Καλησπέρα,
Συμμετέχοντας στις διαδηλώσεις του συντάγματος και στις συζητήσεις/συνελεύσεις που γίνονται εκεί , προβληματίζομαι για το αν μπορεί να αλλάξει κάτι.
Στο συμπέρασμα που έχω καταλήξει , είναι ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει , αν περιμένουμε οι πολιτικοί μας να γίνουν ηγέτες και να τα αλλάξουν όλα για εμάς. Και αυτό γιατί οι πολιτικοί της εποχής μας ζουν πολύ πιο διαφορετικά από ότι εμείς . Δεν ανήκουν καν , στην ίδια κοινωνική τάξη και ούτε καν κάνουν (ή έκαναν ποτέ) κάποια δουλειά παρόμοια με αυτή που κάνουμε όλοι εμείς (όσοι δηλαδή δεν είμαστε άνεργοι αυτήν την περίοδο). Αναπόφευκτα είναι πολύ φυσικό να μην γνωρίζουν τα προβλήματα που εμείς αντιμετωπίζουμε , και το πως ζούμε.
Θεωρώ λοιπόν , ότι η αλλαγή μπορεί να γίνει μέσα από μικρές ομάδες , μικρές συλλογικότητες δηλαδή , που όπως το λέει και η λέξη , τα μέλη τους θα ενδιαφέρονται για το κοινό καλό και όχι για την ατομική τους επιτυχία. Μια τέτοια κοινωνική ομάδα , είναι και το χωριό μας.
Στο χωριό μας που πάντα περιμένουμε από τους πολιτικούς να μεριμνήσουν για τον τόπο , ενώ εμείς αρκούμαστε μόνο στο να κατακρίνουμε (δίκαια βέβαια , αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα).
Έτσι στο χωριό είμαστε στην εξής κατάσταση:
- Οι κάτοικοι , θέλουν πχ δρόμο στο Φωκιανό και γενικά καλύτερο οδικό δίκτυο
- Οι νέοι θέλουν γήπεδο και δημόσιους χώρους που να μπορούν να μαζεύονται και να διασκεδάζουν
- Οι ηλικιωμένοι παραπονιούνται για τα σκουπίδια , τις λάμπες κτλ
Αλλά το παράδοξο είναι , ότι ενώ όλοι εμείς ξέρουμε τόσο καλά να κατακρίνουμε, κανένας μας δεν κουνάει έστω και ελάχιστο το δάχτυλο του , για να γίνει (ή έστω να κινηθούν οι διαδικασίες) για κάποιο από αυτά.
Θα μου πείτε τώρα και πολύ σωστά θα μου πείτε , ότι δεν είναι δυνατόν να διεκδικήσουμε κάτι, ή να εργαστούμε εθελοντικά για να γίνει κάτι , γιατί απαιτούνται χρήματα για να γίνει αυτό. Επίσης θα μου πείτε, ότι όσο και να φωνάξουμε, και να προσπαθήσουμε ατομικά να κινήσουμε τις διαδικασίες, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα.
Δεν θα διαφωνήσω σε κάτι από τα παραπάνω. Οποιαδήποτε από τα παραπάνω , είναι καταδικασμένο σε αποτυχία , για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει κάποια νομικά κατοχυρωμένη συλλογικότητα που να μπορεί να έχει υπόσταση για να διεκδικήσει όλα αυτά.
Και ερχόμαστε εδώ που θέλω να καταλήξω..
Το χωριό χρειάζεται έναν σύλλογο, ένα όργανο δηλαδή που θα λαμβάνει αποφάσεις συλλογικά μέσα από γενικές συνελεύσεις (αμεσοδημοκρατικά και όχι μέσα από εκλεγμένους αντιπροσώπους) και επίσης θα είναι ταυτόχρονα και εκτελεστικό όργανο των αποφάσεων αυτών.
Σύλλογος στο χωριό υπήρχε , και υπάρχει ακόμα απ' όσο έχω ενημερωθεί. (Σύλλογος απανταχού Πηγαδιωτών " Ο Άγιος Γεώργιος " ). Στο χέρι μας είναι να τον αναβιώσουμε.
Πρακτικά λοιπόν τι προτείνω:
- Γενική συνέλευση στο χωριό , σε μέρα και ώρα που θα αποφασιστεί από κοινού (μια καλή πρόταση είναι η παραμονή του 15Αύγουστου) όπου θα συζητηθούν τα θέμα αυτά , οι δράσεις μας κτλ. Και μέσα από την συζήτηση και την συμμετοχή , θα φανεί αν υπάρχει ενδιαφέρον για το χωριό από εμάς..
Παρακαλώ λοιπόν όλους εσάς που διαβάζεται το παραπάνω άρθρο να τοποθετηθείτε πάνω σε αυτό και να σχολιάσετε . Κανένα σχόλιο δεν θα λογοκριθεί. Επίσης όσοι μπορείτε τυπώστε το άρθρο αυτό , και δώστε το σε συγγενείς και φίλους από το χωριό που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Καλό βράδυ,
Χρόνης Γεώργιος
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Πηγάδι Κυνουρίας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
