Της
Ντίνας Βιτζηλαίου.

Στην περιοχή του Λεωνιδίου η ανάγκη προστασίας από επιδρομείς οδηγεί στην δημιουργία του οχυρού πύργου, με έντονο τον αμυντικό χαρακτήρα. Τα κτίρια αναπτύσσονται καθ’ ύψος και δημιουργούνται τα πυργόσπιτα. Δείγμα αυτής της αρχιτεκτονικής είναι ο Πύργος του Χατζηρούδη, πυργόσπιτο του 1750 περίπου.Είναι τριώροφος και διάτρητος από μικρά παράθυρα και πολεμίστρες, παρουσιάζει δε,μεγάλο ενδιαφέρον από πλευράς οικοδομής και εσωτερικής κατασκευής. Οι όροφοι επικοινωνούν με πέτρινη σκάλα και η διάταξη των χώρων, η εστία, η εσωτερική διακόσμηση αποτελούν δείγματα ιδιωτικής οχυρής κατοικίας του Μοριά, των χρόνων της Τουρκοκρατίας.
|
|
Η πέτρινη σκάλα που οδηγεί στον επάνω όροφο
|
|
|
Οι δύο επάνω όροφοι με τα ξύλινα απομεινάρια από το μεσοπάτωμα
|
|
|
Η εστία στον πρώτο όροφο
|
|
|
Η όμορφη εστία του πάνω ορόφου
|
|
|
Παραθυράκι με θέα προς την Αγ.Αικατερίνη
|
|
|
Εξαιρετικό θολωτό κτίσιμο με πέτρα και παράθυρο στην οροφή.
|
|
Παντού στους τοίχους υπάρχουν κατακόρυφες σχισμές,
που χρησιμοποιούνταν ως πολεμίστρες.
|
|
|
Ο χώρος του ισογείου με την πέτρινη σκάλα
|
|
|
Η πόρτα εξόδου με την ξύλινη κατασκευή για το αμπάρωμά της
|

Το ιστορικό αυτό κτίριο ανήκει σε ιδιώτη και έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο. Δυστυχώς όμως ο μόνος λόγος που διατηρείται ακόμη όρθιο,είναι η καλή του κατασκευή,γιατί απ΄οτι διαπίστωσα, πρέπει εδώ και πάρα πολλά χρόνια,να χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως κατοικία των νυχτερίδων.
Ευχαριστούμε πολύ την κ.Βιτζηλαίου για την άδεια αναδημοσίευσης του άρθρου της, από το
poulithragr.blogspot.com

Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Λεωνίδιο Αρκαδίας" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »