
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΓΣΕΕ (14/5/2008)
1. Το συνδικαλιστικό κίνημα βγαίνει βαριά τραυματισμένο από τις εξελίξεις του τελευταίου διαστήματος. Η κυβερνητική επίθεση στο ασφαλιστικό έδωσε την ευκαιρία στα συνδικάτα να ανασυνταχθούν και να οργανώσουν μεγάλες και μαζικές κινητοποιήσεις. Παρά τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν, η ΓΣΕΕ έπαιξε έναν θετικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτού του αγώνα. Όμως η αρνητική εξέλιξη όσον αφορά την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, ήταν μια επιλογή η οποία «έχυσε το γάλα από την καρδάρα που γέμιζε». Η επιλογή αυτή σήμανε την αποκλιμάκωση των αγώνων προς μεγάλη ευφορία της κυβέρνησης. Οι άμαζες συγκεντρώσεις την πρωτομαγιά στο σύνολο τους αποδεικνύουν την ζημιά που έχει γίνει.
Η διαφωνία μας σ’ αυτές τις επιλογές, όπως και σε πολλές άλλες στο παρελθόν, είναι ριζική και δεδομένη, όπως δεδομένες είναι οι ευθύνες των δυνάμεων ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Αυτές υπάρχουν και θα καταλογίζονται. Υπάρχει ανάγκη όμως να προχωρήσουμε. Η κυβερνητική επίθεση περνά σε νέα φάση κλιμάκωσης της. Συνεπώς υπάρχει η ανάγκη να εκπονήσουμε ένα νέο σχεδιασμό αγωνιστικής δράσης με στόχο να αποκρούσουμε την κυβερνητική επίθεση και την αυθαιρεσία των εργοδοτών η οποία γιγαντώνεται.
Εκτιμούμε ότι στη ΓΣΕΕ απαιτούνται ριζικές αλλαγές στο προσανατολισμό και τη λειτουργία της και θα αγωνιστούμε γι’ αυτές. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν να επιλέξουν μεταξύ του συμβιβασμένου συνδικαλισμού και της διασπαστικής πρακτικής. Η ανάγκη πάλης από τα μέσα για να αλλάξουν τα δεδομένα στο συνδικαλιστικό κίνημα και να κατακτήσει τον αυτόνομο ταξικό ρόλο του είναι ενδεδειγμένη στάση και θα ενταθεί.
Το βάρος της προσπάθειας μας θα πέσει στους χώρους δουλειάς, ώστε να στηρίξουμε την κίνηση των από κάτω. Όμως δεν εγκαταλείπουμε την προσπάθεια, παρά τις διευρυνόμενες δυσκολίες, ώστε η ΓΣΕΕ να παίξει ουσιαστικά τον ρόλο της και να εκπροσωπήσει τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Συμμετέχουμε σε ένα αντιπροσωπευτικό προεδρείο, ένα προεδρείο μη προγραμματικής συμφωνίας και συνεργασίας και απαιτούμε αυτό το προεδρείο στοιχειωδώς να λειτουργεί και ο καθένας να αναλαμβάνει τις ευθύνες του.
2. Η πολυσχιδής διεθνής κρίση αποδεικνύει και την βαρβαρότητα, αλλά και την αποτυχία του καπιταλισμού και υπό την μορφή της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης να καλύψει τις ανθρώπινες ανάγκες. Η υπερεκμετάλλευση της ανθρώπινης εργασίας και της φύσης παράγει εκρηκτικά αδιέξοδα. Η Ευρώπη βρίσκεται σε φάση οπισθοδρόμησης, οι πολιτικές που ακολουθούν διευρύνουν στο εσωτερικό της τις συνέπειες της κρίσης της Αμερικάνικης οικονομίας.
Στην Ελλάδα αναθεωρούνται προς τα κάτω οι στόχοι ενώ η θεαματική ακρίβεια και η λιτότητα, η υπερχρέωση των νοικοκυριών δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα.
Σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο επιχειρούν να αντιμετωπίσουν την κρίση του νεοφιλελευθερισμού με ακόμη μεγαλύτερες δόσεις νεοφιλελευθερισμού. Ο κρατικός παρεμβατισμός για να σωθούν οι Τράπεζες δεν συνιστά επιστροφή στον κενσϋανισμό, αλλά μια προσωρινή επιλογή, ώστε στη συνέχεια να κλιμακωθεί η νεοφιλελεύθερη επίθεση. Η κρίση θα αξιοποιηθεί, ώστε να παραβιαστούν σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση τα εργατικά δικαιώματα.
Το συνδικαλιστικό κίνημα το αμέσως επόμενο διάστημα πρέπει να οργανώσει την αντίθεση του, να απαιτήσει την κρίση να την πληρώσουν τα κέρδη και όχι οι μισθοί, να συγκεντρώσει την προσοχή του στους εξής τομείς:
· Στο εισόδημα των εργαζομένων, στο χτύπημα της ακρίβειας και των επιπτώσεων της υπερχρέωσης των νοικοκυριών.
· Στην απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων.
· Στην απόκρουση της περιβόητης flexicurity και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων.
· Στην μη εφαρμογή του Νόμου Πετραλιά για το ασφαλιστικό και την ακύρωση όλου του αντιασφαλιστικού πλαισίου.
· Στην κατοχύρωση της δημοκρατίας στους χώρους δουλειάς και την υπεράσπιση της συνδικαλιστικής δράσης.
3. Πιο συγκεκριμένα με βάση αυτά τα μέτωπα πάλης πρέπει να γίνει εξειδίκευση στόχων:α) Εισόδημα, ακρίβεια, υπερχρέωση νοικοκυριών:
· Διεκδίκηση διορθωτικού ποσού με την μορφή επιδόματος ακρίβειας σε μισθούς και συντάξεις και πρόωρη καταγγελία της σύμβασης. Στήριξη της μάχης των κλαδικών συμβάσεων.
· Χορήγηση κάρτας απεριορίστων διαδρομών για τα μέσα μεταφοράς στους εργαζόμενους.
· Αύξηση της επιστροφής φόρου για ενοίκια. Στεγαστικά προγράμματα και πολιτικές για νέα ζευγάρια. Να εκπίπτει όλη η δαπάνη για τόκους δανείων αγοράς πρώτης κατοικίας.
· Άμεση αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 80% και χρονική διεύρυνση του.
· Xρηματοδότηση της Εργατικής Εστίας για πρόσθετα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού.
· Κοστολογικός έλεγχος από την πηγή ως την κατανάλωση. Οροφή κέρδους στα βασικά είδη ανάγκης.
· Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ και ανάκληση των μεγάλων αυξήσεων που έγιναν.
· Να σταματήσουν οι κατασχέσεις πρώτης κατοικίας από τις τράπεζες.
· Να μειωθούν τα στεγαστικά επιτόκια και το επιτόκιο καταναλωτικών δανείων και καρτών να μην ξεπερνά το ύψος του νόμιμου εξωτραπεζικού επιτοκίου.
· Να καταργηθούν οι πρόσθετες χρεώσεις των δανείων. (Ψιλά γράμματα των συμβάσεων).
· Να χτυπηθούν τα καρτέλ στις τράπεζες, στα γαλακτοκομικά και αλλού.
β) Απόκρουση ιδιωτικοποιήσεων:
Α) Να σταματήσει το γαϊτανάκι των ιδιωτικοποιήσεων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και προεκτείνει η σημερινή κυβέρνηση.
Β) Να μην προχωρήσει η συμφωνία ΟΤΕ-Λιμανιών και να ακυρωθεί όλο το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.
Γ) Να περιέλθουν στο δημόσιο έλεγχο άμεσα όλες οι επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας και κοινής ωφελείας. Όπου υπάρχει μειοψηφικό ποσοστό συμμετοχής, να αυξηθεί άμεσα στο 51% με προοπτική τον πλήρη έλεγχο και ιδιοκτησία του δημοσίου.
Δ) Να καθιερωθεί εργατικός και κοινωνικός έλεγχος. Να προωθηθεί ο δημοκρατικός εκσυγχρονισμός και η αποκομματικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων.
Ε) Φθηνές και ποιοτικές υπηρεσίες στο λαό.
Στ) Αναβάθμιση της θέσης των εργαζομένων σε δικαιώματα και συμμετοχή στην λειτουργία τους.γ) Δημοκρατική επαναρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων:
1. Αποκρούουμε την αλλαγή του εργατικού δικαίου με βάση την απαράδεκτη λογική της flexicurity. Αυστηροποίηση και όχι απελευθέρωση των απολύσεων.
2. Νέα δημοκρατική ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων με στόχο :
· Την ενίσχυση της σύμβασης αορίστου χρόνου σε βάρος όλων των ελαστικών μορφών.
· Την κατάργηση της μαύρης εργασίας, της ενοικίασης εργασίας και της ψευδούς αυτοαπασχόλησης.
· Την αυστηρή εφαρμογή του χρόνου εργασίας και την προώθηση της 35ώρης εργασίας εβδομαδιαίας εργασίας (5ήμερο-7ωρο).
· Την θεαματική ενίσχυση και την αναβάθμιση του ρόλου της επιθεώρησης εργασίας (Δεν μπορεί να υπάρχουν 450 κοινωνικοί επιθεωρητές για 700.000 επιχειρήσεις σε όλη την Ελλάδα).
· Αγωνιζόμαστε για το δραστικό περιορισμό της απορύθμισης της εργασίας, αλλά ταυτόχρονα απαιτούμε ότι όσοι σήμερα εργάζονται επισφαλώς να έχουν ίσα δικαιώματα.
· Καμία διάκριση μεταξύ παλιών και νέων εργαζομένων.δ) Ασφαλιστικό:
Ο στόχος μας να μην εφαρμοστεί στην πράξη ο νόμος Πετραλιά απαιτεί συγκεκριμενοποίηση σε δράση. Το «παιχνίδι» θα κριθεί στο θέμα των ενοποιήσεων πέραν της δικαστικής παρέμβασης, απαιτείται συντονισμός κατά ενοποιημένα ταμεία.
Η προσπάθεια μας θα είναι ατελής αν δεν συνδυαστεί με ένα πλαίσιο στόχων που θα συνιστούν τη δική μας εναλλακτική πρόταση στο ασφαλιστικό και το οποίο θα ακυρώσει όλο το προηγούμενο αντιασφαλιστικό πλαίσιο (Ν. Πετραλιά, Ρέππα, Σιούφα κ.α.).ε) Δημοκρατία στους χώρους δουλειάς:
Οι παρεμβάσεις των εργοδοτών κλιμακώνονται. Οι απολύσεις πρωτοπόρων εργαζομένων, η παρεμπόδιση της δράσης σωματείων, οι απειλές, η τρομοκράτηση των εργαζομένων, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, είναι στην ημερήσια διάταξη. Πρόσφατα είχαμε διάρρηξη γραφείων σωματείου (πρώην Hays-Logistics), διάλυση σωματείου (Όλυμπος) και δεκάδες άλλες περιπτώσεις.
Πρόκειται για κεντρικό πρόβλημα. Η ΓΣΕΕ πρέπει να καταπνίξει αυτή την αντισυνδικαλιστική δράση των εργοδοτών στη ρίζα της.
Απαιτείται άμεσα να ξεκινήσει μία μεγάλη εκστρατεία συντονισμένη με τα εργατικά κέντρα και τις ομοσπονδίες, ώστε να διασφαλιστεί άμεση νομική και κυρίως κινηματική παρέμβαση σε κάθε κρούσμα. Να ομαδοποιηθούν όλες οι περιπτώσεις. Να φτιαχτεί μαύρη βίβλος των επιχειρήσεων και να γίνουν παρεμβάσεις στην κυβέρνηση και τη δικαιοσύνη.
4. Μορφές δράσης
Εκτός από το συντονισμό των ΔΕΚΟ που πρέπει αταλάντευτα να συνεχιστεί απαιτείται η ενεργοποίηση όλης της κλίμακας του συνδικαλιστικού κινήματος με βάση τα αιτήματα που προτείνονται.
Στόχος πρέπει να είναι να υπάρξει μια πρώτη φάση αγωνιστικής δραστηριότητας μέχρι τέλος Ιουνίου η οποία πρέπει να συνεχιστεί με την συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβρη.
Πρέπει επίσης να προετοιμαστούμε για πιθανούς αιφνιδιασμούς μέσα στο κατακαλόκαιρο (ασφαλιστικό, εργασιακά).
Προτείνουμε μέχρι τέλος Ιουνίου να προγραμματιστούν περιφερειακές κινητοποιήσεις.
(Συσκέψεις σωματείων, περιοδείες, υλικό, απεργιακές κινητοποιήσεις και ανοιχτές συγκεντρώσεις κατά περιφέρεια με συμμετοχή κλιμακίων της ΓΣΕΕ κατά νομό). Η ΓΣΕΕ πρέπει να μπει σε όσο γίνεται περισσότερους χώρους δουλειάς και να συνδυάσει αυτές τις ενέργειες με την προσπάθεια εφαρμογής των συμβάσεων και της νομοθεσίας.
Επίσης με πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ πρέπει να δημιουργηθεί ένα Δίκτυο κατά της ακρίβειας, με άλλους φορείς και οργανώσεις ώστε να διαμορφωθούν ευρύτεροι όροι πάλης για το εξαιρετικά κρίσιμο αυτό θέμα.
Τέλος είναι ανάγκη η ΓΣΕΕ και τα συνδικάτα στο σύνολο τους να συμβάλλουν στις κινητοποιήσεις για την παιδεία και το περιβάλλον.
Περισσότερα... »