Arcadia Blogs » Ο κόσμος της επικοινωνίας-online

Feeds

11007 άρθρα από 55 πηγές

Aa - Zz (4081)

• Arcadia - It hurts! (409)
• Athens-online (117)
• Dama de la noche (2)
• Dominus Noster Pavl (90)
• EcclesiaNet (1)
• Europoula (3)
• IaTriDis (193)
• Megalopoli FM (1791)
• Nestani of Mantinea (52)
• On-line-newspaper (28)
• Periergos (1376)
• Philosophy and Education (20)

Αα - Ωω (6926)

• 20 Λέξεις (1)
• Eκδoσεις ΑΪΒΑΛΗ (44)
• Αριστερή Ενότητα Τρίπολης (21)
• Αρκάδων Who is Who (9)
• Αρκαδιά το "Μικρό Άγιο Όρος" (40)
• Αρκαδικό Βήμα (571)
• Αρκαδικά Θέματα-online.gr (97)
• Αρκαδικά Προϊόντα on-line (66)
• Αγρίδι Γορτυνίας (52)
• Αγωνιστική Συνεργασία (30)
• Γιώργος Παπούλιας (34)
• Γιώργος Παπούλιας (29)
• Γιάννης Σπ. Γιαννόπουλος (61)
• Δρομείς Τρίπολης (117)
• Δερματολογικά Περίεργα (2)
• Εφημερίδα Λούσιος (185)
• Ιστορικά (4)
• Κρέατα Μπάζιος (22)
• Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία (408)
• ΚΕΠΕΜΕ (15)
• Καρύταινα Γορτυνίας (44)
• Λεωνίδιο (11)
• Λεωνίδιο Αρκαδίας (1405)
• Μέτρον - Άριστον (21)
• Μεγαλόπολη (1705)
• Νέα από Αρκαδία (75)
• Νερόμυλος Νικόλα News (11)
• Νεολαία Συνασπισμού - Π.Κ. Τρίπολης (85)
• Ο κόσμος της επικοινωνίας-online (46)
• Ολυμπιακός Λεωνιδίου (47)
• Πράσινο Αρκαδίας (8)
• Πάρνωνας (34)
• Πελοποννησιακά Θέματα (85)
• Πηγάδι Κυνουρίας (18)
• Σύνδεσμος Απανταχού Λαβδαίων (61)
• ΣΥΝ - ΔΕΗ..ΣΕΙΣ (45)
• ΣΥΝ Αρκαδίας (18)
• Σκαριφήματα που δε θ'αλλάξουν τον κόσμο (24)
• Τραγούδια και Σκοποί του Τόπου μας (136)
• Τυρός Τσακωνιάς (26)
• Το Καφενείο της Μεγαλόπολης (1095)
• Φιλολογικός Λούσιος (50)
• Χορωδία Ορφέας Τρίπολης (70)

Ο κόσμος της επικοινωνίας-online (46)

• Τρίπολη Αρκαδίας, 05.02.2012
• 19:51

  Η διαφήµιση καταρρέει και η δίνη της κρίσης φέρνει λουκέτα και σειρά προβληµάτων

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Δημήτρης Γαλάνης  
  Σκούρα τα πράγµατα στα ελληνικά ΜΜΕΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  15/01/2012, εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑΛουκέτα σε επιχειρήσεις, µαύρες οθόνες σε κανάλια, αναστολή έκδοσης εφηµερίδων, απολύσεις εργαζοµένων, µειώσεις και καθυστερήσεις πληρωµών σε περιοδικά και ραδιοφωνικούς σταθµούς είναι τα στοιχεία που συνθέτουν τη ζοφερή ατµόσφαιρα που επικρατεί στα ελληνικά µέσα ενηµέρωσης, τα οποία διανύουν την πιο δύσκολη περίοδό τους µετά τη µεταπολίτευση. 
  Διαφήµιση, τέλος...Η κατακόρυφη πτώση της διαφηµιστικής δαπάνης στη χώρα µας έχει δραµατικές συνέπειες στα µέσα ενηµέρωσης που βλέπουν την κύρια πηγή εσόδων τους να βαίνει συνεχώς µειούµενη µε εντυπωσιακούς ρυθµούς από το 2008. Από το 2009 που απορρόφησαν, σύµφωνα µε τα στοιχεία της Media Services, 2,2 δισ. ευρώ (-17%), έφτασαν το 2011 στα 1,5 δισ. ευρώ (-15,5%). Εν ολίγοις, το σύνολο των ελληνικών ΜΜΕ έχει δει τα διαφηµιστικά έσοδα να µειώνονται ακόµη και κατά 50% µέσα σε τρία µόνο χρόνια. Παράγοντες της αγοράς προβλέπουν ότι η δαπάνη θα συνεχίσει να µειώνεται τα αµέσως επόµενα χρόνια, γεγονός που θα απειλήσει σοβαρά ακόµη και την ύπαρξη πολλών ενηµερωτικών µέσων. 
  Κατέβασαν στιλόΗ νέα χρονιά βρήκε δύο εφηµερίδες, την «Ελευθεροτυπία» και τον «Κόσµο του Επενδυτή», να έχουν ουσιαστικά κατεβάσει ρολά. Στην «Ελευθεροτυπία» οι εργαζόµενοι, στους οποίους δεν έχουν καταβληθεί τα δεδουλευµένα από τα µέσα του περασµένου Ιουλίου, τις τελευταίες εβδοµάδες πραγµατοποιούν κυλιόµενες απεργίες. Την περασµένη ∆ευτέρα το δικαστήριο έκανε δεκτή την αίτηση προσωρινής διαταγής αναστολής των καταδιωκτικών µέτρων εις βάρος της εταιρείας – αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα είχε κατατεθεί στις 30 ∆εκεµβρίου  απορρίπτοντας την αίτηση εξαίρεσης των εργαζοµένων. 
  Στον «Κόσµο του Επενδυτή» οι εργαζόµενοι έχουν να πληρωθούν από το τέλος Οκτωβρίου, γεγονός που έχει οδηγήσει τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους στο να κηρύξουν επαναλαµβανόµενες απεργίες. Οµως και στις υπόλοιπες εφηµερίδες τα πράγµατα απέχουν µακράν από το να θεωρούνται ρόδινα. Η αγορά συρρικνώνεται συνεχώς και οι τράπεζες απαιτούν αναδιαρθρώσεις και περικοπές στο κόστος εργασίας και στα λειτουργικά έσοδα προκειµένου να χορηγήσουν νέα δάνεια.Τηλε-δράµαταΗ κατάσταση στον τηλεοπτικό σταθµό Alter είναι δραµατική, καθώς οι εργαζόµενοι, απλήρωτοι επί πολλούς µήνες, βρίσκονται σε επίσχεση εργασίας. Το πρόγραµµα του σταθµού έχει αντικατασταθεί από ανάρτηση ανακοινώσεων των εργαζοµένων, οι περισσότερες εναντίον της ιδιοκτησίας. Η εξέλιξη έχει επιφέρει βαρύτατο πλήγµα και στη διαφηµιστική αγορά, µε αποτέλεσµα µεγάλες εταιρείες να αιτούνται την προστασία του άρθρου 99 ή να βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης. 
  Στην Κάντζα οι Γερµανοί του RTL και ο Alpha δεν πάνε πλέον πακέτο. Παρά τις κατά καιρούς διαβεβαιώσεις τους, την Πέµπτη 5 Ιανουαρίου ανακοίνωσαν την απόφασή τους να πωλήσουν το πλειοψηφικό πακέτο µετοχών (70% του Alpha Media Group) στον έλληνα επιχειρηµατία κ. Δηµήτρη Κοντοµηνά. Στα υπόλοιπα ιδιωτικά κανάλια συζητείται συρρίκνωση του προγράµµατος, περικοπές στον προϋπολογισµό και κατ’ επέκταση απολύσεις και µειώσεις στις αµοιβές. Η κατάσταση είναι ακόµη πιο δύσκολη στη δηµόσια ραδιοτηλεόραση. Η ΕΡΤ αντί να εξυγιανθεί βουλιάζει καθηµερινά όλο και περισσότερο σε ένα ιδιότυπο καθεστώς υπολειτουργίας και η υποµονή των πολιτών, που εξακολουθούν να πληρώνουν το ειδικό τέλος για να βλέπουν το ίδιο πρόγραµµα σε επανάληψη, εξαντλείται.
  Ραδιόφωνα - περιοδικάΟι ραδιοφωνικοί σταθµοί και τα περιοδικά είναι και τα µεγαλύτερα θύµατα της κρίσης στη διαφηµιστική αγορά, καταγράφοντας τις µεγαλύτερες απώλειες διαφηµιστικών εσόδων (-29,3% τη χρονιά που πέρασε). Σε οργανισµούς που κάποτε εξέδιδαν µεγάλης κυκλοφορίας περιοδικά οι εργαζόµενοι παραµένουν απλήρωτοι εδώ και µήνες, είτε εξαναγκάζονται να αποδεχθούν µειώσεις στις αµοιβές τους... όταν αυτές καταβάλλονται. Οσο για τα ραδιόφωνα, στα µεν µουσικά επικρατεί η... play list, στα δε ενηµερωτικά γίνονται συνεχώς περικοπές σε προσωπικό και αµοιβές. 
  ______________ [www.tovima.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 19:44

  Ανοιχτά θέλουν τα Μέσα Ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΕΣΗΕΑ α

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Δυσαρμονία του Σώματος με τη διοίκηση της ΕνωσηςΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  01/02/2012,  εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ

  [] [] 2

  emailεκτύπωση  
  Ανοιχτά θέλουν τα Μέσα Ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΕΣΗΕΑ από την οποία προέκυψε ουσιαστική δυσαρμονία του σώματος με τη διοίκηση της Ενωσης. Στη ψηφοφορία έλαβαν μέρος 2.187 δημοσιογράφοι με 2.054 έγκυρα, 23 άκυρα και 110 λευκά ψηφοδέλτια.
  
  Πλειοψήφισε με 897 ψήφους η γ΄πρόταση με την οποία εξουσιοδοτείται το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, να προχωρήσει σε διαπραγμάτευση με τους εργοδότες, με προθεσμία 15ημέρου για την υπογραφή διετούς Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, προσαρμοσμένης στις ανάγκες των εργαζομένων.  Η διαπραγμάτευση θα αφορά αποκλειστικά στις αμοιβές, με πιθανή μεσοσταθμική μείωση, ταυτόχρονη προστασία των θεσμικών, με έμφαση στη διατήρηση του 13 ου και 14 ου μισθού.  Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία, να προχωρήσει σε στοχευμένες κινητοποιήσεις (ακόμη και διαρκείας) στα ΜΜΕ που δεν καταβάλουν έγκαιρα αξιοπρεπείς αμοιβές και ασφαλιστικές εισφορές 
  
  Η α΄πρόταση έλαβε 809 ψήφους. Σύμφωνα με την πρόταση αυτή η διοίκηση της ΕΣΗΕΑ θα πρέπει να διεκδικήσει τη διαπραγμάτευση και υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης, με στόχο τη διασφάλιση των δικαιωμάτων που κατοχυρώνουν οι προηγούμενες ΣΣΕ. Διεκδικούμε τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και το πάγωμα των απολύσεων, την επαναπρόσληψη όσων απολύθηκαν κατόπιν άρνησής τους να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας, την υπεράσπιση των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων και των ανέργων.
  - Να οργανώσει για το σκοπό αυτό απεργιακό αγώνα διαρκείας, σε συντονισμό με όλες τις Ενώσεις του Τύπου.
  - Να απευθύνεται στη διάρκεια του αγώνα αυτού σε όλη την κοινωνία, καλύπτοντας το κενό ενημέρωσης με εναλλακτικά μέσα των εργαζομένων στα ΜΜΕ – διαδίκτυο, ραδιόφωνο, εφημερίδα, ακόμη και τηλεόραση.
  - Στο πλαίσιο αυτού του αγώνα το Διοικητικό Συμβούλιο καλείται να αξιοποιήσει και κάθε θεσμικό μέσο υπέρ των εργαζομένων 
  
  Ενώ η β' πρόταση της Δημοσιογραφικής Συνεργασίας έλαβε 348 ψήφους.
  
  Media περισσότερες ειδήσεις
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 02.02.2012
• 21:33

  Σε υψηλά επίπεδα η αναγνωσιμότητα των εφημερίδων και των περιοδικών

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Focus: «Η κατανάλωση Μέσων στην Ελλάδα»
  
  Μπορεί οι κυκλοφοριακές επιδόσεις των εφημερίδων και των περιοδικών να βρίσκονται σε ύφεση, ωστόσο η αναγνωσιμότητά τους βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα.Η ανάγνωση εφημερίδας αποτελεί ισχυρή συνήθεια μιας και 1 στους 2 διαβάζει τουλάχιστον μία εφημερίδα (3.462.000 άτομα). Μπορεί το 59% των ατόμων 45-54 ετών ή το 54,6% των ατόμων ηλικίας 35-44 ετών να διαβάζει  φανατικά εφημερίδα, όμως το ποσοστό πέφτει στο 49,5% για τους νέους 18-24 ετών (1 στους 2) και να κατρακυλάει στο 38% για τους νεαρότερους ηλικίας 13-17 ετών. Πιο φανατικοί οι κάτοικοι της Αττικής (70% ή 2.049.000 άτομα) ενώ το ποσοστό συρρικνώνεται στο 47,2% για τους Θεσσαλονικείς (393.000 άτομα) και τους κατοίκους της περιφέρειας (35,7% ή 1.020.000 αναγνώστες). Από πλευράς μόρφωσης το 66,4%, δηλαδή 1.489.000 πτυχιούχοι ή κάτοχοι μεταπτυχιακού διαβάζουν καθημερινά εφημερίδα.Από τη δεξαμενή των μεσαίας μόρφωσης, μόλις το 54% (1.132.000) διαβάζει εφημερίδα ενώ το ποσοστό ολισθαίνει στο 36,2% (840.000) για τα άτομα κατώτερης ή κατώτατης μόρφωσης. Τα Κυριακάτικα  φύλλα αποτελούν ένα «ελκυστικό πακέτο», λόγω ενθέτων/προσφορών, τα Σαββατιάτικα, μία εμπλουτισμένη εκδοχή καθημερινού φύλλου, ενώ τα free press συν τοις άλλοις και σημείο αναφοράς για όσους αναγνώστες ενδιαφέρονται για τα διαφημιστικά έντυπα. Τα Κυριακάτικα διαβάζουν  2.714.000 αναγνώστες, τις Σαββατιάτικες εφημερίδες 1.310.000, τις ημερήσιες πολιτικές 914.000, τις αθλητικές 510.000 και τις οικονομικές 114.000.
  
  Ποιους προτιμούν…
  
  
  Πρώτο στα Κυριακάτικα έρχεται το «Βήμα της Κυριακής» με 672.000 αναγνώστες, ενώ έπονται η «Καθημερινή» με 650.000, το «Πρώτο Θέμα» με 631.000 και το «Εθνος της Κυριακής» με 598.000. Στις Σαββατιάτικες προηγούνται τα «Νέα Σαββατοκύριακου» με 284.000 αναγνώστες, έπεται η «Σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία» με 194.000 και ακολουθεί το «Εθνος» με 163.000. Στις ημερήσιες πολιτικές προηγούνται τα «Νέα» με 142.000 αναγνώστες, ενώ έπεται το «Εθνος» με 131.000 αναγνώστες.
  Στα ένθετα και στο Κυριακάτικο Βήμα το Gourmet διαβάζουν 610.000 αναγνώστες, το Βήμαdona 567.000, το ΒΗΜαgazino 519.000. Στο Έθνος το Αρμονία 272.000 και το Car and Driver 259.000 αναγνώστες. Στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το Gourmet 499.000,αναγνώστες το Έψιλον 384.000, το W/E 215.000, το «7» 167.000, και τη Βιβλιοθήκη 106.000 αναγνώστες. Στην Καθημερινή τον Γαστρονόμο 627.000 αναγνώστες, το Maison 471.000, τη Γυναίκα 396.000, το Κ 355.000, το GK 216.000. Τον Ταχυδρόμο στα Νέα διαβάζουν 199.000 άτομα. Το Bazaar στη Real 502.000 και τις Ιδέες και Λύσεις για το Σπίτι 444.000. Το Big Fish στο Θέμα 453.000 αναγνώστες.
  
  
  Δυναμικό κοινό οι Γυναίκες
  
  
  Στα περιοδικά περιπτέρου και στους γυναικείους τίτλους 1 στις 2 γυναίκες επιμένουν να διαβάζουν τουλάχιστον ένα περιοδικό το μήνα (1.444.000 αναγνώστριες) με το ELLE να προηγείται με 547.000 αναγνώστριες. Ακολουθούν το Cosmopolitan με 477.000, το Marie Claire με 456.000, το Madame Figaro με 446.000, το Glamour με 416.000, το Vogue με 411.000, το Mirror με 363.000, το Life & Style με 290.000, το Instyle με 238.000 κ.ά. Τα περιοδικά Υγείας διαβάζουν 586.000 άτομα: το Forma 330.000, το Vita 293.000, το Shape 281.000 και το Prevention 180.000. Τα εβδομαδιαία διαβάζουν 492.000 αναγνώστες: Το Hello 267.000, το OK 241.000, τo Down Town 163.000, το People 140.000 και το Αθηνόραμα 124.000. Τα περιοδικά για γονείς διαβάζουν 305.000 άτομα: Το Παιδί και Νέοι γονείς 205.000 αναγνώστες, το Mommy 147.000 και το Parents 65.000. Τα περιοδικά διακόσμησης 427.000 αναγνώστες (Οικία και διακόσμηση 305.000, Maison Madame Figaro 169.000), τα ανδρικά 523.000 (Nitro 233.000, Mens Health 210.000, Status 158.000, Playboy 120.000), οι τίτλοι αυτοκινήτου διαθέτουν 564.000 αναγνώστες (4 τροχοί 334.000, Auto Τρίτη 190.000, Car 183.000, Auto Bild 82.000, Evo 53.000) και τα τηλεπεριοδικά 1.325.000 άτομα (Τηλεθεατής 525.000, 7 Μέρες TV 512.000, TV Ζάπινγκ 340.000, Τηλέραμα 275.000, Τηλεκοντρόλ 109.000).
  
  
  Τηλεόραση & ραδιόφωνο
  
  
  Τηλεόραση παρακολουθούν οι πάντες με ρεκόρ τηλεθέασης το 2011 τις 4 ώρες και 33' την ημέρα έναντι 4 ωρών και 28΄ το 2010. Το Διαδίκτυο έχει έρεισμα στο 60% της κοινωνίας, στο 90% του νεαρόκοσμου (13-24 ετών) και στο 71% των κατοίκων της επαρχίας. Σύμφωνα με την έρευνα, «πάνω από 4 στους 6 κατοίκους Αττικής και Θεσσαλονίκης είναι καθημερινοί ακροατές Ραδιοφώνου ενώ ο σκληρός πυρήνας είναι άνδρες ηλικίας 13-54 ετών. Στους ενημερωτικούς, προηγείται ο ΣΚΑΙ με 389.000 ακροατές ενώ έπονται ο Real FM με 380.000 και ο Flash με 115.000. Στους αθλητικούς διακρίνονται ο Nova ΣΠΟΡ με 236.000 και ο Σέντρα FM με 94.000 ακροατές. Ελληνική μουσική προτιμούν να ακούν στο Μελωδία 263.000 άτομα, στο Ρυθμό 241.000 στο Δίεση 228.000 και ξένη μουσική στον Red FM (211.000),στον Kiss FM (207.000) και στον Athens Dee Jay (204.000).Ετικέτες: Media business, ΈρευνεςΠέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012
  
  [www.advertising.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 29.01.2012
• 03:18

  Σύντομη αναφορά στην ιστορία του Δωδεκανησιακού Τύπου.

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Την ιστορία του Δωδεκανησιακού Τύπου την χωρίζουμε, χρονολογικά, σε δύο διακριτές περιόδους:
  Α΄ Περίοδος 1896-1947Είναι η πλέον ενδιαφέρουσα περίοδος, διότι περιλαμβάνει τα χρόνια των αγώνων για την απελευθέρωση των νησιών. Η πρώτη εφημερίδα στη Ρόδο κυκλοφορεί το 1896 από το Βαλή (Νομάρχη) του Αρχιπελάγους, Αμπεντίν Πασά, με την ονομασία «ΑΙΓΑΙΟΝ». Ακολουθούν οι βραχύβιες εκδόσεις «ΟΡΣΑ» και «AFITAP», για να φθάσουμε, στα 1909, όταν ο Εμμ. Πολεμικός και ο Γεώργ. Κοκκίδης εκδίδουν την εφημερίδα «ΡΟΔΟΣ», η οποία, από το 1911 και μέχρι το 1937, με την ονομασία «ΝΕΑ ΡΟΔΟΣ», θα προσφέρει μέγιστες υπηρεσίες στην εθνική υπόθεση. Το 1915 εκδίδεται, από τους Εμμ. Καλαμπίχη και Κ.Μ. Αναστασιάδη, η Εφημερίδα «ΡΟΔΙΑΚΗ», από τις μακροβιότερες στα Δωδεκάνησα και σε όλη την Ελλάδα, αφού κυκλοφορεί μέχρι σήμερα, έχοντας συμβάλει τα μέγιστα, τόσο στην απελευθέρωση όσο και στην πρόοδο του τόπου. Στη συνέχεια, οι Ιταλοί εκδίδουν την εφημερίδα «Messaggero di Rodi» και υποστηρίζουν την έκδοση στην τουρκική γλώσσα της εφημερίδας «Selam» και του μηνιαίου δελτίου της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ρόδου.
  
  Την ίδια περίοδο και οι εκτός Δωδεκανήσου ευρισκόμενοι Δωδεκανήσιοι προχωρούν στην έκδοση εφημερίδων, μέσα από τις στήλες των οποίων ενισχύεται ο αγώνας για την απελευθέρωση των νησιών. Είναι οι εφημερίδες «ΚΑΡΠΑΘΟΣ», «ΑΥΓΗ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΙΑΚΗ», από τον Μιλτ. Παπαμανώλη και οι δύο με έδρα τον Πειραιά. Στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, έδρα του αγώνα των Δωδεκανησίων, ο Παντ. Καστρουνής εκδίδει την εφημερίδα «ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ». Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής κυκλοφορεί στη Ρόδο, από τον Πρωτοσύγκελο της Ι.Μ. Ρόδου Απόστολο, το περιοδικό «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» και από τους Γερμανούς η εφημερίδα «Wacht auf Rhodos». Κατά την περίοδο της αγγλικής κατοχής εκδίδεται η εφημερίδα «ΧΡΟΝΟΣ», ενώ η Ελληνική Στρατιωτική Διοίκηση εκδίδει την εφημερίδα «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ».
  Β΄ περίοδος 1948-Το 1948 επανεκδίδεται η «ΡΟΔΙΑΚΗ», την έκδοση της οποίας διέκοψαν το 1939 οι Ιταλοί και η εφημερίδα «ΕΘΝΙΚΗ ΦΩΝΗ». Το 1949 η εφημερίδα «ΠΡΟΟΔΟΣ», η οποία κυκλοφορεί μέχρι σήμερα και αργότερα οι εφημερίδες «ΠΡΩΪΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», «ΦΡΟΥΡΟΣ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», «ΧΡΟΝΟΣ», «Η ΔΡΑΣΙΣ», «ΓΝΩΜΗ», «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ», «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ της Ρόδου», «ΜΑΧΗ», «ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ», Η «Καθημερινή ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΣ».
  
  Η Ψηφιοποίηση του αρχείου των εφημερίδων της Βιβλιοθήκης.
  Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ρόδου διατηρεί αρχείο του συνόλου, σχεδόν, του Δωδεκανησιακού τύπου. Λόγω όμως της παλαιότητας και της αναπόφευκτης φθοράς των εφημερίδων, το αρχείο αυτό δεν ήταν εύχρηστο και έχρηζε ιδιαίτερης αντιμετώπισης, ενώ η αξιοποίησή του από το αναγνωστικό μας κοινό απαιτούσε χρόνο και έξοδα.
  
  Η Δ/νση της Βιβλιοθήκης, για να διατηρήσει το πολύτιμο αυτό υλικό, καθιστώντάς το, ταυτόχρονα, προσιτό στους αναγνώστες του, με τελικό στόχο την ανάδειξη μιας πρωτογενούς πηγής της ιστορίας του τόπου μας, ιδιαίτερα στα δίσεκτα χρόνια, αποφάσισε, με τη συνδρομή του εποπτεύοντος Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, να προχωρήσει στη ψηφιοποίηση του αρχείου των τοπικών εφημερίδων που διαθέτει. 
  Έτσι ξεκίνησε, σε πρώτη φάση, η συντήρηση, επεξεργασία, ψηφιοποίηση και αποδελτίωση της πρώτης περιόδου έκδοσης της εφημερίδας "Η Ροδιακή" (1915-1939). Από τότε συνεχίζουμε, κάθε χρόνο, την ψηφιοποίηση του αρχείου των εφημερίδων της Βιβλιοθήκης μας, φθάνοντας σήμερα στο σημείο να έχουμε ψηφιοποιήσει τις εφημερίδες:"Δωδεκάνησος" (1926-1937), "Χρόνος" (1945-1947),ι "Ελληνική Σημαία" (1947-1948),"Εθνική Φωνή" (1948-1949), "Πρωϊα της Δωδεκανήσου" (1953-1954), "Η Ροδιακή"(1948-1975) και "Πρόοδος" (1949-1975). Ο αριθμός των σελίδων που έχουν ψηφιοποιηθεί μέχρι σήμερα ανέρχεται στις 96.120. Στόχος της Βιβλιοθήκης είναι η συνέχιση και ολοκλήρωση του έργου αυτού.
  Σήμερα το αναγνωστικό μας κοινό έχει τη δυνατότητα, από οποιοδήποτε από τα 7 τερματικά της Βιβλιοθήκης, να ξεφυλλίσει ηλεκτρονικά τις εφημερίδες αυτές και να προχωρήσει σε αναζήτηση οποιουδήποτε άρθρου, είτε με βάση τον υπογράφοντα το άρθρο, είτε με βάση λέξη-κλειδί του τίτλου του άρθρου. Ακόμη, μπορεί να αποθηκεύσει σε μαγνητική μορφή το κείμενο ή μέρος αυτού, που τον ενδιαφέρει, να το εκτυπώσει και να το στείλει οπουδήποτε με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. 
  *από το:  [www.rhodeslibrary.gr]
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 28.01.2012
• 10:32

  Théo Angelopoulos

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 04.01.2012
• 12:00

  Ιταλία: Περίπου 100 εφημερίδες κινδυνεύουν να κλείσουν λόγω έλλειψης επιχορηγήσεων

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  ΜΜΕπικοινωνίας:
  Περίπου 100 ιταλικές εφημερίδες κινδυνεύουν να κλείσουν εξαιτίας της μη ανανέωσης των επιδοτήσεων προς τον Τύπο για το 2012 στο ευρύτερο πλαίσιο των μέτρων λιτότητας, τόνισε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ιταλικού Τύπου.«Περίπου εκατό τίτλοι, καθημερινά, εβδομαδιαία και μηνιαία φύλλα κινδυνεύουν», εκτιμά ο Ρέντσο Σαντέλι, εκπρόσωπος της FNSI, προσθέτοντας πως απειλούνται 4.000 θέσεις εργασίας (δημοσιογράφοι, διοικητικό προσωπικό κι άλλοι εργαζόμενοι).Μεταξύ των τίτλων που απειλούνται άμεσα είναι οι ιστορικές εφημερίδες της Αριστεράς Ιλ Μανιφέστο και Λ’ Ουνιτά , αλλά και η καθολική εφημερίδα Αβενίρε. «Ζητούμε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις που είχαν αναληφθεί προηγουμένως», τονίζει ο Σαντέλι. «Για το 2012 οι εφημερίδες έχουν ήδη εξασφαλίσει πιστώσεις διότι πίστευαν πως θα έχουν την κρατική επιχορήγηση ως εχέγγυο για τις τράπεζες», εξήγησε.Κατά τον ίδιο «θα πρέπει να βρούμε μία λύση για να θέσουμε σ’ εφαρμογή ένα σύστημα που θα δώσει τέλος στις πλασματικές χρηματοδοτήσεις», δηλαδή σ’ εκείνες που βασίζονται τεχνηέντως στην κυκλοφορία και όχι στις πραγματικές πωλήσεις, «για λόγους πελατειακών σχέσεων, ή πολιτικούς».Η FNSI ζητεί να αντικατασταθεί η αρχή της δημόσιας επιχορήγησης από έναν «φόρο επί της διαφήμισης και των τραπεζικών ιδρυμάτων». Ερωτηθείς σχετικά, κατά τη διάρκεια της τελευταίας συνέντευξης Τύπου για την παρελθούσα χρονιά, την περασμένη Πέμπτη, ο ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι έκρινε πως «είναι ανήκουστο να καταργηθούν παντελώς οι επιχορηγήσεις που εγγυώνται μία πλουραλιστική ενημέρωση και την συνύπαρξη πολιτιστικών και πολιτικών ρευμάτων ζωτικών για τη χώρα».Μολαταύτα, επεσήμανε πως είναι «επιφανειακό να παρακάμπτουμε το πρόβλημα της επιλογής, των δικαιούχων των επιχορηγήσεων, σε μία περίοδο κατά την οποία κάθε ευρώ που ξοδεύει το κράτος θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο αυστηρού ελέγχου», υποσχόμενος πως θα εργασθεί με την κυβέρνησή του για την σύσταση «αντικειμενικών κριτηρίων, όπως η πραγματική κυκλοφορία».
  Δημοσιεύτηκε: Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012  στην εφημερίδα "Αγγελιοφόρος" Θεσ/κης [www.agelioforos.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:05

  Σε πρωτοφανή ανεργία οδηγείται ο κλάδος των Μέσων Ενημέρωσης με περίπου 1700 εργαζόμενους να είναι κυριολεκτικά μετέωροι,

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  
  ΔΥΣΟΙΩΝΕΣ ΟΙ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΕ ΤΟ 2012
  
  Σε πρωτοφανή ανεργία οδηγείται ο κλάδος των Μέσων Ενημέρωσης με περίπου 1700 εργαζόμενους να είναι κυριολεκτικά μετέωροι, χωρίς να λαμβάνουν ούτε αποζημίωση. Απλήρωτοι παραμένουν δίχως οι επιχειρήσεις στις οποίες εργάζονται, να λειτουργούν οι 871 της Χ. Κ. Τεγόπουλος, οι 700 του Alter και οι 160 της «Απογευματινής».
  Την τελευταία 2διετία συνολικά μόνο στις εισηγμένες εταιρείες ΜΜΕ εξατμίστηκαν 1.400 θέσεις εργασίας Στο 9μηνο του 2011, χάθηκαν 742 στο και στο αντίστοιχο διάστημα το 2010, συγκριτικά με 2009 , άλλες 661 θέσεις όταν ακόμη δεν είχε προχωρήσει η ύφεση, Είναι ενδεικτικό πως στο 9μηνo του έτους που φεύγει στις εταιρείες του Mega και της Ναυτεμπορικής και τους ομίλους ΔΟΛ, Πηγάσου, Καθημερινής», Τεγόπουλος και Αττικών εκδόσεων εργάζονταν 5.066, έναντι 5.808 το αντίστοιχο διάστημα του 2010. Στις θέσεις αυτές δεν υπολογίζονται και οι θέσεις εργασίας που χάνονται στην ΕΡΤ είτε λόγω της εφεδρείας, είτε της μείωσης των αριθμών των συμβασιούχων από 1.400 το 2009 σε 700 το 2010 και λίαν συντόμως σε 350!
  Οι διατάξεις που είχε υποσχεθεί ο πρώην αναπληρωτής υπουργός ΜΜΕ, Τ. Χυτήρης για την επιδότηση των επιχειρήσεων ΜΜΕ με τις ασφαλιστικές εισφορές για να μην κάνουν απολύσεις δεν προχώρησαν για άγνωστο λόγο. Η κατάσταση επιδεινώνεται αφού με την επιλογή της προσφυγής στο άρθρο 99, οι εργαζόμενοι μετατρέπονται σε πιστωτές και περιμένουν πότε και εάν θα υπάρξει ρύθμιση για να τους καταβληθεί έστω και ένα μέρος των μισθών τους.
  the media project
  [anergoidimosiografoi.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 30.12.2011
• 16:02

  Το παράδειγμα της "Μανιφέστο"

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Από σήμερα ξεκινάει μια σειρά από παραδείγματα αυτοδιαχειριζόμενων, λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένων εφημερίδων, με πρώτο αυτό της "Μανιφέστο":
  Ο διευθυντής της εφημερίδας εκλέγεται με ενισχυμένη πλειοψηφία των μελών του εκδοτικού συνεταιρισμού σε εκλογές οι οποίες διενεργούνται κάθε 3 χρόνια, ενώ ο κάθε διευθυντής μπορεί να εξαντλήσει μέχρι 2 θητείες (6 χρόνια).Στο "Μανιφέστο" αυτή τη στιγμή απασχολούνται 120 άνθρωποι, από τους οποίους οι 70 είναι δημοσιογράφοι. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι οι αμοιβές όλων των εργαζομένων κυμαίνονται στα ίδια περίπου επίπεδα, αφού το μόνο κριτήριο που τις διαφοροποιεί είναι τα χρόνια υπηρεσίας και οι διαφορετικού είδους συλλογικές συμβάσεις εργασίας (δημοσιογράφων- υπαλλήλων). Ενδεικτικό αυτού είναι ότι ο διευθυντής αμείβεται με 1350 ευρώ, μόλις 150 ευρώ δηλαδή παραπάνω από έναν νεοπροσληφθέντα εργαζόμενο στην εφημερίδα.Οι πηγές των εσόδων προέρχονται κατά 70% από τις πωλήσεις, κατά 25% από χρήματα που διαθέτει το κράτος στους συνεταιρισμούς και κατά 5% από διαφημίσεις. Βέβαια, παρά τη μεγάλη κυκλοφορία της εφημερίδας, δύσκολα οι διαφημιζόμενοι επιλέγουν για την προβολή τους το Μανιφέστο. Ο χαρακτηρισμός "καθημερινή κομμουνιστική εφημερίδα" κάτω από το λογότυπο της εφημερίδας καθώς και η πολεμική που συχνά εξαπολύεται μέσα από τις σελίδες της κατά της πολιτικής (εργατικής, περιβαλλοντικής ή άλλης) μεγάλων εταιρειών, είναι δύο από τους κύριους λόγους "απώθησης" των διαφημίσεων.Το Μανιφέστο σήμερα "πουλάει" 30.000 φύλλα, τη στιγμή που η Unita "πουλάει" 50.000, η Liberation 8.000 και η Corriere de la Serra 600.000. Μεγαλύτερες πωλήσεις πραγματοποιούνται κυρίως στη Ρώμη και σε μεγάλα αστικά κέντρα. Η μεγαλύτερη μερίδα του αναγνωστικού κοινού ανήκει στο ηλικιακό φάσμα των 20-45 ετών, γιατί, όπως είπε ο Πόλο "το Μανιφέστο έμαθε να ανανεώνεται, σε επίπεδο τόσο θεματολογίας όσο και συνεργατών". Έτσι, εκτός από το παραδοσιακό κοινό, με τη θεματολογία του και την εγκυρότητά του προσελκύει πάντα και νέους αναγνώστες.Επιπλέον, πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν την ηλεκτρονική ανάγνωση του Μανιφέστο. Στην ιστοσελίδα του μπορεί κανείς να διαβάσει δωρεάν την έκδοση της περασμένης μέρας, ενώ καταβάλλοντας μία συνδρομή μπορεί να έχει πρόσβαση και στο φύλλο της ημέρας. Υπολογίζεται ότι το δικτυακό τόπο συνολικά επισκέπτονται περίπου 2 εκατομμύρια διαδικτυακοί χρήστες το μήνα.
  
  * από το:  [naftilos.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 23.12.2011
• 10:57

  Δύο επίκαιρες ερωτήσεις για τα προβλήματα των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία, που παραμένουμε απλήρωτοι πέντε μήνες αλλά και της ίδιας τη

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Τα ΜΜΕ της Ελλάδας στο απόσπασμα – το παράδειγμα της «Ελευθεροτυπίας»
  Δύο ερωτήσεις στην Βουλή για τους απλήρωτους εργαζομένους στην " Ελευθεροτυπία"
  
  Δύο επίκαιρες ερωτήσεις για τα προβλήματα των εργαζομένων στην Ελευθεροτυπία, που παραμένουμε απλήρωτοι πέντε μήνες αλλά και της ίδιας της εφημερίδας κατατέθηκαν χθες στους υπουργούς Επικρατείας και Οικονομικών από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και τηςΔΗΜΑΡ. Στην ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ γίνεται εκτενής αναφορά και στα προβλήματα του συνόλου των εργαζομένων στα ΜΜΕ
  Οι ερωτήσεις είναι οι εξής:
  
  1. Η ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ
  
  Επίκαιρη Ερώτηση
  Προς τους κ. Υπουργούς.
  Επικρατείας
  Οικονομικών 19.12.2011.
  
  
  ΘΕΜΑ : Τα ΜΜΕ της Ελλάδας στο απόσπασμα – το παράδειγμα της «Ελευθεροτυπίας».
  Η οικονομική κρίση έχει πλήξει και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, και ιδιαίτερα τα έντυπα και έχει οδηγήσει τους εργαζόμενους σε αυτά στην εργασιακή αβεβαιότητα και τη συρρίκνωση των απολαβών τους, ενώ ο κλάδος των εργαζόμενων στον Τύπο έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ανέργων στη χώρα. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, αφού λόγω της κρίσης δεν μπορούν να αναζητήσουν, όπως ήταν συνηθισμένοι, κεφάλαια από τη διαπλοκή, τις εργολαβίες και άλλες αδιαφανείς πηγές χρηματοδότησης, προχωρούν σε αθρόες απολύσεις, σε μειώσεις μισθών και σε κλείσιμο των επιχειρήσεων του Τύπου. Και αφού η στρόφιγγα των δανείων από τις τράπεζες, ανοίγει κατά το δοκούν και τα δάνεια δίνονται επιλεκτικά και με κριτήρια που εξυπηρετούν μικροπολιτικές σκοπιμότητες, η κατάσταση στο χώρο, διαρκώς επιδεινώνεται. Ιστορικές εφημερίδες, όπως η ‘’Ελευθεροτυπία’’, η οποία πρωτοστάτησε σε πολλές αποκαλύψεις και έδωσε βήμα πολυφωνίας ήδη από τα πρώτα βήματά της, έως και σήμερα, δεν λαμβάνουν την αρχικώς συμφωνημένη δανειοδότηση από συγκεκριμένη τράπεζα και στην συνέχεια από ένα τριμερές σχήμα τραπεζών, με νεφελώδη και αναπόδεικτα κριτήρια. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι να απειλείται η εφημερίδα με λουκέτο και οι απλήρωτοι εδώ και μήνες εργαζόμενοι, με οριστική απώλεια των θέσεων εργασίας και των δεδουλευμένων τους.
  Η κυβέρνηση παρακολουθεί απαθής, τη ζοφερή κατάσταση που διαμορφώνεται στο χώρο του Τύπου. Ενίοτε, φήμες ή ακόμη και δηλώσεις που γίνονται από τα χείλη υποστηρικτών του κυβερνητικού συνασπισμού , ο οποίος στήριξε και στηρίζει τη πολιτική του Μνημονίου, υιοθετούν λογική ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με εφημερίδες ή ΜΜΕ, που έλαβαν ξεκάθαρη θέση εναντίον της υπαγωγής της χώρας στο Μνημόνιο.
  Επειδή το κλείσιμο ΜΜΕ και εφημερίδων, όπως η ‘’Ελευθεροτυπία’’, προοιωνίζεται τα χειρότερα για τη δημοκρατία και την πολυφωνία.
  Επειδή οι εργαζόμενοι στην εφημερίδα έχουν εξαντλήσει τα όρια της επαγγελματικής, της προσωπικής και της οικογενειακής τους επιβίωσης.
  Επειδή η κυβέρνηση πρέπει να ενσκήψει και να δώσει λύσεις στα βαθιά προβλήματα του Τύπου, όπως και το Σύνταγμα επιτάσσει.
  Ερωτώνται οι κ. υπουργοί
  -Πώς θα αποδεσμεύσει η κυβέρνηση τον Τύπο, από τη διαπλοκή; Με ποια μέτρα και με ποιες ασφαλιστικές δικλείδες, ώστε να διασφαλιστεί η λειτουργία τους;
  -Ποια μέτρα προστασίας του Τύπου θα λάβει η κυβέρνηση, προκειμένου να μην υπάρξει χιονοστιβάδα λουκέτων και απολύσεων ; Ποια μέτρα ελέγχου των οικονομικών και λογιστικών δεδομένων των εταιριών στο χώρο του Τύπου θα αναλάβει η κυβέρνηση;
  -Πώς θα διασφαλιστεί η καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους στην ‘’Ελευθεροτυπία’’, οι οποίοι παραμένουν απλήρωτοι εδώ και 4 μήνες; Πώς θα διασφαλιστούν οι εργαζόμενοι, προκειμένου να μην περάσουν στις μακροσκελείς λίστες της ανεργίας;
  -Ποια κίνητρα θα δοθούν στους συντάκτες και τους εργαζόμενους στην ‘’Ελευθεροτυπία’’’, αλλά και όχι μόνο σε αυτούς, αλλά και σε όσους δημοσιογράφους, τεχνικούς, φωτογράφους και εικονολήπτες είναι άνεργοι, και το επιθυμούν ή προσανατολίζονται σε μια τέτοια λύση, προκειμένου να ιδρυθούν και να πραγματοποιήσουν τα πρώτα βήματά τους, συνεταιριστικής μορφής, ενημερωτικά σχήματα, διατηρώντας και τίτλους, υποδομή και περιουσιακά στοιχεία των έως σήμερα υπό απειλή οριστικού κλεισίματος, ΜΜΕ;
  
  Ο ερωτών βουλευτής
  Βασίλης Μουλόπουλος
  
  
  2. Η ερώτηση των βουλευτών της ΔΗΜΑΡ 
  
  Απλήρωτοι παραμένουν από τον περασμένο Αύγουστο οι 850 και πλέον εργαζόμενοι (δημοσιογράφοι, τεχνικοί, διοικητικοί, βοηθητικό προσωπικό) στην Χ.Κ Τεγόπουλος (Ελευθεροτυπία, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, enet.gr)
  
  Η διοίκηση επικαλείται οικονομικά προβλήματα τα οποία όπως υποστηρίζει προσπαθεί να επιλύσει με δάνειο, που έχει ζητήσει από τον τραπεζικό χώρο. Η “Ελευθεροτυπία” είναι μια εκδοτική επιχείρηση χωρίς άλλες δραστηριότητες και παρά τα δύσκολα οικονομικά της, δεν είναι σε χειρότερη κατάσταση, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία, από άλλες εκδοτικές επιχειρήσεις.
  Ωστόσο μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία ανταπόκριση. Επιπλέον η διοίκηση της Χ.Κ Τεγόπουλος εξαρτά τη συνέχιση της εφημερίδας από την έγκριση και εκταμίευση αυτού του δανείου.
  Επειδή η παραπάνω εξέλιξη θα είναι δραματική για τους εργαζόμενους οι οποίοι θα βρεθούν στο δρόμο και στο έλεος μιας εχθρικής αγοράς εργασίας χωρίς τα δεδουλευμένα τους και χωρίς τις νόμιμες αποζημιώσεις τους.
  Επειδή το κλείσιμο μιας ιστορικής και μεγάλης εφημερίδας όπως είναι η “Ελευθεροτυπία”, θα είναι ένα πλήγμα για την ίδια ελευθεροτυπία, όπως πλήγμα αποτελεί το κλείσιμο κάθε εφημερίδας.
  Ερωτάται ο κ. υπουργός
  Σε ποιες ενέργειες προτίθεστε να προβείτε για να αποτραπεί το κλείσιμο της ιστορικής εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» και η συνεπακόλουθη ανεργία των εργαζομένων σ’ αυτήν;
  19.12.11
  Οι ερωτώντες βουλευτέςΦωτηςς ΚουβέληςΘανάσης ΛεβέντηςΝίκος ΤσούκαληςΓρηγόρης Ψαριανός
  
  
  *από τον  Πάνο Σώκο [ekprosoposeleftherotypias.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 08.11.2011
• 16:14

  «Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα την εποχή της κρίσης. Ενημέρωση: κοινωνικό αγαθό»

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Παρακολουθήστε ζωντανά την ημερίδα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών με θέμα «Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα την εποχή της κρίσης. Ενημέρωση: κοινωνικό αγαθό».Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα την εποχή της κρίση [www.thepressproject.gr] Ακολουθεί το πρόγραμμα της ημερίδας:
  
  «Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα την εποχή της κρίσης.
  Ενημέρωση: κοινωνικό αγαθό»
  Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Συντακτών (Π.Ο.Ε.ΣΥ.), μετά την ψήφιση του επίμαχου πολυνομοσχεδίου –που μετατρέπει σε κρατικούς υπαλλήλους τους δημοσιογράφους στα Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης και δρομολογεί συρρίκνωση της ΕΡΤ (λουκέτο ΕΤ1 και του περιοδικού «Ραδιοτηλεόραση», συγχωνεύσεις περιφερειακών σταθμών και το κλείσιμο του Ρ/Σ «958FM Θεσσαλονίκη»)- αποφάσισε τη διοργάνωση ημερίδας με το παραπάνω θέμα.
  Στην ημερίδα συμμετέχουν ως βασικοί ομιλητές δημοσιογράφοι από Δημόσια Μέσα Ενημέρωσης της Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Πορτογαλίας. Θα γίνουν παρεμβάσεις από ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς παραγωγούς, που έχουν συνδέσει το όνομά τους με την ΕΡΤ καθώς και πανεπιστημιακούς, αλλά και εκπροσώπους κοινωνικών ομάδων που αποκλείονται από τα ιδιωτικά ΜΜΕ.13:30  Έναρξη με συνέντευξη Τύπου στην οποία συμμετέχουν οι 
  Πρόεδροι των Ενώσεων Μελών της Π.Ο.Ε.ΣΥ και οι:• Jim Boumelha, Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, • Patrick Kamenka, Μέλος της Διευθύνουσας Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, εργαζόμενος στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, • Fernado Valdez εκπρόσωπος του Πορτογαλικού Συνδικάτου Δημοσιογράφων.
  Συντονίζει ο Δημήτρης Δραγώγιας, Δημοσιογράφος ΕΤ314:15 Διάλλειμα14:30 1η Ενότητα «Οι εξελίξεις στα Δημόσια Μέσα ΕΡΤ-ΑΠΕ-ΜΠΕ & Δημοτικά Ρ/Σ»
  Σύντομες παρεμβάσεις από τους:
  • Αλεξάνδρα Χριστακάκη, Συμβασιούχο Δημοσιογράφο ΝΕΤ
  • Γιώργο Πλειό, Πρόεδρο τμήματος ΜΜΕ Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
  • Σόνια Χαϊμαντά,  Δημοσιογράφο εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ»
  • Λάκη Παπαστάθη, Σκηνοθέτη της εκπομπής «Παρασκήνιο»
  • Γιάννη Πετρίδη,  Μουσικό Παραγωγό ΕΡΑ
  • Βασίλη Βασιλόπουλο, Αναπληρωτή Διευθυντή Πολυμέσων ΕΡΤ
  • Μπήλιω Τσουκαλά, Δημοσιογράφο ΝΕΤ
  • Εκπρόσωπο «Ρ/Σ 958 FM Θεσσαλονίκη»
  • Ροδόλφο Μορώνη, Δημοσιογράφο, πρώην Πρόεδρο-Διευθυντή ΙΟΜ
  • Παναγιώτη Καλφαγιάννη, Πρόεδρο ΠΟΣΠΕΡΤ
  • Χαράλαμπο Πουλόπουλο, Διευθυντή ΚΕΘΕΑ
  • Μαρίνα Οικονόμου-Λαλιώτη, Επίκουρη Καθηγήτρια Ψυχιατρικής Ιατρικής Σχολής Αθηνών
  Συντονίζει ο Μιχάλης Ψύλλος, Δημοσιογράφος ΑΠΕ
  15:45 Διάλειμμα
  
  16:00 2η Ενότητα «Δημόσια Ευρωπαϊκά Μέσα στην εποχή της κρίσης»• «Τα βρετανικά Δημόσια ΜΜΕ και το BBC», Jim Boumelha, Πρόεδρος Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων
  • «Τα ιταλικά Δημόσια ΜΜΕ και η RAI», Roberto Natale, Πρόεδρος Ιταλικής Εθνικής Ομοσπονδίας Τύπου 
  • «Τα γαλλικά Δημόσια ΜΜΕ και το AFP», Patrick Kamenka, Mέλος Διευθύνουσας Επιτροπής Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων, εργαζόμενος στο AFP και υπεύθυνος Διεθνών Σχέσεων της Δημοσιογραφικής Ένωσης CGT- Γαλλίας
  • «Τα πορτογαλικά Δημόσια ΜΜΕ», Fernando Valdez, εκπρόσωπος του Πορτογαλικού Συνδικάτου Δημοσιογράφων
  Σύντομες παρεμβάσεις από τους:
  • Γιώργο Αυγερόπουλο, Δημοσιογράφο ΝΕΤ
  • Γιώργο Κύρτσο, Εκδότη - Δημοσιογράφο
  • Φανή Πετραλιά, Δημοσιογράφο, Γεν. Γραμματέα Μορφωτικού Ιδρύματος ΕΣΗΕΑ
  • «Η Ενημέρωση στα ΜΜΕ της Ανατολικής Ευρώπης», Νέλλη Κατσαμά, Δημοσιογράφο ΕΡΑ-Ηρακλείου
  •  «Προσφυγή Π.Ο.Ε.ΣΥ. στο Συμβούλιο της Ευρώπης» Τάσο Πετρόπουλο, Νομικό Σύμβουλο Π.Ο.Ε.ΣΥ.
  Συντονίζει ο Κώστας Ράπτης, Δημοσιογράφος Ρ/Σ «Αθήνα 984»
  
  
  Live η ημερίδα της ΠΟΕΣΥ για τα Δημόσια ΜΜΕ στην κρίσηΠαρακολουθήστε ζωντανά την ημερίδα της ΠΟΕΣΥ, σε συνεργασία με την ΕΡΤ. Πατήστε εδώ
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 27.10.2011
• 16:02

  Οι εφημερίδες της εποχής από την πρώτη στιγμή παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις.

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
    Εφημερίδες στο Έπος του 1940  Μία ιστορική αναδρομή στα 71 χρόνια μετά την επέτειο του “Όχι”, μέσα από πρωτοσέλιδα των εφημερίδων της εποχής.
  
  Σε μια ιστορική μέρα για τους Έλληνες, σύσσωμος ο ελληνικός Τύπος, περιγράφει τα γεγονότα υπογραμμίζοντας το χαρακτήρα της “πρόκλησης” στην ιταλική πρόταση. Παράλληλα, μέσα από τόνωση του εθνικού αισθήματος, οι εφημερίδες, προσπαθούν να προκαλέσουν ψυχολογική ανάταση στους Έλληνες, ενόψει και της γενικής επιστράτευσης.Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ασύρματος στις 28 Οκτωβρίου 1940
  Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ασύρματος στις 21 Νοεμβρίου 1940.Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ελληνικό Μέλλον στις 3 Δεκεμβρίου 1940Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ελληνικό Μέλλον στις 6 Δεκεμβρίου 1940Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ασύρματος στις 8 Δεκεμβρίου 1940. [www.zougla.gr]
  
  * * * * * * * * * * * * * * * * * *
  Τα πρωτοσέλιδα της 28ης Οκτωβρίου 1940
  
  
  Η “Καθημερινή” (φωτό άρθρου) ανέφερε ότι “η Ελλάδα βρίσκεται από χθες σε πόλεμο με την Ιταλία”, με σύσσωμο το ελληνικό έθνος να βρίσκεται στις επάλξεις, πραγματοποιώντας λεπτομερή αναφορά στα γεγονότα.Το “Έθνος” κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο τίτλο “Υπέρ βωμών και εστιών” και φωτογραφίες του Βασιλιά Κωνσταντίνου και του Ιωάννη Μεταξά, τονίζοντας ότι οι ελληνικές δυνάμεις αμύνονται για τα πάτρια εδάφη.H εφημερίδα “Ακρόπολις” ανέφερε στο πρώτο της φύλλο ότι “η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο κατά της Ελλάδας” πληροφορώντας ότι “στρατεύματα θα επιτεθούν στις 6 το πρωί”.Η εφημερίδα “Ασύρματος” ακολουθεί πιο επιθετικό τόνο, αναφέροντας στον τίτλο “Έλληνες εις τα όπλα, άρχισαν σήμερον αι εχθροπραξίαι”, προσθέτοντας “η ζωή μας εις την υπηρεσία της Πατρίδος”.Η εφημερίδα “Θεσσαλία” πληροφορεί ότι από τις 6 το πρωί η Ελλάδα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, κάνοντας λόγο για υπερήφανη ελληνική απάντηση στην ιταλική πρόκληση.Τέλος, ο “Ριζοσπάστης” τονίζει το “Όχι του ελληνικού λαού” κάνοντας εκτενή αναφορά στο πρωτοσέλιδό του, στα γεγονότα που συνεβησαν.Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι….
  * από το 
  
  
  
  
  
  

  Έπος 1940 - Φωτογραφικό Υλικό (Εφημερίδες)

  Ιστορική Βιβλιοθήκη - Έπος 1940

  Συντάχθηκε απο τον/την Tideon

  Δευτέρα, 04 Μάιος 2009 19:23

  Ο πρώτος νεκρόςΚαθημερινη - Αγγελία πολέμουΟ Καραγκιόζης στο ΜέτωποΑκρόπολις - 5 Μαϊου 1941

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 16.10.2011
• 21:58

  Τα μυστικά κονδύλια του υπ. Εξωτερικών συνδέονται με τον έλεγχο της λειτουργίας των μέσων ενημέρωσης, την εξαγορά συνειδήσεων και εξηγούν

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  ΈχουΜΜΕ και λέΜΜΕ Εφημερίδα Η ΑΥΓΗ - Ημερ. δημοσίευσης: 16/10/2011
  Τα μυστικά κονδύλια του υπ. Εξωτερικών συνδέονται με τον έλεγχο της λειτουργίας των μέσων ενημέρωσης, την εξαγορά συνειδήσεων και εξηγούν εν πολλοίς το φαινόμενο "παπαγαλάκια" και το πώς "σερβίρεται" άκριτα στο κοινό η κυβερνητική πολιτική σε μια κρίσιμη περίοδο. Αυτό είπε μιλώντας "Στο Κόκκινο" ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημήτρης Τρίμης αναφορικά με την καταγγελία του Αλέξη Τσίπρα για υπέρβαση των μυστικών κονδυλίων κατά 270% τη διετία 2009-2010 και ήδη 90% το 2011. Από προϋπολογισθέντα 70 εκατ. ευρώ στην τριετία, έχουν φτάσει ήδη τα 180 εκατ. ευρώ.Ατιμωτικό παράπτωμα διαπράττουν όσοι διαπραγματεύονται ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό δημοσιογράφοι, επιχειρήσεις ενημέρωσης, εκδότες, διευθυντές και θα κληθούν να λογοδοτήσουν στην κοινή γνώμη, τα πειθαρχικά όργανα και τη διοίκηση του σωματείου, συμπλήρωσε ο Δ.Τρίμης.Από τον Βορρά τα νέα κόλπα: Συντονισμένη επίθεση δέχονται οι εργαζόμενοι στις εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, καθώς οι ιδιοκτησίες των συγκροτημάτων της «Μακεδονίας» και του «Αγγελιοφόρου» κατεβάζουν προγράμματα εξυγίανσης με απολύσεις 70 και 50 ατόμων αντίστοιχα και επιπλέον μειώσεις μισθών - άγνωστο ακόμα πόσο, καθώς θα προσδιοριστούν με ατομική διαπραγμάτευση.Στάση πληρωμών: Απεργία στην “Αυριανή” τη Δευτέρα. Οι εργαζόμενοι ζητούν από την ιδιοκτησία Κουρή καταβολή των οφειλομένων, που φτάνουν μέχρι και τους έντεκα μήνες. Ο “Φίλαθος” του συγκροτήματος Κουρή, επίσης, σταμάτησε να εκδίδεται από την προπερασμένη Δευτέρα, μετά από επίσχεση εργασίας, καθώς τα οφειλόμενα φτάνουν και εδώ τους δέκα μήνες.Χωρίς ειδήσεις την Τρίτη, χωρίς εφημερίδες την Τετάρτη: Οι εργαζόμενοι σε όλα τα ΜΜΕ απεργούν μία μέρα νωρίτερα από τη γενική απεργία (για να καλυφθεί ειδησεογραφικά) και καλούν όλο τον κλάδο την Τρίτη στις 11.00 στην απεργιακή συγκέντρωση στο κτήριο της ΕΣΗΕΑ, στην Ακαδημίας. Θα ακολουθήσει πορεία στο υπ. Οικονομικών.Δουλειές στα "καμένα": Οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ βρίσκονται σε αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις. Η διοίκηση της ΕΡΤ προχωρεί στο κλείσιμο της ΕΤ-1, του περιοδικού "Ραδιοτηλεόραση", του ραδιοφωνικού σταθμού 9,58 στη Θεσσαλονίκη και ακόμα 9 περιφερειακών ραδιοφωνικών σταθμών. Σειρά θα πάρουν προς εκποίηση τα ακίνητα της ΕΡΤ. Το ανταποδοτικό τέλος (4,25 ευρώ τον μήνα) είναι επισφαλές όσο ποτέ. Η ΠΟΣΠΕΡΤ καταγγέλλει σχέδιο συνολικού "λουκέτου" στην ΕΡΤ. Είναι απορίας άξιο, με αυτά τα δεδομένα, αυτή η "ανεξάρτητη επιτροπή" για το ρόλο και την αποστολή της ΕΡΤ τι ακριβώς δουλειά θα κάνει..."Ακομμάτιστη" και η ΕΡΤ: Όπως έδωσε την "ανεξάρτητη" γραμμή ο κ. Μόσιαλος, στον πρόεδρο της Επιτροπής Νίκο Αλιβιζάτο, μία από τις δουλειές είναι οι προτάσεις για "αποκομματικοποίηση" της ΕΡΤ. Από ποιο κόμμα; Μήπως από το ΠΑΣΟΚ; ΠΑΣΚΕ "σκίζει" στην ΕΡΤ με 80%. Τόσο πολύ, που όταν είναι κυβέρνηση η Ν.Δ. δεν μπορεί να κάνει τη δουλειά της. Υποψιάζομαι ότι η "αποκομματικοποίηση" θα είναι από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τους Οικολόγους.Η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες: Τουλάχιστον 40 ραδιοφωνικοί σταθμοί της περιφέρειας έχουν αλλάξει χέρια τον τελευταίο χρόνο, σύμφωνα με τις "εγκρίσεις μεταβίβασης" που χορηγεί το ΕΣΡ. Οι τιμές, για όσους ενδιαφέρονται, είναι πολύ συμφέρουσες, καθώς ξεκινούν από 500 ευρώ και φτάνουν μέχρι 20.000 ευρώ για πολύ καλούς σταθμούς. Ωραιότατες ευκαιρίες μπορεί να "χτυπήσει" κανείς, αν έχει όρεξη για δουλειά, με 2.500 έως 3.500 ευρώ.* Μείωση μισθών 10% στο συγκρότημα Χατζηνικολάου / Κουρή, Real News και Real Radio και * Νέος εμπορικός διευθυντής στον ΔΟΛ την ώρα που έχει ανακοινωθεί μείωση του διοικητικού προσωπικού κατά 50%. * O πρόεδρος της ΕΡΤ3 Νίκος Σωτηριάδης θα καταλάβει τη θέση της Λυδίας Κονιόρδου στο Δ.Σ. της ΕΡΤ. * Με την Δημοκρατική Αριστερά συζητά ο διευθυντής ειδήσεων του Star Σταμάτης Μαλέλης, ο ίδιος που βγάζει το δελτίο ειδήσεων του Star.
  *από την εφημ. Η ΑΥΓΗ
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 25.09.2011
• 15:43

  Δημήτρης Τρίμης, πρόεδρος ΕΣΗΕΑ: Η δημοσιογραφία να απαντήσει στις ανάγκες της κοινωνίας

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Νταρζάνου Α.
  Ημερομηνία δημοσίευσης: 25/09/2011Χρειάστηκαν σχεδόν τέσερις μήνες για να αποφασίσει το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ να συγκροτηθεί σε σώμα. Εξέλεξε πρόεδρο τον Δημήτρη Τρίμη -εκ των συντακτών της στήλης "Ιός" στην "Ελευθεροτυπία"- στη χειρότερη συγκυρία μετά τη χούντα. Από την "ηλεκτρική καρέκλα" του προέδρου ο Δ. Τρίμης μιλώντας στην "Αυγή" της Κυριακής επιμένει μεν στις παραδοσιακές συνδικαλιστικές πρακτικές και αιτήματα, αναγνωρίζει ωστόσο ότι στη συγκυρία της κρίσης υπάρχει θέμα συνεννόησης, ενότητας και ευρηματικότητας. Παράλληλα, τονίζει ότι η δημοσιογραφία πρέπει να ανταποκριθεί στις ανάγκες της κοινωνίας, η οποία υποτιμάται συχνά από την πολιτική εξουσία και ορισμένες επιχειρήσεις ενημέρωσης.
  
  
  * Αναλαμβάνετε πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ ίσως στις δυσμενέστερες συνθήκες για τον δημοσιογραφικό κλάδο μετά το απριλιανό πραξικόπημα. Πώς μπορεί να αντεπεξέλθει κανείς;Η εκλογή μου ήταν το αποτέλεσμα της κάλπης των τελευταίων εκλογών, στις οποίες οι συνάδελφοι, κρίνοντας την ιστορία, τη δράση και τη συνέπεια του καθενός μας, εμπιστεύτηκαν την πρόταση της παράταξής μας, της «Συσπείρωσης Δημοσιογράφων», για αλληλεγγύη και αξιοπρέπεια των δημοσιογράφων και όλων των εργαζομένων στην ενημέρωση, όλων των λαϊκών στρωμάτων που βιώνουν τις συνέπειες της χρεωκοπίας του παλιού πολιτικού συστήματος, δυστυχώς όμως και της παραγωγικής δομής της χώρας.Θα ήταν λιποταξία να πει κανένας ότι δεν μπορεί να δοκιμάσει την ανασυγκρότηση του Σωματείου, να σταθεί δίπλα σ’ αυτούς που πλήττει η πολλαπλή κρίση του οικονομικοπολιτικού μοντέλου, αλλά και του πληθωρικού και συχνά ασύδοτου μοντέλου των ΜΜΕ που επικράτησε τα τελευταία χρόνια. Ιδίως όταν εγκαίρως ο δικός μας πολιτικός και συνδικαλιστικός χώρος, όπως και πολλοί συνάδελφοι που ζουν καθημερινά στις επιχειρήσεις ενημέρωσης, είχαν πολλές φορές επιχειρήσει να αναπροσανατολίσουν την ουσιαστική -για την ίδια τη δημοκρατία- λειτουργία των Μέσων. Συνεπώς, μέσα στη γενική απαισιοδοξία των καιρών μπορούμε να δούμε την ελπίδα, αρκεί η δική μας συνδικαλιστική πράξη να εναρμονίζεται με την ανάγκη της κοινωνίας για έντιμη, δημοκρατική και αξιόπιστη παρουσία του Τύπου, μακριά από διαπλοκή, εκμαυλισμό συνειδήσεων, αθέμιτων πρακτικών, κιτρινισμού, σεξισμού, ρατσισμού, δυσφήμησης κοινωνικών ομάδων κ.ο.κ.
  * Ποιες πρέπει να είναι, κατά τη γνώμη σας, οι προτεραιότητες του νέου προεδρείου της ΕΣΗΕΑ;Πιστεύω ότι η διασωματειακή συνεργασία, η αλληλεγγύη με όλα τα ζωντανά και δημιουργικά τμήματα των εργαζομένων και του πνευματικού κόσμου, είναι η κεντρική προτεραιότητα για να υπηρετηθεί ο βασικός στόχος των δημοσιογράφων σ’ αυτή τη συγκυρία: Δηλαδή, «λιτότητα» για τους μετόχους και για τα στελέχη των επιχειρήσεων του Τύπου, αξιοπρέπεια, δουλειά, Συλλογικές Συμβάσεις, κοινωνική ασφάλιση και ελευθερία έκφρασης για όλους τους εργαζόμενους. Συνεπώς η δεύτερη προτεραιότητα προκύπτει από την πρώτη και είναι αυτό που λέγαμε προηγουμένως, η αξιοπιστία και η σοβαρότητα της ενημέρωσης. Μόνο αυτές οι αρχές μπορούν να εξασφαλίσουν την επιβίωση του Τύπου και όχι λ.χ. η εξάρτησή τους από τραπεζικά κονσόρτσιουμ ή τους εμίρηδες του πετρελαίου. Θυμίζω τα συνθήματα της Διεθνούς Ομοσπονδίας των Δημοσιογράφων ήδη από τη δεκαετία του '90, ότι σε συνθήκες πολέμου, φτώχειας ή αυταρχισμού δεν μπορεί να λειτουργήσει η αληθινή δημοσιογραφία και ότι η συγκέντρωση των μέσων και η δήθεν ταχύτητα μετάδοσης της είδησης υπονομεύει την αξιοπιστία τους.
  * Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο των απολύσεων σε συνθήκες ύφεσης, όταν κινδυνεύουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις ΜΜΕ με λουκέτα;Ασφαλώς είναι δύσκολο. Ήδη και με το πρόγραμμα των απολύσεων στο δημόσιο τομέα, ΕΡΤ και ΑΠΕ, και στα δημοτικά ραδιοτηλεοπτικά μέσα, η ανεργία συνολικά στον κλάδο της ενημέρωσης φτάνει το 30%. Τα Μνημόνια του ΔΝΤ, αλλά και των εργοδοτών των ΜΜΕ, υπόσχονται μια «ανάπτυξη» στο μέλλον, αφού προηγηθεί το μακελειό των ανθρώπων σήμερα, χωρίς βεβαίως οι οικονομικές και κοινωνικές ελίτ να χάσουν τίποτα από τα προνόμια και τους θησαυρούς τους. Είναι υποχρέωσή μας να προστατεύσουμε την εργασία και να αναγκάσουμε την κυβέρνηση, τις τράπεζες και τους μετόχους των επιχειρήσεων να επιστρέψουν στην παραγωγή και στην κοινωνία τον πλούτο που απέσπασαν και βρίσκεται σήμερα στην Ελβετία. Πέραν αυτών όμως, καθήκον της ΕΣΗΕΑ είναι να καθήσει στο ίδιο τραπέζι με την κυβέρνηση και τις εργοδοτικές Ενώσεις και να βρει τις πιο δίκαιες λύσεις που θα ανακουφίζουν τους συναδέλφους. Όσο κι αν αυτό ακούγεται ως επιλογή «μοιράσματος της φτώχειας μας» εν αντιθέσει με κάποια αόριστη επαναστατική επαγγελία, οφείλουμε να διερευνήσουμε τις προθέσεις των άλλων πλευρών, πριν οδηγηθούμε σε αναμετρήσεις, τις οποίες σε αυτές τις συνθήκες κανένας δεν εύχεται.
  * Υπάρχουν κάποιες πιο συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για τους ανέργους;Η ΕΣΗΕΑ έχει τη δυνατότητα και νομίζω ότι πλέον έχει και τη βούληση να δημιουργήσει ένα σοβαρό κέντρο μελέτης της αγοράς εργασίας, της καταγραφής της ανεργίας και συνεπώς να χαράξει άμεσες και μακροπρόθεσμες πολιτικές: Από το να δώσει επιπλέον οικονομική στήριξη στους ανέργους - μέλη της, να οργανώσει δίκτυα αλληλεγγύης, να διεκδικήσει από την κυβέρνηση και τους αφαλιστικούς οργανισμούς αξιοπρεπή επιδόματα και διατήρηση της ασφάλισης για τους μακροχρόνια ανέργους, να χρηματοδοτήσει έντυπα ψηφιακά ή ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης της Ένωσης στα οποία θα εργάζονται άνεργοι, να απαιτήσει την ένταξη των ανέργων σε κρατικά προγράμματα επιμόρφωσης και επανένταξης στην αγορά εργασίας κ.ο.κ. Είναι στο χέρι μας και πιστεύω στις ειλικρινείς προθέσεις του νέου Δ.Σ.
  * Οι απεργιακές κινητοποιήσεις της ΕΣΗΕΑ το τελευταίο διάστημα δεν είχαν πάντα επιτυχία ή αμφισβητήθηκαν σε επιμέρους χώρους δουλειάς, από τις γενικές συνελεύσεις των δημοσιογράφων. Τι εναλλακτικές υπάρχουν;Ίσως δεν είναι γνωστό, αλλά το απεργιακό δικαίωμα έχει αμφισβητηθεί από την εργοδοτική πλευρά και τα δικαστήρια, για τυπικούς λόγους τις περισσότερες φορές, εδώ και αρκετά χρόνια. Και έχετε δίκιο όταν αναφέρεστε και στην εσωτερική αμφισβήτηση από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Νομίζω ότι με σαφείς στόχους, με δημοκρατία, ειλικρίνεια και μέθοδο και πάνω απ' όλα σε συνεργασία με τις αδελφές Ενώσεις μπορούμε να αλλάξουμε το κλίμα που περιγράψατε. Είναι θέση αρχής για εμάς και παραμένει ότι η απεργία είναι το έσχατο μέσο πίεσης των συνδικάτων. Αλλά μην εκληφθεί ως «ρεαλιστική» επιλογή, η πλήρης αδράνεια, η παθητική αποδοχή και εν τέλει η υποταγή στους εκβιασμούς και στον εκφοβισμό που επιχειρούν οι ιδιοκτήτες με το επιχείρημα ότι «θα κλείσει το μαγαζί» ή, ακόμα χειρότερα, «θα φύγει όποιος κουνιέται». Ζήσαμε πολλά τέτοια φαινόμενα τον τελευταίο καιρό και προσωπικά δεν μπορώ να τα δω να επαναλαμβάνονται. Πολλοί συνάδελφοί μας απομονώθηκαν και απολύθηκαν επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι.
  * Θα μπορούσαν στις σημερινές συνθήκες να υπογραφούν Συλλογικές Συμβάσεις -αλλά Κλαδικές, όχι Επιχειρησιακές- με χαμηλότερες αποδοχές; Θα ήταν αυτό μια διέξοδος για τις επιχειρήσεις Τύπου -και τους εργαζομένους τους- που πλήττονται βάναυσα, αλλά και για τη διάσωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων;Προσπάθησα πριν να εξηγήσω ότι από τη «φτωχοποίηση» και την ανασφάλεια, τους εκφοβισμούς και τον αυταρχισμό κατά των εργαζομένων στα ΜΜΕ, χαμένοι θα είναι πολλοί. Ανάμεσά τους και εκείνοι οι εργοδότες που δεν μας υπολογίζουν και που περιφρονούν την αντίληψη της κοινωνίας στην οποία απευθύνονται, πουλώντας τα όποια προϊόντα τους. Όπως όλοι οι εργαζόμενοι, έτσι και οι δημοσιογράφοι έχουν ήδη χάσει μεγάλο μέρος από το εισόδημά τους με διάφορους τρόπους. Είτε με τις αποφάσεις της κυβέρνησης είτε με μονομερείς και συχνά εκβιαστικές ενέργειες των εργοδοτών τους. Η κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, η οποία εγγυάται τα ελάχιστα για την αξιοπρεπή επιβίωση και εργασία των ανθρώπων του Τύπου, είναι νομίζω ο μοναδικός δρόμος για την ΕΣΗΕΑ και όλα τα σωματεία του Τύπου και των ΜΜΕ. Αυτή τη Σύμβαση έχουν καταργήσει οι εργοδοτικές οργανώσεις, με την ανοχή, αν όχι την προτροπή, της κυβέρνησης, αυτή διεκδικούμε, μπορείτε να τη δείτε στο σάιτ της ΕΣΗΕΑ, δεν είναι κατά κανένα τρόπο προνομιακή. Δεν θα αγωνιστούμε βεβαίως για τα golden boys, για τις προκλητικές πολυθεσίες και για τα «παπαγαλάκια» οικονομικών συμφερόντων που δυστυχώς υπάρχουν στον χώρο μας. Οι θέσεις εργασίας με συμβατικά, συντακτικά και ασφαλιστικά δικαιώματα είναι για μας πολύτιμες.
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 21.09.2011
• 09:45

  Λουκέτο για την ΕΤ1. «Ό,τι θέλει να κλείσει η Κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι θα το συντηρούν ανοικτό».

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Τέλος εποχής για την ΕΡΤΛουκέτο για την ΕΤ1 και με τον πιο επίσημο τρόπο. Πριν από λίγη ώρα το σχέδιο… «Νέα δομή της Δημόσιας Τηλεόρασης» έλαβε την έγκριση του υπουργικού συμβουλίου και του Γ. Παπανδρέου, που οδηγεί σε εργασιακή εφεδρεία το 10% του προσωπικού της ΕΡΤ, ενώ από αξιολόγηση θα περάσουν όλοι οι εργαζόμενοι της δημόσια ραδιοτηλεόρασης.Ειδικότερα, το υπουργικό αποφάσισε ότι η ΕΤ1 θα κλείσει, θα μειωθεί ο αριθμός των συμβασιούχων ορισμένου χρόνου της ΕΡΤ στο 50%, το Ινστιτούτο Οπτικοακουστικών Μέσων και το Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο κλείνουν ως αυτόνομοι φορείς και ενσωματώνονται στην ΕΡΤ και το προσωπικό τους θα απορροφηθεί  στην δημόσια ραδιοτηλεόραση, ώστε να μπει στην εργασιακή εφεδρεία και αξιολόγηση των εργαζομένων της ΕΡΤ.Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η συχνότητα της ΕΤ1 παραμένει στο Δημόσιο και υπάρχει η πιθανότητα μέσω της ΕΤ1 να εκπέμπει και αναλογικά το ψηφιακό κανάλι Prisma+, που ενδέχεται να μεταδίδει και εκπομπές από τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς.
  «Ό,τι θέλει να κλείσει η Κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι θα το συντηρούν ανοικτό».γράφει ο ΤυπικόςΠρωτότυπη η αντίδραση των ανθρώπων στο ραδιομέγαρο στο σχέδιο συρρίκνωσης της ΕΡΤ. Αποφάσισαν στάση εργασίας από την οποία εξαιρείται η ΕΤ1 και ο ραδιοφωνικός σταθμός Θεσσαλονίκης 95,8. Ακριβώς δηλαδή τα δυο δημόσια ΜΜΕ που αποφάσισε να τους βάλει λουκέτο η κυβέρνηση.Για σήμερα Δευτέρα έχει αποφασιστεί τρίωρη στάση εργασίας από τις 6 το απόγευμα μέχρι τις 11 το βράδυ από την ΠΟΣΠΕΡΤ και την ΠΟΕΣΥ στην ΕΡΤ. Ωστόσο η απόφαση αυτή δεν ισχύει για την ΕΤ1 και τον 9,58 της Θεσσαλονίκης καθλώς ομόφωνα οι εργαζόμενοι αποφάσισαν στην Γενική Συνέλευση της Παρασκευής ότι «ό,τι θέλει να κλείσει η Κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι θα το συντηρούν ανοικτό».Ειδικότερα, η ανακοίνωση της ΠΟΣΠΕΡΤ και της ΠΟΕΣΥ αναφέρει:«Η Γενική Συνέλευση συγκλήθηκε από την ΠΟΣΠΕΡΤ  και τα Σωματεία μέλη της σε συνεργασία με την ΠΟΕΣΥ. Η Γενική Συνέλευση αποφάσισε να προχωρήσει σε κινητοποιήσεις  προκειμένου να αντιμετωπίσει την απειλούμενη συρρίκνωση της ΕΡΤ και την απόλυση, δια τις μεθόδου της εφεδρείας, των εργαζομένων. Η ΠΟΣΠΕΡΤ θα προχωρήσει σε μια σειρά κινητοποιήσεων, αρχίζοντας με στάση εργασίας τη Δευτέρα 19-09-2011 και κατά τις ώρες 18.00 έως 23.00. Η ένταση του αγώνα των εργαζομένων  θα κλιμακώνεται και θα καθορίζεται μέσα από τις  αποφάσεις της ΠΟΣΠΕΡΤ και των αρμόδιων οργάνων. Οι Γενικές Συνελεύσεις είναι διαρκείς. Αποφασίστηκε, την ώρα της απεργίας να βγαίνουν μόνο απεργιακά δελτία ειδήσεων. Ομόφωνα αποφασίστηκε ότι “ό,τι θέλει να κλείσει η Κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι θα το συντηρούν ανοικτό”. Έτσι ενώ θα υπάρχουν οι απεργιακές κινητοποιήσεις αυτές δεν θα ισχύουν για την ΕΤ1, και τον 95,8 Ραδιοφωνικό Σταθμό στη Θεσσαλονίκη, που η Κυβέρνηση μεθοδεύει να καταργήσει, μέχρι να αποφασιστεί από τα Συνδικαλιστικά Όργανα και την ΠΟΣΠΕΡΤ κάτι διαφορετικό».
  [www.topontiki.gr] *από το: 
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 06.08.2011
• 20:12

  Το «λουκέτο» στον Ελεύθερο οι απολύσεις που πέφτουν σαν το χαλάζι

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  ...και η ΕΣΗΕΑ που βγάζει ανακοινώσεις !!Παρασκευή, 05 Αυγούστου 2011 11:21 newstrap.grΤου Σωτήρη Σ. ΣτανωτάΑιφνιδιαστικά η εκδότρια της εφημερίδας Ελεύθερος, Κατερίνα Μάστορα-Μπουλινάκη αποφάσισε να κλείσει την εφημερίδα. Και η Ένωση Συντακτών ..εξέδωσε ανακοίνωση την οποία παραθέτουμε αυτούσια. Από εκείνη τη στιγμή... έντρομη η κυρία Μάστορα εκλιπαρεί τους συνδικαλιστές της οδού Ακαδημίας να μην της κάνουν κακό.....Και όπως μαθαίνω, οι βράχοι της συνδικαλιστικής πάλης των δημοσιογράφων εν μέσω του ατέρμονος διαλόγου για το ποιος θα γίνει Πρόεδρος σχεδιάζουν τον....ανασκολοπισμό της εκδότριας. Η οποία –είπαμε-παραμένει έντρομη στο σπίτι της...Διαβάστε, όμως, την ανακοίνωση:«Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, κατά τη σημερινή συνεδρίασή του, εξέτασε την αιφνιδιαστική απόφαση αναστολής της έκδοσης της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ».Το Δ.Σ. καταδικάζει απερίφραστα την απαράδεκτη και προκλητική απόφαση της εκδότριας Κατερίνας Μάστορα-Μπουλινάκη, καθώς οδηγεί στην ανεργία και την απόγνωση τους συναδέλφους της εφημερίδας, η πλειοψηφία των οποίων για πολλά χρόνια εργάζονται με αυταπάρνηση προκειμένου να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτη έκδοση του φύλλου της εφημερίδας.Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ καλεί την εκδότρια της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ» να άρει την όποια απόφασή της περί αναστολής αναλογιζόμενη τις συνέπειες που θα έχει μια τέτοια ενέργεια.Σε κάθε περίπτωση, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα διασφαλίσει με κάθε τρόπο τα συμφέροντα των συναδέλφων.»Την ίδια ώρα, έγινε γνωστό πώς η Ελευθεροτυπία έχει καθυστερήσει την μισθοδοσία του Ιουλίου και αντιμετωπίζει πρόβλημα που θα την οδηγήσει είτε στην αναστολή της έκδοσης είτε στην μείωση κατά 50% των λειτουργικών εξόδων, δηλαδή...απολύσεις...Εδώ και χρόνια το τοπίο στα ΜΜΕ αλλάζει δραματικά και οι επαγγελματίες συνδικαλιστές βολεμένοι και εξασφαλισμένοι οι ίδιοι, ασχολούνται με την...υψηλή πολιτική -διάβαζε: καρεκλοκενταυρισμό.Μια ματιά στα γεγονότα μόνο των τελευταίων ημερών, αρκεί για να πεισθεί και ο πιο αισιόδοξος πώς τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά...-Σήμερα ξεκινούν στάσεις εργασία στο ALTER όπου επίσης παραμένουν ανεξόφλητοι οι εργαζίμενοι.Και βέβαια οι συνδικαλιστές μας αντέδρασαν πάλι με ανακοινώσεις. Θαυμάστε θάρρος:Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ (Ενωση Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών), της ΕΠΗΕΑ (Ενωση Προσωπικού Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών) και της ΕΤΙΤΑ (Ενωση Τεχνικών Ιδιωτικης Τηλεόρασης Αττικής) αλλά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι-μέλη, κατ' επανάληψη έχουν διαμαρτυρηθεί για την παράνομη, αντισυμβατική και παρατεταμένη ασυνέπεια του τηλεοπτικού σταθμού ALTER CHANNEL. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις και διαμαρτυρίες των μελών αλλά και των Ενώσεων , εξακολουθεί ο Τηλεοπτικός Σταθμός ALTER να αρνείται την πλήρη εξόφληση των αποδοχών των εργαζομένων από τον Ιανουάριο του 2011 έως και σήμερα. Οι Ενώσεις οφείλουν να προασπίσουν τα γενικότερα επαγγελματικά συμφέροντα των μελών τους, οι θέσεις εργασίας των οποίων απειλούνται από την παρατεταμένη αφερεγγυότητα και τη μη τήρηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας από την πλευρά του ALTER CHANNEL. Τα Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, της ΕΠΗΕΑ και της ΕΤΙΤΑ, εξαιτίας της παράνομης, αντεργατικής και κατάφωρα καταχρηστικής συμπεριφοράς του Τηλεοπτικού Σταθμού, κηρύσσουν 4ωρη στάση..εργασίας των δημοσιογράφων, των διοικητικών υπαλλήλων και των τεχνικών, που εργάζονται στο ALTER CHANNEL, για την Παρασκευή 5 Αυγούστου, το Σάββατο 6 Αυγούστου και την Κυριακή 7 Αυγούστου 2011 από 6 το απόγευμα έως τις 10 το βράδυ.(αντλαμβάνεστε πώς μετά την Μάστορα και ο Γιώργος Κουρής δεν μπορεί να κοιμηθεί!!!)Μην βιάζεστε, έχει κι άλλα επεισόδια η κωμωδία:-Τρεις δημοσιογράφοι απολύθηκαν από το ραδιόφωνο του Σκάι. Πρόκειται για την Αφροδίτη Παπακαλού (ρεπορτάζ υπουργείου Παιδείας), τη Μαρία Σπυριδωνάκου (ρεπορτάζ Τοπικής Αυτοδιοίκησης) και τον Κώστα Δαλαβούρα (ελεύθερο ρεπορτάζ και internet). Oι δυο από τους απολυμένους δεν είχαν δεχτεί τον εκβιασμό της επιχείρησης τον περασμένο Γενάρη και δεν είχαν υπογράψει τα ιδιωτικά συμφωνητικά που καταπατούσαν τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Θυμίζουμε ότι ο Αλαφούζος πριν από δύο εβδομάδες στην "Καθημερινή" είχε «διακόψει την συνεργασία» του με τη Μαρία Δεληθανάση και την Έλενα Καρανάτση.-Τέσσερις φωτορεπόρτερ απολύθηκαν στην Ελευθεροτυπία, την ώρα που διοίκηση και διεύθυνση υπόσχονταν ότι δεν υπάρχει σχέδιο «προγραφών» και ζητούσαν από τους εργαζόμενους να κάνουν υπομονή για να πληρωθούν... Από την Κυριακάτικη απολύθηκαν οι φωτογράφοι Λάμπης Παπαδόπουλος, Πάνος Πετρόπουλος, Χρήστος Λιάτσης και Πάτροκλος Στελάκης με τη «δικαιολογία» ότι ήταν «μπλοκάκηδες».Και βέβαια δεν θα μπορούσε να λείπει ο μέγας Κωστόπουλος ο άνθρωπος που δημιούργησε την σχολή εκτελεστών της δημοσιογραφίας...Θαυμάστε:Με απολύσεις πέντε παραγωγών έκλεισε ο Ιούλιος στο Nitro Radio 102.5. Η διοίκηση του ραδιοσταθμού «βρέθηκε στη δυσάρεστη θέση να διακόψει τη συνεργασία της» με τους Φώτη Σεργουλόπουλο (το επέλεξε λέει ο ίδιος), Θέμη Λάζαρη, Παντελή Στασινό, Κοσμά Δεβελέγκα και Κατερίνα Χαραλαμπίδου.Θα ρωτήσετε: Και τι μπορεί να κάνει η ΕΣΗΕΑ;Πραγματικά δεν ξέρω. Τα τελευταία χρόνια η Ένωση των Επαγγελματιών Δημοσιογράφων έβλεπε τις εξελίξεις να τρέχουν και –είπαμε-οι μόνιμοι συνδικαλισταράδες μας ησχολούντο με άλλα...Και με την στάση τους, μαζί με τους εξωνημένους συνεργάτες του συστήματος βοήθησαν να χάσουμε όλοι την έξωθεν καλή μαρτυρία που θα μας έδινε, στα σημερινά δύσκολα, έστω την συμπαράσταση της Κοινωνίας..Όσο για τους περισσότερους από τους νεοεκλεγέντες καλύτερα να μην μιλήσουμε....Μιλάμε για θλίψη. Μεγάλη θλίψη...Ένα είναι βέβαιο: Κάτι πρέπει να γίνει...Αν είναι να μας τελειώσουν ας δώσουμε τουλάχιστον μια μάχη...ΟΧΙ οι συνδικαλιστές. Αυτοί είναι εκεί ακριβώς για να μην δοθούν μάχες. Οι υπόλοιποι .Και σε όσους έχουν την τύχη να έχουν ακόμη δουλειά έχω να πω πώς δεν είμαστε μακριά από την εποχή που θα δουλεύουν το πολύ 300 επαγγελματίες δημοσιογράφοι και αυτοί σε συνθήκες ορυχείων της Σιβηρίας. Μακάρι να διαψευστώ ,αλλά δεν το βλέπω...Οπότε ...ανάψτε τα φώτα να οργανωθούμε... [www.newstrap.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 03.08.2011
• 01:47

  Οι εφημερίδες υπηρετούν την ενημέρωση

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  του Ερίκου Μπαρτζινόπουλου*
  
  Επανειλημμένα έχω υποστηρίξει πως, άσχετα με την εντύπωση που δυστυχώς έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια, η ενημέρωση είναι μια διαδικασία η οποία υπηρετείται αποκλειστικά και μόνο από τις εφημερίδες και πως τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης δεν είναι αντικειμενικά σε θέση, αλλά και δεν ενδιαφέρονται να ανταποκριθούν σ' αυτόν τον ρόλο. Και αδιαμφισβήτητη απόδειξη αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι αποφάσεις της πρόσφατης διάσκεψης κορυφής των Βρυξελλών για το ελληνικό χρέος.Δεν νομίζω να υπάρχει πολίτης, ο οποίος θεωρεί πως η ενημέρωση δεν αποτελεί μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωσή του, που να πιστεύει ότι η κάλυψη του συγκεκριμένου θέματος από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο του επέτρεψε να γνωρίζει με ακρίβεια και σε βάθος ποια είναι τα θετικά και τα αρνητικά μιας σειράς αποφάσεων οι οποίες θα επηρεάσουν για χρόνια τη ζωή του. Οπως πάγια συμβαίνει, τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων αρκέστηκαν στην απλή παράθεση των αποφάσεων και σε ένα ή δύο ατεκμηρίωτα, επιδοκιμαστικά ή αφοριστικά, σχόλια συνεργατών τους. Ουσιαστικά η τηλεοπτική ενημέρωση αφέθηκε στο έλεος της κομματικής προπαγάνδας, κυβερνητικής ή αντιπολιτευτικής.
  Πρώτο απαράδεκτο ενημερωτικά φαινόμενο η δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος από τους λεγόμενους "πολιτικούς ρεπόρτερ" των καναλιών, που ουσιαστικά λειτουργούν ως απλοί μεταφορείς της προπαγάνδας του πολιτικού χώρου τον οποίο καλύπτουν. Και δεύτερο απαράδεκτο φαινόμενο οι καθιερωμένες αντιπαραθέσεις κομματικών εκπροσώπων, για τους οποίους ο μέσος τηλεθεατής γνωρίζει τι θα πει ο καθένας τους πριν ακόμη ανοίξει το στόμα του, και καταλήγουν με τη γελοία πλέον πρακτική να μιλάνε όλοι ταυτόχρονα και να μην καταλαβαίνεις τι λένε.
  Εκείνο που σε τέτοιες περιπτώσεις χρειαζόταν ήταν ο ήρεμος και σοβαρός διάλογος εκπροσώπων του τραπεζικού και του ακαδημαϊκού χώρου, οι οποίοι αν μη τι άλλο διατυπώνουν, στην πλειονότητά τους, απόψεις οι οποίες δεν υπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες και κομματικές υστεροβουλίες. Μια σχετική προσπάθεια έγινε από την κρατική τηλεόραση, αλλά δεν είχε συνέχεια. Η ιδιωτική δεν μπήκε καν στον κόπο μιας τέτοιας προσέγγισης της επικαιρότητας. Κι όσο για τα περίφημα blogs, αυτά παρέμειναν για μία ακόμη φορά βυθισμένα στις ψευδαισθήσεις τους ότι η επιλεκτική αναδημοσίευση αποσπασμάτων από ρεπορτάζ εφημερίδων και οι αφοριστικοί σχολιασμοί προσώπων και γεγονότων είναι δημοσιογραφία.
  * εφημ. ΕΘΝΟΣ 
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 16.06.2011
• 13:49

  Ο πρώτος Αποκριάτικος χορός της Ένωσης Συντακτών (1906)

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  

  
  

  του Δημητρίου Λαμπίκη*

  Ο πρώτος Αποκριάτικος χορός της Ένωσης Συντακτών (1906)

  Με ποια αφορμή ιδρύθηκε η ΕΣΗΕΑ

  Τα πρώτα χρήματα της ΕΣΗΕΑ

  …Έτσι άρχισαν αι… τελευταίαι ενέργιαι για την επιτυχίαν του πρώτου χορού του Συνδέσμου των Συντακτών τις Απόκρηες του 1906. Μετά την θλιβεράν διάλυσιν της «Μουσικής Εταιρείας» και διετή αποκρηάτικην… αχορεψίαν, εφιλοδόξησε να αναλάβη τον άθλον του μεγάλου αποκρηάτικου χορού ο αρτισύστατος Σύνδεσμος των Συντακτών, της πρώτης ιδέας ριφθείσης από τον διοικούντα σύμβουλον του Συνδέσμου κ. Δήμον Βρατσάνον, διευθυντήν από τότε το περιοδικού «Εικονογραφημένη». Είχε γίνει μάλιστα και η τολμηρά σκέψις να αναλάβη ο Σύνδεσμος εφεξής όλον το έργον της οργανώσεως των αποκρηάτικων εορτών – δηλαδή βελτιωμένον το όλον έργο της Μουσικής Εταιρείας. Δεν βαστούσαν μάλιστα ούτε για τον μεγάλον χορόν της τελευταίας Κυριακής μόνον… δι’ όπερ και αι σύντονοι ενέργειαι εδώ και εκεί, προς πάσαν κατεύθυνσιν, για την επιτυχίαν του. Ήτο το πρώτον σπουδαίον έργον που ανελάμβαναν οι Αθηναίοι δημοσιογράφοι ομαδικώς μετά το έργον μιας κηδείας η οποία υπήρξε και η αφορμή της συνενώσεώς των. Ολίγον καιρόν πρίν λοιπόν είχε αποθάνει από φυματίωσιν πενέστατος εις το ξενοδοχείον το «Στέμμα» ο δημοσιογράφος Ν. Ρίσβης. Ο ξενοδόχος μετέφερε τον νεκρόν μέσα στην εκκλησία του Μοναστηρακίου, και ειδοποίησε σε δυό-τρεις εφημερίδες να φροντίσουν για την κηδεία του.Οι λάβοντες το μάλλον ενεργόν μέρος δια την φροντίδα της κηδείας ήσαν οι δημοσιογράφοι: Ζ. Παπαντωνίου, Ν. Παπαϊωάννου και Θ. Καλογερίκος – κατά μακάβριον σύμπτωσιν φέροντες και οι τρεις ονόματα… παπαδοκαλογηρικά! Το τραγικόν τέλος και η τραγικωτέρα εγκατάλειψις του Ρίσβη, έδωσεν αφορμή εις τους δημοσιογράφους όπως συσκεφθούν σοβαρώς δια την προστασίαν του επαγγέλματός των διά της δημιουργίας ενός Συνδέσμου. Μετ’ ολίγον καιρόν η σκέψις έγινεν απόφασις και έτσι εδημιουργήθη ο πρώτος Σύνδεσμος Συντακτών. Αν δεν κάμνω λάθος πρώτος πρόεδρος εξελέγη ο Ι. Κονδυλάκης (Διαβάτης). Κατόπιν… Αλλ’ ήδη ευρισκόμεθα εις τας πυρετώδεις ενεργείας δια την επιτυχίαν του μεγάλου χορού.Δρώντα μέλη της οργανώσεως του πρώτου χορού ήσαν τότε οι εξής: Δήμος Βρατσάνος, Δημ. Δήμερ, Ι. Τσίμας, Π. Χρυσανθόπουλος, Β. Δενδραμής (ο ήδη πρεσβευτής), Γ. Μαραγκόπουλος (από πολλού ήδη Νομάρχης) και Θ. Καλογερίκος, και ένα-δυό άλλοι ακόμη. Όλοι με ζήλον και με ενδιαφέρον εργαζόμενοι, τρέχοντες, προπαγανδίζοντες. Ναι, αλλά δεν ήσαν αρκετά στοιχεία δια την πραγματοποίησιν όλων των σχεδίων, η θέλησις και το ενδιαφέρον μόνον. Εχρειάζοντο και χρήματα.Οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι είναι πάντοτε πτωχοί ως άτομα, ήσαν τότε πτωχότατοι και ως σωματείον...…Και μετά τις διαπραγματεύσεις και τας προετοιμασίας, άρχισαν και αι εργασίαι. Παρενέβη και ο αρχιμηχανικός του Δήμου Αθηναίων Ανεμογιάννης, ο οποίος έπεισε τον εργολάβον Ι. Μαμάην να αναλάβη υπό λίαν συγκαταβατικούς όρους την κατασκευήν του πατώματος που εχρειάζετο δια να μεταβληθή το Δημοτικόν θέατρον εις πάλκον χορευτικόν. Και πράγματι ο Μαμάης εδείχθη συγκαταβατικός. Κατεσκεύασε το πάτωμα με κάτι πάρα πάνω από χίλιες δραχμές. Ενώ επί των ημερών της Μουσικής Εταιρείας η ίδια εργασία εγίνετο με 3-4.000 δραχμάς.Και αφού αι βάσεις αυταί – αι ξύλιναι μέν, αρκετά στερεαί όμως – ετέθησαν τέλος πάντων, η προσπάθεια των δημοσιογράφων διά την επιτυχίαν του χορού των επροχωρούσε ζωηρά και με ενδιαφέρον. Ο Μαραγκόπουλος ετυλίχθη με χαρτιά, επήρε σφυρί και καρφιά, ανέβηκε σε μια σκάλα, και επεδόθη εις το κάρφωμα και το χρωμάτισμα των γιρλαντών και των διακοσμητικών προσωπείων επάνω από τα θεωρεία. Ο Τσίμας έδρα και εβοηθούσε καταλλήλως. Ο Κονταράτος, – έκτοτε έμπειρος περί τας θεατρικάς διακοσμήσεις – επερνούσε, εθαύμαζε, ενεθάρρυνε και μετά συνέχαιρε τον Δαμηλάν δια την βεβαίαν επιτυχίαν του εις την λαμπράν επιχείρησιν. Ενώ τα άλλα μέλη της διοικήσεως του Συνδέσμου έτρεχαν δεξιά και αριστερά δια τας συναφείς φροντίδας. Επήγαν εις του Βλάγκαλη και τον παρεκάλεσαν να κάμη τον χορόν του το Σάββατον ίνα την Κυριακήν η Αριστοκρατία που επήγαινε εις το σπίτι του μεταβή εις τον των δημοσιογράφων. Επήγαν εις τον Πεσμαζόγλου και εζήτησαν και έλαβον την συνδρομήν του. Επήγαν εις τον Δήμαρχον Σ. Μερκούρην, και εζήτησαν και αυτού την υποστήριξίν του. Επήγαν και εις άλλους πλουσίους και ισχυρούς και από παντού εζήτησαν και επέτυχαν πάσαν ενίσχυσιν. Με αυτάς όλας τας προσπαθείας αι οποίαι προυκάλεσαν όχι μόνον την ενίσχυσιν, αλλά και την συμπάθειαν του αθηναϊκού κοινού, ο πρώτος χορός των Συντακτών ο δοθείς εις το Δημοτικόν θέατρον τας απόκρεω του 1906 εσημείωσε την μάλλον ευοίωνον επιτυχίαν. Τα εισιτήρια, αρκετά – με τιμάς 150, 100, 50, 25 και 10 δραχμών – διετέθησαν σχεδόν όλα. Αι εισπράξεις εν συνόλω υπερέβησαν τας 12-13.000 δραχμών.

  Από αυτάς έμειναν εις τους δημοσιογράφους μετά την είσπραξιν των εξόδων και των δικαιωμάτων του Δαμηλά, περίπου 3.000 δραχ. αι οποίαι απετέλεσαν και τον πρώτον πυρήνα του Ταμείου του Συνδέσμου των Συντακτών.

  ____________

  * Από το βιβλίο του Δημήτριου Λαμπίκη, τα εκατό χρόνια του Δήμου Αθαναίων, σελ. 63.64,65. Διατηρήθηκε η αρχική ορθογραφία. Η ψηφιακή μορφή του κειμένου έγινε από τα 24grammata.com

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 25.05.2011
• 21:31

  Τετάρτη και την Πέμπτη, 25 και 26 Μαΐου 2011, οι εκλογές στο συνδικάτο των δημοσιογράφων, την ΕΣΗΕΑ.

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Κρίσιμες εκλογές στην ΕΣΗΕΑ

  Στην πιο κρίσιμη συγκυρία που έχει περάσει Μεταπολιτευτικά ο δημοσιογραφικός κόσμος και συνολικά το «σύστημα των ΜΜΕ», πραγματοποιούνται την Τετάρτη και την Πέμπτη, 25 και 26 Μαΐου 2011, οι εκλογές στο συνδικάτο των δημοσιογράφων, την ΕΣΗΕΑ.

  Οι εκλογές αυτές, οι οποίες θα σηματοδοτήσουν σοβαρότατες εξελίξεις για τη στάση που θα κρατήσουν οι δημοσιογράφοι απέναντι στην πολιτική του μνημονίου στα ΜΜΕ, διεξάγονται σε φαινομενικά άκρως υποτονικό κλίμα, μέσα σε συνθήκες ωμών απειλών από το σύνολο των ιδιοκτητών για μαζικές απολύσεις και δραστικές περικοπές μισθών, καθώς και ανασφάλειας και φόβου των εργαζομένων για το αύριο.

  Ήδη, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το Συγκρότημα Λαμπράκη, με επικεφαλής τον Σταύρο Ψυχάρη, σκοπεύει να ανακοινώσει μειώσεις της τάξης του 15%. Ωστόσο, η ιδιοκτησία του Συγκροτήματος φέρεται να ανέβαλε αυτή την ανακοίνωση για μετά τις εκλογές. Θύελλα πάσης φύσεως περικοπών και απολύσεων έχει εξαγγείλει το Συγκρότημα Μπόμπολα.

  Σε αντίστοιχες κινήσεις προσανατολίζεται ο Όμιλος Αλαφούζου, ενώ η Ελευθεροτυπία, η οποία βρίσκεται σε κρίσιμο μεταίχμιο για την ύπαρξή της, προσπαθεί να βρεί το δρόμο της ισορροπίας της. Στο μεταξύ, η ανεργία μεταξύ των δημοσιογράφων καλπάζει, οι ελαστικές μορφές εργασίας (ακόμα και η απλήρωτη εργασία) δίνει και παίρνει, ενώ άμεση και ορατή είναι η προοπτική λουκέτων σε αρκετά «μαγαζιά».

  Μέσα σε αυτές τις ασφυκτικές συνθήκες, τις οποίες δημιούργησε το «πεθαμένο» πλέον πολιτικά και βιολογικά Μεταπολιτευτικό σύστημα της κρατικοδίαιτης διαπλοκής, των θαλασσοδανείων και των δανεικών και αγύριστων, το συνδικάτο των δημοσιογράφων απαξιώθηκε. Πόσο μάλλον, αφού η προηγούμενη ηγεσία Σόμπολου, σε συμμαχία με διάφορες πρασινο-γαλάζιες αποχρώσεις, λειτούργησαν ως δεκανίκι των ίδιων των ιδιοκτητών.

  Μάλιστα, ο Σόμπολος αποχωρώντας από τη θέση του προέδρου της ΕΣΗΕΑ και δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να ξαναβάλει υποψηφιότητα, πρότεινε μειώσεις 10%. Η παρατάταξή του, η οποία, ως όλα δείχνουν ουδεμία επαφή έχει με τη ΝΔ του Α.Σαμαρά, εμφανίζεται αποψιλωμένη ακόμα και από τα παραδοσιακά της στελέχη. Θεωρείται μάλιστα, πολύ πιθανόν να υποχωρήσει σημαντικά σε ποσοστά και ψήφους.

  Από την άλλη, το νέο φαινόμενο που διαμορφώνεται, είναι η προσπάθεια για σχηματισμό «φιλο-κυβερνητικού» ή για την ακρίβεια «φιλο-μνημονιακού» μετώπου. Έτσι, για πρώτη φορά σε εκλογές κατεβαίνει η «Δημοσιογραφική Μεταρρύθμιση», η οποία φορώντας «αριστερούλικο» προσωπείο, και ειδικότερα αυτό του κόμματος Κουβέλη, βάζει σαν υποψηφίους πασίγνωστους εκσυγχρονιστές, οι οποίοι κατ’επανάληψη έχουν υπερασπιστεί μετά μανίας τις μνημονιακές πολιτικές της κυβέρνησης, καθώς και τις «εκσυγχρονσιτικές» πολιτικές Σημίτη στο παρελθόν.

  Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις των Ριχάρδου Σωμερίτη, Βασίλη Λυριτζή, Ηλία Κανέλλη και πολλών άλλων. Πρόκειται για μια παράταξη δημοσιογράφων που πάντα, με όλα τις κυβερνήσεις, είναι καλά πλασαρισμένοι.

  Πολλοί εξ’αυτών προέρχονται από τον Ομιλο Αλαφούζου και το Συγκρότημα Λαμπράκη. Σύμφωνα με πληροφορίες, η παράταξη αυτή δεν αποκλείεται, μετεκλογικά, και εφόσον καταφέρει να εκπροσωπηθεί, να «συμμαχήσει» με τους ΠΑΣΟΚους (Κουμπιάς, Δημοσιογραφική Ενότητα). Οι νέο-ΠΑΣΟκοι (του ΓΑΠ) θα’χουν απέναντί τους επίσης, τον παλαιο-ΠΑΣΟκο, Τσαλαπάτη (ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ (ΚΕΔ), ο οποίος πάντως, σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, δεν αποκλείεται συνεργαστεί μετεκλογικά με την «δεξιά» παράταξη (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ). Αλλωστε, το ίδιο έκανε και με τον Σόμπολο.

  Απογοητευτική είναι η εικόνα της Αριστεράς, που για μια ακόμη φορά κατεβαίνει πολυδιασπασμένη. Το ΚΚΕ (ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ), όπως πάντα μόνο του, διασπασμένο μάλιστα, αφού η προγηγούμενη «συμμαχός» του, Νανά Νταουντάκη (ΜΑΧΟΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ) κατεβαίνει μόνη της. Μόνη της επίσης, κατεβαίνει και η Εξωκοινοβουλευτική Αριστερά (Πρωτοβουλία για την Ανατροπή, Financial Crimes , Αριστερό Ριζοσπαστικό ΜΜΕτωπο, Σπάρτακος, Ανένταχτοι).

  Κι’αυτό παρ’ότι, τόσο κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διετίας, όσο και μόλις πρόσφατα, η προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ παράταξη (Συσπείρωση Δημοσιογράφων, Δούρειος Τύπος) τους είχε προτείνει κοινή κάθοδο στις εκλογές. Αν και εκτιμάται ότι η «Ανατροπή» θα αυξήσει τη δύναμή της, και ενδεχομένως, θα καταφέρει να βγάλει εκπρόσωπο στο ΔΣ, η μεγαλύτερη παράταξη της Αριστεράς παραμένει η «Συσπείρωση».

  Τα μεγάλα ερωτήματα που υπάρχουν πάντως, είναι εάν οι δημοσιογράφοι θα πάνε να ψηφίσουν. Το κλίμα φόβου και απαξίωσης του συνδικάτου, ενισχύουν αυτό τον κίνδυνο, αν και το γεγονός ότι η συγκυρία στον χώρο τους είναι εξαιρετικά κρίσιμη, πολύ πιθανώς θα τους οδηγήσει τελικά στην κάλπη. Από κεί και πέρα, μείζον ερώτημα είναι τι θα συμβεί την επομένη των εκλογών.

  Αν δηλαδή, θα διαμορφωθεί ένα μνημονιακό μέτωπο που παρέα με κάποιες συντεχνιακές, πελατειακές και φιλεργοδοτικές δυνάμεις, θα στρώσουν το δρόμο για σκληρότατα μέτρα, ή θα επικρατήσουν οι αντιμνημονιακές δυνάμεις που και το συνδικάτο θα ξαναστήσουν στα πόδια του και θα εμποδίσουν την υλοποίηση του μνημονίου στα ΜΜΕ, στις πλάτες των εργαζομένων.

  Όλες οι λίστες με τις παρατάξεις και τους υποψηφίους τους: [www.esiea.gr]

  ΠΗΓΗ: antinews.gr

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 01.04.2011
• 22:41

  Το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ διοργάνωσε Εκδήλωση – Αφιέρωμα προς τιμή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Αφιέρωμα “Ο Παπαδιαμάντης μας”

  
  

  ...με αφορμή τα 100 χρόνια από το θάνατο και τα 160 από τη γέννησή του...

  

  Το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ διοργανώνει Εκδήλωση – Αφιέρωμα προς τιμή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο Φιλολογικό Σύλλογο “Παρνασσός” την 1η Μαρτίου 2011,

  Η εκδήλωση έγινε με αφορμή τα 100 χρόνια από το θάνατο και τα 160 από τη γέννησή του.

  Περισσότερα για το πρόγραμμα και τις δύο πρωτότυπες ομιλίες διαβάστε ΕΔΩ.

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 22:31

  Η νέα εποχή της κοινωνικής δικτύωσης

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Ποιος φοβάται τα social media;
  
  Στο μεγαλύτερο επίτευγμα μετά τη βιομηχανική επανάσταση, το μαζικό φαινόμενο της κοινωνικής δικτύωσης, ήταν αφιερωμένη η ημερίδα που διοργάνωσε για δεύτερη φορά το Ινστιτούτο Επικοινωνίας.

  Γράφει η ΗΛΕΚΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ
  
  

  Ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα μετά τη βιομηχανική επανάσταση, το φαινόμενο της κοινωνικής δικτύωσης, είναι ο «πολιορκητικός κλοιός» που δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν. Με αυτό ως δεδομένο και με τη σκέψη να ανοίξει ο διάλογος γύρω από το μαζικό φαινόμενο των Social Media, το Ινστιτούτο Επικοινωνίας για δεύτερη φορά διοργάνωσε ημερίδα γύρω από αυτά, βολιδοσκοπώντας τη διείσδυσή τους στη συνείδηση των Ελλήνων πολιτών. Η ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη στις 3 Νοεμβρίου, ανέδειξε την ολοένα αυξανόμενη σημασία της κοινωνικής δικτύωσης, αφού όλο και μεγαλύτερο ποσοστό ενεργών πολιτών ανήκει πλέον στον κόσμο των Social Media. Οι εισηγήσεις που πραγματοποίησαν 18 ειδικοί επί του θέματος, ανώτατα στελέχη επιχειρήσεων, επιχειρηματίες και πολιτικοί με συνεχή ενασχόληση στα Social Media, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού που κατέκλυσε την αίθουσα του Μουσείου Μπενάκη. Επιχειρήσεις, μάρκες, κυβέρνηση, Οργανισμοί, αλλά και εκπαίδευση, μπήκαν στο μικροσκόπιο της ημερίδας, την οποία παρακολούθησαν πάνω από 360 στελέχη επιχειρήσεων, ακαδημαϊκοί, δημοσιογράφοι και φοιτητές, ενώ μεταδόθηκε και live μέσω του διαδικτύου σε συνεργασία με τοneolaia.gr. Βέβαια, στην εκδήλωση έντονη έγινε η αίσθηση της κοινωνικής δικτύωσης, και μέσα από τα tweets που γίνονταν από τους παρευρισκόμενους και παρουσιάζονταν στην κεντρική οθόνη σε τακτά χρονικά διαστήματα. Την έναρξη σήμανε ο Δημήτρης Μαύρος, πρόεδρος του Ινστιτούτου Επικοινωνίας, υπογραμμίζοντας τη σημασία της κοινωνικής δικτύωσης για τις επιχειρήσεις, οι οποίες πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τις συνήθειες και τις πρακτικές τους σε ένα περιβάλλον κρίσης. Τη δική του εμπειρία απο τα social media μοιράστηκε με το κοινό ο υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, τονίζοντας τη σημασία τους στην κοινωνική ζωή, την πολιτική συμμετοχή, αλλά και την εμπορική δραστηριότητα, παραθέτοντας τις διαδικτυακές δράσεις του Υπουργείου. «Η καταιγιστική επικαιρότητα με τις προβληματικές συμπεριφορές ενστόλων, τις κοινωνικές εντάσεις και την τρομοκρατία, δημιούργησαν πρωτόγνωρο κοινωνικό buzz και την ανάγκη του πολίτη να μοιραστεί τις αντιλήψεις του. Έτσι δημιουργήσαμε τη διαδικτυακή πλατφόρμα, δίνοντας άμεσα απαντήσεις σε ερωτήματα που απασχολούν τους πολίτες». Δείχνοντας έμπρακτη διάθεση στήριξης της καινοτομίας, έκανε λόγο και για την επικείμενη δημιουργία διαδικτυακής πλατφόρμας για νέους καινοτοτόμους επιχειρηματίες που επιζητούν στήριξη και χρηματοδότηση, αξιοποιώντας την αμφίδρομη επικοινωνία και τα Social Media.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 14.03.2011
• 14:24

  Τα «πρώτα φανερώματα» του ελληνικού Τύπου

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Τα «πρώτα φανερώματα» του ελληνικού Τύπου
  

  ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Γ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ

  εφημερίδα "Η ΑΥΓΗ" - Ημερ. δημοσίευσης: 06/03/2011

  ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΚΟΥΜΑΡΙΑΝΟΥ, Ιστορία του Ελληνικού Τύπου. 18ος - 19ος αιώνας,Επιμέλεια: Αλέξης Μάλλιαρης, Εκδόσεις Ερμής, σελ. 462

  Η διά του τύπου ενεργός και δραστικά παρεμβατική παρουσία και επικοινωνία ήταν ένα θέμα που πάντα απασχολούσε και ενεργοποιούσε το επιστημονικό και ερευνητικό ενδιαφέρον της Αικατερίνης Κουμαριανού. Ζητήματα όπως η παραγωγή και η διακίνηση του βιβλίου, αλληλογραφίες, ανθρώπινες σχέσεις, περιηγήσεις, ταξίδια, μαρτυρίες, αλληλεπιδράσεις και επαφές, αποτέλεσαν το επίκεντρο της πολύχρονης όσο και θαυμαστά αποδοτικής επιστημονικής της ενασχόλησης. Με αποτέλεσμα οι περισσότερες έρευνες και μελέτες της να στρέφονται γύρω από τα δίκτυα επικοινωνίας, όπως αυτά διαμορφώθηκαν από την προεπαναστατική περίοδο (1784-1821) ως τις μέρες μας.

  Έχοντας βιώσει την οδυνηρή και, συνάμα, μεγαλειώδη περίοδο της γερμανικής Κατοχής, συγκινημένη και ενθουσιασμένη από το πνεύμα ηρωισμού και αυταπάρνησης που χαρακτήριζε τις αποφάσεις, τις μικρές και τις μεγάλες πράξεις των απλών ανθρώπων και, παράλληλα, θιασώτρια των ιδεωδών του νεοελληνικού Διαφωτισμού σε όλες τις εκδοχές του, έστρεψε το ερευνητικό της ενδιαφέρον σε μια, τηρουμένων των αναλογιών, αντίστοιχη περίοδο της ελληνικής ιστορίας: την προεπαναστατική. Για να εκπλαγεί και να εντυπωσιαστεί από την εκδηλωνόμενη, συλλογικά ή μεμονωμένα, μέριμνα, προκειμένου να αποκτήσει το υπόδουλο γένος ένα μέσον επικοινωνίας, καθώς και από «τη συσπείρωση δυνάμεων, ώστε να ενεργοποιηθούν, μέσα από τον δίαυλο της παιδείας, οι όποιες διαθεσιμότητες».

  Κάπως έτσι προέκυψε η πρώτη, δημοσιευμένη στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα(1947), εργασία της, με θέμα την ελληνική φιλολογική εφημερίδα Ερμής ο Λόγιος ή Φιλολογικαί Αγγελίαι (1811-1821), στις σελίδες της οποίας οι έλληνες λόγιοι εξέφραζαν τις πνευματικές τους θέσεις και ανησυχίες, αλλά και τους εθνικούς τους πόθους, λίγο πριν από την έκρηξη της επανάστασης. Εργασία που έμελλε να αποτελέσει τον πυρήνα και το εφαλτήριο μιας αξιοθαύμαστης συγγραφικής πορείας, κατά τη διάρκεια της οποίας η Αικατερίνη Κουμαριανού κατόρθωσε να συνδυάσει, με απόλυτη επιτυχία, την επιστημονική της πληρότητα, την ερευνητική της οξυδέρκεια, το ουσιαστικό ενδιαφέρον της για τη δημοσιογραφία και τις εφημερίδες, την «παιδιόθεν αγάπη της για το γράψιμο» και την ενδιάθετη πρόθεσή της να διαδραματίσει ενεργό κοινωνικό ρόλο σε ζητήματα που άπτονται των ευρύτερα νοουμένων πνευματικών της ενδιαφερόντων.

  Δεν αρμόδιος και, οπωσδήποτε, δεν αισθάνομαι επαρκής να μιλήσω, όπως θα ήθελα, περιδιαβάζοντας τις τεράστιες εκτάσεις που κάλυψε με το έργο της η ιστορικός Αικατερίνη Κουμαριανού, για πάνω από εξήντα χρόνια. Δεν μπορώ, ωστόσο, να μην εκφράσω τον ειλικρινή θαυμασμό μου για εργασίες-επιτεύγματα στον τομέα τους, όπως το τρίτομο έργο Ο Τύπος στον Αγώνα (1821-1827) (1971), ο επιβλητικός τόμος Το ελληνικό βιβλίο, 1476-1830, οι εισαγωγές της σε βιβλία βαρύνουσας σημασίας για τον νεότερο ελληνισμό, όπως στην επανέκδοση του προεπαναστατικού περιοδικούΜέλισσα ή Εφημερίς Ελληνική (1984), στη Γεωγραφία νεωτερική (1970), των Δ. Φιλιππίδη και Γρ. Κωνσταντά, και για τόσα άλλα, καθώς, βέβαια, και για το πρόσφατο βιβλίο της (Η ιστορία του Ελληνικού Τύπου, 18ος-19ος αι.), απ' αφορμή του οποίου και γράφονται αυτές οι γραμμές.

  Βιβλίο που απαρτίζεται από κείμενα μιας ολόκληρης εξηκονταετίας (1947-2008), άλλα εκτενή και άλλα σύντομα, όπως το απαιτούσαν οι εκάστοτε περιστάσεις, με αποκλειστικό στόχο να ρίξουν φως σε άγνωστες ή σε ελάχιστα γνωστές πτυχές της ιστορίας του ελληνικού τύπου∙ να προβληθεί ο ρόλος που αυτός διαδραμάτισε στη διαμόρφωση της ελληνικής κοινωνίας και στην αφύπνιση των συνειδήσεων. Να συμβάλουν στην ανίχνευση και στη διερεύνηση των συνθηκών που ευνόησαν την ανάπτυξη της λειτουργίας του τύπου σε εποχές κρίσιμες για την ιστορία του νεότερου Ελληνισμού∙ να καταδείξουν προσπάθειες και ενέργειες που ευνόησαν ή παρεμπόδισαν την εξέλιξή του. Και όλ' αυτά με τρόπο αποδεικτικό και επιβεβαιωτικό, όχι απλώς της επιστημονικής οξυδέρκειας, αλλά και της βιωματικής σχέσης της Αικατερίνης Κουμαριανού με τα θέματα που κινούν, κατά καιρούς, το ενδιαφέρον της, γεγονός που κάνει τη φωνή της να ακούγεται με μία χροιά, θα τολμούσα να χαρακτηρίσω, συνομιλητικής θερμότητας.

  Ο Κώστας Παπαγεωργίου είναι ποιητής και κριτικός λογοτεχνίας

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 13.02.2011
• 15:29

  Προς απεργία στα ΜΜΕ στις 23 Φεβρουαρίου

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Τη συμμετοχή των εργαζομένων στα ΜΜΕ, δημοσιογράφων, τεχνικών, προσωπικού, στην 24ωρη πανελλαδική απεργία που έχουν κηρύξει ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, εισηγείται στις Ενώσεις εργαζομένων στον χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ η Συντονιστική Επιτροπή των Συνεργαζόμενων Ενώσεων (Ενωσεις συντακτών, προσωπικού, τεχνικών, λιθογράφων, εφημεριδοπωλών, φωτορεπόρτερ κ.ά.). Στις επόμενες μέρες αναμένονται οι σχετικές αποφάσεις.
  

  Εν τω μεταξύ, όπως διαπιστώνει το Διασωματειακό των εργαζομένων στα ΜΜΕ, οι επιθέσεις των εργοδοτών είναι συντονισμένες από πολλά μέτωπα, με τη δημιουργία κλίματος τρομοκρατίας , απολύσεις, μειώσεις μισθών και αμοιβών, εκ περιτροπής εργασία, μειωμένη απασχόληση για τον ίδιο όγκο εργασίας, μονομερή αλλαγή ειδικότητας.

  Η ΕΣΗΕΑ από την πλευρά της διαπιστώνει "κωλυσιεργία των εργοδοτικών Ενώσεων των ΜΜΕ για τη σύναψη νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, ώστε να δρομολογήσουν τετελεσμένα στα μέτρα τους". Η ΕΣΗΕΑ βρίσκεται σε αναμονή για την επόμενη συνάντηση με την Ένωση εκδοτών (ΕΙΗΕΑ), όταν έχει ήδη καταγγελθεί η προηγούμενη Συλλογική Σύμβαση. Αυτό σημαίνει ότι, ισχύει για τους παλαιούς εργαζόμενους όχι όμως για τους νεοπροσλαμβανόμενους, οι οποίοι θα εργάζονται εφεξής σε άδηλο καθεστώς.

  Ειδικότερα για την επιχείρηση ενοποίησης των αθλητικών τμημάτων των εφημερίδων "Έθνος" και "Goal News" και του ραδιοσταθμού "Sentra FM" της εταιρείας "Πήγασος", η ΕΣΗΕΑ καταγγέλλει αποδόμηση εργασιακών σχέσεων, ιδίως για τις αμοιβές τις Κυριακές και τις αργίες. Σήμερα αναμένονται στην ΕΣΗΕΑ οι επικεφαλής των μέσων, προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις και να ενημερώσουν για τις περαιτέρω ενέργειές τους. Για εξηγήσεις αναμένεται και η διεύθυνση της "Ναυτεμπορικής" μετά από απόλυση δημοσιογράφου.

  Άλλο μεγάλο μέτωπο διαμορφώνεται στους τεχνικούς τηλεόρασης, για τους οποίους οι ιδιοκτήτες των καναλιών (ΕΙΤΗΣΕΕ) επιφυλάσσει εργασιακούς όρους μεσαίωνα, με την πλήρη κατάργηση της Εργασιακής τους Σύμβασης.

  Νταρζάνου Α.Ημερ. δημοσίευσης: 10/02/2011
  
  
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 14:39

  Στην αυθαιρεσία και την αδιαλλαξία των εργοδοτών η απάντηση είναι μία: Ενότητα και αγώνας”.

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  ΕΣΗΕΑ: Ετοιμάζουμε την “Αδέσμευτη Γνώμη” (1975)…24/10/2010 — stavrosalatas

  

  Όταν το 1975 οι εκδότες στύλωσαν τα πόδια τους και έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τα αιτήματα των δημοσιογράφων η απάντηση ήταν άμεση: Απεργία και έκδοση της ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ. Με την κυκλοφορία του φύλλου – στο οποίο έγραψαν οι πάντες και δούλεψαν οι τυπογράφοι της ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ και της ΑΥΓΗΣ – και την επιτυχία του οι εκδότες υποχώρησαν και μπήκαν οι στέρεες βάσεις για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

  Πολλοί νεόκοποι εκδότες δεν ξέρουν την ιστορία – ας φροντίσουν να την μάθουν σωστά – και κάποιοι που ήταν τότε δημοσιογράφοι την έχουν ξεχάσει!

  Η απόφαση της ΕΣΗΕΑ να προετοιμάσει την έκδοση της ΑΔΕΣΜΕΥΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ και η σχετική ανακοίνωση είναι μια προειδοποίηση: Την δημοσιεύουμε ολόκληρη με την ευχή να επικρατήσει η ομοψυχία και να γίνουν πράξη όσα αναφέρει..

  “Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με επιστολή που απέστειλε προς την ΕΙΗΕΑ θεωρεί το non-paper και τις θέσεις της Ένωσης Ιδιοκτητών για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας ως απαράδεκτο κείμενο, το οποίο δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει βάση συζήτησης. Παράλληλα, ζήτησε να αποστείλει η ΕΙΗΕΑ επισήμως και υπεύθυνα τη θέση της πάνω στο σχέδιο της Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας.

  Tο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ κρίνοντας ότι οι θέσεις τις οποίες διατυπώνουν οι εργοδότες και με τις οποίες παραβιάζονται βασικά εργασιακά δικαιώματα των δημοσιογράφων και θεωρώντας ότι η στάση τους αυτή οδηγεί σε γενική σύγκρουση, αποφάσισε να ενημερώσει τα μέλη της για όσα συμβαίνουν στο χώρο του Τύπου και των ΜΜΕ για να τα προετοιμάσει για τις ραγδαίες εξελίξεις που επέρχονται.

  Στα πλαίσια αυτά αποφάσισε:
  Να καλέσει σε Συνέλευση τα μέλη της Ένωσης
  Να συγκαλέσει το Διασωματειακό με διευρυμένη σύνθεση μελών Δ.Σ. κατά Σωματείο
  Να ζητήσει από την ΠΟΕΣΥ τη σύγκληση Πανελλαδικής Σύσκεψης των Ενώσεων Συντακτών
  Να συγκαλέσει το Μικτό Συμβούλιο σε ανοικτή συνεδρίαση για όσους συναδέλφους θέλουν να παρακολουθήσουν και
  Να προετοιμάσει την έκδοση της «Αδέσμευτης Γνώμης», της ιστορικής εφημερίδας της ΕΣΗΕΑ κατά την απεργία ενός μηνός του 1975…

  Στην αυθαιρεσία και την αδιαλλαξία των εργοδοτών η απάντηση είναι μία: Ενότητα και αγώνας”.

  http://allismedia.wordpress.com/

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 12.02.2011
• 09:13

  Tο περίφημο μουσείο-τυπογραφείο PLANTIN-MORETUS

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  

  	Του ΤΑΣΟΥ ΠΑΛΛΑ Πρόεδρου της Ένωσης Ιδιοκτητών Τυπογραφείων Πειραιά και Αντιπρόεδρου του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου
  	Σε ένα πρόσφατο ταξίδι στην πόλη της Αμβέρσας, όπου συμμετείχα στο Συνέδριο του Ευρωεπιμελητηρίου (Ένωση των Επιμελητηρίων της Ευρώπης με αντιπροσώπευση και των 5 ηπείρων), είχα την τύχη να αποκτήσω μια μοναδική (για ένα άνθρωπο των Γραφικών Τεχνών) εμπειρία: ναεπισκεφθώ το περίφημο μουσείο-τυπογραφείο PLANTIN-MORETUS. Η επίσκεψη αυτή δεν μια εκδήλωση φιλολογικού ενδιαφέροντος. Περιλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα του Συνεδρίου, που είχε θέμα την προώθηση της συνεργασίας των βιοτεχνών και την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Για να καταλάβουμε το γιατί, ας γυρίσουμε 450 χρόνια πίσω.
  	Ο Χριστόφορος Πλαντέν γεννήθηκε το 1520 κοντά στην γαλλική πόλη Τουρ από φτωχή οικογένεια. Πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό, μαγεύτηκε από την πιο επαναστατική τεχνολογία της εποχής του, την τυπογραφία που τότε έκανε τα πρώτα της αβέβαια βήματα (η ανακάλυψη του Γουτεμβέργιου είχε γίνει μόλις μερικές δεκαετίες πριν). Η Γαλλία όμως της εποχής εκείνης, με τον φεουδαρχισμό της και την καταθλιπτική παρέμβαση της εκκλησίας ήταν απαγορευτική για καινούργιες ιδέες. Δεν δίστασε να μετακομίσει στις Κάτω Χώρες, στο λιμάνι της Αμβέρσας, το πιο προχωρημένο τότε κομμάτι του αστικού κόσμου, όπου το φιλελεύθερο πνεύμα και το ανεκτικό κλίμα που επικρατούσε παρείχε πρόσφορο έδαφος για την τέχνη του. Δούλεψε στην αρχή σαν εργάτης βιβλιοδέτης και τυπογράφος, αλλά δεν άργησε να αγοράσει το πρώτο δικό του πιεστήριο και να στήσει το δικό του τυπογραφείο. Ζώντας στο επίκεντρο μιας ταραγμένης περιοχής, που τα κύματα της μεταρρύθμισης του Λούθηρου και της Αντιμεταρρύθμισης των Καθολικών διαδέχονταν το ένα το άλλο, όχι μόνο διατήρησε την επιχείρησή του, αλλά την ανέπτυξε με ταχείς ρυθμούς τυπώνοντας σε μαζική παραγωγή ότι απαιτούσε η αγορά: θρησκευτικά βιβλία και των δύο αντιμαχομένων παρατάξεων, χάρτες, επιστημονικά, ιστορικά και λογοτεχνικά βιβλία σε όλες τις γλώσσες της εποχής (ανάμεσά τους και στα ελληνικά) με σαφείς εξαγωγικούς προσανατολισμούς. Στο ολοένα και μεγαλύτερο τυπογραφείο του, πιθανά το μεγαλύτερο και το πιο σύγχρονο της εποχής, εκδόθηκαν σημαντικά έργα που σημάδεψαν τον πολιτισμό πολλών λαών της εποχής, όπως η περίφημη Βίβλος του μεγάλου λόγιου της εποχής Willliam Tyndale, της πρώτης – και απαγορευμένης- μετάφρασης της Βίβλου στην αγγλική γλώσσα. Όπως θα συμβεί πολλές φορές με ιστορικά τυπογραφεία, ο οίκος του αποτέλεσε πολιτιστικό κέντρο, κυψέλη συνάθροισης μεγάλων πνευμάτων της εποχής, όπως ο ζωγράφος Peter Paul Rubens.
  	Με την δουλειά του ο Ch. Plantin απέκτησε πλούτη και μεγάλη κοινωνική αναγνώριση. Για να συνεχιστεί η παράδοση της τέχνης του, πάντρεψε την κόρη του όχι με καποιον ευγενή, αλλά με τον αρχιτεχνίτη του, τον Jan Moretus, και πραγματικά ο οίκος Plantin-Moretus θα παραμείνει ακμαίος σαν οικογενειακή επιχείρηση για πάνω από τρεις αιώνες, μέχρι το 1876. Με το λογότυπο LABORE ET CONSTANTIA, ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ και το σήμα του τυπογραφείου του, ένα χρυσό διαβήτη, συνόψισε συμβολικά την προοδευτική ιδεολογία της εποχής του. Παρ΄ όλους τους αναγκαίους συμβιβασμούς που έκανε για να κρατήσει την επιχείρησή του ζωντανή σε δύσκολους καιρούς, μέχρι τέλος της ζωής του διατήρησε ακέραιο το φίλεργο και φιλελεύθερο πνεύμα του, όπως αποτυπώνεται στο ποίημα του Η ευτυχία του ανθρώπου «Να είσαι ολιγαρκής, να μην ποθείς τα μεγαλεία, κράτησε μέχρι τέλος της ζωής το πνεύμα ελεύθερο και τη θέληση ισχυρή..»
  	Μαθήματα επιχειρηματικότητας, εργατικότητας, εκσυγχρονιστικού πνεύματος και ανοιχτών οριζόντων από μια πρότυπη βιοτεχνία του 16ου αιώνα, που διατηρούν νομίζω την χρησιμότητά τους και στον 21ο αιώνα. Έτσι κι αλλιώς, η γνώση της ιστορίας του κλάδου που υπηρετούμε δεν είναι ποτέ πολυτέλεια - αντίθετα, πιστεύω με πάθος ότι η διατήρηση της πολιτισμικής συνέχειας, της επαγγελματικής και παραγωγικής συνείδησης, των καλύτερων εργασιακών παραδόσεων της βιοτεχνικής δραστηριότητας κάθε κλάδου και η ανάδειξη της διαχρονικής συμβολής της στην ιστορική εξέλιξηπρέπει να αποτελούν ένα από τα πιο βασικά καθήκοντα των φορέων που μας εκπροσωπούν. (άρθρο στην εφημερίδα ΚΕΡΔΟΣ 2/2/03)
  	Η Τυπογραφία στο νεότερο Πειραιά
  	Η ιστορία της Πειραϊκής τυπογραφίας ξεκινάει ταυτόχρονα σχεδόν με την ιστορία της νεότερης πόλης του Πειραιά - στα τέλη της πρώτης δεκαετίας μετά την εθνική μας αποκατάσταση κι ενώ δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί ο εποικισμός του τόπου από τους νέους κατοίκους του, μετά τους δεκαπέντε αιώνες ερήμωσης και παρακμής που είχαν προηγηθεί. Συγκεκριμένα το 1838 τρία χρόνια μετά την ίδρυση του Δήμου, σε μια εποχή, δηλαδή, που ο πληθυσμός του Πειραιά δεν ξεπερνούσε τους 2.000 κατοίκους, ιδρύεται στη νέα αυτή, εν τη "γενέσει" της, πόλη το πρώτο τυπογραφείο, με το συμβολικό τίτλο "Η Αγαθή Τύχη". Ιδρυτής του ο Ηλίας Χριστοφίδης, μία ενδιαφέρουσα προσωπικότητα του καιρού του, με πλατιά παιδεία και επιτυχή προηγούμενη θητεία στην εκπαίδευση. Τον επόμενο χρόνο (1839) ο ίδιος εκδίδει τον "Παιδαγωγό", "σύγγραμμα περιοδικόν περί παιδαγωγικής και ανατροφής, άπαξ ή δις του μηνός εκδιδόμενον", που είναι το πρώτο έντυπο του νεότερου Πειραιά και θεωρείται - δικαίως - ως ο πρόδρομος του πειραϊκού τύπου. Ο "Παιδαγωγός" διακόπτει την έκδοση του στα τέλη του 1839, προφανώς για οικονομικούς λόγους, αλλά το τυπογραφείο του Χριστοφίδη, το οποίο πρέπει να διέθετε άρτιες, για την εποχή του, εγκαταστάσεις, συνεχίζει τη λειτουργία του για μερικά ακόμη χρόνια και τυπώνονται σ' αυτό αξιόλογα έργα, όπως οι πρώτοι δέκα τόμοι του συγγράμματος του Ανδρέα Ζ. Μάνουκα "Τα κατά την αναγέννησιν της Ελλάδος" κ.ά.
  	Δέκα χρόνια μετά την έκδοση του "Παιδαγωγού", το 1849, κυκλοφορεί στον Πειραιά η πρώτη εφημερίδα, "Ο Ερμής του Πειραιώς", του Παντ. Καμπούρογλου. Κι από τότε και ως την πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα η ιστορία της πειραϊκής τυπογραφίας συμβαδίζει - θα λέγαμε καλύτερα ταυτίζεται απόλυτα - με την ιστορίαι του πειραϊκού τύπου. Οι τυπογραφικές εγκαταστάσεις των εφημερίδων της εποχής, που έως το 1880 - χρονιά έκδοσης της πρώτης τοπικής καθημερινής εφημερίδας, της "Σφαίρας" - πλησιάζουν τις δέκα, εξυπηρετούν αποκλειστικά τις ανάλογες ανάγκες των οργανισμών και λοιπών συλλογικών φορέων αλλά - γενικά - και των κατοίκων της πόλης. Το 1875, σ' έναν "Οδηγό" της εποχής, γίνεται ιδιαίτερη μνεία για τη λειτουργία του Πειραιά της εκτυπωτικής εταιρίας "ο Ποσειδών", που εκδίδει και την ομώνυμη εφημερίδα, "συνισταμένης εκ τυπογραφείου, μετά δύο πιεστηρίων, βιβλιοδετείου, βιβλιοπωλείου και χαρτοπωλείου". Από το 1880 και για αρκετές δεκαετίες το τυπογραφείο - και αργότερα χρωμολιθογραφείο - της "Σφαίρας" και το τυπογραφείο του "Χρονογράφου" (που ιδρύθηκε το 1897) - των δυο ημερησίων εφημερίδων - θα εξυπηρετούν, κατά τον καλύτερο τρόπο, τις τοπικές ανάγκες σε τυπογραφικές εργασίες - και στις εγκαταστάσεις τους θα τυπώνονται τα βιβλία των Πειραιωτών συγγραφέων και τα περισσότερα από τα περιοδικά που κυκλοφορούν στον Πειραιά.
  	Από τις αρχές του εικοστού αιώνα εμφανίζονται και άλλα τυπογραφεία, εκτός των εφημερίδων. Το 1906 λειτουργούν στον Πειραιά 6 - και παράλληλα 2 λιθογραφεία. Είκοσι χρόνια αργότερα ο αριθμός τους θα τετραπλασιαστεί. Και το 1928 τα λιθογραφεία θα φτάσουν τα 6 και τα τυπογραφεία τα 29, στα οποία περιλαμβάνονται, φυσικά, και οι τυπογραφικές εγκαταστάσεις των τεσσάρων - τότε - τοπικών εφημερίδων ("Σφαίρας", "Χρονογράφου", "Σημαίας", "θάρρους"). Τέλος στις παραμονές του τελευταίου πολέμου (1938), τα τυπογραφεία που λειτουργούν στον Πειραιά έχουν ξεπεράσει τα 50. Ακολουθεί ο πόλεμος και η κατοχή, με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες για την πόλη, που είχαν ανάλογες δυσμενείς επιπτώσεις και στον επαγγελματικό αυτό κλάδο, με περιορισμό της αντίστοιχης δραστηριότητας. Και όταν, μετά την απελευθέρωση, ξανανθίζει η ζωή σ' αυτό τον τόπο, αρχίζει σιγά-σιγά αλλά σταθερά η ανοδική και πάλι πορεία της πειραϊκής τυπογραφίας, για να φτάσει, ιδιαίτερα μετά τις τεχνολογικές εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας, στο σημερινό λαμπρό επίπεδο, με εκδόσεις υψηλής ποιοτικής στάθμης. Όμως όσο κι αν σήμερα τα στοιχεία της "κάσας", οι λινοτυπικές μηχανές, τα βραδυκίνητα επίπεδα πιεστήρια και - το κυριότερο - η ανθυγιεινή ατμόσφαιρα του αντιμονίου αποτελούν πια μακρινή ανάμνηση κι έχουν αντικατασταθεί από τα computers και τις δίχρωμες ή τετράχρωμες εκτυπωτικές μηχανές, η μνήμη όλων επιστρέφει πάντα στην ηρωική εκείνη εποχή. Όταν οι παλαιοί Πειραιώτες τυπογράφοι, κάτω από αντίξοες συνθήκες, εργάστηκαν σκληρά όχι μόνο για την επιβίωση ή - στις πλέον ευτυχείς περιπτώσεις - για την επαγγελματική τους καταξίωση αλλά και - ευρύτερα - για την πολιτιστική ανέλιξη της πόλης μας. Διότι, κατά κοινή αναγνώριση, υπήρξαν αφανείς, τις περισσότερες φορές, αλλά πολύτιμοι "φορείς" προόδου και πολιτισμού σε μια εποχή κρίσιμη, που βάρυνε αποφασιστικά στην εξέλιξη του τόπου. Γιάννης Ε. Χατζημανωλάκης [www.enosigraf.gr]

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 10.02.2011
• 00:40

  Ελευθερολογία πριν και μετά το Διαδίκτυο

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Πάσχος Μανδραβέλης
  

  

  Το καλό στην υπόθεση των WikiLeaks είναι ότι δεν χρειάζεται καν τη συνταγματική κατοχύρωση για να ασκήσει το δικαίωμα στον ελεύθερο λόγο. Συνήθως τα έγγραφα που οι κυβερνήσεις θέλουν να μείνουν κρυφά, έρχονται στη δημοσιότητα κατά μερικές δεκάδες σελίδες. Τόσες συνήθως μπορούν να φωτοτυπηθούν και να διαρρεύσουν στον Τύπο. Οχι όμως στην εποχή της πληροφορικής τεχνολογίας. Χωρίς αυτή δεν θα μπορούσε να υπάρχει κάτι σαν το κίνημα των WikiLeaks. Για ένα απλό λόγο: 251.287 διπλωματικά έγγραφα, που ήταν η τελευταία φουρνιά, είναι αδύνατον να φωτοτυπηθούν και να μοιραστούν. Μπορούν όμως να αντιγραφούν και να αποσταλούν ψηφιακά με το πάτημα ενός κουμπιού.

  Στην εποχή προ της πληροφορικής τεχνολογίας υπάρχει μόνο μια σχετικά μεγάλη διαρροή εγγράφων. Το 1967, ο υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ Ρόμπερτ Μακναμάρα, έδωσε εντολή να αποτυπωθεί η πορεία και η κατάσταση του πολέμου στο Βιετνάμ. Το έργο των 36 αναλυτών, που πήρε την ονομασία «Εγγραφα του Πενταγώνου», απαρτιζόταν από 3.000 σελίδες ιστορικής ανάλυσης για τον πόλεμο και 4.000 επίσημα έγγραφα. Από αυτές τις 7.000 σελίδες διέρρευσε ένα μεγάλο κομμάτι κατ' αρχήν στους New York Times και κατόπιν σε 15 ακόμη εφημερίδες των ΗΠΑ.

  Τα έγγραφα αποκάλυπταν ότι οι πρόεδροι των ΗΠΑ μετά τον πόλεμο έλεγαν ψέματα στον αμερικανικό λαό σχετικά με τις προθέσεις τους και την εξέλιξη του πολέμου. Η κυβέρνηση του Τζον Κένεντι σχεδίαζε την ανατροπή του Βιετναμέζου ηγέτη Νγκο Ντιν Ντιέμ, ο Λίντον Τζόνσον παρ' όλο που υποσχόταν «δεν θέλω να επεκτείνω τον πόλεμο» είχε αποφασίσει τους βομβαρδισμούς και καταδρομικές επιχειρήσεις στο Βόρειο Βιετνάμ και το κυριότερο: ενώ ο πόλεμος δικαιολογούνταν στο αμερικανικό κοινό με τη «θεωρία του ντόμινο», οι αμερικανικές κυβερνήσεις προκαλούσαν ντόμινο αστάθειας στην περιοχή, βομβαρδίζοντας μυστικά χώρες όπως το Λάος και την Καμπότζη. Τέλος, αποκάλυπτε ότι η στρατιωτική και διπλωματική γραφειοκρατία των ΗΠΑ είχε φτιάξει τη δική της ατζέντα για τον πόλεμο.

  Σε έγγραφο του 1965 το Πεντάγωνο ζητούσε τη συνέχιση του πολέμου διότι: 70% για να αποφευχθεί η ταπείνωση μιας στρατιωτικής ήττας (ή της υπόληψης ως εγγυητή, όπως επίσης να μην δημιουργηθεί στίγμα για τις μεθόδους που ήδη χρησιμοποιήθηκαν), 20% να μην πέσει το Νότιο Βιετνάμ και οι γύρω περιοχές στα χέρια της Κίνας, 10% να βοηθηθεί ο λαός του Βιετνάμ να ζήσει μια καλύτερη και ελεύθερη ζωή.

  Αυτά τα ντοκουμέντα μπόρεσαν να δημοσιοποιηθούν, επειδή το 1971 οι φιλελεύθεροι κυριαρχούσαν στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Παρ' όλο που τα έγγραφα του Πενταγώνου αφορούσαν τις προηγούμενες προεδρίες των ΗΠΑ, ο τότε υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ, έπεισε τον Νίξον να κινηθεί δικαστικά κατά των δύο εφημερίδων (The New York Times και Washington Post), διότι δημιουργούνταν προηγούμενο και για άλλες αποκαλύψεις διαβαθμισμένων εγγράφων στο μέλλον. Η αμερικανική κυβέρνηση κατέφυγε στα δικαστήρια. Κατάφερε να πάρει μια προσωρινή απόφαση από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης για να σταματήσει τη δημοσίευση των εγγράφων, αλλά στην Ουάσιγκτον το περιφερειακό δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν μπορεί να υπάρξει προληπτική λογοκρισία αν η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποδείξει, πέρα από κάθε εύλογη αμφιβολία, ότι διακινδυνεύονται υψηλότερα αγαθά από την ελευθερία του Τύπου.

  Η απόφαση «New York Times Co. v. United States» του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ ήταν κόλαφος για την κυβέρνηση και αποτελεί μνημείο για την ελευθερία του λόγου. «Για πρώτη φορά στα 182 χρόνια από την ίδρυση της Δημοκρατίας μας, ζητείται από τα Ομοσπονδιακά Δικαστήρια να απαντήσουν ότι η Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος δεν εννοεί αυτά που λέει, αλλά μάλλον εννοεί ότι η κυβέρνηση μπορεί να σταματήσει τη δημοσίευση ειδήσεων που είναι ζωτικής σημασίας στους πολίτες αυτής της χώρας», έγραψε τη δικαιολόγηση της ψήφου του ο δικαστής Χούγκο Μπλακ.

  «Στην Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος οι ιδρυτικοί πατέρες (του αμερικανικού κράτους) έδωσαν στον Τύπο την προστασία που πρέπει να έχει για να επιτύχει τον σημαντικό ρόλο που οφείλει στη δημοκρατία μας. Ο ρόλος του Τύπου είναι να υπηρετεί τους κυβερνώμενους και όχι τους κυβερνήτες. Η εξουσία του κράτους να λογοκρίνει τον Τύπο απαγορεύτηκε, για να παραμείνει ο Τύπος για πάντα ελεύθερος να εκθέτει την κυβέρνηση. Ο Τύπος προστατεύεται για να αποκαλύπτει τα μυστικά της κυβέρνησης και να πληροφορεί τους πολίτες. Μόνο ο ελεύθερος και ανεμπόδιστος Τύπος μπορεί να εκθέσει την παραπλάνηση του κοινού από το κράτος. Και υπέρτατο καθήκον του Τύπου είναι να εμποδίζει κάθε τμήμα του κράτους να εξαπατά τους πολίτες και να τους στέλνει σε μακρινά κράτη για να πεθάνουν από ξένες ασθένειες και από ξένες σφαίρες και βόμβες... Η λέξη «ασφάλεια» είναι μια μεγάλη και ασαφής γενικότητα που δεν πρέπει να την επικαλούμαστε για να απεμποληθεί ο θεμελιώδης νόμος που ενσωματώνεται στην Πρώτη Τροπολογία του Συντάγματος. Η φύλαξη των στρατιωτικών και διπλωματικών μυστικών σε βάρος τής καλά πληροφορημένης αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, δεν παρέχει πραγματική ασφάλεια στη δημοκρατία μας.»

  Το καλό στην υπόθεση των WikiLeaks είναι ότι δεν χρειάζεται καν τη συνταγματική κατοχύρωση για να ασκήσει το δικαίωμα στον ελεύθερο λόγο. Η αρχιτεκτονική του Ιnternet είναι αρκετή. Το Διαδίκτυο δεν έχει κέντρο για να φιλτράρει ή να αποσιωπήσει πληροφορίες. Κάθε κόμβος, μέσω του οποίου μεταδίδεται ένα μήνυμα, λειτουργεί αυτόνομα. Tο μήνυμα που στέλνεται από ένα χρήστη, διαθέτει εκείνα τα στοιχεία, ώστε να ψάξει μόνο του να βρει τις εναλλακτικές διόδους για να φτάσει στον τελικό χρήστη. Aν δηλαδή, στη συνήθη του διαδρομή συναντήσει εμπόδιο (ο κόμβος π.χ. είναι εκτός λειτουργίας) δοκιμάζει την επόμενη κ.ο.κ.

  H λογοκρισία λειτουργεί στο Internet σαν βλάβη. Aν κάποιος κόμβος αποφασίσει να μη μεταφέρει κάποια πληροφορία, τότε αυτός λογίζεται από το μήνυμα ως νεκρός κόμβος και αμέσως δοκιμάζει τον επόμενο, μέχρι να καταφέρει να φτάσει στον προορισμό του. Kατ' αυτόν τον τρόπο, κάθε απόπειρα λογοκρισίας στο Internet είναι καταδικασμένη εν τη γενέσει της.

  Τεχνολογίες ελευθερίας

  Κανείς δεν ξέρει ποια θα ήταν η τύχη της Μεταρρύθμισης του Μαρτίνου Λούθηρου χωρίς την τυπογραφία. Η αλήθεια είναι ότι και τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν απόπειρες μεταρρύθμισης της Καθολικής Εκκλησίας, οι οποίες δεν κατέληξαν πουθενά - απλώς οι εμπνευστές των συχνάκις κατέληγαν στην πυρά. Ο θρύλος επίσης αναφέρει πως ακόμη και ο ίδιος ο Λούθηρος εξεπλάγη από το εύρος της διάδοσης των «95 θέσεων για την εξουσία, τη δραστικότητα και την τρυφηλότητα», που (όπως όλα δείχνουν) θυροκόλλησε στην Εκκλησία του Κάστρου της Βυρτεμβέργης.

  Η υλική βάση για τη διάδοση νέων ιδεών προϋπήρχε. Μπορεί η πρώτη τυπογραφική μηχανή του Γουτεμβέργιου να εξέδωσε τη Βίβλο, μπορεί οι μηχανές της Καθολικής Εκκλησίας να τύπωναν συγχωροχάρτια, υπήρχαν όμως πλεονάζουσες επενδύσεις σε τυπογραφεία που διψούσαν για νέα κείμενα. Και οι «95 θέσεις», μπορεί να συγκρότησαν σε λέξεις τη διάχυτη δυσαρέσκεια για τα πεπραγμένα του Πάπα, αλλά δεν θα μπορούσαν να πάνε μακριά, αν αναπαράγονταν χειρόγραφα. Η τεχνολογική εξέλιξη και η παραγωγική βάση, δημιούργησε το γήπεδο, ώστε να μετεξελιχτεί το εποικοδόμημα των ιδεών.

  Tο ζήτημα είναι απλό: από τη στιγμή που αποκεντρώνεται η παραγωγή και η διακίνηση της πληροφορίας, κάθε έλεγχος στο περιεχόμενο είναι μάταιος κόπος. Aυτό που έμαθε η Kαθολική Εκκλησία στα χρόνια της τυπογραφίας, το συνειδητοποίησε και η KGB στα στερνά του σοβιετικού καθεστώτος. O εφιάλτης της υπηρεσίας ήταν τα... φωτοαντιγραφικά μηχανήματα. Οταν για λόγους αύξησης της παραγωγικότητας εξαπλώθηκαν στις επιχειρήσεις, οι διαφωνούντες μπορούσαν εύκολα και ανέξοδα να αναπαραγάγουν τις προκηρύξεις τους. Οι πρώτες προσπάθειες αστυνόμευσης κατέρρευσαν, διότι το κόστος της αποδείχθηκε μεγαλύτερο από το όφελος που έφερνε η αύξηση της παραγωγικότητας. Ετσι για μια ακόμη φορά η τεχνολογική πρόοδος δημιούργησε το έδαφος για την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών.

  Tο ίδιο συμβαίνει τώρα και με το Internet. Eίναι εύκολο να ελεγχθούν δέκα τηλεοπτικοί σταθμοί, 30 ραδιοφωνικοί σταθμοί, και 100 έστω εφημερίδες - τα εκατομμύρια πομπών που υπάρχουν σήμερα στο δίκτυο είναι αδύνατον να λογοκριθούν παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των κρατούντων.

  Απαγορεύεται η λογοκρισία

  «Η αρχιτεκτονική του Διαδικτύου προστατεύει ελευθερίες που παλιά χρειαζόταν νομοθετικές ρυθμίσεις. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι άχρηστη στο μέλλον η συνταγματική επιταγή που προστατεύει την ελευθερία του λόγου, σε ένα περιβάλλον όπου δεν μπορεί να υπάρξει λογοκρισία... »

  John Perry Barlow, Ιδρυτής του Electronic Frontier Foundation

  http://www.e-telescope.gr/el/internet-and-computers/547-freedom-of-information-before-and-after-intenet

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 06.02.2011
• 19:41

  Υποβολή υποψηφιοτήτων για το Δημοσιογραφικό Βραβείο (2011) του ΕΚ

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
  

  Το Δημοσιογραφικό Βραβείο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα απονεμηθεί για τέταρτη φορά το 2011. Θα βραβευθούν δημοσιογράφοι που έχουν καλύψει σημαντικά ευρωπαϊκά θέματα ή που έχουν συμβάλει στη καλύτερη κατανόηση των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και πολιτικών. Οι δημοσιογράφοι μπορούν να καταθέτουν τις αιτήσεις τους από το Σάββατο, 15 Ιανουαρίου.

  Το βραβείο θα απονεμηθεί σε τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες: γραπτός τύπος, ραδιόφωνο, τηλεόραση και διαδίκτυο. Ο νικητής σε κάθε κατηγορία θα βραβευθεί με €5000.

  Η προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων λήγει στις 31 Μαρτίου 2011.Μεμονωμένα άτομα ή ομάδες μέχρι και 5 ατόμων μπορούν να υποβάλουν υποψηφιότητα με άρθρα ή προγράμματα. Οι συμμετοχές θα πρέπει να έχουν δημοσιευθεί ή μεταδοθεί μεταξύ της 1ης Απριλίου 2010 και 31ης Μαρτίου 2011 σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλοι οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι υπήκοοι ή μόνιμοι κάτοικοι ενός κράτους μέλους της ΕΕ και εγγεγραμμένοι δημοσιογράφοι.

  Σε κάθε κράτος μέλος θα συσταθεί εθνική κριτική επιτροπή η οποία θα αναδείξει τους επικρατέστερους υποψηφίους για κάθε κατηγορία. Η κριτική επιτροπή απονομής, υπό την προεδρία ενός Αντιπροέδρου του ΕΚ, θα επιλέξει τους τέσσερις τελικούς νικητές σε επίπεδο ΕΕ. Η απονομή του βραβείου θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2011.

  Τα έντυπα των αιτήσεων και ο κανονισμός του βραβείου παρατίθενται στην ειδική ιστοσελίδα του βραβείου (βλ. παρακάτω).

  Το 2010, οι νικητές προήλθαν από την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

  Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επικοινωνήστε με:
  Τον κ. Teodor Stoychev, Υπηρεσία Τύπου ΕΚ - Βρυξέλλες, τηλ.:+32 498 983 986
  Τον κ. Λεωνίδα Αντωνακόπουλο, Γραφείο ΕΚ - Αθήνα, τηλ.:+30 210 327 8924
  Την κα. Αλεξάνδρα Ατταλίδου, Γραφείο ΕΚ - Λευκωσία, τηλ.:+357 22 870500

  Η ανακοίνωση τύπου είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

  Επικοινωνία:
  Κριστίνα-Αντιγόνη ΕΛΦΤΕΡΙΕ
  Υπηρεσία Τύπου - Βρυξέλλες
  : (+32) 2 28 32798 (BRX)
  : (+33) 3 881 74651(STR)
  : (+32) 49898 3283
  : Typos-el@europarl.europa.eu
  : kristina.elefterie@europarl.europa.eu
  
  Λεωνίδας ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
  Υπηρεσία Τύπου - Αθήνα
  : (+33) 3 881 74356 (STR)
  : (+30) 6943 100 303
  : Typos-el@europarl.europa.eu
  : leonidas.antonakopoulos@europarl.europa.eu
  (+30) 210 327 8924
  
  Αλεξάνδρα ΑΤΤΑΛΙΔΟΥ
  Υπηρεσία Τύπου - Λευκωσία
  : (+33) 3 881 64217 (STR)
  : (+357) 99 697 500
  : alexandra.attalides@europarl.europa.eu
  (+357) 22 87 05 00

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 15:28

  Δολοφονίες δημoσιογράφων στο Βιετνάμ και στην Ινδία

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ που ερευνούσαν για λογαριασμό των εφημερίδων τους, κόστισαν τη ζωή σε δύο δημοσιογράφους από το Βιετνάμ και την Ινδία. Παρά τις συνεχείς απειλές που δέχονταν για να σταματήσουν τα δημοσιεύματα, οι δύο άνδρες συνέχισαν τις έρευνές τους με αποτέλεσμα να βρουν φρικτό θάνατο.
  

  Ο βιετναμέζος Le Hoang Hung, δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Nguoi Lao Dong» άφησε την τελευταία του πνοή το Σαββατοκύριακο σε νοσοκομείο της πόλης Ho Chi Minh μετά από τα βαριά εγκαύματα που υπέστη στις 20 Ιανουαρίου όταν ένας άγνωστος άντρας τον περιέλουσε με χημικά και του έβαλε φωτιά. Η σύζυγός του, Tran Thi Lieu, δήλωσε πως το τελευταίο διάστημα ο άντρας της δεχόταν απειλητικά μηνύματα. Ο Hung ερευνούσε μία υπόθεση σχετικά με διαφθορά ανωτέρων υπαλλήλων και συμμετοχή τους σε υποθέσεις διασυνοριακού λαθρεμπορίου.
  
  Δολοφονική επίθεση από δύο μασκοφόρους άνδρες δέχθηκε πριν από λίγες ημέρες και ο Umesh Rajput, ενας Ινδός δημοσιογράφος στην καθημερινή εφημερίδα «Nai Dunia». Ο θάνατός του συνδέθηκε με ένα ρεπορτάζ που δημοσίευσε σχετικά με ένα ασθενή ο οποίος υπέστη λοίμωξη του οφθαλμού μετά από μία εγχείρηση. Η αστυνομία ήδη ανακρίνει μία γυναίκα που εργάζεται στον ιατρικό τομέα. Δίπλα στο σώμα του δόλοφονημένου δημοσιογράφου βρέθηκε ένα σημείωμα που έγραφε: «Αν δεν σταματήσεις τη δημοσίευση των ειδήσεων, θα πεθάνεις». J!
  
  l.pap

  [www.journalism.gr]

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 15:01

  Η δημοσιογραφία στην εποχή των νέων μέσων και των εργαλείων (Web 2.0)

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  περί δημοσιογραφίας... Του Ανδρέα Βέγλη*

  
  

  Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών έχουν εισβάλει σε κάθε έκφανση της ανθρώπινης δραστηριότητας. Σε αυτό το πλαίσιο η βιομηχανία των ΜΜΕ δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστη. Η εμφάνιση των νέων μέσων είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μετάλλαξη της δημοσιογραφίας, σε πολλά επίπεδα. Αρχικά σε επίπεδο εργασίας μέσα σε ένα ΜΜΕ, η χρήση των νέων τεχνολογιών επιτάχυνε την συλλογή, επεξεργασία και διάθεση των ειδήσεων. Στις περισσότερες πλέον περιπτώσεις να ΜΜΕ παράγουν και διαθέτουν επί 24ώρου βάσεως ειδήσεις. Η χρήση των υπολογιστικών δικτύων έκανε επίσης δυνατή την συνεργατική εργασία δύο και παραπάνω δημοσιογράφων, που βρίσκονται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές, στη δημιουργία ενός άρθρου. Η εξεύρεση πληροφοριών για κάποιο θέμα διευκολύνθηκε σημαντικά με τη χρήση του WWW, όμως ταυτόχρονα δημιουργήθηκαν προβλήματα με θέματα καταπάτησης πνευματικών δικαιωμάτων, αλλά και μετάδοσης ψεύτικών ειδήσεων.

  Σημαντικές όμως αλλαγές έχουν συντελεστεί και στον τρόπο διάθεσης των ειδήσεων. Την τελευταία δεκαπενταετία έχουν εμφανιστεί αρκετά νέα κανάλια δημοσίευσης πληροφοριών που βασίζονται είτε σε υπηρεσίες του διαδικτύου, είτε στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας. Ορισμένα από αυτά έχουν γίνει ευρέως αποδεκτά και χρησιμοποιούνται από τα ΜΜΕ ως εναλλακτικά κανάλια δημοσίευσης. Βασικός συνδετικός κρίκος των καναλιών δημοσίευσης αποτελεί ο δικτυακός τόπος του Μέσου, καθώς αποτελεί το πρώτο κανάλι που προσφέρεται και εκείνο μέσω του οποίου δίνεται πρόσβαση στα υπόλοιπα κανάλια δημοσίευσης. Τα σημαντικότερα εναλλακτικά κανάλια δημοσίευσης είναι τα ακόλουθα: WWW, webcasting, Blogs, RSS, SMS, PDA/smartphone, PDF, και Tablets.
  Η ύπαρξη όμως πολλαπλών καναλιών δημοσίευσης πληροφοριών από ένα ΜΜΕ επηρεάζει όπως είναι προφανές σε σημαντικό βαθμό και τον τρόπο παραγωγής των ειδήσεων, καθώς ο δημοσιογράφος πρέπει να δημιουργήσει το άρθρο του για διαφορετικά κανάλια δημοσίευσης, που έχουν και εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά.Τα τελευταία χρόνια έχουμε περάσει στην εποχή του Web 2.0 που εμπεριέχει μια ποικιλία από διαφορετικές προσεγγίσεις που περιλαμβάνουν μια αυξανόμενη έμφαση στο περιεχόμενο που παράγει ο χρήστης (user generated content), διαμοιρασμό δεδομένων και περιεχομένου, συνεργατική προσπάθεια, μαζί με χρήση διαφόρων τύπων κοινωνικού λογισμικού, νέους μεθόδους διάδρασης με διαδικτυακές εφαρμογές και τη χρήση του παγκόσμιου ιστού ως πλατφόρμα για τη παραγωγή, αναστοχοθέτηση και κατανάλωση περιεχομένου.
  Για τη δημοσιογραφία το Web 2.0 αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση καθώς κάθε χρήστης μπορεί πλέον να γίνει από καταναλωτής ειδήσεων και δημιουργός ειδήσεων (για παράδειγμα μέσω ενός προσωπικού blogs). Παράλληλα η αυξημένη δυνατότητα διάδρασης (ανάρτηση σχολίων, συνεργατική δημιουργία εγγράφων, συστήματα κοινωνικής παρουσίας) που υποστηρίζουν οι εφαρμογές Web 2.0 φέρνουν τον δημοσιογράφο πιο κοντά στον πολίτη, «υποχρεώνοντάς τον» να απαντάει στις ερωτήσεις του, μειώνοντας ουσιαστικά την απόσταση που τους χώριζε στο παραδοσιακό μοντέλο της δημοσιογραφίας. Οι ρόλοι πλέον του δημοσιογράφου και του καταναλωτή ειδήσεων συγχέονται και σε ορισμένες περιπτώσεις συμπίπτουν.
  Ένα σημαντικό κομμάτι των εργαλείων web 2.0 είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι δικτυακοί τόποι κοινωνικής δικτύωσης συγκαταλέγονται σήμερα στους πλέον δημοφιλείς και ταχύτατα αναπτυσσόμενους δικτυακούς τόπους. Παρέχουν τη δυνατότητα στο διαδικτυακό χρήστη να επικοινωνεί με άτομα του φιλικού του περιβάλλοντος σε επίπεδο αμιγώς κοινωνικό, καθώς επίσης να «συνδεθεί» διαδικτυακά με ένα ευρύτερο σύνολο ανθρώπων στη βάση κοινών ενδιαφερόντων, στόχων, ανταλλαγής ειδήσεων και πληροφοριών. Με δεδομένη τη ραγδαία δημοτικότητα των δικτυακών τόπων κοινωνικής δικτύωσης και τα ΜΜΕ άρχισαν να υιοθετούν τα δημοφιλέστερα κοινωνικά δίκτυα σε μια προσπάθεια να ενισχύσουν το προφίλ τους, να διευκολύνουν τη διάδοση του περιεχομένου τους και να προσεγγίσουν μία σημαντική ομάδα χρηστών και δυνητικών καταναλωτών των προϊόντων τους.

  * Ο Ανδρέας Βέγλης είναι αναπληρωτής καθηγητής - Εργαστήριο Εφαρμογών Πληροφορικής στα ΜΜΕ, Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ, ΑΠΘ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 09.01.2011
• 16:57

  Συνελήφθη Γερμανός δημοσιογράφος στον Εβρο

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  

  ΕΙΔΗΣΕΙΣ

  
  

  Σε στρατιωτική απαγορευμένη περιοχή στον Εβρο εντοπίστηκε και συνελήφθη χτες το πρωί 46χρονος Γερμανός δημοσιογράφος. Ο 46χρονος εντοπίστηκε να κινείται με ΙΧ επιβατικό αυτοκίνητο επί της οριογραμμής των χερσαίων συνόρων στην περιοχή Καστανεών - Νέας Βύσσας Εβρου. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Αστυνομίας, ο Γερμανός δημοσιογράφος κινούνταν σε χώρους που υπάρχουν περιορισμοί και απαγορεύσεις πρόσβασης. Στην κατοχή του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν μία φωτογραφική μηχανή και φωτογραφικό υλικό, ενώ συνελήφθη από περιπολούντες Ελληνες συνοριοφύλακες που επιχειρούσαν στο πλαίσιο των Κοινών Ομάδων Ταχείας Επέμβασης (RABits). Από την έρευνα της Αστυνομίας προέκυψε ότι δεν τήρησε τους προβλεπόμενους κανόνες πρόσβασης και τις διαδικασίες δημοσιογραφικής κάλυψης που έχουν δημοσιοποιηθεί και προϋποθέτουν την έκδοση ειδικής άδειας από τις ελληνικές αρχές.

  Σύμφωνα με πληροφορίες, ο 46χρονος εργάζεται σε τρεις γερμανικές εφημερίδες και βρέθηκε στην Ελλάδα για να κάνει ρεπορτάζ με θέμα την κατάσταση στα ελληνοτουρκικά σύνορα, ενώ την ώρα της σύλληψής του είχε σκοπό να φωτογραφήσει ναρκοπέδια. Αξιωματικοί της Αστυνομίας επισήμαναν στον «Α» ότι ο Γερμανός δημοσιογράφος, ενώ είχε ενημερώσει τις αρχές της χώρας του για το ρεπορτάζ που ήθελε να κάνει για τη δύναμη FRONTEX, ωστόσο δεν πήρε την απαραίτητη άδεια από τις ελληνικές αρχές. Ο 46χρονος οδηγήθηκε στον εισαγγελέα Ορεστιάδας και στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος αφού ορίστηκε τακτική δικάσιμο.

  Δημοσιεύτηκε: Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011 | ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 31.12.2010
• 11:50

  Ειδήσεις "Κοινωνική και πολιτική ...

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Ειδήσεις
  "Κοινωνική και πολιτική αστάθεια έχει επηρεάσει το έργο των ΜΜΕ στην Ελλάδα"
  Άννα Καραγιαννοπούλου | ΟυάσιγκτονΠέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010
  Φωτογραφία AP
  Σε έκθεση της οργάνωσης που δημοσιεύτηκε τη Πέμπτη, αναφέρεται ότι 535 δημοσιογράφοι συνελήφθησαν το 2010 και 1,374 δέχτηκαν επιθέσεις ή απειλές.  Η έκθεση αναφέρει ότι παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των θανάτων δημοσιογράφων μειώθηκε το 2010 κατά 25%, σε σύγκριση με το 2009, ο αριθμός των απαγωγών δημοσιογράφων αυξήθηκε αισθητά.Η οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα δηλώνει ότι το 2010 υπήρξε άλλη μια επικίνδυνη χρονιά για τους δημοσιογράφους με 57 θανάτους δημοσιογράφων σ’ ολόκληρο τον κόσμο και 51 απαγωγές.Το Πακιστάν βρίσκεται στην κορυφή του καταλόγου με τους περισσότερους θανάτους δημοσιογράφων, συγκεκριμένα 11.  Ακολουθούν το Ιράκ, το Μεξικό, η Σομαλία και οι Φιλιππίνες σαν οι ποιο επικίνδυνες χώρες για το δημοσιογραφικό επάγγελμα.Για την Ευρώπη, η έκθεση της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα αναφέρει ότι δύο δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν το 2010 σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ένας στην Ελλάδα και ένας στην Λετονία και κανένας απ’ αυτούς τους δύο φόνους δεν έχει ακόμη διαλευκανθεί, αναφέρει η οργάνωση.  «Κοινωνική και πολιτική αστάθεια έχει επηρεάσει το έργο των μέσων ενημέρωσης στην Ελλάδα», αναφέρει η έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα και παραθέτει την υπόθεση της δολοφονίας του Σωκράτη Γκιόλια που δέχτηκε επίθεση με αυτόματα όπλα έξω απ’ το σπίτι του στις 19 Ιουλίου.  «Η αστυνομία υποπτεύεται ακρο-αριστερή οργάνωση που αυτοαποκαλείται “Σέχτα Επαναστατών” και πρωτοεμφανίστηκε το 2009», αναφέρεται στην έκθεση της οργάνωσης.
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 11.12.2010
• 12:13

  ...με την αείμνηστη Ελένη Βλάχου την μεγάλη κυρία του Τύπου....

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  

  Το 1977 στα γραφεία της εφημερίδας "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" με την Ελένη Βλάχου ο Πάνος Αϊβαλής νεαρός ρεπόρτερ τότε, στην Σωκράτους 57. Είχαμε πάει για μια συνέντευξη για το περιοδικό "Βαλκανικός Κόσμος" με εκδότες τον Γιώργο Μπουκουβάλα, τον Γιώργο Φέξη και τον Χατζηφώτη...

  
  

  * * *

  
  

  Η Ελένη Βλάχου γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν κόρη του δημοσιογράφου και λογοτέχνη Γεωργίου Βλάχου. Στις 27/1/1935 θα δημοσιεύσει το πρώτο της κείμενο στην Καθημερινή, ταξιδιωτικές εντυπώσεις από την Άπω Ανατολή. Την ίδια χρονιά αρχίζει να γράφει χρονογραφήματα, υπογράφοντας ως "Ε", στην ίδια εφημερίδα, διευθυντής της οποίας ήταν ο πατέρας της. Το 1936 αποστέλλεται από την εφημερίδα ως αθλητική συντάκτις στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Συναντάται με τους Χίτλερ, Γκαίμπελς, Γκαίρινγκ. Τον Ιούλιο του 1950 εκδίδει το μηνιαίο περιοδικό Εκλογή. Μετά το θάνατο του Γεωργίου Βλάχου το 1951, ανέλαβ

  ε τη διεύθυνση της εφημερίδας και στη συνέχεια άρχισε να εκδίδει το περιοδικό Εικόνες(1955) και την εφημερίδα Μεσημβρινή(1961) και το 1960 ίδρυσε τις εκδόσεις Γαλαξίας. Το 1967 διέκοψε την έκδοση των εφημερίδων της, αντιδρώντας στη στρατιωτική δικτατορία. Η χούντα της επέβαλε κατ’ οίκον περιορισμό αλλά στις 15ης Δεκεμβρίου του 1967 δραπέτευσε πηδώντας από την ταράτσα του σπιτιού της στη ταράτσα του διπλανού σπιτιού.

  Στη συνέχεια διέφυγε στο εξωτερικό και εγκατα

  στάθηκε στο Λονδίνο όπου παρέμεινε καθ’ όλη τη διάρκεια της δικτατορίας.Το διάστημα αυτό ταξίδεψε σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στην Αμερική και στην Αφρικήκαι ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Στην Ελλάδα επέστρεψε τον Αύγουστο του 1974 και τον επόμενο μήνα επανακυκλοφόρησε την Καθημερινή. Την ίδια χρονιά εκλέχτηκεβουλευτής Επικρατείας με την Νέα Δημοκρα

  

  τία.

  Υπηρέτησε το χρονογράφημα για περισσότερα από πενήντα χρόνια (με μια διακοπή επτά χρόνων στη διάρκεια της χούντας), κατορθώνοντας να καθιερώσει το δικό της προσωπικό ύφος. Τα χρονογραφήματά της έχουν λεπτότητα και αφηγηματική άνεση και συγχρόνως τα διακρίνει η διεισδυτικότητα και ο κοινωνικός προβληματισμός.

  
  Έργα της (βιβλία)

  1. Επίκαιρα(επιλογή χρονογραφημάτων),1949
  2. Εντυπώσεις από τη Ρωσία(ταξιδιωτικό),1954
  3. Γιατί δεν τα λέτε(χρονογραφήματα),1977
  4. Στιγμιότυπα,1986
  5. «Πενήντα και κάτι...», Δημοσιογραφικά χρόνια [4 τόμοι: Ο κόσμος της οδού Σωκράτους, Γεννιέται ένα Συγκρότημα, Ο αγώνας των «Ανθελλήνων», Το τέλος του ταξιδιού (1991-1994)]

  ]
  Το βραβείο "Ελένη Βλάχου"

  Το ελληνογερμανικό δημοσιογραφικό βραβείο «Ελένη Βλάχου» και απονέμεται κάθε δύο χρόνια από τη Γερμανική Πρεσβεία για εξαιρετικές επιδόσεις στους τομείς της ειδησεογραφικής κάλυψης και του σχολιασμού ευρωπαϊκών και διεθνών θεμάτων στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, το ραδιόφωνο, την τηλεόραση και το διαδίκτυο στην Ελλάδα. Πρώτος τιμηθείς το 2003 ήταν ο Γιάννης Διακογιάννης της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ». Το 2005 το βραβείο απονεμήθηκε στο δημοσιογράφο της εφημερίδας «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» Κώστα Ιορδανίδη, το 2007 στον Κώστα Αργυρό της ΕΡΤ και του Ελεύθερου Τύπου και το 2009 στη Μαρία Νικολάου δημοσιογράφο της εφημερίδας της Κομοτηνής «Παρατηρητής της Θράκης».

  ]
  Πηγή

  Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς,τόμος 12

  Ένθετο περιοδικό της εφημερίδας Έθνος της Κυριακής-17 Αυγούστου 2008, Συλλεκτική έκδοση

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 07.12.2010
• 14:52

  Akropoli Athens

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 06.12.2010
• 21:26

  Μια εβδομάδα στον κόσμο της εφημερίδας "Εστία"

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  MEDIATRIP:
  
  ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ
  
  
  
  ΔΕΥΤΕΡΑ
  Βρήκα ένα περίπτερο στην Καλαμαριά που φέρνει την Εστία (την εφημερίδα που συνεχίζει μετά από 116 χρόνια να βγαίνει ασπρόμαυρη και γραμμένη σε λάιτ καθαρεύουσα με πολυτονικό σύστημα) και όταν τους ζήτησα να μου την κρατούν με κοίταξαν λίγο περίεργα. «Για μια ηλικιωμένη θεία μου, ήρθε για μια βδομάδα απ' την Αμερική», είπα προετοιμασμένος.
  
  >>Κάπως δυσκολεύομαι να την πάρω στα σοβαρά μ' αυτές τις ασπρόμαυρες σελίδες γεμάτες μικροσκοπικά γράμματα σε ξεχασμένη γλώσσα. Είναι παρωδία; Είναι αληθινή; Έχει πραγματικά τα σημερινά νέα ή έγινε κάποιο λάθος;
  
  >>Δυσκολεύομαι όμως και να την κοροϊδέψω - μίνι ιεροσυλία. Μου θυμίζει τον ηλικιωμένο παππού μου, που ως παλιός δικηγόρος είχε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του και επαναλάμβανε με γλυκό (και ίσως συγκινητικό) στόμφο τα ίδια και τα ίδια κατορθώματά του και το μόνο που μπορούσες να κάνεις είναι να κουνάς καταφατικά το κεφάλι, κάνοντας ότι εντυπωσιάζεσαι - και ότι συμφωνείς.
  
  
  
  ΤΡΙΤΗ
  >>Περίμενα ότι δεν θα έβγαζε κανένα νόημα. Περίτεχνα όμως αποφεύγει τις ακρότητες, ίσως με τη σοφία των τριών αιώνων που πέρασαν απ' το πρώτο της φύλλο. Καθετί που διαβάζω είναι συντηρητικό, αλλά και τεκμηριωμένο.
  
  >>Από άποψη σελιδοποίησης και στηλών πάντως είναι τόσο παλιομοδίτικη και μίνιμαλ (σαν «Καθημερινή» των '50ς) που μοιάζει σχεδόν προχωρημένη!
  
  >>Επιφυλλίς για τα προβλήματα της ελληνικής γλώσσας! Την περασμένη εβδομάδα έλεγε για ξένες δυνάμεις που την πολεμούν, και πως το μονοτονικό επινόημα που αποκαλείται δημοτική «απευθύνεται σε διανοητικώς καθυστερημένους». Στο τέλος της επιφυλλίδος υπήρχε μάλιστα με μεγάλα γράμματα η λέξη ΤΕΛΟΣ
  
  
  
  ΤΕΤΑΡΤΗ
  
  
  >>Εκτός απ' την ξεχασμένη τέχνη του χρονογραφήματος, υπάρχει στήλη στο πρωτοσέλιδο που λέγεται «Ο ΚΟΣΜΟΣ» και κάθε μέρα μας ενημερώνει... (κρατηθείτε)... για το τι μέρα είναι αύριο! Πάλι στο πρωτοσέλιδο, καθημερινή στήλη που θυμίζει παμπάλαια επαρχιακή εφημερίδα (ίσως και μαθητική) με τίτλο: «Πεννιές, Ειδησούλες, Περίεργα».
  
  >>ΕΙΔΗΣΟΥΛΕΣ! Πόσο τέλειο είναι το ότι η λέξη «Ειδησούλες» τρυπώνει κάθε μέρα στο δημοσιογραφικό πρωτοσέλιδο καθημερινής εφημερίδας του 2010;!
  
  >>Η «Επιφυλλίς για τα προβλήματα της Ελληνικής Γλώσσας» είναι αφιερωμένη στα διαστημικά ταξίδια. Δεν μπαίνει καν στον κόπο να υφάνει μια συνωμοσιολογική (ή οποιαδήποτε άλλη) σύνδεσή τους με τα προβλήματα της γλώσσας.
  
  >>Σαν σήμερα στην «Εστία» του 1930: «Πλήρης Τάξις εις το Πανεπιστήμιον. Αι αίθουσαι των παραδόσεων ήσαν πλήρεις φοιτητών, παρακολουθούντων ησύχως τα μαθήματα.»
  
  
  
  ΠΕΜΠΤΗ
  >>Οι διαφημίσεις που μπαίνουν στην εφημερίδα είναι μετρημένες στο ένα δάχτυλο του ενός χεριού, γι' αυτό η «Ε» γράφει: «Διαφημιστείτε στην "Εστία" γιατί διαθέτει: *Αξιοπιστία *Σοβαρό και ποιοτικό αναγνωστικό κοινό *Εξαιρετικά προσιτό τιμοκατάλογο». (Δεν αμφιβάλλω για τα δύο πρώτα, για το τρίτο όμως βάζω το χέρι μου στη φωτιά).
  
  >>Η Επιφυλλίς για τα διαστημικά ταξίδια συνεχίζεται, με μια διόρθωση όμως: «Στην χθεσινή συνέχεια ανεγράφη ο τίτλος και η υπογραφή της προηγούμενης επιφυλλίδος. Λυπούμεθα για το λάθος.» Είναι κάπως ανακουφιστικό: τελικά για την «Εστία» δεν έχουν όλα σχέση με συνωμοσίες εναντίον της υπέροχης γλώσσας μας.
  
  
  
  ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
  >>Πρωτοσέλιδο άρθρο του Μανώλη Κοττάκη! Αντιδρά στον νέο εκλογικό νόμο και -κάνοντας την Απλοποίηση της Χρονιάς- τονίζει: «Οι αρχηγοί θα διορίζουν βουλευτές, ο λαός θα ψηφίζει κόμματα και οι μετανάστες θα εκλέγουν κυβερνήσεις» (!!!).
  
  >>Πάνω που πρόσεξα τη σοκαριστική έλλειψη φωτογραφιών διαπίστωσα ότι η Σελίς 5 τις έχει όλες μαζεμένες, και τις επτά , προφανώς για ασπρόμαυρη ευκολία.
  
  >>Η αναζήτηση διαφημίσεων για το σοβαρό και ποιοτικό αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας έπιασε! Στην τελευταία σελίδα καταχώριση για βιβλίο των εκδόσεων της Ακαδημίας Αθηνών. Πιο high-brow δεν γίνεται.
  
  
  
  ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
  >>Οι ακρότητες θα έκαναν την «Ε» πιο πικάντικη κι ενδιαφέρουσα, τώρα όμως το γλυκό φλασμπάκ με πράγματα που δεν έχεις καν ζήσει είναι πιο πετυχημένο χάρη στην μπρεχτική τεχνική της αποστασιοποίησης: διαβάζεις τις ειδήσεις σαν να μη συμβαίνουν τώρα, κι έτσι τις βλέπεις πιο καθαρά.
  
  >>Η επικαιρότητα όχι εν βρασμώ, αλλά μέσα απ' τα μάτια κάποιου που έχει δει πολλά, δεν εντυπωσιάζεται εύκολα - κι ούτε καταφεύγει σε κραυγαλέους πρωτοσέλιδους εντυπωσιασμούς για κάποια μέτριας σημασίας είδηση. Αυτή ακριβώς είναι η δύναμη της «Εστίας»: ούτε καταστροφολογία ούτε υπέρμετρη χαρά. Μόνο μια (συχνά αστεία) στωική αντιμετώπιση των πραγμάτων, που πάλι μου θύμισε τον παππού μου.
  
  >>Κάποιος που έζησε πολέμους, χούντες, πείνα και εξαθλίωση σιγά μη συγκλονιστεί από νέους φόρους, απ' τον γάμο μιας στάρλετ και απ' το ότι ο Σαμαράς την είπε στον Παπανδρέου.
  
  >>Ο χρόνος σταματά όσο διαβάζεις την «Εστία» και τα νέα παίρνουν τις σωστές τους διαστάσεις. Πλέον όλα τα βλέπεις από απόσταση. Από ψηλά - αλλά, περιέργως, όχι αφ' υψηλού.
  * Με την «Εστία» κλείνει ο Α' κύκλος της στήλης με τις καθημερινές εφημερίδες. Στον Β' κύκλο, με τυχαία κάθε φορά σειρά: ενημερωτικές σελίδες του ίντερνετ, ραδιοφωνικοί σταθμοί, κουτσομπολίστικα περιοδικά, δελτία ειδήσεων, μεσημεριανές εκπομπές, κυριακάτικες εφημερίδες και τα ένθετά τους - το Media Trip θα είναι παντού...
  
  [www.lifo.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 28.11.2010
• 22:32

  Μέσα & Media: «Ελεος πια με τους κρατικοδίαιτους υπαλλήλους της κρατικής τηλεόρασης

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Δεν θέλω να ευλογήσω τα γένια μου, αλλά σας το έγραψα πριν από δύο εβδομάδες ότι το στόρι με το κλείσιμο του ημερησίου «Βήματος» είχε περάσει από το «αν» στο «πότε».

  Αυτό το «πότε» λοιπόν ήρθε προχθές Παρασκευή, οπότε και κυκλοφόρησε το τελευταίο φύλλο της εφημερίδας. Εννοείται ότι παραμένουν η κυριακάτικη έκδοση καθώς και η ηλεκτρονική εκδοχή, που ανακοινώθηκε ότι θα ανανεωθεί δραστικά από τον ερχόμενο Ιανουάριο. Εκείνο που δεν έγινε γνωστό είναι αν θα τροφοδοτείται από ανεξάρτητη ομάδα ή από το υπό διαρκή κατασκευή και διαρκή αμφισβήτηση (βλέπε γιοφύρι της Αρτας) newsroom.

  Οι αιτίες του κλεισίματος; Μα τι άλλο από την οικονομική κρίση, τη διολίσθηση των κυκλοφοριών και τη συντριβή των διαφημιστικών καταχωρίσεων. Υπολογίζεται ότι το ημερήσιο «Βήμα» χρέωνε τον ΔΟΛ γύρω στα 7.000.000 ευρώ τον χρόνο, πράγμα μάλλον οδυνηρό σε τέτοιες εποχές. Τα λεφτά αυτά ήταν ανάγκη να εξοικονομηθούν, διότι όπως είπε στους εργαζόμενους του «Βήματος» ο διευθυντής του φύλλου Παντελής Καψής, πρέπει να πέσει ψαλίδι γύρω στα 15.000.000 ευρώ για να ανοίξουν και πάλι οι στρόφιγγες του τραπεζικού δανεισμού.

  Κάπου εκεί εμφανίσθηκε και η υπόθεση των περικοπών στους μισθούς. Οπως ανέφερε ο Παντελής Καψής, θα μπορούσε να υποβληθεί από τους εργαζόμενους στη διοίκηση της επιχείρησης ένα σχέδιο (για να μην μπλοκάρει τη διαδικασία η ΕΣΗΕΑ, υποθέτω...) με μηδενική μείωση μισθού σε όσους παίρνουν κάτω από 1.000 ευρώ το μήνα, με μείωση 10% σε όσους παίρνουν από 1.000 έως 2.000 ευρώ και 15% για όλους τους πιο πάνω. Κατ' αυτό τον τρόπο θα εξοικονομηθούν άλλα 3.000.000 ευρώ το χρόνο («Ο Χάρι Πότερ δηλαδή», όπως δήλωσε και γνωστή φαρμακόγλωσσα) και θα μπουν στο συρτάρι τα όποια σενάρια απολύσεων. Υπό την προϋπόθεση βέβαια, οι μειώσεις να αφορούν όλο τον ΔΟΛ. Κι εδώ μπαίνει βέβαια ένα ερώτημα: Θα ακουστεί ή δεν θα ακουστεί το άσμα «Μια ζωή πληρώνω αμαρτίες αλλωνών», στη Μιχαλακοπούλου;

  Και με τα υπόλοιπα 5 μύρια τι θα γίνει; Αυτά, δήλωσε ο διευθυντής του «Βήματος», θα τα κερδίσει η επιχείρηση με κάθε είδους περικοπές σε δαπάνες, χαρτιά και δώρα -πράγμα το οποίο προκάλεσε έναν μίνι πανικό, μέχρι να διευκρινισθεί ότι με τα «δώρα» εννοούσε τις σαββατοκυριακάτικες προσφορές. Οσο για το μέλλον, καταγράφτηκε η πρόθεση της ιδιοκτησίας να καταργήσει τις περικοπές αμέσως μόλις η επιχείρηση επανέλθει σε σχετικώς υγιές καθεστώς.

  Την ίδια ώρα τέθηκαν και στον Σκάι ζητήματα περικοπών 10% στους μισθούς ραδιοφώνου και τηλεόρασης (αντιμετωπίσθηκε με σχετική κατανόηση από τους εργαζόμενους), καθώς και υπογραφή ατομικών συμβάσεων (απερρίφθη μετά βδελυγμίας). Στο Alter, πάλι, ανέβηκαν οι θερμοκρασίες γιατί τον μισθό Νοεμβρίου τον πληρώθηκε ένα μέρος μόνο των εργαζομένων. Η διοίκηση του καναλιού απέδωσε το πρόβλημα σε διαδικαστικά προβλήματα με τις τράπεζες και υποσχέθηκε ότι θα λυθεί αύριο Δευτέρα. Με αφορμή όλα τα ανωτέρω, αλλά και τα μαύρα σύννεφα πάνω από τον κλάδο, η ΠΟΕΣΥ κήρυξε πανελλαδική 24ωρη απεργία την Τρίτη σε όλα τα ΜΜΕ της χώρας.

  Υπάρχει πάντως κι ένα καλό νέο! Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα της Εκδόσεις Απογευματινή Α.Ε. για έκδοση προσωρινής διαταγής που δεν θα επέτρεπε την είσπραξη χρημάτων από τους εργαζόμενους, με κατασχέσεις ή άλλους νόμιμους τρόπους. Η αίτηση πτώχευσης της εταιρείας εκδικάζεται στις 2 Φεβρουαρίου.

  Ο τίτλος της εβδομάδας από τα «Σπορ του Βορρά», για το ντέρμπι ΟΣΦΠ-ΠΑΟΚ και την μετάδοσή του: «Ελεος πια με τους κρατικοδίαιτους υπαλλήλους της κρατικής τηλεόρασης. Εχει δίκιο τελικά το ΔΝΤ. Διώξτε τους όλους!» Λέγεται ότι στην Τράπεζα της Ελλάδος το είδαν το συγκεκριμένο πρωτοσέλιδο και παρήγγειλαν σαμπάνιες...

  Το σύνθημα της εβδομάδας από τοίχο της οδού Λυκούργου: «Fuck More, Eat Less».

  
  

  Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ ksanthakis@enet.gr
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 17.10.2010
• 21:48

  Aναγνώριση των BLOGS ως πηγές ειδήσεων από το Associated Press

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  "Σε εγκύκλιο προς τα μέλη του το διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Associated Press (AP) ανακοίνωσε ότι θα παραθέτει στο μέλλον και από τους blogger, ως έγκυρες πηγές ειδήσεων.Αυτό είναι ένα ιστορικό βήμα, διότι ως γνωστό, το AP δεν υπήρξε και τόσο φιλικό προς τις διάφορες εναλλακτικές πηγές ειδήσεων.Αυτή η αναγνώριση των blogs ως «πηγή» από ένα από τα μεγαλύτερα πρακτορεία ειδήσεων στον κόσμο, είναι μια σημαντική νίκη, και θα οδηγήσει σίγουρα στο να μας πάρουν και τα άλλα Μέσα στα σοβαρά. Έτσι θα έχουμε ένα μεγαλύτερο αντίκτυπο στην ειδησεογραφική κάλυψη και στην κοινή γνώμη, ώστε να προκύψει μια διόρθωση στην υφιστάμενη μονόπλευρη ειδησεογραφία.Η ανακοίνωση αυτή σημαίνει, ότι θα τύχει αναγνώρισης η προσπάθεια των blogger να τροφοδοτούν την κοινή γνώμη με πάντα νέα και επίκαιρα θέματα, τα οποία θα έμεναν αλλιώς άγνωστα.Το AP ανακοίνωσε, ότι οι ειδήσεις που προέρχονται από τα blogs θα παραθέτονται με την ακριβή αναφορά της πηγής.Μια σημαντική βέβαια εξέλιξη, η οποία δεν θα παραμείνει όμως όπως είναι φυσικό χωρίς «παρενέργειες»… Μια από αυτές είναι, να αντιδράσουν σίγουρα τα μεγάλα τραστ των ΜΜΕ και να προσπαθήσουν είτε να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τα ποιο «έγκριτα» από τα υπάρχοντα blog, ή να προωθήσουν (μέσω των πολιτικών ιπποκόμων τους) νέες νομικές ρυθμίσεις. Κανείς δεν νομίζω να υπάρχει, που να φαντάζεται, πως θα αφεθεί ανεξέλεγκτη η δημόσια πληροφόρηση. Αυτό θα ανέτρεπε εντελώς τα σχέδια της Νέας Τάξης.Άρα, ας προσγειωθούμε και ας αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτήν την άνευ προηγουμένου ελεύθερη διακίνηση ιδεών, όσο καιρό είναι αυτό ακόμη δυνατό.
  [alkimosarchive.wordpress.com]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 28.09.2010
• 11:33

  ΕΔΙΠΤ και ο Περιοδικός Τύπος...

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online

  Η ίδρυση της ΕΔΙΠΤ

  Στις παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, (το 1939), Εκδότες Εφημερίδων και Περιοδικών της εποχής εκείνης, αναζητούντες κάποια προστασία από την επερχόμενη παγκόσμια απειλή καταστροφής αποφάσισαν να συνασπισθούν σε Ένωση, επαγγελματική κατά βάση αλλά και ταυτόχρονα σημαντικής κοινωνικής, πολιτιστικής, εθνικής και πνευματικής παρέμβασης με σοβαρό και έγκυρο τρόπο, με σεβασμό στην αλήθεια και τις διαχρονικές αξίες. Παρακολουθώντας και συμμετέχοντας σε όλες τις διακυμάνσεις του πολιτικού και κοινωνικού βίου της χώρας τα μέλη της ΕΔΙΠΤ, με τα έντυπά τους, είχαν πάντοτε δυναμική και πολύπλευρη παρουσία στη Δημοσιογραφία όλων των ειδών και συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ελληνικής κοινής γνώμης στο Εσωτερικό και το Εξωτερικό. Σήμερα μέλη της Ενώσεως είναι περισσότεροι από 250 Δημοσιογράφοι – Εκδότες, με συνολική αναγνωσιμότητα των εντύπων τους που υπερβαίνει τους 2.000.000 αναγνώστες. Η ΕΔΙΠΤ είναι μέλος στις δύο μεγάλες Συνομοσπονδίες του Περιοδικού Τύπου στο εξωτερικό, την Διεθνή (FIPP) και των χωρών της Ε.Ε. (FAEP), στις οποίες μετέχει ενεργά. Τα ιδιόκτητα καλαίσθητα, σύγχρονα και άριστα εξοπλισμένα γραφεία της, βρίσκονται επί της Βασιλίσσης Σοφίας 25, στην Γ’ όροφο. Ο συνδικαλιστικός ρόλος της ΕΔΙΠΤ υπήρξε πολυσήμαντος και έχει πολύπλευρα στηρίξει τις προσπάθειες των Δημοσιογράφων Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου. Εκτός της συνεισφοράς στον πρόοδο της Κοινωνίας δια των εκδόσεων των μελών της, η ΕΔΙΠΤ σαν Ένωση, μετέχει ενεργά αλλά και με πλήρη ανεξαρτησία στα κοινά. Ο Περιοδικός Τύπος, άμεσος εκφραστής των προβλημάτων του ελληνικού λαού, παρακολούθησε με συνέπεια τον πόνο, την αγωνία αλλά και τις ευτυχισμένες στιγμές του Ελληνισμού. Κάθε βήμα του Ελληνισμού καταχωρήθηκε στις στήλες του Περιοδικού Τύπου όπως επίσης – και αυτό είναι το πιο σημαντικό – καθοδηγήθηκε και εκφράστηκε από τα έντυπα των μελών της ΕΔΙΠΤ. Η ΕΔΙΠΤ ως συλλογικός εκφραστής των Εκδοτών – Δημοσιογράφων του Περιοδικού Τύπου, παρακολούθησε και αυτή τη σύγχρονη πορεία της χώρας. Παράλληλα με την ενεργό συμμετοχή των μελών της σε κάθε στιγμή της εθνικής και κοινωνικής ζωής, ποικίλες είναι οι εκδηλώσεις που οργάνωσε, προβάλλοντας σημαντικά θέματα και δραστηριότητες ομάδων και ατόμων που τίμησαν και τιμούν την Ελληνική κοινωνία. Αυτή την περίοδο προχωρεί μεθοδικά στην οργανωτική και λειτουργική της αναδιοργάνωση, ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται σε μια πολύπλευρη προσπάθεια για τον επιχειρηματικό, τεχνολογικό και λειτουργικό εκσυγχρονισμό των Επιχειρήσεων των Μελών της. Ο περιοδικός Τύπος Από τότε που επινοήθηκε η γραφή άρχισαν προσπάθειες να μεταφερθούν γνώσεις και πληροφορίες σε όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα. Οι γνώσεις με κύριο χαρακτηριστικό τη διαχρονική τους αξία αποτυπώθηκαν στα βιβλία. Όμως ο άνθρωπος διψούσε πάντοτε για την τρέχουσα πληροφορία, την είδηση, που δεν είχε νόημα να αποτυπωθεί σε βιβλίο. Από τα πανάρχαια χρόνια η διάχυση της πληροφορίας αποτελούσε βασική παράμετρο του Πολιτισμού και αργότερα της Δημοκρατίας. Γιατί η πληροφορία δίνει γνώση και δύναμη, επιτρέπει την βελτίωση της διαδικασίας και των κριτηρίων που οδηγούν σε αποφάσεις και δράσεις. Η ανακάλυψη της τυπογραφίας αποτέλεσε την αφετηρία της ανάπτυξης του Περιοδικού Τύπου (γιατί ο τύπος γεννήθηκε περιοδικός) και γρήγορα συνδέθηκε με την ποιότητα και το επίπεδο του Πολιτισμού και της Δημοκρατίας. Με την πάροδο του χρόνου και την ανάπτυξη της τεχνολογίας ο Tύπος απέκτησε μικρότερη περιοδικότητα για να γίνει και ημερήσιος ενώ η ηλεκτρονική εποχή σημαδεύτηκε από την ανάπτυξη της ραδιοφωνίας και της τηλεόρασης. Τα ηλεκτρονικά μέσα βρέθηκαν στο επίκεντρο αλλά ο έντυπος τύπος εξακολουθεί να κρατά τα σκήπτρα της ποιοτικής και της εξειδικευμένης πληροφόρησης. Μέσα από τα έντυπα της ενημέρωσης (Εφημερίδες και Περιοδικά) πραγματοποιείται τα τελευταία διακόσια χρόνια μια πρωτοφανής ζύμωση ιδεών και διαμορφώνονται ρεύματα, ιδεολογικά πολιτικά και κοινωνικά, που σφραγίζουν τη ζωή των Πολιτών, σε όλο των κόσμο. Είναι πολύ γνωστό πλέον, ότι από την εποχή που επινοήθηκε η γραφή και η δια του γραπτού λόγου επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, τέθηκαν και οι πρώτες μορφές μαζικότερης συνεννόησης των μελών των οργανωμένων κοινωνιών. Και οι μορφές αυτές, πρωτόγονες βέβαια, είχαν την ίδια ακριβώς αποστολή που έχουν και σήμερα τα καλαίσθητα έντυπα. Οι ειδήσεις, τα γεγονότα, οι πληροφορίες, οι ιδέες, άρχισαν να κυλούν ταχύτερα και οι γνώσεις να απλουστεύονται και να γίνονται εύληπτες από τις πλατύτερες κοινωνικές ομάδες που είχαν ανάγκη την πνευματική τους ανάπτυξη, γιατί μέσα από τις μάζες αυτές θα ξεπετάγονταν οι επιστήμονες, οι εφευρέτες, οι διανοητές, οι οποίοι με τις γνώσεις τους, που πάλι διοχετεύονταν μέσα από τον Τύπο, θα οδηγούσαν τους ανθρώπους στην πρόοδο και την ευημερία. Ο Τύπος λοιπόν, γεννήθηκε 'περιοδικός', χρονικά περιοδικός. Με την ανάπτυξη όλων των άλλων μέσων, αναπτύχθηκε και αυτός, για να φτάσει στην ηλεκτρονική του μορφή, όπως τον γνωρίζουμε με την τηλεόραση, τα κομπιούτερς, τους δορυφόρους κ.λ.π. Πολλές φορές, και αυτό είναι το σημαντικό, μέσα από το εξειδικευμένο περιοδικό και εφημερίδα, ζητούν οι αναγνώστες τους να προταθούν λύσεις στα θέματα που τους απασχολούν και ακόμα να αγωνιστούν τα έντυπα για λογαριασμό τους, προς επηρεασμό της κοινής γνώμης και κατ' επέκταση των αρμοδίων, για να βρουν τα δίκαιά τους. Γενικά να κάνουν αισθητή την παρουσία των θεμάτων τους στο δημόσιο βίο. Έτσι γεννήθηκε και ωρίμασε ο Περιοδικός Τύπος. Ο ίδιος ο δημοσιογράφος-εκδότης είναι ένας φιλοσοφημένος παρατηρητής, έγκυρος κριτής και αναλυτής των γεγονότων. Έτσι το έργο του Περιοδικού Τύπου στον κόσμο της πληροφόρησης και της γνώμης, μοιάζει με έργο που βγαίνει (με αυτοθυσία και «μεράκι») από χέρια παλαιού καλλιτέχνη τεχνίτη και ο κόσμος το θέλει γνήσιο, όχι βιομηχανοποιημένο Προέρχεται από την ανάγκη συμμετοχής και προσφοράς, ενός ευαίσθητου δέκτη των αναγκών της κοινωνίας και του πολιτισμού. Στον καταιγισμό της ανεύθυνης ή κατευθυνόμενης πληροφόρησης, συχνά πολύ χαμηλής ποιοτικά στάθμης, οι εφημερίδες και τα περιοδικά του νηφάλιου περιοδικού τύπου αποτελούν τον αντίποδα. Δίνουν βήμα σε προβληματισμένους, αδέσμευτους και δημιουργικούς Δημοσιογράφους και Εκδότες αλλά και ενεργούς Πολίτες οι οποίοι γονιμοποιούν τον δημόσιο διάλογο και συμμετέχουν παραγωγικά στις εξελίξεις. Ομοιοεπαγγελματικές ομάδες, τοπικές κοινωνίες και ομάδες Πολιτών με κοινά ενδιαφέροντα είναι οι βασικοί, σταθεροί και ένθερμοι αναγνώστες του Περιοδικού Τύπου. Για πολλούς το έντυπο που αναφέρεται στην περιοχή που τους ενδιαφέρει (π.χ. τη γενέτειρά τους) είναι ο βασικός πολιτιστικός σύνδεσμος με τις ρίζες τους και την παράδοση. Στα ομοιοεπαγγελματικά έντυπα παρουσιάζονται ανάγλυφα τα πραγματικά προβλήματα όπως και οι κατακτήσεις κάθε Επιστημονικής, Επιχειρηματικής, Ηλικιακής ή άλλης ομάδας λιΠολιτών. Ακόμη στα ειδικά έντυπα βρίσκονται οι περισσότερες και χρησιμότερες πληροφορίες για όσους έχουν κοινά ενδιαφέροντα οικολογικά, αθλητικά, ελεύθερου χρόνου κ.ά. Είναι σημαντικό ότι σύμφωνα με έγκυρες διεθνείς μετρήσεις ο Περιοδικός Τύπος ακολουθεί ανοδική πορεία, κυρίως σε τομείς όπου τα Μ.Μ.Ε. γενικής πληροφόρησης (Έντυπα και Ηλεκτρονικά) αδυνατούν να καλύψουν τις εξειδικευμένες ανάγκες εκατομμυρίων ανθρώπων με ειδικά ενδιαφέροντα. Σημαντικό στοιχείο που προσφέρει ο Περιοδικός Τύπος είναι η ουσιαστική συμβολή του, στην έγκυρη καιπολύπλευρη ενημέρωση, όπως και την άμβλυνση του φανατισμού. Τα χρονικά διαστήματα που μεσολαβούν από την εμφάνιση ενός γεγονότος μέχρι το χρόνο έκδοσης της εφημερίδας και του περιοδικού βοηθούν στο να μειωθούν οι εξάψεις και οι παρορμητικές διαθέσεις που θα οδηγούσαν σε φανατισμούς. Γενικότερα ο Περιοδικός Τύπος δίνει μία ήρεμη διάσταση ακόμη και στα αιχμηρά πολιτικά γεγονότα. Η περιοδική έκδοση, εφημερίδα ή περιοδικό, παραμένει περισσότερο χρόνο στα χέρια του αναγνώστη. Τη φυλλομετράει συχνά μέχρι την επόμενη έκδοση. Γι’ αυτό και η διαφήμιση σε περιοδικές εκδόσεις έχει μεγαλύτερη απήχηση σε μεγάλο ποσοστό καταναλωτών. Αυτός είναι και ο λόγος που οι Διαφημιστές “ανακαλύπτουν” ξανά τον περιοδικό τύπο και το μερίδιό του στις διαφημιστικές δαπάνες συνεχώς μεγαλώνει. http://www.edipt.gr/

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 04.09.2010
• 17:47

  Ελληνικά media... όπως ελληνική οικονομία

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Της ΜΑΡΙΑΣ ΛΟΥΚΑ*

  Τα δελτία ειδήσεων όλο και περισσότερο μετατρέπονται σε δελτία απόψεων, πλήρως ευθυγραμμισμένα με τις κυβερνητικές επιλογές, όπου ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι σε απευθείας σύνδεση με τον υπουργό (κυριολεκτικά εσχάτως) κουνούν με αυστηρότητα το δάχτυλο απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους των 1000 ευρώ.

  
  

  Αν υπήρχε οίκος αξιολόγησης των ενημερωτικών, πολιτιστικών και ψυχαγωγικών προϊόντων που παράγουν τα ελληνικά media, τότε σίγουρα αυτά - κατ’ αναλογία με τα ομόλογα του ελληνικού κράτους - θα ενέπιπταν στην κατηγορία junk. Η κρίση στον Τύπο προϋπήρχε κατά πολύ της οικονομικής κρίσης. Η συνάντηση τους όμως δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα σ’ ένα τοπίο όπου η πλειοψηφία των ΜΜΕ όλο και περισσότερο εξαρτά την επιβίωση της από τα τραπεζικά δάνεια και τη διαπλοκή με την πολιτική εξουσία. Κι επειδή οι επιχειρηματίες των ΜΜΕ ζήλεψαν τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας μετά το Μνημόνιο, αποφάσισαν να ακολουθήσουν μια συνταγή φτιαγμένη από τα ίδια καταστροφικά υλικά.

  Όποιος παρακολουθεί με συστηματικότητα το περιεχόμενο και την εξέλιξη του Τύπου χαράσσοντας εκείνες τις γραμμές άμυνας, ώστε να μην ταυτίζεται απόλυτα μ’ αυτή, έχει μια εικόνα για την έκταση του εκφυλισμού. Ακόμα όμως και η ελάχιστη ανακούφιση που θα προέκυπτε από τη διαπίστωση ότι πιάσαμε πάτο, διαλύεται σ' ένα προμήνυμα απύθμενου. Ξεκινώντας από την τηλεόραση, εξαιτίας της καθηλωτικής της διάστασης, δεν χρειάζεται παραπάνω από μια ματιά στα τρέιλερ που διαφημίζουν το πρόγραμμα της νέας σεζόν για να γεννηθεί το εύλογο ερώτημα πόσοι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να εκθέτουν διάφορες πτυχές της υποκειμενικότητας τους στον φακό μαγειρεύοντας ή αφήνοντας διάφορους art designers να γκρεμίζουν τους τοίχους των σπιτιών τους;

  Μάλλον περισσότεροι από όσους αντέχει η αισθητική των τηλεθεατών να παρακολουθήσει. Η τάση είναι σαφής: η επικράτηση των reality έναντι της κοινωνικής πραγματικότητας και η αντικατάσταση των απαιτητικών παραγωγών με αξιώσεις ενός ορισμένου πολιτισμικού υπόβαθρου από προγράμματα μηδενικού κόστους και αντίστοιχων αξιώσεων. Η ενημέρωση υποκαθίσταται από το infotainment, όπου μαθαίνεις για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων μαγειρεύοντας γιουβαρλάκια και χορεύοντας χιτάκια. Τα δελτία ειδήσεων όλο και περισσότερο μετατρέπονται σε δελτία απόψεων, πλήρως ευθυγραμμισμένα με τις κυβερνητικές επιλογές, όπου ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι σε απευθείας σύνδεση με τον υπουργό (κυριολεκτικά εσχάτως) κουνούν με αυστηρότητα το δάχτυλο απέναντι στους δημοσίους υπαλλήλους των 1000 ευρώ. Ενώ οι κινητοποιήσεις των διάφορων κοινωνικών στρωμάτων βρίσκουν μια θέση στον τηλεοπτικό ήλιο μόνο στον βαθμό που εμπεριέχουν εκείνα τα θεαματικά στοιχεία της έντασης - απαραίτητα για την πλαισίωση μιας διατεταγμένης υπηρεσίας που δεν έγκειται σε τίποτα παραπάνω από την άνευ όρων και ορίων συκοφάντηση.

  Στον ίδιο δρόμο όμως βαδίζουν και τα υπόλοιπα Μέσα, με τα ενημερωτικά ραδιόφωνα παραδείγματος χάριν να αποψιλώνουν το ρεπορτάζ και να επιδίδονται σε σκιαμαχίες αστέρων με εναλλασσόμενους ρόλους «καλού» και «κακού» σ’ ένα κακοφτιαγμένο γουέστερν. Η αμεσότητα και η σφαιρική ενημέρωση πάνε περίπατο μαζί με το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Μέσου, τη διαδραστικότητα, αφού την εποχή του talk radio οι ιθύνοντες δεν αναζητούν ενεργούς ακροατές αλλά Ινδιάνους. Από την άλλη για τις εφημερίδες που κρατούσαν άλλοτε ψηλά τη σημαία της εγκυρότητας και της αξιοπιστίας, η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν το άγχος για την αναζήτηση της είδησης αντικαταστάθηκε από το άγχος για την επιλογή του εμπορικότερου dvd. Κι έμειναν μόνο τα δελτία τύπου να συνοδεύουν τις ταινίες και τα cd. Η δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που τόσο πολύ λοιδορήθηκε απ’ αυτόν τον κλάδο, εγκαταστάθηκε κυρίως εδώ και ως παρεπόμενο έφυγαν τα πρωτογενή θέματα, η ερευνητική δημοσιογραφία και ο πλουραλισμός. Μαζί τους έφυγαν και αναγνώστες.

  Κι αν υπάρχει κάτι διαφανές σε μια κατά τ’ άλλα σκοτεινή ιστορία, είναι η στοχοθεσία της: οι εργοδότες προσπαθούν να απεμπλακούν από την κρίση συμπιέζοντας το εργατικό κόστος και απαξιώνοντας το προϊόν τους. Οι εργαζόμενοι στα media είναι τα πρώτα θύματα μιας τέτοιας διαδικασίας, αντιμέτωποι διαρκώς με το φάσμα της επισφάλειας και χωρίς συλλογικές αναπαραστάσεις σ' ένα ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον, χάνουν όχι μόνο τον έλεγχο πάνω στη δουλειά τους αλλά και εκείνη τη δυνατότητα για τα μεγάλα όχι. Αντί να δημιουργούν την εργασία τους σε μεγάλο βαθμό τη διεκπεραιώνουν. Ταυτόχρονα σε μια περίοδο που οι γραμμές που τέμνουν τις κοινωνίες μας γίνονται τόσο ορατές, ο Τύπος διαρρηγνύει βίαια τους οποιουσδήποτε δεσμούς με την κοινωνία και προσδένεται όλο και πιο σφιχτά στο άρμα της εξουσίας. Αναπόφευκτα μοιράζεται το ίδιο πεπρωμένο, δηλαδή τον κίνδυνο να βουλιάξει μαζί της.

  Το πιο κρίσιμο βέβαια με όσα βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε είναι ότι αυτά δε μας εκπλήσσουν. Η πρόδηλη χυδαιότητα και υποκρισία εμπεδώνονται σταδιακά. Συνηθίζουμε να ακούμε τον καιρό από την Πετρούλα, να ανεχόμαστε όσους συγκροτούσαν τα pay roll της Siemens να μας ζητούν θυσίες, να θεωρούμε δεδομένη τη θέση της απεργίας στα μονόστηλα των εσωτερικών φύλλων. Αυτό το φλερτ με την αποχαύνωση είναι αρκετά ελκυστικό. Στο αναμορφωτήριο του ΔΝΤ όμως το να αρνείσαι, να αποστρέφεσαι, να ανατριχιάζεις είναι ριζοσπαστικό. Συνιστά πράξη αντίστασης στη χειραγώγηση και τη μοιρολατρία. Ίσως να αποτελεί και προϋπόθεση, ώστε αυτή φούσκα, να σκάσει «μ' ένα κρότο και όχι μ’ ένα λυγμό». Γι’ αυτό αφού δεν υπάρχει αυτός ο οίκος αξιολόγησης, να τον εφεύρουμε. Ας είναι έστω η συνείδηση μας.

  
  

  εφημερίδα Η ΑΥΓΗ : Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/09/2010

  [www.avgi.gr]

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 22.08.2010
• 11:40

  Ερωτήματα για την επόμενη μέρα της "Ελευθεροτυπίας"

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Σε μια αυτοτροφοδοτούμενη κρίση έχει εισέλθει εδώ και καιρό η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία”. Όχι μόνο όσοι παρακολουθούν από απόσταση τις εξελίξεις αλλά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι προσπαθούν πλέον να αποκρυπτογραφήσουν τις "ανατρεπτικές" κινήσεις της Μάνιας Τεγοπούλου. Και αν αυτό φαντάζει δύσκολο, ιδιαίτερα για τους δημοσιογράφους της κάποτε "εφημερίδας των συντακτών" στόχος είναι (ή θα 'πρεπε να είναι) να προλάβουν τα χειρότερα, καθώς τα κάθε είδους σενάρια που διακινούνται για το μέλλον της επιχείρησης πυροδοτούν την ανασφάλεια για τις συνθήκες δουλειάς και τις θέσεις εργασίας. Το τελευταίο επεισόδιο περιελάμβανε την απόλυση του διευθυντή σύνταξης Σήφη Πολυμίλη και την απομάκρυνση του εκδότη (και προέδρου του Δ.Σ. της εταιρείας) Θανάση Τεγόπουλου, αλλά και της οικονομικής διευθύντριας Αγλαΐας Σκλάβη, που ήταν προσωπική επιλογή της συνιδιοκτήτριας, μετά τον θάνατο του πατέρα της, Κίτσου Τεγόπουλου.Στις δύο συνελεύσεις των συντακτών την τελευταία εβδομάδα βγήκαν στην επιφάνεια οι συστηματικές και σχεδόν καθημερινές παρεμβάσεις της Μάνιας το τελευταίο διάστημα, που με τηλεφωνήματά της τις μεταμεσονύκτιες ώρες προσπαθούσε να μπλοκάρει την εκτύπωση και τη διανομή της εφημερίδας! Πολλοί αντιλαμβάνονται ότι η απομάκρυνση ιδιαίτερα του Θανάση Τεγόπουλου στερεί από το "όχημα" της "Ελευθεροτυπίας" τα απολύτως απαραίτητα "αμορτισέρ" και "φρένα".

  Όπως επισημαίνεται και στην ανακοίνωση της "Συσπείρωσης Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος", "είναι άχαρο και αναποτελεσματικό να επιχειρήσει κανείς να ανακαλύψει τα 'πραγματικά ελατήρια' πίσω από τέτοιου είδους σπασμωδικές ενέργειες. Δεν έχει καμιά σημασία να ψάξει κανείς 'τι έχει στο μυαλό της' η εκ των ιδιοκτητών της 'Ε'. Ελάχιστη αξία έχουν και οι 'επιχειρηματικές' ή 'ψυχολογικές' ερμηνείες που δίνονται σ’ αυτή την επίδειξη αυταρχισμού. Εκείνο που έχει σημασία είναι να κατανοήσουμε ότι με τις κινήσεις αυτές διαμορφώνεται ένα εφιαλτικό περιβάλλον στην εφημερίδα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν υπόδειγμα ισορροπημένων σχέσεων μεταξύ εκδότη, συντακτών και διευθυντικών στελεχών".

  Μια εφημερίδα δεν είναι μια οποιαδήποτε ιδιωτική επιχείρηση: Στις πρόσφατες συνελεύσεις των συντακτών, παρά τις αποκλίσεις ερμηνείας των προβλημάτων, αλλά και τις πολιτικές ή προσωπικές αποχρώσεις, "βγήκε" αυθόρμητα από τους περισσότερους ένα "δεν πάει άλλο", "δεν μπορεί να δουλέψει κανείς με τέτοιες συνθήκες". Μίλησαν πολλοί συντάκτες που συνήθως αποφεύγουν ακόμη και να πάρουν μέρος σε συνελεύσεις.

  "Στο φόντο" βρίσκεται το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα της εφημερίδας, που δεν καλύπτεται από το πρόσφατο δάνειο από την Τράπεζα Πειραιώς, ύψους 25 εκατ. ευρώ. Τα συσσωρευμένα χρέη, η πτώση της διαφήμισης και οι συνέπειες της οικονομικής κρίσης δεν αντιμετωπίζονται με τις συνταξιοδοτήσεις, τις περικοπές των ενθέτων και την απομάκρυνση των συνεργατών. Ταυτόχρονα, παρά τις ζημιές που εμφανίζει η "Χ.Κ. Τεγόπουλος", οι ιδιοκτήτριες "τραβούν" τα τελευταία χρόνια ποσά της τάξης των εκατομμυρίων ευρώ για αμοιβές μελών διοικητικού συμβουλίου, επίπεδο "αμοιβής" που σπάνια συναντάς σε κερδοφόρες επιχειρήσεις της αγοράς. Επιπλέον, τα δύο τελευταία χρόνια η "Χ.Κ. Τεγόπουλος" κάλυψε και τα σημαντικά χρέη της θυγατρικής Planatech, που κατασκευάζει φουσκωτά σκάφη (η οικονομική διευθύντρια φαίνεται να διαφώνησε με την τελευταία απόφαση, και αυτός ήταν μάλλον ο λόγος της απομάκρυνσής της). Η συμμετοχή Λαυρεντιάδη στο μετοχικό κεφάλαιο με ποσοστό τουλάχιστον 10% είναι ένας ακόμη γρίφος στο παζλ της "Ελευθεροτυπίας", καθώς στην τελευταία γενική συνέλευση των μετόχων το ποσοστό του δεν εκπροσωπήθηκε καν.

  Στο ψήφισμα που εγκρίθηκε και δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στην εφημερίδα, χωρίς απάντηση από την πλευρά της ιδιοκτησίας μέχρι στιγμής, οι συντάκτες χαρακτηρίζουν "άδικη και ανεξήγητη" την απόλυση του Σήφη Πολυμίλη και ζητούν την ανάκλησή της. Αναφέρουν συγκεκριμένα: "Ζητούμε από την ιδιοκτησία της εφημερίδας να μην παρεμβαίνει στη δημοσιογραφική λειτουργία ερήμην της διεύθυνσης και της βούλησης των εργαζομένων και να επαναφέρει στον εργασιακό μας χώρο την ομαλότητα και το αίσθημα της ασφάλειας, που έχουν κλονιστεί.

  Ζητούμε από τη διεύθυνση να ασκήσει τα δικαιώματά της, διαφυλάσσοντας τη δημοσιογραφική δεοντολογία και λειτουργία της εφημερίδας και την αξιοπρέπεια των εργαζομένων.

  Θεωρούμε ότι υπάρχουν όρια ανάμεσα στην ιδιοκτησία και στο συντακτικό - δημοσιογραφικό έργο. Ζητούμε από την ιδιοκτησία να σεβαστεί όσα το ψήφισμα περιέχει και να πάρει θέση το επόμενο διάστημα.

  Διατηρούμε το δικαίωμά μας να αντιδράσουμε με δυναμικό τρόπο και σε συνεννόηση με το συνδικαλιστικό μας σωματείο σε οποιαδήποτε απόπειρα μελλοντικής παραβίασης των παραπάνω". Και η προειδοποίηση αυτή διατυπώνεται για πρώτη φορά από τους συντάκτες της "Ελευθεροτυπίας".

  Παν. Τρικαλινός

  *εφημ. "Η ΑΥΓΗ" Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/08/2010

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 16.08.2010
• 16:55

  Παραδοσιακή τυπογραφία και νέα τεχνολογία

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Παρατηρήσεις και σχόλια ενός τυπογράφου
  
  Από τον Αιμίλιο Καλιακάτσο*
  Δεν προτίθεμαι να ιστορήσω την ιστορία της τυπογραφίας και των εκδόσεων - πράγματα άλλωστε γνωστά και ειπωμένα. Το λήμμα της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας παραμένει -για όποιον το θέλει- έγκυρο και ευσύνοπτο. Το βιβλίο δε του τυπογράφου Νίκου Σκιαδά Το Χρονικό της ελληνικής τυπογραφίας, σε 3 τόμους, εκδόσεις Gutenberg, περιμένει χρόνια τώρα τον ιστορικό Χρήστο Λούκο για να συμπληρωθεί. Αμποτε!
  Το θέμα μου, λοιπόν, είναι αν χρειάζεται και σε ποιους η γνώση της παραδοσιακής τυπογραφίας στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών.
  
  * Πριν από πολλά χρόνια -30 και βάλε- η πολυεθνική εταιρεία υπολογιστών και προγραμμάτων APPLE με κάλεσε -καλοπληρώνοντάς με- να συνεργαστώ με τους τεχνικούς-προγραμματιστές της για τον σχεδιασμό ελληνικών γραμματοσειρών και τη δημιουργία εκδοτικού προγράμματος. Δίπλα δίπλα, μπροστά στον υπολογιστή, μετέφερα την εμπειρία μου από την πολύχρονη ήδη θητεία μου σε μερικά από τα πιο φημισμένα τυπογραφεία της Αθήνας (Αφοί Ταρουσόπουλοι, Μυρτίδηδες, φράου Γερτρούδη Χρήστου, Κωνσταντινίδης-Μιχαλάς, Αφοί Ρόδη κ.ά.). Καθώς μάλιστα δεν είχε, διά του γνωστού νόμου Ράλλη, καθιερωθεί ακόμη το μονοτονικό, τα προβλήματα συντονισμού του λογισμικού ξένων γλωσσών με το τελείως διαφορετικό ελληνικό πολυτονικό απαιτούσαν, τόσο για τη δημιουργία του προγράμματος και των γραμματοσειρών όσο και για τη μετέπειτα χρήση τους στην παραγωγή, εξειδίκευση και εντέλει αναρίθμητες εργατοώρες. Η πίεση προς την πολιτική ηγεσία από τις εταιρείες των υπολογιστών και, κυρίως, των εκδοτικών συγκροτημάτων του Τύπου συνέτειναν, λίγο αργότερα, στην αφαίρεση των ενοχλητικών και χρονοβόρων πνευμάτων και τόνων. Ο πολυετής αγώνας λογίων και κομμάτων της Αριστεράς δικαιώθηκε με τόσο απλό και αποτελεσματικό τρόπο. Ποιος θα το φανταζόταν!
  Με τις γενναίες αυτές εκπτώσεις τα πράγματα γίνονταν πλέον ταχύτατα και πολύ φτηνότερα. Εκτός τούτου η μείωση -αν όχι ελαχιστοποίηση- του χρόνου και του κόστους μαθητείας παρείχε, με λίγες ώρες κατάρτιση, στον καθένα τη δυνατότητα να κατασκευάζει ένα βιβλίο. Χάθηκε έτσι το βασικό στοιχείο της παράδοσης: η μαθητεία. Η ένταξη δηλαδή του καινούριου στην αλυσίδα του παλιού. Με τρόπο αναίμακτο σπάσαμε τις αλυσίδες, και όχι μόνο στην τυπογραφία. Μία ακόμη θριαμβευτική νίκη της μαζικής δημοκρατίας. Ομως έτσι προέκυψε το πρόβλημα σε αρκετούς παραδοσιακούς τυπογράφους (Ζουμαδάκη, Λένη, Αποστολόπουλο κ.τ.λ.), -και δικό μου, άλλωστε, όχι σε ποιον θα κληροδοτήσουμε τα παμπάλαια εργαλεία μας (κάσες, μέταλλα, πρέσες, πιεστήρια, μάρμαρα, και τα παρόμοια) -ούτε δωρεάν δεν τα δεχόταν κανείς-, αλλά που η γνώση και η εμπειρία μάς ήταν πια παντελώς άχρηστες. Τι μας χρειάζεται τώρα το μεταλλικό στιγμόμετρο (μία στιγμή ισοδυναμεί με 0,376 του χιλιοστού) όταν έχουμε το πλαστικό εκατοστόμετρο; Το τετράγωνο της αρμονίας και η χρυσή τομή, κανόνες απαραίτητοι για τον σχεδιασμό βιβλίων και εντύπων, είναι εντελώς παρωχημένα, άσε που δημιουργούν στην εποχή της ευκολίας δυσκολίες και απαιτούν και ξόδεμα φαιάς ουσίας.
  Παλαιότερα, όλο και κάποιος θα βρισκόταν (εκδότης, επιμελητής, διορθωτής, μακετίστας) που θα μας συμβουλευόταν για κάτι. Με τον Φίλιππο Βλάχο των περίπυστων «Κειμένων» και τον Λάζαρο Γεωργιάδη της περίκομψης «Λέσχης» του μαστορέψαμε, αλληλοβοηθούμενοι, μερικά από τα ωραιότερα βιβλία της ελληνικής τυπογραφικής καλλιτεχνίας. Και να προστρέχουμε, συχνά-πυκνά, και στα θρυλικά πρόσωπα της συντεχνίας μας, που αγόγγυστα μας συνέδραμαν πολλαπλώς: Παναγιώτη Μέρμηγκα, Κώστα Κουλουφάκο, Νάσο Δετζώρτζη, Λούλη Κάσδαγλη, Ανδρέα Γανιάρη... (σταματώ για να μη μακρύνω κι άλλο τον κατάλογο). Με τη σημερινή ευκαιρία της παρουσίας μου εδώ, ας αποτελεί η αναφορά αυτή μικρό μνημόσυνο στη μνήμη τους, για να μην ξεχνάμε τι οφείλουμε και σε ποιους.
  Αυτά, βεβαίως, τότε - στη δεκαετία του '80. Σήμερα;
  Πριν από λίγους μήνες μού τηλεφώνησε η Διονυσία Διδασκάλου των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης για το ποια είναι η σωστή φορά των γραμμάτων στη ράχη των βιβλίων. Από πάνω προς τα κάτω ή το αντίστροφο; Της εξήγησα πώς έχουν τα πράγματα από την εποχή των χειρόγραφων βιβλίων-κωδίκων μέχρι την εφεύρεση της τυπογραφίας, τι έκαναν στους αιώνες που ακολούθησαν και τι γίνεται σήμερα διεθνώς επ' αυτού.
  Με τον νέστορα των γραμμάτων μας Στυλιανό Αλεξίου έχουμε εδώ και πολλά χρόνια αγαστή συνεργασία. Γόνος οικογένειας τυπογράφων-εκδοτών κατανοεί επακριβώς τα προβλήματα τόσο της παλαιάς όσο και της νέας τεχνολογίας. Κατά την έκδοση του Κρητικού Πολέμου του Μαρίνου Τζάνε Μπουνιαλή προέκυψε δυσεπίλυτο πρόβλημα. Υπήρχε αρχικά ένα και μοναδικό αντίτυπο του βιβλίου, από την έκδοση του 1681, στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη. Από αυτό το αντίτυπο έχουν γίνει και οι νεότερες εκδόσεις, του αρχιμανδρίτη Αγαθάγγελου Ξηρουχάκη (1908) και του λογοτέχνη Ανδρέα Νενεδάκη (1979). Με τη συνδρομή του τότε διευθυντή του Ελληνικού Ινστιτούτου της Βενετίας Νίκου Παναγιωτάκη, καθώς και του ιστορικού-ερευνητή Κώστα Τσικνάκη εντοπίστηκαν και δύο ακόμη αντίτυπα της αρχικής πρώτης και μοναδικής έκδοσης. Διαπιστώθηκε, μετ' εκπλήξεως, από τη σύγκρισή τους, ότι από αντίτυπο σε αντίτυπο υπήρχαν διαφορετικές γραφές, διορθώσεις ή λάθη σε ορισμένες σελίδες, αλλαγμένοι μεσότιτλοι και άλλα παρόμοια. Διατύπωσα πειστική εξήγηση, λόγω της μαθητείας μου ως τυπογράφου το 1958 σε τυπογραφείο της Πρέβεζας. Το τυπογραφείο αυτό το μετέφερε ο ιδιοκτήτης του Ντίνος Δελαπόρτας από τη Λευκάδα. Ηταν το μαγαζί του προπάππου του. Τίνος ήταν πριν και πώς συγκροτήθηκε, άγνωστον. Στο εν λόγω επαρχιακό «πρωτόγονο» τυπογραφείο η στοιχειοθεσία γινόταν με το χέρι γράμμα-γράμμα και η εκτύπωση σε πρέσα-πιεστήριο του 1650. Το κομψοτέχνημα αυτό μηχάνημα το είδαμε αρκετά χρόνια αργότερα (1978) στην είσοδο χλιδάτου ξενοδοχείου της Πρέβεζας, ως διακοσμητικό, αξιοπερίεργο αντικείμενο. Εκτοτε χάθηκαν τα ίχνη του. Πιθανώς πουλήθηκε για παλιοσίδερα. Εκεί, λοιπόν, γινόταν η τυπογραφία προσίδια με εκείνην της Βενετίας του 17ου-18ου αιώνα. Λίγες οι κάσες, φθαρμένα πολλά στοιχεία -κυρίως τα κεφαλαία-, δύσκολη και χρονοβόρα η προμήθεια χαρτιού από το Αίγιο, την Πάτρα ή την Αθήνα (συνήθως με το πλοίο).
  Οντας κοινωνός αυτής της εμπειρίας προσέφερα, επίσης, την ενδεδειγμένη εξήγηση στον καθηγητή Στέφανο Κακλαμάνη για τη συχνότητα των λαθών σε βενετική έκδοση της Θησηίδος. Προετοίμαζε επανέκδοση της εισαγωγής και μερικών κεφαλαίων της και συνέταξε προς τούτοις κατάλογο λαθών. Εντοπίσαμε εύκολα τα τυπογραφικά σφάλματα όταν του σχεδίασα και του έδειξα την τυπογραφική κάσα. Ιδια και απαράλλακτη από τα χρόνια του Γουτεμβέργιου. Ετσι πολλές λέξεις αντί του α είχαν ο, του ρ, π, του μ, υ, κ.ο.κ. Η κλίση της κάσας κατά 35ο και η διάταξη των «σπιτόπουλων» (θηκών) έκαναν φανερή την αιτία των περισσότερων τυπογραφικών λαθών.
  Θα μπορούσα να αναφερθώ σε πλείστες όσες τέτοιες περιπτώσεις, όπου η γνώση της παραδοσιακής τυπογραφίας μπορεί να φανεί χρήσιμη στους μελετητές, όταν μάλιστα η πρώτη έντυπη έκδοση υπέχει τη θέση του χαμένου χειρογράφου του συγγραφέα.
  Μάθημα Βιβλιολογίας, απ' όσο γνωρίζω, δεν υπάρχει σε καμία Φιλοσοφική Σχολή ή τα συναφή ΤΕΙ, και οι λίγοι ζωντανοί ακόμη τυπογράφοι θα μπορούσαν να αποδειχθούν αρκετά χρήσιμοι. Ο ιστορικός του βιβλίου Κώστας Στάικος πολλά θα έμαθε (φαίνεται εν τοις πράγμασι, άλλωστε) απ' τη συνεργασία του με τον λαμπρό τότε συνάδελφο Χρίστο Μανουσαρίδη. Πολλά επίσης θα είχαν καλοδιατυπωθεί αν συγγραφείς και μεταφραστές βιβλίων για την ιστορία και την αισθητική του εντύπου προσέτρεχαν και στους τυπογράφους. Ετσι δεν θα διαβάζαμε για «ορφανές» και «χήρες» αράδες, ιτάλικ γραφή, κενά διαστήματα, κορυφές σελίδων και φορμάτ, αλλά θα χρησιμοποιούσαμε την ορολογία με την οποία αιώνες τώρα επιμελητές-διορθωτές-τυπογράφοι συνεννοούνταν θαυμάσια, με σαφήνεια, ακρίβεια και αποτελεσματικότητα.
  Τα πέντε τελευταία χρόνια, για λόγους ανεξάρτητους της διάθεσής μας, μαστορεύουμε τα βιβλία μας με υπολογιστή, τυπωμένα στην όφσετ, και βιβλιοδετημένα όχι, βέβαια, στη θερμοκολλητική αλλά με «ατλακόλ» στο χέρι. Μεταφέραμε αποθησαυρισμένη πείρα 500 και πλέον χρόνων (το πρώτο καθ' ολοκληρίαν ελληνικό βιβλίο τυπώθηκε το 1476), σε εργαλεία σύγχρονα, με άπειρες δυνατότητες. Δυνατότητες που δεν τις είχε ούτε κατά διάνοια η παλαιά τέχνη του βιβλίου. Κερδίσαμε πολλά, αλλά και με κάποιο τίμημα. Η σημαντικότερη απώλεια είναι η χαμένη αναγλυφικότητα της σελίδας, λόγω της πίεσης της εκτύπωσης με τον παραδοσιακό τρόπο στο πιεστήριο. Τα λεπταίσθητα χέρια και τα εξασκημένα μάτια το διακρίνουν. Διορθώσαμε, φτιάχνοντας χιλιάδες ζεύγη γραμμάτων, τις υπάρχουσες γραμματοσειρές, βρήκαμε τις σωστές αναλογίες ελληνικών και ξενόγλωσσων στοιχείων, χρησιμοποιούμε (διότι το γνωρίζουμε) για λογοτεχνικά κείμενα τα διπλά διαφορετικά σύμφωνα της αρχής και της μέσης στις λέξεις που τα έχουν, στενέψαμε και πλατύναμε τις παύλες, ούτως ώστε να έχουμε τέσσερα διακριτά μεγέθη για την ανάλογη και σύμφωνη με τη γραμματική χρήση (συνέχεια-ενωτική, μεσαία παύλα, μεγαλύτερη για τις παρενθετικές προτάσεις και ακόμη μεγαλύτερη για τους διαλόγους) και, μεταξύ άλλων αναλόγων, σχεδιάζουμε για το εγγύς μέλλον δική μας, αποκλειστική, καλοσχεδιασμένη γραμματοσειρά.
  
  Πιστεύω, με τα εν τάχει λεχθέντα, να έγινε κάπως αντιληπτό αν και σε ποιους χρειάζεται η γνώση της παραδοσιακής τυπογραφίας. Εχουμε δημιουργήσει έναν μικρό, σκληρό πυρήνα ανθρώπων που αυτά τα αισθάνονται και πορευόμαστε με αισιοδοξία ακάθεκτοι προς τα πίσω. Η Ανθή, ο Θοδωρής και ο εκλεκτός μουσικολόγος -και όχι μόνον- Νίκος Διονυσόπουλος, με τις άκρως καλαίσθητες τυπογραφικά εκδόσεις του, ασκούνται, προπονούμενοι μαζί και στο ίδιο γήπεδο, στη σκυταλοδρομία, ούτως ώστε να μην κυριαρχήσει και εδώ το εθνικό μας σπορ: η σκυταλοδρομία του ενός.
  
  *Τυπογράφος-εκδότης *από την εφημ. "Ελευθεροτυπία" Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 13 Αυγούστου 2010
  * * *
  Σε ιδιόρρυθμο περιθώριο τα λογοτεχνικά περιοδικά
  «Είμαι απαισιόδοξος. Τα λογοτεχνικά περιοδικά είναι έντυπα που το σύστημα απλώς τα ανέχεται».
  
  Η πεσιμιστική, ωστόσο ρεαλιστικότατη, αυτή διαπίστωση του διευθυντή του περιοδικού «Νέα Εστία» Σταύρου Ζουμπουλάκη, φάνηκε να βρίσκει τους περισσότερους συνομιλητές του σύμφωνους, τη Δευτέρα το βράδυ, στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, όπου πραγματοποιήθηκε συζήτηση με θέμα «Λογοτεχνικά Περιοδικά στην αυγή του 21ου αιώνα: Πόσο και πώς παρεμβαίνουν τα λογοτεχνικά περιοδικά του 2002 στο σύγχρονο λογοτεχνικό τοπίο».
  
  Αυτήν τη διαπίστωση, εξάλλου, ήλθε να πιστοποιήσει με τον ευγλωττότερο τρόπο η απουσία από την εκδήλωση λογοτεχνών, εκδοτών λογοτεχνικών περιοδικών, εκδοτών εν γένει, δημοσιογράφων αλλά και αναγνωστών.
  **Βεβαίως, απ' τους λοιπούς εισηγητές μπορεί σαφώς να διαφοροποιήθηκε ο ποιητής και εκδότης του περιοδικού «Η Λέξη» Αντώνης Φωστιέρης, εντούτοις το αδιέξοδο στην υπόθεση της έκδοσης λογοτεχνικών περιοδικών αποδόθηκε, σκιαγραφήθηκε απ' όλους τους συμμετάσχοντες, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου του ΕΚΕΒΙ, Χρήστου Λάζου, και επαναληπτικά και με μελανά χρώματα.
  Απουσία λογοτεχνικών, αισθητικών ρευμάτων, τάσεων, σχολών. Απουσία, απαξίωση των ιδεών, «καπέλωμα» από το μάρκετινγκ και τα ΜΜΕ, είναι, λοιπόν, συνοπτικά το πλαίσιο, σύμφωνα με άπαντες τους ομιλητές, εντός του οποίου ασφυκτιούν τα εν λόγω περιοδικά. Κοντά σε αυτά, η γραφειοκρατικοποίηση των διανοουμένων, η επαγγελματοποίηση των συγγραφέων, σύμφωνα με τον Σ. Ζουμπουλάκη, συντείνουν στη δυσχερή κατάστασή τους, αλλά και στην επίσης αποκαρδιωτική παρατήρησή του: «Παλιότερα στα τρένα έβλεπες φοιτητές να διαβάζουν το "Αντί" ή τον "Πολίτη". Τώρα οι νέοι διαβάζουν μόνο αθλητικές εφημερίδες και περιοδικά life style».
  «Στόχος του λογοτεχνικού περιοδικού είναι να παρέμβει ευρύτερα στην κοινωνία. Στόχος του πρέπει να είναι ο αναγνώστης έξω από τη συντεχνία», τόνισε ο Α. Φωστιέρης, ο πιο αισιόδοξος της «παρέας», κατά τον οποίο «οι αριθμοί δείχνουν ότι τα λογοτεχνικά περιοδικά ποσοτικά βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση σε σύγκριση με άλλες εποχές». «Παλιά ήταν υπόθεση της συντεχνίας», κατέληξε.
  
  **«Κρίνοντας από την αποψινή προσέλευση, διαπιστώνω ότι η συζήτησή μας δεν έχει νόημα. Φαίνεται δεν αφορά σχεδόν κανέναν. Θα έλεγα ότι τα λογοτεχνικά περιοδικά βρίσκονται σε ένα ιδιόρρυθμο περιθώριο. Ο μόνος ρόλος που τους απομένει είναι ένας ρόλος κριτικός, παρεμβατικός. Μια θέση αναχώματος στην πλημμυρίδα που ζούμε», υπογράμμισε ο εκδότης, διευθυντής του εκ Θεσσαλονίκης περιοδικού «Εντευκτήριο», Γιώργος Κορδομενίδης.
  
  **Ο απαισιόδοξος τίτλος της εισήγησης του ποιητή και μέλους της συντακτικής επιτροπής του Κερκυραίου «Πόρφυρα» Σωτήρη Τριβιζά, επίσης δεν άφηνε περιθώρια παρερμηνειών: «Λογοτεχνικά Περιοδικά: το τέρμα μιας διαδρομής!».
  
  Το ζητούμενο, επομένως, είναι ένα: πώς το τέρμα μιας γόνιμης, περιπετειώδους πορείας θα αποτελέσει την αρχή μιας νέας διαδρομής, με ευρύτερα ερείσματα στην κοινωνία...
  
  Ολα αυτά, σε μια συζήτηση, ας σημειωθεί, η οποία εντάσσεται στον κύκλο εκδηλώσεων του ΕΚΕΒΙ «Λογοπαίγνια». Μία καθ' όλα φιλότιμη πρωτοβουλία, που ωστόσο όλα δείχνουν, από την ισχνότατη προσέλευση, ότι δεν αφορά και πολλούς.
  
  
  ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ
  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/01/2002
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 13.08.2010
• 12:26

  Έφυγε ο δημοσιογράφος Γιώργος Μανιατάκος

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Πέθανε πλήρης ημερών, στα 96 του χρόνια, ο παλαίμαχος δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Μανιατάκος.
  Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ με θλίψη ανακοινώνει το θάνατο του παλαίμαχου δημοσιογράφου Γιώργου Μανιατάκου ,ο οποίος «έφυγε» σήμερα πλήρης ημερών σε ηλικία 96 ετών.
  Ο Γιώργος Μανιατάκος γεννήθηκε στη Λεμονιά Λακωνίας το 1914. Αφού ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γύθειο, γράφτηκε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Αγγλική φιλολογία. Η δημοσιογραφία, όμως, ήταν αυτή που τον κέρδισε κι έτσι ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία το 1935 από την εφημερίδα «Μέλλον». Στη συνέχεια εργάστηκε στις εφημερίδες «Πρωινός Τύπος», «Πρωΐα» και από το 1944 έως και τη συνταξιοδότησή του το 1977 στα «Νέα» και το «Βήμα», όπου διετέλεσε αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης. Επίσης για πολλά χρόνια εργάστηκε ως πολιτικός χρονογράφος στην εφημερίδα «Μακεδονία».
  Ο Γιώργος Μανιατάκος εκτός από την δημοσιογραφική του σταδιοδρομία είχε και πλούσιο συγγραφικό έργο. Έγραψε και δημοσίευσε έντεκα μυθιστορήματα, μία ποιητική συλλογή και πολλές μεταφράσεις ξένων έργων. Ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.
  Ο Γιώργος Μανιατάκος υπήρξε ένας διακεκριμένος δημοσιογράφος, αλλά και ένας σεμνός και σπουδαίος άνθρωπος. Υπηρέτησε με συναίσθημα ευθύνης την ελληνική δημοσιογραφία και ήταν ένας ακόμη από την παλιά καλή γενιά δημοσιογράφων, που άφησε παρακαταθήκη για τους νεότερους τη συνέπεια, την τήρηση της δεοντολογίας και την ενασχόληση με τη δημοσιογραφία όχι ως βιοπορισμό αλλά ως λειτούργημα υψηλής ευθύνης και πνευματικού έργου.
  Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ εκφράζει στους οικείους του τα ειλικρινή του συλλυπητήρια και αποχαιρετά έναν έντιμο και άξιο συνάδελφο που τίμησε την ελληνική δημοσιογραφία.
  Η κηδεία του Γιώργου Μανιατάκου έγινε τη Δευτέρα, 26 Ιουλίου 2010, στις 2.30 μ.μ. από τον Ι.Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 11.08.2010
• 13:08

  "Αδυνατώ, πλέον, να εκδώσω την εφημερίδα. Όλα τα χρήματά μου, ακόμη και τη σύνταξή μου τα διέθετα για την έκδοσή της και μόνο...

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Θεσσαλονίκη-Έκλεισε, μετά από σαράντα χρόνια, η εφημερίδα "Ο Ελληνισμός της Αμερικής"

  5 Αυγούστου 2010 (12:05 UTC+2)

  

  Κυκλοφόρησε, πριν από τέσσερεις δεκαετίες, ως "Δωδεκάνησος", ενώ το 1975 μετονομάστηκε σε "Ελληνισμός της Αμερικής". Πρόκειται για την μηνιαία εφημερίδα του καταγόμενου από τη Κω δρα Κωνσταντίνου Τσιρπανλή, ο οποίος ζει στη Φιλαδέλφεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

  Μιλώντας στον "Εθνικό Κήρυκα", ο 75χρονος δρ. Τσιρπανλής εξέφρασε τη θλίψη του για το γεγονός και εξήγησε ότι η απόφαση ελήφθη με πολύ πόνο. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η κατάσταση της υγείας του και τα οικονομικά του, λόγους για τους οποίους τα δύο τελευταία χρόνια η εφημερίδα έβγαινε κάθε δίμηνο.

  "Αδυνατώ, πλέον, να εκδώσω την εφημερίδα. Όλα τα χρήματά μου, ακόμη και τη σύνταξή μου τα διέθετα για την έκδοσή της και μόνο. Ήμουν και παραμένω αγωνιστής. Όλη μου την ζωή αγωνίστηκα για την Ομογένεια της Αμερικής, για τη διατήρηση και καλλιέργεια της γλώσσας μας και για να πολεμήσω τον ανθελληνισμό και την αφομοίωση", πρόσθεσε συγκινημένος ο δρ. Τσιρπανλής.

  Η κυκλοφορία της εφημερίδας τα τελευταία χρόνια κυμαίνονταν στα περίπου 500 φύλλα και διανέμονταν δωρεάν στα ελληνικά καταστήματα και επιχειρήσεις, ενώ αρκετά φύλλα αποστέλλονταν ταχυδρομικώς σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ και στη γενέτειρα. Τα τελευταία χρόνια εκτυπωνόταν στην Αθήνα, στο τυπογραφείο "Επτάλοφος", και αυτό, όπως τόνισε, αύξαινε το κόστος της εφημερίδα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη συσπείρωση των δωδεκανησιακών συλλόγων και στην ενίσχυση της Ομοσπονδίας τους στις ΗΠΑ.

  Ο Κωνσταντίνος Τσιρπανλής γεννήθηκε στο νησί του Ιπποκράτη, απ΄ όπου πήγε στην Αμερική για σπουδές. Πήρε το διδακτορικό του από το πανεπιστήμιο Κολούμπια.

  Το 1964 ίδρυσε την Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (N.Y.U.).

  "Η έδρα ιδρύθηκε επί προεδρίας Μπράουν και νοσταλγώ αυτή την εποχή. Ήταν η πρώτη έδρα που δημιουργήθηκε στην Αμερική", επεσήμανε-μεταξύ άλλων-ο δρ. Τσιρπανλής.

  Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ, με πληροφορίες από τον Εθνικό Κήρυκα

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 06.08.2010
• 11:07

  Τύπος: Χάρη στην Ασία οι εφημερίδες πουλάνε ακόμη...

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/08/2010

  Χάρη στη σταθερή αύξηση του αναγνωστικού κοινού των εφημερίδων στην Ασία και με τη βοήθεια των περιοδικών, οι πωλήσεις των οποίων αυξήθηκαν πέρυσι κατά 2,5%, τα νέα για την παγκόσμια βιομηχανία της έντυπης ενημέρωσης είναι μάλλον καλά, παρά τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, δείχνουν τα στοιχεία που ανακοίνωσε χτες η Παγκόσμια Ένωση Εφημερίδων (WAN).

  

  Η μείωση των παγκόσμιων πωλήσεων αντικατοπτρίζει κυρίως τη συρρίκνωση του αναγνωστικού κοινού στον ανεπτυγμένο κόσμο, όπου τη θέση των εφημερίδων στην ενημέρωση παίρνουν σταδιακά τα ηλεκτρονικά μέσα.

  Σύμφωνα με την WAN, η κάμψη της κυκλοφορίας των εφημερίδων πέρυσι ύπηρξε μικρή συγκριτικά με την οικονομική κρίση, ενώ ο αντίκτυπος της διεθνούς ύφεσης στα έσοδα των εφημερίδων από τη διαφήμιση φαίνεται πως αμβλύνεται.

  Το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή 1,7 δισεκατομμύρια άνθρωποι, διαβάζει εφημερίδες κάθε ημέρα, αναφέρει η ετήσια έκθεση της WAN. Αν σε αυτόν τον αριθμό προστεθούν και οι μη καθημερινοί τίτλοι, τότε το 37% του παγκόσμιου πληθυσμού διαβάζει καθημερινά μία εφημερίδα.

  Τον τελευταίο χρόνο, η παγκόσμια κυκλοφορία εφημερίδων παρουσίασε μικρή πτώση κατά 0,8%, όμως στα προηγούμενα 5 χρόνια οι πωλήσεις αυξήθηκαν σημαντικά κατά 5,7%, κυρίως χάρη στην αύξηση των αναγνωστών στην Ασία. Όπως αναφέρει η έκθεση, στην Ασία εξακολουθεί να σημειώνεται σημαντική αύξηση στις πωλήσεις εφημερίδων, ακόμα και εν μέσω οικονομικής κρίσης, με 1% πέρυσι και 13% τα τελευταία πέντε χρόνια. Η μείωση των παγκόσμιων πωλήσεων αντικατοπτρίζει κυρίως τη συρρίκνωση του αναγνωστικού κοινού στον ανεπτυγμένο κόσμο, όπου τη θέση των εφημερίδων στην ενημέρωση παίρνουν σταδιακά τα ηλεκτρονικά μέσα. Αξίζει να σημειωθεί ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης στις πωλήσεις εφημερίδων την τελευταία πενταετία καταγράφεται στην Αφρική, με ποσοστό 30%, ενώ το ίδιο διάστημα στη Βόρεια Αμερική οι εφημερίδες έχασαν το 10,6% του κοινού τους και στην Ευρώπη το 7,9%.

  Στην Ινδία πωλούνται 110 εκατομμύρια εφημερίδες την ημέρα, ενώ στην Κίνα 100 και στην Ιαπωνία 50 εκατομμύρια. Στην Ευρώπη, η Γερμανία είναι πρώτη σε πωλήσεις εφημερίδων, με 20 εκατομμύρια αντίτυπα καθημερινά. Αν και παγκοσμίως οι πωλήσεις εφημερίδων παραμένουν κατά μέσο όρο σταθερές, αυτές των περιοδικών σημειώνουν σταθερή αύξηση κατά 2,5%.

  Σε ό,τι αφορά τη διαφήμιση, η WAN εμφανίζεται μάλλον αισιόδοξη για την πορεία των εσόδων, εκτιμώντας ότι για το 2010 αναμένεται αύξηση κατά μέσο όρο 3,5%. Πέρυσι τα έσοδα από τις διαφημίσεις είχαν μειωθεί κατά 17% εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Η τηλεόραση παραμένει πάντα το μεγαλύτερο διαφημιστικό μέσο του κόσμου διεκδικώντας ποσοστό 39% από τη διαφημιστική πίτα και ακολουθούν οι εφημερίδες με 24% και το Ίντερνετ με 12%. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της διαφήμισης στο Διαδίκτυο παραμένει "ενσωματωμένο" στις μηχανές αναζήτησης όπου εκεί κυριαρχεί απόλυτα η Google με ποσοστό 65%.

  Όσο για το μέλλον του ημερήσιου Τύπου, η WAN εκτιμά ότι πρέπει να αναζητηθούν νέα οικονομικά μοντέλα, λαμβάνοντας υπόψη ότι η παροχή υπηρεσιών μέσω κινητών τηλεφώνων υπόσχεται περισσότερα απ' ό,τι η "παραδοσιακή" ενημέρωση μέσω Διαδικτύου.

  [www.avgi.gr]

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• 11:03

  Το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης στις πωλήσεις εφημερίδων την τελευταία πενταετία καταγράφεται στη Αφρική...

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  Οι εφημερίδες πουλάνε ακόμη... Ημερομηνία δημοσίευσης: 05/08/2010

  Καλά είναι τα νέα για την παγκόσμια βιομηχανία της έντυπης ενημέρωσης, καθώς οι στατιστικές δείχνουν αύξηση, αν και οριακή, του αναγνωστικού κοινού στην Ασία και άνοδο της κυκλοφορίας των περιοδικών.

  Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε χθες η Παγκόσμια Ένωση Εφημερίδων (WAN), η κάμψη της κυκλοφορίας πέρυσι ύπηρξε μικρή συγκριτικά με το μέγεθος της οικονομικής κρίσης, ενώ ο αντίκτυπος της διεθνούς ύφεσης στα έσοδα των εφημερίδων από τη διαφήμιση αμβλύνεται σταδιακά. Το μεγαλύτερο ποσοστό αύξησης στις πωλήσεις εφημερίδων την τελευταία πενταετία καταγράφεται στη Αφρική με άνοδο 30%, ενώ το ίδιο διάστημα στη Βόρεια Αμερική οι εφημερίδες έχασαν το 10,6% των αναγνωστών τους και στην Ευρώπη το 7,9%.

  http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=559914

  
  

  
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 04.08.2010
• 10:02

  Ενα δολάριο για ολόκληρο «Νewsweek»

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  
  Ετσι έγινε εκδότης ο αμερικανός πολυεκατομμυριούχος Σίντνεϊ Χάρμαν
  ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Ως χθες ο Σίντνεϊ Χάρμαν ήταν γνωστός μόνο στους φανατικούς του ήχου υψηλής πιστότηταςόντας ο ιδρυτής της εταιρείας που παράγει τα διάσημα ηχεία Ηarman Κardon, Ιnfinity και JΒL. Από χθες όμως ο αμερικανός πολυεκατομμυριούχος μπορεί πλέον να αυτοαποκαλείται εκδότης: αγόρασε το ιστορικό όσο και καταχρεωμένο εβδομαδιαίο περιοδικό «Νewsweek» αντί του «δυσθεώρητου» ποσού του... ενός δολαρίου!
  Η πραγματική τιμή στην οποία οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες του, δηλαδή ο όμιλος της Washington Ρost, πούλησαν το «Νewsweek» είναι βεβαίως πολύ υψηλότερη, και έχει να κάνει με την ανάληψη από τον Χάρμαν (μέρους;) του υπέρογκου χρέους του διάσημου αμερικανικού περιοδικού: στην τριετία από το 2007 ως σήμερα, το περιοδικό έχει καταγράψει λειτουργικές ζημιές 44 εκατ. δολαρίων!
  Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που τα «παζάρια» για την πώλησή του κράτησαν τρεις ολόκληρους μήνες: αγοραστές εμφανίστηκαν, όπως φαίνεται, αρκετοί αλλά κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να αναλάβει το τεράστιο χρέος, ούτε να δεσμευτεί ότι θα κρατήσει τους 300 και πλέον δημοσιογράφους και λοιπούς εργαζομένους του. Ο Χάρμαν τελικά κέρδισε την «παρτίδα», υποσχόμενος ότι θα διατηρήσει στο περιοδικό τουλάχιστον 250 εργαζομένους- όρος του συμβολαίου είναι πως όσοι τελικά απολυθούν, θα λάβουν πλήρεις αποζημιώσεις από τον όμιλο της Ρost. Ο πρώτος που θα αποχωρήσει είναι πάντως ο διευθυντής του περιοδικό Τζον Μίτσαμ, ο οποίος ήδη αποχαιρέτησε με δήλωσή του τους υφισταμένους του Ο καλιφορνέζος κροίσος δήλωσε πάντως ότι δεν διαθέτει κάποιο ιδιαίτερο σχέδιο για την «ανάσταση» του προβληματικού περιοδικού: όπως είπε, «το σχέδιο θα προκύψει μόνο του», αφού «το μόνο που μετράει είναι η επιμονή στη σοβαρή, έντυπη δημοσιογραφία, η οποία είμαι πεπεισμένος ότι δεν έχει «ξοφλήσει». Φαίνεται μάλιστα πως το διάσημο περιοδικό είναι το... δώρο γενεθλίων του Χάρμαν στον εαυτό του, αφού σήμερα, την επομένη της συναλλαγής, συμπληρώνει το 92ο έτος της ζωής του! Οταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους τι τον ώθησε να αγοράσει το «Νewsweek», απάντησε με χιούμορ «ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω να σπαταλάω άσκοπα τα νιάτα μου»!
  Το περιοδικό ανανεώθηκε πλήρως πέρυσι, τόσο ως προς τη σελιδοποίηση όσο και ως προς το περιεχόμενο, που εμπλουτίστηκε με περισσότερα σχόλια και αναλύσεις- χωρίς, ωστόσο, επιτυχία. Μάλιστα ειδικοί σε θέματα Τύπου εκτιμούν ότι το «Νewsweek» παραμένει ένα ιδιαίτερα «ακριβό» δημοσιογραφικό προϊόν υψηλού κόστους, ότι θα συνεχίσει να καταγράφει μεγάλες ζημιές τουλάχιστον στο κοντινό μέλλον, και ότι γενικώς θα δυσκολευτεί να προσαρμοστεί και να επιβιώσει στη νέα ψηφιακή εποχή. Ο Σίντνεϊ Χάρμαν όμως, κατά δήλωσή του φανατικός αναγνώστης του περιοδικού από την ίδρυσή του το...1933 (!), φαίνεται πως έχει άλλη γνώμη...Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010 εφημ. ΤΟ ΒΗΜΑ
  Διαβάστε περισσότερα: [www.tovima.gr]
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 20.07.2010
• 10:40

  Αιματοβαμμένες πένες στο κυνήγι της είδησης

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  «Στόχος» οι εκπρόσωποι του Τύπου εδώ και 60 χρόνια
  Χιλιάδες δημοσιογράφοι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο στο κυνήγι της είδησης και της ενημέρωσης, αποδεικνύοντας πως η δημοσιογραφία είναι ένα λειτούργημα για την άσκηση του οποίου απαιτείται θάρρος και αυτοθυσία.
  
  Ο «κύκλος αίματος» για τη δημοσιογραφία στην Ελλάδα άνοιξε πριν από 60 χρόνια, με τις εν ψυχρώ δολοφονίες εκπροσώπων του Τύπου από τα χρόνια του εμφυλίου έως σήμερα, με τη στυγερή εκτέλεση ενός ρεπόρτερ, του Σωκράτη Γκιόλια.
  
  Κώστας Βιδάλης
  Στις 17 Οκτωβρίου του 1945, μεσούντος του εμφυλίου πολέμου, δολοφονείται ο Κώστας Βιδάλης, ο πολιτικός συντάκτης του «Ριζοσπάστη». Ο δημοσιογράφος είχε αποφασίσει να κάνει οδοιπορικό στη Θεσσαλία προκειμένου να καταγράψει τις φρικαλεότητες του «εθνικού στρατού» που κατέφθαναν στα δημοσιογραφικά γραφεία της εποχής. Ο Κώστας Βιδάλης δεν έφτασε ποτέ στον προορισμό του.
  
  Τζορτζ Πολκ
  Στις 16 Μαΐου του 1948, το πτώμα του αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ, απεσταλμένου του ειδησεογραφικού δικτύου CBS, εντοπίζεται να επιπλέει στα νερά του Θερμαϊκού. Το άψυχο σώμα είναι δεμένο χειροπόδαρα.
  Ο Τζορτζ Πολκ είχε μεταβεί στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να κάνει ρεπορτάζ για την κατασπατάληση των χρημάτων της αμερικανικής βοήθειας, από μαυραγορίτες, στελέχη της Χωροφυλακής καθώς και χαμηλόβαθμους αμερικανούς αξιωματούχους.
  Τρεις μήνες αργότερα, η Χωροφυλακή συλλαμβάνει τον δημοσιογράφο της εφημερίδας «Μακεδονία» Γρηγόρη Στακτόπουλο ως φυσικό αυτουργό της δολοφονίας του Πολκ.
  
  Τζώρτζης Αθανασιάδης
  Στις 19 Μαρτίου του 1983, δολοφονείται στο γραφείο του ο εκδότης της εφημερίδας «Βραδυνή» Τζώρτζης Αθανασιάδης. Την ευθύνη αναλαμβάνει η «Οργάνωση Αντιστρατιωτική Πάλη», ωστόσο με προκηρύξεις την επόμενη ημέρα σε δύο εφημερίδες η «Αντιστρατιωτική Πάλη» καταγγέλλει ως «προβοκάτσια» την ανάληψη ευθύνης. Έως σήμερα, η δολοφονία Αθανασιάδη αποτελεί ένα άλυτο μυστήριο.
  
  Νίκος Μομφεράτος
  Στις 21 Φεβρουαρίου 1985, μέλη της 17Ν στήνουν καρτέρι θανάτου στον εκδότη της εφημερίδας «Απογευματινή», Νίκο Μομφεράτο, στη γωνία Βουκουρεστίου και Τσακάλωφ, στο Κολωνάκι. Από τις σφαίρες πέφτει νεκρός και ο οδηγός του Γιώργος Ρουσέτης.
  
  Παύλος Μπακογιάννης
  Στις 26 Σεπτεμβρίου 1989, ο Παύλος Μπακογιάννης δολοφονείται από τη 17Ν στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου, στην Αθήνα, όπου στεγάζεται το γραφείο του. Η δολοφονία του πολιτικού και δημοσιογράφου με την γοητευτική προσωπικότητα συγκλονίζει την κοινή γνώμη.
  Ακόμα και έπειτα από την σύλληψη των μελών της 17Ν, τα κίνητρα και οι συνθήκες της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη δεν έχουν ξεκαθαριστεί επαρκώς.
  
  Σωκράτης Γκιόλιας
  Τα ξημερώματα της 19ης Ιουλίου 2010, ο Σωκράτης Γκιόλιας πέφτει νεκρός από τις σφαίρες αγνώστων, μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας όπου διέμενε με την σύζυγο και το δίχρονο παιδί τους.
  Τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν για την εν ψυχρώ δολοφονία του δημοσιογράφου ανήκουν στην οργάνωση «Σέχτα Επαναστατών», ωστόσο οι Αρχές εξετάζουν το ενδεχόμενο της σύνδεσης της τρομοκρατικής οργάνωσης με κύκλους του κοινού εγκλήματος.
  
  Πηγή: Πρώτο Θέμα
  
  Περισσότερα... »
  
  
• Τρίπολη Αρκαδίας, 10.07.2010
• 19:58

  Τα ΜΜΕ και η κοινωνική εικόνα της ψυχικής ασθένειας

   »  Ο κόσμος της επικοινωνίας-online
  
  Τα ΜΜΕ έχουν πολύ εύστοχα χαρακτηριστεί ως «καθρέφτης» της σύγχρονης κοινωνίας και το περιεχόμενο των μηνυμάτων τους αντανακλά συνήθως τις πεποιθήσεις και τις στάσεις της κοινής γνώμης. Ωστόσο, η καθημερινή εμπειρία επιβεβαιώνει ότι ο καθρέφτης αυτός συχνά γίνεται παραμορφωτικός καθώς τα ΜΜΕ δεν αποδίδουν μόνο το προϊόν εργασίας του δημοσιογράφου.
  Άρθρο της Μαρίνας Οικονόμου, Επίκουρης Καθηγήτριας Ψυχιατρικής
  Η ανάγκη εμπορικότητας της είδησης και ο ανταγωνισμός βάσει των μετρήσεων ακροαματικότητας και της τηλεθέασης επιβάλλουν η επιλογή των θεμάτων, αλλά και η παρουσίασή τους, να γίνεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε συχνά να προβάλλονται η ακρότητα και η υπερβολή.
  
  Ο Ψυχικά Ασθενής στα ΜΜΕ
  Αντανακλώντας το κλασικό στερεότυπο για τον ψυχικά ασθενή και παραμορφώνοντας, έτσι, την επιστημονική αλήθεια για τις πολλαπλές εκφάνσεις της συμπεριφοράς του, η επικρατέστερη σε συχνότητα προσέγγιση του θέματος από τα ΜΜΕ είναι η σύνδεση της ψυχικής ασθένειας με τη βία και την επικινδυνότητα. Η απεικόνιση αυτή διαθέτει ακριβώς εκείνα τα χαρακτηριστικά που την καθιστούν «εγγυημένη συνταγή» για την προσδοκώμενη απήχηση της είδησης. Η ψυχική νόσος είναι μια «θεαματική» νόσος. Με βάση αυτόν τον τρόπο αναπαράστασης της ψυχικής νόσου και ειδικά των σοβαρότερων μορφών της, η λειτουργία των ΜΜΕ φαίνεται να παραπέμπει περισσότερο στην παρομοίωση του «παραμορφωτικού καθρέφτη» και στην παραδοχή ότι τα ΜΜΕ ευθύνονται σε σημαντικό βαθμό για τη διαμόρφωση μιας αρνητικής κοινωνικής εικόνας της ψυχικής ασθένειας και του ψυχικά ασθενή.
  Εκτός όμως από την αναφορά της ψυχικής ασθένειας στο πλαίσιο της βίαιης ή εγκληματικής συμπεριφοράς, το θέμα παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ πάντα με έμφαση σε πτυχές που φέρουν ιδιαίτερα αρνητική φόρτιση. Έτσι, οι αναπαραγόμενες εικόνες της ψυχικής ασθένειας συχνά αναφέρονται στην ευαλωτότητα των ψυχικά ασθενών, τη θυματοποίησή τους, τις αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές, στην εξαθλίωση και τον υποβιβασμό της ποιότητας της ζωής τους ή στις συχνά άθλιες συνθήκες εγκλεισμού τους.
  Η ανθρώπινη δυστυχία επίσης αποτελεί είδηση, «πουλάει». Καθώς η παρουσίαση της ψυχικής ασθένειας, όταν δεν πραγματοποιείται σε πλαίσιο τρομολαγνείας, γίνεται μελόδραμα, η εικόνα του «τρελού» δίνεται με τρόπο που, όταν δεν προκαλεί το φόβο και την απέχθεια, προκαλεί τον οίκτο και τη λύπη. Αυτές οι μελοδραματικές προσεγγίσεις της ψυχικής ασθένειας, καθιστώντας τους ψυχικά ασθενείς αντικείμενα του οίκτου της κοινής γνώμης, ενισχύουν από τη μία μεριά τον «προστατευτισμό» και τις πατερναλιστικές τάσεις της κοινωνίας απέναντί τους, ενώ παράλληλα επιβεβαιώνουν και μέσα από αυτή την οδό την άποψη για τη θεαματικότητα της ψυχικής νόσου.
  Άλλες, πιο θετικές παράμετροι της ασθένειας, που θα μπορούσαν να αναδείξουν ελπιδοφόρες διαστάσεις του θέματος, όπως η βελτίωση των συνθηκών ζωής των χρόνιων ασθενών και οι πιθανότητες ένταξής τους με τη δημιουργία ψυχιατρικών υπηρεσιών στην κοινότητα, η πρόοδος στον τομέα της φαρμακοθεραπευτικής αντιμετώπισης ή το νομικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσονται οι ψυχικά ασθενείς και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους, βλέπουν το φως της δημοσιότητας με απογοητευτικά μικρή συχνότητα. Σπάνια, σχεδόν ποτέ δε δίνεται ο λόγος στους ίδιους τους ψυχικά ασθενείς και στις οικογένειές τους, που θα μπορούσαν να δώσουν στη δημοσιότητα το προσωπικό τους βίωμα για τη νόσο, την καθημερινότητά της, τον αγώνα για μια φυσιολογική ζωή, τις προσπάθειες, τις επιτυχίες ή τις ματαιώσεις τους. Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου η ίδια η πραγματικότητα εφοδιάζει τη δημοσιογραφική ατζέντα με θέματα που θα μπορούσαν να προάγουν μια θετική αντιμετώπιση της ψυχικής ασθένειας από την κοινή γνώμη, κατά κανόνα ο χειρισμός τους είναι τέτοιος, ώστε οι θετικές πτυχές υποβαθμίζονται από τον τρόπο παρουσίασης της είδησης και προβάλλονται οι συνηθισμένες δυσμενείς, στερεοτυπικές όψεις της ψυχικής ασθένειας, ιδίως αυτές της βίας και της επικινδυνότητας.
  Το γεγονός αυτό δεν οφείλεται, βέβαια, σε κάποια συνειδητή «σκευωρία» κατά των ατόμων που πάσχουν από κάποια ψυχική ασθένεια, αλλά στην ανάγκη εμπορικότητας της είδησης. Άλλωστε, μία από τις βασικές δημοσιογραφικές αρχές που καθιστούν μια είδηση «άξια δημοσίευσης» ορίζει ότι, για να έχει απήχηση, πρέπει να ανάγεται εύκολα σε οικείες, προϋπάρχουσες παραστάσεις, που συνήθως είναι στερεοτυπικές, έτσι ώστε να είναι εύληπτη από το δέκτη. Ο σκοπός του εύληπτου της είδησης εξυπηρετείται από τον κατακερματισμό των ειδήσεων σε μεμονωμένα, αυτόνομα συμβάντα, χωρίς την εξέταση των αιτιακών σχέσεων που τις διέπουν, επιτρέποντας έτσι την εύκολη αναγωγή σε στερεότυπα. Ο δράστης ενός στυγερού και αποτρόπαιου εγκλήματος, που η κοινή λογική αδυνατεί να συλλάβει, ή το υποκείμενο οποιουδήποτε άλλου είδους ακραίας πράξης ή στάσης, εύκολα και αβασάνιστα παρουσιάζεται στα ΜΜΕ ως «σχιζοφρενής», ως «μανιακός», «ψυχοπαθής», το λιγότερο «ανισόρροπος». Δημιουργείται έτσι στην κοινή γνώμη η εντύπωση ότι οποιοσδήποτε αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, κάποια στιγμή θα προβεί σε ποινικά κολάσιμες ενέργειες.
  
  Ψυχική ασθένεια και βία
  Η παραπομπή στη βία και την εγκληματικότητα είναι το πιο χαρακτηριστικό πλαίσιο στο οποίο εντοπίζεται η παρουσίαση της ψυχικής ασθένειας στα ΜΜΕ, όπως άλλωστε επιβεβαιώνεται και από την πλούσια διεθνή βιβλιογραφία. Ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ’70, έρευνες στην Αμερική καταγράφουν ότι τα ΜΜΕ σταθερά προβάλλουν την εικόνα του ψυχικά ασθενή σε σύνδεση με την εγκληματικότητα και με τρόπο που αποσκοπεί στον εντυπωσιασμό. Η δραστηριοποίηση ομάδων υπεράσπισης των ατόμων με ψυχικές διαταραχές συνέβαλε σταδιακά στο να μετατοπιστεί το κέντρο βάρους από το έγκλημα στις αιτίες και την αντιμετώπιση της διαταραχής, αλλά, παρ’ όλα αυτά, η επικινδυνότητα του ψυχικά ασθενή παρέμεινε κεντρικός άξονας της προσέγγισης του θέματος.
  
  Μια ανασκόπηση των δελτίων ειδήσεων στη Μ. Βρετανία κατέγραψε ότι τα άτομα με ψυχική ασθένεια σχεδόν πάντα παρουσιάζονταν με αρνητικό τρόπο, ως βίαιοι, φονιάδες ή βιαστές, ή, στην καλύτερη περίπτωση, ως αντικείμενα χλευασμού, ενώ, ως προς το πλαίσιο στο οποίο εντοπίστηκε η κάλυψη του θέματος της ψυχικής ασθένειας, οι αναφορές στη βία υπερτερούσαν έναντι των θετικών προσεγγίσεων σε αναλογία τέσσερα προς ένα.
  
  Η τρομολαγνεία και ο διασυρμός όσων, με τον ένα ή άλλο τρόπο, συνδέονται με την ψυχική ασθένεια φάνηκε να αποτελεί σύνηθες φαινόμενο στα λαϊκά έντυπα. Η πριμοδότηση της παραμέτρου της βίας και της επικινδυνότητας στην ειδησεογραφική κάλυψη του θέματος της ψυχικής ασθένειας επιβεβαιώνεται και από τα ευρήματα έρευνας στη Ιταλία, αλλά και στην Ελλάδα.
  
  Για την ελληνική πραγματικότητα, ο «ψυχοπαθής δολοφόνος», ο «σχιζοφρενής με το πριόνι», ο «μανιακός βιαστής», ο «δράκος», ο «κανίβαλος», είναι μερικοί μόνο από τους πιο στομφώδεις χαρακτηρισμούς που έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς - και κατά κόρον - για την περιγραφή στυγερών εγκλημάτων και αποσκοπούν στη συγκινησιακή διέγερση που προκαλεί η υποτιθέμενη επικινδυνότητα του ψυχικά ασθενή. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί, ακόμα και όταν δεν αναφέρονται ρητά στην αιτιακή σύνδεση της διαταραγμένης ψυχικής υγείας με την εγκληματικότητα, το λιγότερο, την υπονοούν, αναπαράγοντας έτσι τα σχετικά στερεότυπα.
  
  Η παρουσίαση της ψυχικής ασθένειας σε σύνδεση με τη βία και την επικινδυνότητα αποτελεί την προεξάρχουσα αναπαράσταση όχι μόνο στα δελτία ειδήσεων και την ειδησεογραφία γενικότερα, αλλά, σε μεγαλύτερο ακόμα βαθμό ίσως, στα προϊόντα μυθοπλασίας που διακινούνται από τα ΜΜΕ. Η κινηματογραφική παραγωγή, ειδικά οι ταινίες που, λόγω της εμπορικής τους απήχησης, κυρίως προβάλλονται από την τηλεόραση, αλλά και προγράμματα που απευθύνονται σε ένα ευρύ κοινό, «σαπουνόπερες», σειρές «κοινωνικού» περιεχομένου κλπ., επιβεβαιώνουν την προτίμηση των μέσων ενημέρωσης για τη στερεοτυπική απεικόνιση του ψυχικά ασθενή.
  
  Πρέπει, ωστόσο, εδώ, προς χάριν της αντικειμενικότητας, να παραδεχθεί κανείς ότι, κατά τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον και μιλώντας ως επί το πλείστον για το δυτικό κόσμο, αυτού του είδους οι ακραία τρομολαγνικές διατυπώσεις έχουν σε ένα βαθμό υποχωρήσει ή μετριαστεί ως προς τη συχνότητα και την υπερβολή τους, τουλάχιστον στη μερίδα των ΜΜΕ που θέλουν να χαρακτηρίζονται από κάποια ποιότητα και αρχές δεοντολογίας. Ειδικά στην έντυπη δημοσιογραφία, το ποσοστό των δημοσιευμάτων που αναφέρεται στην υποτιθέμενη βία και επικινδυνότητα των ψυχικά ασθενών έχει μειωθεί σε σχέση με παλαιότερες καταγραφές. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι και οι στάσεις της κοινής γνώμης έχουν βελτιωθεί σχετικά με παλαιότερες εποχές, όπου οι αναπαραστάσεις του κοινού σχετικά με την ψυχική ασθένεια ήταν ολοκληρωτικά βυθισμένες στην άγνοια και τα παραπλανητικά στερεότυπα. Η διαμεσολάβηση των ΜΜΕ στη διάχυση των επιστημονικών πεποιθήσεων στο ευρύ κοινό, η προβολή ψυχολογικών θεμάτων αλλά και η σταδιακή εγκατάλειψη των παραδοσιακών κοινωνικών δομών, στις οποίες, κυρίως, βρίσκονται ριζωμένες οι εσφαλμένες αντιλήψεις και οι προκαταλήψεις, σίγουρα συνέβαλαν στη στροφή της κοινής γνώμης προς μια πιο θετική αντιμετώπιση των ατόμων με ψυχική ασθένεια.
  
  Η περίπτωση της σχιζοφρένειας
  Η σχιζοφρένεια αποτελεί μια «ειδική περίπτωση» τόσο στις αναπαραστάσεις του κοινού νου όσο και στα ΜΜΕ. Η λέξη «σχιζοφρένεια» είναι μια λέξη που φαντάζει μυστηριώδης, δυσοίωνη, σκληρή, νοσηρή.
  Η σχιζοφρένεια φαίνεται να έχει αποτυπωθεί με τα πιο μελανά χρώματα στις αναπαραστάσεις του κοινού νου και να συμπυκνώνει την ουσία της ψυχικής παρέκκλισης, με όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά της βίας, της επικινδυνότητας, της παράλογης, ακατανόητης, απρόβλεπτης συμπεριφοράς και είναι, κατά πολύ, η πιο έντονα στιγματισμένη διαταραχή.
  Η λέξη «σχιζοφρένεια» αποτελεί για τον κοινό νου την πιο χαρακτηριστική και έντονα χρωματισμένη παραπομπή στην ψυχική ασθένεια, κοινώς, στην «τρέλα». Πολύ εύκολα, λοιπόν, σχεδόν αυτόματα, ο «τρελός» των παραδοσιακών λαϊκών αναπαραστάσεων ή ο «ψυχοπαθής δολοφόνος» των σχετικών κινηματογραφικών και τηλεοπτικών απεικονίσεων ταυτίζεται συνειρμικά με τον άνθρωπο που έχει σχιζοφρένεια.
  
  Η μεταφορική χρήση του όρου «σχιζοφρένεια»
  Μια σημαντική παράμετρος, ενδεικτική των διαστάσεων που έχει εκλάβει ο όρος σχιζοφρένεια στη σύγχρονη συλλογική του αναπαράσταση, είναι η χρήση του με μεταφορική σημασία. Η έκταση που παίρνει η μεταφορική χρήση του όρου «σχιζοφρένεια» είναι ιδιαίτερα εμφανής στις δημοσιογραφικές πρακτικές που ακολουθούνται με σκοπό να αποδώσουν έμφαση, ένταση και ακρότητα.
  Η χρήση του, ως σχήμα λόγου, εκτείνεται σε πολλά και ποικίλα θεματικά πλαίσια: Στην πολιτική ή στον κοινωνικό προβληματισμό συχνά χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει την αντιφατικότητα και την ανασφάλεια που προκαλεί η διεθνής πολιτική κατάσταση, ή ως έκφραση απαξίωσης σε πολιτικά πρόσωπα και στρατηγικές. Πολύ εύστοχη θεωρείται η χρήση του για να υποδηλώσει τις χαώδεις διαστάσεις που παίρνει η ζωή στις μεγάλες πόλεις του δυτικού κόσμου. Στο πεδίο της τέχνης, επίσης, χρησιμοποιείται αρκετά συστηματικά, γεγονός που μπορεί να αποδοθεί στην ελευθεριότητα και την έλλειψη περιορισμών που χαρακτηρίζει την καλλιτεχνική δημιουργικότητα.
  Στην ελληνική πραγματικότητα, πέρα από τα παραπάνω θέματα, πολύ χαρακτηριστική υπήρξε η χρήση στο θέμα του χρηματιστηρίου, ενώ συστηματικά υιοθετείται και από αθλητικούς συντάκτες, ως εκφραστικό μέσο για τις ακρότητες και την πόλωση που παρατηρείται στον αθλητικό χώρο. Ο όρος σχιζοφρένεια χρησιμοποιείται και για την περιγραφή αντιφατικών και ακραίων συνθηκών ακόμα και στα μετεωρολογικά δελτία.
  Έρευνα στην οποία έγινε σύγκριση της συχνότητας μεταφορικής χρήσης του όρου «σχιζοφρένεια» και του όρου «καρκίνος» στον Τύπο, έδειξε ότι το 28% των δημοσιευμάτων που περιείχαν τη λέξη «σχιζοφρένεια» αναφέρονταν σε αυτή με μεταφορικό τρόπο, σε αντίθεση με τα δημοσιεύματα για τον καρκίνο, από τα οποία μόνο το 1% έκανε χρήση του όρου με μεταφορική σημασία. Σύμφωνα με την παραπάνω έρευνα η «σχιζοφρένεια» αποδίδεται σε καταστάσεις που, είτε σχετίζονται με βίαιη και παράξενη συμπεριφορά, είτε παρομοιάζονται με τη διαταραχή διχασμένης προσωπικότητας.
  Πρόσφατη έρευνα που διεξήχθη στον ελληνικό χώρο σχετικά με τη χρήση του όρου «σχιζοφρένεια» στον τύπο έδειξε ότι, και στη χώρα μας, η μεταφορική χρήση του όρου υπερκάλυπτε την κυριολεκτική αναφορά στην ασθένεια και ότι οι σημασίες που εκλάμβανε κατά τη μεταφορική χρήση αφορούσαν σε κατά πολύ μεγαλύτερο ποσοστό τη σημασία της σχιζοφρένειας ως αντίφασης ή αντίθεσης σε σχέση με τις άλλες αποδιδόμενες σημασίες.
  Στην έννοια της αντίφασης που αποδίδεται στον όρο «σχιζοφρένεια» κατά τη μεταφορική του χρήση λανθάνει η ταύτιση της ασθένειας με τον παραλογισμό, τη ρήξη της λογικής, αλλά, πολύ περισσότερο, με τη σύγχυση της σχιζοφρένειας με τη διαταραχή πολλαπλών προσωπικοτήτων.
  Η παρανόηση ότι η σχιζοφρένεια ταυτίζεται με τη διχασμένη προσωπικότητα, ένας από τους πιο διαδεδομένους «μύθους» που αφορούν τη νόσο, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην ετυμολογία της λέξης (σχάση των φρενών), η οποία, ωστόσο, επιλέχθηκε από τον Bleuler, που πρώτος εισήγαγε τον όρο, για να δηλώσει την αναντιστοιχία σκέψης και συναισθήματος και, γενικότερα, τη διάσπαση των νοητικών λειτουργιών και την απώλεια μιας ενιαίας αίσθησης του εαυτού, που παρατηρείται στους πάσχοντες από τη νόσο.
  Στον Τύπο, αλλά και στη λογοτεχνική παραγωγή γενικότερα, η λανθασμένη αυτή σύνδεση αποδεικνύεται ιδιαίτερα δημοφιλής ως σχήμα λόγου, όταν θέλει κανείς να εκφράσει με περίτεχνο τρόπο μια αντίφαση ή μια συγκρουσιακή κατάσταση, μια κατάσταση πάντως αρνητικά φορτισμένη. Είναι προφανές, πάντως, ότι η μεταφορική χρήση του όρου είναι δυσφημιστική και απαξιωτική, καθώς στις αναπαραστάσεις του κοινού νου ο ασθενής ταυτίζεται με τις πιο αρνητικές διαστάσεις της ασθένειάς του. * από το: [anatolikiattikinews.blogspot.com]
  
  Περισσότερα... »