγματική οικονομία, με μείωση των τιμών, έσοδα θα έχουμε όταν μπει σε κίνηση η πραγματική οικονομία, πού είναι η μικρή και μεσαία επιχείρηση και ο αγροτικός τομέας, ο Τουρισμός χωρίς τον εγχώριο τουρισμό δεν μπορεί να αναπτυχθεί , αυτά δείχνουν τα στοιχεία και άρα εξαρτάτε από το εισόδημα των πολιτών.
Η ΔΕΗ το 2009 είχε κέρδος1.667.899 δις ευρω είναι η πρώτη κερδοφόρα επιχείρηση στη χώρα, ο ΟΠΑΠ έχει κέρδη 960.745 εκ.ευρω. το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ΔΕΥΑΤ κλπ , επιχειρήσεις με κέρδη- γιατί τις πουλάνε όταν σήμερα η χώρα μας έχει ανάγκη από χρήματα, ποιος επιχειρηματίας σε μια περίοδο κρίσης θα πούλαγε μια κερδοφόρα επιχείρησή του. Θάνε το λιγότερο αφελής κάποιος εάν πιστεύει ότι τις πουλάνε για να βγει η χώρα από την κρίση ή όπως λένε ότι η χώρα χρειάζεται τις ανάλογες αναδιαρθρώσεις για να προχωρήσουμε μπροστά.
Εάν ρίξουμε μια ματιά στα προηγούμενα χρόνια όταν η χώρα μας είχε 30% δημόσιο χρέος και θετικό εμπορικό ισοζύγιο και στο πρωτογενή και δευτερογενή τομέα ,θα δούμε ότι οι στρατηγικοί τομείς ήταν στον έλεγχο του δημοσίου , υπήρχε σχετικός έλεγχος της αγοράς που υπερασπιζόταν σε ένα βαθμό τον υγιή ανταγωνισμό, δεν είχαμε μεγάλη ανάπτυξη των μονοπωλίων όπου η μικρή και μεσαία επιχείρηση είχαν χώρο δράσης , η αγροτική παραγωγή είχε χαμηλό κόστος, τα Ελληνικά προϊόντα ήσαν ανταγωνιστικά και μάλιστα με πολύ μεγαλύτερο δημόσιο τομέα, κάτι που το αποκρύπτουν έντεχνα όπως έντεχνα καλλιεργούν, ότι εξ αιτίας του διογκωμένου δημόσιου τομέα και των υψηλών μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και εξαιτίας των συντάξεων και των κοινωνικών επιδομάτων έχουμε τη σημερινή οικονομική κρίση.Εάν ρίξουμε μια ματιά στα στοιχεία, θα δούμε ότι η χώρα μας από το 1995 έως 2008 έχει χαμηλότερες δημόσιες δαπάνες από το μέσο όρο και των 27 και της Ευρωζώνης, και έχει σημαντικά χαμηλότερες πρωτογενείς δαπάνες. Σημ: Η Ιρλανδία είχε ακόμη πιο μικρότερες δημόσιες δαπάνες και από τη χώρα μας.
Λύσεις υπάρχουν όταν θα βάλουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη κερδοσκοπική και αισχροκερδή λειτουργία της αγοράς και είναι πολύ εύκολο να γίνει, όπως εύκολο είναι να γίνει η άρση του τραπεζιτικού απορρήτου και το άνοιγμα των OFF SHORE εταιρειών για να κτυπηθεί η φοροδιαφυγή (δεν θέλουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ για λόγους αυτονόητους ) . Πάρα πολλά παραδείγματα μπορεί να καταθέσει κανείς που αποδεικνύει το ποιοι λεηλάτησαν την οικονομία της χώρας, όπως για παράδειγμα με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων είτε επί Κυβ/σεων Σημίτη είτε επί Καραμανλή ή με τους Ολυμπιακούς Αγώνες , και κάθε εργολάβο-προμηθευτή-μεσάζοντα κλπ.
Λύσεις υπάρχουν όταν θα βάλουμε ένα τέλος στη φοροδιαφυγή και τη φορολογική ασυλία του κεφαλαίου και του μεγάλου πλούτου που οδήγησαν σε σημαντικότατη υστέρηση τα δημόσια έσοδα, σε σχέση με τους αντίστοιχους μέσους ευρωπαϊκούς όρους, παράδειγμα οι άμεσοι φόροι είναι μικρότεροι κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την ΕΕ των 27, και ισχύει από το 1995, όπως επίσης ο Τεκμαρτός φορολογικός συντελεστής για το κεφάλαιο υπολείπεται κατά 10% από το μέσο όρο στην ΕΕ και ισχύει από το 2000. Που σημαίνει ότι εάν η χώρα μας ακολουθούσε τους φορολογικούς συντελεστές του μέσου όρου της ΕΕ θα είχαμε αντίστοιχα φορολογικά έσοδα και θα μπαίναμε στη κρίση όχι με 110% δημόσιο έλλειμμα αλλά με 74%. Τη κρίση και το χρέος το δημιούργησε η ντόπια και η ξένη ολιγαρχία και δεν είναι κρίση του Ελληνικού δημοσίου αλλά κρίση υστέρησης εσόδων.
Λύσεις υπάρχουν και ήδη αυτή τη περίοδο έχει αναπτυχθεί ένας γόνιμος διάλογος σε αντημνημονιακή κατεύθυνση και υπάρχει πλούσιος προβληματισμός και προτάσεις , όμως για να ανοίξουμε ένα δρόμο διεξόδου από τη κρίση, πρέπει να γίνουν πρώτα τα στοιχειώδη, που είναι η συνάντηση όλων που είναι αντίθετοι με τις σημερινές πολιτικές, και είναι απαραίτητο, γιατί έχουμε απέναντί μας μια τρομακτική συμπαιγνία που λέγεται ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ-ΜΜΕ-Οικονομικά συμφέροντα,κλπ.
Η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να συναντηθεί, γιατί η Εργατική Τάξη δέχεται πόλεμο, είναι υποχρεωμένη να βάλει στην άκρη ότι τη χωρίζει και να συζητήσει ότι την ενώνει, για το συμφέρον του τόπου, για το συμφέρον των πλατιών λαϊκών στρωμάτων, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να διαμορφωθεί ένα ακραίο νεοφιλελεύθερο μοντέλο, που όμοιό του πιθανώς να μην έχει ζήσει αυτός ο τόπος .
Οι αγώνες του λαού μας και η ανάπτυξη των κινημάτων ανατροπής των σημερινών πολιτικών θα δημιουργήσουν εναλλακτική διέξοδο, η φτώχεια, η ανεργία, ο εκφασισμός της κοινωνίας, ο κοινωνικός αυτοματισμός διευκολύνουν τις σημερινές πολιτικές. Η Αριστερά και στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος πρέπει να παλεύει για τα εργασιακά κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και δεν θα πρέπει οι διαφορετικές πολιτικές και ιδεολογικές απόψεις να την χωρίζουν απέναντι στο κοινό εχθρό, γιατί τότε και σύγχυση δημιουργεί και ενισχύει την θεωρία του νεοφιλελεύθερου μονόδρομου.
Σήμερα χρειάζεται ένα ενιαίο αντιμνημονιακό μέτωπο, που θα αναπτύσσεται σε όλη τη χώρα, δεν υπάρχει άλλη λύση, πρέπει να παρθούν πρωτοβουλίες από το χώρο της Αριστεράς, πριν είναι αργά.
Γιάννης Κουνέλης.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "ΣΥΝ Αρκαδίας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
