Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
Feeds
10310 άρθρα από 75 πηγές
Aa - Zz
(3470)
-
Arcadia - It hurts! (488)
-
ArcadianSports (21)
-
Brain-storm (8)
-
Dama de la noche (20)
-
Dominus Noster Pavl (3)
-
EcclesiaNet (504)
-
enArcadia (2)
-
Europoula (4)
-
Falexop (2)
-
IaTriDis (186)
-
Massive Ellada (1)
-
Megalopoli-FM Blog (731)
-
Nestani of Mantinea (29)
-
Periergos (1331)
-
Philosophy and Education (26)
-
Technology Stuff (24)
-
Web υπηρεσίες Αρκαδίας (89)
-
Zerdo (1)
Αα - Ωω
(6840)
-
20 Λέξεις (172)
-
Ένωση Δημοσιογράφων Αρκαδίας
-
Ένωση Δημοσιογράφων και Εργαζομένων στα Μ.Μ.Ε. Αρκαδίας (2)
-
Όμιλος Αχιλλεύς, Παράλιο Αστρος (3)
-
Αριστερή Ενότητα Τρίπολης (38)
-
Αρκάδων Who is Who (4)
-
Αρκαδικό Βήμα (413)
-
Αστέρας Τρίπολης (1)
-
Αγρίδι Γορτυνίας (6)
-
Αγωνιστική Συνεργασία (73)
-
Αξιοθέατα Αρκαδίας (2)
-
Βυτίνα Αρκαδίας (51)
-
Βλαχοκερασιά Αρκαδίας (28)
-
Γαυροσύνοδος (11)
-
Γιώργος Παπούλιας (112)
-
Γιώργος Παπούλιας
(23) -
Γιάννης Σπ. Γιαννόπουλος
(11)
-
Δρομείς Τρίπολης (67)
-
Δερματολογικά Περίεργα (7)
-
Δικηγόρος Βρύνιου Κων. Χριστίνα (96)
-
Δικηγόρος Βρύνιου Κων. Χριστίνα @ Wordpress
(59)
-
Επιτροπή Κατάληψης Πα.Πελ. (7)
-
Εργασία Τετραμήνου (6)
-
Εφημερίδα Λούσιος (145)
-
Εκ του προχείρου (19)
-
Ελληνικές αγγελίες τέχνης (58)
-
Η πoλη μου, το σχολειο μου, η ζωη μου! (1)
-
Ηλίας Σπηλιωτόπουλος (3)
-
Ιστορικά (8)
-
Κρέατα Μπάζιος (19)
-
Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία (199)
-
ΚΕΠΕΜΕ (9)
-
Καστάνιτσα Αρκαδίας
-
Καλημέρα Αρκαδία (1983)
-
Κομμωτήριο Δημήτρης (2)
-
Λάστα (7)
-
Λεωνίδιο (52)
-
Λεωνίδιο Αρκαδίας (226)
-
Λεβίδι - LevidiOnline Portal
(2)
-
Μέτρον - Άριστον (27)
-
Μεγαλόπολη (1547)
-
Μεγαλόπολη Αρκαδίας (370)
-
Νέα της Τρίπολης (186)
-
Νερόμυλος Νικόλα News (50)
-
Νεολαία Συνασπισμού - Π.Κ. Τρίπολης
(65)
-
Ολυμπιακός Λεωνιδίου (83)
-
Πράσινο Αρκαδίας (24)
-
Πως κάνουμε χρήματα από τα blogs (75)
-
Πάρνωνας (40)
-
Πέγκυ Ζήνα Fans Club (1)
-
Σύλλογος Εργαζομένων Αρκαδίας (2)
-
Σύλλογος Νέων των Λαγκαδίων Δράσις (12)
-
ΣΥΝ - ΔΕΗ..ΣΕΙΣ (56)
-
ΣΥΝ Αρκαδίας (14)
-
Σκαριφήματα που δε θ'αλλάξουν τον κόσμο (25)
-
Το Καφενείο της Μεγαλόπολης (264)
-
Χειροποίητα έργα τέχνης (76)
Expand/Collapse
Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία (100)
Σελίδες: 1
2
-
Τύπος - Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑυτή τη Τετάρτη και κάθε Τετάρτη
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
-
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών - Ανακοίνωση
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Αγαπητοί Φίλοι, Συνάδελφοι Κυνηγοί,
Σαν σήμερα στις 6 Μαρτίου 1990 «γεννήθηκε» ένα καινούριο πολιτικό κόμμα.
Το κόμμα αυτό που ιδρύθηκε από μια ομάδα επώνυμων και ανώνυμων κυνηγών ονομάστηκε Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση-Κυνήγι-Παράδοση) και συμμετείχε για πρώτη φορά στις Εθνικές εκλογές της 13ης Απριλίου 1990.
Στη συνέχεια και μετά από τη στενή συνεργασία του με το γαλλικό κυνηγετικό κόμμα C.P.N.T., το 1994, προστέθηκε στον τίτλο του και η λέξη «Ψάρεμα» και έτσι παραμένει μέχρι και σήμερα.
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση-Κυνήγι-Ψάρεμα-Παράδοση)
Με την ευκαιρία της 20ής επετείου του κυνηγετικού μας κινήματος σας ευχαριστούμε όλους εσάς που όλα αυτά τα χρόνια το έχετε αγκαλιάσει και το στηρίζετε ποικιλοτρόπως.
Η Συντονιστική Επιτροπή. [www.kek.com.gr]
Περισσότερα... »
-
Ανασκόπηση …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΆλλη μία κυνηγετική περίοδος έφτασε στο τέλος της – που πέρασε κι αυτή από συμπληγάδες, όπως συνηθίσαμε να λέμε τα τελευταία χρόνια, εξ αιτίας των προσφυγών κατά της ρυθμιστικής, από ανθρώπους που βρίσκονται παρασάγγας μακράν των προβλημάτων της Φύσης – που αρέσκονται όμως σε «δικονομικά παιχνίδια».
Μας προέκυψε όμως κι ένα καινούριο ΥΠΕΚΑ, στελεχωμένο από νέους επιστήμονες που είδαν - όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο, τον αποδιοπομπαίο τράγο, τον κυνηγό, μέσα από την επιστημοσύνη τους.
Σημεία των καιρών; Ασφαλώς. Την εποχή μας την χαρακτηρίζει η ματαιοδοξία, ο γρήγορος πλουτισμός, ο μηδενισμός, η οργή, ο ρατσισμός που βγήκε επιτέλους από το καβούκι του και φανέρωσε το αληθινό του πρόσωπο. Αν προσθέσουμε σε αυτά και το πολυφορεμένο «πράσινο» - χρώμα του χρήματος, της οικολογίας, της ανάπτυξης, της αμετροέπειας, έχουμε ένα δυνατό πάζλ, που θα αρχίσει εφεξής να μολύνει τον πλανήτη μας και κατ’ επέκταση την ίδια την Φύση.
Ο κυνηγός δεν αποτελεί μέρος του προβλήματος επειδή «δεν σέβεται» τους κανόνες της Φύσης. Αποτελεί εμπόδιο διότι βρίσκεται στη Φύση και λειτουργεί ανασταλτικά στα μεγαλόπνοα σχέδια που φέρνουν γρήγορο, εύκολο, πράσινο χρήμα, στις τσέπες εμπλεκόμενων ομάδων που δεν έχουν ακούσει καν τι εστί Φύση.
Και γνωστό είναι σε όλους, ότι, το χρήμα πάντοτε το μοιράζει η εξουσία. Όσοι λοιπόν είναι κολλημένοι σε αυτήν, οι λεγόμενοι και σφουγγοκωλάριοι, πουλάνε και την ψυχή τους στο διάβολο για να μπορούν να αποδιώχνουν τις υπαρξιακές τους ανασφάλειες. Όταν βρίσκεσαι σε μία «κλειστή» ομάδα, δουλεύεις, «αγωνίζεσαι», κοπιάζεις – όχι για το κοινό συμφέρον, αλλά μόνο αυτό της ομάδας. Το παρακράτος μέσα στο κράτος.
Τα στεγανά που έχει δημιουργήσει το νέο ΥΠΕΚΑ, δεν συνάδουν με την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού μας πολιτεύματος (!). Όταν η εξουσία (το κράτος), βάζει ταμπέλες στους πολίτες που υπηρετεί (υποτίθεται), ο ρατσισμός αποκτά κρατική οντότητα – άρα γίνεται επικίνδυνος.
Στον αντίποδα, δυστυχώς δεν ευτυχήσαμε να έχουμε στην κατάλληλη χρονική στιγμή (timing), την ανάλογη ηγεσία στην ΚΣΕ, να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα τα ρατσιστικά πυρά που δέχεται ο Έλληνας κυνηγός από μία ξενόφερτη μόδα, ηθικολογούσα, σε βάρος της ίδιας της Φύσης. Έχουμε συνδικαλιστές που επί χρόνια έμαθαν να κινούνται στα όρια της μικροπολιτικής – χαϊδεύοντας, κολακεύοντας πολιτικούς αλλά και κυνηγούς, για την δική τους και μόνο ματαιοδοξία.
Το κυνήγι στη χώρα μας, δεν κινδυνεύει μόνο από «πράσινους επιστήμονες», οικολογούντες στα όρια της σχιζοφρένειας, κινδυνεύει εξ ίσου από τους εργατοπατέρες μας που έχουν χρεωθεί εφ’ όρου ζωής την καρέκλα και την δύναμη της εξουσίας, και έπαψαν προ πολλού να είναι παραγωγικοί. Έγιναν δυστυχώς μέρος του συστήματος και δεν έχουν τη δύναμη να παρεκλίνουν της νοητής γραμμής και να σηκώσουν ανεξάρτητη φωνή.
Στη ζωή μας έχουμε προβλήματα καθημερινά, εργασιακά, στεναχώριες, οικονομικές δυσπραγίες. Η κρίση είναι βαθύτερη απ’ όσο αρχικά φαινόταν ή μας την παρουσίαζαν. Και το κυνήγι για εμάς, πέρα από τα καλώς ή κακώς φτιαγμένα πράγματα, είναι διέξοδος, είναι πηγή ανάτασης, ελευθερίας. Μας στραγγίζουν οικονομικά - μας θέλουν και μαντρωμένους στις πόλεις. Μας αφαιρούν με «δημοκρατικό τρόπο» τα αυτονόητα.
Μόλις διάβασα και την τελευταία ανακοίνωση της ΚΣΕ – αναρτημένη στην κάκιστη ιστοσελίδα της και μελαγχόλησα ακόμα περισσότερο. Τι «οργή» και αυτή η Συνομοσπονδία μας … --------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Περισσότερα... »
-
"Τύπος - Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑυτή τη Τετάρτη και κάθε Τετάρτη
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
-
Ελλάς το μεγαλείο σου …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΒγήκαν ένας εγγλέζος, ένας γερμανός και ένας γάλλος και μας κατηγορούν, μας λοιδορούν, μας μαλώνουν, μας νουθετούν, που δεν είμαστε και τα καλύτερα παιδιά στο κόσμο – διότι τους γελάσαμε, τους κλέψαμε, και συνεχίζουμε εσαεί να τους παραμυθιάζουμε.
Δημοσιεύτηκε και φωτογραφία με την Αφροδίτη της Μήλου με το δάχτυλο της «ανασηκωμένο» να μας λέει: «φάτε το αγγούρι τώρα», και ώ του θαύματος! το έπος του 40 περνά καρέ – καρέ από την άθλια ζωή μας.
«Εγκαλεί επίσημα» ο πρόεδρος της Βουλής τον γερμανό πρέσβη στην τάξη! και εκείνος έκανε «ντα» το περιοδικό ή τον δημοσιογράφο που μας «έκανε ρεζίλι». Βγήκε και ο «χοντρός» της παρέας – ξέρετε, αυτός που πετάει κατά περιόδους ασυναρτησίες και μετά σαν κότα σπεύδει και ζητά συγνώμη: «όχι, δεν καταλάβατε, αλλιώς το είπα και παρερμηνεύθηκαν τα λόγια μου!». Τόσα χρόνια υψηλόβαθμο στέλεχος μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων ήσουν ρε γίγαντα, τώρα θυμήθηκες τις κατοχικές αποζημιώσεις;
Α! όλα κι όλα, βγήκαν και άλλοι ελληναράδες – από αυτούς που έχουν βουλιάξει τον τόπο τα τελευταία 30 χρόνια και οργισμένοι από το δημοσίευμα και ακόμα από τις θέσεις των γερμαναράδων για την ράτσα μας που δεν είναι και οι «πρέπουσες», και άρχισαν το παλιό αντάρτικο – ξέρετε, εκείνο του πρώτου ΕΑΜ.
Δυστυχώς, ένας κλέφτης δεν πέρασε την πόρτα της φυλακής από τα κουμάσια της πολιτικής μας ζωής, ούτε ένας – ξέρετε, από αυτούς που τόσα χρόνια μας πηδάνε για το καλό μας!.
Ναι, φταίει ο κακός γερμαναράς και ο κακός ευρωπαίος που δεν μας καταλαβαίνουν, δεν έχουν τη δική μας μεσογειακή ψυχοσύνθεση, τον δικό μας μεγάλο πολιτισμό, το δικό μας φιλότιμο βρε αδελφέ.
Αϊ στο διάολο κοπρίτες υπερπατριώτες του κώλου, που για όλα σας φταίνε οι άλλοι. Μια ζωή το ίδιο μονότονο παραμύθι. ------------------------------------------------------------
Στη 2η φωτό η Αθήνα του 1922, τότε, που έβγαλε τον ρατσισμό της στους πρόσφυγες της Μικρασιατικής καταστροφής. Και βάπτιζε τουρκόσπορους τα αδέλφια μας και παστρικές τις γυναίκες – γιατί έφεραν από τα παράλια τον πολιτισμό και την καθαριότητα.
Περισσότερα... »
-
Το Όπιο και η οικολογία ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΟ χειμώνας, τότε που τον θέλαμε ήταν αλλού (!), στα βόρεια και στα ανατολικά. Τελείωσε σχεδόν την αποστολή του εκεί και ήλθε και απ’ εδώ – μόλις που προλαβαίνει άλλωστε την ποθητή άνοιξη. Ο ανατολικός καιρός γιομίζει χιόνια το Πήλιο και τα ξακουστά Χάνια του, έχει γιομίσει όμως και την πλούσια παράδοσή μας με θεούς, μυστικισμούς και όσα ακόμα μας έφτιαχναν τη διάθεση και τα υιοθετήσαμε, από τα παλιά εκείνα χρόνια.
Η «μυστηριώδης ανατολή» γέννησε και το όπιο και το ρούφαγαν οι ανατολίτες και ίσιωνε το μυαλό τους από τα βάσανα της ζωής. Φάρμακο καλό, αγχολυτικό, έδινε πρόσκαιρες λύσεις ακόμα και στους σωματικούς πόνους. Μα και εργαλείο ιδιαίτερο για τις θρησκευτικές τελετές λαών και φυλών. Το εντόπισε γρήγορα και ο «μέγας» εξερευνητής του κόσμου ο βενετσιάνος Μάρκο Πόλο.
Την χρηματιστηριακή του αξία προέβλεψαν όμως οι κοσμοκράτορες εγγλέζοι που τίποτα δεν αφήνουν στη τύχη, και άρχισαν τους γνωστούς πολέμους του οπίου με την Κίνα, κέρδισαν κατά κράτος, οργανώθηκαν γρήγορα - αφού άλλωστε τα θέματα της διοίκησης τα γνώριζαν καλά και τα εξήγαγαν και στον πολιτισμένο κόσμο, και έκαναν το κουμάντο τους – τούτο εδώ το λελούδι, τούτος ο ανθός έχει μέλλον και χρήμα.
Κάπως έτσι το όπιο ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του στους αιώνες των αιώνων για να «φτιάχνει» τους ανθρώπους που δεν ήθελαν το κεφάλι τους όρθιο μα σκυφτό. Βόλευε τους κοσμοκράτορες να έχουν ανθρώπους – υπηκόους, αφιονισμένους, αδύναμους, μόνιμα «αλλού». Γρήγορα επεκτάθηκε παντού το νιόφερτο προϊόν με τη μορφή του franchise (!). Επικερδής επιχείρηση, μαύρο τρελό χρήμα, έξοδα ελάχιστα. Στην ιστορία, μετά τον «δρόμο του μεταξιού» έχουμε τον «δρόμο του οπίου».
Γιγαντώθηκε η επιχείρηση «όπιο» και εισέβαλαν στο χώρο της εμπορίας του κράτη και εταιρείες κολοσσοί. Ένα καινούριο προϊόν κατέκλυσε την δυτική κοινωνία και οι επιστήμονες στα εργαστήρια «ευτύχησαν» να δούν και το «ηρωικό» ναρκωτικό – παράγωγο του οπίου, την ηρωίνη. Αυτά στον περασμένο αιώνα που ήταν σε όλες τις εκφάνσεις του συναρπαστικός.
Το θέμα του οπίου αλλά και των ναρκωτικών γενικότερα, αλήθεια είναι πως στην συνέχεια απασχόλησε πολλά σοβαρά κράτη του πλανήτη, αφού διαπίστωσαν ότι τα τεράστια ποσά που διακινούνται ξεφεύγουν από τον φόρο εισοδήματος (!) αφενός και αφετέρου – δευτερευόντως δηλαδή, κάνουν κακό στην υγεία όσων εξαρτώνται από τις κακές συνήθειες. Αλήθεια επίσης είναι ότι προσπαθούν να βρουν τρόπους να περιορίσουν το μαύρο χρήμα και επίσης, μέσα από ιδρύματα, οργανισμούς κτλ. να αποτοξινώσουν τα εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο. Έχει γίνει σημαντική πρόοδος αν και το πρόβλημα έχει μπροστά του μακρύ δρόμο. Η ανατολίτικη κουλτούρα που υιοθέτησε επιλεκτικά η Δύση έχει και τις επιπτώσεις της.
Αναζητώντας λύσεις, μερικοί σκέφτηκαν την αποποινικοποίηση της χρήσης, όπως για παράδειγμα στην Ολλανδία – σε πολλούς τομείς πρωτοπόρα χώρα, που το έχει εντελώς ελεύθερο και το βρίσκει όποιος θέλει σε καφέ, μπαρ, εστιατόρια κτλ. Δεν γνωρίζω αν το ολλανδικό παράδειγμα έχει φέρει αποτελέσματα στη μείωση της κατανάλωσης – αν και σίγουρα θα έχει περιορίσει το μαύρο χρήμα εφόσον ο επαγγελματίας ολλανδός σου δίνει απόδειξη για τα «αγαθά» που σου παρέχει. Για να θέτουν όμως το ζήτημα της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών στη χώρα μας οι Πράσινοι Οικολόγοι στα επίσημα όργανα (υπουργείο Δικαιοσύνης), έχω την εντύπωση πως η ελεύθερη αποποινικοποιημένη διακίνηση διεθνώς αποδίδει καρπούς. Η ανακοίνωση αλλά και η επιστολή τους προς τον Έλληνα πρωθυπουργό δείχνει ότι το θέμα «ναρκωτικά» το κατέχουν πολύ καλά. Όπως και το κυνήγι άλλωστε αλλά και ότι κινείται που μπορεί να φέρει στον κουμπαρά ψήφους.
Βέβαια, οι Πράσινοι Οικολόγοι, κόμμα προοδευτικό που δραστηριοποιείται στον αριστερό χώρο (όπως λένε) αν μη τι άλλο, επιζητούν μέσα από τα προγράμματα τους μία «πράσινη κοινωνία», και έχουν τον μηχανισμό και προωθούν τις θέσεις τους με τρόπο επαγγελματικό, μας αρέσει ή όχι. Και στην Μεγαλόπολη που πήγαν πριν λίγο καιρό, «αποφασισμένοι» ήσαν να μιλήσουν για την κατάντια του λεκανοπεδίου από την αμαρτωλή ΔΕΗ. Έφτασαν στην πλατεία της πόλης με πούλμαν, έβγαλαν τα ποδήλατά τους από τις μπαγκαζιέρες και άρχισαν τις υγιεινές βόλτες στη πόλη. Όταν κουράστηκαν έκαναν στάση στην πλατεία για γλυκό και καφέ. Στη συνέχεια δε, μίλησαν στο «πολυπληθές» κοινό για την ……κλιματική αλλαγή του πλανήτη. «Μα δεν θα μιλήσουμε για την μόλυνση του περιβάλλοντος στη Μεγαλόπολη;» «όχι σήμερα, βρισκόμαστε εδώ στην πόλη σας να σας αναπτύξουμε τους μεγάλους κινδύνους που εγκυμονούν από την κλιματική αλλαγή» Τα είπαν ωραία στην μικρή ομήγυρη, φόρτωσαν στη συνέχεια τα ποδήλατά τους στο πούλμαν και έφυγαν για άλλες πόλεις. Όταν «αγαπάς πραγματικά» το πράσινο, θα μιλήσεις για την κλιματική αλλαγή του πλανήτη, για τα «πανέμορφα» αιολικά πάρκα, και γιατί όχι και για το όπιο – πράσινο είναι και αυτό. Θα μιλήσεις βεβαίως και για το κάρβουνο αλλά σε επιλεγμένο ακροατήριο που θα σου χαρίσει και ένα «αυθόρμητο» χειροκρότημα. Στη Μεγαλόπολη όμως κάθε αναφορά στο κάρβουνο από αδιάβαστους ποδηλάτες μυρίζει μπαρούτη αφού τα πλεμόνια των ανθρώπων της πόλης γνωρίζουν καλά το αντικείμενο.
Οι θέσεις των Οικολόγων Πράσινων για το όπιο και τα ναρκωτικά γενικότερα, είναι εντελώς επιφανειακές και κινούνται στα όρια την μικροπολιτικής και της αναζήτησης οπαδών ακόμα και σε χώρους που η δυστυχία παλεύει με το αδύνατο (;).
«H νομοθετημένη βία και αγριότητα στην καθημερινή ζωή βρίσκουν την βασική τους έκφραση στην απαγορευτική πολιτική των "ναρκωτικών", υπάρχει επείγουσα ανάγκη άρσης της απαγόρευσης και στην Ελλάδα σύμφωνα με την όλο και αυξανόμενη τάση στο παγκόσμιο επίπεδο. Ο πόλεμος κατά των "ναρκωτικών" είναι πόλεμος υπέρ της νάρκωσης των παιδιών μας. Να σταματήσουμε αυτόν τον υποκριτικό και ανθρωποβόρο πόλεμο» (από την συνάντηση Οικολόγων Πράσινων στο υπουργείο Δικαιοσύνης με τον γενικό γραμματέα κ. Δημήτραινα)
Μερικές φορές νιώθω «πολύ άσχημα» που δεν έχω δοκιμάσει το όπιο, ίσως, όταν το βρω ελεύθερο στη Βαρβάκειο αγορά στο μέλλον – μαζί με τα άλλα ζαρζαβατικά που θα αγοράσω, να ζητήσω από τον μανάβη κι ένα ματσάκι φούντας… Πολλοί ίσως να με θεωρούν «ξενέρωτο» που δεν «φτιάχτηκα» στη ζωή μου από «μυτιές», που δεν δοκίμασα το «αθώο χασισάκι», που δεν πότισα στην αυλή μου «τον ανθό».
Το δικό μου «ναρκωτικό» βρίσκεται εν αφθονία εκεί έξω, στη Φύση. Με ανατολικούς καιρούς, με φεγγαρόφωτα αλλόκοσμα, όταν αντικρίζω τους πάγους και μεταμορφώνονται σε αργυρές σταγόνες και γιομίζουν τους χείμαρρους και τα ποτάμια, όταν το πρόσωπο μουσκεύει από την ανηφοριά, όταν η ανάσα σπάζει την απόλυτη σιωπή, όταν η μουσκεμένη γη νοτίζει το μυαλό μου.
Όλα τα πράγματα θέμα μυαλού είναι. Όταν το κυνήγι δεν είναι αυτοσκοπός, η Φύση εκεί είναι να σου προσφέρει όσα το μυαλό σου θελήσει. Όλα τα ναρκωτικά του κόσμου δεν μπορούν να δώσουν «το φτιάξιμο» που σου δίνει ένα απλό μονοπάτι, μία πηγούλα, ένα διάσελο, ένα γκρεμισμένο πέτρινο αλώνι. Ο αληθινός κόσμος είναι εκεί έξω, στη Φύση, μακριά από τις πόλεις, εκεί που έχουν βρει πεδίο δράσης οι Οικολόγοι και θέλουν να «ισιώσουν» τα πράγματα σύμφωνα με τις «διεθνείς τάσεις».
Συγνώμη που σας αφήνω απότομα, όμως ο κοκκινολαίμης ήλθε στο παραθύρι μου για το απογευματινό γεύμα του. Σήμερα το μενού έχει τρίματα λαγάνας με σος ταραμά. Καλή Σαρακοστή.
Περισσότερα... »
-
Οι «ορκισμένοι εχθροί» των οικολόγων …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ αλήθεια είναι ότι, ναι μεν το κυνήγι κατ’ έτος έχει ημερομηνία έναρξης, έχει όμως και ημερομηνία λήξης. Η δε «διαβούλευση» που οραματίζεται το αρμόδιο υπουργείο δια του υφυπουργού και των συμβούλων του, αρχίζει οσονούπω και η κύρια κατεύθυνση ακουμπά και την συρρίκνωση της κυνηγετικής περιόδου.
Ανάμεσα στους καλεσμένους της διαβούλευσης θα βρίσκονται και ξενοδόχοι, οικολογικές οργανώσεις και «μάλλον» και οι κυνηγοί. Η ΚΣΕ παραπονείται δια στόματος του προέδρου της ότι επανειλημμένα έχει ζητήσει «ραντεβού» με την ηγεσία του ΥΠΕΚΑ και αυτό του την έχει αρνηθεί. Κυκλοφορεί ευρέως όμως και η αντίθετη άποψη που λέει πως «η ΚΣΕ δέχτηκε πρόσκληση από το ΥΠΕΚΑ και την απόρριψε ο πρόεδρος διότι στην πρόσκληση αυτή θα συμμετείχαν και οικολογικές οργανώσεις. Δεν μπορώ να γνωρίζω σε ποιό σημείο ακριβώς βρίσκεται η αλήθεια εφόσον αμφότερους τους εμπλεκόμενους Φορείς τους χαρακτηρίζει προς το παρόν μία εσωστρέφεια, που έχει όμως άμεσο αντίκτυπο την κυνηγετική οικογένεια. Δειλά και προσεκτικά, από την εσωστρέφεια βγαίνει σιγά αλλά σταθερά το ΥΠΕΚΑ που δια στόματος της υπουργού σε ΜΜΕ, άφησε τεχνηέντως κάποιες σκέψεις να ακουστούν – με τις ανάλογες φυσικά πάσες από δημοσιογράφους – επιλεγμένους κατά τη γνώμη μου, αφού ένας μάλιστα εξ αυτών είχε εκτεθεί σε ψηφοδέλτιο των Οικολόγων Πράσινων στις τελευταίες εκλογές για την Ευρωβουλή.
Αξίζει να παρακολουθήσουμε με ηρεμία το παιχνίδι που ετοιμάζεται να παιχτεί σε βάρος μας, μη παραβλέποντας ωστόσο και την περίεργη αδράνεια της δικής μας ΚΣΕ, που επιλέγει εν μέσω τυφώνα την σιωπή αντί της σφοδρής αντεπίθεσης προς εκείνους που μας θεωρούν «ορκισμένους εχθρούς τους».
Ας διαβάσουμε το κάτωθι κείμενο – απόσπασμα από την «βαθιά οικολογία», διότι πρέπει να γνωρίζουμε ότι και αυτή έχει τις δικές της «τάσεις» και την δική της εσωστρέφεια: «Η ουσία και το περιεχόμενο του Οικολογικού κινήματος δεν είναι τρύπιες σημαίες, άδειες λέξεις των ψευτορητόρων της κοινωνικής υποκρισίας. Πολλά σημεία της Οικολογικής σοφίας (επιστημονικά διατυπωμένης ως αφετηρία) τοποθετούν τους κυνηγούς (ειδικά στην Ελλάδα) όχι απλά έξω από το πλαίσιό της, αλλά τους κάνουν ορκισμένους εχθρούς της. Έχω και άλλες φορές γράψει, ότι -με την ανακήρυξή τους σε οικολογικές οργανώσεις- οι κυνηγοί δεν αποβλέπουν στο οικονομικό (επιδοτήσεις ΕΕ), αποβλέπουν στη διάλυση, διαμέσου διαστρέβλωσης και τελικά στην κατάργηση των Οικολογικών μηνυμάτων».
Οι σκέψεις του ανωτέρω αποσπάσματος εκφέρονται από δημόσιο πρόσωπο αφού αυτός που το υπογράφει, διορίστηκε προ ολίγων ημερών στο Διοικητικό Συμβούλιο του Φορέα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Αίνου και είναι στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων. Αναρωτιέμαι όμως, αν κάποιος που βρίσκεται σε δημόσια θέση έχει το δικαίωμα να εκφέρεται κατά τρόπο άκομψο απέναντι σε μία καθ’ όλα νόμιμη κοινωνική ομάδα που δρα μάλιστα σύμφωνα με τις επιταγές του ελληνικού Συντάγματος. Πως νομιμοποιείται ο άνθρωπος αυτός κατέχοντας δημόσια θέση να μιλά για «ορκισμένους εχθρούς;»
Μία άλλη βαθύτερη ουσία εκπορεύεται όμως από τις λίγες γραμμές του κειμένου αυτού. Τα «οικολογικά μηνύματα» που φοβούνται ότι μέσα από τις δράσεις μας – σαφέστατα και οικολογικές, θα καταργηθούν.
Το «οικολογικό καρκίνωμα» (φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις με αξιόλογες ΜΚΟ) στη χώρα μας, αυτό που κινείται με τα δικά μας χρήματα – του Έλληνα φορολογούμενου, είναι διάτρητο, φοβάται την αποδεδειγμένη οικολογική μας υπόσταση και αν εμείς με μεθοδικότητα φροντίσουμε να ενημερώσουμε τον Έλληνα πολίτη σωστά, δεν έχουμε να φοβηθούμε απολύτως τίποτα.
------------------------------------------------------------Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010.
Περισσότερα... »
-
"Νόμος Καλλικράτη" στην Αρκαδία - τελικό σχέδιο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση από το Arcadians
------------------------------------------------------------------------Γράφαμε από τον χώρο αυτό στις 28 Ιανουαρίου 2010 για τον «Νόμο Καλλικράτη» στην Αρκαδία. Εκεί που όλοι μιλούσαν για 6 ή 7 Δήμους, εμείς μιλήσαμε για 4, όσες δηλαδή και οι επαρχίες της Αρκαδίας.
Οι πιέσεις που ασκήθηκαν ήσαν πολλές και ως συνήθως από εκείνους που βλέπουν πάντοτε την Αρκαδία από την μικροπολιτική σκοπιά – συντηρώντας παράλληλα νέο – τοπικισμούς.
Η μόνη στιγμή που πήγε να «χαλάσει» ο σχεδιασμός του «Καλλικράτη», ήταν όταν μερικοί «υπερπατριώτες» ήθελαν διακαώς την Γορτυνία σπασμένη σε δύο Δήμους[i]!. Ευτυχώς για όλους μας, δεν εισακούστηκαν οι «βαρύγδουπες» γνώμες τοπικιστικών αντιλήψεων.
Η διαμορφωθείσα τελική πρόταση έχει ως εξής:Δήμος Μαντίνειας με έδρα την ΤρίποληΔήμος Μεγαλόπολης με έδρα την ΜεγαλόποληΔήμος Κυνουρίας με έδρα το ΛεωνίδιοΔήμος Γορτυνίας με έδρα την Βυτίνα
Στον νέο Δήμο Μεγαλόπολης προσχωρεί και ο σημερινός Δήμος Γόρτυνος (έδρα Καρύταινα) – γορτυνιακός Δήμος.
Στον νέο Δήμο Γορτυνίας προσχωρούν οι Δήμοι Φαλάνθου (έδρα Δαβιές) – μαντινειακός Δήμος – και ο Δήμος Λεβιδίου (έδρα Λεβίδι), επίσης μαντινειακός Δήμος.
Παρατηρούμε ότι οι Δήμοι του Μαινάλου (Φαλάνθου, Τρικολώνων, Λεβιδίου, Βυτίνας, Δημητσάνας, Ηραίας), θα ανήκουν διοικητικά στον νέο Δήμο Γορτυνίας. Σοφά πράττει ο νομοθέτης και ενώνει όλους τους παραμαινάλιους Δήμους.
Για την έδρα του νέου Δήμου Γορτυνίας, ο κοντόφθαλμος τοπικισμός έβαλε στο παιχνίδι τα Λαγκάδια και την Δημητσάνα, επικαλούμενος λόγους ιστορικότητας!. Ευτυχώς όμως – για το καλό όλων μας – και επειδή κάποτε πρέπει να ξεφύγουμε από αφελή ψευτο - διλλήματα, μόνο η Βυτίνα έχει όλες τις προϋποθέσεις για έδρα του νέου Δήμου.
Δεν γνωρίζουμε τις θέσεις των βουλευτών Αρκαδίας κυρίων Δημήτρη Ρέππα, Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου και Ανδρέα Λυκουρέντζου. Πιστεύουμε όμως πως θα πράξουν ανάλογα, παραβλέποντας τις μικροπολιτικές πιέσεις «φίλων», και αναλογιζόμενοι τις ευθύνες τους για την ανάπτυξη και την πρόοδο της Αρκαδίας.
ArcadiansΤρίτη 23 Φεβρουαρίου 2010
-----------------------------------------------------------------------
[i] Δύο Δήμους στην Γορτυνία. Βυτίνας και Τροπαίων. Στον Δήμο Τροπαίων ήθελαν ολόκληρο τον Δήμο Ηραίας.
-----------------------------------------------------------------------
Για να δούμε, θα κερδίσει η Αρκαδία ή οι μικροπολιτικές αντιλήψεις και νοοτροπίες.
Περισσότερα... »
-
"Τύπος - Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑυτή την Τετάρτη και κάθε Τετάρτη
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
-
Αθέριστος λειμώνας
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑθέριστος λειμώνας από το Λεξικό του Δ. Δημητράκου - την ίδια περίπου ερμηνεία δίνει και το λεξικό των Liddell - Scott.
Αθέριστος (-η) –ο (ν) ο αμεληθείς, ο παραμελημένος: Ζων. «αφρόντιστος» (εκ του αθερίζω).
Στη δημοτική: χωράφι αθέριστο, σανά αθέριστα, σιτάρι αθέριστο.
Λειμώνας
Λειμών – ώνος (ο) κ. νεώτ. πάς υγρός και ένεκα τούτου πλήρης χλόης τόπος κατάλληλος δια βοσκήν, λιβάδιον. Σοφ.απ.659 ες λειμώνα ποταμίων ποτών (εν τώ λείω ποταμίω ύδατι)Κατ ευφημισμό το γυναικείο αιδοίο. Ευρ.Κυκλ.171 «φαύσαι χεροίν λειμώνος»
Λειμωνιάτης λίθος (ο), λίθος έχων χρώμα πράσινον οίον το του λειμώνος.
Λειμώνιον (το), το φυτόν στατική το λειμώνιον έχον καυλόν λεπτόν και όρθιον, όμοιον προς του κρίνου, μετ’ ερυθρού καρπού στύφοντος την γεύσιν, φυόμενον δ’ εις λειμώναςκαι τόπους ελώδεις.
Λειμωνοειδής – ούς – ές, ο όμοιος προς λειμώνα χλοερός, ευανθής.
Άσχετο
Λειόκαυλος –ον, ο λείον καυλόν έχων, Θεοφρ. Φ 7,4,2 λειόκαυλον κρόμμυον.
Κατά Μπαμπινιώτη λειμώνας είναι ο βοσκότοπος.
Φινάλε ή όπως λένε στο χωριό μου «χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι ή στον λειμώνα»
Περισσότερα... »
-
Ποιος «συντονίζει» τον Γούντυ;
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία«Ενός κακού μύρια έπονται» έλεγαν στο χωριό μου οι παλιότεροι, που δεν μιλούσαν και πολύ. Και οι πιο παλιοί έλεγαν και το άλλο: «αισχρά λαλήσας, αίσχιστα επακούσειν». Σοφές κουβέντες από ανθρώπους που είχαν σπουδάσει τη ζωή και δεν έκαμαν την τρίχα τριχιά!.
Σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς. Οι περισσότεροι λένε πολλά και δεν λένε απολύτως τίποτα. Άλλοι χρησιμοποιούν ξύλινη γλώσσα που την έμαθαν καλά κείθε και δώθε, άλλοι μιλάνε με χρησμούς – που τύφλα να ‘χει η Πυθία η μάγισσα, άλλοι αναλύουν τα αυτονόητα και πάει λέγοντας. Κέφι να χεις και χρόνο, και ασφαλώς και ένα υπολογιστή. Να σερφάρεις στο διαδίκτυο που απ’ όλα έχει ο μπαξές. Και αν τύχει και γίνεις και μέλος και σε ομάδα συζητήσεων, εκεί να δεις χαρές!.
Χαρές και τραγούδια λοιπόν σε ένα από τα τρία forums που είμαι μέλος – για το κυνήγι πάντοτε. Τα άλλα forums, τα «σπουδαία», τα απομάκρυνα εδώ και χρόνια από τη ζωή μου.
Τα δύο από τα τρία forums λοιπόν, είναι αξιόλογα και προσφέρουν στον επισκέπτη τους ή στο μέλος τους καλή ενημέρωση, δίχως κραυγές και αλαλαγμούς. Και ώ! τι παράξενο, έχουν λίγους επισκέπτες σε σχέση με το τρίτο forum που όλα τα σφάζει και τα μαχαιρώνει, και έχει πολλούς!. Τι σημαίνει τούτο; Απλά, σημαίνει πως ο άνθρωπος σε μεγάλο ποσοστό της κοινωνίας μας, αέρα κοπανιστό θέλει, αβάσταχτη ελαφρότητα, και χώρο για να βγάλει αυτά που του «καίνε τις σάρκες».
Ας δώσουμε όνομα λοιπόν σε όλα που μας αρέσουν ή που μας μειώνουν σαν ανθρώπους. Στο τρίτο forum που «αγωνίζεται» σφόδρα για το κυνήγι στην Ελλάδα – διότι είναι γνωστό τοις πάσι ότι, στην καταραμένη χώρα, ένας δίνει τον «μεγάλο αγώνα» και όλοι οι άλλοι βρίσκονται από πίσω να ακολουθούν, σε αυτό λοιπόν το ωραιότατο πεδίο συζητήσεων, ένας συντονίζει και οι στρατιώτες ακολουθούν. Όμως, αυτός που συντονίζει δεν θέλει χλιαρά πράγματα, επιδιώκει αίμα ζεστό, απόψεις τεταμένες. Ναι, αλλά αν δεν υπάρχει ένταση, η σούπα δεν βγαίνει καλή. Κάθεται χάμου λοιπόν ο ευρηματικός συντονιστής και σκέπτεται: «έτσι μου είστε κουφάλες; Απαιτείτε ενημέρωση; Θέλετε διάλογο; Ζητάτε να βγουν μυστικά στον αέρα;»
Και δημιουργεί όπως ο θεός, το έτερον ήμισυ, φτιάχνει κατ’ εικόνα και ομοίωση τον «Γούντυ τον τρυποκάρυδο». Και αρχίζει ο «διάλογος» ανάμεσα στα δύο πρόσωπα που είναι ένα και το αυτό, και ωρύεται η κοινότητα με τον «κακό» Γούντυ, και ηρεμεί τα πνεύματα ο συντονιστής – που όμως, α! όλα κι όλα, είναι σκληρός, ανελέητος, και κατατροπώνει τον αντίπαλο!.
Γενικώς γίνεται ένα ωραίο παιχνιδάκι που βασίζεται ουσιαστικά στην αγάπη του κυνηγού για το κυνήγι. Ο Γούντυ και ο συντονιστής (το ίδιο πρόσωπο δηλαδή), εκμεταλλεύονται την καλή πίστη του κυνηγού και του δίνουν και καταλαβαίνει. Παράλληλα όμως, υπάρχουν και άλλα «πρόσωπα» που δίνουν πάσες στην κουβέντα και υπάρχει συνεχής ροή πληροφοριών και ενημέρωσης από «πηγές», από «φήμες», από τον «κοπανιστό αέρα».
Οι χαμένοι από την ιστορία τούτη ξέρω ποιοι είναι, οι κυνηγοί. Οι κερδισμένοι δεν ξέρω ακόμα ποιοί είναι. Θα μάθω όμως και εδώ θα είμαστε να τα ... λέμε!.
Περισσότερα... »
-
Στο μπουρδέλο του Μιρά ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑπό το blog του Φώτη Βασιλείου
-------------------------------------------------------------
Μιχάλης Γενίτσαρης: Η ζημιά στο μπουρδέλο του Μιρά
Αντιγράφω τις σελίδες 35-39 από την αυτοβιογραφία του Μιχάλη Γενίτσαρη Μάγκας από μικράκι, η οποία είχε κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Δωδώνη σε επιμέλεια Στάθη Gauntlett. Το βιβλίο βρίσκεται εκτός εμπορίου και μακάρι να επανεκδοθεί σύντομα:
Εγώ εκεί έμπλεξα με μια γκόμενα –την έλεγαν Σοφία· ήταν ελευθέρων ηθών –η οποία εμένα μάλλον με ξεμυάλισε. Όπως ήμουνα τρελός, απόγινα μαζί της.
Μια μέρα έρχεται στο κέντρο ο πατέρας του Χιώτη του Μανόλη, ο Διαμαντής, με έναν άλλον. Εγώ το Χιώτη το Διαμαντή τον ήξερα· τον άλλον δεν τον ήξερα. Με φωνάζουν στην παρέα, με συστήνουν, και μου λένε ότι ο άλλος ήτανε […] που είχε ένα μπουρδέλο στη Θήβα και ήθελε να μαζέψει γυναίκες, να τις πάει στο νταραβέρι που είχε. Με ψήσανε εμένα να αφήσω τη Σοφία να πάει στη Θήβα και κάθε βδομάδα να ‘ρχεται. Έπεσε όλη η σωματεμπορία απάνω μου, μ’ έψησαν, και εγώ την άφησα να πάει στη Θήβα.
Εκεί που πήγε όμως η Σοφία, ο Μιράς (γιατί έτσι τον έλεγαν αυτόν που είχε το μπουρδέλο) έβαλε έναν νωματάρχη ονόματι Δημητράκη (έτσι τον φώναζαν) και ερωτεύτηκε τη Σοφία. Ώσπου σε δέκα μέρες εγώ λαβαίνω γράμμα και μου γράφει: «Μιχάλη, εγώ δεν πρόκειται να ‘ρθω ξανά στην Αθήνα. Θα παντρευτώ έναν ενωματάρχη. Και το σπίτι που έχω στην Αθήνα καν’ το ό,τι θες». Γιατί όταν έφυγε από την Αθήνα, μου άφησε τα κλειδιά του σπιτιού –είχε πλερωμένα τρία ενοίκια και είχε φύγει.
Εγώ μόλις έλαβα το γράμμα, μου ήρθε ο ουρανός σφοντύλι. Την άλλη μέρα το πρωί φωνάζω έναν παλιατζή και πουλάω όλα τα πράματα του σπιτιού της –μέχρι φωτογραφίες της μάνας της. Όπως ήταν, όλα μαζί: κρεβάτι, ντουλάπες, κομοδίνα, ρούχα, φορέματα, όλα -2,500 χιλιάδες.
Παίρνω τα λεφτά, παίρνω τον ανιψιό του Βλάχου του Αντώνη, το Χρήστο το Μαρίνο, Μενιδιάτης κι αυτός – παιδί λουλούδι. Τότε ήταν φυγόδικος· είχε χτυπήσει ένα ενωματάρχη στο Μενίδι και τον κυνηγούσανε, και τον έκρυβα εγώ στο δωμάτιο της γκόμενας που είχα. Πάμε μεθάμε, κατεβαίνουμε στον Περαία, βρίσκω άλλον ένανε φίλο μου, το Στράτο Κουτσομπόλη, που ήταν κι αυτός ίδια φάρα με μας, και αρχινάμε το ούζο. Μέχρι που εγώ βγάζω συμπέρασμα να πάμε στη Θήβα, με ένα ταξί και να πάρουμε τη Σοφία –με το ζόρι αν δεν ήθελε νά ‘ρθει. Έτσι και έγινε.
Πάμε στου Μαυρομάτη, που ήταν στο «Δάσος». Εγώ στη δουλειά δεν πήγα – πάω στη καβάτζα που είχα στο κέντρο. Είχα ένα μπιστόλι Κολτς 38 και μια ξιφολόχη του στρατού. Τα παίρνω. Ο Μαρίνης είχε κι αυτός μπιστόλι. Οπλίζεται και ο Κουτσομπόλης, και βρίσκουμε του Στράτου του Παγιουμτζή το γαμπρό, που ήτανε σωφέρ, να μας πάει στη Θήβα. Μας ζήτησε τότες πεντακόσιες δραχμές. Εγώ του έδωκα οχτακόσιες –με τη διαφορά, ό,τι του πούμε θα έκανε. Παίρνουμε μαζί δυο μπουκάλες ούζο και ξεκινάμε για τη Θήβα. Στο δρόμο κάνουμε σχέδια τι θα κάνουμε. Η ώρα ήταν που φύγαμε απ’ την Αθήνα 11 τη νύχτα.
Φτάνουμε στη Θήβα. Μας έχουνε πει ότι μες στο μπουρδέλο κάθε βράδυ αδύνατον να μην υπάρχει χωροφύλακας μέσα να κοιμάται. Πάμε το βρήκαμε· ήταν σε μια ερημιά, ένα βουνό, μακριά από την πόλη. Μπρος από το μπουρδέλο ήταν ένα ποτάμι με μια γεφυρούλα που μόνο με τα πόδια πέρναγες. Σταματάμε, αφήνουμε το ταξί και πάμε με τα πόδια.
Ένα σπίτι μεγάλο, χωργιάτικιο, με δυο-τρία δωμάτια κάτω και άλλα τόσα απάνω. Θεοσκότεινο. Κοιτάμε από μια πόρτα που είχε δυο τζαμιλίκια και βλέπουμε ότι πίσω ακριβώς από την πόρτα είχανε βάλει τραπέζια και καρέκλες, γιατί ήτανε το καφενείο αυτό. Τότε κάνουμε σχέδιο να την σπρώξουμε και να μπούμε μέσα.
Ώσπου να το πούμε, εγώ έχω πάρει δρόμο, έχω ρίξει την πόρτα. Μπαίνω μέσα και πάω γραμμή σε μια λάμπα με φυτίλι, που ήτανε χαμηλωμένη. Την σηκώνω και φέγγει – μέσα κανείς, αλλά από πάνου φωνές και «Βοήθεια!» Εμείς είχαμε βγάλει τα μπιστόλια, έχω και τα μαχαίργια. Μπαίνω εγώ πρώτος στο άλλο δωμάτιο κάτου, βλέπω μια σκάλα που έβγαινε τον ανήφορο στα απάνω δωμάτια, αλλά δεν μπορούσα να πάω απάνω, μήπως ήτανε η χωροφυλακή και μου έριχνε στη σκάλα. Δεν φαινότανε κανένας. Εμείς όμως είχαμε ξηγηθεί με την παρέα μου, το Μαρίνη και τον Κουτσομπόλη, εάν βρίσκαμε κίνδυνο, θα ρίχναμε στο ψητό και θα πηγαίναμε στο βουνό να γίνουμε αντάρτες. Αλλά η καλή μας τύχη που δεν ήτανε το βράδυ η χωροφυλακή εκεί, παρά μόνο ένας ανθυπολοχαγός, τον οποίο εγώ βλέπω να κατεβαίνει τις σκάλες και να βάζει το χιτώνιο. Αλλά δεν είχα προσέξει που έβαλε το χέρι του να φτιάξει την εξάρτυση και νόμιζα ότι βγάζει μπιστόλι, γιατίς το φως εκεί που ήτανε δεν επαρκούσε. Και όπως βαστάω στο ‘να χέρι το μπιστόλι και στο άλλο την κάμα, του δίνω μια κάτω από την ελιά του ποδιού του και η κάμα βγαίνει πίσω στο κωλομέρι. Σωρό-κουβάρι από τις σκάλες, με φωνές σαν ουρλιαχτά.
Τότε έγινε το σώσε. Αποπάνω από τις σκάλες βλέπω τη Σοφία και πεντέξι από τις άλλες γυναίκες να φωνάζουνε σαν τρομαγμένα θηρία. Ο Κουτσομπόλης είχε κάτσει όξω, ο Μαρίνης κάτω στις σκάλες, και εγώ πάω απάνω. Μόλις ανεβαίνω απάνω, βλέπω ένανε άντρα που έχει ανοίξει ένα παράθυρο από πίσω από το σπίτι, που ήτανε και πιο χαμηλά, και πηδάει έξω. Εγώ τρέχω στο παράθυρο νομίζοντας ότι είναι ο ενωματάρχης, του ρίχνω, αλλά αυτός χάθηκε· έτρεχε πολύ. Τότε γυρίζω εγώ, μαγκώνω τη Σοφία από τα μαλλιά και την τραβάω να μου πει πού είναι το δωμάτιό της. Μπαίνω σε ένα, ήταν μια ντουλάπα με καθρέφτη, σπάω τον καθρέφτη, σπάω μια κανάτα μεγάλη με μια λεκάνη. Αλλά η Σοφία φοβήθηκε και φεύγει να πάει κάτω. Τότε εγώ φωνάζω του Στράτου να την πιάσει, και περιλαβαίνω την μαντάμα (ονόματι Μαργιώ) να μου δείξει το δωμάτιο της Σοφίας. Αυτή φοβάται να μου το δείξει, γιατί νομίζει ότι εγώ θα της κάψω τα ρούχα.
Και τότες αρχινάει η ζημιά· δεν αφήνω δωμάτιο γερό. Τα ‘σπασα όλα μέσα: ντουλάπες, λαβουμάνα, ρούζα έσχιζα, και άλλα. Ώσπου μπαίνω στο δωμάτιο της μαντάμας μέσα, χωρίς να ξέρω ότι είναι της μαντάμας. Ορμάει κι αυτή μέσα, φοβούμενη μη της σπάσω κι αυτηνής, και πάει να μου αρπάξει την κάμα που βαστούσα στα χέρια. Τότε γίνεται το μοιραίο· της κόβω το χέρι και της αφαιράω δύο δάχτυλα. Μπήζει τις φωνές.
Αλλά έχει συμβεί και έξω αναταραχή. Αυτός που είχε πηδήσει από το παράθυρο, τον είδε ο Κουτσομπόλης και φοβήθηκε, και φωνάζανε εμένα να κατεβώ να φύγουμε, γιατί ο ανθυπολοχαγός αιμορραγούσε. Εγώ σαν θηρίο, χωρίς να καταλαβαίνω τι έκανα, κατεβαίνω κάτου, ρωτάω το Μαρίνη πού είναι η Σοφία.
Μου λέει:
- Μου έφυγε, βγήκε έξω.
Μπήζω τη φωνή του Κουτσομπόλη. Μου λέει αυτός ότι δεν την είδε. Τότε βάζω χέρι και στα κάτω δωμάτια – τα ‘σπασα όλα· δεν άφησα τίποτα.
Τότε συγκεντρωνόμαστε να φύγουμε – εγώ παίρνοντας της Σοφίας όλα τα ρούχα στην αγκαλιά μου – και πά ‘να φύγουμε. Αλλά πίσω μας δεν ακούς τίποτα άλλο από ουρλιαχτά κι από «Βοήθεια!».
--------------------------------------------------------------
Ρεμπέτικα τραγούδια ακούτε από το rebetiko.sealabs
Περισσότερα... »
-
Δίκτυο Ορίων - επιστολή
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΩ Ρ Ι Ω Ν - Το ΔΙΚΤΥΟ των ΚΥΝΗΓΩΝ
Κρήτης 2, 15127, Μελίσσια-Αθήνα
[www.orion.net.gr] orion@orion.net.gr
Αθήνα, 17/2/2010
Προς τους αξιότιμους:- Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια- Πρωθυπουργό, κ. Γιώργο Παπανδρέου- Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Θεόδωρο Πάγκαλο- Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Φίλιππο Πετσάλνικο- Αρχηγούς πολιτικών κομμάτων- Βουλευτές του Ελληνικού και Ευρωπαϊκού ΚοινοβουλίουΚοινοποίηση: - Μέσα μαζικής ενημέρωσης - Κυνηγετικές οργανώσεις- Μέλη και φίλοι του Ωρίωνα
Θέμα: Το Πράσινο Ταμείο και οι Μή Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο)
Αξιότιμοι κύριοι/ες,
Τελευταία πυκνώνουν τα δημοσιεύματα στο διαδίκτυο, πρόσφατα έγινε ακόμη και σχετική ερώτηση στην Βουλή, για την σχέση των διαφόρων Μ.Κ.Ο (Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων) με τις Κυβερνητικές Υπηρεσίες και για τον ρόλο που έχουν ή προσπαθούν να αποκτήσουν στη διαχείριση της κυβερνητικής εξουσίας.
Ο ρόλος των ΜΚΟ, τόσο θεσμικά όσο και ουσιαστικά, είναι να δρουν στην κοινωνία έξω από την κρατική και κυβερνητική δομή εξουσίας, και συγχρόνως να μην εξαρτώνται οικονομικά από τα ταμεία του κράτους, ώστε να μπορούν να ελέγχουν και να κρίνουν την εξουσία όταν απαιτείται, και όχι να συντηρούνται με κρατικές επιχορηγήσεις, σε περίοδο μάλιστα που η κοινωνία στενάζει λόγω της οικονομικής κρίσης.
Στο νεοσύστατο Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ) φαίνεται πως διαμορφώνεται μια παρόμοια δυναμική με την ενεργό συμμετοχή διαφόρων συμβούλων και εκπροσώπων ΜΚΟ στην προετοιμασία και σύνταξη νομοσχεδίων και ρυθμίσεων, που ενδέχεται να οδηγήσουν σε λανθασμένες αποφάσεις. Τελευταίο παράδειγμα μιας υπό εκκόλαψη ακόμη αμφισβητούμενης πολιτικής του Υπουργείου, μετά το πρόσφατο ανακληθέν νομοσχέδιο με τα πράσινα τέλη των αυτοκινήτων, είναι το προτεινόμενο σχέδιο νόμου περί Βιοποικιλότητας από μια ομάδα ΜΚΟ με το οποίο καθορίζονται λεπτομερέστατες ρυθμίσεις για πολλές δραστηριότητες που άπτονται της προστασίας του περιβάλλοντος.
Σύμφωνα με τις προτάσεις των συγκεκριμένων ΜΚΟ, όπως τουλάχιστον αυτές δημοσιεύονται και φοβούμαστε ότι θα υλοποιηθούν τελικά, στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου προβλέπεται συν τοις άλλοις και η ίδρυση ενός Ταμείου για το οποίο έχει κάνει λόγο και η ίδια η Υπουργός ΠΕΚΑ. Στο υπό ίδρυση αυτό Ταμείο Προστασίας του Περιβάλλοντος, με τον διακριτικό τίτλο «Πράσινο Ταμείο», το οποίο θα αντικαθιστά το καταργούμενο «Ειδικό Ταμείο Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων» (ΕΤΕΡΠΣ), θα αποδίδονται πρόστιμα φόροι και τέλη από μια ευρεία γκάμα οικονομικής δραστηριότητας (από τα καύσιμα μέχρι τις αδειοδοτήσεις διαφόρων επιχειρήσεων).
Το Πράσινο Ταμείο θα χρηματοδοτεί δράσεις και έργα αποκατάστασης και προστασίας του περιβάλλοντος σε πόλεις και ύπαιθρο, πολεοδομικές αναπλάσεις, κλπ, καθίσταται δε ένα πανίσχυρο χρηματοδοτικό και διαχειριστικό εργαλείο που θα καθορίζει την εφαρμογή ενός μεγάλου μέρους της κυβερνητικής πολιτικής μέσω του προγράμματος δημοσίων έργων και επενδύσεων σε όλη την επικράτεια.
Στο Διοικητικό Συμβούλιο του Κρατικού αυτού Ταμείου, το επίσημο Ελληνικό Κράτος με όλα τα Υπουργεία που θα το ιδρύσουν, θα χρηματοδοτούν, θα συναποφασίζουν και θα εφαρμόζουν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική, οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Νομαρχίες και Δήμοι) που θα υλοποιούν και θα εφαρμόζουν τις αντίστοιχες δράσεις, και οι θεσμοθετημένοι επιστημονικοί φορείς-σύμβουλοι της πολιτείας (Επιμελητήρια), θα συμμετέχουν μόνο με επτά (7) εκπροσώπους συνολικά, σύμφωνα με την πρόταση των ΜΚΟ. Οι άλλοι επτά (7) εκπρόσωποι θα πρέπει να είναι, σύμφωνα με την πρόταση των ΜΚΟ, τρεις (3) από τις Περιβαλλοντικές Μή Κυβερνητικές Οργανώσεις (!), τρεις (3) εμπειρογνώμονες (!) σε συγκεκριμένο ρητά κατονομαζόμενο επιστημονικό αντικείμενο, και ο πρόεδρος της Επιτροπής Φύσης (!).
Η μονόπλευρη υιοθέτηση των προτάσεων συγκεκριμένων ΜΚΟ καθώς και το ενδεχόμενο, οι προτάσεις τους να αποτελέσουν έτοιμο προσχέδιο νόμου στο Υπουργείο, ερήμην των υπολοίπων σχετικών φορέων και των τοπικών κοινωνιών που επηρεάζονται άμεσα, θα αποτελούσε σημαντική απόκλιση από τις εξαγγελίες της Κυβέρνησης περί διαφάνειας και δημοσίων διαβουλεύσεων και θα δημιουργούσε σημαντικές αμφιβολίες, αν τελικά η Ανοιχτή Διακυβέρνηση εφαρμόζεται στην πράξη ή αποτελεί επικοινωνιακό τρικ.
Η δημιουργία του Υπουργείου Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής αποτελεί ίσως μία από τις μεγαλύτερες τομές της νέας κυβέρνησης στον ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα της διαχείρισης του περιβάλλοντος της χώρας μας και των παραγόντων που το επηρεάζουν. Για να πετύχει όμως το συγκεκριμένο εγχείρημα απαιτείται συνδυασμός γνώσης, κοινωνικής συναίνεσης, πολιτικής βούλησης και διαφάνειας. Οι υπόγειες διεργασίες με φορείς που δεν υπόκεινται σε κάποιον έλεγχο και η τοποθέτηση των εκπροσώπων τους σε επιτροπή διαχείρισης κρατικών πόρων, εγείρει πολλά και έντονα ερωτηματικά για τις προθέσεις τόσο της ηγεσίας του ΥΠΕΚΑ, όσο και της Κυβέρνησης.
Ερωτηματικά τα οποία ενισχύονται από το γεγονός πως από πλευράς ΥΠΕΚΑ δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής απάντηση σε δύο (2) επιστολές του Συλλόγου μας για συνάντηση και υποβολή προτάσεων σχετικά με τη διαχείριση της υπαίθρου και της θήρας. Πόσω μάλλον που εκ του καταστατικού μας έχουμε άμεση σχέση, τόσο με την προστασία του περιβάλλοντος όσο βεβαίως και με το Κυνήγι ενώ στα μέλη μας συγκαταλέγονται πέντε (5) ειδικοί επιστήμονες (Δασολόγοι, Θηραματοπόνοι).
Η κυρία Υπουργός ΠΕΚΑ θα διευκρινίσει άραγε, όπως οφείλει ως εκπρόσωπος όλων των Ελλήνων, αν τα παραπάνω ανησυχητικά για την διαχείριση των κρατικών υποθέσεων, του φυσικού περιβάλλοντος και των χρημάτων των φορολογούμενων πολιτών της χώρας μας κείμενα, αποτελούν και σχεδιασμούς του ΥΠΕΚΑ πέρα από μια απλή πρόταση κάποιων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων;
Αναμένουμε με ενδιαφέρον την τοποθέτηση της κυρίας Υπουργού, αλλά και κάθε αρμόδιου, για την διευκρίνιση του θέματος. Εμείς από την πλευρά μας θα παρακολουθούμε την υπόθεση ελπίζοντας πως η πραγματικότητα θα διαψεύσει τα παραπάνω ανησυχητικά φαινόμενα.
Για τον Ωρίωνα
Με σεβασμό,
O Πρόεδρος Ο Γ.Γραμματέας
Δημήτρης Χριστοδουλάκης Νίκος Παπαϊωάννου
Περισσότερα... »
-
Πλημμύρα από... αγριογούρουνα στον Έβρο ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑπό την "Καθημερινή"
Πλημμύρα από... αγριογούρουνα
Θανασης Τσιγγανας
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. «Εισβολή αγριογούρουνων» στο ελληνικό έδαφος από την πλευρά της Τουρκίας έχουν προκαλέσει, εκτός των άλλων, οι πλημμύρες στο τριεθνές Ελλάδας-Τουρκίας-Βουλγαρίας. Μεταξύ, λοιπόν, των σχεδίων έκτακτης ανάγκης και η διάσωση της άγριας πανίδας του Εβρου από εκπροσώπους της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης.
Οπως είπε στην «Κ» ο επιστημονικός συνεργάτης της Ομοσπονδίας κ. Πέτρος Πλατής, τα ορμητικά νερά από την πλευρά της Τουρκίας εκτόπισαν σημαντικό αριθμό ζώων προς υψηλότερα σημεία στην ελληνική πλευρά. Ομως στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν, πολλά αγριογούρουνα εγκλωβίζονται σε νησίδες ξηράς ανάμεσα σε πλημμυρισμένες εκτάσεις και γίνονται εύκολο θήραμα. Γι’ αυτό τον λόγο δώδεκα θηροφύλακες της Ομοσπονδίας έχουν τεθεί σε επιφυλακή και περιπολούν με βάρδιες κοντά στις πλημμυρισμένες περιοχές του νότιου Εβρου για να αποτρέψουν τη δράση λαθροθήρων. Οπως ανέφερε ο κ. Πλατής, χθες το πρωί χρειάστηκε και η συνδρομή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τον απεγκλωβισμό ενός μεγάλου αγριογούρουνου που είχε παγιδευτεί κοντά στον Πόρο.
Τα μέλη της Ομοσπονδίας επενέβησαν σωτήρια και σε άλλες περιπτώσεις. Ανέσυραν με σκοινιά -και απελευθέρωσαν στη συνέχεια- άλλα τέσσερα αγριογούρουνα που είχαν πέσει σε τσιμεντένια αρδευτική διώρυγα στην περιοχή των Φερών. Ανάλογα μέτρα λαμβάνονται και κοντά στο δέλτα του ποταμού Εβρου όπου ξεχειμωνιάζουν χιλιάδες πουλιά και σπάνια είδη.----------------------------------------------------------------
Ευχαριστούμε τον φίλο Γιώργο Ξανθόπουλο που μας έστειλε το σχετικό άρθρο της Καθημερινής.
Περισσότερα... »
-
Δήμος Αθηναίων - τριτοκοσμικές ενέργειες
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαEmail από αναγνώστη και με επισύναψη φωτογραφιών
-----------------------------------------------------------
Σώστε το Κιόσκι εφημερίδων
Ο Δήμος Αθηναίων, μας πάει μπροστά…!!!!
Πριν από 8 χρόνια ο δήμος Αθηναίων με σκοπό να αναβαθμίσει οπτικά και πολιτιστικά το κέντρο της Αθήνας εγκατέστησε το περίπτερο εφημερίδων στην συμβολή των οδών Βουκουρεστίου και Βαλαωρίτου. Το περίπτερο γαλλικών προτύπων έδωσε με την παρουσία του αέρα Ευρώπης σε αυτό το πολυσύχναστο σημείο της Αθήνας.
«Ευτυχώς» όμως στην Ελλάδα κυριαρχούν τα «μέσα» και όχι ο πολιτισμός. Σήμερα 17/02/2010 ο ίδιος ο δήμος Αθηναίων έκρινε το περίπτερο παράνομο, αυθαίρετο και κυρίως ακαλαίσθητο και προχώρησε στην απομάκρυνση του.
Παρά την αντίσταση εκατοντάδων πολιτών που κατέκριναν και αποδοκίμαζαν τη δημοτική απόφαση, το κιόσκι ξηλώθηκε και στην θέση του πλέον θα δεσπόζει ένας πάγκος που παραπέμπει στην δεκαετία του 40..
------------------------------------------------------------
Οτιδήποτε έχει να κάνει με τον τύπο και την ελευθερία του, μας αφορά όλους. Το Κιόσκι αυτό έδωσε χρώμα στο γκρίζο της πόλης. Προφανώς κάποιοι (ποιοι;) ενοχλήθηκαν και ο Δήμος έσπευσε να «εξυπηρετήσει» τριτοκοσμικές αντιλήψεις «κολλητών».
Περισσότερα... »
-
Το διαδίκτυο των κυνηγών …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤο διαδίκτυο μπορεί να είναι ένα εργαλείο που κατά πως λένε δημιουργήθηκε αρχικά για στρατιωτικούς σκοπούς, στην συνέχεια όμως και με την πάροδο του χρόνου απόκτησε την μορφή που όλοι γνωρίζουμε σήμερα. Ένα πολυεργαλείο για τους κατοίκους του πλανήτη που ο καθένας μας το χρησιμοποιεί ανάλογα με τις διαθέσεις του.
Το web – όπως επικράτησε να λέγεται, δημιουργεί χαοτικές καταστάσεις – ακολουθεί δηλαδή κατά γράμμα τον σκοπό του. Στο χέρι του κάθε χρήστη είναι να πάρει την πληροφορία που θέλει και να απορρίψει μία άλλη. Και ο κάθε χρήστης πιστεύει ότι – αφελέστατα κατά τη γνώμη μου - το πολυεργαλείο αυτό του δίνει πραγματική ελευθερία. Δεν είναι της παρούσης να μιλήσουμε για τις ελευθερίες του διαδικτύου. Σκοπός μας είναι να καταθέσουμε την απορία μας, γιατί αυτό το εργαλείο που έχουμε στα χέρια μας δεν το χρησιμοποιούμε για να δώσουμε σαν κυνηγοί στο ευρύ κοινό, την αληθινή διάσταση του κυνηγίου στην πατρίδα μας.
Τον ρόλο αυτό – που μπορεί να τον αναλάβει και να τον φέρει σε πέρας, δικαιούται να τον έχει η ΚΣΕ, οι Ομοσπονδίες, οι κυνηγετικοί σύλλογοι, οι κυνηγοί, οι εμπλεκόμενοι με διαφόρους τρόπους με το κυνήγι – επιχειρηματίες, εκπαιδευτές, τουρισμός, εταιρείες καυσίμων, εταιρείες αυτοκινήτων, και φυσικά ο κυνηγετικός τύπος που προσφέρει πάρα πολλά με την παρουσία του στην υπόθεση κυνήγι.
Δυστυχώς για εμάς τους κυνηγούς, η ΚΣΕ δεν έχει αντιληφθεί την δύναμη του ιντερνέτ – και αρκεί μία επίσκεψη στην σελίδα της – που διακρίνεται καθαρά ότι αγγαρεία κάνει που την έχει ή μπορεί κάποιος να της είπε: «πρέπει να έχεις και ιστοσελίδα».
Θα μπορούσε πολλά να έκανε η ΚΣΕ με το διαδίκτυο, σαν αρχή μία σελίδα της προκοπής. Στη συνέχεια να δημιουργούσε ένα δίκτυο με τις υπόλοιπες ομοσπονδίες και με όλους τους κυνηγετικούς συλλόγους της χώρας – που έστω και τώρα, οφείλει να τους υποχρεώσει να αποκτήσουν ιστοσελίδες. Ένα πανελλαδικό δίκτυο κυνηγών με την ΚΣΕ στο ρόλο του γενικού συντονιστή, με συνεχή ροή πληροφοριών από κάθε γωνιά της Ελλάδας, σαν κατάληξη με την δημιουργία μίας τράπεζας δεδομένων για την πανίδα μας.
Η συνεχής ροή της πληροφορίας, η αμφίδρομη σχέση που δημιουργείται, η θεματολογία, η ένωση πολλών και διαφορετικών ομάδων που έχουν σχέση με το κυνήγι, κα πόσα ακόμα, όλα, μπορούν να ενωθούν σε ένα δίκτυο υπό την ΚΣΕ. Για να αποκτήσει αληθινή φωνή και δυνατή η κυνηγετική οικογένεια, για να αντικρούσει επί ίσοις όροις όσα κακόβουλα της καταλογίζουν, για να προωθηθεί ο σκοπός που επιτελεί, για να πει τα πράγματα με το όνομά τους.
Όλα τα παραπάνω, ίσως να φαντάζουν πολύπλοκα – και όμως είναι τόσο απλά. Χρήματα χρειάζονται που μπορεί να μην έχει η ΚΣΕ, έχει όμως και δίνει για τον σκοπό αυτό η ευρωπαϊκή ένωση μέσα από πληθώρα προγραμμάτων. Εκείνο που χρειάζεται η ΚΣΕ, είναι να δώσει λόγο και βήμα σε ανθρώπους που την υπηρετούν και βρίσκονται πάντα από πίσω – διότι μπροστά θέλουν να φαίνονται πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι που την υπηρετούν (!) για πάνω από είκοσι χρόνια από την θέση του προέδρου ή δεν ξέρω από ποια άλλη.
Για να το πω πιο απλά, είναι καιρός να οργανωθεί το κυνήγι στην Ελλάδα σε εντελώς καινούρια βάση. Για να γίνει όμως αυτό - οι πρόεδροι που τους συναντήσαμε μικροί – και τώρα που μεγαλώσαμε τους έχουμε πάλι μπροστά μας, αυτοί όλοι που έχουν καθίσει σε μία καρέκλα και δεν λένε να σηκωθούν να πάνε σπίτι τους, - καιρός είναι να την αφήσουν. Να πάνε σπίτι τους μήπως και σωθεί το κυνήγι από τη λαθεμένη χρόνια πολιτική τους.
-----------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010.
Περισσότερα... »
-
Οικολόγοι πράσινοι - Ημερίδα στην Τρίπολη!
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση από το blog «Καλημέρα Αρκαδία»
Ημερίδα «Οικολόγων» στην Τρίπολη για τη διαχείριση των απορριμμάτων μας!
«Με την επιστολή μας αυτή θέλουμε να σας προσκαλέσουμε σε Ημερίδα που διοργανώνουμε την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2010 και ώρα 17.00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο, στην Τρίπολη.
Στο πλαίσιο της εκδήλωσης θα γίνει αναφορά των θέσεων των Οικολόγων Πράσινων, για το παραπάνω θέμα από τον εκπρόσωπο του κόμματος κο Νίκο Χρυσόγελο. Θα ακολουθήσουν εισηγήσεις ομιλητών αναφορικά με επί μέρους σημαντικά ζητήματα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη σήμερα. Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί “στρογγυλό τραπέζι” με την συμμετοχή εκπροσώπων περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων, καθώς και αυτοδιοικητικών κινήσεων της Πελοποννήσου, οι οποίες έχουν αναπτύξει στο διάστημα 2007 – 2009 μία συστηματική και εποικοδομητική παρέμβαση στο πρόβλημα της διαχείρισης των αστικών στερεών αποβλήτων στην Πελοπόννησο, και για το λόγο αυτό προσκαλούνται ως συνομιλητές στην παρούσα εκδήλωση».
Πρόγραμμα Ημερίδας
-- 17.00 : Έναρξη
-- 17.15-17.30: Νίκος Χρυσόγελος, (Χημικός Περιβαλλοντολόγος) Εκπρόσωπος Οικολόγων Πράσινων
-- 17.30-18.00: Μαρία Βιτωράκη (Χημικός Μηχανικός) «Για μια Κοινωνία Μηδενικών αποβλήτων»
-- 18.00 – 18.15: Χάρης Μουρκάκος (Διευθυντής Ανάπτυξης Ανακύκλωσης Αδρανών Ν. Ελλάδας) «Διαχείριση ΑΕΚΚ (Αποβλήτων Εκσκαφών, Κατασκευών Κατεδαφίσεων) στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Υφιστάμενη κατάσταση-προοπτικές»
-- 18.15 – 18.30: Βασίλης Γιόκαρης (Φυσικός Μηχανικός) «Η διαχείριση του οργανικού κλάσματος των στερεών αστικών αποβλήτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Εμπειρίες από μονάδες Κομποστοποίησης στη Γερμανία»
-- 18.30 – 18.45: Λάμπρος Μπούκλης,(Περιβαλλοντολόγος) «Καλλικράτης και διαχείριση στερεών αποβλήτων».
-- 18.45 – 19.00: Παναγιώτης Αλαβέρας «Ευρώπη κοινωνία της Ανακύκλωσης, τρόποι συλλογής οικιακών απορριμμάτων»
-- 19.00-19.15: Διάλειμμα, καφές
-- 19.15 – 20.30: Στρογγυλό Τραπέζι περιβαλλοντικών και οικολογικών οργανώσεων και αυτοδιοικητικών κινήσεων Πελοποννήσου. Συζήτηση με την συμμετοχή των παρευρισκομένων.
-- 20.30 – 21.00: Κλείσιμο Ημερίδας, συμπεράσματα .
Έχουν προσκληθεί
Η υπουργός ΠΕΚΑ κ.Τ. Μπιρμπίλη
Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ.Φ. Χατζημιχάλης
Οι νομάρχες και οι δήμαρχοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου
Οι περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις και αυτοδιοικητικές κινήσεις Πελοποννήσου . -----------------------------------------------------------------
Θα είμαστε εκεί και ας μην μας κάλεσαν!, σαν αυτόφωτη κίνηση Πελοποννήσου!! Καλούνται επίσης να παραβρεθούν και όλες οι κυνηγετικές οργανώσεις της Αρκαδίας.
Η φωτό της Suzanne Holm «από την καμένη Αττική»
Περισσότερα... »
-
Εικονικά παιχνίδια ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚάπου στα 1995, τον περασμένο αιώνα δηλαδή, σαν μικρό παιδί που ήμουν! συμμετείχα άδολα σε δυό – τρία forums πολιτιστικού (λέμε!) περιεχομένου.
Είχαν ενδιαφέρον οι κουβέντες, άλλος το κοντό του και άλλος το μακρύ του, τσακωμοί, συμφωνίες, μπινελίκια μα και έρωτες! Αχταρμάς, όλα σε ένα και η κουτάλα της «ελεύθερης άποψης» συντηρούσε για κάμποσα χρόνια «την διακίνηση ιδεών».
Στο διάστημα εκείνο, ήταν ένας φοβερός τύπος που είχε καμιά 20αρια διαφορετικούς λογαριασμούς και έπαιζε μαζί τους. Έμπαινε ας πούμε σαν Θ και άνοιγε ένα θέμα. Μετά σαν Γ απαντούσε στον Θήτα, μετά στη συζήτηση έπαιρνε μέρος και το Ω που διαφωνούσε με τους Γ και Θ. Κάπως έτσι συμμετείχε ο φοβερός εκείνος τύπος με πολλά και διαφορετικά ονόματα.
Κοντά σε εκείνον, είχαν και άλλοι όμως διαφορετικούς λογαριασμούς και γινόταν το έλα να δεις.
Ο διαχειριστής, που ήταν σεμνός άνθρωπος !, διατηρούσε τους λιγότερους διαφορετικούς λογαριασμούς!! και προσπαθούσε πολλές φορές να βάλει σε τάξη την αταξία. Τον πήραν χαμπάρι τα σαΐνια όμως, και άλλος έμπαινε από αμερική, άλλος από γερμανία, άλλος από γαλλία κτλ. Που να βγάλει άκρη;
Ωραία είναι τα forums, αρκεί κανείς να μπορεί να σταματήσει εκεί που πρέπει. Στα τόσα σκουπίδια που θα βγούν στον αέρα, θα συναντήσει κανείς και χρήσιμα πράγματα. Όλα είναι θέμα εκπαίδευσης.
------------------------------------------------------------------
Η φωτό της Suzanne Holm. «το καμάκι», κάπου στην Αργεντινή.
Περισσότερα... »
-
"Τύπος - Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑύριο στον Ελεύθερο Τύπο το περιοδικό ¨Κυνήγι"
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
-
Το Αρκαδικό μαχαίρι ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση από το site "Αρκάδες εσμέν"
Το Αρκαδικό μαχαίρι ή ο Αρκαδικός σουγιάς
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο βοσκομάχαιρο με δίκοχο τελείωμα λαβής, μία τεχνοτροπία ανατολίτικης προέλευσης. Χρησιμοποιείτο για όλες τις καθημερινές εργασίες, από λεπτοδουλειές μέχρι και την άμυνα απέναντι στα αγρίμια της πανίδας.
Τόπος ορεινός, ελάχιστα προσφερόμενος για καλλιέργειες αλλά πλούσιος σε βοσκοτόπια, η Αρκαδία υπήρξε πάντα τόπος εκτροφής αιγοπροβάτων – μίας δραστηριότητας που δεν απαιτεί σχεδόν κανένα εργαλείο, με εξαίρεση ίσως το μαχαίρι των βοσκών (βοσκομάχαιρο).
Το αρκαδικό μαχαίρι γεννήθηκε όπως είπαμε για λεπτοδουλειές και καθημερινές εργασίες των βοσκών, αλλά χρησιμοποιήθηκε και για την άμυνά τους. Στις επιθέσεις αγριμιών, οι βοσκοί υπεραμυνόντουσαν του κοπαδιού τους με τρία διαφορετικά μέσα: την φωτιά, τα ποιμενικά σκυλιά και το μαχαίρι ως τελευταίο και ακραίο μέσο.
Με αυτό το μαχαίρι στον ελεύθερο χρόνο τους σκάλιζαν και κατασκεύαζαν οι βοσκοί μικρά αντικείμενα, κυρίως όμως φλογέρες, που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής βουκολικής τέχνης. Οι απλές και χαρακτηριστικές μελωδίες τους, σύμφωνα με την παράδοση, είχαν ευεργετικά αποτελέσματα στους βοσκούς και στην πανίδα.
Η δίκοχη λαβή
Δεν είναι γνωστό πότε δημιουργήθηκε το σχέδιο του αρκαδικού μαχαιριού στη μορφή που φτάνει μέχρι τις ημέρες μας, σίγουρα όμως όχι πριν τον 15ο αιώνα, αφού το δίκοχο τελείωμα της λαβής του προέρχεται από τα ανατολίτικα μαχαίρια, που έφτασαν στα Βαλκάνια κατά την διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το δίκοχο τελείωμα της λαβής υιοθετήθηκε από πολλούς Έλληνες μαχαιροποιούς, σε διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας και το συναντά κανείς σε πολλά διαφορετικά μέρη – για παράδειγμα το κρητικό βοσκομάχαιρο.
Στη μεγάλη γκάμα των βαλκανικών μαχαιριών, εντοπίζει κανείς πολλά διαφορετικά μαχαίρια με κοινό χαρακτηριστικό το δίκοχο τελείωμα της λαβής. Διαφέρουν οι διαστάσεις, η κυρτότητα και το άνοιγμα του δίκοχου τελειώματος, αλλά είναι ενιαία η προέλευσή τους: η Ανατολή, με τη μεγάλη φαντασία σχεδίων.
Παραμένει άγνωστος ο λόγος που η Ελλάδα – σημείο συνάντησης ανατολικών και δυτικών πολιτισμών, παρόλο που διαθέτει χιλιετίες δικής της κουλτούρας, διαδεδομένης μάλιστα σε όλο τον κόσμο, προτίμησε να υιοθετήσει ένα τύπο λαβής μαχαιριού δίκοχο, με μεσανατολική προέλευση, ανάμεσα από τόσους άλλους τύπους μαχαιριών. Η απάντηση βρίσκεται στη λειτουργικότητα αυτού του σχεδίου, κυρίως όσο αφορά τις φάσεις που απαιτούνται πραγματικά δυνατά χτυπήματα.
Τα χαρακτηριστικά
Σε σύγκριση με το κρητικό μαχαίρι η λαβή του αρκαδικού μαχαιριού είναι πιο λεπτή και δεν διαθέτει κοιλάνσεις για να μπαίνουν τα δάκτυλα.
Ακόμα και το δίκοχο τελείωμα είναι πιο μυτερό. Η λαβή κατασκευάζεται από απλό ξύλο οξιάς και μόνο τα πολύ ιδιαίτερα κομμάτια έχουν λαβή από κέρατο τράγου ή βοδιού. Το υλικό της λαβής είναι προσαρτημένο στη λάμα με τρείς μπρούτζινους δακτύλιους. Το αρκαδικό μαχαίρι δεν έχει υποφυλακτήρα, όπως αποδεικνύουν και κάποια δείγματα της περιόδου του 1700 μμ. Η λάμα είναι από σκληρό ατσάλι, σφυρηλατημένο και σκληρυμένο, με αιχμηρό πρόσθιο τελείωμα. Το σχήμα της είναι κάτι ανάμεσα στο σχήμα της λάμας και ενός σύγχρονου μαχαιριού εκδοράς (skinner).
Το κέντρο βάρους είναι πολύ μπροστά και σε συνδυασμό με τη μεγάλη διάσταση του μαχαιριού που ποικίλει από 25 έως 35 εκ. το καθιστά κατάλληλο για το κόψιμο κλαδιών ή καλαμιών για την κατασκευή φλογέρας.
Το επίμηκες κανάλι που διατρέχει τη λάμα στη μία πλευρά της, διατηρείται μέχρι σήμερα προσδίδοντας στο μαχαίρι χαρακτήρα αμυντικού όπλου.
-----------------------------------------------------------------------
Στην πρώτη φωτογραφία, παρατηρώντας προσεκτικά τη λάμα, βλέπουμε τρείς μικρές εγκοπές, και ίσως αυτές να είναι κατά τη γνώμη μου η μοναδική ένδειξη του παραδοσιακού αρκαδικού μαχαιριού που έρχεται από πολύ παλιά και δεν ξέρουμε τι ακριβώς σημαίνουν. Ανάλογα μαχαίρια είχαν και οι γέροντες που θυμάμαι αμυδρά και στα οποία η λαβή ήταν φτιαγμένη από ξύλο οξιάς ή δέντρου. Χαριτολογώντας μάλιστα έλεγαν ότι οι τρείς εγκοπές φανερώνουν τον μυστικό κόσμο της Αρκαδίας. Μη έχοντας ακούσει κάποια άλλη ερμηνεία, τους πίστεψα …
Περισσότερα... »
-
Η ενίσχυση της πανίδας …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΘέλω να αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν. Να πυρωθώ στο τζάκι μου, να ακούσω τη μουσική μου, να πλάσω εικόνες από το διάβασμα, να χαϊδέψω τα βυζιά της καλής μου, να πάρω τους χυμούς της. Και άλλα όμορφα πράγματα από ένα αρπακτικό όπως και του λόγου μου.
Η ίδια η κοινωνία όπως γίνηκε, ξέφυγε από κάθε μέτρο – και κατ’ επέκταση απώλεσε και τις χαρές της ζωής. Γι’ αυτό και κινείται στο σκοτάδι, στα μαύρα μονοπάτια, χάνοντας στοιχειώδη μικροπράγματα που ορίζουν την αληθινή ζωή του ανθρώπου. Και η ανθρωπότητα σήμερα – ειδικότερα αυτή του δυτικού πολιτισμού – που γενάρχες του είναι ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης, και ο Πυθαγόρας, και ο Θαλής, και όλα τα μυαλά της παλαιάς εποχής – κλυδωνίζεται από την ηθική που της δίδαξαν οι θρησκείες και παραβλέπει την λογική για να εξηγήσει τις απορίες της και να προχωρήσει.
Ηθικολογώντας λοιπόν, οι φίλοι μας οι οικολόγοι – από ποια οργάνωση δεν γνωρίζω, είναι πολλές άλλωστε και θα χαθούμε αν αρχίσουμε την καταγραφή τους – όταν το λυκόφως παραδίνεται στο έρεβος, βγαίνουν στα δάση με τις πραμάτειες τους, όλα δηλαδή τα καλούδια που εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες έχουμε πληρώσει. Και αρχίζουν, «απόψε, εδώ στη πλαγιά ας ρίξουμε φίδια να ενισχύσουμε την πανίδα της περιοχής». Και χαίρονται σαν μικρά παιδιά που κάνουν το καλό.
Πάνε παρακάτω και αφήνουν αλεπούδες, «εδώ καλά είναι, τόσο δρόμο κάναμε από την πόλη, πουθενά δεν τις συναντήσαμε, άρα η πανίδα και εδώ θέλει ενίσχυση». Και αφήνουν τα όμορφα ζώα στο δάσος και την ώρα εκείνη η ψυχούλα τους αγαλλιάζει, νιώθουν σαν να χαϊδεύουν αιθέρια στήθη.
Κάπως έτσι σε μία ασέληνη βραδιά γέμισε η περιοχή αλεπούδες και αμολήθηκαν αυτές στα κοτέτσια και έκαναν χαρές μέσα στη νύκτα. Το πρωί η θειά Κατερίνα, έφτασε στο μικρό της κοτέτσι να συλλέξει τα αυγά. Αντίκρισε οκτώ κότες νεκρές. Το επόμενο πρωί, φτάνοντας στο κοτέτσι είδε έκπληκτη μέσα σε αυτό κατεργάρα αλεπού να κοιμάται του καλού καιρού. Πρωτύτερα είχε φάει τα αυγά και είχε φουσκώσει – ξέρετε δα, το πολύ φαγητό τις βραδινές ώρες φέρνει υπνηλία (!).
Ανάλογες δράσεις οικολογικές αυτής της μορφής με συνέπειες τραγικές για την αγρότισσα που έχει ένα μικρό κοτέτσι και συμπληρώνει το χαμηλό ούτως ή άλλως εισόδημά της, πολλές μπορούμε να εξιστορήσουμε, όμως το ζητούμενο δεν είναι εκεί. Το θέμα μας είναι άλλο, με ποια μελέτη, ποια λογική, ποια αντικειμενική γνώση, αφήνουν ότι θέλουν και όποτε θέλουν όπου τους καπνίσει; Και γιατί άραγε τις δουλειές αυτές τις κάνουν βράδυ; Φοβούνται την ημέρα μήπως τους κάψει ο ήλιος;
Οι ανεξέλεγκτες παρόμοιες δράσεις κάποιων οικολόγων γίνονται νύκτα διότι είναι παράνομες. Στην ίδια κατηγορία οι ακτιβιστές της νύκτας με τους λαθροθήρες. Λυμαίνονται από κοινού – με διαφορετικό τρόπο τη φύση και κάνουν μεγάλο κακό στην πανίδα μη γνωρίζοντας καν τι σημαίνει πανίδα.
Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Εντάξει, ξέρουμε, είναι φανατικοί αντικυνηγοί επειδή στα σεμινάρια που τους κάνουν οι καθοδηγητές, τους περνάνε εύκολα τα «θέλω τους και τους σκοπούς τους». Όμως ας αναλογιστούν, οι «εκδρομείς της νύκτας» ότι το νόμισμα έχει δύο όψεις, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Γιατί άραγε η θειά Κατερίνα να πληρώνει την ακτιβίστικη επιπολαιότητα τους;
Τέτοια εποχή πέρυσι πλησίαζα για το χωριό, νύκτα ήταν μιάς Παρασκευής, και ο χιονιάς με το φεγγάρι έδιναν εικόνες τρόμου (!). Με την καλή μου όμως, ρολάροντας πάνω στους πάγους, ακούγοντας την μουσική μας, ζεσταινόμασταν αντί να κρυώνουμε. Στο ανάποδο πέταλο σαν φτάσαμε, απαντήσαμε ένα τσακάλι στη μέση του δρόμου να έχει πιασμένη μία αλεπού. Μας είδε ξαφνικά και την άφησε. Κυρία όμως και η κυρά Μάρω, τινάχτηκε και τράβηξε σε αντίθετη πορεία. Ναι, έχουν αφήσει και τσακάλια οι φίλοι μας στο Μαίναλο, για την πανίδα πάντοτε …---------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010.
Περισσότερα... »
-
Περιοδικο "Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚάθε Τετάρτη κυκλοφορεί
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς
Περισσότερα... »
-
Οι "μαϊμουδιές" φέρνουν γκρίνια ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία«Κατάθεση ψυχής» από την πλευρά των «καλών». Από κυνηγετικό forum
------------------------------------------------------------Συμφωνώ και εγώ απόλυτα με το φίλο Μυθοπλάστη για το κείμενο πως είναι κατασκευασμένο και με συρραφές . -------------------------------------------------------------Τώρα μάλλον Ο πρόεδρος δεν γράφει ότι είναι παραποιημένο. Λέει ότι είναι μονταρισμένο για να διαβάσουμε ότι μας ενδιαφέρει δηλ ότι αφορά το κυνήγι!!!!!! Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πλαστό!!!!!
(ΥΓ) Και βέβαια έχει σημασία αν είναι ο ίδιος διότι δείχνει ότι έχει κάποια συμφέροντα!!!! (εδώ αναφέρεται στον Μυθοπλάστη)--------------------------------------------------------------Τώρα για το μυθοπλάστη δεν με ενδιαφέρει ούτε η γνώμη του ούτε τα συμφέροντα που αποσκοπεί --------------------------------------------------------------
Τι συμφέροντα άραγε εξυπηρετεί ο «Μυθοπλάστης» - η αφεντιά μου δηλαδή, που τόλμησε και αμφισβήτησε ένα κουρελόχαρτο «συνειδητοποιημένων» κυνηγών; Πως τολμά κάποιος που δεν ανήκει στην «αγία ομάδα» να έχει ανεξάρτητη άποψη και διαφορετική από την επικρατούσα;
Τις γκεμπελικές μεθόδους πολλοί τις μίσησαν και πολλοί τις υιοθέτησαν για να κρύψουν την ανεπάρκειά τους, τα λάθη τους, την εξαπάτηση προς τρίτους. Όταν λοιπόν κάποιος δεν έχει τι να σου προσάψει σε αυτά που αποκαλύπτεις, πετάει ένα σκόρπιο «δεν ξέρω που αποσκοπούν τα συμφέροντα του Μυθοπλάστη» ή το άλλο, «δείχνει ότι έχει κάποια συμφέροντα». Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.
Λυπάμαι μόνο που «συνειδητοποιημένοι κυνηγοί» θα μεταλαμπαδεύσουν τις αρχές τους σε νέους κυνηγούς όπως διατείνονται μέσα από την υπό δημιουργία σχολή τους. Θα τους διδάξουν και ήθος φαντάζομαι, και την ακριβή αλήθεια - και πιθανότατα πώς να συρράπτουν και να διοχετεύουν γνωστές απόψεις σαν «ντοκουμέντα» που θα κάνουν «πάταγο» στην κυνηγετική οικογένεια.
Πόσο διαφορετικά όμως θα ήσαν τα πράγματα, αν μέσα από τα κείμενα μου ή τις απόψεις μου, γεμάτος «οργή», φώναζα κι εγώ «Χαίρε Καίσαρ». Έκανα το «λάθος» όμως και δεν χειροκρότησα, έπεσα στο ολέθριο ατόπημα και διαφώνησα, έσφαλλα διότι βάδισα κόντρα στο ρεύμα μίας φιλόδοξης παρέας καταθέτοντας τις επιφυλάξεις μου.
Δεν είναι κακό να είναι κάποιος φιλόδοξος. Κακό είναι να είναι κανείς «Καίσαρ» και να μην έχει όλη τη Σύγκλητο με το μέρος του για να την ελέγχει.
Τα αιώνια προβλήματα της «δημοκρατίας» …
Περισσότερα... »
-
Τα σιδερένια πουλιά του χειμώνα ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση από την εξαιρετική σελίδα του Γιώργου Πέππα
[www.gpeppas.gr]
-----------------------------------------------------------------------
Βρισκόμαστε ήδη στα τέλη Ιανουαρίου και η μεγάλη μετανάστρια του Βορρά έχει εγκατασταθεί στη χώρα μας. Από τα μέσα Οκτωβρίου εγκατέλειψε τα βόρεια κωνοφόρα δάση και μετακινήθηκε σε νοτιότερα πλάτη με σκοπό τη διαχείμασή της. Πού όμως μπορούμε να τη συναντήσουμε;
Η εποχή (τέλη Ιανουαρίου, αρχές Φλεβάρη) χαρακτηρίζεται από ξηρασία και χαμηλές θερμοκρασίες και η φάσσα όχι μόνο έχει ήδη εγκατασταθεί στα ελληνικά δάση αλλά επιπλέον γνωρίζει πολύ καλά και τον τόπο αλλά και τις περιοχές τροφοληψίας της. Γνωρίζει επίσης τους κινδύνους από τους διώκτες της αλλά και τον τρόπο για την ασφαλή διαφυγή της.
Η φάσσα τρέφεται κατά κύριο λόγο με φυτικές τροφές όπως με καρπούς βελανιδιάς (βελανίδια), καρπούς από πουρνάρι, ελιές, χορταράκια αλλά και με διάφορα ασπόνδυλα. Αυτή την περίοδο είναι σπάνιο το να δούμε πολυάριθμα κοπάδια από φάσσες, όπως τον Οκτώβριο, ενώ σίγουρα θα συναντήσουμε κοπάδια των δέκα-δώδεκα πουλιών ανά περιοχή.
Συνήθως τα κοπάδια αυτά έχουν έναν οδηγό που με το πρώτο φως της ημέρας ξεκουρνιάζει και κάνει μια αναγνωριστική πτήση στην περιοχή της τροφοληψίας και αφού διαπιστώσει ότι το μέρος είναι κατάλληλο, τότε επιστρέφει στην κούρνια και φέρνει το υπόλοιπο κοπάδι.
Για να θηρεύσουμε τη φάσσα αυτές τις μέρες πρέπει να έχουμε υπομονή, επιμονή και κυρίως καλή κάλυψη. Η κατασκευή της καλής φυλάχτρας είναι ο βασικότερος παράγοντας, διότι αν οι φάσσες αντιληφθούν την ύπαρξή μας όσο και να περιμένουμε στην περιοχή δεν θα ξαναγυρίσουν, τουλάχιστον την ίδια μέρα.
Την φυλάχτρα μας θα πρέπει να την κατασκευάσουμε κοντά στην περιοχή τροφοληψίας και ειδικότερα στο όριο των δασών που τυχόν μπορεί να κουρνιάζουν, κοντά σε ελαιώνες. Συνήθως τις πρωινές ώρες οι φάσσες κατευθύνονται προς τις περιοχές που είναι κοντά σε λιοστάσια για να τραφούν με ελιές και αργότερα κοντά στις μεσημβρινές ώρες χάνονται και πάλι στο δάσος για να συνεχίσουν με βελανίδια και καρπούς αργιάς (πουρνάρι).
Μεθοδολογία θήρευσης Οι μέθοδοι θήρευσης της φάσσας ποικίλλουν από μέρος σε μέρος. Δύο είναι οι βασικότεροι: το καρτέρι κοντά στην περιοχή τροφοληψίας και το καρτέρι από και προς την κούρνια.
¤ Στο καρτέρι κοντά στο πεδίο τροφής χρειαζόμαστε καλή φυλάχτρα με μεγάλη ορατότητα. Αποφεύγουμε τις άσκοπες μετακινήσεις και παραμένουμε καλά κρυμμένοι, αφού το συγκεκριμένο θήραμα αντιλαμβάνεται αμέσως την παραμικρή κίνηση και τον κάθε θόρυβο. Δεν πυροβολούμε το πρώτο πουλί που θα δούμε, διότι μπορεί να τύχει να είναι ο οδηγός. Αν έχουμε υπομονή θα δούμε και το υπόλοιπο κοπάδι να έρχεται στην περιοχή.
Ενας ακόμα βασικός παράγοντας είναι οι λίγες και σίγουρες τουφεκιές. Προσέχουμε να μην πυροβολούμε από μακριά. Το προτιμότερο είναι να αφήνουμε να ζυγώνουν όσο πιο κοντά γίνεται.
¤ Το καρτέρι από και προς την κούρνια προϋποθέτει την εύρεσή της από τον κυνηγό. Αυτό μπορεί να είναι δύσκολο και οι γνώστες της περιοχής έχουν πλεονέκτημα.
Απαραίτητα και εδώ η καλή φυλάχτρα, η ακινησία και ο ελάχιστος ή και καθόλου θόρυβος. Η υπομονή που θέλει αυτό το θήραμα ανταμείβει τον κυνηγό και κυρίως όσους είναι ολιγαρκείς και θέλουν να ξανακυνηγήσουν στην ίδια περιοχή. Αυτό το λέω διότι αν ξεκινήσουμε το… τουφεκίδι μπορεί να πάρουμε κάποια πουλιά αλλά μόνο μια φορά.
Και στις δυο περιπτώσεις θα χρειαστούμε ζεστά και αδιάβροχα ρούχα διότι η ακινησία μαζί με την παγωνιά, και τυχόν υγρασία, θα μας κάνουν να υποφέρουμε.
Ενα ακόμη βασικό ζήτημα που πρέπει να θίξουμε είναι η επιλογή του κατάλληλου εξοπλισμού. Αυτό βέβαια είναι στην προσωπική κρίση και εμπειρία του κάθε κυνηγού στο κυνήγι. Για το κυνήγι κατάλληλο είναι ό,τι μας φέρνει καλά αποτελέσματα, δεν μας βασανίζει και κυρίως δεν μας ταλαιπωρεί.
Φυσίγγια – τσοκάρισμα Η επιλογή ενός καλού φυσιγγίου θα μας ανταμείψει, όπως και μιας πιο ενισχυμένης γόμωσης. Αν έχει παγωνιά, θεωρώ ότι η κατάλληλα γόμωση είναι 36-40 γραμμάρια. Αν πυροβολούμε μακριά, κατάλληλο είναι ένα φυσίγγι Νο 6 αλλά για πιο κοντινές τουφεκιές προτείνω φυσίγγι με Νο 7.
Οσον αφορά το τσοκάρισμα του όπλου μας πιστεύω ότι τα 3 άστρα είναι η καταλληλότερη στένωση.
Και κάτι ενδοοικογενειακό: Ο πατέρας μου είχε πάρει φάσσα με Νο 9 και εγώ με Νο 8 και 32 γραμμαρίων φυσίγγιο. Μυστήριο η φάσσα και η βλητική. Μην ξεχνάμε φυσικά ότι η φάσσα έχει χαρακτηριστεί και σαν το «σιδερένιο» πουλί! ----------------------------------------------------------------------
Πηγή- Ενθετο κυνήγι Ελέυθερος Τύπος
Περισσότερα... »
-
Οι νέες τάσεις των "ειδικών" ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΔιαβάζοντας από την εξαιρετική σελίδα [kynigos.net.gr]
O παρακάτω «ειδήμονας» πρόσφατα διορίστηκε στο διοικητικό συμβούλιο του Φορέα διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Αίνου, είναι στέλεχος των Οι. Πράσινων και φυσικά το παίζει ειδήμων για το κυνήγι. Έχει επανειλημμένα εκφράσει "λύσεις" για τον περιορισμό των κυνηγών, φροντίζοντας η αφεντιά του και οι συνάδελφοί του να θεωρηθούν - διοριστούν σαν "ελεγκτές"..
Παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από μια από τις "προτάσεις του" που όμως δυστυχώς ως φαίνεται είναι και αυτή στα συρτάρια της κ. Μπιρμπίλη, αν δούμε προσεκτικά τι λέει στην συνέντευξη...-----------------------------------------------------------------------------
Λύση; Υπάρχει λύση;Δεν ξέρω αν πραγματικά υπάρχει λύση, έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα σχετικά με το κυνήγι στην Ελλάδα. Να μερικές σκέψεις:
Καθορισμός περιοχών άσκησης κυνηγίου. Απαγόρευση κυνηγίου έξω από αυτές. Σήμερα κάθε εκατοστό της ελληνικής υπαίθρου -εκτός από ορισμένες περιοχές, οι οποίες είναι αφύλαχτες, από φορείς της κοινωνίας- είναι εν δυνάμει κυνηγότοπος. Είναι σαφές ότι ο κοινωνικός έλεγχος, η φύλαξη και η βιο-παρακολούθηση μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές μπορεί να υλοποιηθεί.
Με ειδικές μελέτες περιβάλλοντος (ΕΠΜ) και προεδρικά διατάγματα, να καταρτίζονται από πανεπιστημιακούς φορείς (τομείς Ζωολογίας, «άγριας ζωής», βιολογικών τμημάτων) «ειδικά σχέδια διαχείρισης θήρας» κάθε χρόνο, ανά περιοχή. Η αξιολόγηση της δυνατότητας άσκησης θήρας στην «ελεγχόμενη περιοχή άσκησης κυνηγίου» να είναι συνδεδεμένη με:*την καταγραφή ειδών, πληθυσμών, οικολογίας και συμπεριφοράς της τοπικής πανίδας, θηραματικής και μη*την εκτίμηση βιοτόπων για τα θηρεύσιμα και τα μη θηρεύσιμα είδη*τον καθορισμό ποσοτικών μεγεθών που είναι αναγκαία για βιώσιμους πληθυσμούς
Στα “διαχειριστικά σχέδια κυνηγίου” εκτιμάται επίσης, η συχνότητας της επίσκεψης, η τάση της στο χρόνο, των κινήτρων και της συμπεριφοράς των κυνηγών. Για παράδειγμα μπορούν να διαφοροποιούνται ως προς το δικαίωμα άσκησης κυνηγίου στην συγκεκριμένη περιοχή, οι ντόπιοι κυνηγοί και αυτοί που έχουν κυνηγήσει πάνω από μια φορά στην διάρκεια της ίδιας κυνηγετικής περιόδου. Επίσης, καθορίζεται ανώτατο όριο συνύπαρξης κυνηγών την ίδια μέρα στον κυνηγότοπο. Για κάθε αφαιρούμενο θήραμα «άγριας προέλευσης» οι κυνηγοί πληρώνουν ένα αντίτιμο για την αφαίρεσή του από το φυσικό περιβάλλον.
Βεβαίως όλα τα παραπάνω, δεν μπορούν να υλοποιηθούν αν δεν υπάρχει ένα πλήρες, ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σύστημα φύλαξης, που εστιάζεται στις εξής παραμέτρους: Φύλαξη – καθορισμός συγκεκριμένων εισόδων/εξόδων στην «ελεγχόμενη περιοχή άσκησης κυνηγίου»- Περίφραξη (με τεχνητά ή φυσικά εμπόδια. Μέτρα ασφάλειας Κυνηγίου – Φωτιάς – Ιατρείο πρώτων βοηθειών. Μέτρα Περιορισμού της όχλησης. Τεχνικές Υποδομές, επιστημονική υποστήριξη και κατάλληλες εγκαταστάσεις.
Τέλος, όλα τα κυνηγετικά όπλα, «ονοματοποιημένα και καταγεγραμμένα» ανά ιδιοκτήτη, στο τέλος της κυνηγετικής περιόδου, σφραγίζονται και φυλάσσονται σε ειδικούς χώρους φύλαξης (τοπικά αστυνομικά τμήματα, χώροι φύλαξης στις εγκαταστάσεις της «ελεγχόμενης περιοχής άσκησης κυνηγίου», ή ειδικοί χώροι σε τοπικές στρατιωτικές μονάδες κ.λ.π).
Ήδη όμως έγραψα πολλά … επιφυλάσσομαι στην συνέχεια.-------------------------------------------------------------------------------
Η κύρια πηγή των παραπάνω, βρίσκεται στο λινκ [bioannis.wordpress.com] και μπορείτε σε αυτό να διαβάσετε περισσότερα «επιστημονικά».
Περισσότερα... »
-
Έγγραφο μαϊμού - από "συνειδητοποιημένους" κυνηγούς
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ συνηθισμένη απουσία της ΚΣΕ από τα προβλήματα των κυνηγών είναι ευρέως γνωστή. Δικαιολογεί τον ρόλο της μόνο στις περιόδους των ρυθμιστικών – και μάλιστα με τον χειρότερο τρόπο, φτάνοντας το κυνήγι στο σημείο μηδέν.
Με την πολυετή λανθασμένη τακτική της, έδωσε σε όλους μας το δικαίωμα να γίνουμε κριτές της. Σε πολλές δε περιπτώσεις και κακοί κριτές. Όσο όμως υπάρχουν στην ηγεσία της άνθρωποι που μας οδήγησαν αργά αλλά σταθερά στην ανασφάλεια του αύριο, τόσο θα πυκνώνουν και οι φωνές όσων αγαπούν το κυνήγι. Καιρός δε είναι, όλοι αυτοί που ακολούθησαν λάθος δρόμο στηριζόμενοι σε σχέσεις μικροπολιτικές, να κάνουν την αυτοκριτική τους και να πάνε σπίτι τους. Να ανοίξουν τον δρόμο σε άξια στελέχη της κυνηγετικής οικογένειας.
Ως απόρροια της απουσίας της ΚΣΕ, κάποιοι ίσως θεώρησαν καλό να πάρουν τη θέση της, δημιουργώντας έναν νέο σύλλογο που εισχώρησε σε αυτόν και η λέξη «συνειδητοποιημένος», για να καταδείξει προφανώς ότι «οι άλλοι» είναι ασυνείδητοι.
Γρήγορα ο σύλλογος αυτός απέκτησε αρκετά μέλη όπως ο ίδιος διατείνεται – ανθρώπους ανησυχούντες για το κυνήγι. Στην μικρή διάρκεια της ζωής του ο σύλλογος αυτός, φρόντισε με ποικίλους τρόπους να περάσει τις θέσεις του – και καλώς έπραξε, ώστε να γνωστοποιηθεί όσο περισσότερο μπορούσε η παρουσία του. Μεταξύ των άλλων σκοπών του, είναι και η δημιουργία σχολής στην οποία θα εκπαιδεύονται νέοι κυνηγοί. Και προφανώς θα έχει βρει και δασκάλους για τη δουλειά αυτή σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Κιλκίς κτλ (τυχαία ονόματα πόλεων).
Ως εδώ όλα καλώς καμωμένα, ο καθένας μας έχει δικαίωμα να ιδρύει συλλόγους, να τους βαπτίζει όπως θέλει, να αναφέρει στο καταστατικό τους σκοπούς του, να αγωνίζεται εν τέλει από τη σκοπιά του όπως αυτός κρίνει – και ελεύθεροι επίσης όσοι συμμετέχουν σε καινούριους συλλόγους, είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους.
Όμως ο σύλλογος αυτός, κινούμενος προφανώς «εν θερμώ» θέλησε να πασάρει στους κυνηγούς μία συρραφή απόψεων οικολογικών οργανώσεων, σαν ένα ενιαίο έγγραφο που βγήκε μέσα από το υπουργείο περιβάλλοντος. Μάλιστα, έφτασε σε τέτοιο σημείο η ενέργεια αυτή του συλλόγου, που σκόπιμα διοχετεύθηκε σε κυνηγετικό forum για να αρχίσει η αντιπαράθεση. Μέλη ή φίλοι του συλλόγου αυτού, με σθένος υπερασπίστηκαν την ύπαρξη και γνησιότητα του φτιαγμένου εγγράφου και έγιναν επιθετικοί σε όσους είχαν μία διαφορετικά άποψη ή και μία επιφυλακτικότητα για το έγγραφο μαϊμού.
Ο φανατισμός δε της ομάδας αυτής έφτασε σε τέτοια επίπεδα που ακόμα και όταν κατέπεσε η απάτη, συνέχιζαν λέγοντας «εμείς σας τα είπαμε, τα συμπεράσματα δικά σας». Μας είπαν δηλαδή απόψεις γνωστές οικολογικών οργανώσεων, μας «αποκάλυψαν» δημοσιευμένα στοιχεία παρελθόντων ετών, που εύκολα και ο πιο αδαής βρίσκει στο διαδίκτυο.
Ότι το κυνήγι στην Ελλάδα θέλουν οι της ηγεσίας του νέου υπουργείου περιβάλλοντος να συρρικνωθεί, ότι λόγο στις καινούριες αποφάσεις θέλουν να έχουν και οι οικολόγοι – και το έχουν πετύχει, ότι η ΚΣΕ είναι απούσα από την διαβούλευση (λέξη κι αυτή!) για το κυνήγι, όλα αυτά είναι γνωστά. Κανείς όμως δεν νομιμοποιείται να μας πλασάρει κουρελόχαρτα και να απαιτεί εμείς να συμπλεύσουμε με τέτοιες πρακτικές.
Αν οι δικές τους "πηγές" βρίσκονται στα αρμόδια υπουργεία και τους δίνουν συρραμένα κείμενα, οι δικές μου πηγές βρίσκονται στο χωριό μου και είναι πέτρινες, φτιαγμένες γερά από λαγκαδινούς μαστόρους, και όταν διψώ, φροντίζουν και με ξεδιψούν. Η δίψα για την αλήθεια δεν χρειάζεται άθλια υποννούμενα, παρά μόνο σταράτα λόγια.
Θα έλεγα να σοβαρευτούμε …
Περισσότερα... »
-
Από τους αγριόχοιρους, στην παγωνιά για …φάσες
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΣάββατο πρωί, 23 Γενάρη και η παγωνιά είναι απίστευτη. Γύρισε ο δύσκολος καιρός – που καιρός του ήταν (!) και αναβλήθηκε για ακόμα μία φορά η υπερθέρμανση του πλανήτη. Με τρομάζουν αυτά τα καινούρια, αφού όμως ο ΟΗΕ και ο Αλ Γκορ πήραν βραβείο Νομπέλ, λόγος άλλος δεν μου πέφτει. Αυτοί ξέρουν, και ότι μου πουν, εγώ χαλί θα γενώ να με πατήσουν. Και όταν με τρομάζουν λέγοντάς μου πως το κλίμα άλλαξε, γίνομαι και ακτιβιστής για χάρη τους.
Πριν έβγω από το σπίτι εκεί στα ορεινά της Αρκαδίας, φρόντισα και ντύθηκα καλά, γάντια, ισοθερμικά ρούχα, γκέτες, σκούφο μάλλινο – αλλά πήρα μαζί μου και τις κατάλληλες προμήθειες, αχνιστό τσάι, σταφίδες μαύρες, σοκολάτα μαύρη, και αντάμωσα το λευκό φόντο και το γκρίζο του ουρανού. Βγήκα, ζόρικα ήταν και μου άρεσε η σιωπή. Έτριξε ο πάγος από το βάρος των τροχών αλλά το όχημα άκουγε καλά στα δύσκολα. Αντάμωσα τον Κωνσταντίνο σε δέκα λεπτά και ξεκινήσαμε παρέα.
Τραβήξαμε για τα γνώριμα μέρη κατά τ’ αμπέλια. Πριν δυό – τρείς δεκάδες χρόνια τα αμπέλια αυτά παρήγαγαν μία εκπληκτική ποικιλία, τον «Κολινιώτη». Πιτσιρικάς τότε γευόμουν κρυφά από το κατώι που ήταν τα βαγένια, την γεύση και τα αρώματα της ποικιλίας αυτής. Αλλά και μεγαλύτερος – ειδικά κοντά στην αποκριά που το οικόσιτο γουρούνι γινόταν παστό για την οικογένεια, το θεϊκό εκείνο κρασί ποτέ δεν έλειπε, μας συντρόφευε στη μεγάλη γιορτή. Η ποικιλία αυτή δεν κυκλοφορεί σήμερα, χάθηκε, «εξαφανίστηκε από τις αμερικάνικες που είναι φτιαγμένες για να αντέχουν στην παραγωγή» - αυτά μου είχε εκμυστηρευτεί κάποτε ένας μικρός παραγωγός οίνου. Μη γνωρίζοντας το αντικείμενο, τον πίστεψα.
Όσο πλησιάζαμε, το χιόνι αν και λιγοστό, είχε σκεπάσει κάθε άλλη μορφή ζωής. Ο δρόμος που διαβαίναμε ήταν απάτητος, χαράζαμε πορεία και για τους επόμενους. Δεν δυσκολευθήκαμε να φτάσουμε στον προορισμό μας, χρειαζόταν όμως μεγάλη προσοχή.
Μισή ώρα ανάβασης σε χιόνι και σε πάγους, μας έφερε εκεί που θέλαμε. Παρκάραμε, φορτωθήκαμε τα σακίδιά μας με τις προμήθειες, πήραμε από τρία φυσίγγια ο καθένας μας και αρχίσαμε το περπάτημα. Καλά πηγαίναμε, αργά και στα σίγουρα. Από το ξέφωτο φτάσαμε σε λίγο στο πυκνό. Χωθήκαμε μέσα, βρήκαμε άνετο σημείο και αποθέσαμε. Γεμίσαμε τα όπλα και τα αφήσαμε. Πιάσαμε τις σταφίδες και το τσάι, η θερμοκρασία κατέβαινε στους – 8.
«Είσαι σίγουρος ότι θα πέσουν εδώ φάσες;» Με ρώτησε ο Κωνσταντίνος. Σίγουρος δεν είμαι για τίποτα, εδώ όμως τις βλέπω που πέφτουν, όχι μόνο τώρα αλλά συνέχεια και κάθε χρόνο, και πέρυσι, και πρόπερσι. Γιατί όχι και σήμερα; «Καλά, ας περιμένουμε».
Περιμέναμε πολύ στη παγωνιά με τα όπλα ανά χείρας, ακούνητοι, αμίλητοι, σχεδόν αόρατοι. Αϊ στα κομμάτια σκέφτηκα, χειρότερα από τα γουρούνια τούτο το καρτέρι στους πουρναρότοπους, ούτε τσιγάρο, ούτε ανάσα. Καλά ποιοι είμαστε; ψιθύρισα κάποια στιγμή, χιονοδρόμοι του Ολύμπου; Το καρτέρι δεν το έχουμε συνηθίσει, η συνήθεια της παγάνας και της κόντρας στο κυνήγι του κάπρου μας έκανε και ξεμάθαμε.
Και νάσου οι φάσες. Φάνηκε μπροστά μία να κάνει μία γυροβολιά και σε δευτερόλεπτα το κοπάδι έσκιασε τον ουρανό. Περιμέναμε να φτάσουν κοντά. Στα είκοσι μέτρα περίπου, σηκωθήκαμε και σημαδέψαμε. Τρία φυσίγγια έκαστος και τα αφήσαμε να σπάσουν τη σιωπή του χώρου. Ο ήχος τους αντιλάλησε ως πέρα, μακριά. Τις είδαμε να πέφτουν, οι άλλες, έσπασαν και χάθηκαν σαν άνεμος.
Βγήκαμε και τις μαζέψαμε, εφτά φάσες. Καλά, λέω, τέσσερις έριξα εγώ και τρείς εσύ. Με κοίταξε ο Κωνσταντίνος: «και που ξέρεις ότι έριξες εσύ τέσσερις;» Εγώ είχα φυσίγγια διασποράς, εσύ όχι (!). Κοίταξε το τσοκ της Winchester. Μην το κοιτάζεις, αφού και οι δύο φουλ τσοκ έχουμε. Κοίταξε και τη δικιά μου τη Browning, γελάσαμε. Άιντε, πάμε τώρα για τα ρακόμελα …
---------------------------------------------------------------------------Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Περισσότερα... »
-
"Κυνήγι" - Ελεύθερος Τύπος
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚυκλοφορεί την Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου το ένθετο περιοδικό "Κυνήγι" από τον Ελεύθερο Τύπο
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς.
Περισσότερα... »
-
Ερώτηση προς ΚΣΕ ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΕπειδή πολλά ακούγονται και γράφονται, εδώ και αρκετό καιρό για τις επιλεκτικές προσκλήσεις του ΥΠΕΚΑ.
Επειδή όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί: «γιατί δεν καταδέχτηκε ακόμα η ηγεσία του νέου ΥΠΕΚΑ να καλέσει σε διάλογο την ΚΣΕ».
Επειδή παραπονείται η ΚΣΕ ότι δρα επιλεκτικά στις προσκλήσεις του το ΥΠΕΚΑ και για το λόγο αυτό δεν την έχει καλέσει σε συνομιλίες.
Επειδή αιωρείται ένα κλίμα άγνοιας στην κυνηγετική οικογένεια ή και παραπληροφόρησης.
Ρωτάω σαν κυνηγός την ΚΣΕ: «κύριοι, σας κάλεσε η υπουργός περιβάλλοντος και κλιματικής αλλαγής να προσέλθετε σε διάλογο και εσείς αρνηθήκατε;».
Πολύ θα χαιρόμουν αν είχα απάντηση στο ερώτημα μου, και επίσης, αν μπορούσατε να αναφέρετε και τους λόγους της άρνησης σας.
Δεν περιμένω δυστυχώς απάντηση από την ΚΣΕ, όμως το ερώτημα παραμένει και προβληματίζει.
Περισσότερα... »
-
"Έγγραφο" πλαστό ή γνήσιο; Για το Κυνήγι και το μέλλον του
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚυκλοφορεί στο διαδίκτυο από χθες «ντοκουμέντο» ενός προέδρου που φέρνει τα «πάνω κάτω», όπως αφήνει να εννοηθεί. Είναι όμως έτσι; Μήπως πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί σε τέτοιου είδους «ντοκουμέντα» που ενδέχεται να είναι απλά κουρελόχαρτα;
Το συγκεκριμένο έγγραφο, όπως είναι «χτισμένο» δεν μου μοιάζει για αληθινό. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο περιεχόμενο του αλλά την προσοχή μου την τράβηξε μία λεπτομέρεια όπως: «Τμήμα Σχεδιασμού Υπουργείου περιβάλλοντος».
Έψαξα στις σελίδες του ΥΠΕΚΑ και δεν βρήκα τέτοιο Τμήμα. Τι συμβαίνει λοιπόν; Πραγματικά δεν ξέρω.
Στο ίδιο έγγραφο αναγράφεται επίσης «οικολογικός μπουφές». Θα θεωρούσα παράδοξο το γεγονός, ένα υπουργείο – όποιο και αν είναι αυτό, να αναγράφει για «οικολογικό μπουφέ».
Ο περί ου ο λόγος πρόεδρος συλλόγου θα μπορούσε να εμφανίσει εκτός από το περιεχόμενο, και το ίδιο το έγγραφο, να δούμε και τις σφραγίδες, ημερομηνίες κτλ. Κάτι που μέχρι την ώρα αυτή που γράφω το κείμενο αυτό, δεν έχει κάνει.
Κάτι μάλλον δεν πάει καλά με την ιστορία αυτή που ελπίζω σε λίγες ημέρες ή ώρες να μάθουμε περισσότερα.
Δείτε εδώ το «έγγραφο» όπως παρουσιάστηκε σε κυνηγετικό forum.
Δείτε εδώ τις Διευθύνσεις και τα Τμήματα του ΥΠΕΚΑ.
Περισσότερα... »
-
Ο Μεσαίωνας που ζούμε …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΠολλοί ονομάζουν το Βυζάντιο μεσαίωνα – σκοτεινούς χρόνους δηλαδή. Αδικούμε όμως έτσι το Βυζάντιο, που ναι μεν στάθηκε άτυχο γιατί ασκούσε σε αυτό ασφυκτική πίεση η εκκλησία – από την άλλη όμως σκοπιά, ανέδειξε σπουδαίους επιστήμονες, φιλοσόφους κτλ.
Πως συνδέονται αυτά με το κυνήγι; Συνδέονται διότι έχουμε πάρα πολλές μαρτυρίες από τις εποχές αυτές που αφορούν το κυνήγι. Και γνωρίζουμε όλοι μας ότι το κυνήγι δικαιωματικά τότε ανήκε σε αυτούς που είχαν τα φέουδα – τη γη, στους βαρόνους, στους κόμηδες, στους βασιλιάδες, και σε κάθε καρυδιάς καρύδι που γνώρισε η πλάση. Για τους έχοντες λοιπόν, το κυνήγι ήταν δραστηριότητα απόλυτα προσαρμοσμένη και στα έθιμα της εποχής. Κυνηγούσαν μεν οι άρχοντες αλλά οι βοηθοί τους, αυτοί δηλαδή που τους έδιναν το κυνήγι στο πιάτο, ήσαν οι υποτακτικοί τους, ο λαός. Για να το καταλάβουμε καλύτερα αυτό, ας παρακολουθήσουμε ένα κυνήγι ρεζέρβας σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλόκ. Οι φτωχοί μοχθούν, ξενυχτούν, κρυώνουν και οι πλούσιοι (οι ψευτοκυνηγοί) απλώς πυροβολούν το θήραμα.
Λένε σήμερα οι «καλοί μας φίλοι οι οικολόγοι»: «σήμερα ο άνθρωπος δεν έχει τις ίδιες ανάγκες που είχε πριν από αιώνες, που σκότωνε για να ζήση. Συνεπώς το κυνήγι στην εποχή μας είναι μία παρωχημένη δραστηριότητα». Και ασφαλέστατα οι καλοί μας φίλοι, προτείνουν τη ρεζερβοποίηση του κυνηγίου στη χώρα μας.
Ξεχνούν όμως σκόπιμα οι οικολόγοι να μας πούν ότι, σήμερα παρά ποτέ επιβάλλεται το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι, και ένας βασικότατος λόγος είναι πως η φτώχεια κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα στη χώρα μας. Συνεπώς, το κυνήγι είναι μία δραστηριότητα του ανθρώπου για να συλλέξει την τροφή του, να εξοικονομήσει χρήματα και να αντιμετωπίσει με ελπίδα το δύσκολο μέλλον. Ξεχνούν επίσης οι οικολόγοι να μας πουν για τον δικό τους πλούτο που πηγάζει από χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ και μέσω αυτών κινούνται με άνεση και δεν έχουν καμία διάθεση να στηρίξουν τα φτωχά λαϊκά στρώματα και ας κόπτονται περί του αντιθέτου. Κινούνται και δρουν ελιτίστικα, όπως έκαναν και κάνουν στην ιστορία του πλανήτη αυτού, οι έχοντες και κατέχοντες.
Το κυνήγι, δεν είναι μόνο αριθμοί. Τόσα έξοδα, τόσα έσοδα. Είναι ανάγκη επιβίωσης του ανθρώπου σήμερα. Αν όμως οι οικολόγοι δεν εναντιώνονται στην δραστηριότητα αυτή, δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Η αφελής «κλιματική αλλαγή», «ο κίνδυνος του περιβάλλοντος», και διάφορες άλλες καραμέλες που πιπιλάνε, συμπληρώνουν την ύπαρξή τους.
Στους «σκοτεινούς χρόνους» του Βυζαντίου λοιπόν, ο άνθρωπος έζησε και με το κυνήγι, και ας ήταν αυτό αποκλειστικό προνόμιο των ολίγων, της ελίτ. Σήμερα οι συνθήκες ζωής επιτάσσουν - και ας ζούμε στον μεσαίωνα της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας, του μεταλλαγμένου φασισμού -να κυνηγάμε ελεύθερα και παραδοσιακά. Για τις ανάγκες μας, να ταΐσουμε την οικογένεια, τα παιδιά μας, αλλά και για την παράδοση μας που βάλλεται από παντού.
Ενοχλεί όμως η επιλογή μας να θέλουμε να ζούμε αξιοπρεπώς. Και μας θέλουν πρόβατα. Κοιτάξτε, διαβάστε σελίδες ΜΚΟ και θα καταλάβετε πως με τέχνη περισσή έχει χτιστεί ένα μεγάλο παιχνίδι σε βάρος μας.
Ο κυνηγός είναι η καρδιά του προβλήματος, αν αυτός σπάσει, η ανόητη και επικίνδυνη «πράσινη ανάπτυξη» θα γιγαντώσει και άλλο και ο μεσαίωνας που θα ζήσουμε δεν θα ευτυχήσει να συναντήσει μία καινούρια Αναγέννηση. Θα είναι διαρκής.
------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010.
Περισσότερα... »
-
Συνέντευξη Τίνας Μπιρμπίλη 26/01/2010 στο ρ/σ Flash
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑπόσπασμα από την συνέντευξη της Τίνας Μπιρμπίλη στο ρ/σ Flash σήμερα στις 26/10/2010Ολόκληρη την συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.-----------------------------------------------------------------------Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Μάλιστα. Τώρα έχει ενδιαφέρον αυτό το οποίο κάνατε δηλαδή κάτι το οποίο έχει πολιτικό κόστος και αφορά το κυνήγι για παράδειγμα. Δηλαδή δεν υποχωρήσατε στις πιέσεις να ξεκινήσει γρήγορα η κυνηγετική περίοδος, στη καταταλαιπωρημένη πανίδα του τόπου. Θα επιμείνετε σε τέτοιες πολιτικές κα Μπιρμπίλη ή σε πολιτικές που έχουν και οικονομικό κόστος για παράδειγμα; Είχατε πει αρκετά πράγματα για την υπαίθρια διαφήμιση και το κατάντημα ας πούμε το αισθητικό αλλά και το λειτουργικό της πόλης. Σ’ αυτά τα δυο δηλαδή κυνήγι, υπαίθρια διαφήμιση που είναι λύσεις μάλλον δύσκολες αλλά γρήγορες θα προχωρήσετε;
Τ. ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ: Κοιτάξτε για την υπαίθρια διαφήμιση, σε ό,τι έχει σχέση με το κέντρο της Αθήνας, που είναι και στη δικαιοδοσία της εταιρίας Ενοποίηση Αρχαιολογικών Χώρων, της ΕΑΧΑ, έχουμε ήδη κάνει μια καταγραφή. Το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει, η καταγραφή έχει ολοκληρωθεί και θα ξεκινήσει η αποξήλωση των πινακίδων. Δεν υπάρχει κανένας λόγος κάτι που έγινε το 2004 να μη γίνει τώρα και το θέμα είναι να προσπαθήσουμε αυτό που θα γίνει να μείνει. Άρα δεν νομίζω ότι υπάρχει ένα μεγαλύτερο πολιτικό κόστος.
Για το θέμα του κυνηγιού, έχουμε υποσχεθεί και έχει αναλάβει ο αρμόδιος υφυπουργός, κ. Μωραΐτης την υποχρέωση, να ξεκινήσει μια πολύ μεγάλη διαβούλευση όπου θα συμμετέχουν όλοι και οι κυνηγοί και η Ορνιθολογική Εταιρεία και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και οι ξενοδόχοι. Όλοι, για να προσπαθήσουμε να βρούμε μια λύση. Και υπάρχουν και ευρωπαϊκά παραδείγματα. Άρα νομίζω ότι ...
Γ. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ: Εννοείτε τα πάρκα κυνηγιού;
Τ. ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ: Βεβαίως. Πρέπει κάποια στιγμή να ελεγχθεί το κυνήγι στη χώρα μας ειδικά όταν έχουμε τόσο μεγάλες εκτάσεις που είναι προστατευόμενες περιοχές και ανήκουν στο δίκτυο Natura, πρέπει να προστατέψουμε κάποιες περιοχές και κυρίως κάποιες εποχές. Κι αυτό θα το κάνουμε, γιατί όσο ριζοσπαστικοί μπορεί να είμαστε στις αναπτυξιακές μας πρωτοβουλίες, τόσο προσεκτικοί πρέπει να είμαστε στην τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας για να έχουμε αξιοπιστία και για να γίνει η χώρα μας συνολικά πιο ανταγωνιστική, πιο όμορφη και καλύτερη.
Γ. ΚΥΡΤΣΟΣ: Νομίζω πως υπογράφουμε αυτά που λέτε αλλά δεν έχουν μεγάλη σχέση με την πραγματικότητα έτσι όπως έχει διαμορφωθεί. Δηλαδή ‘‘προστατευόμενες περιοχές’’. Εγώ θεωρώ ότι έχουμε μεγάλες προστατευόμενες περιοχές σε σχέση με την έκταση της χώρας μας, τη γεωγραφική έκταση, οι οποίες όμως ουσιαστικά δεν προστατεύονται. Βλέπουμε δηλαδή αυθαίρετη δόμηση, χωματερές, ό,τι μπορεί να σκεφτεί ο καθένας. Πώς θα κάνετε αυτή τη στροφή δηλαδή από τη θεωρία στην πράξη; Αυτό είναι το λεπτό σημείο.
Τ. ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ: Κοιτάξτε αυτό είναι μια καθημερινή μάχη στο Υπουργείο και πραγματικά το εννοώ αυτό. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι, στο κομμάτι που θέτετε κ. Κύρτσο, πρέπει να έχουμε πράγματι υπομονή. Δηλαδή είναι μια κατάσταση τραγική, η χρηματοδότηση αφορά ουσιαστικά μόνο λειτουργικές δαπάνες και έξοδα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προστατευθεί η συγκεκριμένη περιοχή, πρέπει ουσιαστικά να βρούμε και τρόπο να χρηματοδοτήσουμε την προστασία της, που σήμερα αυτό δεν γίνεται. Και εδώ προσπαθούμε να συζητήσουμε με όλους τους φορείς διαχείρισης πώς πρέπει να γίνει η οργάνωσή τους, τι πρέπει να αλλάξει, τι δεν πήγε καλά. Ξεκινάμε ένα θεσμικό πλαίσιο για την βιοποικιλότητα συνολικά. Το 2010 είναι έτος βιοποικιλότητας και θα ενεργοποιήσουμε πολύ σύντομα την Επιτροπή για τη Φύση.
Το κομμάτι φύση είναι το πιο δύσκολο, γιατί και δεν έχουμε επενδύσει ποτέ σαν χώρα σ’ αυτό ουσιαστικά και γιατί οι πολύ μικρές παρεμβάσεις που θα γίνουν τώρα θα έχουν απόδοση μετά από κάποιο καιρό. Αλλά σε κάθε περίπτωση αποτελεί κι αυτό προτεραιότητά μας.
-----------------------------------------------------------------------------------
Ωραία, για το μέλλον του κυνηγίου θα συσκεφτούν και ξενοδόχοι, και ΜΚΟ, και γιατί όχι και κυνηγοί, και θα αποφασίσουν .............. Και η δική μας η Ομοσπονδία, αυτοί δηλαδή που έδωσαν μεγάλες μάχες (!!!!!) για το κυνήγι στην Ελλάδα, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου ή μάλλον ύπνον υπνώτουν.......
Περισσότερα... »
-
Τύπος - Κυνήγι
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚυκλοφορεί την Τετάρτη στις 27 Ιανουαρίου 2010.
--------------------------------------------------------------------------
Ένα ελεύθερο περιοδικό, για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς.
Περισσότερα... »
-
Αγρότες στους δρόμους
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση από το blog της tsaousas
-----------------------------------------------------------------
Σήμερα το πρωί ξύπνησα με μια ενόχληση.
Βαθιά μέσα μου, κάτι με πίεζε, κάτι με πονούσε.
Ήταν το καθιερωμένο ετήσιο αγγούρι, που μας χώνουνε στον κώλο οι αγρότες με τα μπλόκα.
Έπρεπε να φύγω Θεσσαλονίκη να δω έναν γκόμενο, τον έρωτα της ζωής μου λέμε, το φως μου, το όνειρο μου, και δεν μπορώ να πάω.
Θα ξεχάσω που στα μεγάλα μπλόκα του ΄95 ξεκίνησα για έναν άλλο γκόμενο στο Αγρίνιο, και μου πήρε 11 ώρες να φτάσω; Δεν......μας άφηναν οι αγρότες να πάμε στα φέρι και ο οδηγός του πούλμαν, πήρε στροφή και έκοψε από Καλάβρυτα.
Απολογισμός της διαδρομής προς Αγρίνιο;
Έξι ώρες χαμένοι στο βουνό, γιατί τον χάσαμε τον δρόμο, χωματόδρομος για γαϊδούρια και η ρόδα στον αέρα σε επικίνδυνη στροφή, μια κατσίκα σκοτωμένη όταν βγήκαμε στο ίσωμα, στάση στην Πάτρα για φαΐ αφού πεθάναμε της πείνας, 7 μποφόρ στο φέρι για απέναντι μια και χάλασε εν τω μεταξύ ο καιρός, 200 χιλιόμετρα ύστερα την ώρα, να φτάσουμε επιτέλους στο Αγρίνιο.
Όταν φτάσαμε, το μαλλί σκατά, πατημένο σαν της γριάς με το φιλέ, ενώ από την αγωνία φύτρωσε η τρίχα στο μπικίνι κάγκελο.
Γαμάει ο άλλος κάκτο; Δεν γαμάει.
Αν είχα μπροστά μου έναν αγρότη από αυτούς τους πούστηδες που μας έκλεισαν τον δρόμο, του έβγαζα τα δόντια με τανάλια και τα έκανα πιράκια στο τρακτέρ του.
Με ποιο δικαίωμα ρε καριόλη αποφασίζεις εσύ για τη ζωή μου;
Πώς κάνεις κουμάντο πότε και πού θα πάω;
Ποιο δρόμο κλείνεις ρε ηλίθιε;
Τον δρόμο του πατέρα και της μάνας σου;
Χέστηκα ρε μαλάκα για τα δικαιώματα σου.
Χέστηκα, όταν για να τα διεκδικήσεις καταπατάς τα δικά μου.
"Διεκδικήσεις επιδοτήσεων και καλύτερη τιμή από τους μεσάζοντες."
Μωρή κότα, άμα σε γαμεί ο μεσάζων, τράβα να γαμήσεις κι εσύ αυτόν, όχι εμένα που τον χρυσοπληρώνω.
Μοχλό πίεσης ρε άθλιε θα γίνω εγώ για να βγάλεις τα φραγκάκια που δικαιούσαι;
Το ΚΚΕ να κάνεις μοχλό πίεσης ρε, που σε πατρονάρει να ζητιανεύεις τα φράγκα της Ε.Ε ενώ από την άλλη απαιτεί να βγει η χώρα από αυτήν.
Βάλε τις πατάτες στον κώλο σου και μην τις πουλάς στον μεσάζοντα, μέχρι να πάρεις την τιμή που θέλεις.
Αλλά εμένα, δεν έχεις το δικαίωμα να μου απαγορεύεις να πάω να γαμηθώ με τον γκόμενο μου.
Να κάνω τη ζωή μου ρε!
Τη χιλιοβασανισμένη, από τη δική μου τη δουλειά.
Βαρέθηκα την αγροτιά και τους αγώνες της.
Κάποτε ζούσανε όλοι από τη γη και το συμφέρον το δικό της ήτανε συλλογικό.
Σήμερα η αγροτιά πρέπει να αναλογιστεί εκατοντάδες άλλα εργασιακά συμφέροντα.
Και κοίτα που δεν το΄χει αντιληφθεί ακόμα!
Ο αιώνας πέρασε προ πολλού, ο κόσμος έχει αλλάξει, και οι αγρότες γυρίζουν ακόμα το "1900".
Μαζευτείτε μαλάκες.
Κοιτάξτε να διεκδικήσετε σοβαρά ό,τι θεωρείτε πως δικαιούστε, και βάλτε τις αξίνες και τα δρεπάνια στα μπαούλα σας, για να μην πω στον κώλο σας.
Το δικαίωμα μου να πάω να βρω τον γκόμενο να ξεσκιστώ στο πήδημα, δεν σας το χαρίζω ούτε από συμπόνοια.
Τα τανκς απέναντι στα τρακτέρ, τώρα.
Τα τανκς διεκδικώντας τα δικαιώματα του μουνιού μου, που δεν τα βάζω πιο κάτω από τα δικαιώματα του αγρότη, αν δεν μου ζητηθεί συναίνεση.
ΥΓ.
Έτσι επαναστατώ εγώ.
Ολόιδια με τους αγρότες.
Εις βάρος τους, όπως το κάνουνε εις βάρος μου.
λεπτομέρεια:
Μόλις άκουσα τους αγρότες στο μπλόκο της Λάρισας να φωνάζουν ένα από τα συνθήματα τους:
"Γυναίκα υπουργός-αγρότης νηστικός".
Λύγισα από το βάρος του ιδεολογικού υπόβαθρου του αγώνα τους.
----------------------------------------------------------------------
Με την Τσαούσα ναι, με τους μπουτοαγρότες όχι. Υπάρχουν και πραγματικοί αγρότες, νοικοκυραίοι, που δουλεύουν 15 -17 ώρες τη μέρα, που μεγαλώνουν φαμίλιες, που σπουδάζουν παιδιά σε πανεπιστήμια, που προσφέρουν στην κοινωνία, που άθλιους συνδικαλιστές τους έχουν γραμμένους εκεί που πρέπει, που οργανώνουν τη ζωή τους και πάνε μπροστά.
Περισσότερα... »
-
Οι υγρασίες του λιμανιού ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΠρωί Κυριακής, αχάραγα ακόμα, ο δρόμος με έβγαλε στο λιμάνι της Ραφήνας. Ο νοτιάς είχε μουσκέψει οτιδήποτε υπήρχε στο χώρο, από το χώρο στάθμευσης μέχρι και τους κάβους του πλοίου που μόλις σάλπαρε για τα απέναντι νησιά Άνδρο, Τήνο και Μύκονο.
Κυριακή πρωί στη θάλασσα για ένα βουνίσιο όπως η χάρη μου, ήταν πολυτέλεια. Τέτοιες ώρες γύριζα στο βουνό για τις πρώτες ιχνηλασίες – τώρα, βρέθηκα να χαζεύω τους ερασιτέχνες ψαράδες στο μόλο: «τι ψαρεύετε παιδιά;» ρώτησα από περιέργεια. Δεν μου απάντησε κανείς (!). «Το ‘χουν φαίνεται σε κακό να πουν» σκέφτηκα και τους άφησα στη τέχνη και στη τύχη τους.
Αφού έκανα μία μεγάλη βόλτα, χάιδεψα ένα σωρό σκυλιά που απάντησα, κοντοστάθηκα στους γλάρους που ορμούσαν με δύναμη στα θαλασσινά που τους πέταγε ένας άλλος ψαράς – αυτός φαινόταν για επαγγελματίας και άδειασε κάποιο τελάρο, κατέληξα τελικά στον παλιό καφενέ και διάλεξα ένα τραπέζι δίπλα σε γερόντους που έπιναν τον καφέ τους στα κρασοπότηρα. Παρήγγειλα με τη σειρά μου ένα «μέτριο ελληνικό» και βράχηκαν τα χέρια μου από την υγρασία του τραπεζιού.
‘Ήρθε ο καφές – 1,20 παρακαλώ, και απλώθηκα ανάβοντας ένα τσιγάρο. Οι γέροντες δίπλα μου διαφωνούσαν με ένταση και έγινα ωτακουστής δίχως να το θέλω: «μα να μου πεις εμένα ότι η παλαμίδα είναι ακριβότερη από το ρίκι, πότε έγινες εσύ ψαράς;», ακούστηκε η οργισμένη φωνή του γέροντα που οι αυλακώσεις στο πρόσωπο του μαρτυρούσαν ναυτικό έμπειρο. «δεν σε παρεξηγώ με αυτά που λες, εσύ κυνηγός ήσουν και σκότωνες ψαρόνια, πότε έγινες ψαράς, τώρα στα γεράματα;» αποκρίθηκε ένας νεότερος σε ηλικία – γύρω στα εβδομήντα χρόνια και φορούσε κοντομάνικο μπλουζάκι και στο μεγάλο δάκτυλο του αριστερού του χεριού δακτυλίδι χρυσό. Είχε και μούσι που είχε νοτίσει από τον χαλασμένο καιρό. Την λύση στη διαφωνία τους την έδωσε ο ψαράς από παρακείμενο ψαράδικο: το ρίκι έχει σταθερή τιμή γύρω στα δέκα ευρώ, και είναι ακριβότερο από την παλαμίδα». Σηκώθηκα να φύγω, δεν ήθελα να γίνω μάρτυρας της «σφαγής» που θα επακολουθούσε.
Τα γλαροπούλια γέμισαν πάλι τον τόπο, άλλος ψαράς τώρα είχε πετάξει τη τροφή τους και βάδιζα προσεκτικά να μην τα πατήσω. Κοντοστάθηκα στους ερασιτέχνες που είχα πρωτομιλήσει και με διακριτικότητα είδα τα καλάθια τους αδειανά. Στο λιμάνι ένα μεγάλο ψαροκάικο πέταγε τους κάβους για να δέσει – θα ‘φερνε καινούρια πραμάτεια. Σε παρακείμενο κότερο με εγγλέζικη σημαία, οι ένοικοι μόλις είχαν ξυπνήσει φαίνεται και ακουμπώντας στα ρέλια έριχναν νωχελικές ματιές ένα γύρω. Είχαν χρόνο.
Όπως σκέφτομαι τα πράγματα, από του χρόνου θα γίνουμε όλοι οικ(ω)λόγοι, αφού αιωρείται στον αιθέρα κλίμα αβεβαιότητας για την επόμενη σεζόν. Και αυτοί που «νοιάζονται» και ξέρουν ή νομίζουν πως ξέρουν, αφήνουν τάχα μου αιχμές, αφήνουν λόγια σκόρπια να αιωρούνται, επειδή έχουν «πηγές» και τους τα λένε όλα, επειδή εκεί στο υπουργείο κάποιος που ξέρει κάποιον που είναι κουμπάρος του κλητήρα του απέναντι κτιρίου, άκουσε από τον καφετζή το και το.
Θα γίνουμε οικολόγοι και αργόσχολοι – παρατηρητές στους πρωινούς νοτιάδες, να ταΐζουμε και εμείς τα γλαροπούλια σάπια ψάρια από τα τελάρα, και να νιώθουμε τις υγρασίες των πρωινών από τα άδεια λιμάνια. Και που ξέρει κανείς, μπορεί εκεί στον καφενέ – στο διπλανό τραπέζι, να κάθονται ξωμάχοι πρόεδροι ομοσπονδιών και να εξιστορούν τα περασμένα μεγαλεία τους, τους μεγάλους αγώνες που έδιναν κάποτε για το κυνήγι στην Ελλάδα, και στο άκουσμα των παραμυθιών αυτών, να ξεσπά σε γέλιο τρανταχτό ακόμα και ο ψαράς που κυνηγούσε ψαρόνια.
Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι δικές μου πηγές βρίσκονται στο χωριό μου, και είναι πέτρινες, καλοφτιαγμένες, από γερούς μαστόρους λαγκαδινούς,. Και το νερό τους δροσερό χειμώνα καλοκαίρι, μοσχοβολά φρεσκάδα και δροσιά. Δεν σε ξεγελά ποτέ. Και αν μπορούσαν οι πηγές αυτές να διηγηθούν όσα στους αιώνες που πέρασαν είχαν ακούσει από διψασμένους στρατοκόπους ή αγωγιάτες ή κουρασμένους κυνηγούς, οι ξωμάχοι συνδικαλιστές μας δεν έπρεπε να φανούν πάλι στον καφενέ. .
Μεγαλώσαμε, ζήσαμε πολλά στη ζωής μας, κυρίως τα παραμύθια και τα μεγάλα λόγια, συνηθίσαμε το ψέμα και το περνούμε για αλήθεια. Στράβωσε ο κόσμος και βαδίζει ανάποδα. Η Φύση όμως είναι η μόνη μας αλήθεια, θέλουμε δεν θέλουμε. Και πασχίζουμε με κάθε τρόπο να την «διαφυλάξουμε». Μα πόσο μικροί είμαστε. Πιστεύουμε αφελέστατα πως με τεχνικά μέσα, με ανόητες ρυθμιστικές κατ’ έτος, με τους φανατικούς της οικολογίας, με τους πλιατσικολόγους εμπόρους κυνηγούς, με τα κούφια ξύλινα λόγια της άρρωστης πολιτικής που έγινε ωμότερη από ποτέ άλλοτε, θα διαφυλάξουμε τη φύση. Σαν να λέμε δηλαδή ότι, εμείς, μπορούμε, έχουμε τις δυνάμεις και τις ικανότητες να προστατεύσουμε τον δημιουργό της ζωής. Μήπως εμείς οι άνθρωποι είμαστε περισσότερο του δέοντος αφελείς, πιστεύοντας ότι μπορούμε να αλλάξουμε τους ρόλους; Την ισορροπία; Την νομοτέλεια;
Όσες αλλαγές και να επιφέρει στα του κυνηγίου η κυρία υπουργός με τους σεβαστούς συμβουλάτορές της, όσους κρυφούς και φανερούς πόθους αν έχουν οι οικ(ω)λόγοι με την φασίζουσα νοοτροπία τους, όσο αδρανείς και εκτός τόπου και χρόνου μπορεί να βρίσκονται οι συνδικαλιστοπατέρες μας που έχουν κολλήσει εδώ και «αιώνες» στην «νέα ρυθμιστική» που καθ’ έτος μόνο αναστάτωση προκαλεί σε όλους μας – και μας θέλουν να κοιτάζουμε πάντα χαμηλά, ο δικός μας προορισμός – του ανθρώπου αλλά και του κυνηγού, είναι, να ξεδιψάμε από τις δικές μας πηγές που δεν αφήνουν υπονοούμενα, δεν είναι θολές, έχουν ξάστερο νερό που το γευόμαστε και κοιτάζουμε τον ουρανό. Όχι το ουράνιο στερέωμα που γιόμισε τοξικά από τα βιοκαύσιμα και την πράσινη ανάπτυξη, αλλά πέρα απ’ αυτά, τον καθαρό και απέραντο ουρανό.
Μου αρέσουν τα λιμάνια και η ζωή τους, αγαπώ πολύ τους γερόντους ξωμάχους που γιομίζουν με εικόνες τις ιστορίες τους. Περισσότερο θα αγαπήσω και τους δικούς μας αιρετούς εκπροσώπους όταν γίνουν και πάλι κυνηγοί – όταν αποβάλλουν δηλαδή την ξύλινη γλώσσα που την έμαθαν καλά τόσα χρόνια που συνδιαλέγονται με την εξουσία για τα αυτονόητα.
----------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010.
----------------------------------------------------------------
Σημείωση: η τρίτη φωτό είναι της Suzanne Holm
Περισσότερα... »
-
Η άλλη πλευρά του λόφου …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΛένε πως οι αγριόχοιροι έχουν πολλαπλασιασθεί – εξ ου και η αύξηση της κάρπωσής τους σε 2 θηράματα στην Πελοπόννησο (από 1 που ήταν) και στην υπόλοιπη Ελλάδα σε 4 θηράματα (από 2 που ήταν), για την Ρυθμιστική 2009 – 2010 που οδεύει προς τη λήξη της.
Να υποθέσω ότι έπεσε και η τιμή του αγριόχοιρου στο παράνομο εμπόριο; Όταν το προϊόν είναι δυσεύρετο φτάνει στον «καταναλωτή» ακριβότερο. Όταν «η παραγωγή γεμίζει την παράνομη αγορά» οι τιμές πέφτουν κατακόρυφα.
Στην κυνηγετική περίοδο 2009 – 2010, «το κρέας ήταν άφθονο» αφού μερικές ομάδες κάθε σαββατοκύριακο έκαναν «ανάσταση» θηρεύοντας κοπάδια ολόκληρα. Δεν μιλάμε δηλαδή για 2 ή 4 γουρούνια αλλά για 6, 8 ή όσα τέλος πάντων κυκλοφορούσαν στις παγάνες των ομάδων αυτών. .
Δυστυχώς, μας αρέσει να διυλίζουμε τον κώνωπα, να είμαστε εσωστρεφείς – να πιστεύουμε αφελώς πως τα «κακώς κείμενα» δεν πρέπει να βλέπουν το φως. Όχι διότι δεν υπάρχουν ή δεν τα γνωρίζουμε λίγο ή πολύ όλοι μας, αλλά, διότι η εικόνα μας προς τα έξω «πρέπει» να βγαίνει ρετουσαρισμένη. Γιατί όμως; Για να καλύπτει τους γουρουνοσυλλέκτες;
Έχω όμως και μία απορία και πραγματικά θα χαιρόμουν αν κάποιος ειδικός θα μου την έλυνε: «πως και ποιοι θα καταγράψουν τον πληθυσμό των αγριόχοιρων που θηρεύσαμε, και, ποιος είναι ο υπάρχων πληθυσμός;». Προφανώς θα υπάρχουν μηχανισμοί – δεν αναφέρομαι στο πρόγραμμα «Άρτεμις», που καταγράφουν τους πληθυσμούς των αγριόχοιρων. Προφανές είναι πως η αύξηση της κάρπωσης του κάπρου προήλθε έπειτα από εμπεριστατωμένες μελέτες. Και μέσα από τη δική μου εμπειρία γνωρίζω ότι οι κάπροι αυξήθηκαν και πλήθυναν. Δεν μπορώ όμως όχι μόνο να πώ αλλά ούτε και να πλησιάσω τον αριθμό τους ούτε κατά προσέγγιση. Οι αρμόδιοι πως μπορούν άραγε;
Το κυνήγι του κάπρου είναι συναρπαστικό, ξεκίνησε όμως στραβά, τουλάχιστον στην Πελοπόννησο που, στην αρχή του, δραστηριοποιήθηκαν ολόκληρες στρατιές – που δυστυχώς είδαν σε αυτό μία νέα μορφή κέρδους, και αφορολόγητη. Επί της ουσίας, δεν ήσαν κυνηγοί αλλά έμποροι φέροντες άδειες κυνηγετικές. Το μαύρο χρήμα που κυκλοφορεί από τον αγριόχοιρο πιστεύω πως είναι ιλιγγιώδες. Αν προσθέσω και τις ταβέρνες που το έχουν στο μενού τους δίχως παραστατικά, το χρήμα αυξάνει και άλλο. Αλήθεια, γι’ αυτό κυνηγάμε τον αγριόχοιρο; Για να συντηρούμε την παραοικονομία; Ή γιατί είμαστε κυνηγοί;
Το μέλλον στο κυνήγι αυτό δεν μπορώ να το προβλέψω. Εφόσον όμως σε αυτό έχει εμπλακεί το μαύρο χρήμα - μαύρη θα είναι και η συνέχειά του. Και απορώ κάποιες φορές με τους συνδικαλιστές του χώρου μας. Αυτοί δεν έχουν ακούσει ποτέ τίποτα; Δεν ξέρουν; Δεν μπορούν να μάθουν; Δεν τους ενδιαφέρει το θέμα; Γιατί δεν κάνουν μια βόλτα στα κυνηγοτόπια να αποκτήσουν και προσωπική άποψη;
Πραγματικά θα χαιρόμουν αν είχα απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά που έχουν προκύψει από τις εμπειρίες του βουνού. Αλλά δεν θα έχω, οι συνδικαλιστές μας βρίσκονται στη νήσο των Μακάρων …
--------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη στις 20 Ιανουαρίου 2010.
--------------------------------------------------------------------
Και το σχετικό λινκ εδώ των φωτογραφιών - αγγελιών, που προφανώς θα αναφέρονται σε αγριόχοιρους εκτροφείου.
Περισσότερα... »
-
"Κυνήγι" - Ελεύθερος Τύπος
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤην Τετάρτη 20 Ιανουαρίου κυκλοφορεί το περιοδικό "Κυνήγι" του Ελεύθερου Τύπου με ενδιαφέροντα θέματα.
Μην χάσετε το αυριανό «Τύπος Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου της Τετάρτης 20 Ιανουαρίου. Πρόκειται για το σκληρότερο τεύχος όλων των εποχών με κείμενα που καίνε.
Τί ευθύνεται για την κατάντια των κυνηγετικών οργανώσεων; Ποιοί δεν θέλουν τους κυνηγούς να συμμετέχουν στις γενικές συνελεύσεις των οργανώσεών τους και να βρίσκονται ενεργά στο κυνήγι; Ποιές κλίκες λειτουργούν εδώ και χρόνια και έχουν αναγκάσει τους κυνηγούς να αδιαφορούν και να πάψουν να πιστεύουν σε ένα καλύτερο μέλλον για το κυνήγι; Ποιοί τους ανάγκασαν να διστάζουν να προσφέρουν τον εθελοντισμό τους για την προάσπιση του κυνηγιού και την αντιμετώπιση των προβλημάτων που το απειλούν θανάσιμα;
Τα λέμε έξω απ' τα δόντια, διότι η σιωπή αποδείχθηκε ότι βλάπτει σοβαρά το κυνήγι και τους Έλληνες κυνηγούς!
Διαβάστε το και διαδώστε το. Ένα ελεύθερο περιοδικό για ελεύθερους ανθρώπους, για ελεύθερους κυνηγούς.
Περισσότερα... »
-
Υπουργείο περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ) - μία άθλια σελίδα ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία"Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος (ΥΠΕΚΑ) και δημοσιεύεται στην επίσημη σελίδα του. Στην ίδια σελίδα, ο επισκέπτης ψάχνει εναγωνίως να διαβάσει ένα θέμα σοβαρό. Πέφτει όμως διαρκώς επάνω σε κείμενα ανάλογα του παρόντος – που ας σημειωθεί ότι, είναι το μοναδικό κείμενο που μιλά για τις «θέσεις της Ελλάδας συνοπτικά». Όλα τα υπόλοιπα άρθρα είναι της ευρωπαϊκής ένωσης τα οποία και «επισημαίνουν, εκτιμούν, επαναλαμβάνουν, τονίζουν, φρονούν, υπογραμμίζουν, καλούν, δέχονται με ικανοποίηση, επιβεβαιώνουν, χαιρετίζουν» .
Δυστυχώς, για γέλια και για κλάματα. Και έπειτα εμείς οι κυνηγοί, περιμένουμε από ένα τέτοιο υπουργείο να πάρει αποφάσεις σοβαρές για το κυνήγι στην Ελλάδα".
-------------------------------------------------------------------------
Από τη σελίδα του ΥΠΕΚΑ
Οι θέσεις της Ελλάδος συνοπτικά
Χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Η Ελλάδα, αν και συνεισφέρει πολύ λίγο στις παγκόσμιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, θεωρεί ως υποχρέωση της, να προσφέρει στο μέτρο του δυνατού, στην τεχνική και οικονομική βοήθεια που απαιτείται προκειμένου να αντιμετωπισθεί η κλιματική αλλαγή στον πλανήτη, εφόσον αυτό αποτελεί και ουσιαστική προϋπόθεση για να επιτευχθεί μια παγκόσμια συμφωνία.
Όλες οι αναπτυγμένες και οι αναπτυσσόμενες χώρες με υψηλά επίπεδα εκπομπών θα πρέπει να συνεισφέρουν το μερίδιο ευθύνης τους στη εν λόγω χρηματοδότηση, και στο πλαίσιο αυτό, είμαστε και εμείς έτοιμοι να συνεισφέρουμε το μερίδιο που δίκαια μας αναλογεί στη διεθνή χρηματοδότηση με δημόσιους πόρους. Οι λιγότερο αναπτυσσόμενες χώρες (ΛΑΧ- Less developed countries - LDCs) και μικρά νησιωτικά κράτη (Small island developing countries - SIDS) δεν πρέπει να υποχρεωθούν σε καμία προσπάθεια που θα έχει οικονομικό κόστος.
Η διεθνής δημόσια χρηματοδότηση είναι απαραίτητη, ιδίως στα πρώτα χρόνια της νέας συμφωνίας προκειμένου να κινητοποιήσει τις εθνικές προσπάθειες, αλλά ευκταίο είναι σταδιακά να υποκατασταθεί, στο μέτρο του δυνατού, από ιδιωτικά κεφάλαια.
Η χώρα μας, έχει προτείνει την απόδοση των εσόδων, από δημοπρατήσεις της εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (Emission trading system -ETS), υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος και αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, επισημαίνοντας συγχρόνως ότι η υποχρέωση διασφάλισης πόρων για τη χρηματοδότηση της κλιματικής αλλαγής, έχει τόσο συμβολικό όσο και ουσιαστικό σκοπό, και επιβάλλεται για λόγους διαφάνειας αλλά και γενικής αξιοπιστίας της συνολικής πολιτικής της Ε.Ε.
Ο επιμερισμός προσπαθειών (burden sharing) μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών, θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές της ικανότητας πληρωμής και της ευθύνης των για τα επίπεδα εκπομπών ρύπων. Η κοινοτική συνεισφορά του κάθε κράτους-μέλους, δηλαδή η κατανομή των δαπανών εντός Ευρωπ. Ενωσης, αν και θα πρέπει να βασίζεται στις ίδιες αρχές, θα πρέπει να συμφωνηθεί ξεχωριστά από τις διαπραγματεύσεις της συνολικής συνεισφοράς της Ένωσης στη διεθνή χρηματοδότηση, ώστε να μην οδηγηθούμε σε ατέρμονες εσωτερικές συζητήσεις που πιθανώς θα αποπροσανατολίσουν τις προσπάθειες της Ε.Ε. και θα αποδυναμώσουν τον ρόλο που μπορεί και πρέπει να διαδραματίσει.
Μεταφορά τεχνογνωσίας και τεχνολογική υποστήριξη
Πέραν της χρηματοδότησης, στο ιδιαίτερο ζήτημα της γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ ανεπτυγμένων και αναπτυσσόμενων, πρέπει να γίνουν μεγάλες και ουσιαστικές προσπάθειες από τις ανεπτυγμένες χώρες για τεχνολογική υποστήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών. Η βοήθεια αυτή, οφείλει να εστιάσει σε συγκεκριμένους τομείς, ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε χώρας.
Οι θέσεις της χώρας μας συνοπτικά
Όσον αφορά τις δεσμεύσεις και τους στόχους που θα αποτελέσουν τα επιμέρους βασικά σημεία της διεθνούς συμφωνίας, η Ελλάδα θεωρεί πως πρέπει να επιβληθούν υποχρεωτικά μέτρα μείωσης εκπομπών όλων των ανεπτυγμένων χωρών, τα οποία να είναι συγκρίσιμα με αυτά της Ε.Ε.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα αποδέχεται κριτήρια όπως :
•Το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό προϊόν (ΑΕΠ) το οποίο αντανακλά την ικανότητα πληρωμής για τις μειώσεις εγχώριων εκπομπών και αγοράς πιστωτικών μορίων από μειώσεις εκπομπών από τις αναπτυσσόμενες χώρες,
•Τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου (Green house gases - GHG) ανά μονάδα ΑΕΠ οι οποίες φανερώνουν τη δυνατότητα μείωσης εγχώριων εκπομπών GHG, καθώς και
•Την σχέση μεταξύ του μεγέθους του πληθυσμού και του συνόλου των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου
Σε σχέση με τους μακροπρόθεσμους στόχους, η Ελλάδα στηρίζει ένα φιλόδοξο στόχο για μείωση των εκπομπών των αναπτυγμένων χωρών, από 80%-95%, μέχρι το 2050 σε σύγκριση με το 1990.
Η χώρα μας έχει επισημάνει πως πρέπει να εξασφαλισθούν δεσμεύσεις για μέτρα μείωσης εκπομπών των αναπτυσσόμενων χωρών με υψηλά επίπεδα εκπομπών (π.χ. Κίνα, Ινδία κλπ) και παράλληλα να οριοθετηθούν κατευθυντήριοι στόχοι μείωσης εκπομπών και λήψης μέτρων και για τις υπόλοιπες αναπτυσσόμενες χώρες.
Πρέπει να γίνει προσπάθεια για εξασφάλιση δυνατότητας επανεξέτασης της συνολικής προόδου και της επάρκειας των δεσμεύσεων και δράσεων, μέσω μιας πιθανής περιοδικής επανεξέτασης, σε εύθετο χρόνο (π.χ. το 2015-16) ώστε να επανεκτιμηθεί ο συνολικός στόχος και να ευθυγραμμιστούν με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά πορίσματα, οι τυχόν αναγκαίες περαιτέρω μεσοπρόθεσμες δεσμεύσεις και δράσεις.
Στο ζήτημα της μετατροπής του στόχου μείωσης εκπομπών από 20% σε 30% στην περίπτωση που και οι άλλες ανεπτυγμένες χώρες συμφωνήσουν σε παρόμοιες μειώσεις, η Ελλάδα είναι έτοιμη να αναλάβει τις υποχρεώσεις της.
Δίδουμε ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία ενός συστήματος Μέτρησης, Κοινοποίησης και Επαλήθευσης (Monitoring, reporting and verification - MRV) τόσο αναφορικά με τη χρηματοδότηση της άμβλυνσης των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, όσο και των δράσεων που θα αναληφθούν. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλισθεί ότι οι δράσεις που θα αποφασισθούν θα βασίζονται στις αρχές της αποδοτικότητας και της απαραίτητης διαφάνειας.
Στο θέμα των ρυθμίσεων που απαιτούνται για χρήσεις γης, αλλαγές χρήσεων γης και δασοπονία (Land use, land use changes, forestry - LULUCF) θεωρούμε πως απαιτείται ανάπτυξη και υιοθέτηση ορθολογικών μεθοδολογιών και κανονιστικών διαδικασιών, ώστε να συμφωνηθούν κανόνες για τη χρήση γης, αλλαγής της χρήσης γης και της δασοκομίας στις ανεπτυγμένες χώρες. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να δοθούν περισσότερα κίνητρα για την αύξηση της απορρόφησης διοξειδίου του άνθρακα από τα δάση και την περαιτέρω προστασία των υφιστάμενων δασικών αποθεμάτων.
Όσον αφορά την μείωση εκπομπών από αποψίλωση και υποβάθμιση δασών στα αναπτυσσόμενα κράτη, η αποδάσωση πρέπει να έχει τερματιστεί έως το 2020, σε περιοχές ιδιαίτερης σημασίας λόγω ύπαρξης τροπικών δασών, όπως μεταξύ άλλων, ο Αμαζόνιος, η Ινδονησία και η Νέα Γουινέα.
Ο τερματισμός της αποψίλωσης είναι ένα μέτρο κατά της κλιματικής αλλαγής που συγχρόνως μπορεί να διασφαλίσει την ανακοπή της απώλειας της παγκόσμιας βιοποικιλότητας. Στο θέμα αυτό, οι διαφορετικές εθνικές συνθήκες και τα διαφορετικά στάδια ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες, κατά πάσα πιθανότητα, απαιτούν διαφοροποίηση των δράσεων και του επιπέδου της φιλοδοξίας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την ανάπτυξη εθνικών στρατηγικών για την κλιματική αλλαγή.
Θεωρούμε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (Clean Development Mechanism - CDM) καθοριστική για την επιτυχία της διεθνούς συμφωνίας. Στο πλαίσιο της UNFCCC, απαιτείται μεταρρύθμιση του μηχανισμού CDM και αναγνώριση μόνο εκείνων των σχεδίων τα οποία επιτυγχάνουν πραγματικές πρόσθετες μειώσεις και δεν περιορίζονται σε επιλογές χαμηλού κόστους.
Η χώρα μας επιθυμεί να προωθηθεί η διασύνδεση των συστημάτων εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου με τις ΗΠΑ και με άλλες αναπτυγμένες χώρες, κατά προτίμηση σε επίπεδο ΟΟΣΑ (OECD), μέχρι το 2015. Εκτιμάται ότι η διασύνδεση θα βοηθήσει στις αναγκαίες κινητοποιήσεις κεφαλαίων για την μετάβαση σε μια παγκόσμια οικονομία χαμηλού άνθρακα.
Oσον αφορά τα αποθέματα των επιτρεπόμενων ποσών εκπομπής (AAUs - Assigned Amount Units) και την εμπορία των αχρησιμοποίητων μονάδων ΑΑUs , η Ελλάδα τονίζει την ανάγκη διασφάλισης της περιβαλλοντικής ακεραιότητας εν όψει της συμφωνίας της Κοπεγχάγης.
Αναφορικά με στόχους και έτη αναφοράς για τα καύσιμα διεθνών αεροπορικών και ναυτιλιακών μεταφορών, η Ελλάδα -όπως και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες-υποστηρίζει πως όποια μέτρα αποφασισθούν πρέπει να εφαρμοσθούν μέσα από τους αρμόδιους οργανισμούς των Ην. Εθνών, δηλαδή της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής Αεροπορίας (International Civil Aviation Authority -ICAO) και του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (International Maritime Organisation – IMO).
Στο πλαίσιο αυτό, συμφωνήθηκαν και από πλευράς μας, συγκεκριμένες κοινοτικές δεσμεύσεις για τους τομείς ναυτιλίας και αερομεταφορών με διακριτούς στόχους μείωσης εκπομπών για τα αέρια θερμοκηπίου, ως εξής :
•10% με έτος βάσης το 2005 για τις αερομεταφορές, και
•20% με έτος βάσης επίσης το 2005 για την ναυτιλία
Ειδικά για την ναυτιλία, η Ελλάδα πρότεινε, και έγινε αποδεκτό από τα λοιπά ευρωπαϊκά κράτη, να εξασφαλισθεί η παγκόσμια προσέγγιση, έτσι ώστε να διασφαλισθεί τόσο η προστασία του περιβάλλοντος από τυχόν μετανηολογήσεις των πλοίων και άρα των υποχρεώσεων μείωσης εκπομπών, όσο και η ελληνική και κοινοτική ανταγωνιστικότητα του τομέα.
Τέλος, επισημαίνουμε ότι συνεχίζουμε να διατηρούμε ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με τις δυνατότητες εφαρμογής της νέας τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα (Carbon capture and storage - CCS) και κατ’ επέκταση για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει στις συζητήσεις για την «συμφωνία της Κοπεγχάγης». Οι επιφυλάξεις αυτές αφορούν κυρίως τις συνθήκες ασφάλειας, περιβαλλοντικών επιπτώσεων και οικονομικής τεκμηρίωσης, οι οποίες οφείλουν να δοκιμασθούν σε επίπεδο πιλοτικών έργων ώστε να διασφαλισθεί η περιβαλλοντικά ασφαλής εφαρμογή των.
Οι θέσεις της χώρας αντικατοπτρίζονται αναλυτικά και στα Συμπεράσματα Συμβουλίου Περιβάλλοντος: “Οι θέσεις της Ε.Ε. για την διάσκεψη της Κοπεγχάγης”
Περισσότερα... »
-
Οικ(ω)λογία και το τέλος μιας ερωτικής ιστορίας
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑναδημοσίευση
Από τον P.J. O’Rourke
Η τύχη του Ντιτρόιτ δεν έχει να κάνει με την οικονομία. Αποτελεί ένα τραγικό ρομάντσο, που τη μαγεία του σκότωσαν οι γραφειοκράτες, η κακογουστιά και οι απατεωνίσκοι. Την επαύριο της χρεοκοπίας της General Motors, ο Π. Τζ. Ο’ Ρουρκ εξηγεί γιατί πήρε τέλος ο αμερικανικός έρωτας με το αυτοκίνητο.
Η φράση «χρεοκοπία της General Motors» που ακούσαμε τη Δευτέρα έφερε τους Αμερικανούς της γενιάς μου σε κατάσταση οικονομικού σοκ. Οι λέξεις ήταν τόσο μελό όσο και το «οι γυμνές φωτογραφίες της μαμάς». Και πράγματι, αν θέλουμε να καταλάβουμε τι βούλιαξε το αμερικανικό αυτοκίνητο, πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος τα οικονομικά και να πάμε στο μελόδραμα.
Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομικοί αναλυτές και λοιποί επαγγελματίες της κοινοτοπίας, αντιμετωπίζουν τα αυτοκίνητα ωσάν μία κάμπριο να ήταν επιχειρηματικόν πράγμα. Δεν μας κάνουν τα MBΑ, θέλουμε έναν ποιητή. Η μοίρα του Ντιτρόιτ δεν έχει να κάνει με την χρηματοπιστωτική κρίση, τον ξένο ανταγωνισμό, την εταιρική απληστία, την αδιαλλαξία των συνδικάτων, τα ενεργειακά κόστη ή το μέτρημα των αποτυπωμάτων του άνθρακα. Αποτελεί ένα τραγικό ρομάντσο – με απευθερωμένα πάθη, τιτανικές συγκρούσεις, χαμένες αγάπες και άγρια άλογα.
Εν αρχή ήν τα άλογα. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τα αυτοκίνητα χωρίς τα άλογα. Κάπου 100 και πλέον χρόνια πριν ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ έγραφε τη «Μπαλάντα των Χωρατών του Βασιλιά», όπου ένας αγφανός φύλαρχος διαβεβαίωνε: τέσσερα είναι τα μεγαλύτερα πράγματα στον κόσμο – οι Γυναίκες, και τα Άλογα, και η Δύναμη, και ο Πόλεμος.
Πρόσθεστε άλλη μία «δύναμη» μετά το άλογο και το στιχάκι ισχύει εξίσου τόσο για τα Περάσματα των Ινδιών όσο και για τα αμερικανικά προάστια της δεκαετίας του 1950, της παιδικής μου ηλικίας.
Η ιπποδύναμη δεν είναι ένα αλλόκοτο γλωσσικό απομεινάρι ή μια αόριστη αναχρονιστική μεταφορά. Ο Τζέιμς Βάτ, πατέρας της ατμομηχανής και γεννήτορας της Βιομηχανικής Επανάστασης, χρειάζονταν κάποιο μέτρο για την μετακίνηση ενός βάρους σε μια απόσταση εντός δεδομένου χρόνου – αυτό που αποκαλούμε ενέργεια. (Αυτό που σήμερα αποκαλούμε ενέργεια δεν υπήρχε ούτε σαν έννοια έως και τον ύστερο 18ο αιώνα – για να μη νομίζουμε δηλαδή ότι η τρέχουσα κατάρρευση του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού αποτελεί την πιο ριζοσπαστική συγκυρία της ιστορίας). Ο Τζέιμς Βατ, λοιπόν, βάλθηκε να κάνει έρευνα και βρήκε ότι, υπό ιδεώδεις συνθήκες, ένα αγωγιάτικο άλογο μπορούσε να σύρει 33,000 λίβρες (1 λίβρα=0.45 κιλό) σε απόσταση ενός ποδιού (30,48 cm) μέσα σε ένα λεπτό. Ο κύριος Βατ - η ομώνυμη μονάδα μέτρησης βατ δεν υπήρχε ακόμη- ονόμασε αυτή τη μονάδα ενέργειας «1 ιπποδύναμη».
Το 1970 μια Pontiac GTO είχε 370 ιπποδύναμη. Μέσα σε ένα λεπτό μπορούσε να μεταφέρει σε απόσταση ενός ποδιού 12,210,000 λίβρες. Και μπορούσε να μεταφέρει αυτές τις λίβρες σε κάθε διαδοχικό πόδι όλων των δρόμων της γης ως τα πέρατα του κόσμου για κάθε λεπτό της κάθε ώρας μέχρι ο οδηγός της να μείνει από λάστιχο. Σαράντα χρόνια πριν, το κάθε σπυριάρικο παιδάκι της γειτονιάς, με 3,500 δολάρια που κατάφερνε να μαζέψει κάνοντας οικονομίες στις κόκα κόλα, μπορούσε να πάει πολύ πιο πέρα κι από τα πιο άγρια όνειρα του Τζέγκις Χαν, που οι ορδές του κάλπαζαν προς λεηλασία με λιγότερο σφρίγος.
Τα άλογα και η ιπποδύναμη και τα δυο τους έχουν να κάνουν με το κύρος και με το ‘να είσαι χαλαρός’. Ο ιππότης της αρχαίας Ρώμης ονομάζονταν εύγλωττα Equesitis, το «παλληκάρι στο άλογο». Το ίδιο σημαίνουν επίσης τα Chevalier και Cavalier. Με το πέρασμα στον καπιταλισμό τα λεξικά μας περιέγραψαν τον ιππότη ως εξής: «ανέμελος και αεράτος, διακρινόμενος από αλαζονική αδιαφορία για τα πράγματα, τα δικαιώματα και τα συναισθήματα των άλλων, υπεροπτικός και υπερφίαλος». Και μετά έχουμε τους κάου-μπόις – πάντα χαλαροί. Και το αμερικανικό ιππικό που σπεύδει προς σωτηρία τους.
Οι πρώτοι αυτόπτες μάρτυρες του αυτοκινήτου φώναζαν στους αυτοκινητιστές να αφήσουν το αυτοκίνητο και να πάρουν ένα άλογο. Αλλά όντως αυτό ήταν που μας πρόσφερε το αυτοκίνητο – ένα άλογο για τον καθένα μας. Με την εισαγωγή του Model T του Φορντ το 1908, όλοι μας γίναμε Σερ Λάνσελοτ, κερδίζοντας μια θέση στη Στρογγυλή Τράπεζα και το προνόμιο να κονταροχτυπιόμαστε για τις χάρες μιας ωραίας κυράς (στους κινηματογράφους drive-in). Η περηφάνεια και το κύρος του ευγενή καβαλάρη παραχωρήθηκαν στους κοινούς άντρες. Και στις γυναίκες, επίσης. Κανένας ποτέ δεν προσπάθησε να πείσει τις κυρίες να οδηγούν καθισμένες στο πλάι, με τα δυο πόδια τους να κρέμονται έξω από την πόρτα του αυτοκινήτου.
Σε ό,τι αφορά τον εξευγενισμό μας, το αυτοκίνητο είναι καλύτερο από το άλογο. Τα πλεονεκτήματά του είναι πολλά: χαμηλότερο κόστος, μεγαλύτερη βολή, δεν κινδυνεύεις από κλωτσιές, ούτε μυρίζεις. Ακόμη πιο μεγάλη σημασία έχει το πόσο ευκολότερο είναι να οδηγείς αυτοκίνητο από το να ιπππεύεις. Μιλώ με γνώση του πράγματος. Άρχισα να ιππεύω όταν πλησίαζα τα 60 μου ενώ είχα αρχίσει να οδηγώ όταν ήμουν τόσο μικρός που ο ξάδερφός μου Τόμι έπρεπε να ξαπλώνει στο δάπεδο του σασμάν για να πατάει το γκάζι και το φρένο με τα χέρια του.
Όταν οι μεγάλοι πήγαιναν για ύπνο, εγώ κι ο Τόμι γλυστρούσαμε κρυφά στη Bouick, τη βάζαμε στο νεκρό, τη σπρώχναμε στο δρόμο, έπαιρνε μπρος η μηχανή και κάναμε βόλτα στη γειτονιά. Η δυσκολία του πράγματος μπορεί να φανεί από το τι συνέβη στο Τόμι και μένα. Τίποτα απολύτως. Και μετά καταφέρναμε μια χαρά να οδηγήσουμε το αυτοκίνητο σπίτι, σβήνοντας τη μηχανή και σπρώχνοντάς το στο δρόμο. Στη διάρκεια της περιπέτειάς μας ο ταχογράφος της Buick έπιανε τα 30 μίλια την ώρα. Αλλά 30 μίλια την ώρα είναι πλήρης καλπασμός για το άλογο. Ξεχάστε ό,τι έχετε δει για τα άλογα στις ταινίες. Δεν είναι σίγουρο ότι ένα παιδί μπορεί να ιππεύσει άλογο σε πλήρη καλπασμό και να βγει ζωντανό.
Τα αυτοκίνητα σφετερίστηκαν τη θέση που είχαν κάποτε τα άλογα στην καρδιά μας. Όταν ρίχναμε μια ματιά στα καλοφτιαγμένα ελαστικά τους, περιεργαζόμασταν τις καμπύλες του αμαξώματος ή χαζεύαμε τους προεξέχοντες προβολείς, η παλιά γκρίζα φοράδα δεν ήταν πια ό,τι ήταν ως τότε. Σαλπάραμε για τη ζωή στη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας με τη νέα μας ερωμένη. Ήταν η ιστορία ενός μεγάλου έρωτα ανάμεσα στον άνθρωπο και τη μηχανή. Ο δρόμος για το μέλλον ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα.
Μετά παντρευτήκαμε και μετακομίσαμε στα προάστια. Η ζωή μακριά από τις μεγάλες πόλεις σήμαινε ότι οι Αμερικανοί περνούσαν τον περισσότερο καιρό τους οδηγώντας. Καθώς κυλούσαν τα χρόνια, πηγαίναμε όλο και πιο μακριά. Κι αυτό τελικά σήμαινε ότι οι Αμερικανοί περνούσαν όλο τον καιρό τους οδηγώντας. Η συνάντηση για μπάλα απείχε 40 μίλια από τον παιδότοπο. Το ραντεβού για κολύμπι ήταν στα 40 μίλια από το μάθημα τσέλου. Το μοντεσοριανό σχολείο απείχε 40 μίλια από το δάσκαλο των μαθηματικών. Η δουλειά της μαμάς απείχε 40 μίλια από τη δουλειά του μπαμπά και το οικογενειακό γκαράζ των τριών θέσεων ήταν στα 40 μίλια από τις δουλειές και των δυο τους.
Το αυτοκίνητο έπαψε να είναι αντικείμενο του πόθου και εξοπλισμός περιπέτειας και έγινε γραφείο, χώρος διαλλείμματος, κόμβος επικοινωνίας, γωνιά για πρωινό και υλικό προς ανακύκλωση – μια αυτοκινούμενη θήκη για το καπελάκι του καφέ εν τέλει. Οι Αμερικανοί, ο πλουσιότερος λαός του κόσμου, κόλλησαν μέσα στα όρια του τζιπ τους, στριμωγμένοι σε πολύ λιγότερο χώρο από ό,τι οι εργαζόμενοι των τηλεφωνικών κέντρων τεχνικής υποστήριξης στους εταιρικούς θαλάμους του Μουμπάι. Τι σημασία έχει το σπίτι με τις έξι κρεβατοκάμαρες, τα οκτώ μπάνια, την ψευδο-Τυδώρ διακόσμηση των τεράστιων καθιστικών και το κλιματιζόμενο κελλάρι με τα 1000 κρασιά; Είναι τόσο μακριά μας.
Μπουχτίσαμε με τα αυτοκίνητά μας και ίσως να τους θυμώσαμε. Οι κομπανίες των πονηρών απατεωνίσκων του περιβαλλοντικού, νεοπολεοδομικού, ουτοπικού κοινοτισμού τα βάζουν με το θύμα. Ισχυρίζονται ότι είναι το αυτοκίνητο που μας οδήγησε να ζούμε σε ευρέως διασκορπισμένους οικισμούς μέσα σε μια απέραντη έρημο μαγαζιών-κουτιών. Ενώ αν πιάναμε όλοι μας τα ποδήλατα ή τα ηλεκτροκίνητα αμαξίδια, λένε, η Αμερική θα μετατρέπονταν σε ένα αρχιπέλαγος ζεστών γκουλάγκ τύπου Πόρτλαντ (ΣΣ: το Πόρτλαντ θεωρείται η πιο πράσινη πίλη των ΗΠΑ), ένα μοντέλο όπου θα κουρνιάζαμε όλοι μαζί με έναν πιο βιώσιμο, ελεύθερο από άνθρακα, ποικιλόμορφο και οικολογικά προστατευμένο τρόπο.
Αλλά δεν ήταν τα αυτοκίνητα που διέγραψαν τους όρους της ύπαρξής μας. Τα αυτοκίνητα μάς επιτρέπουν να δραπετεύουμε με τη ζωή μας. Καταφύγαμε στα προάστια γιατί βρεθήκαμε σε πόλεμο με τις πόλεις. Είμασταν σε πόλεμο με τα σάπια δημόσια σχολεία, τις ανόητες δημοτικές γραφειοκρατίες, τους διεφθαρμένους πολιτικούς μηχανισμούς, την καλπάζουσα εγκληματικότητα και τους πονηρούς απατεωνίσκους. Τα αυτοκίνητα μας χάρισαν τους δραγόνους και τους ουσάρους μας, μας πρόσφεραν ταχύτητα και κινητικότητα, μας επέτρεψαν να ανιχνεύσουμε το έδαφος και να αναγνωρίσουμε τις γραμμές του εχθρού. Και χάρη στα αυτοκίνητά μας, όταν χάσαμε τις πόλεις, αντί να αναγκαστούμε να παραδοθούμε, μπορέσαμε κι αποσυρθήκαμε.
Αλλά τα καϋμένα μας τα αυτοκίνητα πλήρωσαν το κόστος. Ήταν απαστράπτοντα ξίφη και τα μετατρέψαμε σε κοινά υνιά. Τα αυτοκίνητα έγιναν συσκευές. Ή ακόμη χειρότερα. Κανείς δεν τα βάζει με το στεγνωτήριο, το πλυντήριο πιάτων, κι ακόμη λιγότερο το ψυγείο. Αυτά τα αναγνωρίζουμε ως συσκευές που μας εξοικονομούν δουλειά. Το αυτοκίνητο, από την άλλη μεριά, μοιάζει σαν να μας δημιουργεί περισσότερη δουλειά. Θεωρούμε το αυτοκίνητο υπεύθυνο για όλα τα μίζερα τρεχάματά μας. Κρίμα, τα γκολφ καρτ έχουν περισσότερη πλάκα. Οδηγείς γύρω γύρω στο γήπεδό σου, φορτωμένος με τα μπαστουνάκιά σου, αλλά ελεύθερος από τους αναλυτές ανάσας, κυνηγώντας καναδικές χήνες στο χλοοτάπητα και σημαδεύοντας τυφλοπόντικες με το μπαστούνι σου.
Χάσαμε την αγάπη μας για τα αυτοκίνητα και λησμονήσαμε το χρέος μας σε αυτά κι εν τω μεταξύ οι πονηροί απατεωνίσκοι παίρνουν την εκδίκησή τους. Τους ξεφύγαμε κάποτε, όταν μέναμε στο κέντρο της πόλης, αλλά δεν θα τα καταφέρουμε να ξεφύγουμε τόσο γρήγορα την επόμενη φορά. Στο όνομα της ασφάλειας, του ελέγχου των εκπομπών αερίου και της οικονομίας των καυσίμων, η απλή μηχανική κομψότητα του αυτοκινήτου έχει καταστεί κάτι το περισπούδαστο,το βαρύ και το ακατανόητο.
Δεν πιστεύω ότι αυτοί οι απατεωνίσκοι νοιάζονται για την κλιματική αλλαγή. Ακόμη λιγότερο νοιάζονται για το αν εγώ θα βγω ζωντανός από τα σχέδιά τους για τις τρελές φορολογίες που θα χρηματοδοτήσουν τη μετάβαση.Το μόνο που θέλουν είναι να με κάνουν να μισήσω το αυτοκίνητό μου. Πόσο περήφανος κι όμορφος θα έδειχνε άραγε ο Βουκεφάλας με κάθισμα και ζώνες ασφαλείας, αερόσακους, κι ένα πράγμα ελέγχου της μόλυνσης κάτω από την ουρά του;
Και να που ήρθε το τέλος της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας. Γιατί αν δούμε τα πράγματα από την κοινότοπη, πρακτική και άσχημη πλευρά τους, αυτή που ενοχλεί και με κουράζει, αναγνωρίζουμε ότι τα γιαπωνέζικα αμάξια κοστίζουν λιγότερο – κι έχουν και πιο βολικά τοποθετημένες τις θήκες για το κυπελάκι του καφέ.
Το αμερικανικό αυτοκίνητο δεν είναι – ή μάλλον δεν υπήρξε – ποτέ προϊόν βιομηχανίας ιαπωνικού τύπου. Ο αμερικανικός άνθρακας, το ατσάλι, η μπύρα και τα PC μπορεί να προήλθαν από την εταιρική μας πλουτοκρατία, αλλά τα αμερικανικά αυτοκίνητα κατασκευάστηκαν ως επί το πλείστον από κάποιους ρομαντικούς τρελούς. Ο David Buick, ο Ransom E. Olds, ο Louis Chevrolet, οι Robert και Louis Hupp του Hupmobile, οι αδελφοί Dodge, οι αδερφοί Studebaker, οι αδερφοί Packard, οι αδερφοί Duesenberg, ο Charles W. Nash, ο E. L. Cord, ο John North Willys, ο Preston Tucker και ο William H. Murphy, που οι Cadillac τους σχεδιάστηκαν από το νεαρό Henry Ford, όλοι τους αυτοί χρεοκόπησαν κατασκευάζοντας αυτοκίνητα. Ο άνθρωπος που ίδρυσε τη General Motors το 1908, ο William Crapo Durant, χρεοκόπησε δυο φορές. Ο Henry Ford, βεβαίως δεν χρεοκόπησε, ούτε ήταν ρομαντικός, αλλά αν τον κρίνουμε από τις ιδέες του ήταν σίγουρα τρελός. Τελικά όμως η αμερικανική ρομαντική τρέλα με τα αυτοκίνητα τελείωσε – ή πλησιάζει στο τέλος της.
----------------------------------------------------------------------------------
Ο P.J. O’Rourke είναι συγγραφέας 13 βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του “Driving Like Crazy.” («Οδηγώντας σαν τρελός»).
Περισσότερα... »
-
Το γεωγραφικό ανάγλυφο …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΜου αρέσουν τα βουνά, πάντοτε τα κοιτάζω με δέος. Από τις πρώτες μου εξορμήσεις στην Πάρνηθα – από το τελεφερίκ μέχρι το καταφύγιο «Μπάφι» - τις βόλτες προς τη «Μόλα» - τη διάσχιση στο φαράγγι της «Γιαννούλας» - τους περιπάτους στη «βίλλα του Παπαδόπουλου» - τα παιχνίδια στις πλαγιές του «Αυγού» πάνω από τον «ΣΕΓΑΣ».
Στην Πίνδο, από το Πάπιγκο μέχρι το Τσεπέλοβο με ενδιάμεσες παραμονές στο καταφύγιο και επισκέψεις στον Λάπατο, στην Αστράκα, στη Δρακόλιμνη, στον Καρτερό, στην Γκαμήλα, και άλλοτε από το καταφύγιο προς τη μονή Στομίου και τον Αώο ή πάλι στη διάσχιση του Βίκου από Κουκούλι και Βραδέτο ή από το Μονοδέντρι και από το γεφύρι του Βοϊδομάτη στην Αρίστη προς την Κόνιτσα.
Κάθε φορά που βρίσκομαι σε μια βουνοκορφή – όποια και αν είναι αυτή – μικρή ή μεγάλη, ένα πράγμα έχω πάντα στο μυαλό μου: «πόσο τυχεροί είμαστε εμείς οι άνθρωποι που γινόμαστε δέκτες τέτοιας ομορφιάς».
Στη Πελοπόννησο, τα βουνά έχουν μία γλυκύτητα, δεν έχουν την αψάδα της άλλης Ελλάδας, είναι πιο ήμερα. Αν με ρωτήσει κάποιος: «εσύ ποια προτιμάς;», δεν ξέρω τι να απαντήσω. Ο κάθε τόπος έχει τη δικιά του μαγεία.
Στο τελευταίο κυνήγι του κάπρου στην Πελοπόννησο, τα επιτελικά σχέδια του αρχηγού και της ομάδας μ’ έστησαν ψηλά στο κορφοβούνι απ’ όπου η ματιά χανόταν σε απέραντες άλλες βουνοκορφές. Μπρος στα πόδια μου ένα σπάνιο γεωγραφικό ανάγλυφο είχε αφεθεί με τρόπο θαυμαστό φτιαγμένο από τον Μεγάλο Αρχιτέκτονα, τη Φύση.
Έφτασα σχεδόν πρώτος στη θέση μου. Είχα αρκετό χρόνο μέχρι να «στηθεί» η ομάδα σύμφωνα με το σχέδιο. Έψαξα και βρήκα ένα καλό βράχο, απόθεσα το όπλο μου, το γιλέκο με τα φυσίγγια και ένα σωρό αναγκαία μικροπράγματα, σκούπισα τον ιδρώτα της κεφαλής μου και ξεκουράστηκα. Ο βράχος όμως δεν μου άρεσε, ξάπλωσα δίπλα στο παχύ χορτάρι και έβαλα στην κούπα μου αχνιστό γαλλικό καφέ. Η ματιά μου έφυγε και πήγε αιώνες πίσω. Είδε στη θέση μου ένα τσοπάνο να ξεκουράζεται και να προσέχει τα «πράματα» του. Αν σκεφτεί κανείς, η ζωή της αρχαιότητας με το σήμερα, αναλλοίωτη έχει μείνει μόνο στα βουνά, όπου δεν έφτασε ποτέ ο «πολιτισμός» και ο χρόνος δεν μετριέται γιατί απλούστατα δεν υπάρχει.
Τα βουνά που έρχονται από την αρχή της δημιουργίας και κοντά σε αυτά και η άγρια πανίδα, κάποιοι σήμερα επιδιώκουν να μας τα στερήσουν. Πόσο μικροί μπροστά στα πράγματα της Φύσης είναι όσοι «κοπιάζουν» τάχα μου για το καλό της. Δεν έχουν καταλάβει ότι η Φύση είναι ο αληθινός Δημιουργός και δεν δέχεται προστάτες από όντα που αυτή περιθάλπει, συντηρεί, διαιωνίζει. Εμείς, με αφορμή το κυνήγι, έχουμε τη δυνατότητα να γίνουμε κοινωνοί ενός κόσμου ατόφιου, καθαρού, παρθένου. Και πιστεύουν οι αφελείς και οι εντολοδόχοι πως μπορούν να μας στερήσουν τα αυτονόητα, όχι, δεν μπορούν.
Δημοσιεύτηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 13 Ιανουαρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
"κυνηγός" εν δράσει ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία"Mixalhs Innova
ti les re malaka palio anisorope barbares tis lene ta legomena kazalagia kai to 3eroume polu kala oti apagoreuwntai ala den exei kai tpt allo na ri3oume. giafto na 3ereis kati oti kinite pirobolitai bb"
Το μικρό κείμενο γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες ανήκει στον κυνηγό που διακρίνεται και στη φωτό και απαντά σε άλλο κυνηγό που τόλμησε να του κάνει παρατηρήσεις. Όλα αυτά στο facebook.
Από τις 5 πάπιες της φωτό, επιτρέπεται μόνο η πρασινοκέφαλη. Οι άλλες ανήκουν σε προστατευμένο είδος. Ο κυνικός μικρός κυνηγός όμως, δεν καταλαβαίνει από νομιμότητες. Δηλαδή, αυτό το παιδί όταν μεγαλώσει τι θα κάνει, θα σφάξει τους συνανθρώπους του;
Εντάξει, η Θηροφυλακή δεν μπορεί να επέμβει στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κυνηγετικός σύλλογος στον οποίο ανήκει το μπουμπούκι αυτό, δεν μπορεί να επέμβει; Δεν μπορεί να του αφαιρέσει την άδεια κυνηγίου (αν έχει);
Μήπως μπορεί άραγε η Ομοσπονδία μας που νοιάζεται για το καθαρό όνομά μας, να κάνει κάτι; Μήπως έστω να ερευνήσει το θέμα; αν δεν τις κάνει κόπο εεε;
Δυστυχώς, ο μικρός της φωτό, μάλλον λέγεται κυνηγός και ρίχνει όπως αναφέρει σε οτιδήποτε κινείται. Μήπως μπορούν να κάνουν κάτι οι γονείς του ή έστω οι οικείοι του;
Οι πραγματικοί κυνηγοί στην Ελλάδα έχουν δρόμο μπροστά τους μέχρι να συναντήσουν τους παλιούς κυνηγούς και να μάθουν απ’ αυτούς τι σημαίνει ο όρος «σεβασμός στη φύση». Μέχρι τότε, ας θαυμάζουν τον "μικρό" με το όπλο ανά χείρας.
-----------------------------------------------------------------
Τον "μικρό" τον βρίσκετε στο facebook
Και οι δυό φωτό δικές του!!
Περισσότερα... »
-
Τα πρωινά που έφυγαν νωρίς …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΣτην Πελοπόννησο ο κάπρος τελείωσε σήμερα, για μένα και την παρέα μου το σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Στην υπόλοιπη Ελλάδα συνεχίζουν για είκοσι ακόμα ημέρες. Πώς πέρασαν οι καιροί τόσο γρήγορα;
Αφορμές για τη συνάντηση με τη φύση, έχουμε πολλές, η μία είναι το κυνήγι – όταν αυτό τελειώσει, έχουμε τις ποταμίσιες πέστροφες, τα ξεχασμένα μονοπάτια, τα αγριόχορτα του βουνού. Πόσα μαγευτικά πρωινά ζήσαμε στο δάσος, μπορούμε εύκολα ή δύσκολα να τα απαριθμήσουμε, πόσα μας μένουν ακόμα δεν ξέρουμε. Όχι επειδή δεν ξέρουμε το μέλλον μας – δεν είμαστε προφήτες άλλωστε, αλλά διότι, όπως έχουν στρωθεί οι δρόμοι της «παγκόσμιας πράσινης ανάπτυξης», από εκείνους που κουμαντάρουν τον κόσμο λες και είμαστε όλοι μας κτήματα κάποιου, το μόνο που κάνουμε είναι να συμβιβαζόμαστε στα κελεύσματα των διαχειριστών της εξουσίας – που έχει το μαχαίρι, έχει και το πεπόνι.
Δυστυχώς η υποκρισία της «πράσινης ανάπτυξης» θα εξελιχθεί όπως έγραφα σε παλαιότερο άρθρο, σε θρησκεία, απευθύνεται δηλαδή σε ανθρώπους αδύνατους. Και «δόξα των θεό», οι μάζες κατευθύνονται εύκολα από εκείνους που έχουν την ματαιοδοξία να «κυβερνούν» τον άνθρωπο. Την οικολογική αγέλη την κουμαντάρεις εύκολα, της πετάς σκόρπια λόγια: «κλιματική αλλαγή, υπερθέρμανση του πλανήτη, η τρύπα του όζοντος, οι δολοφόνοι κυνηγοί που σκοτώνουν τα ζώα του δάσους, το διοξείδιο του άνθρακα, αιολική ενέργεια», και αυτή οργίζεται. Κατεβαίνει από το σπίτι στη πλατεία, παραγγέλνει την πολυπόθητη φραπεδιά, και αγανακτισμένη αρχίζει την αμπελοφιλοσοφία για εκείνους τους κακούς ανθρώπους που βλάπτουν τη φύση, για εκείνους τους αιρετικούς που δεν ασπάζονται τις δικές της οικολογικές ανησυχίες.
Στην οικολογία, ή είσαι μαζί τους ή είσαι εχθρός τους, αυτές τις ίδιες ανοησίες που έλεγε το 2001 και ο πρόεδρος των προέδρων, ο Μπους. Ο φασισμός δηλαδή συνεχίζεται, καλυπτόμενος όμως από άλλο μανδύα. Τα πράγματα μάλιστα σήμερα είναι ευκολότερα γιατί έχει βοηθήσει πολύ η εξέλιξη της τεχνολογίας.
Εμείς οι κυνηγοί, γινόμαστε αποδέκτες της παγκόσμιας φασιστικής νοοτροπίας επειδή δεν ακολουθούμε και ακόμα αντιστεκόμαστε στα «θεόσταλτα πιστεύω» της οικολογίας. Δεν έχουμε τη δύναμη που έχουν αυτοί. Έχουμε όμως ένα μοναδικό προσόν, βρισκόμαστε ακόμα εκεί έξω στα δάση και παρακολουθούμε τα έργα τους, με τον πρωτόγονο τρόπο μας αντιστεκόμαστε στο ψέμα τους, στον τρόπο που θέλουν να αλλάξουν την ρότα του ανθρώπου.
Είμαστε η υγιής πλευρά του κόσμου. Η άρρωστη πλευρά, κοπάδι μαντρωμένο στις πόλεις, φοβισμένη από τα δελτία της τηλεόρασης, ανήμπορη να αντισταθεί στα δικά της πόδια, ακολουθεί τα δεκανίκια της εκάστοτε εξουσίας. Της εξουσίας που έμαθε απλώς να διαχειρίζεται ξένων συμφέροντα.
-------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Κυνηγοί Μαινάλου - γιορτή για τον κάπρο ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΠραγματοποιήθηκε στο Μαίναλο η κοπή της πίττας παρέας κυνηγών αγριόχοιρου, που ανήκουν στον κυνηγετικό σύλλογο Τρίπολης.
Η συγκεκριμένη παρέα όπως μάθαμε, κυνηγά χρόνια στο Μαίναλο και θέλησε με τον τρόπο αυτό να γιορτάσει την χρονιά που έκλεισε για το κυνήγι του κάπρου στην Πελοπόννησο.
Η υπαίθρια εκδήλωση ήταν επιτυχής και για ένα ακόμα λόγο, δεν παραβρέθηκαν σε αυτήν και «επίσημοι» και γλύτωσε ο κόσμος και τα παχιά λόγια που εκφέρουν αυτοί όταν βρεθούν με κόσμο.
Όσοι μίλησαν – και ήσαν λιτοί στο λόγο τους, ήσαν κυνηγοί της παρέας. Μίλησε για λίγο και ο πρόεδρος του Κ.Σ Τρίπολης κ. Ρουμελιώτης.
Ας σημειωθεί ότι στην Αρκαδία οι κυνηγετικοί σύλλογοι Τρίπολης και Μεγαλόπολης επιτελούν σπουδαίο έργο εδώ και πολλά χρόνια. Δυστυχώς, άλλοι σύλλογοι, όπως για παράδειγμα αυτός της Δημητσάνας, είναι ανύπαρκτοι και μόνο για να κατέχουν τη σφραγίδα.
Δείτε εδώ το βίντεο από την υπαίθρια εκδήλωση των κυνηγών του Μαινάλου.
Δείτε επίσης στο λινκ εδώ
Περισσότερα... »
-
Καλή Χρονιά με ένα ... παραμύθι
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑπό το γιορτινό τραπέζι σήμερα – πρώτη μέρα του χρόνου, θα λείπει ο πατέρας μου. «Έφυγε» από κοντά μας παραμονές πρωτοχρονιάς πριν δεκατέσσερα χρόνια. Στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ, μονάχα η μορφή του είναι απούσα.
Τον νίκησε ο καρκίνος διέγνωσαν οι γιατροί και τους δύο τελευταίους μήνες έμεινε στο κρεβάτι, παράλυτος, η μετάσταση έφτασε μέχρι τον εγκέφαλο. Δεν πονούσε.
Σήμερα που η οικογένεια θα καθίσει στο γιορτινό τραπέζι, ο πατέρας μου θα επιβλέπει ως συνήθως μέχρι και τις λεπτομέρειες. Ήσυχος σε μία γωνιά, με το γελαστό πρόσωπο και στο χέρι ένα ποτήρι γεμάτο κρασί, θα ακούει τις ιστορίες μας. Το ξέρουμε τόσα χρόνια, είναι δίπλα μας και συμμετέχει στη ζωή μας, σε όλες τις εκφάνσεις της.
Όταν τον βρήκε η μετάσταση, ήμασταν στο χωριό. Έπεσε και δεν μπορούσε μονάχος του να σηκωθεί. Ήμουν στην απέναντι ράχη του χωριού, σε ένα μπάρμπα μου. Άκουσα τη μάνα μου που με φώναζε και έτρεξα. Ο πατέρας μου, ανακαθισμένος στην κάτω βεράντα του σπιτιού μας, χαμογελαστός με περίμενε. Τον σήκωσα και με λίγη δυσκολία περπάτησε πάλι κανονικά. «Μου φαίνεται πως γέρασες» του είπα, ήταν μόνο 66 χρόνων. Την επόμενη μέρα φύγαμε για την Αθήνα.
Στην αντίστροφη μέτρηση της ζωής του οι γιατροί ήσαν σαφείς: «έχει ζωή για δύο - δυόμιση μήνες το πολύ». Είπαμε να τον πάμε στο νοσοκομείο, δεν θέλησε.
Η μάνα μας, τι αντοχές είχε και αυτή η γυναίκα; κάθε λεπτό ήταν από πάνω του, μάλιστα, φοβόταν πολύ να μην «ανοίξει» από την κατάκλιση. Δεν άνοιξε. Και το δωμάτιο του που έγινε χώρος συγκέντρωσης της οικογένειας και όσων τον επισκέπτονταν, μοσχοβολούσε εξοχή.
Ένα μεσημέρι, ο αδελφός μου δεν είχε έλθει – θ’ ερχόταν το απόγευμα, μου λέει ο πατέρας μας: «ο καπετάνιος δεν ήλθε ακόμα». Δεν κατάλαβα, «ποιος είναι ο καπετάνιος;» τον ρώτησα. «ο Αναστάσης» μου είπε και είδα το πρώτο δάκρυ να κυλά διακριτικά στο μάγουλό του. Σηκώθηκα και βγήκα έξω στο κήπο. Τότε κατάλαβα πως ο πατέρας μας γνώριζε καλύτερα από εμάς που πήγαινε.
Σε λίγες μέρες από τότε, μια Δευτέρα ξημέρωμα έσβησε στην αγκαλιά μας. Η μάνα μας πήγε να φωνάξει αλλά δεν την αφήσαμε. Μονάχα μου είπε: «κλείστε του τα μάτια». Του τα έκλεισα απαλά, μην τον τρομάξω από το μεγάλο ταξίδι.
Ο πατέρας μας δίδαξε πολλά πράγματα. Ακόμα και στο τέλος του, μας δίδαξε πώς να μην φοβόμαστε τον θάνατο.
Καλή Χρονιά για όλους μας
Και να μην ξεχνάμε, οι δικοί μας άνθρωποι, οι αγαπημένοι, πεθαίνουν μόνο όταν εμείς τους ξεχάσουμε. Συνήθως στα γιορτινά τραπέζια όπως το σημερινό, έρχονται πάντα κοντά μας, πίνουν μαζί μας, γελάνε, κλαίνε, και εμείς, μέσα από τις ιστορίες και τα παραμύθια που έφτιαξε η ζωή, δεν τους αφήνουμε ποτέ να φύγουν.
Περισσότερα... »
-
Σπάζοντας του κύκλους ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤην ώρα που γράφω τούτο το κείμενο, το μόνο που ξέρω είναι για την προσωρινή διακοπή του κυνηγίου. Δεν ανησυχώ όμως για την εξέλιξη της υπόθεσης – αν υπάρξει γενική απαγόρευση, θα υπάρξει στη συνέχεια «απόφαση υπουργού». Όπως γίνεται δηλαδή τα τελευταία χρόνια - σε δουλειά να βρισκόμαστε.
Η δικιά μας η Ομοσπονδία, που «όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει», μήπως, λέω μήπως, πρέπει να αλλάξει πλεύση, να αλλάξει πολιτική και να αντιμετωπίσει τα θέματά μας σοβαρά; Ναι, σοβαρά, διότι μέχρι και σήμερα, το παιχνιδάκι αυτό – «υπουργός, ρυθμιστική, ζωόφιλοι, οικολόγοι, μελέτες, φίλοι βουλευτών, συμπάθεια, ο αγώνας μας και πολλά άλλα που φτάνουν στο γελοίο της υπόθεσης», διαιωνίζουν ένα πρόβλημα και δεν το λύνουν. Γιατί άραγε; Αυτή η ρίζα του κακού δεν μπορεί να κοπεί;
Δεν θέλουμε χάρες, δεν θέλουμε κάθε τρείς και λίγο καινούριες ρυθμιστικές – ανάλογα με τα κέφια του εκάστοτε «αρμόδιου». Δεν θέλουμε φίλο μας και κολλητό μας τον/την αρμόδιο υπουργό, συνεργάτη τον θέλουμε. Με τις διαφωνίες μας; Ναι, γιατί όχι, αλλά συνεργάτη μας.
Απαιτούμε, δεν παρακαλάμε για τίποτα. Δεν είμαστε εγκληματίες, δεν παρανομούμε, έχουμε ίσα δικαιώματα με τους υπόλοιπους Έλληνες και Ευρωπαίους πολίτες. Και κανείς δεν έχει δικαίωμα να μας εμπαίζει, κάνοντας πολιτική σε βάρος μας. Έχουμε τις θέσεις μας, όπως τις έχουν και οι οικολόγοι, όπως τις έχουν και όσες άλλες ομάδες «δραστηριοποιούνται στη φύση». Δεν αρέσουν οι θέσεις μας σε κάποιους; Δεχόμαστε έντονη κριτική επειδή «σκοτώνουμε ζωάκια στο δάσος;». Σε όλα έχουμε απαντήσεις, επιστημονικές, τεκμηριωμένες.
Χρήματα έχουμε, εκατομμύρια ευρώ, δυστυχώς όμως ανθρώπους δεν έχουμε που να μπορούν να «τρέξουν» με σοβαρότητα τα θέματά μας. Μήπως άραγε έχουμε το κόμμα ελλήνων κυνηγών; Τι είπατε; Ποιο κόμμα; Μα αυτό που ψηφίσαμε όσοι το ψηφίσαμε, αυτό το κόμμα που έδωσε «μάχες και αγώνες επικούς» για το κυνήγι. Όταν ψήφιζα το «κόμμα μας», είχα επίγνωση του τι έπραττα, δεν με ανάγκασε κανείς. Και γνώριζα εκ των προτέρων πως το εγχείρημα εκείνο, ένα πυροτέχνημα ήταν και τίποτε περισσότερο. Δυστυχώς. Πάμε όμως παρακάτω.
Το κυνήγι σε ολόκληρο τον κόσμο είναι μία δραστηριότητα που θα συνεχίσει να υφίσταται όσο υπάρχουν άνθρωποι πάνω στη γη. Για δύο απλούς λόγους και μόνο, αφενός είναι βαθιά χαραγμένο στο dna μας και αφετέρου προσφέρει μέγιστο έργο στην ισορροπία της παγκόσμιας πανίδας, στο οικοσύστημα. Και βέβαια η νέα «τάση και τάξη», όσο οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη θα φυλακίζονται στις πόλεις, θα επιδιώκει να εμφανίζονται φαινόμενα αντίδρασης από εκείνους που πιστεύουν ότι η ζωή αρχίζει και τελειώνει μέσα στη πόλη καβάλα σε ένα ποδήλατο.
Διάβασα πολλά τούτη την περίοδο, απόψεις από όλες τις «αντιμαχόμενες πλευρές». Συνηθισμένα πράγματα που δεν μου έδωσαν κάτι καινούριο. Στον καταιγισμό όμως της ελεύθερης έκφρασης από την «οικολογική πλευρά», διέκρινα έναν έρποντα ρατσισμό – που δεν συνάδει – ας μου επιτρέψετε να πω, με το ιδεολογικό τους υπόβαθρο – που το είχα υπερτιμήσει, και μαζί με εμένα πιστεύω πως και πολλοί ακόμα - δώσαμε μεγαλύτερη σημασία στην «άρρωστη» πλευρά της πολιτικής μας ζωής.
Δυστυχώς η οικολογία αποδεικνύει με τα έργα της, ότι, είναι ανίκανη να αντιληφθεί τις βασικές λειτουργίες της ζωής στο φυσικό της περιβάλλον, και παλεύει με το ψέμα, με την ανοχή της κοινωνίας σε οτιδήποτε καινούριο, να επιβάλλει με απολυταρχικό τρόπο τα δικά της «θέλω». Ονομάζει «εγκληματίες» όλους εμάς διότι δεν συμφωνούμε με όσα αυτή «ευαγγελίζεται», μας θέλει πάση θυσία μακριά από το βουνό διότι ευελπιστεί να αναλάβει εργολαβικά την διαχείριση του, οραματίζεται τα ελληνικά υψώματα γιομάτα αιολικά πάρκα για την «μείωση των ρύπων», σιωπώντας όμως για την ολική καταστροφή των πουλιών από τις ανεμογεννήτριες .
«Και στην Αφρική, στην ταλαίπωρη αυτή ήπειρο που έχουν ασελγήσει πάνω της με τον χειρότερο τρόπο οι «ελεύθερες προηγμένες κοινωνίες της δύσης», αιολικά πάρκα θέλει να στήσει η οικολογία, διότι το κάρβουνο που βρίσκεται εν αφθονία στις χώρες της μαύρης ηπείρου, και μπορεί να της δώσει φτηνό ρεύμα για τις μεγάλες ανάγκες της, - θα μολύνει το περιβάλλον (!). Η αιολική ενέργεια αν και μη αποδοτική, όμως είναι ακριβή, ότι πρέπει δηλαδή για το μεγάλο φαγοπότι. Για ψωμί και ανθρώπινα δικαιώματα δεν έχει μιλήσει ακόμα. Στην μαύρη ήπειρο προέχει η μόλυνση του περιβάλλοντος (!»)
Ας σοβαρευτούμε, οι «απέναντι μας», ας κάνουν, ας ενεργούν όπως αγαπούν. Φυσικά, έχουμε τον τρόπο και τις γνώσεις να καταρρίπτουμε τα κακόβουλα «πιστεύω τους» σε ότι μας αφορά. Εμείς τι κάνουμε. Αν δεν μπορούν οι υπεύθυνοι της ομοσπονδίας μας να «ματώνουν» για το καλό μας, ας φύγουν, ας παραιτηθούν, να έλθουν άλλοι, με φρέσκιες ιδέες και με διαφορετικές μεθόδους, μακριά από μικροπολιτικές που οδηγούν σε καταστάσεις εντελώς παρακμιακές. Ποτέ δεν είναι αργά …
Η σωστή αντιμετώπιση από τη μεριά μας για τους κινδύνους του δάσους, η καλή ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας, το πολυποίκιλο έργο του έλληνα κυνηγού, μπορούν να αποδώσουν καρπούς εφόσον υπάρξει καλή οργάνωση. Ποιος όμως θα αναλάβει να οργανώσει ένα τέτοιο εγχείρημα; Μήπως η Ομοσπονδία Ελλάδος; Όχι βέβαια, αυτός ο Φορέας είναι επιεικώς ανύπαρκτος. Και δυστυχώς φέρουμε και εμείς ευθύνη μεγάλη διότι έμμεσα στηρίζαμε στελέχη ανάξια – που έχουν ταυτισθεί απόλυτα με το πολιτικό κατεστημένο της έρμης μας χώρας. Και λέω έμμεσα διότι γνωρίζουμε πολύ καλά πως εκλέγονται οι της Ομοσπονδίας μας – από μια χούφτα εκλέκτορες. Ακόμα και στο σημείο αυτό, η εκλογή του κάθε διοικητικού συμβουλίου μπορεί να αλλάξει και να ψηφίζουμε όλοι μας για την ανάδειξή του, ποιος όμως από τους καρεκλοκένταυρους θα τολμήσει τέτοια καινοτομία;
Η κυνηγετική οικογένεια, πέρα από τις περιφερειακές ομοσπονδίες που παράγουν σπουδαίο και μεγάλο έργο, χρειάζεται ένα νέο «πολυεργαλείο» δομημένο με τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να αναλάβει υπεύθυνα την εκπροσώπησή μας και να το πλαισιώσει με επιστημονικό προσωπικό, ώστε αύριο, να έχει να παρουσιάσει έργο σοβαρό και όχι τα ανεμομαζώματα που μας ταλαιπωρούν καθ’ έτος. Οι οικολόγοι και οι ζωόφιλοι χρησιμοποιούν με τον καλύτερο τρόπο τις «μαύρες τρύπες» των «μελετών μας» και φυσικά δικαιώνονται από τα ανώτατα δικαστήρια.
Σκόρπια μου έρχεται στο νου, μία Μ.Κ.Ο αποτελούμενη από κυνηγούς. Να αρχίσουμε και εμείς να παίρνουμε επιχορηγήσεις και περιβαλλοντικά κονδύλια και να γελάσει ο κάθε πικραμένος σφουγγοκωλάριος, και αν χρειαστεί, να στείλουμε σπίτι τους όλους εκείνους «τους δικούς μας ανθρώπους» που χρόνια τώρα, έφτασαν το κυνήγι στον πάτο. Εκείνους τους άχρηστους που μιλούν και συνδιαλέγονται με την εξουσία επ’ ονόματι μας. Φτάνει πιά, παραιτηθείτε όσοι δεν μπορείτε να ανταποκριθείτε στα καθήκοντά σας. Το κυνήγι για εσάς είναι τίτλοι και οφίτσια, για όλους εμάς τους εν δυνάμει 250.000 είναι κάτι περισσότερο, είναι τρόπος ζωής, είναι η παράδοσή που βρήκαμε και θέλουμε να την συνεχίσουμε.
Ναι, μία Μ.Κ.Ο με κυνηγούς, τους ανθρώπους δηλαδή που λοιδορεί η οικολογική μάζα επειδή η ίδια στέκεται ανίκανη να διακρίνει τι διαφορά του σκύλου από τον λύκο. Τους κυνηγούς που στηρίζουν την ελληνική οικονομία, την ελληνική πανίδα, την ελληνική συνέχεια…
-------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «κυνήγι» την Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Από τα Λαγκάδια στη Δημητσάνα …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΉταν δύσκολη ημέρα. Στις απέραντες λάκκες του «χαλασμένου βουνού» τρύπωνε ο βοριοανατολικός άνεμος και «έδερνε» αλύπητα τα όντα της πλάσης. Ήταν πρωί ακόμα, μόλις είχαμε αρχίσει τις ιχνηλασίες στα φρέσκα αχνάρια. Όταν αργότερα άρχισε να πέφτει χιονόνερο και η ομίχλη έσκιασε το φως της ημέρας, ήταν αργά να τα μαζέψουμε, η παγάνα είχε ήδη ξεκινήσει.
Το στήσιμο της ομάδας ήταν ιδανικό για την περίσταση. Η μορφολογία του τόπου – που τον γνωρίζουμε με κλειστά μάτια, φιλοξένησε πέντε καλά καρτέρια και οι υπόλοιποι πέντε πίσω στη παγάνα. Οι «κόντρες» της παγάνας στην εξέλιξη του κυνηγίου έγιναν και «κόντρες – καρτέρια».
Ο «ποιητής» της ομάδας όμως στο καρτέρι της ρεματιάς, έδωσε το στίγμα του: «Κώστα, έχουμε το ένα». Το μεγάλο καπρί όμως, γνωρίζοντας καλύτερα τους κινδύνους, κινήθηκε ανάποδα, προς τις κόντρες. Όμως, στο τελευταίο καρτέρι ο Λέντζος δεν δυσκολεύθηκε από τα τριάντα μέτρα να αφήσει τις μπίλιες. Είδε τον κάπρο να βουτά στο χώμα και να ….. χάνεται (!).
«Τι έγινε Λέντζο;» ακούστηκε η φωνή του αρχηγού. «έπεσε Κώστα, αποκλείεται να μην το χτύπησα». «το νού σας οι κόντρες, πρόσεχε Άρτε». Είχα ψηλώσει και άλλο και ήμουν στο τούμπι και έλεγχα κάθε σημείο, Από ώρα είχα περάσει από την αποθήκη της καραμπίνας μπροστά το μονόβολο και ήμουν έτοιμος, άκουγα σχετικά κοντά τον «τσάκαλο» και το ανακάτεμα στο πυκνό. Το καπρί άλλαξε πορεία και πλάγιασε προς τη χούνη που ο Σούλας «φύλαγε Θερμοπύλες (!)» Δεν ξέρω τι έγινε μετά, δεν ξέρω τι «διάβαζε» την ώρα εκείνη ο Σούλας, ο κάπρος όμως πέρασε σαν άνεμος δίπλα του και ούτε που καταδέχτηκε να του πει ένα «γειά».
Δεν θέλω να αναφέρω τι έλεγε στη συνέχεια ο αρχηγός γιατί είμαι «καλό παιδί». Πριν πάρω εντολή να φύγω και να πάω να ακούσω τον σκύλο που ήταν, πρόλαβα και άκουσα τον αρχηγό: «ψάξτε για αίματα, αν είναι χτυπημένο το καπρί, να βάλουμε στο ντορό του τον «τούρκο», τουλάχιστον αν χάσουμε το άγριο, να βρούμε σίγουρα τον «τσάκαλο»
Είναι μεγάλο το βουνό αυτό, με βαθιές χαράδρες, πολλά νερά, λόγγους απέραστους. Και το χιονόνερο να συνεχίζει το έργο του, η ομίχλη να έχει καλύψει κάθε ορατότητα. Από τις δώδεκα μέχρι τις τέσσερις τα σκυλιά μας είχαν χαθεί από προσώπου γης, χτυπημένα ήσαν; Κουρασμένα και είχαν καθίσει; Μήπως τα είχαν πάρει «συνάδελφοι» κυνηγοί; Πολλές οι αρνητικές σκέψεις σε μία αλληλουχία λογικών συνειρμών.
«Άρτε γυρίστε, τα σκυλιά ήλθαν στα αυτοκίνητα» άκουσα στο τηλέφωνο να μου λέει ο αρχηγός. Και το καπρί; Ρώτησα με «αφέλεια» Το καπρί πήγε σε «άλλη παγάνα».
Η «άλλη παγάνα» κυνηγούσε σε άλλο τόπο, στα Λαγκάδια, ειδοποιήθηκε όμως από «αγγελιοφόρο» ότι στο τάδε σημείο σκυλιά «βαράνε» στάμπα ένα γουρούνι. Για το γουρούνι δεν μας ένοιαξε, έφυγε από την παγάνα μας, τελείωσε, εμείς τα σκυλιά μας θέλαμε. Η «άλλη παγάνα» όμως, όταν ρωτούσαμε αν άκουσε ή είδε τα σκυλιά μας, κουνούσε το κεφάλι αρνητικά.
«Μπράβο», συνέχισε έτσι φίλε κυνηγέ της «άλλης παγάνας».
--------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Η αναζήτηση του σκύλου μας συνεχίζεται.............
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤα δύο σκυλιά της παρέας του Τουφεξή από την Πάτρα, βρέθηκαν πριν από λίγη ώρα κοντά στα Λαγκάδια!!. Τέλος καλό για την παρέα από την Πάτρα.
Ο δικός μας ο σκύλος, ελληνικός ιχνηλάτης (γκέκας), μικρόσωμος, χρώμα μαύρο με καφέ και με πορτοκαλί λουράκι, αναζητείται ακόμα. Πιθανό να ακουστεί στα χωριά της περιοχής των Λαγκαδίων, και στα χωριά Όχθια, Κοκκινοράχη, Αετοράχη, Λυσσαρέα, Σαρακίνι, Παλούμπα, Ψάρι, Λυκούρεσι, Σέρβου, Αράπηδες, Μαλάσοβα, Δημητσάνα, Ζάτουνα, Βλόγγο, Αράχωβα.
Για εμάς η ανεύρεση του σκύλου μας, έχει μεγάλη συναισθηματική αξία και δευτερευόντως κυνηγετική. Παρακαλούμε όσους ακούσουν ή δούν ή πληροφορηθούν οτιδήποτε για τον σκύλο μας, ας επικοινωνήσουν μαζί μας στο email artosdia@gmail.com
Είναι πολύ κοινωνικό σκυλί και ακούει στο όνομα «Τσάκαλος». Μη με ρωτάτε γιατί έχει αυτό το όνομα, δεν τον βάπτισα εγώ!
Ο Τσάκαλος, αν τον συναντήσετε, εκείνο που θα κάνει είναι να πέσει επάνω σας για να τον χαϊδέψετε.
----------------------------------------------------------------------------
Στις φωτό διακρίνονται μέλη της παρέας μας με τη φωτιά για συντροφιά, σε διάφορα πιθανά σημεία που θα εμφανιστεί ο σκύλος μας.
Περισσότερα... »
-
Απώλεια σκύλων στην περιοχή Δημητσάνας - Ηραίας
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΣτην Αρκαδία και στην περιοχή Δημητσάνας – Ηραίας, «εξαφανίστηκαν» χθές 3 κυνηγόσκυλα αγριογούρουνων. Τα δύο της παρέας Πατρινών του Τουφεξή και το άλλο, ένας ελληνικός ιχνηλάτης (γκέκας) με πορτοκαλί λουράκι και κουδούνι της παρέας Κώστα Ντάβου από Ράφτη.
Στην ίδια περιοχή προ είκοσι περίπου ημερών, άλλη παρέα του Αραχωβίτη Τάσου Θεοδωρόπουλου έχασε και αυτή τα σκυλιά της. Απορίας άξιο είναι που εντελώς ξαφνικά μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα χάθηκαν τόσα σκυλιά.
Οι υποψίες εστιάζονται σε συγκεκριμένη παρέα αλλά που να βρεθούν αποδείξεις; Από χθές το απόγευμα οι δύο διαφορετικές παρέες έχουν φέρει βόλτα το βουνό σπιθαμή προς σπιθαμή. Τίποτα. Λες ξαφνικά και άνοιξε η γης και κατάπιε τρία κυνηγόσκυλα.
Αν κάποιος ακούσει, δει, πληροφορηθεί οτιδήποτε για τα σκυλιά αυτά, ας επικοινωνήσει μαζί μας στο email artosdia@gmail.com
Στην ίδια επίσης περιοχή, κάποιοι άγνωστοι άφησαν ελεύθερα στο βουνό τέσσερα ή πέντε σκυλιά μπήγλς (αν το γράφω σωστά) λιάρα, χωρίς κολάρα και κουδούνια. Προφανώς θα είχαν τους λόγους τους !!!
Περισσότερα... »
-
Παραμονές Χριστουγέννων ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΟι δυνατές βροχές του Σαββάτου σταμάτησαν την ώρα που έφτανα στον κυνηγότοπο, περίπου στις 2 τα μεσάνυκτα. Έβγαλα το sleeping bag από το αυτοκίνητο, άνοιξα και το ράντζο εκστρατείας – την ώρα που η θερμοκρασία έδειχνε -2. Σκεπάστηκα καλά και τράβηξα στους κόσμους του ονείρου.
Η πρωινή δροσιά με αναζωογόνησε, έβαλα στο καμινέτο φωτιά και έβρασα το τσάι μου. Μέχρι αυτό να βράσει, πήγα στη πηγή και νίφτηκα καλά και ήπια νεράκι φρέσκο. Γύρισα πίσω, καθάρισα το πορτοκάλι μου και το γεύτηκα. Τις φλούδες τις έτριψα στις παλάμες μου και αναδύθηκε η θεϊκή μυρωδιά τους. Άνοιξα το σακούλι μου και έβγαλα το κολατσιό μου, το μελωμένο τσάι στη συνέχεια μου έδωσε δύναμη. Μαζί μου ξύπνησε και η φύση - οι ήχοι της άρχισαν ντροπαλά να με κυκλώνουν. Ανακάθισα στο ράντζο με την μεταλλική κούπα να αχνίζει. Ήμουν πλούσιος.
Δεν σκεφτόμουν τίποτα, ένιωθα μονάχα μια παράξενη ευτυχία που έπαιρνα μέρος σε τούτη τη πρωινή μυσταγωγία. Μέλος αναπόσπαστο κι εγώ της ζωής που ξυπνούσε από τις εντολές του δημιουργού της. Κοίταξα γύρω μου στο μισοσκόταδο μια ματιά, ησυχία, οι νύμφες κοιμόντουσαν ακόμη.
Με προσγείωσε η άφιξη του Κώστα. «θα πιούμε εσπρέσο Άρτε;». Σηκώθηκα και του έβαλα καυτό τσάι, χαμογέλασε αλλά δεν μίλησε. Σκέφτομαι ξέρεις, «Τι σκέφτεσαι πάλι, αφού χωρίσατε, άστην, αυτή στο δρόμο της και συ στο δικό σου, ήταν όμως εξαιρετικός άνθρωπος». Αυτό ακριβώς σκέφτομαι, τον δρόμο μακριά της. Και κοντά της δύσκολος ήταν, μακριά της όμως ακόμα δυσκολότερος. «Εγώ φίλε μου σε ξέρω, το παίζεις σκληρός αλλά την αγαπούσες ε;». Τι έκανα δεν έχει σημασία, τι κάνω τώρα που μου λείπει έχει, ναι, την αγαπούσα, και λοιπόν, τι κατάφερα;. Μου αρέσει η μοναξιά πολλές φορές, ίσως επειδή με δυσκολεύει, επειδή μου δημιουργεί πόνο. Όχι όμως για πολύ. Κοντά της ήταν αλλιώς, την ήξερα καλά, τόσα χρόνια έμαθα το μυαλό της. Και μερικές φορές, ακριβώς επειδή ήξερα τις λειτουργίες του, έπαιζα μαζί του. Αυτό όμως ακριβώς πληρώνω, έπαιξα περισσότερο απ’ ότι έπρεπε. Ναι, την αγαπούσα πολύ. «Η φαρμακοποιός σου έκανε τη ζωή φαρμάκι Άρτε…». Γλυκιά μου την έκανε αλλά άργησα να καταλάβω.
Πόσα ακόμα πρωινά στο κυνήγι μας έμειναν Κώστα ξέρεις;, άλλο ένα. Και μετά; Μετά θα φουντώνει το τζάκι και θα διηγείται τις δικές του ιστορίες. Θα διηγείται αυτά που άκουσε στις παρέες που ζήτησαν κάποια στιγμή τη θαλπωρή του, και ίσως, δεν ξέρω, ίσως να λυπάται και αυτό που εκείνη δεν θα είναι πάλι εκεί να το περιποιηθεί, να παίρνει τη μασιά και να το ανακατεύει μέχρι να δέσει η φωτιά, ως ότου σμίξουν το πουρνάρι και η ελιά. «Με αυτά που λες Άρτε τσίπουρο θέλαμε, όχι τσάι». Εμείς φίλε μου πιούμε δεν πιούμε, πάντα μεθυσμένοι είμαστε, πότε από τα γράδα, πότε από τον έρωτα, μας έχουν όμως φαίνεται μουντζώσει και δεν ξέρουμε που πατάμε. Μεγαλώσαμε, γινήκαμε ώριμοι άνθρωποι (!), αλλά η άτιμη η καρδιά έκανε αγάντα με το μυαλό και μας βασανίζουν. Τι τα θες, πριν φανείς έλεγα πως ήμουν πλούσιος, τώρα νιώθω φτωχός, μου λείπει η ματιά της που φεγγοβολούσε στο σκοτάδι, μου λείπει το φως.
Το τσάι έφτανε για όλους της παρέας που σίμωναν ένας - ένας. Ότι άρχιζε να χαράζει, αυτή η μοναδική στιγμή της εναλλαγής του σκότους σε φώς. Άιντε, πάμε για τις ιχνηλασίες, ο καιρός σήμερα είναι με το μέρος μας. Σηκωθήκαμε και σκορπίσαμε, ο καθένας στη δουλειά του. Έμεινα τελευταίος να συμμαζέψω τα σκόρπια πράγματα.
Στη πηγή που έφτασα πάλι για να ξεπλύνω τις κούπες, τα φώτα της πλατείας είχαν σβήσει. Γέμισα τις παλάμες μου με το παγωμένο νεράκι και το έριξα στο πρόσωπό μου. Σήκωσα τη ματιά μου ψηλά, εκεί που πρέπει να κοιτάζει ο άνθρωπος, δεν είδα τίποτα, μονάχα κάποια αραιά σύννεφα. Πήρα το δρόμο της επιστροφής – για το αυτοκίνητο, Μια σκιά σαν να πέρασε αστραπιαία από τα δεξιά μου, να ‘ταν άραγε η σκιά της;
Καλά Χριστούγεννα, με υγεία και με αγάπη σε όλους σας. Ναι, και σε εκείνη …
------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Οικολόγοι πράσινοι - "η πράσινη λαίλαπα"
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ… ΠΡΑΣΙΝΑ
Γράφει ο Ι.Γ. Ασημακόπουλος
Από την εφημερίδα «Νέα της Μεγαλόπολης»
Οικολόγοι Πράσινοι: Ήλθαν είδαν και απήλθαν
Ήρθαν συμβολικά. Συναντήθηκαν στη Μεγαλόπολη συμβολικά. Είπανε πράγματα συμβολικά. Κάνανε τις βόλτες τους με τα ποδήλατα μέχρι τους ΑΗΣ συμβολικά. Είπανε πως ανησυχούν πολύ για το πλανητικό κλίμα και αν χρειαστεί ας κοπούν και 100.000 δένδρα για να αναπτυχθεί ένα Φ/Β πάρκο (αυτό καθόλου συμβολικά). Συμβολικοί, ανοργάνωτοι, αλλού γι αλλού, ήλθαν, είδαν και απήλθαν και μείς, χωρίς να γίνουμε σοφότεροι, μείναμε να βράζουμε στο ζουμί μας περιμένοντας το ΧΔΒΑ, τα Φ/Β πάρκα, το Φ/Αέριο και ότι άλλο γκριζοπράσινο προτίθενται να φορτώσουν στην καμπούρα μας διάφοροι.
Υποκρισία…
Επειδή η ανησυχία των Οικολόγων Πράσινων αφορά τη σωτηρία του πλανήτη από την συντελούμενη κλιματική αλλαγή, περιμέναμε να μας εκθέσουν κάποιες πλανητικές προτάσεις, για κάποια πλανητικά μέτρα. Τίποτε! Και είναι λογικό. Εκείνα τα μέτρα θίγουν πλανητικά οικονομικά συμφέροντα και κάνουν τζίζ. Ενώ οι «Πράσινες» δράσεις στην Μεγαλόπολη θίγουν μόνο τους «ιθαγενείς» κατοίκους της και ποιος τους λογαριάζει!!!
Τίποτα δεν είναι τυχαίο…
Ερχόμαστε να συμπεράνουμε πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία. Δεν μπορεί ήταν τυχαίο το δίλλημα της κυρίας Μπιρμπίλη: «ΧΥΤΑ ή Φ/Β πάρκο» πριν λίγες μέρες. Δεν μπορεί να έγινε τυχαία το συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων στη Μεγαλόπολη. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι η ΔΕΗ κάνει πανελλαδική διαφημιστικά καμπάνια στην… Αρκαδία, για 13 δις «πράσινες» επενδύσεις. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο ότι ο κ Δήμαρχος ενώ το γνωρίζει εδώ και δύο μήνες, ανακοίνωσε στη σύσκεψη των οικολόγων πράσινων ότι είμαστε υποψήφιοι για το ΧΔΒΑ. Δεν μπορεί να είναι τυχαία η ενορχηστρωμένη συκοφάντηση όσων διαφωνούν με το Φ/Β πάρκο στη συγκεκριμένη θέση. Δεν μπορεί να ήταν τυχαίο που όρισαν (δήμος και κυβέρνηση) τη Μεγαλόπολη ως ενεργειακό κέντρο ερήμην της τοπικής κοινωνίας. Δεν μπορεί όλα αυτά μαζί να ήταν τυχαία. Είναι πολλές οι συμπτώσεις…
Ας μας πουν…
Ας μας πουν καθαρά τι τύχη μας επιφυλάσσουν, να πράξουμε ανάλογα. Ας μας το πουν, να σηκωθούμε φύγουμε από δω και να κάνουν ότι θέλουν. Δεν έχουν όμως το δικαίωμα να παίζουν παιχνίδια πίσω από την πλάτη μας. Δεν έχουν το δικαίωμα να μας θεωρούν αναλώσιμους. Δεν έχουν το δικαίωμα να μας φέρονται σαν πολίτες τρίτης και τέταρτης κατηγορίας.
Και η… Greenpeace
Κι εκεί που είπαμε ότι η βόλτα με το ποδήλατο των «οικολόγων πράσινων» προς τους ΑΗΣ θα μας έλυνε όλα τα περιβαλλοντικά προβλήματα, μας ήρθε η ανακοίνωση της Greenpeace, που λέει, (λες και δεν το ξέρουμε εμείς που το ζούμε) ότι οι παλιές μονάδες της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη, είναι ρυπογόνες και εκπέμπουν μεγάλα ποσοστά διοξειδίου του άνθρακος. Ξαφνικά μας θυμήθηκαν όλοι. Ξαφνικά όλοι μας ανακάλυψαν μετά από σαράντα χρόνια. Άντε τώρα εγώ να πιστέψω ότι και αυτό το τελευταίο είναι μια διαβολική σύμπτωση.
Η ΔΕΗ, ο δήμος και το λάστιχο…
Φυσικά την ανακοίνωση της Greenpeace, ακολούθησε ανακοίνωση της ΔΕΗ που λέει ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα, αλλά λίγο… γιουβέτσι. Και πως το 2011 οι παλιές μονάδες θα κλείσουν. Εκεί ανατριχιάζουμε εμείς γιατί μέχρι τώρα έλεγαν οι κύριοι της ΔΕΗ ότι οι παλιές μονάδες θα κλείσουν το Μάρτη του 2010. Βλέπουμε ότι ο χρόνος λειτουργίας των μονάδων γίνεται λάστιχο και μεγαλώνει κάθε φορά που ανακοινώνουν το πότε θα κλείσουν. Φυσικά εδώ ανησύχησε και ο δήμος Μεγαλόπολης που αμέσως (!!!) εξέδωσε δελτίο τύπου και «τους έκανε τα μούτρα κρέας» που λέει κι ο σοφός λαός.
----------------------------------------------------------------------
Το άρθρο του Γιάννη Ασημακόπουλου (που δεν είναι κυνηγός), δείχνει με σαφήνεια ποιοι είναι πραγματικά οι οικολόγοι πράσινοι και πόσο νοιάζονται για το περιβάλλον. Η «πολιτική φούσκα» του ποδήλατου και της υποκρισίας άρχισε την αντίστροφη πορεία προς τον πάτο.
Περισσότερα... »
-
Κυνηγάμε Ελεύθερα - μία απάντηση
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΣυγχαρητήρια στον «Μυθοπλάστη» για την καλοπροαίρετη κριτική και τα άκρως εποικοδομητικά σχόλια:
Παράθεση:
Κυνηγάμε ελεύθερα, και ας έχουμε άχρηστους εκπροσώπους της «μαμάς» Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδας
Αναρωτιέμαι που έχουν κρυφτεί όλοι οι «χρήσιμο»..
Δεκτή και απαραίτητη η καλόπιστη κριτική αλλά ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ η πλήρης απαξίωση του συστήματος όπως εκφράστηκε με την εν λόγω πρόταση του Μυθοπλάστη:
Κυνηγάμε ελεύθερα, και ας έχουμε άχρηστους εκπροσώπους της «μαμάς» Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδας
----------------------------------------------------------------------------
Τα παραπάνω σχόλια τα άφησε συνάδελφος κυνηγός στο forum του «Κυνηγού» του καπετάν Ζέππου με αφορμή δικό μου δημοσίευμα με τίτλο «Ελεύθερο κυνήγι - Κυνηγάμε ελεύθερα» και όπου έκλεινα το κείμενο μου με τη φράση: «Κυνηγάμε ελεύθερα, και ας έχουμε άχρηστους εκπροσώπους της «μαμάς» Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδας».
Ο συνάδελφος κυνηγός που διατηρεί και μία πολύ καλή σελίδα για το κυνήγι στην Ελλάδα – που μπορείτε να δείτε εδώ ή στα λινκς του ιστολογίου μας, ενοχλήθηκε από τη συγκεκριμένη φράση μου και την χαρακτηρίζει ως «απαράδεκτη»
Θεωρώ πως είναι δικαίωμα όλων μας να εκφραζόμαστε ελεύθερα και να καταθέτουμε όσα πιστεύουμε πως πρέπει να διαβαστούν ή να λεχθούν. Με τη συγκεκριμένη φράση μου που είναι πολύ συγκεκριμένη, δεν απαξιώνω κανένα απολύτως σύστημα. Είναι πιστεύω σαφέστατη η πρόθεση μου να καταδείξω την χρόνια ανυπαρξία της Κεντρικής Ομοσπονδίας και μόνο αυτής.
Για την Ομοσπονδία Ελλάδας όμως, στο περιοδικό «Κυνήγι» του Ελεύθερου Τύπου την Τετάρτη στις 30 Δεκεμβρίου, καταθέτω την άποψή μου, ελεύθερα, και δίχως τυχούσες «παρερμηνείες».
Σημείωση: διαβάζω πάρα πολλά έντυπα που αφορούν το κυνήγι, πολλές επίσης ηλεκτρονικές σελίδες, forums κυνηγετικά. Κατά την τάξη, θα έπρεπε το σημείωμα τούτο να το κατέθετα στο forum του καπετάν Ζέππου. Δεν το έκανα όμως για έναν απλό και μόνο λόγο, δεν συμμετέχω σε συζητήσεις στα forums. Αυτή είναι μία αρχή μου που την κρατώ όσο μπορώ. Υπό αυτήν την έννοια, καπετάν Ζέππο, σου οφείλω μία συγνώμη.
Περισσότερα... »
-
Σε κυνήγι αγριογούρουνου - ένας νεκρός συνάδελφος
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚυνηγός αγριογούρουνων έπεσε νεκρός από τα σκάγια φίλου του κυνηγού, ο οποίος τον πέρασε για θήραμα. Το περιστατικό συνέβη χθες το απόγευμα στη δασική περιοχή Αρναία της Χαλκιδικής.
Σύμφωνα με την αστυνομία, ένας 49χρονος άνδρας, που συμμετείχε σε 18μελή ομάδα κυνηγίου αγριογούρουνων, πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα έναν 52χρονο, επίσης μέλος της ομάδας.
Ο 49χρονος συνελήφθη και προανάκριση για την υπόθεση διενεργεί το αστυνομικό τμήμα Αρναίας.
-------------------------------------------------------------------
Σχόλιο δικό μας: αν το δελτίο τύπου της αστυνομίας είναι ακριβές, στο δάσος βρισκόντουσαν 18 παράνομοι κυνηγοί εφόσον συμμετείχαν σε παράνομη ομάδα – υπεράριθμη σύμφωνα με την νομοθεσία.
Εκφράζουμε τα συλληπτήρια μας στην οικογένεια του αδικοχαμένου κυνηγού.
Περισσότερα... »
-
Κυνηγετική Ομοσπονδία Ελλάδας - ανακοίνωση
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ νέα Ρυθμιστική Απόφαση για το κυνήγι (ΦΕΚ 2515 Τεύχος Β΄ 17-12-09) επιτρέπει την συνέχιση της κυνηγετικής δραστηριότητας έως το τέλος Φεβρουαρίου, χωρίς αλλαγές ως προς τα είδη και τις χρονικές περιόδους. Περιλαμβάνει δε όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία έκρινε ως απαραίτητα το Συμβούλιο της Επικρατείας στη σχετική Απόφασή του (1337/2009 Ε΄ Τμήμα, Επιτροπή Αναστολών) προκειμένου να είναι έγκυρη η νέα Απόφαση και να διασφαλίζεται η προστασία της πανίδας – πράγμα που έγινε στην Απόφαση που υπέγραψε ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Θάνος Μωραΐτης, τον οποίο ευχαριστούμε ιδιαίτερα για την συνεργασία. Επίσης ευχαριστούμε την υπηρεσία θήρας της Γενικής Δ/νσης Ανάπτυξης & Προστασίας Δασών & Φ.Π. για την σχετική με το θέμα αυτό συνεργασία.
Θεωρούμε όμως απαραίτητο να διαμαρτυρηθούμε έντονα για τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής της 17ης-12-2009 αντιμετωπίζει την απόλυτα νόμιμη δραστηριότητα 230.000 Ελλήνων πολιτών.
Διαμαρτυρόμαστε εντονότατα για την ευκολία με την οποία ο συντάκτης ή οι συντάκτες του δελτίου Τύπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος υιοθετούν τις ασύστολες, ατεκμηρίωτες και ανακριβέστατες κατηγορίες αντικυνηγετικών ΜΚΟ που εδώ και χρόνια έχουν θέσει ως αιτία ύπαρξής τους και ως μέσο δημόσιας προβολής το αντικυνηγετικό τους μένος.
Είναι επίσης ανήκουστο το να αγνοεί εκείνος που συνέταξε ή ενέκρινε την ανακοίνωση Τύπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, ότι ουδέποτε έχει καταδικαστεί η χώρα μας για το κυνήγι από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο!!! Όπως είναι επίσης πρωτοφανές το Υπουργείο όχι μόνο να παραβλέπει και να κάνει ότι αγνοεί τη δήλωση του Επιτρόπου Περιβάλλοντος κ. Σταύρου Δήμα ότι «το κυνήγι δεν αποτελεί μέρος του προβλήματος του περιβάλλοντος, αλλά μέρος της λύσης του προβλήματος» αλλά και να οδηγείται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Διερωτάται κανείς γιατί το Υπουργείο Περιβάλλοντος θέλει ν’ αγνοεί την τριμερή συμφωνία συνεργασίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των Ευρωπαϊκών Κυνηγετικών Οργανώσεων και του Bird Life International για την «αειφορική διαχείριση των θηραματικών πληθυσμών μέσω του κυνηγίου»;
Γιατί θέλει ν’ αγνοεί επίσης και το γεγονός ότι με ανάθεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι Κυνηγετικές Οργανώσεις ανέλαβαν την ευαισθητοποίηση των χρηστών για το δίκτυο NATURA 2000 και ότι η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος προέβη σε τέτοιες ενέργειες, στις οποίες συμμετείχε το ίδιο τότε Υπουργείο Περιβάλλοντος;
Είναι πράγματι παντελώς ανυπόστατο να ισχυρίζεται κανείς ότι το νομοθετικό πλαίσιο για το κυνήγι είναι αναχρονιστικό και αντιφατικό και ότι η σχετική κυνηγετική νομοθεσία δεν ακολουθεί την κοινοτική Οδηγία (79/409) όταν το θέμα αυτό έχει λήξει οριστικά με Απόφαση (C–167/03) του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Επίσης ανυπόστατο είναι ότι η κυνηγετική νομοθεσία δεν ακολουθεί τις Συμβάσεις Βέρνης, Βόννης, για την Βιοποικιλότητα κ.λ.π., όταν αυτός ο ισχυρισμός έχει απορριφθεί από το ίδιο το Σ.τ.Ε.!
Σε μια δημοκρατία της ισονομίας θα έπρεπε να έχει κληθεί και η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος των 230.000 πολιτών για να πει τη γνώμη της, να καταθέσει τα στοιχεία της για να αντικρούσει τους απίθανους ισχυρισμούς αυτών των ΜΚΟ. Το ότι αυτό δεν έγινε ανησυχεί τους 230.000 κυνηγούς και τους χιλιάδες εργαζόμενους σε σχετικές με το κυνήγι δραστηριότητες.
Εάν το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος αγνοεί όλα αυτά τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ειλικρινά λυπούμαστε. Εάν δεν τα αγνοεί και παρ’ όλα αυτά εκδίδει τέτοια ανακοίνωση λυπούμαστε διπλά!
Η αντικειμενική εξέταση της πραγματικής σχέσης του κυνηγίου με το περιβάλλον δεν πρέπει ν’ αλλοιώνεται από τις προσωπικές προκαταλήψεις κανενός.
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας
Νίκος Παπαδόδημας Ιωάννης Πουλόπουλος
Πηγή: [www.ksellas.gr]
Περισσότερα... »
-
Οικολογικά βαρελότα ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ παρακάτω ανακοίνωση «καταπέλτης» των οικολόγων πράσινων, φανερώνει για μία ακόμα φορά, ότι, η ομάδα αυτή απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα και από την διαχείριση της πανίδας – περί της οποίας κόπτεται σφόδρα με όλα τα μέσα, θεμιτά και αθέμιτα. Τα προβλήματα της πανίδας δεν λύνονται με την οικολογική μάζα συγκεντρωμένη στο σύνταγμα για καφέ.
Ο κατά συρροή ρατσισμός των οικολόγων απέναντί μας, αδυναμία δείχνει και φόβο. Φόβο όμως γιατί; Επειδή είμαστε οι αληθινοί γνώστες των προβλημάτων της πανίδας μας; Επειδή φοβούνται μην τους πάρουμε τη μπουκιά από το στόμα;
Αδέλφια οικολόγοι, μην κομμα - τιάζεστε (!), εμείς δεν ζούμε με δανεικό αέρα και δεν είμαστε εθισμένοι σε επιδοτήσεις. Έχουμε δικούς μας πόρους και τον ελεύθερο χρόνο μας τον αφιερώνουμε στη φύση. Δεν μας μαντρώνουν στις βρώμικες πόλεις σαθρά εισαγόμενα ιδεολογήματα.
Και επειδή ομιλείτε συνεχώς για τα ευρωπαϊκά όργανα υπό τη μορφή απειλών, καλό είναι μα μάθετε και για τις «ρυθμιστικές» των γερμανών, γάλλων, εγγλέζων κ.α
-----------------------------------------------------------------------------
Από το λινκ των οικολόγων πράσινων η συνέχεια
Κυνήγι: άλλη μία κυβέρνηση που δεν εφαρμόζει δικαστικές αποφάσεις!
Παρασκευή, 18 Δεκέμβριος 2009 14:22
Ελάχιστες μόνο μέρες μετά την απόφαση του ΣτΕ να αναστείλει την ισχύ της ρυθμιστικής απόφασης για το κυνήγι το υπουργείο περιβάλλοντος εξέδωσε την ίδια (και το ίδιο παράνομη) απόφαση ως νέα. Πρόκειται για νέο ρεκόρ της διοίκησης που κάνει τα πάντα για να μην χάσουν οι χαϊδεμένοι της κυνηγοί την ψυχαγωγία τους ούτε για ένα Σαββατοκύριακο.
Πρόκειται επίσης για μια ξεκάθαρη περίπτωση άρνησης της κυβέρνησης να εφαρμόσει μια δικαστική απόφαση που εκτός από τους κινδύνους στους οποίους εκθέτει την άγρια πανίδα (η προστασία της οποία είναι συνταγματική της αποστολή) υπονομεύει την βασική συνταγματική αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Μετά την υπόθεση με την εκτροπή του Αχελώου η χθεσινή απόφαση αποδεικνύει για όποιον είχε ακόμα αμφιβολίες ότι η νέα κυβέρνηση δεν έχει καμία σχέση με την οικολογία και την πράσινη πολιτική και αποτελεί συνέχεια του παλαιοκομματισμού των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Οι υπεύθυνοι αυτού του πραξικοπήματος να είναι σίγουροι ότι θα έχουν την ευκαιρία να εξηγήσουν την συμπεριφορά τους εκτός από την Ελληνική δικαιοσύνη που θα κρίνει και τη «νέα» απόφαση και στα Ευρωπαϊκά όργανα στα οποία θα θέσουμε το θέμα.
Καλούμε τους πολίτες να συμμετέχουν στην αυριανή συγκέντρωση διαμαρτυρία των ζωοφιλικών σωματείων στην πλατεία Συντάγματος στις 11.00 το πρωί.
Περισσότερα... »
-
Ελεύθερο κυνήγι
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Κυνηγάμε ελεύθερα
Το σαββατοκύριακο, αν και οι καιρικές συνθήκες θα είναι δύσκολες για δραστηριότητες στην ύπαιθρο, εμείς θα βρισκόμαστε πάλι στο βουνό.
Το χειμωνιάτικο πρωινό είναι μισό αν δεν το ζήσεις στα σπλάχνα της φύσης, αν δεν νιώσεις το ξεροβόρι να σου παγώνει το πρόσωπο, αν ο καφές και το τσάι δεν έχουν το άρωμα της θράκας.
Θα είμαστε στο βουνό Σάββατο ξημέρωμα, στο σπίτι μας, με τα σκυλιά μας, την καλή μας παρέα, και τις πλάκες μας. Την παγωνιά θα την σπάζει η καλή μας διάθεση. Και όταν κουραστούν τα σκυλιά μας, όταν βαρύνουν και τα δικά μας πόδια, θα ανάψουμε και πάλι τη θράκα για συντροφιά και θα γευτούμε τα φρέσκα βραστά αυγά, το χωριάτικο ψωμί, το κρεμμύδι και την ντομάτα, και μετά, θα συνεχίσουμε, ώσπου ο κάπρος να μας κάνει τη χάρη να σταθεί απέναντί μας (!) ή να μας χαιρετίσει στο καρτέρι.
Αυτό είναι το αληθινό κυνήγι. Και ας υπάρχουν οι λαθροθήρες στη δική μας πλευρά ή οι λαθροθήρες της οικολογίας, που σώνει και καλά θέλουν με οποιοδήποτε τρόπο να μας «εντάξουν» στον δικό τους τρόπο ζωής, αυτοί, οι αλάθητοι, οι θεοί της γνώσης, οι «αφέντες» της φύσης.
Είμαστε με το Σύνταγμα της χώρας μας και με τον Νόμο. Κυνηγάμε ελεύθερα, και ας έχουμε άχρηστους εκπροσώπους της «μαμάς» Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Ελλάδας»
Περισσότερα... »
-
Ολίγα περί οικολογίας ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Στα ελληνικά λεξικά προ του 1964, η λέξη «οικολογία» ήταν ανύπαρκτη, πότε ακριβώς μας φανερώθηκε δεν γνωρίζω με ακρίβεια – βέβαιο όμως είναι πως η όμορφη αυτή λέξη παρουσιάστηκε επίσημα στην νεοσύστατη τότε Ε.Ο.Κ – και μετέπειτα Ευρωπαϊκή ένωση και ήταν η μετάλλαξη του περιβάλλοντος. Κάτι σαν το πρόβατο την Ντόλυ δηλαδή.
Λένε οι οικολόγοι πως ο πρώτος οικολόγος ή ο πρώτος που μίλησε για την οικολογία, ήταν ο Αριστοτέλης. Λάθος μέγα, ο πανεπιστήμονας αυτός που η ανθρωπότητα του οφείλει τα μέγιστα, αν μιλούσε για την οικολογία, θα είχε κάθε λόγο και να την ονομάσει. Έλληνας ήταν και είχε την ευχέρεια και την ικανότητα να πλάθει και να δημιουργεί όσα τον ενδιέφεραν. Όχι, δεν μίλησε για οικολογία ο πατέρας των επιστημών – και αυτό είναι το πρώτο μεγάλο ψέμα της οικολογίας.
Εκείνος που μίλησε περί της Γαίας και βασίστηκαν στην θεωρία του οι μετέπειτα «ανησυχούντες» για το μέλλον του πλανήτη μας, ήταν ο Sir James Lovelock που υπέθεσε ότι η ζωντανή ουσία του πλανήτη λειτουργεί σαν ένας μοναδικός οργανισμός και έδωσε στο αυτοδιαχειριζόμενο αυτό ζωντανό σύστημα το όνομα «Γαία». Η θεωρία του ενώ ήταν γνωστή από την δεκαετία του 60 πρωτοδημοσιεύθηκε το 1975. Δέχθηκε πολλές επικρίσεις από την επιστημονική κοινότητα ο James Lovelock που στη συνέχεια εξέλιξε την θεωρία του – φτάνοντας στο σημείο να μιλήσει αυτός αλλά και άλλοι για πολλές θεωρίες περί της Γαίας. Η «Οικολογική επιστήμη» στην συνέχεια, πρότεινε να θεωρούμε τον πλανήτη ως το «περικλείον αντικείμενο όλης της οικολογικής μελέτης», βασιζόμενη στην θεωρία της Γαίας.
Από την έναρξη της ζωής στον πλανήτη μας το 99% των ειδών της έχουν εξαφανισθεί, δίχως την παρέμβαση του ανθρώπου. Τι λέει όμως η βαθιά οικολογία σήμερα; «Στη σύγχρονη εποχή προστέθηκε ένας νέος παράγοντας, ικανός να οδηγήσει σε μαζικές εξαφανίσεις - ο άνθρωπος. Και η βιοποικιλότητα άρχισε να αποκτά τεράστια σημασία όταν αρχίσαμε να κάνουμε συγκεκριμένες εκτιμήσεις για τους ρυθμούς απώλειας ειδών εξαιτίας του. Υπολογίστηκε (Raven 1988) ότι ο ρυθμός απώλειας αγγειοσπέρμων είναι περίπου 5 είδη την ημέρα, ρυθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί τις πρώτες δεκαετίες της τρέχουσας χιλιετη¬ρίδας. Εκτιμήθηκε ότι με τους σημερινούς ρυθμούς απωλειών, τουλάχιστον 25% των υπαρχόντων ειδών του πλανήτη θα έχουν εξαφανιστεί ή συρρικνωθεί σε ελάχιστους πληθυσμούς πριν το μέσο του 21ου αιώνα (WWF, IUCN, UNEP 1991). Οι εξελίξεις αυτές κάνουν τον άνθρωπο, ένα μόνο από τα εκατομμύρια είδη του πλανήτη και άρα κομμάτι της βιοποικιλότητας, υποψήφιο να επιφέρει την επόμενη μαζική εξαφάνιση. Μια εξαφάνιση που, συγκριτικά με τις προη¬γούμενες, θα χαρακτηριστεί από μέγιστη απώλεια ειδών μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα».
Άραγε, αν δεν έγραφε τέτοια αντιεπιστημονικά και αυθαίρετα ο κάθε «ειδικός», θα είχε λόγο ύπαρξης η οικολογία στη ζωή μας; Διαβάζοντας μόνο την παραπάνω παράγραφο κανείς, εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ότι οι οργανώσεις αυτές που λειτουργούν με ξένα κεφάλαια και συνεχείς επιδοτήσεις, αγνοούν εντελώς τους πραγματικούς κανόνες της φύσης και της ζωής.
Η ζωή στη φύση είναι πολύ σκληρή, αδυσώπητη, πάντοτε ο δυνατός υπερτερεί έναντι του αδυνάτου. Δεν είναι σπουδαίο δα να το καταλάβει αυτό κανείς. Εμείς, μέρος της φύσης είμαστε και παλεύουμε για τη δική μας επιβίωση. Ο σκύλος, η γάτα, το λιοντάρι, το φίδι κτλ. δεν καταλαβαίνουν από πολιτισμούς και πολιτιστικές κληρονομιές. Ο άνθρωπος έφυγε όμως από τη φύση του και κλείστηκε στις πόλεις - έγινε αδύνατος. Και πιστεύει αφελώς ότι η οικολογία – όπως διαμορφώθηκε μέσα από πακτωλό δισεκατομμυρίων, έχει να του δώσει λύσεις. Όχι, η οικολογία είναι η μεγάλη απάτη. Η αλήθεια βρίσκεται μόνο εκεί έξω, στη Φύση, και ο κυνηγός, με τις όποιες αδυναμίες του, μπορεί να ισχυριστεί πως αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Αύριο στο "Τύπος Κυνήγι" - συλλεκτικό τεύχος
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Στο αυριανό τεύχος του "Τύπος - Κυνήγι", μη χάσετε:
- Όλο το νομικό πλαίσιο με τα ΒΑΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και τις ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ των κυνηγών, ώστε να γνωρίζουμε όλοι όποτε συμβαίνει κάτι πως πρέπει να το αντιμετωπίζουμε στον κυνηγότοπο και όχι μόνο.
- Το παρασκήνιο με τις διαβουλεύσεις.
- Το ΣτΕ αφοπλίζει τους κυνηγούς: Σοκ και οργή.
Και επειδή δεν πιστεύουμε ότι το κυνήγι θα σταματήσει...
- Μπεκάτσα: Στο κυνήγι της βελουδομάτας
- Εκπαιδεύοντας το ιδανικό μπεκατσόσκυλο.
- Κατάλληλα όπλα και φυσίγγια για το κυνήγι της μπεκάτσας.
- Χειροποίητα: Ένας Αυστριακός αρχιμάστορας χαράζει όνειρα σε μέταλλο.
- Χριστούγεννα: Δώρα για κυνηγούς και γιορτινό τραπέζι με φασιανό.
- Φλώρινα: Πόλη των νερών και των θηρευτών.
Μένουμε συσπειρωμένοι και είμαστε σε συνεχή επαφή.
Ελεύθερος Τύπος - Κυνήγι
Περισσότερα... »
-
Απαγόρευση κυνηγίου από το Συμβούλιο της Επικρατείας - προσωρινά ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤο Ε' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (διαδικασία Αναστολών) με την υπ' αρθ. 1337/2009 σημερινή απόφασή του αναστέλλει προσωρινά την υπ' αρθ. 103382/2740/4.8.2009 απόφαση του υπουργού Ανάπτυξης με την... οποία καθορίζεται από 20.8.2009 έως 28.2.2010 η κυνηγετική περίοδος, τα είδη και ο αριθμός των θηραμάτων ανά κυνηγό, κ.λπ. Κατ' εξαίρεση το κυνήγι του αγριοκούνελου επιτρέπεται μέχρι 10 Μαρτίου 2010, σύμφωνα με την υπουργική απόφαση.
Η αναστολή της εν λόγω υπουργικής απόφασης ισχύει μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση από το ίδιο Τμήμα του ΣτΕ, επί της κυρίας προσφυγής (αίτησης) της Ένωσης με την οποία ζητάει την ακύρωση της επίμαχης υπουργικής απόφασης. Η κυρία προσφυγή είχε συζητηθεί στο Ε' Τμήμα την περασμένη Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009 και αναμένεται η έκδοση της απόφασης.
Ειδικότερα, η απόφαση αναφέρει, μεταξύ των άλλων, τα εξής: «Λαμβάνοντας προεχόντως υπόψη ότι στην κατά το άρθρο 24 παρ. 1 του Συντάγματος υποχρέωση του Κράτους προς προστασία του φυσικού περιβάλλοντος περιλαμβάνεται και η υποχρέωση προστασίας της άγριας πανίδας κατά την πλήρη ποικιλία της κρίνει ότι, εφόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δεν ερείδεται επί εγκύρου και επικαίρου συνολικής επιστημονικής μελέτης ως προς τον κίνδυνο αφανισμού ή μειώσεως του πληθυσμού ενός εκάστου των θηρευσίμων ειδών, ενόψει ιδίως και των προαναφερθεισών πυρκαγιών, από την εκτέλεση της απόφασης αυτής πιθανολογείται ότι θα επέλθει βλάβη στην άγρια πανίδα λόγω σημαντικής μείωσης των πληθυσμών της, μη δυνάμενη να επανορθωθεί σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αιτήσεως ακυρώσεως». Επομένως, συνεχίζει η απόφαση, «συντρέχει λόγος χορηγήσεως της αιτούμενης αναστολής εκτελέσεως της προσβαλλόμενης πράξεως».
Ακόμη, η απόφαση του ΣτΕ αναφέρει, ότι με την προσβαλλόμενη υπουργική απόφαση δεν επιβάλλεται απαγόρευση θήρας στο σύνολο των εκτάσεων που καταστράφηκαν από τις πυρκαγιές, ούτε όμως λαμβάνονται μέτρα για την προστασία των ειδών που διαβιούσαν σε καμένες εκτάσεις και αναγκάστηκαν να μετακινηθούν σε άλλες.
Από το http://kynigos.net.gr
--------------------------------------------------------------------------
Εμείς το ξημέρωμα θα είμαστε στον κυνηγότοπο. Λόγω δε των δυσμενών καιρικών συνθηκών θα έχουμε το τσουκάλι γεμάτο καυτό τσάι, οπότε, πριν από τις ιχνηλασίες, κερνάμε !!! Κοπιάστε αδέλφια………..
Περισσότερα... »
-
Από μία διαφορετική ματιά
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Τα τελευταία σενάρια που αφορούν το κυνήγι στη χώρα μας έχουν φουντώσει το τελευταίο διάστημα – και όλα μάλιστα κινούνται στον ίδιο παρανομαστή: «η νέα υπουργός περιβάλλοντος που στην αρμοδιότητά της ανήκουν και τα δάση – κατ’ επέκταση και το κυνήγι, είναι φανατική αντικυνηγός αφού μάλιστα δέχτηκε στο γραφείο της οικολογικές οργανώσεις και όχι και εμάς τους κυνηγούς»
Η ανωτέρω παράγραφος δείχνει το κλίμα της εποχής μας. Σε αυτό συνεπικουρεί και η προσφυγή κάποιου «φιλόζωου» στο ΣτΕ για την απαγόρευση του κυνηγίου που εκδικάζεται στις 9 Δεκεμβρίου 2009. Μέσα σε αυτό το κλίμα φόβου που θέριεψε και από τις Ομοσπονδίες που έσπευσαν (καλώς) σε γενικές συνελεύσεις, ένα πράγμα μόνο αντιλαμβάνομαι, τον πανικό.
Πανικός όμως σε τι; Επειδή η υπουργός δεν δέχτηκε στο γραφείο της τον κυνηγό – ενώ δέχτηκε τον οικολόγο; Επειδή μιλά με την wwf τη στιγμή που δεν δέχεται στο γραφείο της Έλληνα βουλευτή; Λέω σε όλα τα παραπάνω: «ας σοβαρευτούμε επιτέλους»
Ποια Ομοσπονδία και ποιος σύλλογος φρόντισαν να δηλώσουν προς το αρμόδιο υπουργείο την επιθυμία τους για συνάντηση με την υπουργό; Μήπως κατέθεσαν εγγράφως ακρόαση με την υπουργό και εκείνη την αρνήθηκε; Αν έγινε έτσι, ναι, συμφωνώ απόλυτα με τις Ομοσπονδίες. Έγιναν όμως οι απαραίτητες ενέργειες και πότε για συνάντηση με την κ. Μπιρμπίλη;
Οι οικολόγοι και η wwf που δέχτηκε η υπουργός, πιστεύω ότι κινούνται συστηματικά και με επαγγελματισμό – δύο στοιχεία που αγνοούν οι Ομοσπονδίες μας. Και καλώς έπραξε η υπουργός και τους δέχτηκε, προφανέστατα δεν αγνόησε τις αιτήσεις τους για συνάντηση και συζήτηση «εφ’ όλης της ύλης».
Προτάσσουμε πάντοτε και όχι αναίτια, την αριθμητική μας δύναμη. Ναι, οι αριθμοί κάνουν τη δύναμη, όσο μακιαβελικό και αν ακούγεται αυτό. Αυτό όμως οι Ομοσπονδίες δεν το έχουν σκεφτεί με τη λογική παρά μόνο με το συναίσθημα. Στην πολιτική όμως τα συναισθήματα υπάρχουν μόνο για τις πίττες συλλόγων, όμως, οι προτάσεις, οι μελέτες, οι σοβαρές παρουσιάσεις, η πειθώ, δημιουργούν γέφυρες για να περάσουν από πάνω τους με σταθερότητα προβλήματα και να προχωρήσουμε όλοι μαζί στο θέμα που μας απασχολεί, στο κυνήγι.
Είναι και κάτι άλλο που μας διαφεύγει, την πολιτική μίας κυβέρνησης δεν την χαράζει ο αρμόδιος υπουργός αλλά ο πρόεδρος της κυβέρνησης. Δυστυχώς μέχρι σήμερα έχουμε βιώσει άπειρες αποφάσεις και εγκυκλίους υπουργών κατά το γνωμικό: «τρείς λαλούν και δύο χορεύουν». Και η ευθύνη εδώ βαρύνει σε μεγάλο βαθμό τις Ομοσπονδίες μας που ποτέ δεν κινήθηκαν με επαγγελματισμό – παρά έμεναν στις καλές ή κακές προθέσεις του εκάστοτε αρμόδιου υπουργού.
Δεν έχουμε ανάγκη να παρακαλέσουμε κανέναν και για τίποτα. Το κυνήγι στην Ελλάδα και στον κόσμο είναι δραστηριότητα καθ’ όλα νόμιμη – και κακώς μέχρι σήμερα δεχόμαστε κάθε τόσο και λίγο νέες ρυθμιστικές ή οτιδήποτε άλλο που υποβαθμίζει την ποιότητα του κυνηγίου. Οι Ομοσπονδίες επειδή έχουν τη θέληση αλλά δεν έχουν τις γνώσεις, ας προσλάβουν επαγγελματίες managers που θα ασχοληθούν αποκλειστικά με τα συμφέροντά μας. Ότι πράττουν δηλαδή οι οικολογικές οργανώσεις αλλά και όσοι άλλοι Φορείς θέλουν να έχουν αποτελέσματα στις προσπάθειές τους.
Εμείς έχουμε ένα επιπλέον αβαντάζ έναντι όσων επιβουλεύονται το κυνήγι – και καλά κάνουν από τη σκοπιά τους, έχουμε δικά μας χρήματα που μεταφράζονται σε εκατομμύρια ευρώ, ενώ οι άλλοι κινούνται με ξένα κόλλυβα. Ποιός λοιπόν είναι ο ισχυρότερος; Η εποχή του πάρε – δώσε με τον φίλο βουλευτή πέρασε ανεπιστρεπτί. Στον καιρό μας οφείλουμε να σταθούμε όρθιοι απέναντι στις προκλήσεις. Και έχουμε τη δύναμη, τη γνώση δεν έχουμε.
-------------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009
Περισσότερα... »
-
Κλιματική αλλαγή και περιβάλλον - η μεγάλη απάτη
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Στην παγκόσμια κοινότητα (!), υπάρχουν δύο τάσεις για το κλίμα. Η πρώτη και ισχυρή των διεθνών οργανισμών αναφέρει ότι το κλίμα της γης θερμαίνεται. Η τάση αυτή έχει άμεση υποστήριξη από το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ παγκοσμίως και φυσικά από τις ισχυρές κυβερνήσεις του κόσμου και έχει στενότατη σχέση με την οικολογία.
Η δεύτερη τάση, η επιστημονική, ελάχιστα προβεβλημένη – κυρίως από εναλλακτικά (!) ΜΜΕ, αναφέρεται στην πτώση των θερμοκρασιών παγκοσμίως.
Καλό είναι, να ακούγονται πάντοτε ισότιμα και οι δύο τάσεις και ο καθένας μας να έχει να επιλέξει ανάμεσα τους. Δυστυχώς όμως, όταν ο Αλ Γκόρ τιμάται με το βραβείο νόμπελ για την προσφορά του στο περιβάλλον (πολλά !), τα πράγματα έχουν δρομολογηθεί προς τη μία κατεύθυνση.
Στα λινκς που ακολουθούν, μπορείτε να δείτε ένα μικρό μέρος της «άλλης» πλευράς.
Η Κλιματική Αλλαγή είναι Απάτη Μέρος 1ο
[www.youtube.com]
Η Κλιματική Αλλαγή είναι Απάτη Μέρος 2o
[www.youtube.com]
Η απάτη της Κλιματικής αλλαγής
[www.youtube.com]
Η απάτη της Κλιματικής αλλαγής 7o
[www.youtube.com]
Η απάτη της Κλιματικής αλλαγής 8o
[www.youtube.com]
Η απάτη της Κλιματικής αλλαγής 9o
[www.youtube.com]
Περισσότερα... »
-
Εισήγηση - βόµβα στο ΣτΕ για διακοπή του κυνηγιού
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος
Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009
Του Απόστολου Αντωνάκη
Δυσάρεστες οι εξελίξεις - όπως αυτές προδιαγράφονται- κατόπιν της αρνητικής εισήγησης της συµβούλου Επικρατείας κ. Μαργαρίτας Γκορτζολίδου προς το 5ο Τµήµα του ΣτΕ που θα συνεδριάσει την ερχόµενη Τετάρτη για να εκδικάσει την προσφυγή ζωοφιλικού σωµατείου εναντίον της υπουργικής ρυθµιστικής απόφασης για το κυνήγι που υπεγράφη τον Αύγουστο από τον τότε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σωτήρη Χατζηγάκη.
Τριγµούς στις τάξεις των 300.000 Ελλήνων κυνηγών αναµένεται να προκαλέσει η όποια εξέλιξη για την άσκηση του κυνηγιού στη χώρα µας ύστερα από την αρνητική εισήγηση της συµβούλου Επικρατείας κ. Μαργαρίτας Γκορτζολίδου προς το 5ο Τµήµα του ΣτΕ, το οποίο θα συνεδριάσει την επόµενη Τετάρτη, 9 Δεκεµβρίου 2009.
Κατά τη συνεδρίαση του 5ου Τµήµατος του ΣτΕ, που είναι αρµόδιο για θέµατα περιβάλλοντος, θα εξεταστούν επί της ουσίας όσα επικαλείται η Ζωοφιλική και Οικολογική Ένωση Ελλάδος εκπροσωπούμενη από τον κ. Άγγελο Αγγελέτο, ο οποίος υποστήριξε ότι «δεν τηρήθηκαν οι νόµιµοι όροι ως προς την έκδοση της ρυθµιστικής κυνηγίου, καθώς η ρυθµιστική που υπεγράφη από τον κ. Χατζηγάκη βασίστηκε σε µελέτες και στοιχεία παρελθόντων ετών κι όχι του τρέχοντος έτους».
H νοµοθεσία
Σύµφωνα µε το ίδιο αιτιολογικό της προσφυγής υποστηρίζεται πως η νοµοθεσία προβλέπει να λαµβάνονται υπ’ όψιν τεκµηριωµένες επιστηµονικές µελέτες τόσο του παρελθόντος όσο και της παρούσας χρονικής περιόδου, κάτι το οποίο δεν συνέβη από την πλευρά του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, αφού δεν συµπεριελήφθησαν στις απαγορευµένες ζώνες αρκετές πυρόπληκτες περιοχές, µεταξύ των οποίων και της Αττικής. Ωστόσο, οι εκπρόσωποι των κυνηγών διά της Κυνηγετικής Συνοµοσπονδίας Ελλάδος αντικρούουν αυτούς τους ισχυρισµούς ως αβάσιµους, σε ό,τι αφορά δε την Αττική αναφέρεται από την πλευρά τους ότι δεν ήταν δυνατόν να έχει προκαταλάβει και συµπεριλάβει η ρυθµιστική υπουργική απόφαση εξελίξεις από πυρκαγιές οι οποίες είναι µεταγενέστερες της χρονικής περιόδου που υπεγράφη. Πέραν αυτού, υπάρχει µόνιµη νοµοθετική ρύθµιση η οποία απαγορεύει για 2 χρόνια την άσκηση της θήρας σε πυρόπληκτες περιοχές ως µόνιµο προστατευτικό µέτρο για την προστασία της άγριας πανίδας. Σύµφωνα µε τους κυνηγετικούς κύκλους, αναµένεται κλιµάκωση έντονων κινητοποιήσεων, διαµαρτυριών και νοµικών προσφυγών σε περίπτωση που θιγούν τα έννοµα δικαιώµατα τόσο των κυνηγών όσο και των 3.000 περίπου κυνηγετικών επιχειρήσεων οι οποίες θα κινδυνεύσουν µε άµεση οικονοµική κατάρρευση, µε ό,τι συνεπάγεται αυτό για την ήδη δοκιµαζόµενη ελληνική οικονοµία. Οι 3.000 περίπου κυνηγετικές επιχειρήσεις απασχολούν γύρω στους 7.000 εργαζοµένους οι οποίοι θα κινδυνεύσουν να προστεθούν στους πολυπληθείς ανέργους της χώρας ενώ ο τζίρος των συγκεκριµένων επιχειρήσεων, που κυµαίνεται περί το 1 δισ. ευρώ, αναµένεται να επηρεάσει δυσµενώς τις υπάρχουσες, επί των οικονοµικών της χώρας, εξελίξεις.
Περιορισµοί
Είναι άγνωστο εάν οι κυνηγοί θα αποφασίσουν να ασκήσουν το κυνήγι βασιζόµενοι στο Δασικό Κώδικα, που αποτελεί το ουσιαστικό νοµικό πλαίσιο για την άσκηση της θήρας στην Ελλάδα, καθώς η ρυθµιστική κυνηγίου επιβάλλει πρόσθετους χρονικούς, ποσοτικούς αλλά και τοπικούς περιορισµούς. Ενα ακόµη ζητούµενο είναι τα τεράστια κονδύλια που έχουν προεισπραχθεί από το Ελληνικό Δηµόσιο µέσω των τελών θήρας κατά τη θεώρηση των κυνηγετικών αδειών τον περασµένο Αύγουστο και τα οποία θα πρέπει ενδεχοµένως να επιστραφούν εφόσον διακοπούν οι λόγοι για τους οποίους εισπράχθηκαν.
Τα βασικά σηµεία της εισήγησης
Τα βασικά σηµεία στα οποία στηρίζεται η εισήγηση της κ. Μαργαρίτας Γκορτζολίδου είναι τα εξής:
1. Δεν τηρήθηκαν οι νόµιµοι όροι που προβλέπονται για την έκδοση ρυθµιστικής απόφασης για το κυνήγι.
2. Η έκδοση της ρυθµιστικής υπουργικής απόφασης του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης στις 4/8/2009 στηρίχθηκε σε µελέτες οι οποίες βασίζονται σε στοιχεία παρελθόντων ετών και όχι του 2009, όπως ορίζεται ρητά από τη νοµοθεσία.
3. Η υπουργική απόφαση έχει βασιστεί σε µία µόνο επιστηµονική µελέτη του 2009 και όχι σε στοιχεία άλλων ετών όπου για συγκεκριµένους νοµικούς λόγους έχουν ληφθεί αρνητικές γνωµοδοτήσεις και κατά συνέπεια ακυρωτικές αποφάσεις από το ΣτΕ.
4. Δεν ανταποκρίνεται η ρυθµιστική απόφαση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης σε εκείνα τα νόµιµα κριτήρια που πρέπει να περιέχει µια ολοκληρωµένη και απόλυτα τεκµηριωµένη επιστηµονικά µελέτη.
5. Σε ό,τι αφορά το κυνήγι σε πυρόπληκτες ζώνες, η συγκεκριµένη ρυθµιστική δεν έχει καµία ρύθµιση κι ως επιχείρηµα η σύµβουλος Επικρατείας κ. Γκορτζολίδου παραπέµπει σε άλλες αποφάσεις του ΣτΕ, που είχαν βγει ή θα βγουν και απαγορεύουν το κυνήγι.
6. Δεν υφίσταται µελέτη που να λαµβάνεται υπ’ όψιν από τη ρυθµιστική απόφαση και να εµπεριέχει επιστηµονικά δεδοµένα τα οποία θα καταδεικνύουν πως η κλιµάκωση για τις ηµεροµηνίες λήξεις θήρας ανά είδος δεν εµποδίζουν την προστασία των συγκεκριµένων θηραµατικών ειδών.
● Το βασικότερο της εισηγήσεως της συµβούλου Επικρατείας είναι το αίτηµα να απαγορευτεί πανελλαδικά η άσκηση του κυνηγιού για όλα τα θηραµατικά είδη µέχρι το τέλος της κυνηγετικής περιόδου που έχει οριστεί ως η 28η Φεβρουαρίου 2010.
Περισσότερα... »
-
Τα σκυλιά & εμείς
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Ψάχνω να μάθω ποιος μπορεί να είναι ο διασημότερος σκύλος στον κόσμο. Αν έψαχνα για άλογο θα κατέληγα σίγουρα στον Βουκεφάλα του Μεγάλου Στρατηλάτη και κατακτητή Αλέξανδρου. Για σκύλο όμως;
Μήπως είναι ο «Άργος;», εκείνος ο περίφημος σκύλος στον Ομηρικό Οδυσσέα; Εκείνος ο πιστός του σκύλος που έπειτα από δέκα χρόνια περιπλάνησης στους ωκεανούς του κόσμου – εκεί που όλοι είχαν ξεχάσει τη μορφή του, ο Άργος στο αντίκρισμα «Εκείνου» κούνησε την ουρά του χαρούμενα και έπειτα από λίγο πέθανε.; Τι μας έκανε και ο Όμηρος και οι εικόνες από τις διηγήσεις του κούρνιασαν για πάντα σε μια άκρη του μυαλού μας.
Μήπως άραγε να ‘ναι ο δικός μου σκύλος, ο Μίσα ο αλσατός, που πολλά χρόνια πίσω, πήδηξε τον μαντρότοιχο του σπιτιού μας – που δεν έβγαινε ποτέ από τον περιβάλλοντα χώρο της παλιάς μονοκατοικίας μας, για να με υποδεχθεί και να πέσει επάνω μου σαν τρελός – ύστερα από μεγάλη μου απουσία στο εξωτερικό;
Ίσως να είναι ο δικός σας σκύλος ο διασημότερος στον κόσμο. Το σίγουρο είναι ότι, τα σκυλιά μας, αυτά τα λατρευτά όντα με τα μαγικά μάτια, δένονται με τους ανθρώπους τους, περισσότερο απ’ ότι ίσως φανταζόμαστε. Και δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός που θεωρούνται οι πιστότεροι φίλοι του ανθρώπου.
Τα σκυλιά έχουν μία σταθερότητα στη συμπεριφορά τους – που αν την συγκρίνουμε με τη δική μας, θα μελαγχολήσουμε, όταν διαπιστώσουμε τις ατέλειες μας έναντι των σκυλιών που μας φανερώνουν την καθαρότητα – αυτή που απωλέσαμε όταν ενταχθήκαμε στον «πολιτισμό» των αδυνάτων, όταν χάσαμε κάθε αληθινή επαφή με την Φύση. Η αληθινή αφοσίωσή τους και η αγάπη τους προς εμάς, δείχνει επίσης πιστεύω την δική μας ανικανότητα να διαισθανθούμε τους πραγματικούς «νόμους» έξω από εμάς.
Παρατηρώ πολλές φορές και στο κυνήγι τον σκύλο εκείνο που ολημερίς βρίσκεται πίσω από ένα θήραμα, κάνοντας πολλά χιλιόμετρα – για να το φέρει κοντά μας. Πόσο κουρασμένος είναι; Πόσο ταλαιπωρημένος; Γιατί; Για τον άνθρωπο αφέντη αφενός και για τη φύση του αφετέρου.
Ειδικότερα τα σκυλιά δίωξης – αυτά που έχουμε κι εμείς στο κυνήγι του αγριόχοιρου, τα παρατηρώ πολλές φορές όταν βγαίνουν από το βουνό ηττημένα ή νικητές. Βάζω νερό στη χούφτα του χεριού μου και πίνουν να σταθούν όρθια, διαλυμένα καθώς είναι από την υπερπροσπάθεια. Την ώρα εκείνη που αφήνουν το πυκνό και έρχονται προς το μέρος μας, αποζητάνε το χάδι – σαν επιβράβευση που έκαναν τόσο κόπο για εμάς.
Παρατηρώντας τα σκυλιά μας, μαθαίνουμε σε μεγάλο βαθμό τα χούγια τους, τη σκέψη τους, τον τρόπο που λειτουργούν, τα πράγματα εκείνα που τα επηρεάζουν θετικά ή αρνητικά - παράλληλα όμως μαθαίνουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, κατά πόσο δηλαδή είμαστε σε θέση να σταθούμε αντάξιοι σύντροφοι και αφέντες σε τούτα τα σπάνια από χαρίσματα πλάσματα.
Ο σκύλος, είναι φτιαγμένος από τη φύση του να δίνει ανυστερόβουλα, ακόμα και την ίδια του τη ζωή. Και υπερτερεί σε σχέση με εμάς ακόμα και σε αυτό – δεν γνωρίζει ότι η ζωή του έχει αρχή και τέλος, δεν βασανίζεται από το συναίσθημα για να αποκτήσει την ανάγκη να πλάσει ένα θεό και να τον προσκυνά. Και φυσικά δεν έχει έννοιες μεταφυσικές.
Και όμως, τον σύντροφο αυτό, τον βλέπουμε στο βουνό να γυρνά μονάχος του επειδή «πρόδωσε» τις προσδοκίες του αφέντη του, διότι η φύση του δεν τον έκαμε καλό στο κυνήγι – όσο δηλαδή καλό επιθυμούσε ο ανίκανος κυνηγός, που προτίμησε και τον «ξέχασε» να περιπλανιέται μακριά από την αγάπη και το δόσιμο. Μακριά από τη φύση του δηλαδή…
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2009
-------------------------------------------------------------------------
Το κείμενο που ακολουθεί, είναι ένα μήνυμα που έλαβα χθες από αναγνώστη της στήλης, και συμπληρώνει θαρρώ τη δική μου δημοσίευση. Ευχαριστώ τον αγαπητό αναγνώστη που μου επέτρεψε να δημοσιεύσω το μήνυμά του.
-------------------------------------------------------------------------
Πραγματικά ίσως δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από το υπέροχο, γεμάτο αγάπη, αφοσίωση και λατρεία, βλέμμα του τετράποδου φίλου μας! Το βλέμμα αυτό, που για να το απολαύσεις θα πρέπει να το επιδιώξεις, να το προκαλέσεις, να το υποκινήσεις αφού πρέπει να του σηκώσεις ψηλά το κεφάλι.
Υπάρχει όντως δυσκολία γιατί τα ζώα έχουν το βλέμμα χαμηλά και, ίσως από φόβο και υποταγή, σε αντίθεση με το ανθρώπινο, που χαρακτηρίζεται από υπεροψία, εγωισμό, και που είναι ανάλογο με τα αισθήματα και τα ένστικτα μας. Το ζώο υποκινείται, εξαναγκάζεται να σε κοιτάξει σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση, η οποία χωρίς φόβο και πάθος μπορεί να αναζητήσει και να κοιτάξει κατάματα , αν είναι δυνατόν, και αυτόν τον δημιουργό. Μια αγάπη ανιδιοτελής, χωρίς υποκρισία, μια λατρεία και αφοσίωση, που την καρπώνεσαι με αντάλλαγμα ένα απλό χάδι! Αλήθεια πως μπορείς να περιγράψεις αυτή τη γλυκιά αφοσίωση αυτού του μοναδικού φίλου.
Απουσιάζω, λόγω εργασίας, όλες τις εργάσιμες μέρες από το σπίτι και επιστρέφω κάθε απόγευμα Παρασκευής. Κάποιας Παρασκευής απόγευμα με περίμεναν στην πυλωτή του σπιτιού μου, η κόρη μου - γιατρός στο επάγγελμα, και ο σκύλος μου, ένα σέτερ δύο ετών.
Παρακολουθώντας την διαίσθηση του για τον ερχομό μου, τις αντιδράσεις, την αναστάτωσή του, όταν με είδε, την χαρά και την λατρεία του βλέμματος, την προσπάθεια του να υπερπηδήσει τα κάγκελα της αυλής, τις αγκαλιές, το τρέξιμο και την επαναφορά του πάλι στην αγκαλιά μου η κόρη μου είπε: «Μπαμπά φοβάμαι και ντρέπομαι που σου το λέω, αλλά μετά απ’ αυτό διαπιστώνω ότι κανείς άλλος σ' αυτό το σπίτι δεν σε λατρεύει τόσο πολύ, όσο ο Φοίβος!!».
Δημ. Κατσίνης
-------------------------------------------------------------------------
Περισσότερα... »
-
Στρατιωτική θητεία - πληροφόρηση εκ των "έσω"
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤι θα χρειαστώ στη στρατιωτική μου θητεία
Έχω πολλούς φίλους που παρουσιάζονται σε λίγες μέρες στον Ελληνικό Στρατό (ΕΣ). Και η αλήθεια είναι ότι – όντας και εγώ φαντάρος τους τελευταίους 2 1/2 μήνες – τους περίμενα. Όχι αυτούς συγκεκριμένα – χαώδης εξάλλου ο ΕΣ για να τύχει να είμαστε στην ίδια μονάδα. Τους περίμενα και τους περιμένω για να …πάψω να είμαι ο πιο νέος.
Περίεργο το ξεκίνημα που τους περιμένει, λοιπόν, και για να τους διευκολύνω, έφτιαξα μία λίστα με τα πράγματα που θα τους χρειαστούν – όπως μου χρειάστηκαν και εμένα. Όπως μου χρειάζονται ακόμα. Η λίστα ενδέχεται να μην είναι πλήρης – την έφτιαξα χθες το βράδυ ενώ φυλούσα μερικές δεκάδες θαλαμιζόμενους και μερικές δεκάδες όπλα. Στη διάθεση σας λοιπόν!
Αγαπητέ νεοσύλλεκτε (σικ)
Παρακάτω θα βρεις αρκετά απ’ αυτά που θα σου χρειαστούν τις πρώτες σου ημέρες στον Ελληνικό Στρατό. Ξεκινάμε.
Ρούχα
1. Εσώρουχα – φανέλες – κάλτσες.
Θα πάρεις τόσα ώστε να είσαι καθαρός και άνετος μέχρι το πρώτο επισκεπτήριο. Τότε θα λάβεις, αν χρειάζεται, ενισχύσεις από την οικογένεια και τους φίλους σου που θα σε επισκεφτούν.
2. Μπλουζάκια παραλλαγής.
Θα χρειαστείς τόσο κοντομάνικα όσο και μακρυμάνικα μπλουζάκια παραλλαγής. Τα μπλουζάκια αυτά φοριούνται μέσα από το χιτώνιο, σου δίνονται από τον ΕΣ, αλλά είναι λίγα (3 και 2 αντίστοιχα) για να καλύψουν τις ανάγκες σου.
3. Τα ρούχα που θα κοιμάσαι.
Προτίμησε βερμούδα ή φόρμα με τσέπες για να μπορείς να έχεις πάνω σου το κινητό σου ή τα κλειδιά σου χωρίς να φοβάσαι ότι θα τα ψάχνεις το πρωί κάπου γύρω ή κάτω από το κρεβάτι.
4. Πολιτικά ρούχα.
Για αρχή, δε χρειάζεσαι περισσότερα πολιτικά ρούχα απ’ αυτά με τα οποία θα παρουσιαστείς στο κέντρο εκπαιδεύσεως. Μετά την άδεια ορκωμοσίας, οπότε και θα αρχίσουν οι υπηρεσίες και οι έξοδοι, θα εμπλουτίσεις …το σάκο σου.
5. Ισοθερμικά ρούχα.
Ένα -τουλάχιστον- σετ ισοθερμικών, ενδεχομένως, θα σου φανεί χρήσιμο κάποιο κρύο βράδυ της θητείας σου.
6. Τα ρούχα που θα πάρεις από τον ΕΣ.
Τα ρούχα που θα παραλάβεις (παντελόνια παραλλαγής, χιτώνια, τζάκετ, αρβύλες) φρόντισε να σου είναι αρκετά άνετα. Ναι, να είσαι ωραίος, δε λέω. Αλλά πρώτα να είσαι άνετος. Και ειδικά το τζάκετ, το καλύτερο ίσως ρούχο που θα πάρεις από τον ΕΣ, πρέπει να είναι 1 τουλάχιστον νούμερο μεγαλύτερο από αυτό που φοράς ούτως ώστε να σου είναι ΑΝΕΤΟ αν φορέσεις και καμία extra μπλούζα από μέσα. Το ίδιο ισχύει και με τις αρβύλλες – για τις οποίες, βέβαια, απαραίτητο είναι να να έχεις και πάτους.
7. Σεντόνια – sleeping bag.
Φρόντισε να μάθεις εάν στο κέντρο που παρουσιάζεσαι επιτρέπουν ή όχι το sleeping bag. Εάν έχεις αμφιβολίες, ξεκινήσε με 2 σεντόνια. Φροντίσε να γράψεις στην ταμπελίτσα ποιο από τα 2 θα χρησιμοποιείς ως κατωσέντονο αφού αυτό θα έρχεται σε επαφή με τις απαρχαιωμένες κουβέρτες του ΕΣ. Χρειάζεται το επόμενο βράδυ να έρχεται σε επαφή και με το σώμα σου;
Είδη ατομικής υγιεινής
7. Ξυριστικά.
8. Οδοντόβουρτσα – οδοντόκρεμα κ.λπ.
9. Σαμπουάν – Αφρόλουτρο
10. Υγρά μαντηλάκια. Απαραίτητα σε όλη τη διάρκεια της θητείας σου. Από το να πλύνεις γρήγορα τα βρώμικα χέρια σου μέχρι να κάνεις έναν σύντομο τοπικό καθαρισμό κάποια στιγμή που δε θα προλαβαίνεις να κάνεις μπάνιο, τα υγρά μαντηλάκια σου δίνουν τη λύση μέχρι την επόμενη επαφή του σώματος σου με το νερό.
11. Σαπούνι αντισηπτικό για καθαρισμό χεριών χωρίς νερό. Απαραίτητο επίσης, αφού αρκετές φορές θα θέλεις να πλύνεις τα χέρια σου αλλά το σαπούνι σου θα βρίσκεται σε κάποιο σάκο μακριά από εκεί που βρίσκεσαι.
12. Αποσμητικό.
13. Γάντια μιας χρήσης. Θα σου χρειαστούν είτε όταν έρθει η ώρα για την πρώτη σου φορά στις τουαλέτες της μονάδας είτε όταν βγεις στην αναζήτηση γοπών στο στρατόπεδο.Έχε αρκετά μαζί σου.
Ασφάλεια
14. Θα χρειαστείς
o Λουκέτα για το στρατιωτικό σου σάκο.
o Λουκέτα για τον πολιτικό σου σάκο.
o Λουκέτο για τον σάκο ιματισμού (λουκάνικο)
o Λουκέτο για το όπλο στον οπλοβαστό.
o Λουκέτο για το φοριαμό (αν σου δοθεί).
Θα φτιάξεις 3 σετ κλειδιών που θα τα τοποθετήσεις σε διαφορετικές θέσεις ούτως ώστε αν -για οποιονδήποτε λόγο- χάσεις το πρώτο σετ κλειδιών να μη χρειαστεί να σπάσεις ένα – ένα όλα σου τα λουκέτα.
Τεχνολογία
15. Ένα κινητό τηλέφωνο χωρίς κάμερα.
Είναι ίσως και το μοναδικό που θα σας ζητηθεί να δείξετε. Βασική επιλογή των στρατιωτών της Γ’ ΕΣΣΟ του 2009 αποδεικνύεται σύμφωνα με τη δική μου εμπειρία το Nokia 5030. Χωρίς κάμερα, με φακό και το κυριότερο: με μεγάλη αυτονομία. Δείτε το εδώ.
16. Ένας φορτιστής έκτακτης ανάγκης.
“Ο φορτιστής έκτακτης ανάγκης είναι ένα gadget που υπόσχεται να σας βοηθήσει, δίνοντας σας την δυνατότητα να επαναφορτίσετε την μπαταρία του κινητού ή του iPod σας όπου και όποτε θελήσετε, δίχως την ανάγκη ηλεκτρικής παροχής.” Διάβασε εδώ περισσότερα.
17. Ένα mp3 player για να ακούς μουσική στον ελεύθερο σου χρόνο.
Είναι προτιμότερο να στραφείς σε μια οικονομική επιλογή. Αν, δε, το mp3 που θα επιλέξεις λειτουργεί και με μπαταρία, ακόμη καλύτερα αφού μπαταρίες στο στρατό βρίσκεις εύκολα. Πρίζες; Δες εδώ μια καλή επιλογή.
18. Μία φορητή παιχνιδομηχανή (PSP, DS κλπ).
Δεν τη χρειάζεσαι στην αρχή της θητείας σου. Στην πορεία, ωστόσο, και καθώς ο ελεύθερος σου χρόνος αυξάνεται, μάλλον θα σου χρειαστεί. Προτού αγοράσεις μία, ωστόσο, κοίταξε μήπως κάποιος φίλος σου που έχει απολυθεί είναι πρόθυμος να σου τη δανείσει για …μερικούς μήνες.
Χρήματα
19. Δε χρειάζεσαι πολλά χρήματα για να περάσεις μέχρι το πρώτο επισκεπτήριο – φρόντισε, μάλιστα, τα περισσότερα απ’ αυτά να είναι “ψιλά”. Να ξέρεις ότι οι τιμές στον ΕΣ είναι χαμηλές – ο καφές π.χ. κοστίζει 60 λεπτά ενώ το νερό 500ml 20 λεπτά.
Άλλα
20. Βελόνα και κλωστή
Μπορεί να χρειαστεί να ράψεις κάποιο κουμπί ή κάποια σκισμένη παραλλαγή. Έχε μαζί σου ακόμη και αν δε ξέρεις. Κάποιος θα βρεθεί να σε βοηθήσει.
Η παρούσα λίστα ενδέχεται να μεταβληθεί ούτως ώστε να γίνει πληρέστερη στο μέλλον. Δημοσιεύτηκε, ωστόσο, ως βοήθημα για τους …νεοσύλλεκτους της Δ’ ΕΣΣΟ του 2009. Καλή θητεία παίδες!
-------------------------------------------------------------
Δημοσίευση από το εκπληκτικό blog «οι νέοι είναι ωραίοι» ή άλλως hint.gr με πολύ χρήσιμη πληροφόρηση για όσους δεν υπηρέτησαν ακόμα την «μαμά πατρίδα» αλλά ευρίσκονται προ των πυλών …
Εμείς υπηρετήσαμε και ξέρουμε τι εστί στρατός, έστω και αν σήμερα οι συνθήκες είναι ευνοϊκότερες και η θητεία μικρότερη από περασμένες εποχές (!).
Περισσότερα... »
-
Οι κυνηγοί "οπλίζουν"
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤου Απόστολου Αντωνάκη
Από την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος»
Κινητοποιήσεις των 300.000 κυνηγών σε ολόκληρη την επικράτεια εντείνονται τις τελευταίες ημέρες, καθώς πλησιάζει η ημερομηνία εκδίκασης από το 5ο Τμήμα του ΣτΕ της προσφυγής ζωοφιλικής οργάνωσης κατά της Ρυθμιστικής Απόφασης για την άσκηση του κυνηγίου, που υπεγράφη τον περασμένο Αύγουστο από τον τότε υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σωτήρη Χατζηγάκη.
Σύμφωνα με τους εκπροσώπους των κυνηγετικών οργανώσεων, οι συγκεκριμένες προσφυγές αποτελούσαν και αποτελούν πάγια τακτική συγκεκριμένων ζωοφιλικών σωματείων τα τελευταία χρόνια.
Ωστόσο, από την πλευρά τού μέχρι πρότινος αρμόδιου υπουργείου για θέματα θήρας -το Αγροτικής Ανάπτυξης - υπήρχε πάντοτε η αξιοκρατική βούληση να τίθεται άμεσα σε εφαρμογή μια τροποποιημένη Ρυθμιστική, ώστε να μην προκαλείται χάος στις τάξεις των κυνηγών και τις χιλιάδες επιχειρήσεις του χώρου.
Απ' ότι διαπιστώνεται μέχρι στιγμής, δεν έχει εκφραστεί ανάλογη πολιτική βούληση από την πλευρά της υπουργού Περιβάλλοντος κ. Τίνας Μπιρμπίλη, η οποία – αντίθετα - συνεργάζεται συχνά με οικολογικές και ζωοφιλικές οργανώσεις.
Οι εμφαινόμενες προθέσεις της κ. υπουργού έχουν ήδη ερμηνευτεί από την πλευρά των κυνηγών ως «σιωπηρό μήνυμα» σχετικά με τις επερχόμενες εξελίξεις.
Τα όσα συζητούνται ή διαρρέουν από διάφορους κύκλους του υπ. Περιβάλλοντος έχουν ανησυχήσει, εκτός των 300.000 κυνηγών, και τους περίπου 3.000 επιχειρηματίες κυνηγετικών ειδών, οι οποίοι απασχολούν περισσότερους από 8.000 εργαζομένους.
Αλαλούμ με τις αρμοδιότητες
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, επικρατεί χάος, προς το παρόν, όσον αφορά στο θέμα μετάβασης αρμοδιοτήτων για τη διαχείριση των δασών - κατά συνέπεια και του κυνηγίου - από το Αγροτικής Ανάπτυξης στο Περιβάλλοντος.
Οι δασοπόνοι και δασολόγοι που υπηρετούν στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και είναι επιστημονικά καταρτισμένοι στην εκμετάλλευση, στην προστασία και τη διαχείριση των δασών βρίσκονται σε αναμονή, καθώς εκπρόσωποί τους ζήτησαν συνάντηση με την υπουργό Περιβάλλοντος, η οποία έχει προφανώς θέσει σε άμεση προτεραιότητα της τις συζητήσεις με τις οικολογικές και ζωοφιλικές οργανώσεις.
Το θέμα των αρμοδιοτήτων για τα δάση αποτελεί έναν πονοκέφαλο για τους ιθύνοντες, καθώς εμπλέκονται τρία υπουργεία, τα Αγροτικής Ανάπτυξης, Περιβάλλοντος και Οικονομίας, ενώ συνεμπλέκεται και το Οικονομικών. Σε ότι αφορά το κυνήγι, πιθανή ακύρωση της Ρυθμιστικής Απόφασης και μη έκδοσης νέαs τροποποιημένης συνεπάγεται σύμφωνα με τις κυνηγετικές οργανώσεις επιστροφή των τελών θήρας στους κυνηγούς, οι οποίοι θεώρησαν τις άδειες τους πληρώνοντας συγκεκριμένα ποσά για τη θηρευτική περίοδο από 20-8-2009 έως 28-2-2010. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, δηλαδή προσφυγές των κυνηγών στη Δικαιοσύνη, θα πρέπει να τους επιστραφούν αρκετά εκατομμύρια ευρώ
Διακομματική ασπίδα στις μεθοδεύσεις
Σε κλίμα έντασης πραγματοποιήθηκε η έκτακτη Γενική Συνέλευση της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Στερεάς Ελλάδος & Κυκλάδων Νήσων. Σκοπός ήταν η αποτίμηση της όλης κατάστασης, η λήψη αποφάσεων για μαζικές κινητοποιήσεις, εφόσον απαιτηθεί, και η κατάθεση ψηφίσματος προς το υπουργείο Περιβάλλοντος και τη Βουλή των Ελλήνων. Τις διεργασίες παρακολούθησαν οι βουλευτές κ.κ. Κώστας Μαρκόπουλος, βουλευτής Ν.Δ. Ευβοίας και αντιπρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Περιβάλλοντος του Κοινοβουλίου. Νίκος Καντερές, βουλευτής Ν.Δ. Περιφέρειας Αττικής, μέλος της ίδιας επιτροπής, η κ. Τόνια Αντωνίου, βουλευτής ΠΑΣΟΚ Φθιώτιδας, η οποία υπήρξε μέλος της ίδιας επιτροπής και ο αντινομάρχης Αν. Αττικής κ. Θόδωρος Γρίβας.
Στις θέσεις που εξέφρασαν δήλωσαν ότι συμμερίζονται τις ανησυχίες των κυνηγών και τους θεωρούν ισότιμους πολίτες, οι οποίοι πραγματικά ενδιαφέρονται για το περιβάλλον με έμπρακτο τρόπο.
Ιδιαίτερα ο κ. Κ. Μαρκόπουλος δήλωσε πως «πρέπει να μιμηθούμε την Ευρώπη και να συνταχθεί ένα μόνιμο νομοθετικό πλαίσιο για το κυνήγι ώστε να μην απαιτούνται κάθε χρόνο ειδικές Ρυθμιστικές Αποφάσεις, οι οποίες αμφισβητούνται». Και οι τρεις δεσμεύτηκαν να μεταφέρουν στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής τις θέσεις των κυνηγών.
Ωστόσο, ορισμένοι κυνηγετικοί εκπρόσωποι εξέφρασαν την αμφιβολία τους για την αποδοχή των αιτημάτων τους. Κάποιοι εξ αυτών υποστήριξαν ότι η αντικυνηγετική πολιτική του υπουργείου Περιβάλλοντος δεν είναι ανεξέλεγκτη, αλλά τελεί υπό τη συναίνεση του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου.
Μεταφορά από την ιστοσελίδα [www.gpeppas.gr]
Περισσότερα... »
-
Καφές στο σαλόνι ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Για πες μου εσύ που κρυφοκοιτάς τι πραγματικά βλέπεις. Όχι τώρα. Ένα χρόνο και κάτι τώρα. Ένα μπλογκ με εικόνες και λέξεις ντιζάιν; Και τώρα; Ένα δωμάτιο γεμάτο χρώματα; Γεμάτο καδρόνια; Γεμάτο τρέλα; Ένα γαμάτο δωμάτιο; Ένα δωμάτιο γεμάτο κυνισμό; Γεμάτο σκουπίδια; Ένα δωμάτιο γεμάτο επανάσταση; Η τελευταία έχει ψοφήσει προ πολλού. Γιατί εσύ το επέλεξες. Πες μου, τι διαφορά έχει μια πτωχή τω πνεύματι γκόμενα - ας την βαφτίσουμε ξανθιά- από κάποιον που νιώθει αυτάρκης με το συμβιβασμό του που τον βαφτίζει ανάγκη ή επιλογή ή από κάποιον άλλο, που στολίζει τον εγωισμό του με τα πιο όμορφα χρώματα και τον λέει έρωτα, ή τέχνη. Τέχνη με τιμή φοιτητικού εισιτηρίου. Επανάσταση με τιμοκατάλογο. Πες μου τη διαφορά έχεις από κάποιον που χαραμίζει την ύπαρξή του για να παράγει...σκουπίδια παντός είδους και η επανάσταση του μυαλού του αρχίζει και τελειώνει τα βράδια της Τρίτης μπροστά από το Λαζόπουλο. Ξανθιά είσαι και συ.
Σκέφτηκα να κατεβάσω τα ρολά εδώ μέσα. Όχι μια και δυο. Κάθε φορά που ένιωθα ότι κοίταγες αλλά δεν έβλεπες παρά μόνο αυτά που οι ανασφάλειες σου σε διέταζαν να δεις. Να με κατακτήσεις, να με νικήσεις, να με ξεπεράσεις. Να με προσπεράσεις. Να φτιάξεις και συ ίσως μπλογκ πιο ντιζαϊνάτο. Δεν βλέπεις όμως ρε. Τα κάδρα μου κατάλογος του ΙΚΕΑ και οι ιστορίες μου φάκελος για καταχώρηση.
Για την επανάσταση μιλάω πίνοντας καφέ στο σαλόνι. Με το παράθυρο ανοιχτό. Και τους ήλιους 1,2,3,4,5,6,7,8,9, τον αριθμό κι αυτούς ντιζάιν. Εικόνες επανάστασης μέσα στο τρελοκομείο του δωματίου. Του μυαλού μου. Η δική μου ψευδαίσθηση Συναισθηματικά ...souls έξυπνα... for sale. Σε ένα μήνα γίνονται θαύματα. Ελπίζω να έρθεις...και να δεις. Επιτέλους.
Βανέσσα Ρωμαίου
Από το «Δυνατό κόλλημα»
Περισσότερα για την Έκθεσή της εδώ.
Περισσότερα... »
-
Κυνήγια και καταιγίδες στα κλέφτικα λημέρια…
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Άργησα να ξεκινήσω για το χωριό. Ως συνήθως όμως, στο καφέ της εθνικής οδού σταμάτησα να φουλάρω καύσιμα και να προμηθευτώ τον καπουτσίνο, πασπαλισμένο με τρούφα σοκολάτας. Η συνήθεια της οικογένειας με κυνηγά παντού. Σαν τον παππού μου, που αν δεν έπινε τον εσπρέσο του δεν άνοιγε το μάτι του.
Η μεγάλη καταιγίδα με βρήκε στη Νεμέα κατά τις 6. Τότε, που η ταχύτητα ελαττώθηκε θεώρησα σκόπιμο να μιλήσω με την ομάδα. Όταν έκλεισα το τηλέφωνο από τη συνομιλία μου με τον «βοηθό αρχηγό», κατάλαβα πως κοιμόταν και τον ξύπνησα. Φτάνοντας στο Λεβίδι, είδα κλήση από τον έτερο αρχηγό – τον πραγματικό. Κουβεντιάσαμε λίγο για το πιάσιμο του τόπου που είχε γίνει από τον Σπήλιο και τον Γιωργάκη, και δώσαμε το ραντεβού μας στο γνωστό σημείο συγκέντρωσης της ομάδας.
Η δυνατή ομίχλη από τη Βυτίνα μέχρι και το χωριό, με ανάγκασε και ελάττωσα και άλλο την ταχύτητα – παρ’ ότι τα φώτα ομίχλης την έσχιζαν στα δύο. Όμορφα ήταν, μουντά και κάπως απόκοσμα. Οι εικόνες αυτές ή σου αρέσουν ή σε τρομάζουν. Εμένα, κατά παράξενο τρόπο με ενθουσιάζουν…
Περασμένες 8, η ομάδα συγκεντρώθηκε, ήταν ακόμα όμως νύκτα – από τη βαριά συννεφιά και την ομίχλη. Με τον «βοηθό αρχηγό» είχε μιλήσει και ο Σπήλιος και τον πληροφόρησε αυτός «πως βρίσκεται στην Κόρινθο και ανεβαίνει». Αλλά και ο Γιωργάκης, που του έδωσε απαντήσεις για τη θέση του και τον κυνηγότοπο. Όλα όμορφα και έτοιμα για να αρχίζαμε τις ιχνηλασίες. Όμως, ήμασταν μόνο 6 άτομα από τους βασικούς της ομάδας, με τον Αντώνη να φτάνει τελευταίος. Στη συνέχεια προστέθηκε και ο Χρήστος, δόκιμο μέλος και λαγοκυνηγός καλός αλλά άτυχος (!).
Ο δυνατός ανατολικός άνεμος έδιωξε τις ομίχλες και τα σύννεφα και φανερώθηκε μία όμορφη και κρύα ημέρα. Ιδανική για κυνήγι μιάς και οι νυχτερινές βροχές κατά τις 5 το πρωί αποφάσισαν να ξεκουραστούν. 7 άτομα όμως, δύσκολα θα τα φέρναμε βόλτα στον πυκνό πουρναρότοπο. Αρχίσαμε τη γνώριμη δουλειά μας και καταφέραμε σε ένα περίπου δίωρο και κόψαμε τα άγρια με απόλυτη ακρίβεια. Είχαμε καλό σύμμαχο την νυχτερινή βροχή.
Έπειτα από σκέψεις και προτάσεις, αποφασίσαμε να κλείσουμε τα άγρια με τα καρτέρια όσο κοντύτερα μπορούσαμε. 5 καρτέρια και στη παγάνα ο αρχηγός κι εγώ. Καλά ξεκινήσαμε από το πυκνό η παγάνα, βάλαμε το κουτάβι στο ντορό και αυτό τον πήγαινε καλά. Χαμήλωσε το σκυλί αρκετά και δεν το ακούγαμε όμως. Χαμηλώσαμε και εμείς για να έχουμε ακουστική επαφή. Το άκουσε όμως ο Γιωργάκης – το τελευταίο καρτέρι και μας ενημέρωσε: «κυνηγάει παιδιά» Λίγες λέξεις και καλές. Έπειτα από πολύ ώρα ψάξιμο, άκουσα το γάβγισμά του: «αρχηγέ, βαράει στάμπα ο μικρός κάτω από σένα». Προχώρησε και άλλο στο πυκνό ο αρχηγός και έριξε τη πρώτη ντουφεκιά. Σηκώθηκε το καπρί και δεν τράβηξε προς τα καρτέρια αλλά τράβηξε να φύγει προς το τούμπι που δεν υπήρχε κανείς μας. Έτρεξα γρήγορα να προλάβω να το κεφαλώσω και το πρόλαβα. Το γύρισα πίσω στη παγάνα.
Το καπρί όμως στα καρτέρια δεν έβγαινε – ίσως να τα είχε ακούσει πρωτύτερα (Σπήλιο κόψε το κάπνισμα). Αναγκαστήκαμε ο αρχηγός κι εγώ και πλησιάσαμε και άλλο το σκυλί που βαρούσε πάλι στάμπα – δείγμα ότι το καπρί είχε καθίσει. Ο Γιωργάκης – τελευταίο καρτέρι, με εντολή του αρχηγού πλησίασε από τη μεριά του και αυτός. Είχαμε κλείσει μέσα στο πυκνό το άγριο και η κατάσταση είχε δυσκολέψει πολύ. «δεν θα κάνετε τίποτα χωρίς να σας πω» ακούσαμε ψιθυριστά τον αρχηγό. Η αγωνία μας είχε φουντώσει πολύ, ακούγαμε το σκυλί στα 30 μέτρα – ο τόπος όμως ήταν τόσο πυκνός και είχαμε γεμίσει αίματα στο πρόσωπο και στα χέρια.
Η αγωνία μας κορυφώθηκε όταν ο αρχηγός μας λέει: «έχετε το νού σας, μπαίνω μέσα». Γνωρίζαμε ότι έρποντας θα έφτανε όσο μπορούσε κοντύτερα στο γουρούνι – και δεν ακούγαμε ούτε την ανάσα μας. Μόνο η βαριά ντουφεκιά που έσεισε τον τόπο και στη συνέχεια η φωνή στον ασύρματο «τέλος», μας έκαναν να σκουπίσουμε τον ιδρώτα από το πρόσωπο.
------------------------------------------------------------------------
Ήμουν ο πιο κοντινός στα αυτοκίνητα, «νεαρέ», άκουσα τη φωνή του αρχηγού, «πήγαινε φέρε ένα αυτοκίνητο να μαζέψεις εμάς και το καπρί». Ήθελα περίπου σαράντα λεπτά να φτάσω στα αυτοκίνητα και άρχισε η καταιγίδα. Αγρίεψε πολύ ο Δίας ο βαρυβρόντης και οι κεραυνοί έδειχναν το μεγάλο θυμό του. Μούσκεψα από την κορφή ως τα νύχια από τα πρώτα δέκα λεπτά. Μετά δεν καταλάβαινα τίποτα. Τα ρούχα είχαν γίνει ασήκωτα, είχαν μουλιάσει και κοντά σε αυτά κι εγώ. Το μονοπάτι το γνώριζα καλά αν και δύσκολο. Ανέβηκα στα «Πέντε Αλώνια – του Κλέφτη του Δήμου» και μετά πήρα τον κατήφορο, έφτανα. Αντίκρισα τα αυτοκίνητα στα πενήντα μέτρα, «όλα καλά» σκέφτηκα.
Εκεί δεν ξέρω τι έγινε, σάλεψε το μυαλό από τους κεραυνούς που έπεφταν συνέχεια και μου έκαναν παρέα; Κάποιο μαγικό χέρι μου έδειξε άλλο μονοπάτι; Ίσως κάποια νύμφη με οδηγούσε σε κόσμους μυστικούς; Σημασία έχει ότι, όταν συνήλθα από τα «μάγια» του βουνού, βρέθηκα να περπατώ σε άλλο τόπο και φάνηκαν χαμηλά σπίτια από άγνωστο χωριό (!). Κοντοστάθηκα, η καταιγίδα συνέχιζε αδιάκοπα το έργο της. Κοίταξα τον χώρο και τον γνώρισα, ήμουν πολύ μακριά από τα αυτοκίνητα, εντελώς αντίθετα τη φορά αυτή. Ξάπλωσα κατάχαμα να ηρεμήσω, άναψα τσιγάρο και τα «γιατί» πλημμύρισαν το μυαλό μου. Ξεκουράστηκα. Λίγο μετά, τράβηξα τον καλό δρόμο και έφτασα στον καμπάκο με τις καρυδιές, βάδιζα στα σίγουρα τη φορά αυτή. Βρήκα και το σωστό μονοπάτι και έπειτα από καιρό πολύ έφτασα στα αυτοκίνητα. Άλλαξα γρήγορα όλα μου τα ρούχα, σκουπίστηκα και έβγαλα από το θερμός τσάι – ευτυχώς ήταν ακόμα καυτό. Κάπως συνήλθα όταν χτύπησε το τηλέφωνο, ήταν από τον αρχηγό: «που είσαι, συμβαίνει τίποτα; τρείς ώρες σε περιμένουμε, καλά τις κλήσεις δεν τις άκουγες;». «Κατεβαίνω, δεν έπαιρνε εμπρός το αμάξι (!) που είστε τώρα;». «Έλα στο χωριό, φώναξα και μας πήραν»
Στο δρόμο για την επιστροφή στην Αθήνα, σκεφτόμουν τι συνέβη και άλλαξα πορεία στο βουνό χωρίς λόγο και χάθηκα. Πήρα τον αρχηγό τηλέφωνο: «έλα, θα σου πω κάτι αλλά στη φιλία μας, δεν θα το πεις πουθενά». Ανησύχησε αυτός «αφού με ξέρεις, τι συμβαίνει, λέγε». «Ξέρεις, το αμάξι δεν είχε τίποτα, κάπου όμως φαίνεται ότι μπερδεύτηκα και έχασα το μονοπάτι, βγήκα στο άλλο χωριό δίχως να το καταλάβω». Άκουσα ένα γέλιο μέχρι δακρύων στην άλλη άκρη του σύρματος και το τηλέφωνο έκλεισε. Άρχισε το τηλέφωνο λίγο αργότερα να κτυπά, ήταν κλήσεις από την ομάδα, δεν απάντησα σε καμία. Ωραίος φίλος …
---------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Περισσότερα... »
-
Κυνηγώντας άγρια ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Πώς θα πρέπει να διεξάγεται ένα σωστό κυνήγι αγριόχοιρου
Όπως βλέπετε στη φωτογραφία, η διάταξη της ομάδας είναι το πιο σημαντικό πράγμα για να γίνει το κυνήγι με ασφάλεια και μεγάλο ποσοστό επιτυχίας και διακρίνονται σε αυτήν οι παγανιέρηδες (με την κόντρα) με κόκκινο χρώμα, στο μπλέ χρώμα έχουν τοποθετηθεί τα καρτέρια, στο μαύρο χρώμα βρήκαν τα σκυλιά τον αγριόχοιρο και στο πράσινο χρώμα, στο ύψωμα, βρίσκεται ο συντονιστής της εξέλιξης του κυνηγίου. Αυτός έχει το προνόμιο να έχει μεγάλη οπτική και ακουστική επαφή με τον χώρο και κατευθύνει την ομάδα. Όταν η μορφολογία του εδάφους το επιτρέπει, η παρουσία ενός συντονιστή είναι καθοριστικός παράγοντας στο κυνήγι του αγριόχοιρου.
Ο παγανιέρης με την κόντρα – και με την βοήθεια των σκυλιών πιέζουν το θήραμα να σηκωθεί και να κατευθυνθεί προς τα καρτέρια. Η δυσκολότερη δουλειά είναι του παγανιέρη που φροντίζει να βρίσκεται πάντα πίσω από το σκυλί, τουλάχιστον ακουστικά. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει είναι πάρα πολλές και διαφορετικές από κυνήγι σε κυνήγι. Αναγκάζεται συνήθως και βαδίζει στο πυκνό – με αποτέλεσμα να ταλαιπωρείται αφάνταστα. Ίδιες περίπου δυσκολίες αντιμετωπίζουν και οι κόντρες. Ο δικός τους ο ρόλος διαμορφώνεται ανάλογα με τις κινήσεις των σκυλιών – αν τα ακούσουν ή τα δούν να αλλάζουν πορεία αντίθετη από το «στήσιμο» της παγάνας ή αν ο κάπρος προσπαθήσει να διαφύγει από τα πλάγια, οπότε προσπαθούν να «κεφαλώσουν» το θήραμα. Οι έμπειρες κόντρες βαδίζουν πάντοτε ανάλογα με την πορεία των σκυλιών.
Ποιες είναι οι βασικές προϋποθέσεις
Κατ’ αρχάς, για το κυνήγι αυτό απαιτούνται σκυλιά δίωξης, ομάδα μέχρι 10 ατόμων – που σπανίζει (!), όπλα νόμιμα και όχι πειραγμένα (που συνηθίζονται), πορτοκαλί γιλέκα για όλους, πιάσιμο κυνηγότοπου από νωρίς το πρωί και όχι κατασκήνωση στα κυνηγοτόπια από ημέρες πριν, σεβασμός στις τοπικές κοινωνίες και ειδικότερα στους αγροτοκτηνοτρόφους, που ασχολούνται με δραστηριότητες στη φύση, αλλά και εν γένει σε όσους βρίσκονται στο βουνό για δικούς τους λόγους – πεζοπόροι, φυσιολάτρες, φυσιοδίφες κτλ.
Από εκεί και ύστερα η κάθε ομάδα ακολουθεί τις δικές της συνήθειες που δοκιμάστηκαν στην πράξη και έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η κάθε ομάδα προσαρμόζει την παγάνα στις δικές της δυνάμεις και ικανότητες. Οι μετακινήσεις ολόκληρης της ομάδας πολλές φορές επιβάλλονται από τα νέα δεδομένα που προκύπτουν κατά την εξέλιξη του κυνηγίου.
Η ενδοεπικοινωνία επίσης που κρίνεται απαραίτητη στο κυνήγι αυτό, σώζει ζωές. Το οξύμωρο εδώ είναι ότι ενώ επιτρέπεται η ελεύθερη αγορά ασυρμάτου, απαγορεύεται η χρησιμοποίησή του (!). Να ένα πεδίο δράσης για την Ομοσπονδία (!).
«Χτυποκάρδι» στο καρτέρι
Ο κυνηγός στο καρτέρι, δηλαδή στην ενέδρα, στην παραφύλαξη, στο παραμόνεμα, στη χωσιά - αφανής, αναμένει την εμφάνιση του θηράματος. Και υπομένει, αντέχει, δύναται και προσμένει. Υπομένει επί σωματικών αναγκών αλλά και επί συναισθημάτων, συγκρατεί τον εαυτό του. Οφείλει να είναι καρτερός, δηλαδή ισχυρός, δυνατός, ρωμαλέος, σταθερός.
Αυτά είναι τα συνηθέστερα προτερήματα του κυνηγού στο καρτέρι. Και όταν αναφερόμαστε σε καλό καρτεριτζή, στο νου μας έχουμε όλα τα παραπάνω.
Ποιά είναι τα λάθη που υπάρχουν στο συγκεκριμένο κυνήγι;
Κάθε φορά μπορούν να εμφανιστούν και διαφορετικά λάθη, δεν υπάρχει δηλαδή συγκεκριμένος κανόνας. Τα λάθη συνηθέστερα εμφανίζονται στα θέματα ασφαλείας, στους κανόνες δηλαδή που οφείλουμε όλοι μας να υπακούσουμε. Δεν το κάνουμε όμως πολλές φορές και έχουμε θρηνήσει θύματα.
Πρώτα και κύρια ποτέ δεν πυροβολούμε το θήραμα αν δεν το διακρίνουμε καθαρά. Η υπόνοια ότι πίσω από τον θάμνο που κουνιέται έντονα βρίσκεται το άγριο και πρέπει να πυροβολήσουμε, μας έχει δώσει στην πράξη πολλούς νεκρούς φίλους μας και συναδέλφους. Ένα άλλο συνηθισμένο λάθος που διαπράττουμε, είναι ότι πυροβολούμε από απόσταση με μπίλιες. Στην περίπτωση αυτή θα καταφέρουμε μόνο να τραυματίσουμε το θήραμα και να το χάσουμε. Βέβαιο όμως είναι πως αυτό θα φύγει μακριά από την παγάνα μας και θα πεθάνει βασανιστικά.
Οφείλουμε όλοι μας, να υπακούουμε απόλυτα τις ακριβείς οδηγίες του παγανιέρη που αυτός διευθύνει το κυνήγι και αυτός έχει τον πρώτο λόγο. Αν υπάρχει συντονιστής στην ομάδα, τις κατευθύνσεις τις δίνει αυτός.
Η διαχειριστική πολιτική
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει διαχειριστική πολιτική στην Ελλάδα, τουλάχιστον όχι στο κυνήγι του αγριόχοιρου. Βρισκόμαστε ακόμα μακριά από καταστάσεις και πολιτικές που φανερώνουν πολιτισμένη και προηγμένη χώρα. Αλλά και ποιός Φορέας θα διαχειριστεί και θα καταγράψει τον αριθμό που θήρεψε κάθε ομάδα;
Μήπως οι Θηροφύλακες; Είναι ελάχιστοι για την δουλειά αυτή αλλά και αντικειμενικά δεν μπορούν. Ακόμα είναι αντικειμενικά δύσκολο για την Θηροφυλακή να ελέγξει αν μία ομάδα είναι νόμιμη και δεν υπερβαίνει τον επιτρεπόμενο αριθμό κυνηγών.
Μήπως τα Δασαρχεία; Αυτά τα σαββατοκύριακα είναι κλειστά. Αλλά και όταν είναι ανοικτά, έχουν ωράριο συγκεκριμένο. Τότε ποιος;
Μήπως η Ομοσπονδία μέσα από το πρόγραμμα «Άρτεμις;». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα που λειτουργεί από το 1994 και θεωρείται από τους Γάλλους - κατ’ ομολογία της Ομοσπονδίας, το «τελειότερο» σύστημα καταγραφής κάρπωσης στην Ευρώπη – και για την ελληνική Ομοσπονδία έχει φέρει θεαματικά αποτελέσματα, αφού έχουν συμμετάσχει σε αυτό περίπου 30.000 κυνηγοί, σαφέστατα και έχει σοβαρότατες ελλείψεις, αφού ακόμα και αυτή η συμμετοχή στην δεκαπενταετή παρουσία του με τον προαναφερόμενο αριθμό κυνηγών, δείχνει καθαρά πως αγνοείται από το σύνολο σχεδόν των 300.000 κυνηγών. Δεν έχουμε τη στιγμή αυτή επίσημα μα ούτε και ανεπίσημα στοιχεία που να μας λένε τον αριθμό των αγριόχοιρων που διαβιούν στην Ελλάδα και τον αριθμό που θηρεύονται ανά κυνηγετική περίοδο. Δεν είναι τραγικό;
Ότι γίνεται στο κυνήγι του αγριόχοιρου στην Ελλάδα, επαφίεται στις καλές ή κακές προθέσεις του κυνηγού και της ομάδας του – και στην παιδεία ενός εκάστου εξ ημών που τον ακολουθεί. Τυχαία δηλαδή λειτουργούν όλα, όπως άλλωστε και η χώρα μας….
Ο χαμένος κώδικας δεοντολογίας
Η δεοντολογία, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν υπάρχει στο βουνό ανάμεσα σε ομάδες γουρουνοκυνηγών, και ας βγαίνει προς τα έξω συνήθως μία αγγελική εικόνα.
Οι άγραφοι νόμοι έχουν ισχύ όταν δεν θίγουν την ομάδα μας - οι συμφωνίες σπάνε με την παραμικρή αφορμή. Ενώσεις νόμιμων ομάδων για «θεαματικότερα αποτελέσματα» καθίστανται αυτομάτως παράνομες. Και αν η ομάδα – νόμιμη ή παράνομη, συναντήσει κοπάδι, πασχίζει να το αφανίσει, «γράφοντας» κανονικότατα διατάξεις και ρυθμιστικές. Σε σπάνιες δε περιπτώσεις ο κυνηγός που είναι βαθιά μέσα στο βουνό, θα χρησιμοποιήσει νόμιμη καραμπίνα των τριών φυσιγγίων όπως ο νόμος ορίζει. Έχοντας τον μειωτήρα της καραμπίνας στο σακίδιο (!), φορτώνει το όπλο του με πυρομαχικά για «ανταρτοπόλεμο».
Φυσίγγια – όπλα – γουρουνόσκυλα στο κυνήγι του αγριόχοιρου
Τα κατάλληλα φυσίγγια που πρέπει να χρησιμοποιούμε στον αγριόχοιρο, είναι συνήθως το μονόβολο για μακρινές ή κοντινές ντουφεκιές – και σε περιπτώσεις που η βλάστηση είναι πολύ πυκνή και η ορατότητα μικρή, χρησιμοποιούμε και φυσίγγι ενιάβολο, οκτάβολο,δεκάβολο κτλ. Δύσκολα όμως ο Έλληνας κυνηγός θα αφήσει τις μπίλιες για να πάει στο μονόβολο.
Η καραμπίνα είναι το συνηθέστερο όπλο που χρησιμοποιεί ο κυνηγός στο καρτέρι και μάλιστα magnum. Υπάρχουν και οι απλές καραμπίνες – συνήθως σε παλαιότερα όπλα.
Για τα ιδανικά σκυλιά στον αγριόχοιρο υπάρχει μεγάλη βιβλιογραφία (!). Πολλοί συνηθίζουν και αγοράζουν σκυλιά από γειτονικές βαλκανικές χώρες – και πολλοί εξ αυτών κλαίνε τα ωραία τους χρήματα. Η σημαντικότερη παράμετρος στην εξέλιξη ενός καλού σκύλου στον αγριόχοιρο, είναι η σωστή και συνεχής εκπαίδευση.
Επίλογος
Κλείνοντας το σημείωμα αυτό για το κυνήγι του αγριόχοιρου, καλώ τους γουρουνοκυνηγούς, να σκεφτούν, για ποιο λόγο πάνε στο κυνήγι αυτό. Πάνε για το κρέας και το εμπόριο του; Πάνε για να ευχαριστηθούν την μοναδική ελληνική φύση με την αγαπημένη τους παρέα κυνηγώντας; Θέλουν να είναι ΚΥΝΗΓΟΙ ή άραγε επιδιώκουν με τις νοοτροπίες τους και τις συμπεριφορές τους να επιβάλλουν τα «εγώ» τους; Και δυστυχώς, αναφέρομαι στην πλειοψηφία των γουρουνοκυνηγών.
Μην ακούτε τι λένε και τι γράφουν, ότι τάχα, είναι όλα καλώς καμωμένα. Δεν είναι…
------------------------------------------------------------------------
Η φωτογραφία είναι από την κοιλάδα των Δελφών
------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Η δύναμη της εικόνας
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Όλοι εμείς που γράφουμε στον κυνηγετικό τύπο, κύριο μέλημα έχουμε (θέλω να πιστεύω) την παιδεία στο κυνήγι. Και προσπαθούμε, ο καθένας μας με τον δικό του τρόπο, να δώσουμε το στίγμα του σωστού κυνηγού ή αν προτιμάτε, του κυνηγού με «Κ» κεφαλαίο (!).
Όμως, 25 παγανιέρηδες - 15 γουρουνόσκυλα - δώδεκα καρτέρια με ραβδωτά και διόπτρες – 20 - 25 γουρούνια διάσπαρτα στον φωτογραφικό φακό, συνθέτουν μία εικόνα που αν μη τι άλλο δεν «παιδεύει» αλλά είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Ναι, αλλά το σκηνικό αυτό δεν προέρχεται από τον ελληνικό χώρο, αλλά από χώρα «προηγμένη περί τα κυνηγετικά» που «στήνει» κυνήγια αγριογούρουνων στο όνομα του χρήματος.
Σε «προηγμένες χώρες» που διαθέτουν αξιόλογες ρεζέρβες – όχι όπως και εδώ με μας τους «υποανάπτυκτους», πιθανότατα ο αριθμός κάρπωσης κανονίζεται από τον «διευθύνοντα σύμβουλο» της ρεζέρβας ή από την νομοθεσία της συγκεκριμένης χώρας, δεν ξέρω και δεν βρίσκεται εκεί η ένστασή μου. Που βρίσκεται; Μα στο reference που θα ‘λεγε και ο Ελβετός φίλος μου, στην εικόνα που από μόνη της είναι ολόκληρη ιστορία. Η εικόνα μιλά για γενοκτονία σε «ρεζέρβα προηγμένης χώρας». Και ντρέπομαι αν οι φίλοι μου δείξουν την εικόνα και μου πουν: «αυτό εσύ ηθικέ κυνηγέ το θεωρείς κυνήγι ή δολοφονίες κατά συρροή;»
Στην ουσία ντρέπομαι τα παιδιά, δεν με πολυενδιαφέρει τι θα πουν οι φίλοι μου, μεγάλοι και ενήλικες άνθρωποι είναι. Οι εικόνες όμως αυτές μπαίνουν σε σπίτια κυνηγών που έχουν παιδιά. Και το παιδί δεν μπορείς να το γελάσεις, ειδικά στην εποχή μας. Δεν μπορείς να πεις ψέματα στο παιδί που σε ρωτά και σε κοιτάζει στα μάτια. Και δεν υπάρχει και λόγος να πεις ψέματα. Η εικόνα όμως μένει, και «παιδεύει», και συνθέτει σενάρια μη ωφέλιμα.
Δεν ηθικολογώ, και μάλιστα, δεν μου αρέσει η ηθική, η λογική ναι, με συναρπάζει. Λογικά σκεφτόμενος θυμήθηκα τα λόγια του Γιώργου Γκόγκου από την Κομοτηνή, που πριν από 11 μήνες το περιοδικό παρουσίασε την ομάδα του που κυνηγά αγριογούρουνα στην Ροδόπη: «Η θηραματική πολιτική των γειτόνων. Οι Βούλγαροι ρίχνουν τροφές καθ’ όλη την διάρκεια του έτους στην περιοχή της Βουλγαρικής Ροδόπης με αποτέλεσμα τα θηράματα να μην μεταναστεύουν στην χώρα μας. Αυτό έχει σαν συνέπεια να ελαττώνονται τα δικά μας θηράματα, δεδομένου ότι οι αγριόχοιροι ως γνωστό διανύουν μεγάλες αποστάσεις προς εξεύρεση της τροφής τους. Είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που δυστυχώς εμείς από μόνοι μας δεν μπορούμε να το λύσουμε και δυστυχώς βλέπουμε να μεγαλώνει μέρα με τη μέρα».
Ξέρουν τι κάνουν οι Βούλγαροι οι φίλοι μας και φροντίζουν να ταΐζουν αγριογουρουνάκια… Και μάλλον γνωρίζουν καλύτερα από εμάς την ψυχοσύνθεση τουVIP κυνηγού, που έχει και πληρώνει αδρά για να τον στήσουν απέναντι σε κάπρο κυνηγημένο από 25 νοματαίους και να του προσφέρουν στο «πιάτο» το θήραμα. Για πολλούς κυνηγούς, αυτό λέγεται κυνήγι. Για κάποιους σαν κι εμένα λέγεται απλά «στάκα μαν» - που παίζαμε μικροί με νεροπίστολα (!). Και είναι δικαίωμα υμών και ημών να πιστεύουμε ότι θέλει η καρδούλα μας. Δεν έχουμε όμως το δικαίωμα, πιστεύω, να μεταφέρουμε σε κοινή θέα εικόνες που δεν συμβαδίζουν με την καλή εικόνα του κυνηγίου και περί της οποίας όλοι μας αγωνιζόμαστε, ο καθένας μας από τη δικιά του σκοπιά.
Υπάρχει μία τάση πολλών κυνηγών να εκδράμουν σε γειτονικές χώρες για το αγαπημένο τους θήραμα. Είναι δικαίωμά τους. Όπως κι εμένα, να υπερασπιστώ τα ελληνικά κυνηγοτόπια και να στηρίξω οικονομικά τις τοπικές ακριτικές μας κοινωνίες που ασφυκτιούν οικονομικά. Που έχουν ξεχαστεί στο έλεος της κακής οικονομικής πολιτικής δεκάδες χρόνια τώρα.
----------------------------------------------------------------
Στη φωτό: Λαγκάδια Αρκαδίας από τα νοτιοανατολικά.
----------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Ελεύθερος Τύπος - Κυνήγι
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚαι αυτή τη Τετάρτη 25 Νοεμβρίου, το περιοδικό "Κυνήγι" μαζί μας
Επίσης η εφημερίδα του Ελεύθερου Τύπου φιλοξενεί στις σελίδες της εκπληκτικό άρθρο του διευθυντή του περιοδικού "Κυνήγι", Απόστολου Αντωνάκη.
Περισσότερα... »
-
Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων - Δελτίο Τύπου
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων
Τ.Θ. 57, 18010 Αίγινα
Τηλ.: 22970 28367, 31338
κιν. 6973318845, fax: 22970 28214
Δικτυακός τόπος: www.ekpaz.gr
e-mail: ekpaz@ekpazp.gr
Δελτίο Τύπου
Στο Κέντρο Περίθαλψης του ΕΚΠΑΖ στην Αίγινα, παραλάβαμε στις 29-10-2009 από την Κρήτη, ένα τραυματισμένο θηλυκό όρνιο (gyps fulvus), ηλικίας 2 ετών. Το πουλί είχε χτυπηθεί στις 27-10-09 από τον έλικα ανεμογεννήτριας στο Αιολικό Πάρκο του Λέντα των Αστερουσίων Ορέων. Αλεξιπτωτιστές πλαγιάς (paragliding) που βιντεοσκοπούσαν το νεαρό γύπα καθώς ανεμοπορούσε, κατέγραψαν την ξαφνική σύγκρουσή του με την ανεμογεννήτρια, την κατακόρυφη πτώση από μερικές δεκάδες μέτρα στο έδαφος, και την περισυλλογή του την επόμενη μέρα.
Το βίντεο αυτό είναι μοναδικό και όπως ήταν αναμενόμενο έκανε το γύρο του κόσμου από το διαδίκτυο. Τραυματισμένα και νεκρά πουλιά στις βάσεις ανεμογεννητριών έχουν βρεθεί πολλά στο παρελθόν, σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως τώρα, όμως, δεν είχαμε καταγεγραμμένο ζωντανά το συμβάν.
Όπως διαπίστωσε ο συνεργάτης, κτηνίατρος του ΕΚΠΑΖ, το άτυχο πτηνό υπέστη κάταγμα του κάτω τρίτου ωλένης κι υπεξάρθρωμα αντιβραχιοκαρπικής άρθρωσης στη δεξιά φτερούγα. Κουτσαίνει έντονα από το δεξί του πόδι χωρίς να εμφανίζει κακκώσεις. Πριν από λίγες ημέρες λύθηκε η φτερούγα του και προχωρήσαμε σε φυσικοθεραπεία προκειμένου να αποφευχθεί η αναμενόμενη μερική αγκύλωση της αντιβραχιοκαρπικής άρθρωσης.
Ήδη ο γύπας είναι ζωηρός και η όρεξή του για τροφή παραπάνω από ικανοποιητική, σε αντίθεση με τις πρώτες ημέρες της άφιξής του. Σύντομα θα μεταφερθεί από την μονάδα εντατικής παρακολούθησης στον μεγάλο διπλό κλωβό, όπου φιλοξενούνται άλλοι 23 γύπες του είδους του. Εκεί θα δυναμώσει και θα γυμναστεί υπό στενή παρακολούθηση. Ελπίζουμε ότι μετά από μερικούς μήνες θα μπορέσει πάλι να πετάξει ελεύθερος στα πατρογονικά του Κρητικά βουνά.
Συγχαρητήρια αξίζουν στους αλεξιπτωτιστές πλαγιάς που δεν άφησαν το σπάνιο πουλί αβοήθητο, πράγμα που μοιραία θα οδηγούσε στον θάνατό του.
Το συγκεκριμένο είδος γύπα (όρνιο, gyps fulvus) προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και η Κρήτη αποτελεί τον σημαντικότερο πυρήνα διατήρησης του φθίνοντος πληθυσμού του.
Αίγινα, 19-11-2009
Για το ΕΚΠΑΖ
Γιάννης Πουλόπουλος
---------------------------------------------------------------------------
Πηγή: [www.arcadians.gr]
Περισσότερα... »
-
Μεθόδευση διακοπής Κυνηγετικής Περιόδου
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΜεθοδεύουν διακοπή της Κυνηγετικής Περιόδου. Προσφυγή Ζωοφιλικής Οργάνωσης στο ΣτΕ
Του Απόστολου Χρ. Αντωνάκη
Παύσατε πυρ... στους κυνηγούς
Kρίσιμες οι στιγμές για την άσκηση του κυνηγιού στην πατρίδα μας, ύστερα από την προσφυγή ζωοφιλικής οργάνωσης στο ΣτΕ, με την οποία ζητείται η άμεση αναστολή της υπουργικής απόφασης του περασμένου Αυγούστου, σύμφωνα με την οποία ρυθμίζονται κάθε χρόνο οι προϋποθέσεις για τη θήρα. Σε αναστάτωση βρίσκονται 300.000 κυνηγοί σʼ ολόκληρη τη χώρα, ύστερα από την κίνηση ζωοφιλικού σωματείου, το οποίο με την προσφυγή που κατετέθη από τον κ. Άγγελο Αγγελέτο ζητά την απαγόρευση του Κυνηγιού με άμεση αναστολή της Ρυθμιστικής κυνηγιού, που υπεγράφη τον περασμένο Αύγουστο από τον τότε υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης.
Αναστάτωση
Κάθε χρόνο κατά την τελευταία δεκαετία, διάφορα ζωοφιλικά σωματεία συνηθίζουν να προσφεύγουν στο ΣτΕ για τους ίδιους λόγους, δημιουργώντας πρόβλημα στους 300.000 Έλληνες κυνηγούς. Κατά τα προηγούμενα χρόνια, ο αρμόδιος υπουργός για θέματα θήρας τροποποιούσε τη Ρυθμιστική απόφασή του για τη θήρα, ώστε να είναι συμβατή και αποδεκτή από την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ωστόσο, ύστερα από τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις, το θέμα διαχείρισης των δασών, συνεπώς και η κυνηγετική διαχείριση τέθηκαν ύστερα από έναν περίπου αιώνα, στο υπουργείο Περιβάλλοντος. Αυτή η μετάθεση αρμοδιοτήτων συμπαρασύρει μια σειρά από καταστάσεις, οι οποίες, σύμφωνα με τους εκπροσώπους των κυνηγετικών οργανώσεων, θα λειτουργήσουν αρνητικά σχετικά με τον τρόπο που ασκείται μέχρι σήμερα το κυνήγι στην Ελλάδα.
Οι ανησυχίες των κυνηγών έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα από διάφορες συμπεριφορές αξιωματούχων του υπουργείου Περιβάλλοντος, κυρίως δε από την πρόσκληση εκ μέρους της αρμόδιας υπουργού Τίνας Μπιρμπίλη προς τις οικολογικές και ζωοφιλικές οργανώσεις, στο πλαίσιο συνεργασίας για την καλύτερη διαχείριση των δασών και της άγριας πανίδας. Κατά το παρελθόν, σε ανάλογες συναντήσεις εκαλούντο και οι εκπρόσωποι των κυνηγετικών οργανώσεων, κάτι το οποίο δεν συμπεριελήφθη στις προθέσεις της νέας υπουργού. Ο αποκλεισμός τους από τις συζητήσεις ανάγκασε τους κυνηγούς να εκφράσουν τις απορίες αλλά και τη δυσφορία τους για πολλούς ουσιαστικούς και πρακτικούς λόγους.
Σύμφωνα με τις ενστάσεις των αρμόδιων κυνηγετικών κύκλων, από τη μέχρι στιγμής στάση του υπουργείου Περιβάλλοντος καταδεικνύεται ότι οι κυνηγοί απαξιώνονται, τίθενται στο περιθώριο και αδικούνται. Κι αυτό διότι οι κυνηγετικές οργανώσεις τα τελευταία χρόνια έχουν στελεχωθεί με ειδικούς επιστήμονες και εκπονούν - με δικά τους χρηματικά κονδύλια - ειδικές επιστημονικές μελέτες για την άγρια πανίδα και τους βιοτόπους της πατρίδας μας, οι οποίες ουδέποτε είχαν πραγματοποιηθεί από το επίσημο κράτος και τους αρμόδιους φορείς του.
Μελέτες
Από αυτές τις επιστημονικές μελέτες -που πραγματοποιήθηκαν από κορυφαίους επιστήμονες αδιαμφισβήτητου κύρους - προέκυψαν σημαντικά συμπεράσματα χρήσιμα στην ορθολογική διαχείριση της θηραματοπανίδας και συνοδεύτηκαν από ειδικά προγράμματα βελτίωσης των βιοτόπων, τα οποία απουσίαζαν από την Ελλάδα.
Εάν η απόφαση του ΣτΕ είναι θετική ως προς την προσφυγή, τότε αναμένονται μεγάλες κινητοποιήσεις κυνηγών σʼ ολόκληρη τη χώρα, σύμφωνα με τις αποφάσεις των έκτακτων γενικών συνελεύσεων των συνδικαλιστικών οργάνων τους, που πραγματοποιούνται σε καθημερινή βάση.
Πηγή: εφ. Ελεύθερος Τύπος, 19/11/2009
Περισσότερα... »
-
Συνέντευξη με ένα λαθροθήρα (!)
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΜιλάμε γι’ αυτόν συνέχεια, κυνηγετικοί σύλλογοι, ομοσπονδίες, εμείς οι κυνηγοί, τα ΜΜΕ, οι οικολόγοι. Για τον λαθροθήρα. Πως γίνεται άραγε κάποιος λαθροθήρας; Και γιατί; Και ποιος μπορεί να είναι αυτός; Το θέμα αυτό, από τα σοβαρότερα θα ‘λεγα, μας αφορά όλους. Και θα μας απασχολεί ως τη στιγμή που το πρόβλημα θα λυθεί οριστικά – αν λυθεί ποτέ….
Ο συγκεκριμένος παλιός λαθροθήρας που είναι σήμερα απέναντί μου, είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν διότι κυνηγούσε κάπου στη βόρειο Ελλάδα παράνομα και κατ’ επανάληψη, ζαρκάδια, αγριόχοιρους και γενικότερα ότι κυνηγιέται στα ελληνικά βουνά. Κυνηγούσε και νύκτα, και σε περιοχές απαγορευμένες, και εκτός κυνηγετικής περιόδου. Στη δίκη του, που έγινε πριν από τρείς δεκαετίες περίπου, παραβρέθηκε σύσσωμο το Δασαρχείο της περιοχής, αρχιδασάρχες όπως λέει και πολλοί μάρτυρες κατηγορίας. Ήταν μία δίκη που είχε μεγάλο ενδιαφέρον για την περιοχή ειδικότερα, δεδομένου ότι η πολυετής παράνομη δράση του απασχόλησε την τοπική κοινωνία και πρόσδωσε στην ιστορία του και μυθολογικές διαστάσεις. Το δικαστήριο τον αθώωσε λόγω αμφιβολιών.
Σήμερα κυνηγάς λαθραία;
Εδώ και πολλά χρόνια, από το δικαστήριο και μετά, όχι. Μου φαίνεται πολύ μακρινή εκείνη η εποχή και είναι, αφού πέρασαν από τότε πάνω από είκοσι πέντε χρόνια.
Είσαι επιστήμονας, τι σε οδήγησε στη λαθροθηρία;
Καταρχήν να πω ότι μου αρέσει το κρέας από το κυνήγι, οποιοδήποτε κρέας. Δεν εμπορευόμουν δηλαδή τα θηράματα όπως συμβαίνει με πολλούς άλλους λαθροθήρες. Όταν δεν κυνηγάω, ψαρεύω. Τον χειμώνα κυνηγός και το καλοκαίρι ψαράς. Δεν θυμάμαι για πόσα χρόνια στο σπίτι μου δεν έμπαινε κρέας του εμπορίου. Στη συνέχεια για τη λαθροθηρία, η περιπέτεια ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο, η αδρεναλίνη που έφτανε στα ύψη – ειδικά τις φορές που γνώριζα πως μου την «είχαν στημένη» Η τακτική με τον αέρα μην με μυρίσουν τα γουρούνια, το άκουσμά τους, η φασαρία που έκαναν στο κοπάδι, όταν βρισκόμουν από πίσω τους και ήξερα πως τα είχα. Το έβλεπα και σαν παιχνίδι, «ο κακός και οι καλοί». Η συνεχής αναμέτρηση με το νόμιμο. Δεν άργησε να μου γίνει πάθος. Πως μπλέκουν άλλοι με τα ναρκωτικά; Άλλοι με διάφορες εξαρτήσεις; Κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ. Αν δεν έβγαινα στο βουνό παράνομα, αρρώσταινα, έτρεμα, δεν ένιωθα καλά.
Πήγες ποτέ σε ψυχίατρο;
Τι ερώτηση είναι αυτή; Τι να κάνω στον ψυχίατρο;
Μα για το πάθος σου, τις εμμονές σου για το παράνομο κυνήγι.
Όχι, δεν πήγα γιατί δεν συνέτρεχε λόγος. Ήξερα καλά τι μου συνέβαινε.
Μη μου πεις ότι η αθώωση σου από το δικαστήριο ήταν αυτή που σε έκανε να σταματήσεις τη λαθροθηρία;
Δεν με φόβισε η δίκη μου, για ένα απλό λόγο, είχα και έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη. Στη συγκεκριμένη δε περίπτωση ήμουν αθώος. Από εκεί όμως και μετά, άρχισα και σκεφτόμουν διαφορετικά. Ας πούμε μου έφυγαν οι εμμονές. Βοήθησε πολύ και το γεγονός ότι λίγο αργότερα απόκτησα παιδί, έγινα πατέρας και άλλαξα προτεραιότητες.
Για πες μου για τη δράση, τη σύλληψή, και τη δίκη σου
Στην περιοχή κυνηγούσα για χρόνια παράνομα. Δεν μπορούσαν όμως να με πιάσουν. Σου είπα, για μένα ήταν και παιχνίδι. Ήμουν πάντα παρέα με ένα φίλο μου. Μας την έστηναν πολλές φορές και πάντοτε ξεφεύγαμε. Βλέπαμε για παράδειγμα τα φώτα από το αυτοκίνητο των δασικών που κατέβαινε τον αγροτικό δρόμο. Εμείς κρυβόμασταν διότι ξέραμε πως κατέβαιναν και με τα πόδια άλλοι δασικοί. Τους βλέπαμε που απομακρυνόντουσαν και συνεχίζαμε. Έπειτα από πολλές περιπέτειες, μεγάλωσε και η παράνομη παρέα μας, κυνηγούσαμε παρέα με άλλους δύο «ευυπόληπτους πολίτες της περιοχής». Κάποια φορά όμως τα χαλάσαμε στη μοιρασιά – έτσι συμβαίνει συνήθως. Είχα κτυπήσει ένα βράδυ δύο γουρούνια, ένα 40άρι και ένα 60άρι. Αυτοί ήθελαν το μεγάλο. Αρνήθηκα, τους είπα να κάνουμε δίκαιη μοιρασιά, το μισό από το κάθε γουρούνι αυτοί και το άλλο μισό εμείς, όπως κάναμε συνήθως. Τότε, πρόβαλαν έντονα τις ιδιότητες τους, «εμείς είμαστε η εξουσία και τέτοια». Τα πήρα και τα δύο και φύγαμε με τον φίλο μου. Αυτοί συνέχισαν από τότε μόνοι τους.Μία άλλη φορά, είχε ρίξει καλό χιόνι σε περιοχή που ήταν απαγορευμένη. Ημέρα ήταν και οι δύο «ευυπόληπτοι πολίτες» είχαν «βγάλει» ένα ζαρκάδι. Για να το σιγουρέψουν όμως, το κρέμασαν σε ένα δέντρο ψηλά και έφυγαν, θα γύριζαν αργότερα με αυτοκίνητο να το φόρτωναν. Από μακριά παρακολουθούσα όλες τις κινήσεις τους με κιάλια. Όταν απομακρύνθηκαν, πήγαμε με τον φίλο μου, το φόρτωσα στη πλάτη και εξαφανιστήκαμε. Αυτοί κατάλαβαν ποιος το άρπαξε το ζαρκάδι όταν επέστρεψαν και βρήκαν μόνο τα σχοινιά. Πες μου όμως, τους το έκλεψα; Από τότε κατάλαβα ότι συστηματοποιήθηκε η παρακολούθηση των αρχών προς εμένα, προφανώς θα μετέφεραν διαφορετικά τα γεγονότα με το ζαρκάδι στις αρχές.
Τη νύκτα που πήγαν να με συλλάβουν, δεν κυνηγούσα παράνομα. Είχαμε χάσει από νωρίς ένα σκυλί και το έψαχνα, χάθηκα στο δάσος και με πήρε η νύκτα. Στο δρόμο που πήγαινα, πετάχτηκαν τέσσερις από όλες τις πλευρές. Τους απώθησα και το έβαλα στα πόδια. Μου έκαναν μήνυση. Θυμάμαι, ήταν πολλές οι κατηγορίες: «αντίσταση κατά της αρχής, απείθεια, παράνομη θήρα σε απαγορευμένη περιοχή με φώτα – και δεν θυμάμαι τι ακόμα» Στο Δικαστήριο, αφού έπεφτε η μία κατηγορία μετά την άλλη κατά την ακροαματική διαδικασία και με αθώωσαν λόγω αμφιβολιών, γυρίζει κάποιος από το ακροατήριο προς τον πρόεδρο και του λέει: «κύριε πρόεδρε, αυτόν εμείς τον κυνηγάμε χρόνια να τον πιάσουμε και εσείς τον αθωώνετε;» Γυρίζει ο πρόεδρος και του λέει: «αν μιλήσετε πάλι θα διατάξω τη σύλληψη σας για ασέβεια προς το Δικαστήριο, και δεύτερον, για το Δικαστήριο δεν σημαίνει απολύτως τίποτα ότι εσείς κυνηγάτε κάποιον για χρόνια, εφόσον δεν αποδεικνύεται η ενοχή του»
Σήμερα, δεν νιώθεις την ανάγκη να παρανομήσεις και πάλι;
Σήμερα κυνηγάω κάποιον αν αντιληφθώ ότι κυνηγά παράνομα. Και ξέρεις, σήμερα, οι λαθροθήρες είναι πολλοί και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις και την ιδιότητα του παρανομούντα.Δηλαδή θέλεις να πεις πως έγινες βασιλικότερος του βασιλέως;
Θέλω να πω ότι έγινα πραγματικός κυνηγός, σέβομαι απόλυτα το νόμο και τις διατάξεις που διέπουν το κυνήγι. Και απολαμβάνω αληθινά σήμερα αυτά που μου προσφέρει η φύση. Τότε με την λαθροθηρία, δεν κοιτούσα το δάσος, δεν προλάβαινα, είχα άλλα στο μυαλό μου.Είσαι οικονομολόγος, πετυχημένος επαγγελματίας, άνθρωπος που τον σέβονται. Αυτά τα κέρδισες με κόπο, με τη δουλειά σου. Δεν σκεφτόσουν τότε ότι, ρίσκαρες να χάσεις ότι με κόπο έχτιζες;
Τότε σκεφτόμουν μόνο τα θηράματα. Σήμερα κοιτάζω μακρύτερα. Ουσιαστικά, δεν μετάνιωσα ποτέ που υπήρξα λαθροθήρας. Ένας κύκλος στη ζωή μου άνοιξε και ολοκληρώθηκε, έκλεισε. Ήταν μία εμπειρία που μάλλον έψαχνε να βρει θέση στη ζωή μου και τη βρήκε. Στη ζωή μας εξάλλου, οι εμπειρίες, καλές ή άσχημες, είναι αυτές που μας καθορίζουν και μας δίνουν στη συνέχεια ώθηση για την αλήθεια. Προφανώς, στη δική μου περίπτωση, έπρεπε να περάσω από τις δικές μου συμπληγάδες για να καταλάβω το αληθινό νόημα της φύσης.Στην παρέα σου σήμερα γνωρίζουν για το παρελθόν σου;
Από την ομάδα μου σήμερα όχι, κανείς δεν γνωρίζει. Και δεν συντρέχει λόγος και να μάθουν. Για μένα το μόνο που ξέρουν είναι πως είμαι ένας καλός κυνηγός.Θέλεις να πεις κάτι άλλο πριν κλείσουμε την συζήτησή μας;
Ναι, ήμουν λαθροθήρας - και για μεγάλο διάστημα στη ζωή μου δεν είχα κυνηγήσει νόμιμα. Με εξίταρε αυτού του είδους η παρανομία. Αυτά όλα ανήκουν στο παρελθόν. Θέλω όμως να σταθώ στην υποκρισία κάποιων. Στις μικρές κοινωνίες ξέρουν και ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει με το λαθραίο κυνήγι, ασφαλώς γνωρίζουν και γνωρίζουμε τη δράση μερικών λίγων ευτυχώς που παρανομούν συστηματικά. Αναρωτιέμαι πολλές φορές, ποια πράξη είναι περισσότερο επαίσχυντη, του λαθροθήρα που παρανομεί ή αυτών που ξέρουν και σιωπούν; Είναι και κάτι άλλο, πιστεύω ότι η πλειονότητα των κυνηγών, έστω και για μία φορά στη ζωή τους έχουν κυνηγήσει παράνομα. Έχουν νιώσει την αδρεναλίνη να ανεβαίνει ψηλά και να λούζει το πρόσωπο ο ιδρώτας. Ίσως να κάνω λάθος, αλλά το πιστεύω αυτό.Σήμερα έβγαλε γουρούνια η παρέα σου;
Όχι δυστυχώς, εγώ όμως έπρεπε να γυρίσω στο σπίτι γεμάτος, έχω συνηθίσει να φέρνω πάντα κάτι από το βουνό. Βλέπεις τα άγρια χόρτα; Σήμερα τα μάζεψα. Α ναι, έχω γίνει ειδικός και στη συλλογή χορταρικών. Είδες πόσα πράγματα μπορεί να σου δώσει η φύση;Θα μιλήσεις κάποτε στο γιό σου για το παράνομο παρελθόν σου στο κυνήγι;
Όταν έλθει η ώρα ναι. Προς το παρόν, τον παίρνω πολλές φορές μαζί μου στο κυνήγι όταν το επιτρέπει ο χρόνος του. Του αρέσει πολύ η διαδικασία της γουρουνοπαρέας, και ξέρω ότι θα γίνει καλός κυνηγός.Που κυνηγάς εσύ και η παρέα σου σήμερα;
Στη Ρούμελη. Αρκετά μακριά από τον τόπο της μακρινής μου παρανομίας. Στην Πελοπόννησο δεν έχω κυνηγήσει ποτέ μου αγριογούρουνα. Να έλθω κάποια φορά μαζί σας για κυνήγι;Έλα, όμως μόνο για χόρτα………
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
«Κλέφτες και αρματολοί»
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Στα καμένα της Ηλείας επετράπη από φέτος πάλι το κυνήγι, αλλά και σε άλλες περιοχές που είχαν πληγεί από τις φωτιές το 2007. Πέρασαν δύο χρόνια, και πολλοί κυνηγοί είχαν τραβηχτεί προς τη Λακωνία και την Αρκαδία. Λογικό ήταν, που θα κυνηγούσαν;
Στα χωριά της ορεινής Ηλείας – στην γύρω περιοχή από Ανδρίτσαινα και Κρέστενα, ο αγριόχοιρος φαίνεται πως πολλαπλασιάστηκε και πλήθυνε. Και πολλές ομάδες κυνηγάνε και πάλι σε γνώριμα κυνηγοτόπια – όχι μόνο ντόπιοι, μα και άλλοι που είχαν βρει στην ευρύτερη περιοχή από παλαιότερα τόπους καλούς.
Υπάρχουν όμως λίγες ευτυχώς «ομάδες», πολυμελείς όπως με πληροφορούν φίλοι μου, που δεν κυνηγάνε, γενοκτονίες κάμνουν, και φεύγουν ευτυχείς και περήφανοι τα σαββατοκύριακα και τις Τετάρτες με λεία 7 και 8 θηράματα ανά κυνηγετική ημέρα. Καθόλου άσχημα θα ‘λεγα (!). Όταν στην κάθε τέτοια ομάδα υπάρχουν δυό και τρείς διμοιρίες με πλήρη αρματωσιά, κόσμος και κοσμάκης αποζητά και τον «μεζέ του». Τι στο καλό, άδικα φόρεσε τ’ άρματα του αντάρτη ο κυνηγός κεφαλών;
Ασφαλώς και οι ομάδες αυτές έχουν στις τάξεις τους «εκπαιδευμένους σωστά κυνηγούς». Πολύ πιθανό να έχουν μαζί τους και φορητούς καταψύκτες – που θα τοποθετήσουν άλλωστε τόσο κρέας; Πιθανότατα να έχουν και αντίσκηνα εκστρατείας για τις δύσκολες νύκτες με τις υγρασίες και τους παγετούς – που έκαναν και αυτοί την εμφάνισή τους. Βέβαιο είναι πως ο εξοπλισμός των ομάδων αυτών δεν σταματά μόνο σε αυτά. Τις νύκτες, αν έχουν αϋπνίες, δεν πρέπει να έχουν μαζί τους και καλούς προβολείς – που ίσως χρησιμοποιήσουν σε νυχτερινούς περιπάτους;
Ο κατάλογος με τον εξοπλισμό εύκολα μπορεί να μεγαλώσει, δεν είναι εκεί το θέμα άλλωστε. Που είναι αλήθεια το θέμα; Μα στο ότι «συνάδελφοί μας κυνηγοί» περνάνε καλά στην εξοχή (!). Και φυσικά καμαρώνουν για τις επιτυχίες τους. Και επιστρέφουν στην «οικογενειακή θαλπωρή κουρασμένοι μα και γιομάτοι ευτυχία».
Σε αντιδιαστολή με τους παραπάνω «κλέφτες και αρματολούς», υπάρχουν και οι ομάδες που παλεύουν για το ένα καπρί, και αν ευτυχήσουν και το καρπωθούν, πλάθουν ιστορίες στην παρέα τους. Μα αν δεν τα καταφέρουν, κέρδος έχουν τη γλυκιά κούραση στα όμορφα μονοπάτια της πατρίδας μας, την ψυχική ευφορία από το καθαρό αέρα και το λαχάνιασμα κόντρα στο ξεροβόρι.
Ουσιαστικά, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το κυνήγι αυτό είναι: ο συνδυασμός με το αντάμωμα της φύσης και η καλή λειτουργία μίας παρέας φίλων που μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα και βλέπουν το δάσος σαν μέρος της ζωής τους.
Το εμπόριο, η επιχειρηματικότητα, η ανταγωνιστικότητα, ο εγωισμός, δεν έχουν θέση στην ανηφοριά της πλαγιάς και στο γκρεμισμένο πέτρινο αλώνι που θα συναντήσει ο πραγματικός κυνηγός ή στην πηγούλα που θα σκύψει να ξεπλύνει το πρόσωπο του ή στη μοναξιά του στο καρτέρι που γεύεται ήχους και μυρωδιές και παλεύει πολλές φορές με το «μέσα του».
Στην Ελλάδα η κλεφτουριά άφησε κατάλοιπα. Και πάντοτε ζούσε σε βάρος του συνόλου των τοπικών κοινωνιών. Τα κατάλοιπα αυτά και την ίδια νοοτροπία, δυστυχώς τα αντικρίζουμε στο βουνό όλοι εμείς που θέλουμε να λεγόμαστε κυνηγοί. Όμως, τα άθλια αυτά υποκείμενα, έχουν εκλογικό βιβλιάριο και ψηφίζουν, πιθανότατα να είναι και «σεβαστά μέλη» της κλειστής τους κοινωνίας, να αναθρέφουν παιδιά και να τους «μεταλαμπαδεύουν» τις δικές τους αρχές. Ασφαλέστατα και θα είναι και εύποροι πολίτες με υψηλά εισοδήματα - με τόσο κρέας που «συλλέγουν» και διοχετεύουν στην αγορά.
Τραγουδούσε κάποτε ο Σαββόπουλος: «δεν υπάρχει ελπίς – στην Ελλάδα ζεις». Και ο στίχος αυτός εκφράζει απόλυτα αυτό που συμβαίνει με το κυνήγι στην Ελλάδα. Και ας λέγουν άλλα κάποιοι, που τα θωρούν όλα καλώς καμωμένα.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Κυνήγι & Τέχνη
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Την πρώτη τους ατομική έκθεση ζωγραφικής και κολλάζ παρουσιάζουν αντίστοιχα η Μαρία Βλαχοπούλου και η Βανέσσα Ρωμαίου στον υπόγειο χώρο καλλιτεχνικών και άλλων εκδηλώσεων του CRUDO, στην περιοχή Γκάζι, από 14 έως 20 Δεκεμβρίου.
Ο τίτλος της έκθεσης « SOULS FOR SALE» περιγράφει επακριβώς τα κίνητρα των δυο καλλιτεχνών, συνδέοντας ταυτόχρονα υπό αυτόν την ζωγραφική και το κολλάζ σε μια πολυσύνθετη ψυχική αυτοέκφραση.
Η Μαρία Βλαχοπούλου δημιουργεί με λάδια και ακρυλικά εικόνες αναδυόμενες από τον ονειρικό κόσμο του υποσυνειδήτου της και ως εραστής της τέχνης αφήνει την «ψυχή» της εκτεθειμένη στην κριτική ματιά παρόμοιων εραστών αντιδρώντας προκλητικά μέσω του έργου της στις καθιερωμένες τεχνικές ζωγραφικής έκφρασης.Η τέχνη της φλερτάρει επιτυχώς με το παράδοξο, τόσο στη θεματολογία όσο και στην απόδοση της.
Η Βανέσσα Ρωμαίου, βραβευμένη με το πρώτο βραβείο της International Biennale Exhibition of collage& asambllage, Βελιγράδι 2009, με μια ερωτική αναρχική διάθεση δημιουργεί αυτό που μόνο το κολλάζ έχει τη δυνατότητα να εκφράσει : την σουρεαλιστική πολυπλοκότητα της εποχής. Η ίδια απολαμβάνει τα κολλάζ της ως ψυχοθεραπευτική διαδικασία και εκθέτει «προς πώληση» τα αποτελέσματα αυτής. Τα έργα της «φωνάζουν» στο κοινό ότι στην σύνθεση υπάρχει μια «λύση» που δεν είχε ποτέ φανταστεί.
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν στις 14 Δεκεμβρίου 2009 στις 21:00 και τις υπόλοιπες ημέρες θα είναι ανοιχτή για το κοινό στον προαναφερθέντα χώρο καθημερινά από τις 19:00.
Πληροφορίες :
CRUDO vineria. Μεγάλου Αλεξάνδρου 141 Γκάζι, τηλ 210 3477048. 6946940969 & 6948403332
Περισσότερα... »
-
Αναζητείται ο "Μάγκας" στην Θεσσαλονίκη
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Χάθηκε σκύλος στις Συκιές Θεσσαλονίκης στις 17 Μαρτίου 2009. Ακούει στο όνομα «Μάγκας» και είναι 18 μηνών και μεγαλόσωμος (25 – 30 κ.λ). Στη φωτό που βλέπετε είναι μικρός.
Έχει μαύρο χρώμα και χαρακτηριστικά μεγάλα μακριά αυτιά, διακρίνεται δε εύκολα από τον «λευκό σταυρό» που μοιάζει να έχει στο στήθος του. Όταν χάθηκε φορούσε κόκκινο λουράκι.
Για όσους γνωρίζουν είναι ράτσας «Γιούρα με Γκέκα». Θέλω να τονίσω πως αν και κυνηγετικό σκυλί, δεν κυνηγάει, αλλά το έχουμε για ψυχολογική υποστήριξη ατόμου στην οικογένειά μας, το οποίο υποφέρει μακριά από τον σκύλο.
Ο «Μάγκας» μπορεί να χάθηκε στις Συκιές Θεσσαλονίκης αλλά είναι πιθανό να τον δούμε σε όλες τις συνοικίες της πόλης. Επειδή το σκυλί λείπει πολύ καιρό, έχουμε πληροφορίες ότι είναι πολύ αδυνατισμένο, και δύσκολα μπορεί κάποιος να το πλησιάσει – επειδή είναι πολύ τρομαγμένο. Με ένα μπισκότο όμως στο χέρι, δεν θα αντισταθεί σε κανέναν!!
Μαρία Αξιπολίτου
maxip79@yahoo.gr
Συκιές Θεσσαλονίκης
Μελίνας Μερκούρη 41
Περισσότερα... »
-
Έχεις μήνυμα ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
«Σε διαβάζω συνέχεια από την πρώτη φορά που σε είδα στο περιοδικό Κυνήγι πριν δύο περίπου χρόνια». Και δεν σε διαβάζω επειδή μου αρέσει η γραφή σου ή μου αρέσουν όσα γράφεις. Σε διαβάζω επειδή με νευριάζεις (!)»
Ομολογώ ότι ανάλογο μήνυμα δεν έχω πάρει άλλη φορά. Και θα θεωρούσα το μήνυμα πλήρες, αν ο φανατικός μου αναγνώστης (!) μου εξέθετε και τους λόγους που του χαλάω τη διάθεση. Ήταν όμως ένα μήνυμα ειλικρινές, έτσι τουλάχιστον πιστεύω. Και οφείλω να πω ότι με προβλημάτισε: «τι άραγε υπάρχει στην αρθρογραφία μου που προκαλεί εκνευρισμό; Μήπως η θεματολογία μου; μήπως ο τρόπος γραφής μου; Μήπως η εμμονή μου στα κακώς κείμενα στο κυνήγι μας; Μήπως άραγε ο κακός τρόπος που παρουσιάζω ή βλέπω τα πράγματα;» Ειλικρινά δεν ξέρω.
Τα άρθρα που δημοσιεύονται και φέρουν την υπογραφή μου, προέρχονται από προσωπικά βιώματα κυρίως και κατά δεύτερο λόγο από απόψεις, θέσεις, βιώματα φίλων κυνηγών στην Ελλάδα. Προσωπικά, κυνηγώ στην Πελοπόννησο λόγω εντοπιότητας. Αλλά με ενδιαφέρει άμεσα τι γίνεται σε όλη την επικράτεια. Και μαθαίνω νέα από φίλους σε όλα τα μήκη και πλάτη της χώρας μας, όπου υπάρχει κυνήγι.
Σε αυτό το «ταξίδι» στους κυνηγότοπους, εκείνο που πραγματικά με προβληματίζει, είναι η έλλειψη κυνηγετικής παιδείας και η χρόνια λαθροθηρία. Αυτά όμως τα δύο σοβαρά θέματα, συνήθως τα πιάνουμε εντελώς επιδερμικά και μόνο αν κάποιος λόγος σοβαρός προκύψει. Και συνηθίζουν μερικά κυνηγετικά Μ.Μ.Ε να χαϊδεύουν τον κυνηγό, δημιουργώντας ασυνείδητα - στεγανά στα πράγματα της κυνηγετικής οικογένειας – που όλοι μας γνωρίζουμε λίγο ή πολύ, ότι, δεν είναι όλα καλώς καμωμένα. Η πραγματική μας δύναμη δεν είναι η συγκάλυψη όσων στραβών υπάρχουν στο κυνήγι, αλλά, η εξωτερίκευση αυτών και οι δυνατότητες που έχουμε να δώσουμε λύσεις σε όσα «μολύνουν» το όνομά μας.
Ενώ ο κόσμος αλλάζει ραγδαία, εμείς ασχολούμαστε κατά πόσο η σημερινή ή και η αυριανή κυβέρνηση θα αντιμετωπίσουν με «συμπάθεια» το θέμα των 300.000 κυνηγών. Ενώ πρώτοι εμείς πρέπει να δείξουμε με τα έργα μας ποιοι είμαστε, τι αξίζουμε και τι θέλουμε. Κάθε φορά όμως στεκόμαστε στις νέες ρυθμιστικές, κατηγορούμε όσους κάνουν προσφυγές για το κυνήγι στην Ελλάδα και όσους έχουν διαφορετική άποψη από τη δική μας. Δεν είναι λογικό να υπάρχουν και ομάδες ανθρώπων και ενώσεις που να μην τους αρέσει το κυνήγι; Πρέπει λοιπόν να μας απασχολεί τόσο πολύ η γνώμη των άλλων; Αν είμαστε «καθαροί», αν κινούμαστε μέσα στους κανόνες που έχουν θεσπιστεί για το κυνήγι, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα και κανέναν. Όμως, τι πραγματικά είμαστε εμείς οι κυνηγοί; Και γιατί τα θέλουμε όλα δικά μας;
Η αυτοκριτική ποτέ δεν έβλαψε κανέναν. Αντίθετα, βοήθησε να ειδωθούν και να λυθούν πολλά προβλήματα. Ας κοιτάξουμε λοιπόν τα του οίκου μας να τα βελτιώσουμε, ώστε, αψεγάδιαστοι - να μπορούμε ισότιμα να μιλάμε με όσους αντιτίθενται στη δική μας ενασχόληση. Γιατί ξέρουμε καλά τα των οικολόγων «θέλω», αφού όμως δεν μπορούν να απαγορέψουν τελείως το κυνήγι, θα προσπαθήσουν να ελαττώσουν την κυνηγετική περίοδο αφενός και αφετέρου να περιορίσουν τους κυνηγότοπους.
Ο Έλληνας κυνηγός σε μεγάλο ποσοστό, ένα εχθρό έχει, τον ίδιο του τον εαυτό. Την αναχρονιστική νοοτροπία του που πιστεύει ότι το δάσος και η πανίδα του ανήκουν – την ίδια δηλαδή νοοτροπία με τον κακό οικολόγο. Και ποιος άραγε είναι σε θέση να ελέγξει τις βρωμιές που αφήνει ο κυνηγός στο πέρασμά του; Ποιος Φορέας επιτέλους θα ελέγξει τον αριθμό των θηραμάτων που καρπώνεται κάθε ομάδα στην έξοδό της στο βουνό – αλλά και κάθε κυνηγός κατά μόνας ή με μικρή παρέα; Έχει σκεφτεί άραγε ποτέ κανείς από τους «αγωνιστές του ελεύθερου παραδοσιακού κυνηγίου στην Ελλάδα», τι σφαγή γίνεται τα σαββατοκύριακα στο βουνό; Μήπως έφτασε η ώρα να αρχίσει ο ουσιαστικός έλεγχος και να μπορέσουμε να γίνουμε αληθινοί κυνηγοί και όχι αυτό που αντικρίζουμε όλοι μας στα κυνηγοτόπια;
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό του Ελεύθερου Τύπου «Κυνήγι» την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Ελεύθερος Τύπος Κυνήγι - και πάλι μαζί
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Ανακοίνωση
Ύστερα από την οδυνηρή περιπέτεια με το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου, ξαναγυρίζουμε στο "σπίτι" μας...
Στις αρχές του καλοκαιριού, μας βρήκαν αναπάντεχα και οδυνηρά οι εξελίξεις. Το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου τον περασμένο Ιούνιο, μας ανάγκασε να "ξεσπιτωθούμε" ύστερα από μια διαδρομή δέκα περίπου χρόνων. Σ' αυτά τα χρόνια το περιοδικό "Τύπος - Κυνήγι" ξεκίνησε μια δημιουργική πορεία που αγκαλιάστηκε από την αγάπη και τη στήριξη των πολλών χιλιάδων αναγνωστών του. Ήταν αναγκαστικός ο αποχωρισμός - ευτυχώς πρόσκαιρος - από αυτή την εφημερίδα, η οποία θαρραλέα πριν από χρόνια και σε καιρούς δύσκολους φιλοξένησε τις κυνηγετικές ανησυχίες και προσδοκίες.
Ο Ελεύθερος Τύπος ξεκινά ξανά.
Το πρώτο φύλλο κυκλοφορεί στις 9 Νοεμβρίου. Δυο μέρες μετά, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, κυκλοφορεί μαζί του και το "Κυνήγι", που θα βρίσκεται κοντά σας κάθε Τετάρτη. Ένα περιοδικό με τη δική του αισθητική, αλλά και άποψη για το κυνηγετικό γίγνεσθαι, για τα προβλήματα του χώρου μας αλλά και όσα πρέπει να γνωρίζουμε και να κάνουμε ώστε να προστατέψουμε την κυνηγετική ιδέα, αυτό που όλοι εμείς αποκαλούμε..."τρόπο ζωής"!
Είμαστε κοντά σας, όπως πάντα, στις επάλξεις.
Με εκτίμηση
Απόστολος Αντωνάκης.
Περισσότερα... »
-
Πράσινη οικολογία ή πως δολοφονούνται τα πουλιά!!
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤα πουλιά πεθαίνουν στην...πράσινη υποκρισία!!!
Στην ιστοσελίδα της EPAW (European Platform Against Windfarms), ακτιβιστές που ασχολούνται με το αλεξίπτωτο πλαγιάς στη Κρήτη ανέβασαν το βίντεο που ακολουθεί.
Πρόκειται για ένα βίντεο που δείχνει πως εξολοθρεύουν οι ανεμογεννήτριες τα πουλιά.
Τα πουλιά εκμεταλλεύονται τα ανοδικά ρεύματα του αέρα (θερμικά) για να κερδίζουν ύψος όπως και ο γύπας στο συγκεκριμένο βίντεο, μέχρι που η πορεία του κόβεται απότομα....
Κατόπιν τούτου, οι 10 «μεγάλες» οικολογικές οργανώσεις που πρότειναν την έγκριση εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε περιοχές NATURA, πρέπει να καταγγελθούν για εσχάτη περιβαλλοντική προδοσία!
Δείτε στο λινκ που ακολουθεί το video από τον τραυματισμό και την πτώση ενός γυπαετού.
[www.epaw.org] Πηγή: www.arcadians.gr
Περισσότερα... »
-
Ίμια ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Λίγες ημέρες μετά τα Ίμια, συναντώ στο καφέ της περιοχής μου, φίλο μου ταξίαρχο που ήταν στη διεύθυνση επιχειρήσεων τη μεγάλη νύκτα.
«Έλα για καφέ, μου λέει».Κάθισα, ήταν κλαμένος. Τι έγινε;, τι έχεις;«Παραιτήθηκα»Πότε;, γιατί;«Χθές, για τα Ίμια.» Γιατί;, τι συνέβη;«Μπορούσαμε σε δέκα (10) λεπτά να στείλουμε τον τούρκικο στόλο πενήντα (50) χρόνια πίσω, και εμείς ευχαριστήσαμε τους … συμμάχους μας!!».
Μερικές ημέρες αργότερα, επιστρέφει από επαγγελματικό ταξίδι από την Ιαπωνία παιδικός μου φίλος, ναυπηγός.
«Τι έγινε στα ίμια;»Δεν έμαθες;«Ναι, έμαθα, όμως στην Ιαπωνία άλλα μάθαινα»Δηλαδή;«Στην τηλεόραση, έδειχναν το αιγαίο και έλεγαν ότι ο ελληνικός στόλος έχει κλείσει ασφυκτικά τον τούρκικο και μπορεί σε λίγα λεπτά να τον καταστρέψει ολοσχερώς»
-------------------------------------------------------------------------------
υγ: δεν είχα φωτό του τότε πρωθυπουργού και έβαλα του επόμενου που μας έδειξε τον δρόμο με τις κακοτοπιές…
Η φωτό είναι της Suzanne Holm
Περισσότερα... »
-
Ελεύθερος Τύπος - το "Κυνήγι" επιστρέφει σπίτι του ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΎστερα από την οδυνηρή περιπέτεια με το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου, ξαναγυρίζουμε στο "σπίτι" μας...
Στις αρχές του καλοκαιριού, μας βρήκαν αναπάντεχα και οδυνηρά οι εξελίξεις. Το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου τον περασμένο Ιούνιο, μας ανάγκασε να "ξεσπιτωθούμε" ύστερα από μια διαδρομή δέκα περίπου χρόνων. Σ' αυτά τα χρόνα το περιοδικό "Τύπος - Κυνήγι" ξεκίνησε μια δημιουργική πορεία που αγκαλιάστηκε από την αγάπη και τη στήριξη των πολλών χιλιάδων αναγνωστών του. Ήταν αναγκαστικός ο αποχωρισμός - ευτυχώς πρόσκαιρος - από αυτή την εφημερίδα, η οποία θαρραλέα πριν από χρόνια και σε καιρούς δύσκολους φιλοξένησε τις κυνηγετικές ανησυχίες και προσδοκίες.
Ο Ελεύθερος Τύπος ξεκινά ξανά. Το πρώτο φύλλο κυκλοφορεί στις 9 Νοεμβρίου. Δυο μέρες μετά, την Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, κυκλοφορεί μαζί του και το "Κυνήγι", που θα βρίσκεται κοντά σας κάθε Τετάρτη.
Ένα περιοδικό με τη δική του αισθητική, αλλά και άποψη για το κυνηγετικό γίγνεσθαι, για τα προβλήματα του χώρου μας αλλά και όσα πρέπει να γνωρίζουμε και να κάνουμε ώστε να προστατέψουμε την κυνηγετική ιδέα, αυτό που όλοι εμείς αποκαλούμε..."τρόπο ζωής"!
Είμαστε κοντά σας, όπως πάντα, στις επάλξεις. Μείνετε συντονισμένοι για περαιτέρω ειδήσεις και εξελίξεις.
Με εκτίμηση
Ελεύθερος Τύπος - Κυνήγι
Η Συντακτική Ομάδα
Περισσότερα... »
-
Πλημύρες στην εθνική οδό - στην Κινέττα
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Στη φωτό διακρίνεται το τσιμεντένιο διαχωριστικό σημείο που "έσπασε" η πυροσβεστική για να φύγουν τα νερά από το οδόστρωμα της εθνικής προς Κόρινθο και να κατευθυνθούν στο οδόστρωμα προς την Αθήνα. Και έγινε το "έλα να δείς". Αιτία της πρωτοφανούς καταστροφής είναι τα καμένα δάση πάνω από το σημείο αυτό. Πολύ κοντά από την καταστροφή, βρίσκονται και δύο ρέματα μπαζωμένα και χτισμένα. Πολύ γρήγορα όπως φαίνεται, θα θρηνήσουμε στην περιοχή και θύματα. Η φωτό τραβήχτηκε στις 4.45 μ.μ την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Τι γαρ τολμηρέ κυναγείς;
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
«Άγρια». Οτιδήποτε κυνηγιέται, οτιδήποτε αποκτάται με κόπο – σωματικό και ψυχικό. Η φύση του ανθρώπου είναι αυτή, γραμμένη στο dna του. Και ας λέγουν άλλοι, άλλα. Ότι ο άνθρωπος σήμερα δεν έχει την ανάγκη να κυνηγήσει για να ζήσει. Πως άλλαξαν οι εποχές και δεν έχουμε ανάγκη την θύρα μετά κυνών ή και άνευ.
«Κυνηγάω τα πάντα» δεν σημαίνει όμως ότι ξεφεύγω και από τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί για το κυνήγι. Απεναντίας, κυνηγάω σύμφωνα με τους κανόνες, εκτός και αν το θήραμα δεν καταγράφεται στους «καταλόγους …» (!)
Κυνηγά ο άνθρωπος από γεννησιμιού του με άπειρους τρόπους, με τα βέλη του, την καραμπίνα του, την πειθώ του, την ματαιοδοξία του, τον ναρκισσισμό του, τη δύναμή του. Κυνηγά και για την υστεροφημία του. Και για την αΐδια μνήμη.
Ο κάθε κυνηγότοπος, έχει εν αφθονία θηράματα που προσφέρονται για κυνήγι. Στη Ψαρού της Μυκόνου κυνηγάνε το «ωμό κρέας», στην Οία της Σαντορίνης το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα, στον πορθμό του Ευρίπου την αλλαγή των ρευμάτων, στα γκέτο της Αθήνας την ψεύτικη ζωή με τη σύριγγα που σε ταξιδεύει σε κόσμους αλλιώτικους, στη γωνία Πανεπιστημίου και Μπενάκη κυνηγάνε τα πράσινα βιολογικά προϊόντα, στις προεκλογικές συγκεντρώσεις των κομμάτων κυνηγάνε το αυριανό βόλεμα στον υδροκέφαλο δημόσιο τομέα, στις εθνικές οδούς κυνηγάνε τον θάνατο διακοσαρίζοντας σε ανάποδες κλίσεις, στα διόδια επαρχιακών δρόμων κυνηγάνε να σου πάρουν τα ευρώ με το ζόρι, οι «σύγχρονες τάσεις» κυνηγάνε την πράσινη ανάπτυξη που φέρνει χρήμα άκοπα, οι δεξαμενές σκέψεις «think tanks» κυνηγάνε να μας μαντρώσουν όλους σε ένα παγκόσμιο χωριό για το καλό μας, η χρόνια λιτότητα στη χώρα μας κυνηγά την εξουθένωσή μας, η καλή μας κυνηγά διακαώς να μας βάλει στεφάνι για να έχει πρόσωπο στην κοινωνία, το αφεντικό κυνηγά πάση θυσία να μας ελαφρύνει τη τσέπη τη δική μας και να γεμίσει τη δική του.
Τι γαρ τολμηρέ κυναγείς; Τον αέρα τον καθαρό γιατί αυτός της πόλης μολύνθηκε από την πλύση εγκεφάλου. Κυνηγάω την ελευθερία που μου τη στερούν σε κάθε βήμα μου. Κυνηγάω διότι ακολουθώ τη φύση μου. Και αν κάποτε μου στερήσουν και αυτό το δικαίωμα οι «σύγχρονες τάσεις», θα κυνηγάω με το μυαλό μου. Αν μου πειράξουν και το μυαλό, θα κυνηγάω με τη ψυχή μου. Και την ψυχή, κανείς νόμος και κανείς θεός δεν μπορεί να την αγγίξει. Μην ακούτε τι λένε οι θρησκείες, και αυτές ζεστό χρήμα θέλουν και μας έχουν φλομώσει στο ψέμα. Και αυτές υπάρχουν με τις δικές μας τις πλάτες. Και αυτές κυνηγούν να υποτάξουν τον άνθρωπο.
Κυνηγάω στα βουνά και στα δάση επειδή είμαι παιδί (είμαστε παιδιά) της γης. Και η καταστροφή του πλανήτη δεν κινδυνεύει από μένα, ούτε η πανίδα επειδή εγώ φέρω πυροβόλο όπλο. Ποιος άραγε είναι ο επικίνδυνος, αυτός που θα κυνηγήσει τρείς μήνες το χρόνο στα δάση ή αυτός που εσαεί επιδιώκει να μου φυράνει το μυαλό με τις ανοησίες που σερβίρει με στόμφο και δήθεν σοβαρότητα, κοπτόμενος τάχα για το καλό της πανίδας; Και είναι και άσχετος; Ποιος άραγε γνωρίζει καλύτερα την πανίδα από τον κυνηγό; Μήπως ο θαμώνας στις κομματικές λέσχες ή ο μόνιμος πελάτης στις μπάρες πίνοντας μπύρες;
Κυνηγάω στα δάση όμως, δεν σημαίνει ότι λυμαίνομαι ότι κινείται σε αυτά. Δίχως φραγμούς και όρια. Δεν κυνηγάω κρυφά, μυστικά, χωρίς να γίνω αντιληπτός – δεν κυνηγάω δηλαδή Λάθρα. «Ο λάθρα θηρεύων, ο παρανόμως κυνηγών απηγορευμένα θηράματα, είτε εις περιοχήν ή περίοδον απηγορευμένην» - δηλαδή ο λαθροθήρας, είναι γνωστός στον κυνηγετικό σύλλογο, στην τοπική κοινωνία, ακόμα και σαν προμηθευτής κυνηγετικού κρέατος που πηγαίνει και σε «εξέχοντα μέλη». Αυτόν, αν η κοινωνία δεν μπορεί να τον σταματήσει, να τον καταγγείλει, να τον συνετίσει, να τον τιμωρήσει, τότε, δυστυχώς, και η κοινωνία μας ζει «λάθρα», και δικαίως θα υποστούμε τις συνέπειες από την «διεθνή καταιγίδα της οικολογίας» που έφτασε και στα μέρη μας να «κατευθύνει» και να «ισιώσει» τα πράματα.
--------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύτηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής «Κυνήγι» την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2009. Το «Κυνήγι» θα κυκλοφορήσει εκ νέου σαν ένθετο στις 11 Νοεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Καταιγίδες - κυνηγώντας τη ... φύση
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Ο καιρός μόνο για κυνήγι δεν ήταν. Τα κανάλια, οι μετεωρολογικές υπηρεσίες, οι διάσπαρτοι δορυφόροι, τα εξαμήνια, οι γέροντες του χωριού, οι κάβουρες που βγήκαν από τα ρέματα «περπατητό» στους αγροτικούς δρόμους, τα πουλιά που πέταγαν γρήγορα να λουφάξουν, τα βαριά σύννεφα που σκέπαζαν τον ουρανό και έκαναν τη μέρα νύχτα, ο κούκος που λάλαγε στη βεράντα του σπιτιού, ένα πράγμα έλεγαν με γλώσσες διαφορετικές: «καθίστε σπίτι και ανάψτε το τζάκι να πυρωθείτε. Διαβάστε κάποιο καλό βιβλίο, ακούστε μουσική, παίξτε τάβλι και σκάκι, ερωτευθείτε, σωπάστε και ακούστε τους ήχους της φύσης». 
Η φίλη μου η Σίσσυ δεν ταξίδεψε στη Μυγδαλιά της Γορτυνίας με το Στάθη, διότι, ο καιρός ήταν άστατος (!). Και δεν έφταιγε αλήθεια αυτή μα ούτε και ο Στάθης που «φοβήθηκε» τα δελτία καιρού. Που να ταξιδεύεις υπό καταρρακτώδη βροχή στους δύσκολους δρόμους της Αρκαδίας; Και βέβαια η Σίσσυ και ο Στάθης έχασαν τη μεγάλη βροχή του Σαββάτου, έχασαν όμως και τον μαγευτικό ήλιο της Κυριακής. 
Αλήθεια επίσης είναι ότι αν συνηθίσεις τη ζωή της πόλης, δύσκολα ξεφεύγεις απ’ αυτήν, αν όλες οι συνθήκες δεν είναι οι ιδανικότερες. Αυτό που συνέβη στη Σίσσυ, συμβαίνει και στην Έλενα, και στην Γεωργία, και στην Καλή, και όλως τυχαίως, αυτές οι φίλες μου είναι και οικολόγες. Όχι της βαθιάς οικολογίας όπως η χάρη μου (!), έχουν όμως στο αίμα τους το άρρωστο (!) τις ανησυχίες εκείνες τις οικολογικές που τις κόλλησαν από τις ανάγκες της πόλης ή μάλλον από την απουσία της επαφής με τη φύση τους δύσκολους μήνες του χειμώνα που δειλά αλλά σταθερά κάνει την εμφάνισή του. 
Εμείς, οι κυνηγοί, οι «αιμοδιψείς και δολοφόνοι», με την καταρρακτώδη βροχή βγήκαμε στο βουνό. Όχι για να κυνηγήσουμε – και τα σκυλιά μας με τέτοιες συνθήκες ταλαιπωρούνται άδικα, όμως, θέλαμε, επιδιώκαμε τη στενή επαφή με το πυκνό, με τη μουσκεμένη γή, με τις λάσπες. Είχαμε ανάγκη τα χτυπήματα της καταιγίδας στο πρόσωπό μας, τους ζεστούς καφέδες στην μεγάλη υγρασία. 
Το κέρδος από την βόλτα μας κάτω από αυτές τις συνθήκες, ήταν η γλυκιά κούραση, η βροχή που έφτασε μέχρι τα κόκκαλα μας, τα μουσκεμένα ρούχα μας που τα αλλάξαμε γρήγορα, και εκείνες οι θεϊκές μυρωδιές που δυστυχώς η Σίσσυ και ο Στάθης δεν συνάντησαν.
Για την καλή μου όμως δεν μπορώ να πω κουβέντα. Δεν καταλαβαίνει από καιρούς δύσκολους. Εκεί στα βραχώδη όρη της Κινέττας οι καιροί αλλάζουν όσο να στρίψεις ένα τσιγάρο. Και έχει συνηθίσει τους βοριάδες που κατεβαίνουν προς τη θάλασσα. Και οι βοριάδες χειμώνα καιρό δεν είναι εύκολη υπόθεση.
-------------------------------------------------------------------
Αφιερωμένο στη Σίσσυ που δεν ... μασάει από καιρούς (!)
Περισσότερα... »
-
Μετεκλογικές σκέψεις ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Οι εκλογές πέρασαν, ο λαός νίκησε (για άλλη μία φορά), και εμείς χάσαμε μία κυνηγετική ημέρα από τη λειψή κυνηγετική περίοδο. Ασκήσαμε το εκλογικό μας δικαίωμα με συνέπεια και περιμένουμε τώρα να εφαρμόσει με την ίδια συνέπεια, το πρόγραμμά του, το κόμμα που προτίμησε ο ελληνικός λαός. Βέβαια, αυτή τη «πράσινη ανάπτυξη» πολύ τη φοβάμαι, διότι σαν όρος είναι αφηρημένος και ο κίνδυνος να «ξεστρατίσει» είναι μεγάλος.
Εμείς οι κυνηγοί, μέλη της κοινωνίας μας, δεν έχουμε ανάγκη κανένα κόμμα εφόσον εφαρμόζουμε με σεβασμό τις κείμενες διατάξεις που μας αφορούν, κατά την διάρκεια της αγαπημένης μας ενασχόλησης. Τις εφαρμόζουμε όμως και πόσο;
Αρχή της κυνηγετικής περιόδου είναι αλλά όπως λέει και ο λαός μας «η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται». Τι σημαίνει τούτο; Ένα πράγμα, παρατηρούνται και φέτος οι ίδιες ασχήμιες που παρατηρήθηκαν και πέρυσι, και πρόπερσι, και πριν δέκα χρόνια (!).
Το βουνό και ο κάμπος, δεν μας ανήκουν. Μας φιλοξενούν και μας παρέχουν όλα όσα λαχταρούμε να ζήσουμε μακριά από το αφιλόξενο άστυ, μας δίνουν τη δυνατότητα να περπατήσουμε και να αθληθούμε, να πάρουμε μυρωδιές από τη γη και τη ζωή της, να αναπνεύσουμε οξυγόνο και καθαρό αέρα, να χαρούμε τα σκυλιά μας στο κλαφούνισμά τους, να απαντήσουμε το θήραμα και να το κυνηγήσουμε. Και εμείς τι πράττουμε;
Εμείς; Τα θέλουμε όλα, τώρα (!). Κυνηγάμε τα μεγάλα νούμερα στην κάρπωση, συνεχίζουμε να βρωμίζουμε με τα σκουπίδια μας όμορφους τόπους, νιώθουμε ανασφαλείς αν δεν έχουμε τις παράνομες καραμπίνες μας γιομάτες φυσίγγια. Α… ναι, έχουμε αποκτήσει και πολλούς καταψύκτες για την αποθήκευση της λείας μας (!).
Δεν νοείται σήμερα «σοβαρός κυνηγός» δίχως καταψύκτες στο σπίτι του, στην αποθήκη τη δική του ή και του γείτονα. Ο «σοβαρός κυνηγός» σκοτώνει και αποθηκεύει, για τις δύσκολες ημέρες, προφανώς και για τον κομπασμό: «οι καταψύκτες μου είναι γεμάτοι με τσίχλες». Και πριν κάμποσα χρόνια, τότε με το «Τσέρνομπιλ», ξεχύθηκε ο κόσμος στα σούπερ μάρκετ και αγόρασε και αποθήκευσε όλη τη σαβούρα για να γλυτώσει από την ραδιενέργεια (!).
Ίσως η αποθήκευση σε αυτά που δεν χρειάζονται και δεν μας τιμούν, να είναι απόρροια της οθωμανικής περιόδου, τότε, που όλα τα «έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά». Τότε που ήμασταν ραγιάδες και δούλοι τούρκων και ελλήνων κοτζαμπάσηδων. Σήμερα όμως δεν έχουμε απολύτως κανένα λόγο να αποθηκεύουμε το στοκ των εταιρειών τροφίμων, πόσο δε μάλλον, τσίχλες, κάπρους, μπεκάτσες και ότι ο καθένας μας «βούλεται κυνηγήσει». Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο καταψύκτης για τον κυνηγό, είναι κατάντια, είναι ραγιαδισμός.
Ίσως έφτασε η ώρα, εμείς οι κυνηγοί να καθίσουμε πάλι στα θρανία, να διδαχτούμε τι σημαίνει σωστή διαχείριση, τι σημαίνει σεβασμός προς το περιβάλλον. Οι Κυνηγετικοί Φορείς, εκτός από τους αγώνες τους για το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι - εφόσον νοιάζονται για την συνέχεια του, οφείλουν να πρωτοστατήσουν σε καινούριο αγώνα, ώστε, να έλθει η ευλογημένη στιγμή, που, ο κάθε έλληνας κυνηγός από μόνος του να γίνει κοινωνός της αληθινής παιδείας, μέσα από την οποία θα καταφέρει να αποκτήσει νόημα το πραγματικό κυνήγι. Διότι, ας μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, ας μην παραμυθιάζουμε το «εγώ» μας - ούτε εμείς αλλά ούτε και οι δικοί μας Φορείς, μας λείπουν πολλά στοιχεία που θα μα καταστήσουν κάποτε αληθινούς οικολόγους. Και μπορούμε αν πραγματικά το θέλουμε, να διορθώσουμε όσα μας πληγώνουν και μας κάνουν δακτυλοδεικτούμενος στην εποχή μας. Ας κινηθούν κάποτε οι Φορείς μας και προς αυτή τη κατεύθυνση.
Κυνηγός δεν είναι αυτός που «κατόρθωσε» και πέρασε από εξετάσεις και απόκτησε άδεια κυνηγίου. Όπως δεν είναι οικολόγος αυτός που είναι μέλος κάποιας οργάνωσης και λέει ασυναρτησίες προς χάριν εντυπωσιασμού. Ο πραγματικός κυνηγός, δεν μπορεί να μην είναι και οικολόγος. Ο αληθινός όμως, όχι ο ιμιτασιόν.
----------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής «Κυνήγι» την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Λαγός - λίγα και καλά ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Κάποτε - που λέτε - αποφάσισε ο λαγός ( Lepus Europaeus) να πάει να πνιγεί ! Αιτία για το διάβημά του αυτό ήταν το ότι έχει πολλούς εχθρούς που τον επιβουλεύονται και ο διαρκής φόβος που του προκαλούσε αυτή η κατάσταση. Πράγματι ο λαγός έχει πολλούς εχθρούς, όλα τα σαρκοφάγα: λύκους, τσακάλια, αλεπούδες, αγριόγατες, νυφίτσες (εχθρούς εδάφους) και όλα τα αρπακτικά: όρνεα, αετούς, γεράκια (εχθρούς αέρος) .Κάπου διάβαζα ότι το γεράκι, στη βύθιση του να συλλάβει το λαγό , αναπτύσσει ταχύτητα που φτάνει τα 170 Kh την ώρα ! Και φυσικά και τον άνθρωπο που τον κυνηγάει για το νοστιμότατο "στιφάδο" του !! Δικαιολογημένα λοιπόν θεωρείται το πιο φοβισμένο ζώο.
Όταν όμως έφτασε στο ποτάμι , για να πραγματοποιήσει την απόφασή του, τρία τέσσερα βατραχάκια που λιαζόντουσαν στα ποταμολίθια της όχθης του ποταμού, μπλούμ, μπλούμ πέσανε στη λιμνούλα και χαθήκανε με το μακροβούτι τους κάτω από τις ρίζες ενός πλατάνου...
Αναθάρρεψε τότε ο λαγός, γιατί είδε ότι και ο ίδιος προκαλεί φόβο σε κάποιους άλλους, και δεν πραγματοποίησε την απόφασή του...
Επέστρεψε-που λέτε- στην περιοχή του και άρχισε να οργανώνει τις άμυνες του...
Πρώτη του άμυνα , λοιπόν, είναι το τρέξιμό του. Ο λαγός τρέχει πολύ και από την ιδιότητά του αυτή βγήκε η φράση "έγινε λαγός.."
Και δεν τρέχει απλά πολύ, τρέχει στην ανηφόρα γιατί τον διευκολύνουν τα πίσω πόδια του που είναι πιο μακριά από τα μπροστινά. Έτσι λοιπόν τον κυνηγούν τα κυνηγόσκυλα αλλά δεν τον πιάνουν. Απ' εδώ βγήκε η φράση "περνάει η σκύλα το λαγό" που δηλώνει το αφύσικο, το ανέφικτο , το μη πραγματοποιήσιμο...
Δεύτερη άμυνα του είναι ο πολλαπλασιασμός του, που σημαίνει ότι, όσοι από το είδος μας κι αν γίνουμε βορά στους εχθρούς μας, το είδος μας δεν θα χαθεί... (Αν το αντίθετό του έχει κάποια σχέση με το δημογραφικό των Ελλήνων θα είναι καθαρά συμπτωματικό !)
Μόνο που εδώ ο λαγός είναι προικισμένος με μια ιδιαιτερότητα μοναδική ! Η μήτρα του θηλυκού είναι δισχιδής με αποτέλεσμα να διακρατεί δυο γέννες ταυτόχρονα. Δηλαδή πριν από τον τοκετό γονιμοποιείται ξανά και συλλαμβάνει , ενώ είναι ήδη έγκυος. Το φαινόμενο αυτό δεν παρατηρείται σε κανένα άλλο θηλαστικό και ονομάζεται επικύηση..
Η ταχύτητα και η αρμονία πολλαπλασιασμού του λαγού και του "ξαδερφού" του κουνελιού απασχόλησε το Fibonacci ( κάπου στο 1200 μ.χ.) που έφτιαξε τη γνωστή κλίμακα Fibonacci που αγγίζει την αρμονία του χρυσού αριθμού Φ (1.618 ή τετραγωνική ρίζα του 5 συν ένα δια δύο) δηλαδή, πιο απλά, ο κάθε αριθμός προκύπτει από το άθροισμα των δύο προηγούμενών του, 1+1 =2 2+1=3 3+2=5 5+3=8 8+5=13 13+8=21...και ούτω καθ' εξής
Μόλις γεννηθούν τα μικρά τα σκορπίζει δεξιά- αριστερά κάνοντας έτσι διασπορά κινδύνου και απ' εδώ βγήκε η φράση: " γίναμε σαν του λαγού τα παιδιά".
Και πάμε στην τρίτη του άμυνα που είναι η ιδιότητα του "κατεπτηχέναι", να ζαρώνει δηλαδή να μαζεύεται, κάνοντας τον όγκο του πιο μικρό και άρα λιγότερο ορατό από τα γερακίσια μάτια...και τους λοιπούς του εχθρούς.
Απ΄ εδώ και πέρα θα παρακολουθείστε το συλλογισμό μου, τι σχέση δηλαδή μπορεί να έχει ο λαγός με το φτωχό !
Ο λαγός λέγεται και πτώξ απο το κατεπτηχέναι΄Πτώσει=εαυτόν κατακρύπτει, φοβείται
(Λεξικόν Ησυχίου του Αλεξανδρινού, σελ.208)
Πτωχός (ιδια ρίζα) ειναι ο επαίτης (ειδατε αλήθεια καναν επαίτη να ζητιανεύει καμαρωτός;) παρά του πτώσσειν, ο εστι ταπεινούσθαι. Σημαίνει και το επαιτείν. "Αλλά πτώσσων κατά δήμον.." Απο της αυτής δε εννοίας επιθετικώς ο λαγωός πτώξ δειλόν γάρ το γένος και δια τούτο ταπεινούμενον.
(Ομηρικόν Λεξικόν, Απολλώνιοι σοφιστές σελ.137)
Πτώκας λαγωούς. Πτώξ=λαγωός. Πτώσσοντες=δειλιώντες. Πτωχός=επαίτης παρά το πτώσσειν, ο εστι ταπεινούσθαι.
(Φωτίου του Πατριάρχου σελ. 471)
Το δε πτώξ λαγωός συνήθως επίθετο κατ' εξαίρετον, ώστε ότε τις ειπει μόνον το πτώξ, λείπει τότε το κύριον ο λαγωός.
(Ευσταθίου Αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης σελ.243)
Επανέρχομαι στο συλλογισμό μου: Είδατε κάποιον φτωχό να περπατάει καμαρωτός κρατώντας με τους αντίχειρες τις τιράντες του στο ύψος της κλείδας; Όχι βέβαια ! Μόνο οι πλούσιοι και ιδίως οι νεόπλουτοι περπατάνε έτσι...Γιατί ο φτωχός με τόσα μέτωπα που έχει να αντιμετωπίσει (τα πιο πολλά προβλήματα επιλύονται με χρήματα-τα οποία δεν έχει-) περπατάει ως πτωξ, ζαρωμένος, πτυχωμένος, δειλός, ταπεινός, σκυφτός!!!!....
Οι φόβοι του "πτώκα λαγωού", λοιπόν , δεν διαφέρουν και πολύ από τους φόβους του "πτώκα ανθρώπου"... εκ του κατεπτηχέναι. Και οι δυό αμύνονται "διπλωμένοι" μειώνοντας τον όγκο τους, καθιστώντας τον έτσι μικρότερο στόχο στα βέλη των επιβουλέων τους... Για αυτό και οι φτωχοί είναι άσημοι (όχι ασήμαντοι) γιατί ως "διπλωμένοι" έχουν μικρότερη κοινωνική επιφάνεια και περισσότερη ταπεινότητα, χωρίς φρου - φρου και αρώματα...
Σημείωση: Το κουβαρνταλίκι χαρακτηρίζει κατά κύριο λόγο τους φτωχούς, για τους οποίους σημαίνει προσωρινή αναδίπλωση στην προσπάθειά τους να φανούν κοινωνικά ίσοι (τρομάρα τους) με τους κατέχοντες....
Ι.Β.Ντινόπουλος
-----------------------------------------------------------------
Αναδημοσίευση από το εξαιρετικό blog του «γείτονα εδώ κι εκεί»
Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009
Περισσότερα... »
-
Κυνηγώντας αλεπούδες στη βροχή …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Όλα έδειχναν μαγευτικά στο άγριο μεταμεσονύκτιο. Το παγωμένο νερό στο πρόσωπο, το ξύρισμα με την παλιά λεπίδα δίχως αφρούς και κρέμες, το πρωινό γεύμα αποτελούμενο από ντομάτα, τυρί, κρεμμύδι, μέλι και ψωμί ζυμωτό – «δυστυχώς το condinedal breakfast δεν πρόλαβε να μου το ετοιμάσει η γαλλίδα νταντά», ακόμα και ο υγρός αγέρας, όταν, φορτωμένος με τον εξοπλισμό μου, κατευθύνθηκα προς την κληματαριά για να πάρω το αυτοκίνητο, «έδειχναν» μία συναρπαστική ημέρα. Η ώρα έλεγε 4. Τα αστέρια στον ουράνιο θόλο μου έδειχναν τον χρόνο από το παρελθόν, και άρχισα το τραγούδι:
«ποια είναι αυτή που πέρασε
και δεν μας εχαιρέτησε
αυτή είν’ η Λίνα του Παπά
που περπατά ταρναριστά»
Πάρκαρα στο τόπο που θα κυνηγούσαμε και άνοιξα το cd να ακούσω τον «Μπολιβάρ» από τον ίδιο τον Εγγονόπουλο. Φευγάτα όλα, όπως και η άτιμη η ζωή μας, που είναι ένα απλό «τσαφ» στον χρόνο. Δηλαδή τίποτα. Ο γαλλικός καφές έδεσε με τα γειτονικά αρώματα του βουνού και η καλή διάθεση συνεχίστηκε μέχρι την πρώτη σταγόνα που έσταξε και μου πάγωσε την καράφλα. Φθινόπωρο (!)
Στο ξημέρωμα κοντά, συγκεντρώθηκε η ομάδα «δια τα περαιτέρω». Αλλά που να κάνεις ιχνηλασίες, που να κόψεις, που να μπεις παγάνα με τόση βροχή; Και όμως, όλα έγιναν με τη σειρά τους. Και η βροχή συνέχιζε να ποτίζει και να γεμίζει τις υπόγειες δεξαμενές, πότιζε όμως και εμάς – που μέχρι το βράδυ κάναμε δυό – τρείς αλλαξιές ρούχα ο καθένας μας. Ναι, μέχρι το βράδυ, διότι τότε καταφέραμε να μαζέψουμε τα σκυλιά μας και να φύγουμε κατάκοποι από τις καιρικές συνθήκες. Δεν μιλάμε φυσικά για άγρια, αυτά ούτε που τα ακουμπήσαμε, μόνο η καπρίλα ερχόταν έντονη από τον ντορό τους συνέχεια. Και σε όλα αυτά, εκείνη η ματιά της ξανθιάς με τα γαλανά μάτια, μου έσκισε και μου διάλυσε το πίσω δεξί λάστιχο, και μέσα στη βροχή έβγαζα γρύλους και σταυρούς. Είπαν όμως πως δεν έφταιγε η ματιά της ξανθιάς κούκλας αλλά η κοφτερή πέτρα που «πέρασε» κάτω από το λάστιχο. Τι να πρωτοπιστέψεις;
Στο τραπέζι του δείπνου, με κεφαλή τον αρχηγό μας (πάντα), τρώγαμε με όρεξη το κριθαράκι στο φούρνο με κόκορα αλανιάρη (γνήσιο) και ο κόκκινος οίνος από τα αμπέλια της ορεινής Ολυμπίας, μας έδινε δύναμη. Αφού δειπνήσαμε καλά, ήλθε και το γλυκό μας – κανταΐφι με εκμέκ. Τότε και μόνο τότε, ο αρχηγός άρχισε να εξιστορεί ένα προς ένα τα λάθη της ημέρας. Και όλοι μας «φοβισμένοι», «αμίλητοι», ακούγαμε και περιμέναμε εκείνο το δίχως έλεος ξέσπασμα που ακόμα και πέτρες λυγάνε στο άκουσμά του.
Αφού όμως δεν ήλθε το «ξέσπασμα» του αρχηγού μας, ήλθε και πάλι το κέφι μας. Και αρχίσαμε να γελάμε μέχρι δακρύων από τα παθήματα της βροχερής ημέρας. Γιατί, τα σκυλιά μας – όχι όλα, αλλά κάποια, βαράνε στάμπα ακόμα και σε αλεπούδες (!). Τόσο εκπαιδευμένα είναι… Κάποια άλλα – καινούρια αυτά, ο Τόμ και ο Τζέρρυ, κυνηγούσαν και κλαφούνιζαν το ένα το άλλο. Τον Τόμ τον φωνάζουμε και Σάντυ γιατί είναι θηλυκό, και παραδόξως ακούει και στα δύο ονόματα. Έχουμε ένα άλλο σκυλί, τον Τσάκαλο. Αυτός και αλεπού να δει, την αγνοεί, κυνηγά μόνο κάπρους. Όμως ο Τσάκαλος δεν μπορεί να γαυγίσει, έπαθε ψύξη και χάλασαν οι φωνητικές του χορδές. Και δεν μας έφταναν όλα αυτά μες στη βροχή, ακούγαμε στον ασύρματο και τον αρχηγό συνέχεια να ρωτά: «κυνηγά ο Τούρκος;». Ναι αρχηγέ, κυνηγά τα καινούρια που κυνηγιούνται μεταξύ τους (!).
Ήταν μία ημέρα που τα είχε όλα εκτός από το θήραμα. Τα καρτέρια περίμεναν με αγωνία τις αλεπούδες να ξεμυτίσουν στο βεληνεκές τους, η παγάνα μούσκεμα χάλασε πολλά φυσίγγια μη γνωρίζοντας «τι ποιούν» τα σκυλιά μας, και αυτά, χαρούμενα που συνάντησαν μόνο αλεπούδες, έκαναν πάρτι στο πυκνό.
Αποφασίσαμε, λίγο πριν πάμε για ύπνο, ότι, αφού έχουμε σκυλιά για όλες τις δουλειές, γιατί δεν «σπάμε» την ομάδα στα δύο και να κυνηγάμε οι μισοί άγρια και οι άλλοι μισοί αλεπούδες; Στο άκουσμα της πρότασης, οι περισσότεροι έριξαν ένα χρυσό γέλιο και φάνηκαν στα δόντια τους «μαυρίλες» από το νερό που είχαν πιει πρωτύτερα. Νερό μολυσμένο, όπως του Ασωπού για παράδειγμα.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής «Κυνήγι» την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Εκλογές 2009
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΣε τούτο το τόπο, ποτέ δεν θα αλλάξει τίποτα. Όσο υπάρχουν “άγιες οικογένειες”, που λυμαίνονται τον τόπο μαζί με τους υποταχτικούς τους από την δολοφονία του Καποδίστρια μέχρι και τις ημέρες – μέχρι και στους αιώνες των αιώνων, η Ελλάδα δεν θα έχει τύχη.
Και έχουμε όμορφη χώρα. Γιομάτη φυσικές ομορφιές, καλό κλίμα, πολιτισμό σπάνιο. Που συστηματικά, από τότε που γινήκαμε κράτος – με τη βούλα των μεγάλων δυνάμεων και με λίγους τρελλούς κολοκοτρώνηδες και καραϊσκάκηδες, από τότε μας ληστεύουν χωρίς αιδώ, με μέθοδο και ακρίβεια. Μας λήστευαν και πριν αποκτήσουμε κρατική οντότητα, και γιόμισε από τις λεηλασίες εκείνες ο κόσμος ούλος με την δική μας κληρονομιά. Τους πρωτύτερους ληστές τους είπαμε “φιλέλληνες”, τους μετέπειτα “πολιτικούς”.
Και οι πολιτικοί πλούτισαν με τις δικές μας τις πλάτες – δυστυχώς και με την δική μας ανοχή. Και όλοι μπλεχτήκαμε με τέτοιο τρόπο και ανεχόμαστε σήμερα ακόμα, τον κάθε άθλιο πολιτικό που δρα για το συμφέρον μας. Και μας πηδάνε το μυαλό, όλοι τούτοι οι σπουδαίοι οραματιστές, και εμείς, σαν τα πρόβατα – για άλλη μία φορά, θα τρέξουμε να ψηφίσουμε τη λαίλαπα και την ακρίδα της ελληνικής γης.
Εν μέσω κρίσης, σπαταλούν οι άθλιοι υπηρέτες της κομματικής δημοκρατίας, εκατομμύρια ευρώ – πάντα για το δικό μας συμφέρον. Κάποτε απορούσα που τα έβρισκαν τόσα χρήματα και τα σπαταλούσαν. Τώρα ξέρω, Είναι τα δικά μας χρήματα στα δικά τους χέρια.
Από την πρώτη φορά που άσκησα το εκλογικό μου δικαίωμα – ως τα σήμερα που “ενηλικιώθηκα”, ακούω συνέχεια να βουϊζει στα αυτιά μου η λέξη “λιτότητα”. Και κοντά σε αυτήν και άλλες λέξεις ηρωικές: θυσία, αγώνας, μέλλον, περηφάνεια, προκοπή, νοικοκυροσύνη, έθνος, και πολλές ακόμα που ξεχνώ τούτη την ώρα.
Βαρέθηκα να ακούω. Σιχάθηκα τους ληστές που άφοβα βουτάνε το χέρι τους στη τσέπη μου και μου αφαιρούν τον κόπο μου. Που τζογάρουν τις ασφαλιστικές μου εισφορές για να κλείσουν μαύρες τρύπες. Που έκαναν την ελληνική γη οικόπεδα προς πώληση. Που έχωσαν τον ελληνικό πολιτισμό στο χώμα, φοβούμενοι μην θίξουν “γείτονες και φίλους”.
Και όμως, όλοι αυτοί οι υπηρέτες της διαφθοράς, μου ζητάνε να τους ψηφίσω και πάλι.
Άει στο διάολο καθίκια.
Περισσότερα... »
-
Τοπικισμοί στο πέλαγος ... και άλλα προεκλογικά
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΔιαβάζοντας τα τελευταία κυνηγετικά νέα που κυκλοφορούν ευρέως στην αγορά της πληροφορίας, έκανα μία “ανάπαυση” στους “τυχερούς” συναδέλφους που μετακινούνται με πλωτά μέσα. Και οφείλω να ομολογήσω ότι ζήλεψα όσους αντί για τιμόνι, κάνουν το κουμάντο τους στη ρότα που χαράζουν, με την λαγουδέρα.
Κάποτε, εξαιτίας της λαγουδέρας, μιά κοκκινομαλούσσα κοπελιά με ερωτεύτηκε σφόδρα – μου είπε μάλιστα, όταν το ειδύλλιο ευόδωσε, πως ο τρόπος που κρατούσα τη λαγουδέρα ήταν συναρπαστικός!. Το θυμήθηκα το περιστατικό αυτό τώρα που αναφέρθηκα στα πλωτά μέσα. Εκείνος ο έρωτας τελείωσε όταν κάποτε μείναμε από βενζίνη και αναγκάστηκα να κωπηλατήσω προς την ασφάλεια της στεριάς. Με ήθελε καπετάνιο η κυρά και όχι κωπηλάτη. Της χάλασα το όνειρο ...
Κατά την περιήγησή μου προς αναζήτηση πνευματικής τροφής, στάθηκα με περίσκεψη στα φουσκωτά των συριανών κυνηγών που ρίξαν αγκυροβόλι σε απάνεμα μικρολίμανα της Άνδρου. Και εκεί, άρχισε ο πόλεμος των ανακοινώσεων ανάμεσα στα αδελφά κυνηγετικά σωματεία. “ήλθαν εδώ οι δικοί σας και πυροβολούσαν στα ανοικτά αγριοπερίστερα - και μετά, πυροβολούσαν στα υψώματα που δεν υπάρχουν αγριοπερίστερα” - έγραφαν οι ανδριώτες, αφήνοντας αιχμές.... Τι κυνηγούσαν “μετά” στα υψώματα οι συριανοί; Η απάντηση έμεινε μετέωρη και δεν μπορώ να ησυχάσω (!).
Οργίσθηκαν όμως και οι συριανοί και έβγαλαν και αυτοί ανακοίνωση καταπέλτη. Δηλαδή, “πιάστ' το αυγό και κούρευτο” που λένε και οι δικοί μου οι ορεσίβιοι. Οι εμπλεκόμενοι, μέλη των δύο συλλόγων, αλληλοκατείγγειλαν το “κακό” που πλέει στο πέλαγος. Και εμείς, θεατές και αναγνώστες μιάς νοοτροπίας με έντονα τοπικιστικά στοιχεία, αντί να αποκτήσουμε μιά καλή ενημέρωση, χαθήκαμε στην υποκειμενική αλήθεια τους, στον δικό τους τοπικό εμφύλιο.
Δεν είναι πράγματα σοβαρά αυτά, ειδικότερα όταν η αφετηρία τους έχει πρωταγωνιστές κυνηγετικούς συλλόγους – που νοιάζονται υποτίθεται για το καλό, όποιο και αν είναι αυτό. Και το καλό το διαβάσαμε στη συνέχεια άλλης επιστολής (δελτίο τύπου), όπου αναγράφονται οι δράσεις του ενός εκ των δύο συλλόγων. Από τις δράσεις αυτές κράτησα με κάθε επιφύλαξη την απόφαση του Δ.Σ που αναφερόταν σε κυνηγό που πιθανότατα βρέθηκε παράνομος και ομολόγησε και ο ίδιος την πράξη του - «να του επιβληθεί η ποινή της “απλής παρατήρησης μετά συστάσεως μη επαναλήψεως “ Άρθρο 2 παράγραφος 2 α.». Αγνοώ το άρθρο 2/παράγραφος2, όπως αγνοώ και την παράνομη πράξη που παραδέχθηκε ο συνάδελφος. Αν το μάθει κανείς, ας μου το μεταφέρει να ταίσω το πνεύμα μου το ανήσυχο και να καταλάβω σαν άνθρωπος την “απλή παρατήρηση μετά συστάσεως”.
Τα πλωτά μέσα, πολλοί τα χρησιμοποιούν στις ημέρες μας, με ή χωρίς λαγουδέρα. Με ταχύπλοα γιομάτα “κομάντος” που πάνε στα “στροφάδια” για λικέρ, αλλά και όπου αλλού βρίσκουν απάνεμα λιμανάκια, μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Η παρανομία πολλές φορές έλκει, ανεβάζει την αδρεναλίνη, και φυσικά αποφέρει εύκολα και ακούραστα καρπούς. Γιατί άραγε όμως τα ταχύπλοα μέσα να είναι και παράνομα; Μπερδεύτηκα (!).
Και από το μικρό μπέρδεμα του αρχιπελάγους, έπεσα σε ανακοίνωση της Κου Σου Εε – που προτρέπει εμάς τα παιδιά της να ψηφίσουμε κυνηγούς και φιλοκυνηγούς – σε όποιο χώρο και αν βρίσκονται. Για να δυναμώσει η φωνή μας στο Κοινοβούλιο. Ώπα (!), τελικά άργησαν κατά μερικούς μήνες – από την εποχή των ευρωεκλογών, οι “συνδικαλιστικοί πατέρες μας” και μας προτείνουν, μας συμβουλεύουν, και μας δείχνουν με σαφήνεια ποιό είναι το συμφέρον μας.
Αγαπητοί μας συνάδελφοι της Κου Σου Εε, όταν έπρεπε να σταθείτε μπροστάρηδες, σταθήκατε στην ουρά. Τώρα, νομίζετε πως έχετε το δικαίωμα να μας νουθετείτε; Να μας προτρέπετε; Μήπως αλλάξατε ρόλους και γινήκατε εκπρόσωποι των πολιτικών κομμάτων; Άχρωμοι, άοσμοι, αόρατοι; Συγχωρείστε με, αλλά απευθυνθήκατε και σε μένα. Και έχω πιστεύω το δικαίωμα να εκφραστώ ελεύθερα – όπως κάνατε και εσείς στην ανακοίνωσή σας.
Έχω ένα φίλο, ξάστερος άνθρωπος και τίμιος, ιδεαλιστής. Που νοιάζεται για το καλό. Δεν είναι αντικυνηγός. Είναι υποψήφιος με τους οικολόγους, τους “εχθρούς μας”. Αυτόν μου επιτρέπετε να τον ψηφίσω; Αναμένω οδηγίες ...
--------------------------------------------------------------Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής “Κυνήγι” την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Ο Δεκάλογος στο κυνήγι του κάπρου ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΟι κανόνες στο κυνήγι του αγριόχοιρου – 10 λόγοι ζητάνε την προσοχή μας
Η Ρυθμιστική που υπεγράφη πρόσφατα από τον αρμόδιο υπουργό, έφερε ποικίλες αντιδράσεις στους αρμόδιους Φορείς αλλά και σε όσους παρακολουθούν με «μισό μάτι» το κυνήγι στην Ελλάδα. Μέσα από τις διατάξεις της νέας Ρυθμιστικής αξιοσημείωτη είναι η αλλαγή που αφορά το κυνήγι του αγριόχοιρου – αφού σε αυτήν ορίζεται η κάρπωση στην Πελοπόννησο ανά 2 θηράματα στην κάθε κυνηγετική ημέρα, και στην υπόλοιπη Ελλάδα ανά 4 θηράματα.
Στο κυνήγι αυτό, ασχολείται το μικρότερο ποσοστό των Ελλήνων κυνηγών που είναι κάτω από 10%. Οι περισσότεροι κυνηγοί προτιμούν τα φτερωτά θηράματα και στη συνέχεια τον λαγό. Όμως, στο κυνήγι «του κάπρου», υπάρχουν πολλές ιδιαιτερότητες που το καθιστούν συναρπαστικό. Παράλληλα, και οφείλουμε να σταθούμε εδώ, στο κυνήγι αυτό μετράμε τα περισσότερα ατυχήματα – τα περισσότερα δυστυχώς θανατηφόρα. Ανθρώπινες απώλειες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν οι κανόνες ασφαλείας εφαρμόζονταν από τις ομάδες των κυνηγών – και που δυστυχώς η πράξη έχει δείξει μέχρι σήμερα πως δεν εφαρμόζονται επαρκώς. Η νέα διάταξη δε, που υποχρεώνει τους κυνηγούς του κάπρου να φέρουν χρώματα διακριτά στο πυκνό – πορτοκαλί γιλέκο και καπέλο, ίσως, ελαττώσει τα ατυχήματα. Και αυτό από μόνο του είναι σημαντικό κέρδος για την κυνηγετική οικογένεια.
Το κυνήγι του κάπρου που άρχισε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου, θα μας απασχολήσει και στη συνέχεια, αφού ο γράφων είναι κυνηγός «αγρίων». Καλό είναι όμως, κάποια πράγματα να τα υπενθυμίζουμε , και όταν πρέπει να τα λέμε και με το όνομά τους. Τον ρόλο του «καλού» τον αφήνουμε σε άλλους. Εμείς είμαστε λάτρεις της αλήθειας και της πραγματικής ελευθερίας. Για τούτο και μόνο, είμαστε με τον Νόμο. Επαναστάτες για την Ελευθερία και όχι για την επανάσταση.
Παραθέτουμε στη συνέχεια όσα θεωρούμε χρήσιμα για το κυνήγι αυτό. Όσα μπορούμε να διορθώσουμε επειδή παίζουν καθοριστικό ρόλο στις κυνηγετικές εξόδους μας. Αν ξεχάσουμε όμως και κάτι, μην ντουφεκάτε (!), δεν γινήκαμε ακόμα θεοί (!).
Το ανθρώπινο δυναμικό - η Ομάδα
Γνωστό τοις πάσι είναι ότι το κυνήγι του κάπρου, γίνεται από ομάδα μέχρι δέκα ατόμων. Δέκα λέει η νομοθεσία και σε σπάνιες περιπτώσεις εφαρμόζεται η διάταξη αυτή, διότι, όσοι κινούμαστε στο βουνό, γνωρίζουμε ότι ο αριθμός των ομάδων υπερβαίνει κατά πολύ τα δέκα άτομα. Η πολυπληθής ομάδα αφαιρεί αυτόχρημα που λένε, την ασφάλεια της εν πρώτοις και στη συνέχεια δημιουργεί προβλήματα κίνησης, αφού απαιτείται μεγαλύτερος ζωτικός χώρος. Αν σκεφτεί κάποιος ότι ο κυνηγός χρειάζεται ένα πεδίο 300 τμ. για την ασφαλή του κίνηση, τι έκταση χρειάζεται η ομάδα των είκοσι ατόμων που αυτόματα γίνεται και παράνομη; Και είναι πολύ δύσκολο να ελεγχθεί μία μεγάλη ομάδα από την Θηροφυλακή, αφού το ανάγλυφο του εδάφους δημιουργεί πολλές διεξόδους για την αποφυγή ελέγχου. Στην ομάδα των δέκα ατόμων – αυτή μας απασχολεί στο άρθρο μας, η επιλογή του κάθε μέλους γίνεται με τρόπο πολύ προσεκτικό από τον αρχηγό, που συνήθως είναι αυτός με τις περισσότερες εμπειρίες ή σε άλλες περιπτώσεις ο παγανιέρης. Το κάθε μέλος που απαρτίζει την ομάδα, είναι γνωστό για τις κυνηγετικές ικανότητές του αφενός και αφετέρου για την πειθαρχία προς τον αρχηγό. Οι προεργασίες που απαιτούνται πριν από το κυνήγι είναι πολλές και σε αυτές συμμετέχουν όλα τα μέλη και μοιράζονται οι δουλειές – είτε αυτές λέγονται ιχνηλασίες, κόψιμο ή οτιδήποτε άλλο. Για να εισέλθει στην ομάδα ένα νέο μέλος, πρέπει να αποδεχθεί τους κανόνες που έχει θεσπίσει η ομάδα για την καλή και ασφαλή λειτουργία της. Και για μεγάλο χρονικό διάστημα θεωρείται δόκιμο μέλος. Τον σπουδαιότερο ρόλο στην ομάδα τον έχει ο αρχηγός. Αυτόν βαραίνουν και αποφάσεις ή ευθύνες που θα προκύψουν. Καλός αρχηγός δε, θεωρείται εκείνος που τον διακρίνει η καλή κρίση, η ολύμπια ηρεμία, ο μεστός και σαφής λόγος του, η σοβαρότητα στην αντιμετώπιση προβλημάτων, η πολυετής εμπειρία του, η άριστη γνώση του γεωγραφικού χώρου στην οποία κινείται η ομάδα του. Αυτός είναι «η μάνα του λόχου», ο καπετάνιος όπως λέω εγώ αναφερόμενος με σκωπτική διάθεση στον δικό μου αρχηγό.
Η ασφάλεια στο κυνήγι
Πολλά έχουν γίνει στο κυνήγι μας. Πολλά έχουν γραφεί και πολλά θα ακολουθήσουν. Όμως, στο χέρι μας είναι να εξαλείψουμε όσα μας πληγώνουν και μετράμε δυστυχώς πολλά θύματα. Φίλους που χάθηκαν και συναδέλφους. Η νόμιμη ομάδα ελέγχεται εύκολα και οι θέσεις του κάθε κυνηγού της είναι γνωστές. Απαράβατος κανόνας είναι η μη μετακίνηση κανενός κυνηγού – εξαιρουμένης της παγάνας και της κόντρας. Και αν χρειαστεί κάποια μετακίνηση ανάλογα με την εξέλιξη του κυνηγίου, ο αρχηγός είναι εκείνος που θα δώσει την εντολή και κανείς άλλος. Να σημειώσω εδώ ότι τα περισσότερα ατυχήματα που έχουν γίνει ως σήμερα, οφείλονται στην άσκοπη και άκαιρη μετακίνηση κυνηγού από την καθορισθείσα θέση του, ενέργεια που αγνοεί ο αρχηγός αλλά και οι γειτονεύοντες στα καρτέρια κυνηγοί. Στο καρτέρι, ο κυνηγός το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να αναπνέει. Τίποτα άλλο. Να μην καπνίζει, να μην θορυβεί, να μην μιλά σε κανένα και για κανένα λόγο. Μόνο να ακούει μπορεί από τον ασύρματο τον αρχηγό και την παγάνα. Ο παραμικρός θόρυβος είναι ικανός να χαλάσει την ομαδική προσπάθεια και ο κάπρος που έχει ακοή διαμάντι, να τραβήξει για άλλες πολιτείες (!). Ο ασύρματος είναι πολύτιμο εργαλείο για την ασφάλεια στο κυνήγι του κάπρου. Υπάρχει επαφή με τον αρχηγό και την υπόλοιπη ομάδα και ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι ατυχημάτων. Σε αυτόν μιλάνε ελεύθερα μόνο ο αρχηγός, η παγάνα και η κόντρα. Αυτοί δηλαδή που κάνουν τη «φασαρία» για να σηκώσουν τον κάπρο και να τον οδηγήσουν στα καρτέρια. Υπάρχουν και ομάδες που η παγάνα τους δρα εντελώς αθόρυβα και πλησιάζει τον κάπρο στο γιατάκι του. Η κάθε ομάδα εφαρμόζει τις δικές της ταχτικές που νομίζει ως καλύτερες. Και σε αυτή όμως την περίπτωση, λόγο στον ασύρματο έχουν όσοι προανέφερα.Τα φαιοπράσινα χρώματα στο κυνήγι του κάπρου δεν παίζουν κανένα απολύτως ρόλο, αφού ο κάπρος δεν μπορεί να διακρίνει χρώματα. Τα έντονα όμως χρώματα όπως είναι το πορτοκαλί – και θεσπίστηκε και επίσημα από την πολιτεία για την ασφάλειά μας, ευνοούν μόνο εμάς. Υιοθετώντας το πορτοκαλί γιλέκο και καπέλο, γινόμαστε εύκολα διακριτοί στο πυκνό. Και εδώ να αναφέρω επίσης ότι κανένα από τα θύματα στο κυνήγι μας, δεν φορούσε χρώματα διακριτά.
Οι σχέσεις με την Τοπική ΚοινωνίαΌταν η Ελλάδα ήταν αγροτική χώρα – τώρα προόδευσε και έγινε συμπαντική (!), ο εχθρός του αγρότη ήταν ο κτηνοτρόφος. Ο πρώτος καλλιεργούσε τη γη και αναζητώντας χώρο, ξεχέρσωνε μικρο – εκτάσεις, και ο δεύτερος αναζητούσε περισσότερα βοσκοτόπια για τα αιγοπρόβατά του. Μοιραία επήλθε σύγκρουση μεταξύ τους και ο ηττημένος κτηνοτρόφος αναγκάστηκε να αλλάξει κατεύθυνση για την βιοπόρισή του. Σήμερα, ο εχθρός του αγρότη – καλλιεργητή αλλά και του κτηνοτρόφου, είναι ο κυνηγός. Και έχουν σημειωθεί πάρα πολλά επεισόδια – ελάχιστα από τα οποία έχουν δει το φώς της δημοσιότητας. Έχει παρατηρηθεί σε πολλές περιπτώσεις ο αγρότης να αντιμετωπίζει ακόμα και δυσκολίες μετακίνησης προς το χωράφι του, επειδή οι κυνηγοί «φράζουν» την περιοχή. Έχουν απειληθεί αγρότες διότι η παρουσία τους στέκεται εμπόδιο στην ομαλή εξέλιξη του κυνηγίου. Και δυστυχώς έχει ασκηθεί βία με θύματα αγρότες. Τα επεισόδια αυτά, μας φέρνουν αντιμέτωπους με την Τοπική Κοινωνία, που δεν έχει κανένα απολύτως λόγο να αλλάξει συνήθειες επειδή εμείς «κυνηγάμε». Έχουμε υποχρέωση να σεβαστούμε τον μόχθο της, τις συνήθειές της, ακόμα και τις παραξενιές της. Τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο, τους θέλουμε φίλους μας. Όταν η συνύπαρξη βασίζεται στον αλληλοσεβασμό, τα κέρδη μας είναι πολλά. Και έχει παρατηρηθεί, πολλές φορές ο κάτοικος της υπαίθρου να γίνεται πολύτιμος αρωγός μας στις αναζητήσεις μας για τον κάπρο.
ΚυνηγότοποιΣε ένα κυνηγότοπο, κυνηγά η ομάδα που πρώτη τον οριοθέτησε. Ακόμα και αυτό το αυτονόητο όμως, πολλές φορές δεν γίνεται αποδεκτό από πολλές ομάδες. Και φτάνουν οι αντιπαραθέσεις ακόμα και στο ξύλο, σε κάποιες δε περιπτώσεις έχουν βγει και όπλα (!). Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον κυνηγότοπο, τον δημιουργούν οι παράνομες πολυμελείς ομάδες των είκοσι και τριάντα ατόμων. Ο ζωτικός χώρος που χρειάζονται για να κινηθούν, δημιουργεί πιέσεις και αναγκαστικά φέρνει βία – οποιασδήποτε μορφής.
Η προστασία του περιβάλλοντοςΔεν αφήνουμε κάλυκες στο δάσος, δεν αφήνουμε φωτιές αναμμένες, δεν πετάμε τα σκουπίδια μας. Τρία απλά πράγματα. Και όμως, το δάσος έχει γεμίσει με άδειους κάλυκες επειδή βαριόμαστε να σκύψουμε να τους βάλουμε στις τσέπες μας. Αφήνουμε τη φωτιά να καίει και φεύγουμε – σίγουροι ότι αυτή θα σβήσει μόνη της – και σίγουροι ότι οι υγρασίες του χειμώνα θα την σβήσουν. Επιπολαιότητα; Εγκληματική ενέργεια; Το βέβαιο είναι όμως ότι την νοοτροπία αυτή την έχουν πολλοί κυνηγοί και προτιμούν να αφήσουν τη φωτιά στο έλεος του καιρού και της τύχης από το να την «χώσουν» μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Τα σκουπίδια μας, που μπορεί να είναι άδειες κονσέρβες, κουτιά από φυσίγγια, πλαστικά ποτήρια, και πολλά άλλα μικροπράγματα, προτιμάμε να τα πετάξουμε όπου βρούμε, ενώ μας είναι πολύ εύκολο να τα τοποθετήσουμε σε μία σακούλα και να τα αδειάσουμε στον πλησιέστερο κάδο απορριμμάτωνΤο δάσος είναι η ζωή μας. Ας το σκεφτούμε.
Όπλα – φυσίγγιαΧρησιμοποιούμε μειωτήρα στην καραμπίνα με τρία φυσίγγια. Η μεγάλη δύναμη πυρός (!) ποτέ δεν έφερε θετικά αποτελέσματα στο κυνήγι του κάπρου. Πολλοί πιστεύουν ότι με το να έχουν στην καραμπίνα τους 5 και 8 φυσίγγια, έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να θηρεύσουν τον κάπρο (!). Όταν εμφανισθεί ο κάπρος στο καρτέρι, η ταχύτητα είναι τέτοια που και το τρίτο φυσίγγι δεν θα προλάβει να φύγει από την κάνη. Και καλό είναι να προτιμάμε τα μονόβολα.
Τα σκυλιά μαςΦροντίζουμε τα σκυλιά μας σαν τα παιδιά μας. Τα εμβολιάζουμε όταν πρέπει, τα καθαρίζουμε όπως και τον χώρο τους, τα αγαπάμε. Όταν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένα, στο κυνήγι θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους. Για την μεταφορά τους ας μην μιλήσουμε καλύτερα. Τα κλουβιά – φυλακές που έχουμε, δείχνουν πως δεν μας απασχολούν οι συνθήκες μεταφοράς τους, η άγνοιά μας ίσως, δεν προάγει την κυνοφιλία. Ας το προσέξουμε. Επίσης παρατηρείται, σε κάθε κυνηγετική περίοδο να κυκλοφορούν αδέσποτα σκυλιά στο βουνό. Τα περισσότερα από αυτά, δυστυχώς, τα εγκατέλειψαν «κυνηγοί» διότι δεν τους «βγήκαν» καλά.
Τα θηράματαΔύο και τέσσερα θηράματα λένε οι διατάξεις ανά κυνηγετική ημέρα. Ας το εφαρμόσουμε επιτέλους. Δεν πυροβολούμε τις μάνες με τα μικρά τους. Δεν είναι «μαγκιά» μας να «καθαρίσουμε» ολόκληρο κοπάδι επειδή θα τύχει να έλθει στο βεληνεκές μας. Αυτή η πράξη αλητεία και έγκλημα λέγεται, όχι κυνήγι. Και φροντίζουμε να μην αφήνουμε πληγωμένα ζώα στο δάσος. Ο θάνατός τους θα είναι βασανιστικός. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται θα ‘λεγα η χρήση του μονόβολου.
Οι γειτονικές ομάδεςΟι φιλικές σχέσεις με τις γειτονικές ομάδες ωφελούν πολλαπλά το κυνήγι μας. Όλοι μας βρισκόμαστε για τον ίδιο λόγο στο βουνό. Όλοι μας έχουμε σκυλιά – που σε πολλές περιπτώσεις τα έχουμε χρυσοπληρώσει. Και όλοι μας έχουμε ανάγκη την αλληλοβοήθεια, την αλληλεγγύη και την αδελφοσύνη. Η καλή γειτονία με συναδέλφους άλλων ομάδων, επιβάλλεται να γίνει αληθινός σκοπός μας.
-----------------------------------------------------------
Σημείωση της τελευταίας στιγμήςΤην Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου δεν πήγα για κυνήγι. Πληροφορήθηκα όμως από την δική μου ομάδα αλλά και από φίλους άλλων ομάδων στην Ελλάδα, ότι, συνέβησαν ασχήμιες που δεν προάγουν την συναδελφοσύνη (τουλάχιστον). Για την οριοθέτηση δε των τόπων, έπεσε ακόμα και ξύλο. Δυστυχώς, απέχουμε πολύ από την ημέρα εκείνη που ο Έλληνας κυνηγός δεν θα απασχολεί τα αστυνομικά δελτία.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό “Κυνήγι” της Απογευματινής στις 23 Σεπυτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Σκόρπια λόγια ενός Βουνάρχη ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΈλεγε πριν ένα περίπου χρόνο ο πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου της Αρχαίας Ολυμπίας Γιάννης Αρέστης, σχετικά με την αντιπαράθεση που παρατηρείται πολλές φορές στο κυνήγι - ανάμεσα σε κυνηγούς και αγρότες για τον κυνηγετικό τόπο: «ακόμα και όταν έχουμε δίκιο, καλό είναι να υποχωρούμε».
Συμφωνώ απόλυτα με τη θέση αυτή του πρόεδρου, που δείχνει αν μη τι άλλο, κυνηγετική παιδεία – που είναι απούσα άπειρες φορές στον κυνηγότοπο. Και τώρα που το κυνήγι βρίσκεται στην αρχή του, καλό πιστεύω πως είναι να επισημαίνονται όλα όσα μπορούν να μας χαλάσουν τη διάθεση, μιας και η πράξη έχει δείξει ότι η αντιπαράθεση έγινε κανόνας με αποτέλεσμα να γίνονται είδηση ανάλογα επεισόδια.
Οι κυνηγότοποι στο κυνήγι του κάπρου επαρκούν για όλους μας. Η φιλική συνύπαρξη με τον αγρότη ή τον κτηνοτρόφο, επιβάλλεται. Η συνύπαρξη επίσης με την τυχούσα γειτονική ομάδα ωφελεί όλους μας. Κατά πρώτο και κύριο λόγο για τα σκυλιά μας που ενδεχομένως θα φύγουν από την παγάνα μας. Κατά δεύτερο λόγο – εξίσου σπουδαίο, για την καλή και αξιοπρεπή γειτονία – που ελαχιστοποιεί ακόμα και αυτά τα ατυχήματα.
Διάβασα στα «ψιλά» των ειδήσεων για τις πινακίδες απαγόρευσης του κυνηγίου που αφαίρεσαν κάποιοι «άγνωστοι» στο εθνικό πάρκο της Πίνδου – κοντά στο χωριό Πάπιγκο. Ο σκοπός προφανής, να κυνηγήσουν ελεύθερα σε απαγορευμένη περιοχή. Όμως, η ενέργεια αυτή που θα την χαρακτηρίσω επιεικώς αφελή, φέρνει αυτόματα την τοπική κοινωνία αντιμέτωπη με τους κυνηγούς. Και είναι απαράδεκτο για τους κυνηγούς να έχουν απέναντί τους το ντόπιο στοιχείο. Που θα σταθούν και που θα κυνηγήσουν;
Μία φίλη, γιατρός στο επάγγελμα – με καταγωγή από την Πελασγία, μου έλεγε προ ημερών: «ξέρεις, δεν είμαι αντικυνηγός, ούτε φιλοκυνηγός. Ο πατέρας μου και ο παππούς μου ήσαν σπουδαίοι κυνηγοί. Και πολλοί κάτοικοι του χωριού μου. Όμως πέρυσι, αναγκάστηκαν οι πατριώτες μου και έδιωξαν - κυνήγησαν από την περιοχή μας τους κυνηγούς του αγριόχοιρου διότι αυτοί δημιουργούσαν συνεχώς προβλήματα με την παρουσία τους, την αγένειά τους και τον τσαμπουκά τους».
Δυστυχώς, εμείς οι γουρουνάδες βγάλαμε κακό όνομα. Σε αρκετές περιπτώσεις όχι άδικα. Όμως η μπάλα παίρνει και όσους από εμάς πηγαίνουμε στο βουνό για να κυνηγήσουμε και όχι για να αναμετρηθούμε με τις τοπικές κοινωνίες. Ας το προσέξουμε, διότι όπως λέει και ο σοφός λαός, «καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα».
Στο δικό μας κυνήγι – που πέρασε δια πυρός και σιδήρου στο παρελθόν από εμπόρους κρέατος, ομάδες πολυμελείς που θύμιζαν τάγματα εκστρατείας (και εργασίας), μα και κάθε «καρυδιάς καρύδι» που έφερε όπλο, στο κυνήγι μας λοιπόν, είμαστε συνυπεύθυνοι για όσα συμβαίνουν – άξια λόγου ή ανάξια. Η προστασία του ωφελεί πάλι εμάς και κατ’ επέκταση και την πανίδα μας. Στην ουσία δηλαδή, ο πραγματικός εχθρός μας δεν είναι ο οικολόγος που αναμασά τα ίδια και τα ίδια μη γνωρίζοντας καν τι εστί σωστή διαχείριση και τι εστί πανίδα – καταφεύγοντας πολλές φορές σε ακραίους χαρακτηρισμούς, αλλά, ο κακός κυνηγός, ο απροσάρμοστος σε κανόνες και διατάξεις, και φυσικά ο λαθροθήρας – ο άρρωστος και επικίνδυνος αυτός εγκληματίας που θεωρεί το βουνό τσιφλίκι του – και επειδή «γέλασε» την Πολιτεία κατέχει νόμιμα και ένα όπλο.
Και εμένα στο χωριό μου με αποκαλούν τσιφλικά ή βουνάρχη (!), όμως ποτέ δεν θέλησα να «κλείσω τον τόπο μου» σε άλλους κυνηγούς. Λέει καμιά φορά ένας φίλος – ειδικά όταν έχει πιει κανένα ποτήρι παραπάνω: «σκέφτηκες ποτέ να συρματοπλέξεις τα χωράφια σου; Αν το κάνεις, ξέρεις ότι από την κοιλάδα του Αλφειού ως το Μαίναλο πρέπει να σου πληρώνουμε διόδια;». Όχι, δεν το σκέφτηκα ποτέ διότι δεν φτάνω μέχρι το Μαίναλο (!).
Καλά κυνήγια εύχομαι σε όλους. Και ελπίζω να μην δω πάλι «περήφανους» κυνηγούς να έχουν στο καπό του αυτοκινήτου τους αμέτρητα πουλιά, επιδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό τη «μαγκιά» τους ή γουρουνάδες να περιφέρουν τα θηράματα λες και γυρίζουν από το «μέτωπο»…
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό “Κυνήγι” της Απογευματινής στις 23 Σεπτεμβρίου 2009
Περισσότερα... »
-
Η Καλύβα μου ψηλά στο βουνό
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ πηγή ψηλά στο βουνό. Το νερό της, καθαρίζει τις πληγές της πόλης ...
Το αλώνι, μισογκρεμισμένο από τους δύσκολους καιρούς.
Το πρωινό φώς
Το ηλιοβασίλεμα
Η Καλύβα ψηλά στο βουνό
Η πραγματική Καλύβα μου στο βουνό. Με το αιώνιο πουρνάρι να την προστατεύει από τις δυσκολίες του καιρού. Και δίπλα από την Καλύβα το πέτρινο αλώνι. Στα 1200 μ. υψόμετρο, εκεί που ο αέρας πάντοτε είναι καθαρός και διαφορετικός.
----------------------------------------------------
Αφιερωμένο σε "εκείνη του Αιτωλικού" που πέντε (5) χρόνια δεν κατάλαβε ... . Ας είναι καλά.
Περισσότερα... »
-
Περιοδικό "Κυνήγι" - στην Απογευματινή κάθε Τετάρτη
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΤην Τετάρτη στις 23 σεπτεμβρίου 2009, στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι", θα διαβάσετε κυνηγετικά θέματα που δεν τα βρίσκεται αλλού.
-----------------------------------------------------
Να παινέψουμε και λίγο ΄το σπίτι μας, εεεεεεε;
Περισσότερα... »
-
Ζωόφιλοι εναντίον κυνηγών - ο μεγάλος αγώνας !!!!!
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Η Ζωοφιλική Οικολογική Ένωση Ελλάδος προσέφυγε στο Συμβούλιο Επικρατείας και ζητά να ακυρωθεί, - ως αντίθετη με “Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης” για τη διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης, όπως και να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική, αλλά και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, η από 4.8.2009 απόφαση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, με την οποία καθορίζεται η κυνηγετική περίοδος 2009-2010 (που αρχίζει από την 20ή Αυγούστου 2009 και λήγει την 28η Φεβρουαρίου 2010) και καθορίζονται τα είδη και οι ποσότητες των θηραμάτων που επιτρέπεται να κυνηγούν.
Η Ένωση υποστηρίζει ότι πριν την έκδοση της επίμαχης υπουργικής απόφασης δεν υπήρξε, όπως απαιτείται, η σύνταξη επιστημονικής μελέτης που να καθορίζει τον πληθυσμό κάθε θηρευσίμου είδους, αλλά ούτε συντάχθηκε τεκμηριωμένη έκθεση για την επίδραση της θηρευτικής δραστηριότητας επί των προστατευομένων ειδών, έτσι ώστε να διαπιστώνεται η μη ύπαρξη αφανισμού ή μείωση του πληθυσμού των θηρευσίμων ειδών.
Ακόμη, υποστηρίζει η Ένωση ότι η κυνηγετική περίοδος είναι μεγάλης χρονικής διάρκειας και δεν έχει προηγηθεί ειδική έρευνα που να προβλέπει την επίδραση των χρονικών ορίων της κυνηγετικής περιόδου επί της αναπαραγωγής των θηραμάτων, την στιγμή μάλιστα που για όλα τα είδη η κυνηγετική περίοδος λήγει την ίδια ημερομηνία.
-------------------------------------------------------------------Αναμενόμενη η αντίδραση από “ζωόφιλους” και “οικολόγους”. Μόνο που άργησε λίγο και μας προβλημάτισε!! Νάναι άραγε η ίδια ένωση που αφήνει φίδια σε παρθένους τόπους της επικράτειας, ισχυριζόμενη ότι το κάνει για την ισορροπία της πανίδας; Τα μικρά και “χρήσιμα” δυστυχώς δεν τα μαθαίνουμε....
Περισσότερα... »
-
Κάθε νέα αρχή και δύσκολη ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία«Από την κάθε ημέρα που περνάει, πρέπει οπωσδήποτε κάτι να παίρνεις. Ότι και αν είναι αυτό». Δεν ξέρω αν εγώ καταφέρνω να παίρνω λίγα πράγματα από την κάθε ημέρα μου. Ξέρω όμως ότι η κάθε νέα ημέρα είναι τόσο διαφορετική από την προηγούμενη, και τόσο όμορφη.
Πέρασε ο καιρός και από τα τελευταία κυνήγια του Γενάρη, φτάσαμε στις φωτιές της Αττικής και στις εκλογές. Καμένη γη, καμένη χώρα. Αφήνοντας πίσω όλα όσα μας πλήγωσαν, η έναρξη της νέας κυνηγετικής περιόδου φαντάζει σαν βάλσαμο στις ανοικτές πληγές. Η «έξοδος» στο βουνό, είναι το ταξίδι μας, αδιάκοπο, κουραστικό, γεμάτο.
Αφήνοντας πίσω και όσους μας επιβουλεύονται, όσους ζουν παρασιτικά στις δικές μας πλάτες, όσους έχουν λόγο ύπαρξης μέσα από το χρήμα, όσους ακόμα μας βλέπουν σαν τον «μεγάλο εχθρό», θα προχωρήσουμε μέσα από όλες τις συνθήκες των καιρών. Στη δική μας «οικογένεια» δεν είναι όλα καλώς φτιαγμένα. Και δεν το κρύβουμε, δεν το προσπερνάμε. Εξωτερικεύουμε τα προβλήματα μας γιατί θέλουμε να τα λύσουμε, γιατί δεν μας αρέσει να αιωρούνται βλαβερά σωματίδια στον αέρα, γιατί τον αέρα που αναπνέουμε τον θέλουμε καθαρό, ελεύθερο.
300.000 κυνηγοί υπάρχουν. Οι περισσότεροι είναι νοικοκυραίοι, οι λίγοι – ένα 5% είναι εκείνοι που φροντίζουν με τις άνομες πράξεις τους και βρωμίζουν τον καθαρό αέρα μας. Αυτούς τους λίγους θα τους πολεμήσουμε όσο μπορούμε. Θα τους καταγγείλουμε. Δεν τους θέλουμε μαζί μας. Και τους ξέρουμε. Όλοι μας, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, γνωρίζουμε για έναν τουλάχιστο λαθροθήρα που βρίσκεται στο χωριό μας, στην ομάδα μας ή κάπου αλλού. Και είναι στο χέρι μας να «καθαρίσουμε» τον τόπο από το «πλιάτσικο» στο βουνό. Να τους κάνουμε δακτυλοδεικτούμενους.
Όχι, δεν είμαστε κριτές, δεν θα μπορούσαμε άλλωστε. Προφυλάσσουμε όμως έτσι εμάς τους ίδιους, το κυνήγι, το νόμο. Και αφού όλοι μας μιλάμε και θέλουμε το ελεύθερο παραδοσιακό κυνήγι, οφείλουμε – έχουμε υποχρέωση, να αγωνισθούμε γι’ αυτό. Συμμετέχοντας και οι ίδιοι στην προσπάθεια για την πάταξη της λαθροθηρίας, με όποιο τρόπο μπορούμε. Δεν έχουμε δικαίωμα να τα περιμένουμε όλα από τους «άλλους».
Αν είχαμε σοβαρό κράτος – που δυστυχώς δεν έχουμε, πολλά θα είχαν διορθωθεί και με τη δική μας συμμετοχή. Αυτό είναι άλλο ένα σοβαρότατο πρόβλημα που αφήνει διαδρόμους διαφυγής σε λαθροθήρες και στον κάθε παρανομούντα του δάσους και της πανίδας μας. Οι διενέξεις επίσης μεταξύ ορισμένων θηροφυλάκων – δασοφυλάκων – κυνηγετικών οργανώσεων, εύκολα μπορούν να λυθούν αν υπάρχει καλή διάθεση. Ο σκοπός είναι ο ίδιος, όμως η επίτευξη του στόχου ίσως να δημιουργήσει «απώλειες» στις «αντιμαχόμενες πλευρές», απώλειες που ο εγωισμός μας δεν μπορεί να τις δεχτεί (!). Και οι τρείς πλευρές έχουν τρωτά σημεία, και οι τρείς πλευρές όμως νοιάζονται για την προστασία του δάσους – τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω. Και οι τρείς πλευρές, από τη συνύπαρξη για τον κοινό σκοπό, κάτι ίσως θα χάσουν - κάτι θα κερδίσουν. Είναι λοιπόν υποχρέωσή τους να ρίξουν «νερό στο κρασί» τους και να πορευθούν από κοινού. Οι «παράπλευρες απώλειες», ο πόλεμος των ανακοινώσεων - ακόμα και η εμπάθεια που βγαίνει μέσα από αυτές, οι «καλοί και οι κακοί», «εμείς και οι άλλοι», δημιούργησαν μία κατάσταση που δεν μας αφορά – δεν πρέπει να μας αφορά.
Κυνηγοί είμαστε. Η παρουσία μας στο δάσος αποτρέπει τα κακοποιά στοιχεία. Απαραίτητη όμως είναι και η παρουσία της θηροφυλακής, απαραίτητη και η παρουσία του δασοφύλακα. Τα μεγάλα λόγια που άκουσα ή διάβασα από τις «αντιμαχόμενες πλευρές» μου προκαλούν ένα ελαφρύ μειδίαμα, αλλά και μία θλίψη. Χάθηκε ο νέος θηροφύλακας από εγκληματία κυνηγό – λαθροθήρα προ ημερών στην Ηλεία και εμείς ως συνήθως ψάχνουμε τις αιτίες, χαϊδεύουμε όλα εκείνα τα ελεεινά υποκείμενα που έπρεπε να τα είχαμε διώξει από τις τάξεις μας. Και την μεγάλη ευθύνη την έχουν πρώτα οι τοπικοί κυνηγετικοί σύλλογοι που δεν φροντίζουν να αποβάλλουν δια παντός από τα κιτάπια τους αυτούς που δολοφονούν ανθρώπους και ζώα, έτσι, επειδή αυτά διδάχτηκαν από το σπίτι τους, από τον μικρόκοσμό τους.
Λυπάμαι πολύ για τον τραγικό θάνατο του νεαρού θηροφύλακα. Και οργίζομαι με αυτούς που κόπτονται τάχα για την πάταξη της λαθροθηρίας – αυτούς τους ανίκανους και άθλιους που έχουν λόγο στα πράγματα
.--------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής “Κυνήγι” την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Αφήνωντας πίσω μας καμένη γη ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΑρχίζουμε και πάλι, περισσότερο σίγουροι από πέρυσι που δεν πήγαν όλα και τόσο καλά, με πολλά εκπαιδευτικά στη πλάτη μας, εφοδιασμένοι με πορτοκαλί γιλέκο και καπέλο, με την ομάδα έτοιμη να πειθαρχήσει και πάλι (!) στις οδηγίες του αρχηγού.
Λίγοι μήνες πέρασαν χωρίς κυνήγι αλλά φάνηκαν σαν αιώνας. Η επαφή με τις μυρωδιές και το πυκνό, το κελαριστό νερό στο ρυάκι, το γλυκοχάραμα, οι ιχνηλασίες, μα και τόσα ακόμα μας έλειψαν. Για δύο χρόνια μας έλειψαν και οι φωτιές αλλά φρόντισε γι’ αυτό ο «στρατηγός άνεμος» και οι οικοπεδοφάγοι της Αττικής. Δυστυχώς για άλλη μία φορά, η φωτιά έφερε στην επιφάνεια το χαμηλό επίπεδο αυτών όλων που ζητάνε πάντα την ψήφο μας. Και άρχισε ο αλληλοσπαραγμός και η «βαθιά συγκίνηση» εκείνων που έφτασαν τη χώρα μας στον πάτο.
Στην Αμερική – στην περισσότερο προηγμένη χώρα στον κόσμο, οι φωτιές κρατάνε πολλές ημέρες, ίσως και μήνες. Και όμως, ποτέ δεν βγήκε κανείς να ρίξει ευθύνες στους κυβερνώντες, για ένα και απλό λόγο: «εκεί, δεν περιμένει το κράτος σωτήρες για να πάει μπροστά, όπως γίνεται σε χώρες τριτοκοσμικές όπως η δική μας. Δεν θα φανερωθεί κάποιος οικολόγος να ζητήσει την απαγόρευση του κυνηγίου στα καμένα, αφού είναι αυτονόητο πως στα καμένα δεν κυνηγά κανείς. Δεν βγαίνει ο Μπούς να κατηγορήσει τον Ομπάμα πως δεν έπραξε καλά. Εκεί στην Αμερική υπάρχει μία πολιτική και ακολουθείται από τον εκάστοτε πρόεδρο. Στο εσωτερικό της χώρας, έχει μεγάλη βαρύτητα η άποψη του αγρότη από το Τέξας που την λαμβάνει σοβαρά υπόψη της η πολιτεία. Εκεί στην Αμερική δεν κατηγορούν αλλήλους για ψύλλου πήδημα. Και φροντίζουν όλοι μαζί και καταπιάνονται με μελέτες και προγράμματα που θα βελτιώσουν τη ζωή των αμερικανών. Και για τις φωτιές έχουν τα πιο εξελιγμένα τεχνολογικά συστήματα και προσπαθούν για το καλύτερο πάντοτε». Δεν λαϊκίζουν.
Εδώ δυστυχώς, ο λαϊκισμός δεν αφήνει τίποτα ανέγγιχτο. Και φροντίζουν αυτοί που διαφεντεύουν τα πράγματα και τις ζωές μας και μας τρομάζουν με ένα σωρό απίστευτα και γελοία πράγματα, όταν μία φυσική καταστροφή αφήνει πίσω της στάχτες και αποκαΐδια. Αρχίζουν και κραυγάζουν εν χορώ ο καθένας από τη σκοπιά των δικών του συμφερόντων. Και μαζί με τους κραυγάζοντες να ‘σου και ο οικολόγος της πλάκας που ζητά «εδώ και τώρα» πενταετή απαγόρευση του κυνηγίου με αφορμή τα καμένα. Δυστυχώς, ελάχιστοι απ’ όλους αυτούς τους «σωστούς» γνωρίζουν τη φύση. Ελάχιστοι πηγαίνουν στη φύση, έχοντας σαν απάγκιο τα παγωμένα φρέντο της πλατείας. Και ακόμα λιγότεροι βρίσκονται στις φωτιές σαν εθελοντές. Ναι, οι «οργισμένοι πολίτες» έχουν άποψη και γνώμη επί παντός, πόσο μάλλον για τις φωτιές αλλά μακριά από αυτές!.
Η πατρίδα μου κινδυνεύει από τους «χλεχλέδες» και την κακώς εννοούμενη Δημοκρατία μας. Κινδυνεύει από τους «ειρηνιστές» και τους οπαδούς του «μη πόλεμου», από τους βολεμένους στα αστικά κέντρα που με τις συνεχείς οικοπεδοποιήσεις και τον συστηματικό πόλεμο των ενασχολήσεων στο δάσος, έφεραν τις φωτιές. Ναι, το δάσος εγκαταλείφτηκε και όρμησαν να το φάνε οι επιτήδειοι. Η φωτιά, είναι φυσικό φαινόμενο. Εμείς όμως με το νέο μοντέλο ζωής που μας δίνει η αστυφιλία, τη φωτιά την φτιάξαμε «παρά φύση» φαινόμενο. Όπως ακριβώς και τη ζωή μας δηλαδή.
Ο Έλληνας κυνηγός, πέρα από τις αδυναμίες του, τόσο αυτού όσο και των κυνηγετικών οργανώσεων, είναι εκείνος που προστατεύει το δάσος αιώνες τώρα. Η παρουσία του σε αυτό αποτρέπει τους «εισβολείς» και τους δυσκολεύει τη ζωή. Τον Έλληνα κυνηγό τα μεγάλα συμφέροντα τον θέλουν μακριά και έξω από το δάσος, τον θέλουν άβουλο ον, θεατή των δελτίων ειδήσεων. Και φροντίζουν κάθε φορά που τους κυκλώνει η άγνοια, να ρίξουν τις ευθύνες πρώτα στον κυνηγό - «ο αναμάρτητος πρώτος τω λίθω βαλέτω»
Δυστυχώς, η ψυχολογία της μάζας είναι επιστήμη και η εφαρμογή της στον Έλληνα πολίτη έχει μεγάλη απήχηση. Ειδικά έπειτα από ένα σεισμό ή μία φωτιά.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι" την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Πίνδος – από τα βουνά στα πέλαγα …
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΗ Ελλάδα, δεν είναι τα καλοκαίρια Μύκονος και το χειμώνα Παρνασσός, δύο πανέμορφα μέρη μας που τα «προτιμά» με διάφορους τρόπους η τουριστική βιομηχανία. Είναι ένα ομοιογενές σύνολο από την Γαύδο και το Τριεθνές του Έβρου, μέχρι τους Οθωνούς και το Καστελόριζο, από την Εφταλού της Λέσβου μέχρι και τις ομορφιές της Πάργας. Και η Πάργα αντικειμενικά είναι όμορφη, νησιώτικη, με απίθανες παραλίες και πεντακάθαρες θάλασσες.
Με την Πάργα σαν βάση, εύκολα συνδυάζει κανείς το κολύμπι με την πεζοπορία, τον αρχαιολογικό χώρο του Νεκρομαντείου με τον Αχέροντα ποταμό, την ιστορία και τον μύθο με το σήμερα. Όλα απλά, προσιτά, κοντινά.
Στον Αχέροντα ποταμό, ο βαρκάρης δεν μας πέρασε «απέναντι» στου Άδη τα λημέρια, δεν είχαμε «ψιλά» να τον «λαδώσουμε». Και κάναμε τις βόλτες μας κόντρα στο ρου του ποταμού με τα πεντακάθαρα νερά. Ένας ποταμός πραγματικός παράδεισος για μικρούς και μεγάλους. Κάποιοι άλλοι όμως που σχεδόν «μόνιμα» με αντίσκηνα ή τροχόσπιτα κυκλώνουν τον Αχέροντα και του χαλάνε την ησυχία, ίσως και να «λαδώνουν» το θεό για την παραμονή τους.
Πάνω από τον Αχέροντα, το Σούλι, το Κούγκι και η Κιάφα, «τρομάζουν» ακόμα και σήμερα με την αγριάδα τους τον εισβολέα, τον επισκέπτη και τον πεζοπόρο. Μαγευτικά μέρη, από όποια σκοπιά και αν τα δεις. Και ηρωικά, βαλμένα στη μνήμη για πάντα.
Στα Σύβοτα της Πάργας, κολυμπώντας στα βαθιά και καταγάλανα νερά, γνώρισα τον συν – κολυμβητή και κυνηγό Ελευθέριο Μπούκα, μέλος παλιό του κυνηγετικού συλλόγου Ιωαννίνων. Τρακόσα μέτρα μακριά από την ακτή – σχεδόν μεσοπέλαγα, ανάμεσα στις «πεταλούδες» και τα κρόουλ», είπαμε πολλά για το κυνήγι. Εκεί έμαθα για τη γιορτή του συλλόγου στoν ποταμό Λούρο την Κυριακή 23 Αυγούστου. Και άφησα «της Πάργας τις ανηφοριές», πέρασα τη πεζογέφυρα του ποταμού και βρέθηκα στους κυνηγούς και στο γλέντι τους.
Πρόεδρος του κυνηγετικού συλλόγου Ιωαννίνων που αριθμεί 6 χιλιάδες κυνηγούς και για 6 συνεχόμενα χρόνια ο Ευάγγελος Λύτρας, ένας ευγενέστατος άνθρωπος. Τον συνάντησα την ώρα που ο κόσμος γέμιζε σιγά – σιγά το χώρο και οι συνθήκες δεν ήσαν οι καταλληλότερες για πολλές «κουβέντες».
Κύριε Λύτρα, μιλήστε μας για τη σημερινή γιορτή του συλλόγου σας και το σκοπό της. «Η γιορτή μας έχει γίνει πλέον παράδοση για την περιοχή. Γίνεται για πάρα πολλά χρόνια και πάντοτε πριν την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου. Ο κόσμος την έχει αγκαλιάσει και δεν είναι τυχαίο ότι από εδώ σήμερα θα περάσουν πάνω από 5 χιλιάδες κόσμος, να γλεντήσουν μαζί μας και να χορέψουν. Σκοπός μας είναι, μέσα από τη γιορτή αυτή που σήμερα την κάνουμε δίπλα στο ποτάμι, να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο για την φύση και το περιβάλλον. Και τα ποτάμια συστήματα στη χώρα μας έχουν επιβαρυνθεί περιβαλλοντικά και η προστασία τους είναι και δικός μας σκοπός. Δεν κινδυνεύει η φύση από τον κυνηγό όπως αφήνεται να εννοηθεί σήμερα από διαφόρους κύκλους. Ο κυνηγός με την συνεχή παρουσία του στη φύση, αποτρέπει πολλές περιβαλλοντικές καταστροφές. Και πληρώνει συνέχεια από τη τσέπη του για την προστασία της. Έρχονται όμως δυστυχώς οι καλοβολεμένοι και αρπάζουν τους δικούς μας καρπούς και τον δικό μας μόχθο. Επίσης, με τα λίγα χρήματα που συγκεντρώνουμε από τη λαχειοφόρο, καλύπτουμε μεγάλες ανάγκες για τις δράσεις μας».
Ο Αντιπρόεδρος του συλλόγου Κωνσταντίνος Δουβλής συνέχισε: «προσπαθούμε, πέρα από αυτά που είπε και ο πρόεδρος, να φέρουμε τους νέους κοντά μας και σε μεγάλο βαθμό τα έχουμε καταφέρει. Δεν είναι τυχαίο όπως βλέπετε και το αναρτημένο πανώ για τους νέους μας.
Υπάρχουν σύλλογοι αδρανείς στην Ελλάδα όπως ο δικός μου για παράδειγμα, που δεν καταδέχεται να καλέσει καν τα μέλη του σε συνελεύσεις και σε εκλογές. Υπάρχουν όμως σύλλογοι σαν αυτόν των Ιωαννίνων, που οι δραστηριότητές του συμβάλλουν τα μέγιστα στη προστασία της φύσης. Ο καλός κυνηγός – δεν είναι αυτός που έχοντας μία άδεια θα κυνηγήσει μόνο, αλλά αυτός που βιώνει καθημερινά την αγάπη του για τη φύση. Που την προστατεύει από τους πάσης φύσεως κινδύνους που καραδοκούν να την κατασπαράξουν. Ο καλός κυνηγός «ματώνει» για το περιβάλλον, αλλά, έρχονται οι «επιστήμονες» της «εναλλακτικής» άποψης και ισοπεδώνουν ότι δεν τους είναι αρεστό. Ο σύλλογος των Ιωαννίνων είναι από εκείνους που κρατάνε ψηλά τη σημαία – όχι αυτή που καίνε οι κατσαπλιάδες στις συγκεντρώσεις των αστικών κέντρων, αλλά τη σημαία που συμβολίζει την ελευθερία μας. Και αγαπά κάθε σπιθαμή της γης του και φροντίζει ακόμα και με εκδηλώσεις όπως αυτή, να μείνει ο τόπος αμόλυντος από τους πραγματικούς εχθρούς που συνεχώς την επιβουλεύονται.
Από τον Λούρο ως το Τρίκλινο της Αιτωλοακαρνανίας, είναι μία δρασκελιά δρόμος (!), κόβοντας εγκάρσια την Πίνδο. Ο παραδοσιακός γάμος που ήμασταν καλεσμένοι μας μάγεψε. Το γαμήλιο γλέντι στη Σκουληκαριά της Άρτας – στο χωριό του Καραϊσκάκη, με τα εκλεκτά εδέσματα και κρασί που «ανάσταινε νεκρούς», γλέντι γνήσιο ηπειρώτικο, κράτησε μέχρι το ξημέρωμα.
Έχετε κυνήγι; Ρώτησα ντόπιους κυνηγούς στη Σκουληκαριά. «Έχουμε φάσες, μπεκάτσες. Τα αγριογούρουνα είχαν λιγοστέψει τα τελευταία χρόνια. Τώρα όμως εμφανίστηκαν και πάλι, είναι πολλά. Γέμισε ο τόπος «σκαψούρες» από τα κοπάδια. Τα “όπλα” όμως που έρχονται στα μέρη μας είναι πολλά».
Το ταξίδι στους Νομούς Πρεβέζης, Ιωαννίνων, Άρτας, Αιτωλοακαρνανίας, και από εκεί μέσω της Λίμνης Κρεμαστών και της Ευρυτανίας στην καμένη Αθήνα, ήταν μακρύ, δύσκολο, κουραστικό. Γεμάτο όμως. Δεν είναι η ομορφιά μόνο που σου «καθαρίζει» το μυαλό, είναι και οι άνθρωποι. Απλοί, γελαστοί, φιλόξενοι.
Από την Αρκαδία είμαι. Αν όμως δεν ήμουν αρκάς, θα ‘θελα να ήμουν ηπειρώτης ή μακεδόνας ή ρουμελιώτης ή κρητικός. Βγαίνοντας από τα αστικά κέντρα, εύκολα αντικρίζεις την απλότητα και την καλοσύνη. Και τουλάχιστον, εμείς οι κυνηγοί, είμαστε τυχεροί στον τομέα αυτό. Με αφορμή το κυνήγι, γνωρίζουμε την πραγματική Ελλάδα.
--------------------------------------------------------------------------
Ευχαριστώ τον Ευάγγελο Λύτρα και τον κυνηγετικό σύλλογο Ιωαννίνων που με «ξενάγησαν» στη γιορτή τους.
Ευχαριστώ επίσης τον «συν – κολυμβητή στα βαθιά νερά» Ελευθέριο Μπούκα, που μου έκανε γνωστή τη γιορτή αυτή.
-------------------------------------------------------------------------
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι" την Τετάρτη στις 9 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Κυνηγώντας λαγούς, λαθροθήρες και … ψήφους! - Κώστας Κουντάνης
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Κώστας Κουντάνης (Κόκος). Κοινοτάρχης τρείς φορές στο χωριό του τη Νυμφασία και άλλη μία στη Βυτίνα. Δήμαρχος Βυτίνας την τετραετία 2002 – 2006, με έργα μεγάλα στο ενεργητικό του. Και Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Βυτίνας τη δεκαετία του 80’.
Υπαξιωματικός του ελληνικού στρατού, παραιτήθηκε την περίοδο της χούντας.
«Παραιτήθηκες Δήμαρχε ή σε έδιωξαν για πολιτικούς λόγους;».
«Παραιτήθηκα διότι τότε κατάλαβα πως ποτέ μου δεν θα γινόμουν αρχηγός του ελληνικού στρατού!».
«Γιατί πιστεύεις ότι θα εκλεγείς πάλι Δήμαρχος;».
«Μα για τον απλό λόγο ότι ο νυν Δήμαρχος δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα που να δικαιολογεί την επανεκλογή του. Και επίσης επειδή η παράταξή μου θέλει (και είχε συμφωνήσει) τη συνένωση με τον γειτονικό Δήμο Κλείτορος».
«Δήμαρχε έχεις φανατικούς φίλους και ορκισμένους εχθρούς, που οφείλεται η ακραία αυτή θέση των δημοτών σου προς το πρόσωπό σου;».
«Παιδικός μου φίλος και Λυκειάρχης, μου λέει πέρυσι: Κόκο, γνωρίζεις ότι ποτέ μου δεν σε ψήφισα για Δήμαρχο παρ’ ότι έχεις μεγάλες ικανότητες, και πάντοτε το έκανα για ένα απλό λόγο, δεν αποτελείς παράδειγμα προς μίμηση για τη νεολαία τη στιγμή που είσαι μόνιμα αξύριστος και ατημέλητα ντυμένος». «Μα καλά, εσύ τα λές αυτά που είσαι και καθηγητής; δεν γνωρίζεις τη σχολή των Κυνικών του Διογένη; ή αναγνωρίζεις μόνο τη σχολή του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη;»
«Με ρώτησε κάποια στιγμή ο Τατούλης αστειευόμενος, από πού αντλώ εκλογική δύναμη αφού τα κόμματα Ν.Δ, Π.Α.Σ.Ο.Κ. και Κ.Κ.Ε. ούτε ζωγραφιστό δεν με θέλουν. Του είπα: θα σου πω ένα μυστικό αλλά δεν θα το βγάλεις προς τα έξω!».
«Θα το πείς και σε μένα να το δημοσιεύσω;».
«Θα στο πω μετά την επανεκλογή μου!».
«Δήμαρχε, πολλοί σε χαρακτηρίζουν εκκεντρικό άνθρωπο. Και θα αναφέρω ένα περιστατικό που το έζησα ο ίδιος: «ήταν 28 Οκτωβρίου του 2006, λίγες ημέρες πρίν είχες χάσει τις εκλογές και δεν εκλέχτηκες πάλι δήμαρχος στη Βυτίνα. Σε είδα λοιπόν την ημέρα εκείνη – που η Βυτίνα ήταν γεμάτη από κόσμο – ντόπιους και τουρίστες, να ποτίζεις τα γκαζόν στην είσοδο του χωριού. Θυμάμαι, σε ρώτησα, τι κάνεις εδώ τέτοια μέρα και μου απάντησες ότι τα δέντρα και το χορτάρι διψούν, ποιος θα τα ποτίσει σήμερα που είναι αργία και δεν δουλεύουν οι υπάλληλοι; Μου έμεινε η σκηνή αυτή. Όπως και η άλλη στο Μαίναλο στους Ρούχους, τότε που διοργανώνατε εκείνο το καταπληκτικό φεστιβάλ Μαινάλου. Τότε, είχες ρωτήσει τον υπουργό τουρισμού αν μπορείς και εσύ να μιλήσεις, μιας και εκείνος είχε πάρει μονότερμα την ομήγυρη.
«Ναι, μιλούσε συνέχεια και του λέω, μπορώ να αναφερθώ κι εγώ σε ένα ζήτημα του Δήμου μου;», «ποιος είσαι εσύ;» μου είπε. «Είμαι ο Δήμαρχος Βυτίνας και απόψε σας φιλοξενούμε στο τόπο μας». «Λέγε τι θέλεις;» «Δύο λέξεις μόνο κ. υπουργέ, Ξενία Βυτίνας». «Δεν στο δίνω!» απάντησε με αυστηρότητα και του λέω «γιατί, κτήμα της οικογένειάς σας είναι;».
Ναι θυμάμαι, γέλασε μέχρι δακρύων η καλή ομήγυρης.
Λοιπόν Δήμαρχε, ας πάμε στους συναδέλφους κυνηγούς της περιοχής του Μαινάλου. Είσαι και εσύ μέλος του κυνηγετικού συλλόγου Βυτίνας.
Ναι, κάποτε ήμουν και πρόεδρος. Και μια φορά – για να θυμόμαστε και τα άξια λόγου, πήγα στην ομοσπονδία Πελοποννήσου στην Πάτρα. Είχαμε συνέλευση. Ζήτησα το λόγο και τους είπα: «συνάδελφοι, εμείς οι ίδιοι πρέπει να ορίσουμε, να προτείνουμε αν θέλετε, ζώνες προστατευμένες από το κυνήγι. Πήγαν να με κατασπαράξουν!, δεν τους άρεσε η πρότασή μου. Και μου κάνει εντύπωση που σε κανένα κυνηγό δεν ακούγεται καλά η προστατευμένη ζώνη. Δεν μπορούν να καταλάβουν πως μέσα από τις ζώνες πληθαίνει η πανίδα που διαρκώς μετακινείται και κατ’ επέκταση αυτό είναι ωφέλιμο και για εμάς». Μία άλλη φορά, κάναμε εκλογές στο σύλλογο. Απλό μέλος ήμουν. Παρόντες ήσαν ο δασάρχης Βυτίνας και ο ειρηνοδίκης. Ζητάω το λόγο και τους λέω: «κύριε δασάρχη και κύριε ειρηνοδίκη, στην αίθουσα αυτή σήμερα η πλειοψηφία των κυνηγών είναι λαθροθήρες και θα εκλέξουν για πρόεδρο λαθροθήρα!, σας εφιστώ την προσοχή». Επί προεδρίας μου όμως δεν υπήρχε λαθροκυνήγι στο Μαίναλο. Και είναι στο χέρι του εκάστοτε προέδρου να το εξαλείψει αν θέλει. Οι περισσότεροι όμως ούτε καν ασχολούνται. Τους ενδιαφέρει μόνο η θέση και τίποτα παραπάνω. Ένας κυνηγετικός σύλλογος όμως έχει πολύ δουλειά να φέρει σε πέρας, πολλά προβλήματα όπως το λαθροκυνήγι και μπορεί να τα λύσει αν ασχοληθεί σοβαρά. Αλλά ποιος ασχολείται; Και για να μη φτάσουμε σε άλλες περιοχές, ο κάθε κυνηγός και ο κάθε πρόεδρος συλλόγου στη δική μας περιοχή, γνωρίζει ποιος είναι και ποιος δεν είναι λαθροθήρας. Αλλά μας αρέσει να στρογγυλοποιούμε τα πράγματα και να αφήνουμε προς τα έξω να φαίνεται πλασματική εικόνα.
Στο κυνήγι, γνωρίζω ότι έχεις κυνηγήσει αρκετές φορές αγριογούρουνα με την ομάδα του Κόλια από τα Μαγούλιανα. Σου αρέσει το κυνήγι αυτό;
«Όχι, δεν μου αρέσει. Πήγα μερικές φορές να δοκιμάσω. Δεν πηγαίνω πάλι. Όπως δεν μου αρέσει να κυνηγάω πουλιά. Έχω εδώ ένα πατριώτη που όπου δει κότσυφα τον κυνηγά, άστο ήσυχο το πουλάκι διάολε του λέω αλλά δεν ακούει, απροσάρμοστος… Ήμουν και θα είμαι κυνηγός λαγού. Αγαπώ πολύ τα σκυλιά και βγαίνω στο βουνό να τα βλέπω να κυνηγούν, χαίρομαι τότε. Μου αρέσει να έχω δύο καλά σκυλιά να κυνηγούν και τα υπόλοιπα ας γυρίζουν κοντά σ’ αυτά. Μου αρέσει να ακούω τα κλαφουνίσματά τους, το πέρα δώθε τους, να βλέπω τη χαρά τους. Ζήτημα είναι αν στη κυνηγετική περίοδο πάρω μαζί μου όπλο τρείς τέσσερις φορές, τις περισσότερες είμαι στο βουνό για το δικό τους κυνήγι.
Έχεις πολλά σκυλιά, τι τα κάνεις όταν μεγαλώσουν, τα πουλάς;
«Τα περισσότερα τα χαρίζω, πουλάω όμως κάπου – κάπου και κανένα έναντι συμβολικής τιμής για να μπορώ να συντηρώ τα υπόλοιπα.
Με τον Δήμαρχο πήγαμε μαζί εκπαιδευτικό, να δω τα σκυλιά του στο βουνό. Κατ’ αρχή με εντυπωσίασε το γεγονός ότι δέκα – δεκαπέντε σκυλιά μας ακολουθούσαν ελεύθερα από πίσω ή πήγαιναν μπροστά μας στα πέντε μέτρα. Και υπάκουγαν, μεγάλα και μικρά στις εντολές του. Όταν σταματήσαμε εκεί που θέλαμε, τον ακούω να τους λέει «πηγαίνετε τώρα» και όλα τράβηξαν για κυνήγι ακολουθώντας διαφορετικές πορείες στο δάσος. Για ώρα ακούγαμε τα κουδούνια τους και μετά τα χάσαμε. Πέρασε αρκετή ώρα ώσπου να ακούσουμε τα πρώτα κλαφουνίσματα. Μερικά από αυτά ακουγόντουσαν όλο και πιο κοντά μας και δεν άργησε ο λαγός να φανεί στα τριάντα μέτρα από τη θέση μας. Στη θέα του κυνηγημένου λαγού ακούω τον Δήμαρχο να φωνάζει τα σκυλιά με τα ονόματά τους. Και μαζεύτηκαν όλα γύρω μας!
Δεν ξέρω αν είναι εκκεντρικός άνθρωπος ο Δήμαρχος όπως πιστεύουν πολλοί. Ξέρω όμως ότι γνωρίζει όσο ελάχιστοι το Μαίναλο, το αγαπά και το προστατεύει. Βρίσκεται σε αυτό σε όλη του τη ζωή και κάθε φορά με διαφορετική ιδιότητα. Είναι το σπίτι του και η ζωή του. Και είναι κυνηγός με συνείδηση, με σεβασμό στους νόμους τους άγραφους αλλά και σε αυτούς της πολιτείας – που υπηρέτησε σαν αιρετός Κοινοτάρχης ή Δήμαρχος ή Πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Βυτίνας. Και σκοπεύει να υπηρετήσει και πάλι στις επόμενες εκλογές που θα τον αναδείξουν και πάλι Δήμαρχο. Μακριά από κομματικές αγκυλώσεις, έμαθε να νοιάζεται για το καλό του τόπου του. Ένας πραγματικός κυνηγός και ένας ελεύθερος άνθρωπος. Δεν ξέρω αν είναι της σχολής των Κυνικών, σίγουρα όμως προέρχεται από τους Αρκάδες του Πάνα που ύμνησαν ποιητάδες και καλλιτέχνες.
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι" την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Δολοφονία θηροφύλακα από κυνηγό!!
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην ΑρκαδίαΚυνηγός σκότωσε ένα θηροφύλακα και τραυμάτισε έναν άλλο σε περιοχή της Αμαλιάδας του Νομού Ηλείας. Το περιστατικό συνέβη όταν οι θηροφύλακες ζήτησαν από τον κυνηγό να απομακρυνθεί από την περιοχή επειδή το κυνήγι απαγορευόταν και εκείνος θεώρησε σκόπιμο να πυροβολήσει εναντίον τους!!. Ο δολοφόνος κυνηγός συνελήφθη στην οικία του όπου βρέθηκαν και όπλα, ένα εκ των οποίων ήταν αδήλωτο.
Περισσότερα... »
-
ΝΑΤΟ το πορτοκαλί γιλέκο ...
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Σε νατοϊκή άσκηση στη στρατιωτική θητεία, αμερικάνος στρατηγός ούρησε σε ένα κοντό θάμνο που βρέθηκε κοντά στη σκηνή του. Όταν τελείωσε η άσκηση και σηκώθηκα από τη θέση μου «βρεγμένος!», μου έδωσε συγχαρητήρια για την τέλεια παραλλαγή μου!.
Και στη νέα κυνηγετική περίοδο που αρχίζει σε λίγες ημέρες, στρατιές κομάντος με ρούχα παραλλαγής θα κατακλύσουν το βουνό για τον κάπρο. Το πορτοκαλί γιλέκο – που είναι υποχρεωτικό στο κυνήγι μας, λίγοι από εμάς πάλι θα το φορέσουν. Και ας φωνάζουν οι κυνηγετικοί σύλλογοι και οι ομοσπονδίες για την υποχρέωση του κυνηγού στο πορτοκαλί γιλέκο.
Οι περισσότεροι των κυνηγών είναι απροσάρμοστοι στα απλά και στοιχειώδη που αφορούν την ασφάλειά τους, την ίδια τους τη ζωή. Και πιστεύω ότι η άγνοια κινδύνου που επιδεικνύουν πολλοί εξ ημών, φανερώνει αδιαφορία, ότι χειρότερο δηλαδή για το κυνήγι του κάπρου. Φανερώνει επίσης και εγωισμό, και δυστυχώς τα αποτελέσματα της άρρωστης αυτής νοοτροπίας, δίνουν θέματα στα μ.μ.ε. και προκαλούν πόνο για τους αδικοχαμένους συναδέλφους.
Για να μην πάω όμως μακριά, ξεκινώ από τη δική μου ομάδα που οι περισσότεροι μας φορούν ένα κόκκινο ή άσπρο καπέλο! Και νομίζουν πως γίνονται διακριτοί στο πυκνό. Το κακό όμως στην κάθε ομάδα αρχή του έχει τον αρχηγό της. Αν αυτός δεν είναι ικανός να ασφαλίσει τη ζωή των μελών της και αυτός πρώτος δεν δίνει το καλό παράδειγμα, τι μπορεί να περιμένει κανείς από τους υπόλοιπους; Και όμως, η εφαρμογή των απλών κανόνων ασφάλειας – και το πορτοκαλί γιλέκο έχει την πρώτη θέση σε αυτή, πρέπει να γίνει προϋπόθεση για τη συμμετοχή του καθενός μας σε ομάδες αγριογούρουνων.
Υπεύθυνη επίσης για την πλήρη εφαρμογή του πορτοκαλί γιλέκου, είναι και η Θηροφυλακή, που δυστυχώς είναι ελαστική στον τομέα αυτό. Όταν όμως αρχίζει να «γράφει» συστηματικά και χωρίς διακρίσεις, ίσως τα πράγματα κυλήσουν καλύτερα προς τη νομιμότητα που απουσιάζει πολλές φορές στο βουνό. Ξέρω και ξέρουμε πως στην κυνηγετική οικογένεια – όπως άλλωστε σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, δεν είναι όλα αγγελικά πλασμένα. Και καλό είναι να εξωτερικεύουμε τα «κακώς κείμενα» μήπως και φτάσουμε κάποτε στο σημείο εκείνο που να μην έχουμε νεκρούς συναδέλφους στο κυνήγι μας.
Κάθε κυνηγετική περίοδο, σπαταλάμε χρήματα σε «δυνατά» φυσίγγια, σε πανάκριβα ρούχα παραλλαγής και γενικότερα φαιοπράσινου χρώματος, έχουμε ακριβά όπλα στη κατοχή μας, πανάκριβα αγροτικά και 4χ4 αυτοκίνητα, και πολλά ακόμα μη απαραίτητα. Για ένα ρημάδι πορτοκαλί γιλέκο όμως δεν διαθέτουμε ένα μικροποσό εκτός και αν πιστεύουμε ότι ο κάπρος στο πέρασμά του θα «ουρήσει» στη τέλεια παραλλαγή μας και θα πέσει εκ του εγγύς από το βόλι μας.
Γνωστά είναι τα χαρίσματα του κάπρου εκτός της ευφυΐας του. Αυτός όμως όπως και πολλά ακόμα πλάσματα στη φύση, δεν διακρίνει χρώματα. Και ποτέ δεν πρόκειται να διακρίνει στη διαδρομή του το πορτοκαλί γιλέκο στο καρτέρι.
Εάν δεν θέλουμε να διαβάσουμε πάλι στης εφημερίδες «κυνηγός σκότωσε κυνηγό» ας κόψουμε ένα περιττό έξοδο και ας αγοράσουμε ένα πορτοκαλί γιλέκο. Μπορεί το επόμενο θύμα να είναι από την ομάδα μας, ίσως ένας γνωστός μας, μπορεί ακόμα να είμαστε εσείς και εγώ. Όλοι μας όμως που φεύγουμε τα άγρια ξημερώματα για το δάσος, έχουμε υποχρέωση να επιστρέψουμε στα σπίτια μας υγιείς και αρτιμελείς. Και αν εμείς αδιαφορούμε για τον εαυτό μας, δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα να αδιαφορούμε για τις οικογένειές μας που μας περιμένουν πίσω.
Φυσικά και υπάρχουν οι εξαιρέσεις, ομάδες δηλαδή που έχουν θεσπίσει το πορτοκαλί γιλέκο διότι αγαπούν τη ζωή τους αφενός και αφετέρου έχουν άξιους αρχηγούς που φροντίζουν
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι" στις 2 Σεπτεμβρίου 2009.
Περισσότερα... »
-
Η οικολογία και τα «έργα» της
» Κυνήγι, φύση και άλλα στην Αρκαδία
Οι Αβοριγίνες της Αυστραλίας αν και αυτόχθονες αναγνωρίστηκαν επίσημα σαν πολίτες της χώρας τους το 1967. Ζουν με τις παλιές συνήθειες της φυλής τους. Αναγκάστηκαν όμως να έλθουν σε σκληρή αντιπαράθεση με του οικολόγους πράσινους της Αυστραλίας επειδή θέλησαν ακτιβιστές οικολόγοι να δημιουργήσουν ένα φυσικό πάρκο στη περιοχή τους, συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό δέκα περίπου ποταμούς και απαγορεύοντας κάθε είδους καλλιέργεια. «Δεν θέλουμε να ζούμε με κοινωνικά επιδόματα αλλά όπως ζούσαμε χιλιάδες χρόνια τώρα καλλιεργώντας και κυνηγώντας στη γη μας», φωνάζουν οι Αβοριγίνες.
Στην Ελλάδα, ακτιβιστές της οικολογίας (!!), απελευθέρωσαν χιλιάδες Μινκ από ειδικά εκτροφεία στην Κοζάνη, με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν μεγάλο πρόβλημα στη πανίδα της περιοχής. Δημιούργησαν παράλληλα και οικονομικά προβλήματα σε νόμιμες επιχειρήσεις που πληρώνουν φόρους και απασχολούνται σε αυτές πολλοί εργαζόμενοι που ζουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειές τους. Δυστυχώς οι ακτιβιστές, απέδειξαν με τη πράξη τους ότι απέχουν παρασάγγας από τη λειτουργία της φύσης, και απέδειξαν επίσης πως είναι ανίκανοι να διαχειριστούν ενός «γαϊδουριού άχυρα». Με τις δράσεις τους δεν διαφέρουν σε τίποτα απολύτως από τους λαθροθήρες, αφού και οι δύο κινούνται έξω από τους νόμους.
Δύο ξεχωριστές περιπτώσεις σε δύο διαφορετικά σημεία του πλανήτη, και διακρίνεται καθαρά η νοοτροπία των οργανώσεων εκείνων που έχουν χρεωθεί (από πού άραγε;) τα θέματα της φύσης και του περιβάλλοντος. Πράγματι, είναι εντυπωσιακή η μέθοδος που ακολουθείται διεθνώς από την οικολογία, επιβάλλοντας με οποιοδήποτε τρόπο – νόμιμο ή παράνομο τα «θέλω της». Δυστυχώς η οικολογία στις πλείστες των περιπτώσεων έτσι λειτουργεί, εντελώς αντι - οικολογικά.
Προφανώς και το κυνήγι των Αβοριγίνων ενοχλεί τις «ευαίσθητες ψυχές» των ακτιβιστών της οικολογίας, αφού στα πλαίσια της καθημερινότητάς τους οι Αβοριγίνες θα σκοτώσουν και θα ψαρέψουν στα ποτάμια της περιοχής τους. Διεθνώς, θέλουν και το επιβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο οι οικολόγοι, να ακολουθήσουμε όλοι μας τα δικά τους πρότυπα. Νομίζουν – έχουν την πεποίθηση πως μόνο αυτοί γνωρίζουν τη φύση και είναι οι μόνοι αρμόδιοι να αποφασίζουν. Η νοοτροπία τους και η συμπεριφορά τους, η υπερεκτίμηση που έχουν στις «γνώσεις τους», το άφθονο χρήμα που τους δίνεται για να μπορούν να κινούνται ελεύθερα, δείχνουν ότι, ο αληθινός σκοπός τους δεν είναι η αγάπη τους για τη φύση αλλά η επιβολή ενός νέου μοντέλου ζωής, «πράσινου», κατά τα λεγόμενά τους. Ενός μοντέλου που θέλει τον άνθρωπο «μαντρωμένο» στις πόλεις, αφήνοντας δια παντός τις ενασχολήσεις του στη φύση, ανεξάρτητα αν αυτές λέγονται καλλιέργειες, κυνήγι, ψάρεμα, κτηνοτροφία κ.τ.λ.
Η επιβολή όμως φανερώνει βία. Και η βία μεταφράζεται με ποικίλους τρόπους, όχι απαραίτητα σωματική. Η οργανωμένη διεθνώς οικολογία όμως με τους ακτιβιστές της δεν πήγε ποτέ στο Έβερεστ να διώξει τους ορειβάτες που έχουν γεμίσει το βουνό με εκατομμύρια τόνους σκουπίδια, γιατί τα μεγάλα συμφέροντα εκεί δεν το επιτρέπουν. Δρα επιλεκτικά και πάντοτε με την ανάλογη δημοσιότητα από συγκεκριμένους διαύλους ενημέρωσης.
Η καλύτερη απάντηση στα σχέδια της οικολογίας που αγγίζουν σε μεγάλο βαθμό κι εμάς, είναι η συνεχής παρουσία μας στο βουνό. Μόνο έτσι θα αποτρέψουμε τους εξτρεμιστές – ακτιβιστές και λαθροθήρες, να παρανομούν σε βάρος μας. Θύματα της παγκόσμιας οικολογίας είναι και εκείνοι οι ρομαντικοί που πίστεψαν στα ωραία λόγια της και εγκλωβίστηκαν στους κόλπους της. Μεγάλο θύμα της η ίδια η φύση. Το χρήμα όμως είναι πολύ και κάπως πρέπει να φύγει για εκείνους που το θέλουν πολύ. Και το χρήμα, όπως λέει και φίλος μου αμερικανοσπουδαγμένος στα οικονομικά, «κύκλους κάνει αλλά γυρίζει πάντα στο αφεντικό του».
Δημοσιεύθηκε στο ένθετο περιοδικό της Απογευματινής "Κυνήγι" στις 26 Αυγούστου 2009.
Περισσότερα... »
Σελίδες: 1
2
|
Hellas Blogs: Thessaloniki Blogs (Θεσσαλονίκη) Kefalonia Blogs (Κεφαλονιά) Lefkada Blogs (Λευκάδα) Korinthos Blogs (Κόρινθος) Sparti Blogs (Σπάρτη) Lesvos Blogs (Λέσβος) |
 |
Copyright © 2008 Arcadia Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 10.03.2010 14:05:47 
|