ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΛΟΤΥΧΟΣ
του Βασίλη Γ. Χατζηθεοδωρίδη παιδαγωγού-συγγραφέαΔεν είναι καλλιτεχνικόψευδώνυμο.
Στα Λαγκάδια, το κρεμασμένο κυριολεκτικά στην απότομη πλαγιά του βουνούμεγαλοχώρι της ορεινής Γορτυνίας, ένα ανοιξιάτικο απομεσήμερο, είδε το φως τηςημέρας ένα μονάκριβο αγόρι, καρπός αγάπης δυο νέων ανθρώπων. Χαρές, ελπίδες καιόνειρα για τη ζωή. «Βαπτίζεταιο δούλος τού Θεού Κυριάκος…» δήλωσε ο ιερέας και ο πατέρας του νεοφώτιστουΚαλότυχος πλημμύρισε από ευγνωμοσύνη, καθώς καμάρωνε στο τέλος του μυστηρίου,στο ναό της Παναγιάς, το παιδί που έβαζε στην αγκαλιά της γυναίκας του οκουμπάρος. Ηαγάπη έτρεφε την ευτυχία και οι δυο μαζί έσμιγαν με τις ηλιαχτίδες της Ανατολήςκι έλουζαν τις τρεις ψυχές στοφτωχόσπιτο τον πρώτο καιρό. Όμως, ίσως έχουν δίκαιο εκείνοι που λένε πως οιστιγμές ευτυχίας είναι σαν τα όμορφα λουλούδια που μαραίνονται με το πρώτοάγγιγμα. Δεν κρατάνε πολύ. Κι εδώ η μοίρα είχε τη δική της άποψη. Ο μικρόςΚυριάκος έχασε τη μητέρα του σε μια από τις πρώτες στάσεις στο ταξίδι της ζωής. Να λοιπόν, που δεν ήταν καθόλου καλότυχος ούτεο Ηλίας, ούτε και ο μικρός Κυριάκος.ΣτοΣχολείο της πατρίδας του ο μικρός Κυριάκος με τη βοήθεια του πατέρα του και τηςμητριάς του, είχε επιδόσεις που του επέτρεπαν παραπέρα σπουδές και τέλοςΜαρτίου του 1929 με τον τίτλο του δασκάλου από το «Τριτάξιον ΔιδασκαλείονΤριπόλεως», χαιρέτησε γονείς, συγγενείς και φίλους και έφυγε με περιουσία μιαμικρή ξύλινη χειροποίητη βαλίτσα για την Τρίπολη. Οβαρύς χειμώνας, η μεγάλη παγκόσμια οικονομική κρίση, ο ευπαθής λόγω κακήςδιατροφής οργανισμός του και η λιτή ενδυμασία συνωμότησαν εναντίον του. Μετάαπό πορεία 66 χιλιομέτρων, η παγωμένη Τρίπολη μείωσε την σωματική του αντοχή. Ηακατάλληλη για την εποχή ενδυμασία του αποδείχτηκε ανίκανη να θωρακίσειαποτελεσματικά το κορμί του νεαρού Κυριάκου, στην αντιμετώπιση του ψύχους. Και σαν να μη έφτανε η μέχρι τότε περιπέτεια,η τριμμένη κουβέρτα που είχε για τον ύπνο έπεσε από το τρένο στη διαδρομή προςτην Αθήνα και χάθηκε μαζί με τη βαλίτσα του. Ότανέφτασε στον τόπο διορισμού του, τη Δράμα, οι αντίξοες συνθήκες υπονόμευσαν σοβαρά την υγεία του. Παρουσιάστηκεστον Επιθεωρητή Δημοτικών Σχολείων Δράμας, ορκίστηκε και τοποθετήθηκε προσωρινάστο 1ο Δημοτικό Σχολείο της πόλης, που βρίσκεται ακόμη και σήμεραστην οδό Αδριανουπόλεως. Σύμφωναμε τη ληξιαρχική πράξη του Θανάτου του στο Ληξιαρχείο Δράμας, απεβίωσε την 20ήνΑπριλίου 1929, ημέρα Σάββατο, στις 6 η ώρα το απόγευμα, σε ηλικία 20 ετών, στηνΟδό Γαληνού. Ως μάρτυρες του θανάτου φέρονται ο Δημοσθένης Ξανθόπουλος και οΜιλτιάδης Γιαννακόπουλος. Την πιστοποίηση θανάτου υπέγραψε ο ιατρός Δ.Ιωαννίδης ο οποίος δήλωσε ως αιτία θανάτου τη διπλή πνευμονία.
ΟΚυριάκος έχασε τη μάχη με τη ζωή. Άφησε το άψυχο κορμί του στη Δραμινή γηπροτού προλάβει να μάθει στα παιδιά πώς να την αντιμετωπίζουν. Μετάαπό 82 χρόνια, ελάχιστες είναι πληροφορίες για τις πολλές κακοτυχιές του Καλότυχου Κυριάκου. «Κατά τη διαδρομή προς την Αθήναέπεσε η βαλίτσα του από το τρένο» μας είπε σε τηλεφωνική επικοινωνία στις 10 Ιουνίου2011, ο εγγονός του Αδελφού του Ηλία επίσης Ηλίας Καλότυχος, κάτοικος Αθήνας,77 ετών. Πιστεύει ότι δεν έχουν μεταφερθεί τα οστά του στην ιδιαίτερη πατρίδατου Κυριάκου τα όμορφα Λαγκάδια της Γορτυνίας.
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αρκαδικά Θέματα-online.gr" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
