 Ο Κώστας Γαβράς, σκηνοθέτης και παραγωγός, γεννήθηκε στα Λουτρά Ηραίας στις 12 Φεβρουαρίου 1933. Ο πατέρας του, του οποίου η στράτευση και οι αγώνες, έμελλαν να τον εμπνεύσουν στη μετέπειτα καριέρα του, συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση κατα των κατακτητών στη διάρκεια της ιταλογερμανικής κατοχής. Στην πολιτικά ταραγμένη περίοδο που ακολούθησε την απελευθέρωση, ο πατέρας και η οικογένειά του διώχτηκαν από την παράταξη που επικράτησε. Ο νεαρός Γαβράς, αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Αθήνα, επεδίωξε να φύγει στις ΗΠΑ αλλά δεν έγινε δεκτός.Έτσι έφυγε για την Γαλλία, και γράφτηκε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης στο Παρίσι. Λίγο αργότερα όμως διέκοψε τις σπουδές του για να στραφεί στον κινηματογράφο και να παρακολουθήσει το Institut de Η autes Etudes Cinematographiques . Συνεργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτης με τους Ρενέ Κλαίρ, Ιβ Αλεγκρέ, Ρενέ Κλεμάν, Χενρί Βερνέϊγ, Μαρσέλ Οπιλς και άλλους.Το 1965 έκανε την πρώτη του ταινία, " Το Sleeping CarMurder ", της οποίας έγραψε επίσης και το σενάριο. Η ταινία ήταν ένα πολύ πετυχημένο θρίλλερ με πρωταγωνιστές τους Υβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Ζακ Περέβ και Ζαν Λουϊ Τρεντινιάν, κέρδισε το βραβείο Edgar Allen Poe και αναγνωρίστηκε σαν ένα πό τα δέκα καλύτερα φιλμς της χρονιάς.Το 1969 ο Γαβράς σκηνοθέτησε την πολυσυζητημένη ταινία " Ζ ", που ήταν σταθμός στην καριέρα του. Πρωταγωνιστούσαν ο Υβ Μοντάν, ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν, με τους οποίους θα συνεργαζόταν μετέπειτα σε πολλές ταινίες, και η Ειρήνη Παππά. Η ταινία ήταν ένα πολιτικό και αντιφασιστικό φιλμ στο οποίο ο Γαβράς χρησιμοποίησε τεχνικές θρίλερ για να αποδώσει ένα σκοτεινό πολιτικό σκηνικό απευθύνοντας συγχρόνως ένα δριμύ κατηγορώ στο δικτατορικό καθεστώς της Ελλάδας. Με την ταινία του αυτή, στην οποία ήταν παραγωγός και συν-συγγραφέας, ο Γαβράς σημάδεψε με ένα προσωπικό στυλ τη διεθνή κινηματογραφία. Η ταινία έλαβε το Όσκαρ της καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και ο Γαβράς πήρε το βραβείο σκηνοθεσίας και σεναρίου.Τα επόμενα χρόνια συνδύασε την έντονη πολιτική του στράτευση με την αδιαμφισβήτητη κινηματογραφική κατάρτιση του για να φτιάξει μια σειρά ταινιών που αποτελούσαν διαμαρτυρίες και καταπέλτη για τα όπου γης καταπιεστικά καθεστώτα αλλά και με και έντονη αμφισβήτηση και κριτική του Αμερικανικού παράγοντα. Έτσι ακολούθησαν οι ταινίες "Κατάσταση Πολιορκίας" (με αναφορά την Ουραγουάη, το 1973), "Ο Αγνοούμενος" (1982), όπου αυτή τη φορά συνεργάστηκε με τους Αμερικανούς ηθοποιούς Jack Lemmon και Σίσι Σπέισεκ και κέρδισε ένα Όσκαρ σκηνοθεσίας. Την ίδια χρονιά έγινε διευθυντής του Cinematheque Francais . Το 1983 με την ταινία του "Χάνα Κ" (1983) εξόργισε πολλούς με την φιλο-παλαιστινιακή του στάση. Στη συνέχεια δημιούργησε και άλλες ταινίες, όπως τον "Προδομένο" (1988) και το " Music Box "(1990), πολιτικά στρατευμένες και αυτές και σε σχέση με αν και με λιγότερο πάθος σε σύγκριση με τις προγενέστερες. Εν τω μεταξύ έιχε κερδίσει και ένα άλλο Όσκαρ ξένης ταινίας το 1977 με την ταινία του " Madame Rosa "με πρωταγωνίστρια την Σιμόν Σινιορέ, ενώ το 1993 διεύθυνε και έγραψε την" Μικρή Αποκάλυψη ". ΣυνδέσειςΚώστα Γαβρά Κρις Μαρκέρ Web - Ιστοσελίδα - Κώστα Γαβρά Κώστας Γαβράς - κινηματογραφικόΤΟ φίλμ " Ζ " ΣΕ version Το DVDΑγγλική έκδοση από την Κρήτη TV Κωνσταντίνου Γαβρά (γεννημένος 13, Φεβ, 1933, Λουτρά Iraias, Ελλάδα), περισσότερο γνωστή ως (Constantin) Κώστας Γαβράς, είναι μια ελληνική σκηνοθέτης, καλύτεραγνωστός για τις ταινίες με εμφανή πολιτικά θέματα , ο πιο γνωστός από το σκοτάδι, fast- ρυθμό θρίλερ, Z (1969). Οι περισσότερες ταινίες του έγιναν στα γαλλικά? Ξεκινώντας με Missing (1982), πολλά έγιναν στην αγγλική γλώσσα. Κώστας Γαβράς γεννήθηκε σε μια φτωχή οικογένεια στο χωριό Λουτρά Iraias, Αρκαδία. Η οικογένειά του πέρασε τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο σε ένα χωριό της Πελοποννήσου, και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα μετά τον πόλεμο. Ο πατέρας του ήταν μέλος της αριστερής πτέρυγας υποκατάστημα ΕΑΜ της Ελληνικής Αντίστασης, και φυλακίστηκε μετά τον πόλεμο ως ύποπτους κομμουνιστές. Ρεκόρ του πατέρα του κατέστησε αδύνατο γι 'αυτόν να πάει στο πανεπιστήμιο ή να μεταναστεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, έτσι μετά το λύκειο Κώστας Γαβράς πήγε στη Γαλλία, όπου ξεκίνησε τις σπουδές του δικαίου το 1951 . Το 1956, έφυγε από τις πανεπιστημιακές σπουδές του στη μελέτη ταινία κατά τη γαλλική σχολή κινηματογράφου σε εθνικό, IDHEC . Μετά το σχολείο ταινία, μαθήτευσε Yves Allégret, και έγινε βοηθός σκηνοθέτη για Jean Giono και René Clair. Μετά από αρκετές επιπλέον θέσεις ως πρώτος βοηθός σκηνοθέτη, σκηνοθέτησε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, Compartiment Tueurs, το 1965. Κώστας Γαβράς ήταν πρόεδρος της Ταινιοθήκης française 1982 - 1987. Είναι μια πρώτη εξαδέλφη του καλλιτέχνη καταγραφής Jimmie Spheeris και σκηνοθέτης Penelope Spheeris. Η κόρη του Julie Γαβράς και ο γιος του Ρομάν Γαβράς είναι και οι δύο κινηματογραφιστές.Επιλεγμένες ταινίες Στο Z (1969) , έναν ανακριτή, που παίζεται από τον Jean-Louis Trintignant, προσπαθεί να αποκαλύψει την αλήθεια για τη δολοφονία ενός εξέχοντος αριστερός πολιτικός , που διαδραματίζουν οι Yves Montand , ενώ τα κυβερνητικά στελέχη και ο στρατός προσπαθούν να καλύψουν τους ρόλους τους. Η ταινία είναι ο απολογισμός των γεγονότων γύρω από τη δολοφονία του Έλληνα πολιτικού Γρηγόρη Λαμπράκη το 1963. Είχε επιπλέον απήχηση, διότι, κατά τη στιγμή της απελευθέρωσής της, η Ελλάδα είχε αποκλειστεί για δύο χρόνια από το «καθεστώς των συνταγματαρχών». Z κέρδισε το Oscar Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας . Κώστας Γαβράς και συν-συγγραφέας Χόρχε Σεμπρούν κέρδισε ένα βραβείο Edgar από το Συγγραφέων Μυστηρίου της Αμερικής για την καλύτερη ξένη Σεναρίου ταινίας. L'Aveu (Η εξομολόγηση, κατεύθυνση, 1970) ακολουθεί τη διαδρομή του Artur Λονδίνο, στην Τσεχοσλοβακία κομμουνιστής υπουργός συλληφθεί και δικαστεί για υποτιθέμενη προδοσία και κατασκοπεία σε μια «παρωδία δίκης» κατά την περίοδο Στάλιν.Κατάσταση πολιορκίας (1973) λαμβάνει χώρα στην Ουρουγουάη υπό συντηρητική κυβέρνηση στις αρχές του 1970. Σε ένα οικόπεδο χαλαρά με βάση την περίπτωση των ΗΠΑ και της αστυνομίας επίσημη καταγγελλόμενα βασανιστήρια εμπειρογνώμονα Dan Mitrione, μια αμερικανική πρεσβεία επίσημη (που παίζεται από τον Yves Montand) είναι απαχθεί από το Τουπαμάρος, μια ριζοσπαστική αριστερή πολεοδομικό συγκρότημα ανταρτών, που τον ανακρίνει για να αποκαλύψει την λεπτομέρειες της συνενοχής μυστικό των ΗΠΑ με καταπιεστικά καθεστώτα στη Λατινική Αμερική.Missing (1982) , και βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, είναι περίπου ένας Αμερικανός δημοσιογράφος, ο Charles Horman, ο οποίος εξαφανίστηκε στο αιματηρό πραξικόπημα υπό τον στρατηγό Αουγκούστο Πινοσέτ στη Χιλή το 1973. Ο πατέρας Horman του, που παίζεται από τον Jack Lemmon, και η γυναίκα, που παίζεται από Σίσι Σπέισεκ, αναζήτηση μάταια να καθορίσει τη μοίρα του. Nathaniel Ντέιβις, πρεσβευτής των ΗΠΑ προς Χιλή από 1971-1973, μια έκδοση του οποίου ο χαρακτήρας είχε απεικονίζεται στην ταινία (με διαφορετικό όνομα), κατέθεσε 150 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ κοστούμι δυσφήμησης, Davis v. Κώστας Γαβράς, 619 F. Supp. 1372 (1985), κατά το στούντιο και ο διευθυντής, που τελικά απορρίφθηκε. Η ταινία κέρδισε το Oscar για την καλύτερη προσαρμογή σεναρίου. Στο Μουσικό Κουτί (1989) , ένας σεβαστός πολιτογραφημένος Αμερικανός πολίτης (που παίζεται από Armin Mueller-Stahl) κατηγορείται ότι είναι Ναζί εγκληματίας πολέμου. Η ταινία βασίζεται χαλαρά για την υπόθεση του John Demjanjuk. Αμήν. (2003) , βασίστηκε εν μέρει στην εξαιρετικά αμφιλεγόμενο 1963 παίζουν, Der Stellvertreter. Ein Trauerspiel christliches (Ο αναπληρωτής, μια χριστιανική Τραγωδία), από τον Rolf Hochhuth. Η ταινία ισχυρίζεται ότι ο Πάπας Πίος ΧΙΙ γνώριζε τα δεινά των Εβραίων στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά απέτυχε να λάβει δημόσια δράση για τη δημοσιοποίηση ή καταδικάζουν το Ολοκαύτωμα. Τα θέματα αυτά συνέχισαν να αμφισβητείται, με το Βατικανό μέχρι στιγμής αρνηθεί να ανοίξει στους ιστορικούς όλων των αρχείων της σχετικά με την έκταση της γνώσης του Πάπα κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Πολιτικές-Εμπορική ταινία Κώστας Γαβράς είναι γνωστή για τη συγχώνευση αμφιλεγόμενα πολιτικά ζητήματα με την ψυχαγωγία αξία του εμπορικού κινηματογράφου. Δίκαιο και τη δικαιοσύνη, την καταπίεση, τη νομική / παράνομη βία και τα βασανιστήρια είναι κοινά θέματα στο έργο του, ιδιαίτερα για την υποστήριξη προηγούμενες ταινίες του. Κώστας Γαβράς είναι ένας εμπειρογνώμονας της "δήλωσης" εικόνα. Γαβρά έχει διερευνήσει επανειλημμένα πολιτικό τοπίο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι στόχοι του έργου του έχουν δικαίωμα-του-κέντρου κινημάτων και καθεστώτων, συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής συντηρητικών μέσα και έξω από το στρατιωτικό στο Z, καθώς και τις αντιληπτές οι αυταρχικές κυβερνήσεις που κυβέρνησαν ένα μεγάλο μέρος της Λατινικής Αμερικής κατά τη διάρκεια της κορύφωσης του Ψυχρού Πολέμου, όπως και σε κατάσταση πολιορκίας και Αγνοουμένων. Υπό μια ευρύτερη έννοια, η έμφαση αυτή συνεχίζεται με Αμήν. δεδομένη την εστίασή της στην συντηρητική ηγεσία της Καθολικής Εκκλησίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940. Σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο, η L'Aveu (Η Εξομολόγηση), προβλέπει την εξαίρεση, η οποία ασχολείται, με την καταπίεση εκ μέρους του κομμουνιστικού καθεστώτος κατά τη διάρκεια της σταλινικής περιόδου. Το γεγονός ότι η L'Aveu εμφανίστηκε δύο χρόνια μετά τη σοβιετική εισβολή του 1968 μπλοκ της Τσεχοσλοβακίας μπορεί να εμφανιστεί σχετική με την απόφαση του σκηνοθέτη να αντιμετωπίσει το ζήτημα αυτό κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Μορφή και στυλ Ένα σκοτεινό, απειλητικό, και δραματικό τόνο αναδύεται από το έργο της Κόστα Γαβράς, όπως ο ίδιος επικεντρώνεται με σαφήνεια σχετικά με την κατάχρηση της εξουσίας, τους κινδύνους της κεντρικής εξουσίας, και τους κατασκόπους και τους ερευνητές. Το ακροατήριό του να ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές καλά σε αυτό, δεδομένου ότι κάνει για ένα μεγάλο θρίλερ και μυστηρίου, αλλά έχουν κατά καιρούς απορριφθεί ή έχει συγκλονιστεί από την εργασία του λόγω της συγχωρεί το περιεχόμενό του. Το στυλ του είναι κάθε άλλο παρά ανεπαίσθητες, αν και ταινίες όπως το Μουσικό Κουτί και Mad City επέδειξαν πολύ πιο ήπια προσέγγιση, κατά κάποιο τρόπο απογοητευτικά έτσι. Ο πρώην τίτλος, ωστόσο, κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου, και το τελευταίο, παρά την επανεφεύρεση του έργου του Ace Billy Wilder στην τρύπα, ταιριάζουν ακόμα το νομοσχέδιο του πολιτικο-εμπορικού κινηματογράφου, λαμβάνοντας σε θέματα δημοσιογραφίας , την ηθική, και τα χρήματα όλα μαζί. Μέσω δημοφιλή μέσα ενημέρωσης, Κώστας Γαβράς έχει φέρει την προσοχή σε διεθνή ζητήματα, ορισμένα επείγοντα, άλλοι απλώς προβληματική, και έχει κάνει αυτό στην παράδοση της κινηματογραφικής αφήγησης. Z (1969), εύκολα πιο διάσημο έργο του, είναι ένας απολογισμός της υπονομεύοντας τη δεκαετία του 1960 του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα, την πατρίδα του και τον τόπο γέννησης. Η μορφή, όμως, είναι ένα μυστήριο-θρίλερ συνδυασμό που μετατρέπει μια δυσάρεστη ιστορία σε μια καθηλωτική ιστορία. Αυτό είναι ένα σαφές παράδειγμα του πώς χύνει την πολιτική σε οικόπεδο, φέρνοντας επικές συγκρούσεις στο είδος των προσωπικών συγκρούσεων έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε στην οθόνη. Κώστας Γαβράς έχει επιχειρήσει αρκετές είδη, συμπεριλαμβανομένων μυστήριο φόνο, πολεμική ταινία, και κατ 'ευθείαν προς τα πάνω πολιτικές ταινίες μυθοπλασίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτά μεταφέρονται κατευθείαν με ένα σκοτεινό χιούμορ, ένα κωμικό αίσθηση ότι έχει βοηθήσει να τα ζητήματα της πολιτικής πιο υποφερτή σε μάζες θεατές και κριτικοί κινηματογράφου ίδια. Καθ 'όλη την εποχή του, Κώστας Γαβράς πάγια έφερε στο κοινό και να δοθεί προσοχή σε σημαντικές πτυχές του παγκόσμιου πολιτικού κλίματος. Αυτό είναι εν μέρει λόγω της ικανότητάς του να διοχετεύει ένα επίπεδο της πολιτιστικής ευαισθητοποίησης και ανησυχία, παρά να πάρει οικόπεδα καθαρά δικό του σχέδιο.Παρόλα αυτά, έστω και μόνο από τον κατάλογο των έργων του, γίνεται σαφές ότι στην πραγματικότητα έχει προσωπική ατζέντα, κάτι το οποίο, λόγω του χρόνου και το κοινό από τις ταινίες του, έχει συναντηθεί με πολλή διαμάχη (ενδιαφέροντα, υπάρχουν πολύ προφανείς δεσμών μεταξύ των δικών εμπειρίες της ζωής του και τα θέματα της επιλογής). Λογαριασμούς του για διαφθορά πολλαπλασιάζεται, στην ουσία τους, από τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές δυνάμεις (Z, Κατάσταση Πολιορκίας και Αγνοουμένων) επισημαίνονται προβλήματα που θάβονται βαθιά στις δομές των κοινωνιών αυτών, τα προβλήματα τα οποία δεν είναι όλοι άνετα αντιμετώπιση. Η στάση που επέδειξε στο L'Aveu καλούνται επίσης διακριτικά το ακροατήριο σε μια κριτική ματιά επικεντρώθηκε σε διαρθρωτικά θέματα, να ψάξω αυτή τη φορά στο αντίθετο κομμουνιστικού μπλοκ. Το ίδιο ισχύει και για το «Αμήν», το οποίο έριξε τη Ρωμαϊκή Καθολική Εκκλησία πίσω στη φωτιά της κερδοσκοπίας και της κριτικής σχετικά με την αποτυχία τους να δημοσιοποιήσουν και να καταδικάσουν το Ολοκαύτωμα κατά τη στιγμή ήταν σε εξέλιξη. Αυτού του είδους η ευθεία πρόκληση κάνει Κώστα Γαβρά τόσο αντιπαθής και αγάπησε, ανάλογα με το πού επιλέγει να πλάι σε ένα ζήτημα. Αυτό είναι μια απόδειξη για τη δυνατότητά του όχι μόνο ως σκηνοθέτης, αλλά ως ένας καλλιτέχνης απολύτως σε θέση να παράγει μια "δήλωση" κομμάτι, ακόμη και σε κινηματογραφικό κλίμα της εποχής μας. Φιλμογραφία Eden Is West (2009) Couperet, Le(2005) Αμήν. (2002) Mad City(1997) Lumière et Compagnie (1995) με αφορμή την de Nice, το La Suite (1995) Petite αποκάλυψη, La (1993) Contre l'oubli (1991) Μουσικό Κουτί(1989) Προδομένη (1988) Conseil de famille (1986), Hanna K. (1983) Missing (1982) Clair de femme(1979) Το τμήμα speciale (1975) État de siège (1972) Aveu, L ' (1970) Z (1969) Un homme de trop (1967) tueurs Compartiment (1965) Τιμές, Les (1958) Αρκάδες 16 Ιαν. του 2009 *από το: [www.arcadians.gr] |
Διαβάστε όλο το άρθρο στο "Αρκάδων Who is Who" »
Μεταφράστε αυτό το άρθρο (Translate this article) »
