skip to content
Arcadia Blogs » Γιώργος Παπούλιας | |||
|
Όλα τα blogs της Τρίπολης και του νομού Αρκαδίας με μια ματιά |
Pass Free Internet με Extra! *ΝΕΟΣ* αριθμός: 899 300 300 300 Username: pass Password: free Δωρεάν Μουσική, SMS, WebVoice κ.α. | ||
10340 άρθρα από 75 πηγές
Aa - Zz
(3475)
Αα - Ωω
(6865)
Την Τετάρτη είχα πάει στην ομιλία του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη που γινόταν με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου, «Η Κρίση», σε εκδήλωση που οργάνωσε ο ΟΠΕΚ. Τα ΜΜΕ ασχολήθηκαν με ένα δευτερόλεπτο της ομιλίας του κ. Σημίτη -δεν περιμένει νομίζω κανείς και τίποτε περισσότερο από αυτά τα φτηνιάρικα και ρηχά, ελληνικά μέσα μαζικής αποβλάκωσης….
Εν πάση περιπτώσει, ο πρώην πρωθυπουργός, στο μεγαλύτερο μέρος της χθεσινής του ομιλίας, σχεδόν έκρυψε τον πολιτικό του εαυτό και μίλησε καθαρά σαν ακαδημαϊκός, αναλύοντας τα διεθνή και εγχώρια οικονομικά δεδομένα. Η ομιλία του μάλιστα ήταν χωρισμένη σε τρία + ένα μέρη, όπου στο πρώτο ανέλυσε την οικονομική κρίση, στο δεύτερο την ελληνική οικονομική πραγματικότητα αυτόνομα και τις μελλοντικές επιπτώσεις της «κρίσης», ενώ στο τρίτο μέρος μίλησε για την ΟΝΕ, ασκώντας έντονη κριτική στον τρόπο με τον οποίο πορεύεται σήμερα η Ένωση την οποία ο κ. Σημίτης χαρακτήρισε «Νομισματική» και όχι «Οικονομική». Ενδιαφέρουσα κριτική, η οποία εστιάστηκε κυρίως στο γεγονός της άνισης δημοσιονομικής μεταχείρισης που έχουν τα κράτη μέλη της ΟΝΕ, μεταξύ τους μέσα στην Ένωση και εξίσου σημαντική παράλληλα, αν αναλογιστεί κανείς, πως την εξέφρασε ένας από τους ανθρώπους που δούλεψαν σκληρά για να επιτευχθεί η Ένωση.
Γενικά, η ανάλυση του κ. Σημίτη ήταν πανεπιστημιακής υφής στη θεωρητική της σύλληψη και απλοποιημένη με πρακτικά επιχειρήματα στην απόδοση της –νομίζω ότι με στοιχειώδεις οικονομικές γνώσεις, όλοι μπορούσαν να καταλάβουν τι εννοούσε- και κατά κύριο λόγο μίλησε με απαισιοδοξία για το μέλλον, εάν δεν υπάρξει άμεσα αλλαγή πορείας. Ανάλυση η οποία δεν αφήνει και μεγάλα περιθώρια αμφισβητήσεων, όχι μόνο λόγω της προσωπικής αξιοπιστίας του ομιλητή αλλά και λόγω της πλήρους παράθεσης συγκεκριμένων επιχειρημάτων και αριθμών.
Η λύτρωση πάντως των ακροατών ήρθε στο κλείσιμο της ομιλίας, όπου ο πρώην πρωθυπουργός, με λόγο πολιτικής κατεύθυνσης, πρότεινε, σε καθαρά σοσιαλδημοκρατικά πλαίσια, τις λύσεις που θα αποτελέσουν απάντηση στην εξελισσόμενη κρίση αλλά και έναυσμα για μια νέα μορφή ανάπτυξης, μέσα από την αύξηση του παραγόμενου προϊόντος και την αναδιανομή του πλούτου. Ανέφερε μάλιστα συγκεκριμένα πως η παρούσα «κρίση» μπορεί να αποβεί και ως ευκαιρία για το κράτος, να αποκτήσει άμεσα, έναν νέο ρόλο στην διαμόρφωση της οικονομίας, ιδιαίτερα την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Μια ευκαιρία που έχει δοθεί στα κράτη και δεν πρέπει να την αφήσουν τώρα να πάει χαμένη.
Ολόκληρη η ο ομιλία του Κώστα Σημίτη σε κείμενο και σε ήχο.
Η διαγραφή Τατούλη μπορεί να μοιάζει αναμενόμενη εξέλιξη σε ένα πολιτικό σήριαλ που παίζεται εδώ κάτι μήνες, όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί και τόσο απλή και τυπική υπόθεση… Και δεν αναφέρομαι μόνο στον αριθμό 151 ή 152.
Με τις μέχρι σήμερα πρακτικές του Πέτρου Τατούλη διαφωνούσα κάθετα, καθώς δεν είχε κανένα νόημα η –γενναία μεν στα λόγια, ανέξοδη όμως στην πράξη- κριτική του στην κυβέρνηση, εφ’ όσον προσερχόταν στη βουλή και ψήφιζε μια σειρά από θέματα, για τα οποία την επόμενη μέρα έβγαινε και διαφωνούσε: κοινώς, τζάμπα μάγκας! Και για μια σειρά άλλους λόγους, όπως η στάση και του ίδιου όταν ήταν υπουργός, η υπερβολική και ανούσια κάποιες φορές, προβολή στη δημοσιότητα -κυρίως λόγω του νόμου σκανδαλίδη με τους 152- η οποία πάει να πλασαριστεί ως "επαναστατική πράξη" κλπ. κλπ.
Όμως η σημερινή του διαγραφή από τον πρωθυπουργό, όχι μόνο από την κοινοβουλευτική ομάδα αλλά και από την κομματική ιδιότητα, συμβολίζει μια σειρά από εσκεμμένες ίσως παρεννοήσεις που έχουν κάποιοι για το δημοκρατικό μας πολίτευμα. Ο κ. Καραμανλής έχει ανεχθεί μέχρι σήμερα, συμπεριφορές και πράξεις που χρίζουν ακόμη και ποινικών διώξεων και για μια ακόμη φορά, ευαισθητοποιήθηκε απέναντι σε έναν βουλευτή που εξέφρασε την όποια, πολιτική, άποψή του. Υπό αυτή την έννοια, ο κ. Τατούλης, ένας από τους πρώτους σε σταυρούς βουλευτές της περιφέρειας, υπέστη ένα είδος "πολιτικής δίωξης" για τις απόψεις του, από τον κομματικό του φορέα. Την ίδια ώρα, διορισμένοι βουλευτές και επιλεγμένα στελέχη, κράτιονται στις θέσεις τους με την ψευδεπίγραφη δικαιολογία της "δικαιοσύνης που ερευνά την υπόθεση". Δύο μέτρα και δύο σταθμά λοιπόν. "Κάντε ότι κάνετε και σας καλύπτω" για τους μεν, "σκάσε και μη μιλάς" για τον δε… Και συν τοις άλλοις αυτή η απωθητική ιδιοκτησιακή λογική των ηγετών για τα κόμματα η οποία μπολιάζει πλέον και τους νεότερους… (βλ. Τσίπρα που ...κατσάδιασε τον γηραιό κ. Κύρκο) φαντάζουν ως στοιχεία δημοκρατικού ελλείμματος στο εγχώριο πολιτικό σύστημα.
Τι ήταν κι αυτό που μας βρήκε;
Χάσαμε που χάσαμε τον Ρουσσόπουλο, χάσαμε και τον Λαζόπουλο…
όχι κι έτσι απότομα ρε παιδιά…
Επειδή κάποιοι προδικάζουν ήδη το αποτέλεσμα της Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση του Βατοπαιδίου και επειδή η συνήθης τακτική είναι το «κουκούλωμα», υπεύθυνες θέσεις και πραγματικά στοιχεία από μια έρευνα σε βάθος, μπορεί κανείς να βρει -για την συγκεκριμένη υπόθεση- στο blog του Γιώργου Κρόγια. Ο Γιώργος νομίζω ότι, για τα δεδομένα των ελληνικών blogs, κάνει μια εξαιρετική δουλειά αυτή την περίοδο επάνω στο σκάνδαλο του Βατοπαιδίου. Μακάρι να ακολουθήσουν και άλλοι το συγκεκριμένο παράδειγμα και να κινούνται με τέτοια υπευθυνότητα στα στοιχεία και τις αποκαλύψεις (για αντίστοιχες περιπτώσεις που θα προκύψουν) και σίγουρα τα πράγματα δεν θα είναι πάντα ίδια, σχετικά με την διαφθορά στην Ελλάδα.
Επίκαιροι διάλογοι:
- η κυβέρνηση σκέφτεται να παγώσει την πληρωμή στεγαστικών δανείων, για κάποιο χρονικό διάστημα.
- σοβαρά; Κάτι τέτοιο δεν πρότεινε ο Γιώργος Παπανδρέου πριν κανά πεντάρι μέρες;
- ναι, αλλά η κυβέρνηση το εμπνεύστηκε από τον πρωθυπουργό της Ισπανίας…
- τον σοσιαλιστή Θαπατέρο;
- ναι
- ε τότε εντάξει…
Η κυβέρνηση της ΝΔ, αναγκασμένη από τις σύγχρονες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και αφού οι άνθρωποι πλέον κατέβηκαν από τις βελανιδιές, προχώρησε στην ψήφιση του "Συμφώνου Συμβίωσης" ως εναλλακτικής μορφής κοινού βίου, που δεν θα είναι ακριβώς σαν τον γάμο, αλλά θα περιέχει στοιχεία κοινών δεσμεύσεων από πλευράς περιουσιακών στοιχείων και λοιπών τυπικών ζητημάτων… Παρ ‘ όλα αυτά κι ενώ σε αρκετές –πολιτισμένες- χώρες του πλανήτη, η πολιτεία πραγματοποιεί ακόμη και γάμο μεταξύ των ομοφυλόφιλων ζευγαριών, η κυβέρνηση δεν τα συμπεριέλαβε στο νόμο για το Σ.Σ.. Και αφού ο νόμος ψηφίστηκε με την τριτοκοσμική ψήφο του κοπαδιού των βουλευτών, να σου ξεμύτισαν ένας ένας με δηλώσεις σε διάφορα ΜΜΕ, βουλευτές τη ΝΔ που λένε ότι "ήθελαν και τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια στο Σ.Σ. αλλά δεν μπορούσαν να πάνε κόντρα στην κυβερνητική γραμμή…" μετά Χριστόν προφήτες βεβαίως, αλλά και μια παραδοσιακή χλαπάτσα στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς…
Το ρεζιλίκι θα ολοκληρωθεί με τις προσφυγές που θα γίνουν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και κάποια στιγμή, θα έρθει ένα ακόμα φιρμάνι που θα λέει "εμπρός πρωτόγονοι Έλληνες, αναγνωρίστε στους πολίτες του τριτοκοσμικού κράτους σας, ανθρώπινα δικαιώματα που στις πολιτισμένες κοινωνίες είναι πλέον αυτονόητα".
Καλή συνέχεια στις "μεταρρυθμίσεις" (sic)…
Μετά την εκλογή του Obama μου έκανε εντύπωση, αυτή η μίζερη και μικρόψυχη αντιμετώπιση της, από την ελληνική "καθαρή και γνήσια" -όπως βούτηρο Κερκύρας- αριστερά. Όχι ότι περίμενα και κάτι περισσότερο από τα συγκεκριμένα κόμματα (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) αλλά νομίζω ότι είναι εκτός τόπου και χρόνου η λογική του "δεν θα αλλάξει τίποτα", "όλα είναι προδιαγεγραμμένα", "εμπρός για νέους αντιαμερικανικούς αγώνες".
Ο δε κ. Αλαβάνος, από-πολιτικοποίησε την εκλογή Obama κρατώντας σε δήλωσή του μόνο το ότι "είναι θετικό που εκλέχτηκε μαύρος" και το ότι "υπάρχει ελπίδα στον λαό".
Συγγνώμη, αυτό του έμεινε του κ. Αλαβάνου από ένα βαθιά πολιτικό εκλογικό αποτέλεσμα; Το τεράστιο κίνημα των μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων υπέρ του Obama; Από την τεράστια κινητοποίηση ανθρώπων όλων των ηλικιών και κυρίως των νέων, υπέρ μιας πολιτικής υποψηφιότητας; Από τις δηλώσεις-δεσμεύσεις του Obama για περισσότερη "κρατική παρεμβατικότητα", για "ρύθμιση των αγορών", για κοινωνικό κράτος και αύξηση δαπανών σε υγεία, ασφάλιση, παιδεία κλπ.;
Σκέφτομαι με το φτωχό μου μυαλό, μήπως τελικά, μετά την επικράτηση Obama, καταρρέει ένα μεγάλο κομμάτι από την δογματική "εξωτερική πολιτική" της ελληνικής αριστεράς (της γνήσιας και καθαρής για να μην ξεχνιόμαστε) που είναι δομημένη επάνω σε έναν μίζερο και ανέξοδο, τυφλό "αντιαμερικανισμό";
Ήθελα να γράψω ένα post για τον Obama αλλά αντί αυτού παραθέτω ένα σχόλιο που έστειλα με e-mail σε έναν φίλο που μου ζήτησε την άποψή μου για το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Είναι κάπως πρόχειρο αλλά πάνω κάτω αυτά θα έγραφα…στην πορεία του διαλόγου συμπληρώνονται και τα υπόλοιπα...:
Είναι γεγονός ότι δεν χρειάζεται να καλλιεργούμε μεγάλες προσδοκίες, ούτε όμως και να αντιμετωπίζουμε την εκλογή ενός προέδρου στις ΗΠΑ με την μικροαστική μιζέρια του «τι σημαίνει για την Ελλάδα». Οι ΗΠΑ είναι μια τεράστια χώρα. Το «america dream» σταματάει εκεί που αρχίζει η έλλειψη κοινωνικών υποδομών, τα εκατομμύρια άστεγοι, οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, το υποβαθμισμένο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, η βαθιά υπό-καταναλωτική και αμόρφωτη Αμερική… Και επάνω σε αυτούς τους ανθρώπους ο Obama έσκυψε… μετά από πάρα πολλά χρόνια, μίλησε για κοινωνικές συντάξεις (στη χώρα του απόλυτου φιλελευθερισμού) άσκησε έντονη κριτική στην απόλυτη και ασύδοτη αγορά, μίλησε για ουσιαστικό κρατικό παρεμβατισμό και ρύθμιση, τόσο στο τραπεζικό σύστημα όσο και στις εργασιακές σχέσεις και στις επιχειρήσεις μαζικού εμπορίου… όργωσε το αχανές κράτος γειτονιά προς γειτονιά και είδε, άκουσε, μίλησε με τον κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι η συμμετοχή στις κάλπες ξεπέρασε κάθε προσδοκία και έφτασε σε ποσοστά που η Αμερική είχε να ζήσει από τον 19ο αιώνα!
Η Αμερική είναι μια ταπεινωμένη χώρα διεθνώς και οι πολίτες τις φορτωμένοι με την πιο βίαιη ανακατανομή πλούτου που έχει γνωρίσει ίσως ποτέ η ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι αυτοί έψαχναν ελπίδα. Η κοινωνία κόχλαζε». Ο Obama δεν είναι δημιούργημα των μέσων…είναι ο ίδιος το μέσο που ενσαρκώνει αυτό το αίτημα: Αλλαγή εδώ και τώρα είπαν στην ουσία οι Αμερικανοί και το έκαναν πράξη.
Θα τα καταφέρει; Δεν ξέρω. Είμαι σίγουρος ότι θα προσπαθήσει και οι προσπάθειες του αυτές έχουν ήδη εκατομμύρια πολλαπλασιαστές στην πατρίδα του…αυτό σημαίνει πολλά για έναν πολιτικό…
Τώρα για το τι θα κάνει εκτός Αμερικής, είναι άλλη υπόθεση. Πιστεύω ότι θα ασκήσει σίγουρα εξωστρεφή πολιτική –σε σχέση τουλάχιστον με τα τελευταία χρόνια. Θέλω επίσης να πιστεύω ότι θα αποφύγει για αρκετό καιρό την εύκολη λύση των όπλων και της αμυντικής βιομηχανίας. O Obama έχει ένα συνολικό «διαφορετικό» πακέτο αντιμετώπισης της εξωτερικής πολιτικής που ξεκινά από την Κίνα και φτάνει μέχρι τη Ρωσία και το ΝΑΤΟ. Δεν είναι τυχαία η στήριξη που δήλωσε μέχρι ο …Τσάβες!
Αυτά μας έχει δώσει μέχρι τώρα…το ταξίδι του ξεκινάει τον Γενάρη που αναλαμβάνει επίσημα το τιμόνι…Ο καλός ο καπετάνιος θα φανεί στην φουρτούνα…
Παρακολούθησα τις δύο τηλεοπτικές συνεντεύξεις του Θ. Ρουσσόπουλου.
(Πάνω-κάτω βέβαια τα ίδια πράγματα είπε και στις δύο)
Δεν ξέρω αν τίθεται εκ του πονηρού –για να αποπροσανατολίσει- ή απλά από κουτσομπολίστικη και παραπολιτική διάθεση, αλλά το πρόβλημα δεν είναι σε καμία περίπτωση ούτε η περιουσία και η επαγγελματική καριέρα του κ. Ρουσσόπουλου, ούτε αν είναι αυτοδημιούργητος ή "φυτευτός" κλπ… Πιστεύω ότι η κριτική σε πολιτικούς, επάνω σε προσωπικά ζητήματα και όχι στις πολιτικές τους πράξεις, όχι μόνο αποτελούν λαϊκίστικη προσέγγιση αλλά και αποπροσανατολίζουν.
Βέβαια, ποια είναι η παράταξη που είχε κάνει "σημαία" της, την ηθική και την πολιτική ορολογία με τις "βίλες" και τα "κότερα"; Τα βρήκαν μπροστά τους τώρα …
Το πρόβλημα με τον κ. Ρουσσόπουλο, και η πολιτική κριτική που του ασκείται ως προς τις προσωπικές του ευθύνες, αφορά καθαρά την πολιτική- επικοινωνιακή του δράση κατά τα χρόνια της παρουσίας του στη ΝΔ.
Και συγκεκριμένα ο απόλυτος τρόπος με τον οποίο μεταχειρίστηκε ένα σύμπλεγμα ΜΜΕ και εταιριών δημοσκοπήσεων για την δημιουργία μιας επικοινωνιακής "βιτρίνας" σε σχέση με το τι έκανε η δεν έκανε η κυβέρνηση. "Θεοποίησε" κυριολεκτικά την "επικοινωνία" με αποτέλεσμα να πείσει και να απομακρύνει και την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό του –του οποίου αποτελούσε τον στενότερο συνεργάτη- από την πραγματική πολιτική. Με αποτέλεσμα να ισοπεδωθούν τα πάντα στον βωμό της επικοινωνίας: Ποια δικαιοσύνη; Ποια Βουλή; Ποια δημοκρατία; Το κάθε πολιτικό γεγονός είχε αρχή και τέλος στα κανάλια.
Όπως επίσης οι μεθοδεύσεις, για χρόνια μέσω των ΜΜΕ να ασκεί υπερβολική και λαϊκίστικη κριτική στην τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ (με κατσαρίδες στα νοσοκομεία, καταστροφολογία κλπ), σκληρό πόλεμο "κάτω από τη ζώνη" στην μετέπειτα αντιπολίτευση… και κυρίως βρόμικο και ανήθικο πόλεμο στον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Από μία "ορχήστρα" καναλιών, εφημερίδων και ...παπαγάλων.
Από εκεί και πέρα, για όλα τα άλλα, φέρει την ίδια ευθύνη που φέρει και ο πρωθυπουργός και όλοι οι υπόλοιποι, ανεξαιρέτως, που εδώ και πέντε χρόνια βρίσκονται στην κυβέρνηση της χώρας. Δεν έχει ούτε περισσότερες ευθύνες (όπως πάνε κάποιοι να του προσάψουν με το φαύλο ιδεολόγημα "τώρα που έφυγε, καθαρίσαμε") ούτε και λιγότερες όμως από τους υπόλοιπους, επειδή "δεν έβαζε υπογραφές"…(όπως λέει ο ίδιος)
Τέλος νομίζω ότι το πιο αποκρουστικό στοιχείο στην τρέχουσα πολιτική συμπεριφορά του κ. Ρουσσόπουλου δεν είναι ούτε τόσο οι ειρωνείες του, ούτε οι προσωπικές επιθέσεις στον ΓΑΠ, όσο η επιμονή του στην επιβράβευση της "τηλεοπτικής δημοκρατίας". Το δόγμα του δηλαδή, γύρω από την περιφρόνηση των θεσμών: "Δεν υπάρχει βουλή, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχουν δημόσιοι θεσμοί, για να πάω να λογοδοτήσω, ούτε καν διάλογος, παρά μόνο τα τηλεοπτικά κανάλια και οι μοναχικές συνεντεύξεις που εγώ θα διαλέγω και θα δίνω μόνος μου". Αυτό είναι που σε κάνει να αγανακτείς. Ένας άνθρωπος που βρέθηκε σε κορυφαίο δημόσιο αξίωμα για πολλά χρόνια, θεωρεί ότι μόνο στα κανάλια έχει υποχρέωση να λογοδοτήσει…και με τους δικούς του όρους…
ΕΡ: Ο καθηγητής κ. Ρομπόλης έκανε μέσω της «Ε» μια πρόταση για επιχειρήσεις δημοσίου συμφέροντος, οι οποίες θα λειτουργούν προς το κοινωνικό όφελος, αλλά δεν θα είναι υποχείρια του κομματισμού και δεν θα αποτελούν αποθήκη ανεργίας. Πώς βλέπετε μια τέτοια πρόταση;
ΑΠ: «Συμφωνώ απόλυτα. Γι' αυτό άλλωστε πάλεψε η δικιά μου γενιά στο ΠΑΣΟΚ. Παλέψαμε για αξιοκρατία. Οχι μόνο στις επιχειρήσεις του Δημοσίου αλλά και στο ίδιο το Δημόσιο. Το αποτέλεσμα ήταν ο νόμος Πεπονή. Το ΑΣΕΠ. Αυτά που ουσιαστικά έχει καταργήσει η Ν.Δ., βλέποντας το Δημόσιο ως λάφυρο για κομματικά ρουσφέτια. Δυστυχώς τα κεκτημένα μιας καλύτερης λειτουργίας των δημοσίων επιχειρήσεων επί ημερών μας αναιρέθηκαν από τη Ν.Δ. Κομματισμός, αδιαφάνεια, κακοδιαχείριση είναι σήμερα ο κανόνας.
Εχω δεσμευτεί αυτό να το αλλάξουμε αύριο ως κυβέρνηση. Με διοικήσεις που δεν θα επιλέγονται με γνώμονα συγγένειες, κουμπαριές και κομματικές προτιμήσεις. Αλλά με διαφανείς και αξιοκρατικές διαδικασίες. Θα βελτιώσουμε θεαματικά την ποιότητα των υπηρεσιών, την οικονομική αποδοτικότητά τους. Θα σεβαστούμε τον πλούτο αυτόν που ανήκει στον ελληνικό λαό. Μπορούμε. Οπως μπορούμε να δημιουργήσουμε σοβαρές υποδομές για την υποστήριξη των ανέργων. Οχι με διορισμούς εποχικών στο Δημόσιο, όπως κάνει η Ν.Δ. Αλλά με υπηρεσίες εκπαίδευσης, επανεκπαίδευσης, διά βίου μάθησης, κοινωνικής εργασίας σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια, την αυτοδιοίκηση και τους παραγωγικούς φορείς. Ο άνεργος θα ξέρει ότι έχει ένα ισχυρό πλέγμα υποστήριξης από την πολιτεία. Δεν θα γίνεται ζητιάνος στα κομματικά γραφεία».
----------------------------------------------
Εγώ θα εκφράσω έναν προβληματισμό τον οποίο είχα εκφράσει και όταν ο κ. Ρομπόλης μας είχε παρουσιάσει πριν 4 χρόνια την συγκεκριμένη πρόταση στο αμφιθέατρο του Παντείου: Η καλή πρόθεση υπάρχει. Τουλάχιστον από την υγιή κοινωνική πλειοψηφία. Ο κ. Ρομπόλης το πρότεινε, ο ΓΑΠ δεσμεύτηκε. Η ελληνική κοινωνία και το ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμοι να υλοποιήσουν κάτι τέτοιο; Ας μην βιαστούμε να μιλήσουμε για το "αυτονόητο". Ας κοιτάξουμε γύρω μας, τους συγγενείς μας, τους φίλους μας, τους "συναγωνιστές" μας. Είναι έτοιμοι να δεχθούν και να συμμετάσχουν σε ένα αξιοκρατικό σύστημα ή περιμένουν κάτι ..."άλλο"; Εγώ πάντως, συνεχίζω να προβληματίζομαι...
Ερ. Φ.Π.: Ομως ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για αριστερή διακυβέρνηση...
Απ. Λ.Κ.: Δεν είναι ακόμα κατανοητό ποια θα είναι αυτή η νέα αριστερή διακυβέρνηση. Κατά τη γνώμη μου, είναι ένα σύνθημα για εκλογική κατανάλωση, για μια αίσθηση αισιοδοξίας και προσδοκίας, χωρίς να είναι αγκυστρωμένη στη ελληνική κοινωνία. Με ποιους θα γίνει αυτή, από τη στιγμή που οι εμπνευστές της αποκρούουν το ΠΑΣΟΚ; Δεν υπάρχει δημοκρατική προοπτική αν τα δύο ρεύματα του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ δεν ανταμώσουν για να δημιουργήσουν τη μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία. Μεγάλη αριστερά χωρίς να έχει μέσα της το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να υπάρξει. Χρειάζεται κάποια στιγμή να γίνει ώριμη ανάλυση για το τι είναι το ΠΑΣΟΚ από την άποψη των μαζών.
Ελάτε τώρα κ. Λεωνίδα...ο Αλέξης ξέρει καλύτερα από όλους....
Από τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή:
Σαν ώριμο φρούτο ο πρωθυπουργός, με ηρεμία, γλυκύτητα και ευγένεια, προσπαθεί να προστατέψει την υστεροφημία του και να πέσει ήρεμα και κομψά από το δέντρο. Δεν μπήκε στον κόπο να υπερασπιστεί με σθένος μια οικονομική πολιτική, που γνωρίζει πολύ καλά και ο ίδιος ότι έχει αποτύχει. Στάθηκε μόνο σε δυο – τρία σημεία για τα οποία αμύνθηκε, σε εντελώς χαμηλούς τόνους, έδειξε ότι θέλει να φύγει ήρεμα και δεν είναι αποφασισμένος να χαλάσει την προσωπική του εικόνα για να περισώσει ένα μισο-βουλιαγμένο καράβι. Περιμένει την ώρα που θα απελευθερωθεί…
Εριστικός και εκτός (συλλογικής) πραγματικότητας ο υπουργός οικονομίας, οδηγείται και με τα λόγια του (μετά τις πράξεις) στο καταπέτασμα της ιστορίας. Είναι γεγονός ότι έχει χάσει τον έλεγχο από κάθε άποψη (εδώ δεν μπόρεσε να ασκήσει επιρροή στην κυβερνητική επιτροπή), οι πολιτικές του χαντακώθηκαν σε βαθμό που περνάει στους πολίτες η εντύπωση ότι χαίρεται για την διεθνή κρίση αφού "δεν θα φανεί και τόσο η προσωπική μου αποτυχία". Νομίζει ότι με αυτό το απωθητικό και εριστικό ύφος θα μείνει πολιτικά ζωντανός, απευθυνόμενος σε ένα σκληρό και μόνον, κομματικό ακροατήριο.
Εγώ νομίζω ότι όλο αυτό το σκηνικό της χαλάρωσης (μίνι φούστες, λυγισμένοι αγκώνες, μυαλό στην καφετέρια) που παρατηρείται στις μαθητικές παρελάσεις τα τελευταία χρόνια, εκτός από το να αναδεικνύει τον κιτς και αναχρονιστικό ρόλο των παρελάσεων, δικαιώνει και τιμά τους αγώνες και το αίμα των προγόνων, που έπεσαν στα πεδία της μάχης, για μια ελεύθερη πατρίδα. Ακούγεται οξύμωρο;
Αλήθεια, γιατί πολέμησαν οι πρόγονοι; Δεν πολέμησαν για μια ελεύθερη πατρίδα που θα ευημερεί και οι κάτοικοι της θα ζουν άνετοι κι "ευτυχισμένοι".
Ε λοιπόν τι θέλουμε τότε; Με τι είμαστε ευχαριστημένοι; Με μια νεολαία που ζει στην ηρεμία της και κοιτάζει τέλος πάντων, άλλα πράγματα ..(καλά ή κακά είναι άλλη συζήτηση) ή με μια στρατιωτικοποιημένη νεολαία που θα περιμένει τον επόμενο πόλεμο, που θα σκοτώσει και θα βλάψει τον συνάνθρωπο; Δεν είναι καρποί μιας πολιτικής, για την αδελφοσύνη και την ενότητα των εθνών, μια από-στρατιωτικοποιημένη κοινωνία, μια απελευθερωμένη από εθνικές και πολεμικές προκαταλήψεις νεολαία;
Και βέβαια είμαι υπέρ της άποψης της πλήρους κατάργησης των παρελάσεων που χωρίζουν τα παιδιά σε "ψηλά" και "κοντά", σε "γυμνασμένα" και "οκνά", σε "Έλληνες" και "μετανάστες", σε "άριστους" και "μέτριους μαθητές". Είμαι υπέρ μιας σοβαρής και ουσιαστικής εορτής που θα δίνει το βάρος στη χαρά όλων μας, για όσα έκαναν οι πρόγονοι μας και στην ιστορική γνώση... με την συνδρομή της τέχνης και της επιστήμης. Μια γιορτή που θα ενώνει και δεν θα χωρίζει. Για να αισθάνονται ωραία και όσοι πολέμησαν για να ζήσουν καλύτερα οι επόμενες γενιές…
Κάτι άλλο που μου έκανε εντύπωση σήμερα στις απανωτές εμφανίσεις της Υπουργού Απασχόλησης κυρίας Φάνης Πετραλιά, σε διάφορα ΜΜΕ. Η εκτίμηση και ο σεβασμός με τον οποίο εκφράστηκε για το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ και τον επιστημονικό του δ/ντη κ. Σάββα Ρομπόλη. Μπορεί τα στοιχεία που παραθέτει το ΙΝΕ και χρησιμοποιούν οι δημοσιογράφοι, να φέρνουν σε δύσκολη θέση την κυρία Πετραλιά και να έφτασε να τα χαρακτηρίσει "αξιόπιστα μεν, εκτιμήσεις δε", όμως είναι σημαντικό και αξίζει να -αναφέρουμε και τα θετικά- το γεγονός πως σε αυτή την πολιτική συγκυρία, που έχουν κατακρεουργηθεί θεσμοί κατά κόρον -όπως η δικαιοσύνη-, η υπουργός να αναγνωρίζει τον ρόλο και τη σημασία, σοβαρών και αξιόπιστων επιστημονικών θεσμών, ακόμη και αν διαφωνούν με τις απόψεις και τις πολιτικές της. Μακάρι να εκτιμούσε και τα στοιχεία που της παραθέτουν…

Ήταν θλιβερή η εικόνα που αντικρίσαμε χθες στα δελτία ειδήσεων. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, σχεδόν παρακαλετός, μπροστά στις κάμερες να ψάχνει αγοραστή για την Ολυμπιακή και ο Άραβας από την άλλη να χαϊδεύει στην τσέπη του τα δισεκατομμύρια και να λέει με χαλαρό ύφος, "θα δούμε περί τίνος πρόκειται και θα το σκεφτούμε…".Σαν τον πλούσιο και αλαζόνα τουρίστα, που περιοδεύει σε φτωχές περιοχές και σκύβουν όλοι μπροστά του παρακαλώντας για ένα χαρτζιλίκι…
Που είναι οι υπερήφανες επισκέψεις του Ανδρέα Παπανδρέου στον αραβικό κόσμο, όταν ακόμη και ξένοι ηγέτες μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών του ζητούσαν να μεσολαβήσει για να συναντηθούν με τους Άραβες.
Που είναι η περήφανη χώρα που έμπαινε στην Ε.Ε. με τον αείμνηστο Καραμανλή (δεν χρειάζεται να λέμε Α’ ή Β’ γιατί μετά από λίγα χρόνια μόνο αυτόν θα θυμόμαστε) και αργότερα στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση με τον Κώστα Σημίτη, έτσι ώστε σήμερα να μπορεί να στέκεται με αξιοπρέπεια στην διεθνή οικονομική κρίση… (αλήθεια που θα είχε φτάσει η δραχμή σε αυτή την παγκόσμια συγκυρία;)
Που είναι η περήφανη αεροπορική εταιρία με τους ολυμπιακούς κύκλους και την ελληνική σημαία που έμπαινε σε όλα τα αεροδρόμια του κόσμου, με ποιότητα και ασφάλεια στις πτήσεις και καμάρωνε ο κάθε Έλληνας σε κάθε γωνιά του πλανήτη…που έκοβε την κορδέλα σε ένα από τα πιο σύγχρονα αεροδρόμια της Ευρώπης…
Αυτή είναι η Ελλάδα τους αν έτσι νομίζουν…η ιστορία θα τους κρίνει
Απόσπασμα από ένα εξαιρετικό άρθρο- άποψη για την διεθνή και εγχώρια οικονομική συγκυρία στο σημερινό "Βήμα".
Η Νέα Δημοκρατία δεν χάνει μόνο από τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις και τις λανθασμένες κινήσεις τακτικής, στην επικοινωνιακή πολιτική σκακιέρα. Το κυβερνόν κόμμα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια συνολική κατάρρευση τόσο της ρητορείας όσο και της πρακτικής που την οδήγησαν στην εξουσία και της υπέδειξαν τον τρόπο που την άσκησε αυτά τα χρόνια. Οι κορώνες και τα εξαπτέρυγα εναντίον κάθε μορφής παρουσίας του δημοσίου στα οικονομικά πράγματα και στην ρύθμιση της αγοράς, έχει φέρει την κυβέρνηση σε δεινή θέση απέναντι στην διαχείριση της οικονομικής κρίσης που διέρχεται η χώρα, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας προκάλεσαν και οι πολιτικές της κυβέρνησης. Υποβάθμισε και εξαφάνισε τους κρατικούς μηχανισμούς παρέμβασης ως αναχρονιστικούς και διεφθαρμένους και αφού άφησε την αγορά να ξεχειλώσει στο σύνολο της (ακρίβεια, τιμή πετρελαίου, μεσάζοντες κλπ) τώρα δεν έχει τρόπο να παρέμβει στην κατάρρευση του χρηματιστηρίου. Βλασφήμησε και αποπειράθηκε να διαλύσει την κοινωνική ασφάλιση και τώρα κρέμεται από την ύπαρξη των αποθεματικών, τα οποία σώθηκαν την τελευταία στιγμή από την διασπάθιση τους σε τοξικά ομόλογα. Εκποιεί ασύστολα δημόσια περιουσία μεταξύ εαυτών και αλλήλων σε μια εποχή που ακόμη και οι ΗΠΑ προχωρούν σε κρατικοποιήσεις.
Είναι προφανές πως έχει χαθεί όχι μόνο η πολιτική αίσθηση αλλά και η πολιτική αντίληψη, του τι πραγματικά συμβαίνει στην χώρα και στον κόσμο. Το κυβερνόν κόμμα είναι πλέον μειοψηφία. Ανεξάρτητα πως αυτό θα αντικατοπτρίζεται καθημερινά στην τρέχουσα πολιτική συγκυρία, η Νέα Δημοκρατία έχει ηττηθεί κατά κράτος σε επίπεδο πολιτικών αντιλήψεων και πρακτικών και απλά θα περιμένει την ώρα που η μειοψηφία αυτή, θα επικυρωθεί και στην κάλπη.
Πέρασε απαρατήρητο και αυτό ακριβώς είναι το κέρδος και η επιτυχία της όλης υπόθεσης. Χθες το βράδυ, έπαιζε ο Ολυμπιακός με την Γαλατά Σαράι, αγώνα ποδοσφαίρου στο πλαίσιο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ στην Κωνσταντιντούπολη. Προσωπικά δεν το είχα πάρει μυρωδιά λόγω της τρέχουσας επικαιρότητας αλλά και επειδή δεν τυγχάνει να μην είμαι φίλος του Ολυμπιακού. Το γεγονός όμως ότι ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου μεταξύ μιας ελληνικής και μιας τουρκικής ομάδας, περνά πλέον απαρατήρητο ή έχει εν πάσει περιπτώσει την ανάλογη δημοσιότητα όπως όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια αποτελεί πρόοδο, σε σχέση με την μέχρι πρότινος ισχύουσα κατάσταση. Μου προκάλεσε πολύ θετική εντύπωση το συγκεκριμένο γεγονός κι ελπίζω να ωριμάσει ανάλογα, το σύνολο των εθνικών μας ζητημάτων…Φυσικά απαιτείται η εκπόνηση των ανάλογων πολιτικών, όπως η έλληνο-τουρκική προσέγγιση που ξεκίνησε –σχεδόν λοιδορούμενος από την δεξιά και την ακροδεξιά- πριν από δέκα περίπου χρόνια, ο Γιώργος Παπανδρέου…Σήμερα οι πολιτικές αυτές αποτελούν ήδη εθνικό κέρδος.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος πριν λίγα λεπτά στη Βουλή, για την οπισθοχώρηση και αποχή της Νέας Δημοκρατίας από την ψηφοφορία για την σύσταση προανακριτικής επιτροπής:
"Η Κυβέρνηση σήμερα παρέδωσε την Βουλή στην αντιπολίτευση. Αύριο θα παραδώσει και την Κυβέρνηση."
|
Hellas Blogs: Argolida Blogs (Αργολίδα) Chios Blogs (Χίος) Ioannina Blogs (Ιωάννινα) Chania Blogs (Χανιά) Sparti Blogs (Σπάρτη) Kilkis Blogs (Κιλκίς) |
![]() |
Copyright © 2008 Arcadia Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 12.03.2010 01:05:36 |
